Εδώ και καιρό κυκλοφορεί από “χέρι σε χέρι” το ακόλουθο κείμενο. Όσοι δεν το γνωρίζετε ή σας “διέφυγε” μαζί με τα άλλα μηνύματα της αλληλογραφίας σας, διαβάστε:
1. To πιο θερμό μέρος του πλανήτη βρίσκεται στην έρημο Λουτ. Στο Ιράν, με μεγαλύτερη θερμοκρασία 71 °C. Το συγκεκριμένο θέμα για το πιο είναι το πιο ζεστό μέρος της Γης έχει απασχολήσει τους επιστήμονες.
Πολλοί πιστεύουν ότι πρόκειται για το Αλ Αζιζάϊα στη Λιβύη, όπου έχει καταγραφεί θερμοκρασία που άγγιξε τους 57,8 βαθμούς Κελσίου, αλλά σύμφωνα με έναν δορυφόρο της ΝASΑ, το ρεκόρ αυτό έχει καταρριφθεί από τους 71 βαθμούς Κελσίου που καταγράφηκαν στην έρημο Λουτ του Ιράν. Η έρημος αυτή καλύπτει μια περιοχή 480 χιλιομέτρων και αν τα στοιχεία ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, πρόκειται για την πιο ζεστή θερμοκρασία που έχει “κάψει” ποτέ την επιφάνεια του πλανήτη.
2. Το πιο απομακρυσμένο μέρος από το κέντρο της Γης βρίσκεται στο βουνό Τσιμποράσο, στο Εκουαδόρ με ύψος 6.310 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Γνωρίζουμε ότι το Έβερεστ είναι η πιο ψηλή βουνοκορφή του κόσμου, με κορυφή που αγγίζει τα 8.848 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας! Όμως δεν υπάρχουν πολλοί που γνωρίζουν το βουνό (και ανενεργό ηφαίστειο) Τσιμποράσο στο Εκουαδόρ. Μπορεί το Τσιμποράσο να είναι πιο … κοντό από το Έβερεστ στα “χαρτιά” αλλά είναι το πιο ψηλό βουνό του κόσμου, αν υπολογίσουμε την απόσταση που χωρίζει την κορυφή του με το κέντρο της Γης. Αυτό συμβαίνει -υποστηρίζουν οι επιστήμονες- επειδή η γη δεν είναι σφαίρα, αλλά σφαιροειδής με πεπλατυσμένους πόλους. Ως σφαιροειδής, η γη είναι πιο πλατιά στον Ισημερινό και το Τσιμποράσο βρίσκεται λίγο πιο κάτω από τον Ισημερινό, και σε αυτή τη θέση υψώνεται στα 6.384 μέτρα από το κέντρο της γης. Με λίγα λόγια το Τσιμποράσο “νικάει” το Έβερεστ- σε ότι αφορά την απόσταση από το κέντρο της Γης- για 2 χιλιόμετρα!
3. Ο ψηλότερος καταρράκτης της Γης βρίσκεται στο Σάλτο Άνχελ, στη Βενεζουέλα με ύψος 984 μέτρα. Ο ψηλότερος καταρράκτης καταλήγει στον ποταμό Κέρεπ και αυτός με τη σειρά του καταλήγει στον ποταμό Τσουρούν. Αν το όνομα Σάλτο Άνχελ δεν σας λέει κάτι, τότε ίσως η “διεθνής” αγγλική ονομασία του, Angel Falls, να ξυπνήσει τη μνήμη σας. Το ύψος του καταρράκτη είναι τόσο μεγάλο, που μεγάλη ποσότητα του νερού εξατμίζεται πριν προλάβει καν να φτάσει στο έδαφος δημιουργώντας ένα κύμα ομίχλης, που γίνεται αισθητό από απόσταση 1.5 χιλιομέτρου! Αξίζει να αναφερθεί ότι στην ταινία Up (Ψηλά Στον Ουρανό) οι φανταστικοί καταρράκτες Paradise Falls, είναι ουσιαστικά το Σάλτο Άνχελ και οι παραγωγοί μελέτησαν πολύ την περιοχή πριν τη δημιουργία της.
4. Το πιο κρύο κατοικημένο μέρος της Γης βρίσκεται στο Οϊμιάκον της Ρωασίας με χαμηλότερη θερμοκρασία 71,2 °C. Το μικρό χωριό που βρίσκεται στη Δημοκρατία της Σακά στη Ρωσία έχει 800 μόνιμους κατοίκους και αυτό που το κάνει ιδιαίτερο είναι ότι εκεί καταγράφηκε η πιο χαμηλή θερμοκρασία που έχει παρατηρηθεί ποτέ σε κατοικημένο ή κατοικήσιμο σημείο του πλανήτη! Συγκεκριμένα στις 26 Ιανουαρίου του 1926, το θερμόμετρο έπεσε στους -71,2 βαθμούς Κελσίου, και εκτός από το προαναφερθέν ρεκόρ, έσπασε κι ένα άλλο: εκείνο της χαμηλότερης θερμοκρασίας που έχει καταγραφεί ποτέ στο βόρειο ημισφαίριο της γης. Σημειώνουμε, πάντως, ότι η πιο χαμηλή θερμοκρασία που έχει “χτυπήσει” ποτέ τη Γη ήταν το 1983 στην Ανταρκτική. Το θερμόμετρο “πάγωσε” στους -89,4 °C.
5. Το πιο ξηρό μέρος του κόσμου είναι οι Ξηρές Λίμνες Μακ Μάρντο στην Ανταρκτική. Oι “Dry Valleys” είναι μια περιοχή 4.800 τετρ.χλμ. που καλύπτει το 0.03 % της Ανταρκτικής και έχουν πάρει το όνομά τους λόγω της εξαιρετικά χαμηλής υγρασίας της περιοχής και της ανυπαρξίας χιονιού ή παγετώνα. Εδώ και 2 εκατομμύρια χρόνια, δεν έχει πέσει ούτε μια σταγόνα βροχής και με εξαίρεση μιας μικρής περιοχής, όπου υπάρχει ένας ποταμός και μερικές μικρές λίμνες, στις Ξηρές Λίμνες Μακ Μάρντο, δεν υπάρχει πουθενά ίχνος νερού. Οι μοναδικές αυτές συνθήκες κλίματος οφείλονται στους ανέμους της περιοχής, που παρατηρούνται όταν παγωμένος και πυκνός αέρας έλκεται στην επιφάνεια της γης λόγω των δυνάμεων της βαρύτητας! Οι άνεμοι αυτοί φτάνουν σε ταχύτητα 320 χλμ/ώρα και εξατμίζουν κάθε υποψία υγρού στοιχείου, αφήνοντας την γη, ξηρή και εντελώς στεγνή.
6. Το πιο απομακρυσμένο κατοικίσιμο νησί του πλανήτη είναι το Τρίσταν ντα Κούνια στο Ηνωμένο Βασίλειο σε απόσταση 3.218 χιλιόμετρα από την πιο κοντινή ήπειρο. To πιο μακρινό νησί του κόσμου βρίσκεται στο νότιο τμήμα του Ατλαντικού Ωκεανού, και είναι τόσο μικρό (65 τ.μ.) που δεν έχει καν αεροδιάδρομο. Ο πληθυσμός του είναι περίπου 300 μόνιμοι κάτοικοι, από τους οποίους οι περισσότεροι υποφέρουν από κληρονομικό και χρόνιο άσθμα και γλαύκωμα. Το νησάκι ανήκει στο Ηνωμένο Βασίλειο και παρόλο που οι κάτοικοι μπορούν να κάνουν online παραγγελίες, η διανομή τους αργεί ιδιαίτερα. Ίσως αυτό να είναι το… τίμημα για να κατοικείς σε ένα (σχεδόν) ιδιωτικό νησί στη μέση του πουθενά!
7. Το μεγαλύτερο βάθος της θάλασσας είναι στην Τάφρο των Μαριαννών μεταξύ Ινδονησίας και Ιαπωνίας σε βάθος 11.035 μέτρα. Πρόκειται για το πιο χαμηλό σημείο της γης. Βρίσκεται στα δυτικά του Ειρηνικού Ωκεανού, και πήρε το όνομα της από τα Νησιά των Μαριαννών που βρίσκονται κοντά. Η τάφρος απλώνεται στα 2.550 χιλιόμετρα κι έχει πλάτος 69 χιλιόμετρα. Το πιο βαθύ σημείο της, το λεγόμενο Challenger Deep, φτάνει τα 11.035 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας και είναι το σημείο όπου οι δύο μεγάλες τεκτονικές πλάκες του Ειρηνικού συναντώνται. Σε αυτό το σημείο η πίεση φτάνει τα 108,5 MPa, δηλαδή είναι πάνω από χίλιες φορές υψηλότερη από την ατμοσφαιρική πίεση της επιφάνειας. Σχηματικά θα λέγαμε ότι αν τοποθετούσαμε το όρος Έβερεστ σε αυτή τη θέση του Ειρηνικού Ωκεανού δεν θα φαινόταν καν η κορυφή του, αφού θα βρισκόταν 2 χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια του νερού.
Δείτε τις σχετικές εικόνες εδώ: ta-7-akraia-shmeia-toy-planhth-gh.pdf
Όταν ακούμε να ομιλούν για «μαντινάδες», ο νους μας πηγαίνει στην Κρήτη, στον Ερωτόκριτο και Θεοτοκόπουλο, στη θεά των όφεων και τον Μινώταυρο, στη θυσία του Αβραάμ και στον Καζαντζάκη. Η Κρήτη σα «θεριό που δεν παλεύεται» ζει μέσα μας στο εθνικό και πολιτιστικό πεδίο. Το εντονότερο, ίσως τμήμα αυτής της «ψυχωμένης» συμμετοχής στα ηθογραφικά της πατρίδας μας είναι η Μαντινάδα. Με αυτόν τον χαρίεντα τρόπο ο Κρητικός εκφράζει συναισθήματα και απόψεις, παρατηρεί τον κόσμο και τα αγαθά του, στέκει μπροστά στις αγωνίες του περιπαίζοντάς τες, καυτηριάζει και πονά, ερωτεύεται ή πενθεί.
