Ελιά η ευλογημένη
ΔΟΚΙΜΑΣΑΜΕ ΕΛΙΕΣ ΚΑΙ ΖΥΜΩΤΟ ΨΩΜΑΚΙ ΚΑΙ ΠΑΙΞΑΜΕ ΕΛΙΟΔΡΟΜΙΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΩΝΤΑΣ ΝΑ ΜΗ ΡΙΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΥΤΑΛΑΚΙ ΜΑΣ.
ΓΛΩΣΣΑΣ:
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΨΑΧΝΟΥΝ ΤΗ ΣΩΣΤΗ ΛΕΞΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΚΑΙ ΚΟΛΛΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΗ ΕΙΚΟΝΑ
- Παίζουμε ελιοδρομίες. Τα παιδιά έχουν στο στόμα τους ένα κουταλάκι με μια ελιά. 3,2,1 πάμεεεε
- Προσέχουμε να μη μας πέσει η ελιά
Στον Ηλεκτρονικό Υπολογιστή
Ο Δημήτρης μας έφερε δύο πολύ ενδιαφέροντα cd-rom. Τα παιδιά επιλέγουν το σκηνικό που τους αρέσει και τοποθετούν εκεί τις εικόνες που ταιριάζουν. Ξετρελλάθηκαν!!!
Ας περιποιηθούμε λιγάκι και το λουλουδάκι μας.
Του αλλάξαμε γλάστρα για να μπορέσει να μεγαλώσει και το ποτίσαμε, γιατί το είχαμε παραμελήσει τώρα τελευταία…
ΟΙ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ ΜΑΣ
ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΑΥΡΙΟ ΣΤΙΣ 9 ΤΟ ΠΡΩΙ ΣΤΗ ΓΙΟΡΤΟΥΛΑ ΜΑΣ.
Ο ΛΑΔΕΝΙΟΣ, Ο ΒΟΥΤΥΡΕΝΙΟΣ, Η ΜΗΛΙΤΣΑ, Ο ΣΟΦΟΣ,Ο ΣΑΡΔΕΛΑΣ ΚΑΙ Ο ΟΚ ΜΠΑΜ ΜΠΑΜ ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΟΥΝ ΤΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ Η ΝΤΕΝΕΚΕΔΟΥΠΟΛΗ. Ο ΔΙΚΤΑΤΟΡΑΣ ΛΑΔΕΝΙΟΣ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΕΝΑ ΓΕΡΟ ΜΑΘΗΜΑ…
ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ
-ΠΩΣ ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΛΕΓΕΤΑΙ ΑΥΤΟ;;;
– ΨΗΦΙΟ (ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ)
– ΨΗΦΙΔΟΤΗΡΙΟ (ΔΗΜΗΤΡΗΣ)
– ΨΗΦΙΔΩΤΟ (ΑΓΑΠΗ, ΘΑΝΑΣΗΣ)
– ΨΗΦΗΡΙΟ (ΔΕΣΠΟΙΝΑ)
ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΙΚΤΑΤΟΡΑΣ;;;
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ:
– ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΠΑΙΔΑΚΙΑ (ΑΓΑΠΗ, ΔΕΣΠΟΙΝΑ)
– ΕΝΑΣ ΔΙΚΑΣΤΗΣ (ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ)
– ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΜΑΖΕΥΕΙ ΞΥΛΑ ΚΑΙ ΠΑΕΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ (ΘΑΝΑΣΗΣ)
– ΕΝΑΣ ΣΚΑΤΖΟΧΟΙΡΟΣ (ΔΗΜΗΤΡΗΣ)
– ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΚΟΒΕΙ ΞΥΛΑ (ΔΗΜΗΤΡΗΣ)
ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΙΚΤΑΤΟΡΑΣ;;;
– ΨΗΛΟΣ
– ΑΣΧΗΜΟΣ
– ΧΟΝΤΡΟΣ
– ΜΕ ΜΟΥΣΤΑΚΙΑ
– ΜΕ ΜΑΥΡΑ ΚΟΝΤΑ ΜΑΛΛΙΑ
– ΜΕ ΧΟΝΤΡΑ ΦΡΥΔΙΑ
– ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΟΣ
ΟΤΑΝ ΠΗΓΑ ΚΥΡΑ ΜΟΥ ΣΤΟ ΧΑΣΑΠΗ
ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΟΠΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΠΙΝΑΚΕΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ
ΤΟ ΚΡΑΝΟΣ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΦΑΚΗ
ΕΜΠΡΟΣ ΕΝΑ ΔΥΟ ΠΡΟΣΟΧΗ!!!!
Ο ΦΑΚΗΣ του Βασίλη Ρώτα
Εμπρός, ένα δυο, προσοχή!
Εμένα με λένε Φακή.
Κορμί κορδωμένο,
μουστάκι στριμμένο,
γαλόνια χρυσά και σπαθί.
Η σάλπιγγα τάρα τατά.
σπαθί και ντουφέκι χτυπά,
μπαμ μπουμ το κανόνι,
μπουμ μπαμ το τρομπόνι
Ποιός βγαίνει σε μένα μπροστά;
Γυρεύω παντού τον εχθρό.
Κι ας είν’ αντρειωμένοι σωρό,
γιγάντοι και δράκοι,
θεριά με φαρμάκι,
καπνός μόλις πρόλαβα εγώ.
Μονάχα ξαφνιάζομαι, οχού!
τρομάζω απ’ τους ίσκιους, χουχού!
Ένα φύσημα αγέρα,
κι ας είναι και ημέρα,
μου παίρνει κι αντρεία και νου…

























































