Το σχολείο μας – Our School

P1010015

Το Δημοτικό Σχολείο Ευξεινούπολης ιδρύθηκε το 1908. Αρχικά λειτούργησε σαν 4/τάξιο αρρένων .Το 1934 έγινε μεικτό. Το 1953 προάχθηκε σε 6/τάξιο. Το 1981 έγινε 12/θέσιο και υποβιβάστηκε σε 10/θέσιο το 1992 μέχρι το 2000 που έγινε 9/θέσιο. Το 1996 ιδρύθηκε νέα πτέρυγα με οκτώ αίθουσες. Παράλληλα λειτουργεί και το παλιό διδακτήριο με τρία τμήματα, καθώς και μια αίθουσα εικαστικών και αίθουσα θεάτρου. Από το 2001 λειτουργεί και τμήμα ολοήμερου σχολείου στο παλιό διδακτήριο. Το 2002 από το πρόγραμμα «κοινωνία της πληροφορίας» του ΥΠΕΠΘ εξοπλίστηκε με ηλεκτρονικούς υπολογιστές.

Από τον Οκτώβριο του 2012 ξεκίνησαν εργασίες αναπαλαίωσης του Παλιού Διδακτηρίου. Πρόκειται για ένα μοναδικό σε ομορφιά νεοκλασικό κτίριο, το παλιό Δημοτικό Σχολείο της Ευξεινούπολης, οι εργασίες επισκευής και αναπαλαίωσης του οποίου έχουν ολοκληρωθεί. Το σχολείο που είχε κατασκευαστεί το 1908 έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο και επομένως προστατεύεται ως νεότερο μνημείο από τις διατάξεις του Ν. 3028/02. Είναι κτίριο τύπου Συγγρού. Η χρηματοδότηση του έργου «Αποκατάσταση του παλαιού κτιρίου Δημοτικού Σχολείου Ευξεινούπολης Πολεοδομικού Συγκροτήματος Αλμυρού», προϋπολογισμού 405.900 ευρώ, έγινε από το Πράσινο Ταμείο μέσω του προγράμματος «Αστική Αναζωογόνηση 2012 – 2015».

palaiodidaktirio

 

Η Ιστορία του Σχολείου μας

(Το κείμενο που ακολουθεί συντάχθηκε από τον κ. Αλέξανδρο Καραμπάση και δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην εφημερίδα Ο Λαός του Αλμυρού με αφορμή τις εργασίες επισκευής του παλαιού κτιρίου του σχολείου στις αρχές του 2014. Η αναδημοσίευσή του πραγματοποιήθηκε με την άδειά του και τον ευχαριστούμε θερμά.)

«Το Δημοτικό Σχολείο της Ευξεινούπολης έχει την δική του ιστορία και μετράει εκατόν δέκα χρόνια από την λειτουργία του. Στη διάρκεια της ιστορίας του υπέστη πολλές αλλαγές που άλλαξαν την φυσιογνωμία του και σε τίποτε δεν θύμιζε το όμορφο και επιβλητικό νεοκλασικό κτίριο του σήμερα.

Από την στιγμή που ήλθαν οι πρώτοι πρόσφυγες από την Ανατολική Ρωμυλία, εκτός από τα προβλήματα εγκατάστασης και αποκατάστασης, έπρεπε να αντιμετωπίσουν και το πρόβλημα της εκπαίδευσης. Εφόσον τότε δεν είχε καθιερωθεί ακόμη η μεικτή εκπαίδευση (αρρένων – θηλέων) στην Ελλάδα, έπρεπε να ιδρυθούν δύο χωριστά σχολεία. Αυτό καθιστούσε το πρόβλημα της εκπαίδευσης των προσφυγόπουλων ακόμη μεγαλύτερο. Έτσι, στα πρώτα δύο χρόνια, 1906 – 1907, δεν υπήρχε πρόβλεψη για διδακτήριο, εκτός από την ύπαρξη οικοπέδου. Το έτος 1908 τίθεται ο θεμέλιος λίθος του σημερινού Δημοτικού Σχολείου «τύπου Συγγρού» και ολοκληρώθηκε το έτος 1913 και κόστισε 56.000δρχ. Αποτελείται από τέσσερις ευρύχωρες αίθουσες, ένα γραφείο και ένα μικρό υπόγειο για αποθήκη. Σ’ αυτό στεγάστηκε το σχολείο αρρένων. Στο προαύλιο ανοίχτηκε πηγάδι και χτίστηκαν έξι αποχωρητήρια για τις ανάγκες των μαθητών. Το πρώτο προσωρινό σχολείο λειτούργησε το σχολικό έτος 1908 – 1909 σε δύο μεγάλες σκηνές μία για τα αγόρια και μία για τα κορίτσια και διδάχτηκαν 450 παιδιά περίπου στο σύνολο.

Ο μεγαλύτερος αριθμός μαθητών σημειώθηκε το σχολικό έτος 1910 – 1911 με 483 μαθητές (302 αγόρια και 181 κορίτσια). Το Δημοτικό Σχολείο θηλέων στεγάστηκε σε δύο σπίτια (Πυρήνες) μέχρι το 1922. Όπως αναφέρει σε άρθρο της η Εφημερίδα της εποχής «ΠΡΩΪΑ» στις 22-5-1910, «το Παρθεναγωγείον τούτο εκτός του ότι ήτο ολόκληρο τον χειμώνα χωρίς υαλοπίνακες εις τα παράθυρα και χωρίς θύρας, δεν έχει θρανία, το πρωτίστως αναγκαίον εις κάθε σχολείο και αι δυστυχείς μαθήτριαι κάθονται σταυροπόδι επί του εδάφους. Προς Θεού, αν είναι δυνατόν, να γίνεται μάθημα κατ’ αυτόν τον τρόπον.»

Οι πρόσφυγες τότε αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα επιβίωσης και έτσι πολλοί φεύγουν για να εγκατασταθούν σε άλλα μέρη, με αποτέλεσμα το μαθητικό δυναμικό να λιγοστεύει. Αυτό οδηγεί στον υποβιβασμό του σχολείου αρρένων αρχικά σε τριτάξιο το 1915 και, στη συνέχεια, σε διτάξιο. Μετά την υποβάθμιση σε διτάξιο περίσσευαν δύο αίθουσες και έτσι στεγάστηκε το θηλέων. Στο ίδιο κτίριο λειτουργούσαν αρρένων και θηλέων αυτοτελώς με ιδιαίτερη διεύθυνση και αρχεία έως το 1934 οπότε και ενώθηκαν σε ένα μικτό τετρατάξιο, υπό μία διεύθυνση. Η φοίτηση των μαθητών δεν ήταν τακτική, εφόσον συχνά απουσίαζαν για να βοηθούν τους γονείς τους στις αγροτικές κυρίως δουλειές. Έτσι, το πρώτο σχολικό έτος 1909 –1910, από τους 456 μαθητές σημειώθηκαν 27.398 απουσίες.
Το σχολικό έτος 1939-1940, κατά τη δικτατορία Μεταξά και ενώ βαδίζουμε για τον πόλεμο, οι γονείς καλούνται να πληρώσουν πρόστιμα γιατί κρατούσαν τα παιδιά τους να τους βοηθούν στις δουλειές. Το σύνολο των προστίμων ανερχόταν στις 910,50 δρχ., από πώληση κουκιών που

μαθητές και δάσκαλοι καλλιέργησαν στον κήπο 52,50 δρχ., και από κριθάρι που επίσης καλλιέργησαν στον κήπο 1.750 δρχ. Ο σχολικός κήπος του Δημοτικού Σχολείου ήταν εκεί που σήμερα βρίσκονται το Γυμνάσιο και τα δύο Νηπιαγωγεία. Ιδρύθηκε το 1932 υπό του κ. Φωτίου Σταμίδη και την συνεργασία των διδασκάλων Κικής Μπαλλή και Καλλιόπης Δημητρίου. Η έκτασή του 9 στρέμματα από τα οποία τα 7,5 ήταν δενδροφυτεμένα με αμυγδαλιές, βερικοκιές, κυπαρίσσια, ευκαλύπτους, και το 1,5 ήταν ανθόκηπος και λαχανόκηπος. Συνεπώς, ο κήπος καλλιεργείται και τα έσοδα είναι του σχολείου. Την περίοδο της Κατοχής η πείνα μαστίζει τους κατοίκους και, βέβαια, και τους δασκάλους, που ο μισθός τους ήταν λίγες λαχανίδες και δύο κούτες τσιγάρα.

Έτσι, στις 26-10-1942 συνεδριάζει η σχολική εφορεία του 4ουΔημοτικού Σχολείου υπό την Προεδρία του Κωνσταντίνου Γκαδέδη, Προέδρου της Κοινότητας, Νικολάου Κοτζιά, Ταμία, και του Διευθυντή Φωτίου Σταμίδη, Γραμματέα, και αποφασίζει την παραχώρηση του δενδρόκηπου 6 στρεμμάτων μόνο για το έτος 1942-1943 στους δασκάλους, προκειμένου να τον καλλιεργήσουν για δικό τους όφελος.

Το 1981 έγινε 12/θέσιο και υποβιβάστηκε σε 10/θέσιο το 1992 μέχρι το 2000 που έγινε 9/θέσιο. Το 1996 ιδρύθηκε νέα πτέρυγα με οκτώ αίθουσες. Παράλληλα, λειτουργεί και το παλιό διδακτήριο με τρία τμήματα, καθώς και μια αίθουσα εικαστικών και αίθουσα θεάτρου. Από το 2001 λειτουργεί και τμήμα ολοήμερου σχολείου στο παλιό διδακτήριο. Το 2002 από το πρόγραμμα «Κοινωνία της Πληροφορίας» του ΥΠΕΠΘ εξοπλίστηκε με ηλεκτρονικούς υπολογιστές τους οποίους διαθέτει μέχρι και σήμερα.

Από τον Οκτώβριο του 2012 ξεκίνησαν εργασίες αναπαλαίωσης του Παλιού Διδακτηρίου και ολοκληρώθηκαν το Φεβρουάριο του 2014. Το σχολείο αυτό, που είχε κατασκευαστεί το 1908, έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο και επομένως προστατεύεται ως νεότερο μνημείο από τις διατάξεις του Ν. 3028/02. Είναι κτίριο τύπου Συγγρού και πρόκειται για ένα μοναδικό σε ομορφιά νεοκλασικό κτίριο. Η χρηματοδότηση του έργου «Αποκατάσταση του παλαιού κτιρίου Δημοτικού Σχολείου Ευξεινούπολης Πολεοδομικού Συγκροτήματος Αλμυρού», προϋπολογισμού 405.900 ευρώ, έγινε από το Πράσινο Ταμείο μέσω του προγράμματος «Αστική Αναζωογόνηση 2012 – 2015». Με την ολοκλήρωσή του, αποτελεί και πάλι σημείο αναφοράς της τοπικής ιστορίας και της πολιτιστικής ταυτότητας της περιοχής και επιπλέον καλύπτει τις κτιριακές ανάγκες του Δημοτικού Σχολείου του χωριού.»

Αφήστε μια απάντηση