Μέσα σε κλίμα χαράς και συγκίνησης έκλεισε το αφιέρωμά μας  στην 28η Οκτωβρίου 1940 και στον ηρωϊκό αγώνα των Ελλήνων.Ιδιαίτερη έμφασή δόθηκε στα αγαθά  της ειρηνικής συνύπαρξης των λαών.

Για τον λόγο αυτό,στη γιορτή μας παρουσιάστηκε από τις νηπιαγωγούς η  παράσταση κουκλοθεάτρου με  τίτλο:”Το κανόνι της Ειρήνης“,που μιλά για την αδελφοσύνη και την αγάπη.

Στη συνέχεια τα παιδιά τραγούδησαν και χόρεψαν στην αυλή όλα μαζί,τραγούδια σχετικά με την επέτειο του ΟΧΙ, αλλά και με την ειρήνη,ένα από τα πιο πολύτιμα αγαθά!

Τ΄όνειρο του παιδιού είναι ειρήνη.

Τ΄όνειρο της μάνας είναι ειρήνη.

Τα λόγια της αγάπης

κάτω από τα δέντρα

είναι ειρήνη…

Με έμπνευση το τραγούδι Ειρήνη σε ποίηση Γ.Ρίτσου και μουσική Γ.Μυγδάνη, ζωγραφίσαμε έξω στην αυλή του νηπιαγωγείου μας,όλοι μαζί,και δημιουργήσαμε μια αφίσα για την ειρήνη!

“ΔΩΣΤΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΟΥ

ΜΟΝΑΧΑ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΙΡΗΝΗ!!!”

Ακούστε το τραγούδι εδώ

Η Ελλάδα μας γιορτάζει,και φυσικά δεν θα μπορούσαμε να μην ασχοληθούμε  με την θεματική της 28ης Οκτωβρίου 1940!Οι μαθητές μας ήρθαν σε επαφή με την επέτειο του ΟΧΙ(αυτήν την τόσο σημαντική ημερομηνία για την πατρίδα μας,αλλά και για ολόκληρο τον κόσμο,εκείνα τα δύσκολα χρόνια του Β΄Παγκοσμίου πολέμου),μέσα από εποπτικό υλικό,βίντεο,παραμύθια,μουσικές  και τραγούδια .

Ξεχωριστή σημασία δώσαμε φέτος στην επικοινωνία των φαντάρων μας που πολεμούσαν μακριά από τα σπίτια και τις οικογένειές τους. Μιλήσαμε για τις συνθήκες διαβίωσής τους,στα ψηλά βουνά της Πίνδου,και την μεγάλη ανάγκη που είχαν  για επαφή με τους δικούς τους.

Η αφορμή για αυτή την επεξεργασία,δόθηκε από την έκθεση με τίτλο:”Ατελώς από το μέτωπο“,που λειτούργησε στη Λέσχη Αξιωματικών Φρουράς Λάρισας. Η έκθεση περιλάμβανε αυθεντικά δελτάρια και επιστολές στρατιωτών από το μέτωπο προς τους οικείους τους και αντίστροφα,καθώς και Ταχυδρομικά υλικά της εποχής.Έτσι λοιπόν:

ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ: μέσα από το θεατρικό παχνίδι βιώσαμε  το πώς ζούσαν και με ποιο τρόπο επικοινωνούσαν τότε,που δεν υπήρχαν κινητά και τηλεοράσεις,ήρθαμε σε επαφή μέσα από βίντεο,φωτογραφίες με την εποχή εκείνη,και με τον μοναδικό τρόπο επικοινωνίας που είχαν οι άνθρωποι,που ήταν τα γράμματα(επιστολές) με το ταχυδρομείο.

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ: ενημερωθήκαμε στο πεδίο από τους αξιωματικούς του Στρατού που μας περίμεναν και μας υποδέχθηκαν ζεστά, για τα αντικείμενα της έκθεσης,τον τρόπο λειτουργίας αλλά και χρήσης τους,και φυσικά για την δωρεάν διακίνηση(ατελώς)της αλληλογραφίας.

Στη συνέχεια επιλέξαμε από συλλεκτικά επιστολικά δελτάρια της εποχής τα οποία θα σταλούν στις διευθύνσεις μας”ατελώς“από το Στρατό,όπως συνέβαινε εκείνη την εποχή.

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ: στο  νηπιαγωγείο συζητήσαμε για αυτά που βιώσαμε και μέσα από την μουσική και το θεατρικό παιχνίδι,ταξιδέψαμε στον χρόνο,γίναμε παιδιά του ΄40 που στέλνουν γράμματα στο Μέτωπο,με λόγια αγάπης,ελπίδας,με ζωγραφιές χαράς και συμπαράστασης!

Ευχαριστούμε θερμά τους υπεύθυνους στη Λέσχη Αξιωματικών Φρουράς Λάρισας,για αυτήν την καταπληκτική εμπειρία!

Μα πού πήγαν τα αρχικά γράμματα από τα ονόματά μας;

Οι κούκλες  των δύο τμημάτων μας,η Ροζούλα  και ο Παπάκης,φωνάζουν  όλα τα ονόματα των παιδιών της κάθε τάξης, κάπως παράξενα..τον Δημήτρη τον λένε “ημήτρη”,την Ιωάννα την φωνάζουν “ωάννα”…

Ας ψάξουμε να τα βρούμε λοιπόν!Όλα τα είχανε  κρυμμένα μέσα στο καροτσάκι για να μας μπερδέψουν!

Εμείς όμως ξέρουμε το αρχικό γράμμα που έχει ο καθένας!

Πήρε λοιπόν ο καθένας από εμάς το αρχικό του γράμμα,το σχεδίασε,το διακόσμησε,

το σχεδίασε σε επιφάνεια με αλάτι,

το διακόσμησε με μπαλίτσες γκοφρέ,

το έφτιαξε με πλαστελίνη!

(μια όμορφη ιδέα που πήραμε και εμπλουτίσαμε από τις Χαρούμενες φατσούλες στο νηπιαγωγείο).