spetsiotou blog Δάσκαλε … τον ήρωά μου!

>

νομοθεσία:

fek_65_a_30_3_2006pd_60_ajiologisi_mathitvn_lykeiou.pdf 

fek_22a_2009.pdffek_22a_2009.pdf

Συνέχεια: Τον λόγο έχει ο  Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού κ. Ροντούλης. ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε της Βουλής, γνωρίζετε πολύ καλά ότι ο ομιλών είναι ένας άνθρωπος του χωριού, της επαρχίας, δεν είναι των Αθηνών. Έχω, όμως, μία συνήθεια. Περιδιαβαίνοντας τους δρόμους της Αθήνας, καταγράφω τα graffiti των τοίχων και ένα μικρό απάνθισμα σας το φέρνω σήμερα εδώ, για να το ακούσετε. Λένε, λοιπόν, κάποιοι νεολαίοι κάποιων χώρων «κρεμάλα στους ελληνόψυχους», το πρώτο, «σκοτώστε τους Έλληνες που γεννάνε Έλληνες», το δεύτερο, «Έλληνας είσαι και φαίνεσαι», το τρίτο, «ο πατριωτισμός είναι επαρχιωτισμός», το τέταρτο. Μπορώ να σας αραδιάσω πολλά ακόμα, δεν θα το κάνω. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι στην ίδια τη χώρα μας υπάρχει ένας ελληνικός ανθελληνισμός, ένα ρεύμα σκέψης, μία σχολή σκέψης που θεωρεί απορριπτέα την ελληνική πατρίδα. Εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα. Πώς μπορούμε να μιλάμε για φιλελληνισμό, όταν σ’ ένα τμήμα της νεολαίας μας υπάρχει ένα μεγάλο έλλειμμα εθνικής αυτογνωσίας; Πώς μπορούμε, εκλεκτοί συνάδελφοι, να μιλάμε για φιλελληνισμό, όταν οι νέοι μας, βγαίνοντας από τα σχολεία, δεν έχουν κατανοήσει την παγκόσμια πολιτική συνεισφορά του Ελληνισμού, την πολιτιστική συνεισφορά του Ελληνισμού, τη διαχρονικότητα και την οικουμενικότητα του Ελληνισμού; Τέλος, πώς μπορούμε σήμερα εμείς να μιλάμε για φιλελληνισμό, όταν κάποιοι εξομοιώνουν την αγάπη προς την πατρίδα με το φασισμό και το ρατσισμό; Τα λέω αυτά, διότι εμείς θέλουμε να στείλουμε ένα μήνυμα με την ευκαιρία της σημερινής επετείου, του σημερινού εορτασμού. Το ζητούμενο είναι να μάθουμε ποιοι είμαστε, να αποκτήσουμε εθνική αυτογνωσία. Καλά θα κάνουμε, λοιπόν, να μην ψάχνουμε για φιλέλληνες. Ήμουν στην Αγγλία δύο χρόνια. Δεν έχω ακούσει για φιλοάγγλους, οι Άγγλοι να μιλάνε για φιλοάγγλους ή οι Γάλλοι για φιλογάλλους. Εμείς γιατί θα πρέπει να ψάχνουμε συνεχώς για φιλέλληνες; Το ζητούμενο είναι να γίνουμε εμείς οι πρώτοι φιλέλληνες και με τις πράξεις μας να μην πληγώνουμε διαρκώς την πατρίδα. Αγαπητοί συνάδελφοι, είμαστε ένας λαός βαθιά συναισθηματικός. Εξαιτίας αυτού του συναισθηματισμού μας, κυριευόμαστε από μία ψευδαίσθηση, από την ψευδαίσθηση ότι και στην εξωτερική πολιτική μπορεί να υπάρξει συναίσθημα. Ψάχνουμε, λοιπόν ή θεωρούμε ότι υπάρχουν -είτε στη Γαλλία, είτε στην Αγγλία, είτε στην Αμερική, δεν ξέρω πού αλλού, στη Γερμανία- αποθέματα φιλελληνισμού και ότι θα υπάρξουν κάποιοι φιλέλληνες που κάποια ώρα που κινδυνεύουμε, θα τρέξουν να μας διασώσουν. Η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική. Η αλήθεια είναι ότι στην εξωτερική πολιτική δεν υπάρχουν συναισθήματα, υπάρχει γεωπολιτική και γεωστρατηγική σκοπιμότητα και συμφέροντα. Η χώρα μας, αγαπητοί συνάδελφοι, μεγαλούργησε όταν συνέβησαν δύο πράγματα ταυτοχρόνως: όταν ήμασταν ενωμένοι στο εσωτερικό μας, άρα είχαμε ένα αρραγές εσωτερικό μέτωπο, και δεύτερον, όταν μιλούσαμε με τις μεγάλες δυνάμεις της εκάστοτε ιστορικής περιόδου με τη γλώσσα των συμφερόντων και μόνο. Άρα λοιπόν το μήνυμα που θα πρέπει να εκπέμψουμε είναι το εξής: Ας μην ψάχνουμε να βρούμε φιλέλληνες στο εξωτερικό προκειμένου να ανακόψουμε τη δική μας παρακμή και πτώση ή προκειμένου να καλύψουμε τα δικά μας ελλείμματα σε διαφόρους τομείς. Εμείς οι ίδιοι, με τις δικές μας και μόνο δυνάμεις, μπορούμε να σταθούμε στα πόδια μας, μπορούμε να σταθούμε όρθιοι και μπορούμε να δημιουργήσουμε φιλέλληνες. Το ζητούμενο όμως είναι εμείς οι ίδιοι να είμαστε οι πρώτοι φιλέλληνες! Ευχαριστώ, Κύριε Πρόεδρε. (Χειροκροτήματα)

Συνέχεια: ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Το λόγο έχει ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Κ.Κ.Ε. κ. Κανταρτζής. ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΚΑΝΤΑΡΤΖΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές ως Ημέρα του Φιλελληνισμού και της Διεθνούς Αλληλεγγύης καθιερώθηκε η 19η Απριλίου, ημέρα του θανάτου ενός από τους πλέον γνωστούς εκπροσώπους αυτού του ρεύματος που αναπτύχθηκε στην Ευρώπη τα χρόνια της Επανάστασης του 1821, την ημέρα του θανάτου δηλαδή του Λόρδου Βύρωνα που ανέπτυξε πλούσια δράση εκείνη την περίοδο στηρίζοντας τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του λαού μας. Δεν προσδίδουμε στους όρους φιλελληνισμούς και φιλέλληνες φυλετικά και εθνικά χαρακτηριστικά, δεν τους ερμηνεύουμε σαν τέτοιους, ούτε επίσης τους ερμηνεύουμε με προσωπικούς όρους και χαρακτηριστικά. Τους ερμηνεύουμε με κοινωνικούς και ιστορικούς όρους. Είναι γνωστό ότι η επανάσταση του 1821 έγινε σε εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες, σε συνθήκες που ήταν παντοδύναμη και έμοιαζε ακατανίκητη η Ιερή Συμμαχία που εκπροσωπούσε τις πιο αντιδραστικές κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις της εποχής που απεχθάνονταν κάθε τι το προοδευτικό που ήταν επηρεασμένο από την Γαλλική Επανάσταση του 1789. Ήταν η επανάσταση που ταρακούνησε την φεουδαρχία και την μοναρχία στην Ευρώπη. Κάτω από αυτές τις συνθήκες η Ελληνική Επανάσταση ενώ από τη μια έφερε ταραχή και μίσος στις δυνάμεις της αντίδρασης που εξέφραζαν την φεουδαρχία και τη μοναρχία από την άλλη προκάλεσε τη συμπάθεια και τον ενθουσιασμό σε φιλελεύθερες και επαναστατικές δυνάμεις της εποχής. Η αντίδραση μεσουρανούσε στην Ευρώπη. Το επαναστατικό κύμα που είχε πυροδοτήσει η Γαλλική Επανάσταση μπροστά στην κυριαρχία και την επίθεση των αντιδραστικών δυνάμεων που ήθελαν να σταματήσουν τον τροχό της ιστορίας, υποχωρούσε Παρά την προσωρινή ήττα και την υποχώρηση, παρά τον καταθλιπτικό συσχετισμό των δυνάμεων τα επαναστατικά κινήματα δεν έσβησαν. Είχαμε για παράδειγμα τα ξεσπάσματα στην Νεάπολη και τη Σικελία το 1820. Γι’ αυτό και στο άκουσμα της εξέγερσης άρχισαν να έρχονται εθελοντές στη χώρα μας για να αγωνιστούν στο πλευρό του λαού μας απέναντι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και γενικότερα να αναπτύσσεται ένα κίνημα αλληλεγγύης προς το αγωνιζόμενο λαό μας. Τέτοιοι ήταν ανάμεσα σε άλλους οι καρμπονάροι της Ιταλίας, οι δημοκράτες της Γαλλίας, οι ελευθερόφρονες επαναστάτες της Ισπανίας. Από τους Άγγλους που δραστηριοποιήθηκαν στο πλευρό του ξεσηκωμένου λαού μας ανάμεσα σε άλλους επώνυμους και ανώνυμους ξεχωρίζει ο Λόρδος Βύρων. Θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθούμε στη συμβολή των προοδευτικών διανοουμένων της εποχής ,του Βίκτωρ Ουγκώ, του Ντελακρουά, του Γκαίτε, του Πούσκιν, και μιας σειράς άλλων που αναφέρονται σε μία σειρά ιστορικά βιβλία. Στη συνέχεια βέβαια και με πρόσχημα την αλληλεγγύη στο λαό μας είχαμε την εμφάνιση και σχημάτων που ήθελαν την χειραγώγηση του αγώνα. Είχε αρχίσει ο ανταγωνισμός ανάμεσα στις κυρίαρχες δυνάμεις που βλέποντας ότι δεν μπορούσαν να σταματήσουν την εξέλιξη, επιδίωκαν η κάθε μια για λογαριασμό της τον έλεγχο της περιοχής. Επομένως και από την ιστορία της Επανάστασης του 1821 και από την ιστορία των άλλων κινημάτων επιβεβαιώνεται ότι ο φιλελληνισμός και η αλληλεγγύη δεν έχουν αφηρημένο περιεχόμενο. Υπάρχει πάντα το ερώτημα: Αλληλεγγύη σε ποιόν και για ποιόν σκοπό; Αλληλεγγύη στους λαούς που αγωνίζονται για την ελευθερία, τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα ενάντια στην εθνική και κοινωνική καταπίεση που εξέφρασαν αυτοί που στην ιστορία έμειναν ως φιλέλληνες ή αλληλεγγύη ανάμεσα στους τυράννους και στους καταπιεστές που εξέφραζε η Ιερή Συμμαχία και οι αντιδραστικές δυνάμεις της εποχής; Ο λαός μας σε όλες τις κρίσιμες καμπές και δέχθηκε την αλληλεγγύη και στήριξε με την αλληλεγγύη του τους λαούς που αγωνίζονταν. Τα μηνύματα αυτά παραμένουν ιδιαίτερα διδακτικά και επίκαιρα σήμερα που οι λαοί έχουν να αντιμετωπίσουν την νέα τάξη πραγμάτων και τον ιμπεριαλισμό. Απέναντι στις δυνάμεις της αντίδρασης του ιμπεριαλισμού και του κεφαλαίου οι λαοί πρέπει να αντιτάξουν τη δική τους αλληλεγγύη, την αλληλεγγύη των εργαζομένων, την αλληλεγγύη των λαών. Με αυτές τις σκέψεις θα τιμούμε πάντα τη μνήμη όλων εκείνων που στάθηκαν στο πλευρό του αγωνιζόμενου λαού μας. (Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Το λόγο έχει ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Ιωάννης Μπανιάς.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΠΑΝΙΑΣ: Κύριε Πρόεδρε, κύριε Σιούφα, θα μου επιτρέψετε να σας συγχαρώ για την πρωτοβουλία και σας και όλους τους άλλους, τον κ. Παυλόπουλο που είχατε για την καθιέρωση αυτής της γιορτής να το πούμε έτσι, για τον εορτασμό δηλαδή της Ημέρας του Φιλελληνισμού και από το Ελληνικό Κοινοβούλιο. Επίσης, τη συμβολή που είχαν, όπως είπατε, ο Δήμος Βύρωνα και ο Σύνδεσμος «Λόρδος Βύρωνα». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο όρος «φιλελληνισμός» είναι πολύ πιο παλιός απ’ ό,τι ίσως πολλοί φανταζόμαστε. Υπήρχε στην αρχαιότητα, υπήρχε στο Μεσαίωνα και στην Αναγέννηση απέκτησε μάλιστα πολλές νέες διαστάσεις. Στο 19ο αιώνα ο φιλελληνισμός παύει πια να αποτελεί απλή προέκταση της αρχαιολατρείας και ενσωματώνει ταυτόχρονα και μία έντονη διαμαρτυρία απέναντι στις συντηρητικές και καταπιεστικές κυβερνήσεις της Ευρώπης που δεν είναι καθόλου ευνοϊκά διατεθειμένες και διακείμενες απέναντι στα απελευθερωτικά κινήματα και τις δημοκρατικές διαδικασίες. Η δεύτερη και η τρίτη δεκαετία του 19ου αιώνα ήταν περίοδοι κοινωνικής οπισθοδρόμησης. Η προωθητική δύναμη του διαφωτισμού που πολιτικά είχε εκφραστεί με τις τρεις μεγάλες επαναστάσεις, την αγγλική, την αμερικανική και τη γαλλική, φαινόταν να έχει εξαντληθεί. Μέσα σε αυτό το τοπίο η εξέγερση των κατοίκων μίας μικρής, όπως ήταν τότε επαρχίας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας όσο ασήμαντη και αν φάνηκε στην αρχή στη συνέχεια απέκτησε συμβολικές διαστάσεις. Μία αληθινή λαϊκή επανάσταση που στρεφόταν κατά της πιο αυταρχικής και αυθαίρετης εξουσίας του τότε γνωστού κόσμου. Πολύ γρήγορα σε Ευρώπη και Αμερική έγινε κατανοητό ότι συχνά αναλφάβητοι επαναστάτες επιτελούσαν ιστορικό έργο. Αυτό είναι το διεθνές περιβάλλον στο οποίο άνθισε ο νεότερος, για εκείνη την εποχή δηλαδή, φιλελληνισμός. Τα λόγια του εθνικού μας ύμνου «τα ‘σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά» αφορούσαν όλη την Ευρώπη εκείνης της εποχής, γι’ αυτό και η ελληνική επανάσταση βρήκε θερμή υποδοχή και είχε σοβαρή απήχηση και στην Ευρώπη, αλλά και στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και σε άλλες χώρες. Με το φιλελληνισμό ξαναγεννιέται ο επαναστατικός κοσμοπολιτισμός του διαφωτισμού, όταν οι άνθρωποι αισθάνονταν πως είχαν ευθύνη για όλο τον κόσμο, όταν η επαναστατική εθνοσυνέλευση είχε μέλη από όλη την Ευρώπη, αλλά και από την Αμερική. Τι διαφορά αλήθεια από το σημερινό μίζερο, κυνικό κοσμοπολιτισμό του κεφαλαίου και της παγκοσμιοποίησης; Στην Ελλάδα ήλθαν άνθρωποι από όλη την Ευρώπη, αλλά και από τις ΗΠΑ που τότε ίσως ήταν το πιο προοδευτικό κράτος του κόσμου. Ο φιλελληνισμός επηρέασε την κοινή γνώμη και τις κυβερνήσεις και φυσικά βοήθησε ώστε η ελληνική ανεξαρτησία, ακόμη και στις δυσκολότερες στιγμές, μετά την πτώση του Μεσολογγίου και μετά την κατάληψη του μεγαλύτερου μέρους της Πελοποννήσου από τον Ιμπραήμ, να θεωρείται δεδομένη. Πολλοί λένε σήμερα -κατά τη γνώμη μου απερίσκεπτα- ότι η Ελλάδα την ανεξαρτησία της την οφείλει στην ξένη επέμβαση, αλλά χωρίς τον αγώνα, τις μάχες και τις θυσίες, χωρίς το Μεσολόγγι, τη Χίο και τα Ψαρά και χωρίς το μεγάλο κίνημα του φιλελληνισμού είναι αδύνατον να σκεφθούμε την πρώτη Συνθήκη του Λονδίνου και τη ναυμαχία του Ναβαρίνου. Εξέχοντα ρόλο στο κίνημα του φιλελληνισμού έπαιξαν οι διανοούμενοι, ο Ουγκώ και ο Ντε Λακρουά στη Γαλλία, ο Γκαίτε, ο Σίλερ και ο Μίλερ στη Γερμανία, που είναι και οι γνωστότεροι. Η δική τους φωνή ήταν πολύ δύσκολο να αγνοηθεί εκείνη την εποχή. Και βέβαια πρώτος μεταξύ των διανοουμένων φιλελλήνων υπήρξε ο Λόρδος Βύρων, το τρομερό παιδί των σαλονιών της αγγλικής αριστοκρατίας, ο αγαπημένος ποιητής των ρομαντικών, που τον παίνευε ο Γκαίτε, ο άνθρωπος που ήλθε, έζησε, αγωνίστηκε και πέθανε στην Ελλάδα, στο πολιορκημένο Μεσολόγγι τον Απρίλιο του 1924. Γι’ αυτό και -θα μου επιτρέψετε- η ΕΠΟΝ, στα δύσκολα χρόνια της αντίστασης, έδωσε στο λόφο των σπουδαστών της το όνομα του Λόρδου Βύρωνα. Ορθά και σήμερα το ελληνικό Κοινοβούλιο τιμά τη μνήμη του Λόρδου Βύρωνα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο φιλελληνισμός και η διεθνής αλληλεγγύη την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης στέλνουν ένα διαχρονικό μήνυμα αξιών που πρέπει να διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού, εθνική κυριαρχία, ανεξαρτησία, ελευθερία, δημοκρατία, δικαιοσύνη και προπάντων αγώνας για το δίκαιο και την ισότητα. Ταυτόχρονα, υπογραμμίζουν την ανάγκη ενός νέου διεθνισμού στην εποχή μας κατά της βαρβαρότητας του ιμπεριαλισμού και της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης που ισοπεδώνουν αυτές τις αξίες. Ευχαριστώ. (Χειροκροτήματα)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην Ειδική Ημερήσια Διάταξη με θέμα «Ειδική Συνεδριάση της Ολομέλειας της Βουλής για τον εορτασμό της ημέρας του Φιλελληνισμού και της Διεθνούς Αλληλεγγύης». Στην Ειδική αυτή Συνεδρίαση θα λάβουν το λόγο ο Πρόεδρος του Σώματος, ο κ. Σιούφας, οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, οι πρώην Πρόεδροι της Βουλής, εφόσον το επιθυμούν, καθώς και ο Εκπρόσωπος της Κυβέρνησης για πέντε λεπτά ο καθένας.
Κύριε Πρόεδρε, έχετε το λόγο.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΙΟΥΦΑΣ (Πρόεδρος της Βουλής): Η καθιέρωση της 19ης Απριλίου, ημέρα του θανάτου του φιλέλληνα και υποστηριχτή της ελευθερίας του Ελληνικού πνεύματος Λόρδου Βύρωνα ως ημέρα Φιλελληνισμού και Διεθνούς Αλληλεγγύης υπογραμμίζει τη σημασία που αποδίδουμε ως Έλληνες στη συμβολή των φιλελλήνων κατά τη διάρκεια του αγώνα για την εθνική ανεξαρτησία αλλά και την αξία της διεθνούς αλληλεγγύης. Είναι όμως ημέρα τιμής στους σύγχρονους φιλέλληνες, στους ανθρώπους σε όλον τον κόσμο που έχουν αγάπη για την Ελλάδα, τον ελληνισμό, τους ανθρώπους που προωθούν τις αξίες του Ελληνικού πνεύματος. Ο φιλελληνισμός έφτασε στο απόγειο της έκφρασής του με τον μεγάλο ξεσηκωμό των Ελλήνων  το 1821. Λειτούργησε ως καταλυτικός παράγοντας της δημιουργίας του Ελληνικού κράτους υποστηρίζοντας με καίριο τρόπο τους μαχόμενους Έλληνες και αναδεικνύοντας το δίκαιο αίτημα της ελευθερίας στη διεθνή σκηνή. Ο Λόρδος Βύρωνας συγκαταλέγεται στους κορυφαίους υποστηρικτές του Ελληνικού αγώνα για την ελευθερία. Ένθερμος υποστηρικτής της δημοκρατίας, προστάτης των ανθρώπινων δικαιωμάτων και ελευθεριών και υπέρμαχος της εθνικής ανεξαρτησίας της Ελλάδας με το πνεύμα του εξέφρασε τις ιδέες της ελευθερίας. Στην Ελλάδα επέλεξε να επικεντρώσει το ενδιαφέρον του γοητευμένος από την ιστορία της, τον πολιτισμό της, αλλά και τους πανανθρώπινους μύθους της. Ο Λόρδος Βύρων υπήρξε για μας τους Έλληνες μια πραγματικά ηρωική μορφή. Ο πρόωρος θάνατός του στο Μεσολόγγι συγκίνησε ολόκληρο τον ελληνισμό. Τα κείμενά του δημιούργησαν ένα δυνατό ρεύμα ιδεών και αξιών που επέδρασε καταλυτικά στην πολιτική, ιδεολογική αλλά και λογοτεχνική σκέψη της εποχής του. Ο θάνατός του σε ηλικία 36 ετών προκάλεσε παγκόσμια αίσθηση και συγκίνηση. Το πένθος για το θάνατό του ήταν γενικό και ο Διονύσιος Σολωμός συνέθεσε ωδή στη μνήμη του με τίτλο: «Εις τον θάνατον του Λόρδου Βύρωνα». Όλοι θα θυμόμαστε αυτή την ωδή που λέει: «Λευτεριά για λίγο πάψε να χτυπάς με το σπαθί, τώρα σίμωσε και κλάψε εις του Μπάιρον το κορμί». Η διαχρονικότητα των μηνυμάτων του είναι αναμφισβήτητη. Η μνήμη του Λόρδου Βύρωνα οφείλει να παραμείνει ζωντανή ως ελάχιστος φόρος τιμής στον ενσαρκωτή θεμελιωδών δημοκρατικών ιδεών και αξιών. Ως Έλληνες τιμάμε τη μνήμη ενός άντρα που έδωσε τη ζωή του για την Ελλάδα. Ο πρώτος εορτασμός της ημέρας του φιλελληνισμού και της διεθνούς αλληλεγγύης στις 19 Απριλίου 2009 συνέπεσε με τον εορτασμό του Πάσχα αλλά και με τη συμπλήρωση 200 χρόνων από την πρώτη επίσκεψη του Λόρδου Βύρωνα στην Ελλάδα το 1809. Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τον εορτασμό αυτής της ξεχωριστής ημέρας σε συνεργασία με τα Ελληνικά Ταχυδρομεία η Βουλή των Ελλήνων κυκλοφορεί συλλεκτικό γραμματόσημο για το φιλελληνισμό και τη διεθνή αλληλεγγύη όπου απεικονίζεται η μορφή του μεγάλου φιλέλληνα σε χαρακτικό του χαράκτη Τάσου. Στο λεύκωμα συμπεριλαμβάνονται κείμενα που αναφέρονται στο κίνημα του φιλελληνισμού και στη συνεισφορά του Λόρδου Βύρωνα τα χρόνια της επανάστασης. Το μήνυμα που αναδεικνύει ο εορτασμός της ημέρας του φιλελληνισμού και της διεθνούς αλληλεγγύης είναι εκείνο της συμπαράστασης στα δίκαια αιτήματα των λαών για ελευθερία, δικαιοσύνη και δημοκρατία. Το μήνυμα αυτό μας βοηθά να μη χάνουμε την πίστη μας σε αιώνιες αξίες στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οφείλω όμως να αναφερθώ στο ότι η πρωτοβουλία που είχα ως Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων προς τον παριστάμενο Υπουργό Εσωτερικών κύριο Παυλόπουλο ύστερα από προτάσεις που έγιναν εδώ στη Βουλή τόσο από το δήμο Βύρωνα και το δήμαρχό του όσο και από τη βυρωνική εταιρεία που περιλαμβάνει διακεκριμένους πολίτες μεταξύ των οποίων συναδέλφους από τη Βουλή, έχει βρει την πλήρη ανταπόκριση από τον Υπουργό κύριο Παυλόπουλο ο οποίος και προώθησε το σχετικό προεδρικό διάταγμα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και καθιερώνεται από το 2009 η 19η Απριλίου ως ημέρα εορτασμού και τιμής στο Λόρδο Βύρωνα και τους φιλέλληνες, αλλά και ως ημέρα διεθνούς αλληλεγγύης. Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό γι’ αυτή την πρωτοβουλία που είχε, όπως ευχαριστώ και εσάς που παρακολουθήσατε την ομιλία μου.
(Χειροκροτήματα)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Ευχαριστούμε τον κύριο Πρόεδρο. Το λόγο έχει ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. κύριος Πάγκαλος.
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΑΓΚΑΛΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ πάρα πολύ που με διευκολύνετε και μου δίνετε την ευκαιρία να μιλήσω πρώτος γιατί έχω μία αδήριτη ανάγκη να απουσιάσω.
Πράγματι έχουμε τιμήσει στον τόπο αυτό –αυτό δείχνει ότι έχουμε συναίσθηση ως έθνος- τους φιλέλληνες και το φιλελληνισμό. Υπάρχουν αγάλματα, προτομές, αναφορές στα βιβλία μας -περιλαμβανομένων και των σχολικών βιβλίων- ονοματοδοσίες οδών. Ο λαός μας ξέρει να εκφράζει την ευγνωμοσύνη του προς αυτούς που συνέβαλαν θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή τους, πολλές φορές αναλώνοντας ολόκληρη την περιουσία τους και την οικογενειακή τους σταθερότητα, σε μία υπόθεση ενός αγώνα ενός λαού για να ελευθερωθεί και να υπάρξει. Πρέπει όμως κάποτε να αρχίσουμε να μελετάμε και αυτούς που μας μελετούν, δηλαδή πρέπει να δούμε πώς είδε η Ευρώπη και πώς έζησε η Ευρώπη το κίνημα του φιλελληνισμού γιατί οι άνθρωποι αυτοί δεν κινούντο ως μεμονωμένα άτομα μέσα σ’ έναν κενό χώρο, αλλά εξέφραζαν ιδέες και απόψεις, εξέφραζαν έναν ορισμένο τρόπο ζωής. Είναι πολύ πιθανό ότι ο Λόρδος Βύρων, αν δεν εύρισκε να προσθέσει στον εαυτό του την διάσταση του φιλελληνισμού και τη συνεχή και επαναλαμβανόμενη παρουσία του στην Ελλάδα, μπορεί να κατέληγε σε καμία σκοτεινή αγγλική φυλακή όπως ο συμπατριώτης του λίγα χρόνια αργότερα Όσκαρ Ουάιλντ, γιατί ήταν εξίσου σκανδαλώδης για ορισμένους κύκλους της Βρετανίας εκείνης της εποχής ο τρόπος σκέψης του και ο τρόπος ζωής του. Αλλά και σε άλλες χώρες οι φιλέλληνες υπήρξαν σημαντικές φυσιογνωμίες πολιτικών και ιδεολογικών διαφοροποιήσεων. Στην Αμερική οι φιλέλληνες έπαιξαν σημαντικό ρόλο στον διεξαγόμενο τότε αγώνα για την  εμπορική ολοκλήρωση των Ηνωμένων Πολιτειών οι οποίες δεν υπήρχαν ως τελωνειακή ένωση ακόμα. Το κάθε ομόσπονδο κράτος, το κάθε state είχε δικά του εμπορικά σύνορα και νόμους και επίσης υπήρχαν σοβαρότερα θέματα προς επίλυση όπως έδειξε η συνέχεια γύρω από το πρόβλημα της ιδιοκτησίας ή όχι δούλων. Δηλαδή, γύρω από το συμπλήρωμα της ελευθερίας, γύρω από την εφαρμογή της διακήρυξης της αμερικανικής ανεξαρτησίας που ενέπνευσε τους λαούς όλου του κόσμου στο σύνολο του λαού της ιδίας της Αμερικής. Το ίδιο συμβαίνει στην Γαλλία η οποία μαστίζεται από τις παλινορθώσεις και τις ανατροπές της μεταναπολεοντείου εποχής. Το ίδιο συμβαίνει στο Βέλγιο, που η Ελληνική Επανάσταση έπαιξε καθοριστικό ρόλο, στην διαμόρφωση του συντάγματος της Ελβετίας, στην Γερμανία η οποία ολοκληρώνεται. Παντού λοιπόν οι φιλέλληνες εκφράζουν ρεύματα που θέτουν τον άνθρωπο στην πρωτοπορία των κοινωνικών κινημάτων, πιστεύουν στην ελευθερία του, στην ανεξαρτησία της ανθρώπινης προσωπικότητας και στην αξιοπρέπεια του ανθρώπου.
Γύρω απ’ αυτές τις ιδέες διαμορφώθηκε μπορούμε να πούμε ο σύγχρονος ελληνικός πολιτισμός. Τεράστιο ήταν το ρεύμα δημιουργίας σε όλους τους τομείς της τέχνης που έδωσε η ελληνική επανάσταση. Γνωρίζω έναν έλληνα ευπατρίδη ο οποίος έχει μια συλλογή πολλών εκατοντάδων πήλινων αγαλματιδίων απ’ αυτά που ήταν εκείνη την εποχή της μόδας, του ύστερου ροκοκό όπως λέμε, με πρόσωπα που ενέπνευσε η ενημέρωση που είχαν εκείνη την εποχή γύρω από τον ελληνικό αγώνα: φουστανελοφόρους, ελληνίδες ημίγυμνες, Τούρκους αποτρόπαιους. Ελπίζω κάποτε η συλλογή, η οποία είναι πράγματι πολύτιμος, όπως εκδηλώσει ο ιδιοκτήτης της την πρόθεση, να περιέλθει στο Μουσείο Μπενάκη και να είναι προσιτή σε όλους όσους θέλουν να την δουν. Αλλά και άλλοι ζωγράφοι διαμόρφωσαν το τελικό τους στυλ και έμειναν στην ιστορία με βασικά τους έργα εμπνευσμένοι από την Ελληνική Επανάσταση. Άνθρωποι που ποτέ δεν είχαν έρθει στην Ελλάδα και ποτέ δεν είχαν μετάσχει άμεσα στα γεγονότα. Ο Ντελακρουά, παραδείγματος χάριν, στην Γαλλία. Αλλά και άλλοι πολλοί που δημιούργησαν με τις ιδέες της Ελληνικής Επανάστασης και την παράλληλη ανάπτυξη του νεοκλασικισμού μια αντίληψη για την σύγχρονη Ελλάδα που πολλές φορές κατά κάποιο τρόπο υπερέβαινε την πραγματικότητα. Γιατί ήταν μια αντίληψη εξωραϊσμένη και απλοποιημένη. Ήταν τότε που πίστεψε το σύνολο της ανθρωπότητας ότι τα αρχαία αγάλματα ήταν λευκά και διαμορφώθηκε ο μύθος του λευκού πεντελικού μαρμάρου. Χρειάστηκε να περάσουν δυο αιώνες για να ανακαλύψουμε ότι τα αρχαία αγάλματα και τα αρχαία μνημεία ήταν βαμμένα και μάλιστα με αρκετά βάρβαρα χρώματα πολλές φορές και φανταχτερά όπως χρυσά, ροζ, φιστικί και άλλα τέτοια χρώματα που οι αρχαίοι κατά κόρον προτιμούσαν. Πρόσφατα έγινε και έκθεση στην Αθήνα και το είδαμε αυτό. Είχαμε αυτή την αντίληψη για την Ελλάδα. Αντίληψη που συνέβαλλε στην αναζήτηση της καθαρότητας των ιδεών, την αντίληψη που συνέβαλλε στην αναζήτηση νέων οριζόντων για τους ευρωπαϊκούς λαούς. Και αυτό αν θέλετε είναι η δική μας συνεισφορά προς την εξέλιξη της σύγχρονης Ευρώπης. Ενισχύσαμε αυτό το ρεύμα με την ύπαρξή μας, με την παρουσία μας, με τις θυσίες των αγωνιστών του ’21.
Χρειάστηκε να περάσει πολύς καιρός για να μπορέσει η Ελλάδα, μετά τις αποφάσεις που επάρθηκαν από το 1980 και μετά, να συνεισφέρει στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση με την αυτοπρόσωπη παρουσία της, με την συμβολή της στην ευρωπαϊκή οικονομία και την ευρωπαϊκή πολιτική ζωή. Θα λέγαμε ότι το κίνημα των φιλελλήνων δικαιώθηκε και οδήγησε στην σημερινή πραγματικότητα: η ελεύθερη Ελλάδα που οι φιλέλληνες είχαν οραματιστεί είναι μια ανεξάρτητη περήφανη χώρα που συμμετέχει ενεργά στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. (Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Ευχαριστούμε τον κ. Πάγκαλο.
Το λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Αδρακτάς.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΔΡΑΚΤΑΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στη διαδρομή της ιστορίας της ανθρωπότητας, τουλάχιστον κατά το τμήμα της που χαρακτηρίζεται από επάρκεια γραπτών στοιχείων και μέχρι τις μέρες μας, εντοπίζονται συμπεριφορές λαών, πολιτών, πνευματικών ηγεσιών που διακρίνονται από έντονη φιλική διάθεση ή επιλεκτικό θαυμασμό προς ορισμένους άλλους λαούς. Αυτό κατά κανόνα συμβαίνει ως αντίδραση προς τα επιτεύγματα, την ισχύ και την αδυναμία τους. Έχει, ωστόσο, παρατηρηθεί ότι οι ισχυρές φιλικές διαθέσεις λαών και ηγεσιών απέναντι σε άλλους λαούς, εκδηλώνονται εντονότερα και παίρνουν τη μορφή έμπρακτης συμπαράστασης όταν οι τελευταίοι υποστούν καταστροφή ή τους ασκηθεί βία. Αυτή η συναισθηματική αντίδραση συνιστά την υποδομή πάνω στην οποία οικοδομείται η τόσο αναγκαία, χρήσιμη και απαραίτητη διεθνής αλληλεγγύη. Σε κάθε ιστορική περίοδο και ανάλογα με τον πολιτικό και νομικό πολιτισμό, εκδηλώσεις διεθνούς αλληλεγγύης και έντονης συμπάθειας προς λαούς έχουμε σε εκείνες τις περιπτώσεις που παραβιάζονται βάναυσα αξίες δικαίου, όπου υπάρχουν καταλύσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κατάργηση εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας, αγώνας για ανάκτηση της ελευθερίας, εισβολή. Έχουμε, τέλος, εκδηλώσεις διεθνούς αλληλεγγύης με αφετηρία την ταύτιση εθνικών συνόρων ή διάσπαρτων ατόμων πάνω σε θέματα κυρίως θρησκεύματος ή πολιτικής ιδεολογίας. Πρόκειται ειλικρινά για ένα από τα ευγενέστερα ανθρώπινα συναισθήματα και αποτελεί η διεθνής αλληλεγγύη την πιο στέρεη ιδεολογική υποδομή πάνω στην οποία μπορούν να λειτουργήσουν οι αρχές της διεθνούς νομιμότητας. Ο χρόνος δεν μου επιτρέπει την αναφορά σε άπειρα τέτοια παραδείγματα. Είναι ο φιλελληνισμός, όπως τον γνωρίσαμε και εκδηλώθηκε κατά περιόδους, πράξη διεθνούς αλληλεγγύης προς το δικό μας λαό, προς το δικό μας έθνος. Και αυτό σε συγκεκριμένες ιστορικές συγκυρίες, όπως υπήρξε για παράδειγμα η περίοδος της εθνεγερσίας που συγκλόνισε την ανθρωπότητα ως γεγονός, ως τόλμημα και ως ελπίδα για άλλη προοπτική στον κόσμο. Είναι η περίοδος που γέννησε τους πλέον επιφανείς των σύγχρονων φιλελλήνων. Θα μου επιτρέψετε ωστόσο να επισημάνω ότι ο φιλελληνισμός αποτελεί μοναδικό μέχρι σήμερα φαινόμενο εκδήλωσης ενδιαφέροντος συνόλων ή ατόμων προς ένα έθνος που ευτύχησε να προσφέρει στην ανθρωπότητα το ποιοτικό άλμα, την αλλαγή από την υποταγή στο δόγμα, την ανακάλυψη και καθιέρωση του διαλόγου και της διαλεκτικής, τη στροφή από την παντοδυναμία της σατραπείας και το σατράπη στη δημοκρατία των ελευθέρων πολιτών, την αλλαγή από την αναζήτηση της αλήθειας στις εντολές του ιερατείου στον εντοπισμό της μέσα από τη φιλοσοφία και τη γνώση, στην αντικατάσταση του θυμιάματος προς την εξουσία με το δικαίωμα στη σάτιρά της. Ασφαλώς δεν υπάρχουν προνομιούχα έθνη ούτε προνομιούχοι λαοί. Οι Έλληνες όμως ευτυχήσαμε να δράσουμε γόνιμα σε περίοδο ιστορικών και κοινωνικών μεταλλάξεων. Γι’ αυτό πιστωνόμαστε με τη συμβολή μας στο ποιοτικό άλμα της ανθρωπότητας. Γι’ αυτό υπήρχαν πάντα φιλέλληνες και φιλελληνισμός. Γι’ αυτό επιχειρείται ακόμα και σήμερα σφετερισμός της ιστορίας μας. Το ίδιο επιβεβαιώνει η στροφή στα επιτεύγματα του πολιτισμού μας. Κάθε φορά που η ανθρωπότητα επιχειρεί ένα βήμα μπροστά, ο Αριστοτέλης ανακλήθηκε στο πέρασμα από το Μεσαίωνα στην Αναγέννηση.
Ο φιλελληνισμός θα διατηρεί πάντοτε τη μοναδικότητα των αιτίων που τον γέννησαν. Δική μας ευθύνη -και πρέπει κάποτε να το εννοήσουμε αυτό- είναι να συνεχίσουμε να δικαιώνουμε την ετερότητα και τη μοναδικότητα του φιλελληνισμού απέναντι σε άλλες εκδηλώσεις διεθνούς αλληλεγγύης.
Σας ευχαριστώ. (Χειροκροτήματα)

«Το βιβλίον αυτό εγράφη με την πεποίθησιν ότι θα το διαβάζουν κάποτε σαν παραμύθι». Α. Π. Δελμούζος, 1911. Πρώτη δημοσίευση 1912
«Την εικοστήν τρίτην Σεπτεμβρίου ε.ε. εκλήθην προ του ανακριτού […] και μου απηγγέλθη η εξής κατηγορία: Κατηγορείσαι ήδη, ότι μετ’ άλλων υπό κοινού συμφέροντος κινούμενος […] Α) Ότι δια διαφόρων τρόπων ήτοι α) δια ζώσης τουτέστι δι’ ομιλιών, διδασκαλιών και διαλέξεων δημοσία γενομένων κατά διαφόρους ημέρας από του Σεπτεμβρίου του 1908 […] μέχρι τέλους Μαρτίου του 1911 … εν των προτύπω Παρθεναγωγείω Βόλου, β) εγγράφως δια διαδόσεων εντύπων φυλλαδίων διαδιδομένων μεταξύ μαθητριών αναπτυσσόντων αθεϊκάς και αναρχικάς δοξασίας […] επί σκοπώ να παρασύρητε άλλως δια συμβολικών παραστάσεων και δι’ ακολάστων πράξεων διδάσκοντες δια της άνευ βιβλίων λεγομένης «φυσικής μεθόδου» διάφορα μαθήματα, ιδίως φυσικήν ιστορίαν, ανθρωπολογίαν και υγιεινήν, […] κατά βλάβην των ηθών. […]…. Αυτά μου ήρθαν στο νου, μιας άλλης εποχής μεγαλεία, από τη δίκη του Βόλου, όταν ο Αλέξανδρος Δελμούζος κατηγορήθηκε για το σύστημα διδασκαλίας του προτύπου Παρθεναγωγείου του.
Σήμερα, όμως, τόσα χρόνια μετά, πώς να “πούμε” στον μεγάλο Δελμούζο ότι η υπόθεσή του δεν είναι παραμύθι; Αυτή η τάση δυστυχώς αναζωπυρώνεται από ιδιότυπη εμπάθεια, ανερμήνευτο για την εποχή μας φανατισμό και έλλειψη ευθυκρισίας. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της καθηγήτριας του 3ου Γυμνασίου Ηλιούπολης η οποία εγκαλείται επειδή ακολουθεί τον ΝΟΜΟ. Δημοσιεύτηκαν εναντίον της υβριστικά κείμενα και και το όνομά της πέρασε στο επίσημο κομματικό τύπο. “Απειλείται” με αυτόν τον τρόπο, όχι η ίδια μόνο αλλά και όλοι οι νεώτεροι που θα ήθελαν να την μιμηθούν. Απειλείται ευθέως η παιδαγωγική προσπάθεια, ο παιδαγωγικός μόχθος, παρερμηνεύεται το μεράκι, αντικρούεται με εμπάθεια και χυδαιότητα το επιχείρημα, η ιστορική αλήθεια. Η εν λόγω καθηγήτρια διδάσκει ένα εγκεκριμένο βιβλίο, ενισχύει την κριτική ικανότητα των παιδιών, παλεύει με την περιρέουσα ατμόσφαιρα των μύθων στο όνομα του ορθολογισμού! Σίγουρα κάνει σφάλμα, ας την σταυρώσουμε! Δεν χρειάζονται αλήθεια οι γονείς, η κοινωνία μας τέτοιους δασκάλους, που παρά τα χρόνια υπηρεσίας τους δεν το βάζουν κάτω, αλλά έχουν θέρμη και διδάσκουν με σθένος, που οι 25ρηδες θα ζήλευαν; Η καθηγήτρια του 3ου Γυμνασίου Ηλιούπολης είναι γνωστή για την προοδευτικότητά της, αλλά και για την διδακτική της ικανότητα. Το μόνο που καταφέρνουν οι κύκλοι που δημιούργησαν το θέμα είναι να διαφημίσουν το έργο της. Οι μαθητές της, ικανοί κριτές, καταξιωμένοι ενήλικες πια, πολλοί και ενδιαφέροντες, είναι αδιάψευστοι μάρτυρες της παιδαγωγικής της ποιότητας. Τους συναδέλφους, όμως δεν άκουσα. Αλήθεια η τοπική ΕΛΜΕ, πού είναι; Το Παιδαγωγικό, το ΥΠΕΠΘ;

Σας παραπέμπω προκειμένου να ενημερωθείτε και να εξαγάγετε συμπεράσματα στην επιστολή απάντησης της κ. Λ. Κακαρίδου προς τους συντάκτες κειμένων που “διαφημίζουν” το έργο της από το σχετικό site. Διότι όπως θα έλεγε και ο αγαπημένος μου Δελμούζος “η αποκάλυψίς των ήτο επιβεβλημένη και απαραίτητος δια κάθε άνθρωπον, που πονεί τον τόπον του και εργάζεται δι’ εν ιδανικόν. Όσον καθαρώτερον βλέπομεν την πραγματικότητα, τόσω ταχύτερον θα έλθη ο καιρός, που το βιβλίον αυτό θα το διαβάζουν σαν παραμύθι”.

ΣΥΜΠΟΣΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ

Στα πλαίσια του Διεθνούς Έτους Αστρονομίας 2009, το τριήμερο 15 – 17 Μαίου 2009, η Ελληνική Αστρονομική Εταιρεία, το Πανεπιστήμιο Αθηνών, και το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών διοργανώνουν Συμπόσιο για τις Σύγχρονες εξελίξεις στην Αστρονομία, με 13 εκλαϊκευμένες ομιλίες για το ευρύ κοινό. Το Συμπόσιο αυτό τελεί υπό την αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας και θα γίνει στο Κεντρικό κτήριο του Πανεπιστημίου στα Προπύλαια, Πανεπιστημίου 30. Μετά το πέρας των ομιλιών θα γίνεται παρατήρηση με τηλεσκόπια ενώ θα υπάρχει και έκθεση ζωγραφικής σχετική με την Αστρονομία. Μπορείτε να δείτε το λεπτομερές πρόγραμμα και τους ομιλητές του Συμποσίου στη διεύθυνση:

http://www.helas.gr/events/uoa_may09.pdf 

Μπορείτε επίσης να βρείτε περισσότερες φωτογραφίες στην ακόλουθη διεύθυνση: e-ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ /GALLERY/Ηλιακό Σύστημα:

 http://www.astronomy.gr/main.cfm?module=gallery&action=detail&ID=383&cat=1

Στη Λετονία, μια δημιουργική, τολμηρή αλλά και αρκετά αμφιλεγόμενη διαφημιστική εκστρατεία κατάφερε, σε αρκετά μεγάλο βαθμό, να πετύχει αυτό που όλοι συμφωνούν ότι πρέπει να γίνει, αλλά και όλοι ξέρουν πόσο δύσκολο είναι: Να αλλάξουμε νοοτροπία. Ή, πιο ωμά ακόμα: Να αλλάξουμε μυαλά!

Η ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΗ εταιρεία Mooz!, έπεισε με την δική της τολμηρή προσέγγιση στο θέμα των τροχαίων, την κυβέρνηση, να της αναθέσει τη συγκεκριμένη καμπάνια. Βασικός «στόχος», ήταν οι οδηγοί, κυρίως άνδρες, ηλικίας 20-35 ετών, που ανήκουν, σύμφωνα με έρευνες, στην ομάδα «άμεσου κινδύνου», με τις υπερβολικές ταχύτητες που αναπτύσσουν, την επιθετική συμπεριφορά που αναπτύσσουν στην οδήγηση και την αλαζονεία που έχουν για τις ικανότητές τους, αφού τα περισσότερα θανατηφόρα τροχαία προκαλούνται με ευθύνη ανθρώπων που πίστευαν ότι είναι οι καλύτεροι οδηγοί στον κόσμο, εννοώντας με αυτό, ότι ήταν … περίπου Σουμάχερ.

Η διαφήμιση που προωθήθηκε τελικά, και που προκάλεσε αρκετές συζητήσεις, δεν ήταν από αυτές τις «διδασκαλικού” και “κηρυγματικού”  τύπου, που πάντα κάποιος σου κουνάει επιδεικτικά το δάχτυλο και σου λέει «μην τρέχεις». Η Mooz!, εκτός από την υπερβολική ταχύτητα, επικέντρωσε την προσοχή της και σε ένα άλλο θέμα: την σοβαρή έλλειψη οργάνων για μεταμοσχεύσεις. Και  αντί άλλου ενημερωτικού εντύπου, δημιουργήθηκε ένα Πιστοποιητικό Δωρεάς Οργάνων το οποίο λάμβαναν οι οδηγοί κατευθείαν από την αστυνομία.

Συγκεκριμένα, όσοι υπερέβαιναν το όριο ταχύτητας (και κανονικά θα έπρεπε να λάβουν κλήση), αναγκάζονταν από την αστυνομία να υπογράψουν το πιστοποιητικό με το οποίο δήλωναν διατεθειμένοι να γίνουν δωρητές οργάνων! Το αποτέλεσμα ήταν ο αριθμός των θυμάτων από τροχαία, μέσα σε έναν χρόνο, να μειωθεί κατά 29%, και ταυτόχρονα να σημειωθεί και σημαντική αύξηση, κατά 39% στην, έστω και δι’ αυτού του τρόπου, δωρεά οργάνων. Μπορεί, λοιπόν, οι οδηγοί να μην θυμόντουσαν ένα οποιοδήποτε διαφημιστικό, όμως δεν θα μπορούσαν να ξεχάσουν ποτέ την ημέρα που, άθελά τους, έγιναν δωρητές οργάνων…

Διαβάστε το σχετικό συμβόλαιο: «Υπάρχουν άνθρωποι που θα έδιναν τα πάντα για να βρίσκονται στη θέση μου, και εάν βρίσκονταν, δεν θα έπαιζαν ποτέ με τη ζωή τους.

Εγώ ο/η , ____ _________________, εφόσον έχω την τάση να υπερβαίνω το όριο ταχύτητας στο δρόμο και/ή να οδηγώ επιθετικά, με το παρόν δηλώνω ότι η ζωή μου δεν είναι πρώτης προτεραιότητας για μένα και ευχαρίστως θα την αποχωριζόμουν. Έχοντας σώας τας φρένας, κατανοώ ότι αργά ή γρήγορα θα εμπλακώ σε ατύχημα και αφού αυτό συμβεί, αφήνω την καρδιά μου, τα νεφρά μου και όποια άλλα όργανα του σώματός μου δεν καταστραφούν από το ατύχημα, σε εκείνους που τα χρειάζονται πραγματικά. Επίσης, ζητώ εκ των προτέρων να με συγχωρέσουν οι άνθρωποι και τα αγαπημένα πρόσωπα εκείνων για τους οποίους θα είμαι εγώ υπεύθυνος για το θάνατο ή την αναπηρία τους, εξαιτίας ατυχήματος

__, _______, 200_

Υπογραφή΄

____ _________”

 Αν προβληματιστείτε με το κείμενο που διαβάσατε, τότε “βγείτε και πείτε” το με την καθημερινή συμπεριφορά σας στην οδήγηση. Εμείς, το αναρτήσαμε, αμέσως μόλις το λάβαμε, κάνοντας μόνο τις απαραίτητες διορθώσεις.