Κυκλοφορεί αυτές τις ημέρες με αφορμή τα τραγικά γεγονότα στην Ιταλία ένα άρθρο του 2004 με οδηγίες προστασίας της ζωής από ένα σεισμό. Δεν έχω τις γνώσεις για να εγγυηθώ την αξιοπιστία του, γι’ αυτό και σας το μεταφέρω με κάθε επιφύλαξη. Ζούμε όμως στην εποχή που μπορούμε να ρωτήσουμε ειδικούς, να πληροφορηθούμε αν αυτό που εισηγείται ο διασώστης – συντάκτης του κειμένου έχει επιστημονική και πρακτική εγκυρότητα. Το κείμενο, λοιπόν, στην διάθεσή σας:
Αποσπάσματα από το άρθρο του Doug Copp στο ‘ Triangle of Life’, επιμέλεια έκδοσης από τον Larry Linn του MAA Safety Committee , 13/4/04
Το όνομά μου είναι Doug Copp. Είμαι ο Αρχηγός Διάσωσης και Διευθυντής Καταστροφών της Αμερικανικής Ομάδας Διεθνούς Διάσωσης ( American Rescue Team International, ARTI), η πιο έμπειρη ομάδα διάσωσης του κόσμου. Οι πληροφορίες που περιέχονται σ’ αυτό το άρθρο θα σώσουν ζωές στο ενδεχόμενο ενός σεισμού. Το πρώτο κτήριο στο οποίο μπουσούλισα στα τέσσερα ήταν ένα σχολείο στη πόλη του Μεξικού κατά τη διάρκεια του σεισμού του 1985. Όλα τα παιδιά ήταν κάτω από τα θρανία. Όλα τα παιδιά κυριολεκτικά καταπλακωθήκανε σε σημείο ισοπέδωσης. Θα μπορούσαν να είχαν σωθεί άμα είχαν ξαπλώσει δίπλα στα θρανία κατά μήκος του διαδρόμου. Ήταν φρικτό, καθόλου αναπόφευκτο και αναρωτήθηκα γιατί τα παιδιά δεν ήταν στους διαδρόμους. Δεν ήξερα εκείνη τη στιγμή ότι είχε δοθεί οδηγία στα παιδιά να κρυφτούν κάτω από οποιοδήποτε έπιπλο. Απλά, όταν τα κτίρια γκρεμίζονται, το βάρος της οροφής που πέφτει πάνω στα διάφορα αντικείμενα ή έπιπλα ενός δωματίου συνθλίβει αυτά τα αντικείμενα, αφήνοντας κάποιο χώρο ή κενό δίπλα τους. Αυτός ο χώρος είναι αυτό που αποκαλώ ‘τρίγωνο της ζωής’. Όσο μεγαλύτερο και δυνατότερο είναι το αντικείμενο, τόσο το λιγότερο θα συμπιεστεί. Όσο λιγότερο συμπιεστεί, τόσο μεγαλύτερο το κενό και τόσο μεγαλύτερη θα είναι η πιθανότητα ο άνθρωπος που χρησιμοποιεί το κενό αυτό για την ασφάλειά του να μη τραυματιστεί. Την επόμενη φορά που θα δείτε κτίρια που έχουν καταρρεύσει στην τηλεόραση, μετρείστε τα ‘τρίγωνα’ που έχουν σχηματιστεί. Είναι παντού. Είναι το πιο κοινό σχήμα που θα δείτε στα γκρεμισμένα κτίρια. Είναι παντού.
ΔΕΚΑ ΥΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΑΠΟ ΣΕΙΣΜΟ
1. Σχεδόν όλοι που απλά ‘βουτούν και κρύβονται κάτω από κάτι’ όταν καταρρέει ένα κτήριο συνθλίβονται μέχρι θανάτου. Οι άνθρωποι που χώνονται κάτω από αντικείμενα, όπως θρανία ή αυτοκίνητα, συνθλίβονται.
2. Οι γάτες, τα σκυλιά και τα μωρά πολύ συχνά και φυσικά διπλώνουν το σώμα τους στην εμβρυακή θέση. Πρέπει να κάνετε και εσείς το ίδιο σε περίπτωση σεισμού. Είναι ένα φυσικό ένστικτο ασφάλειας και επιβίωσης. Μπορείτε να επιβιώσετε σε ένα μικρό κενό. Πηγαίνετε δίπλα σε ένα αντικείμενο, δίπλα σε ένα καναπέ, δίπλα σε ένα ογκώδες αντικείμενο που θα συμπιεστεί ελαφρά αλλά θα αφήσει ένα κενό δίπλα του.
3. Τα ξύλινα κτίρια είναι η ασφαλέστερη κατασκευή που μπορεί κανείς να βρεθεί κατά τη διάρκεια ενός σεισμού. Το ξύλο είναι ελαστικό και κινείται με τη δύναμη του σεισμού. Αν όντως ένα ξύλινο κτήριο καταρρεύσει, δημιουργούνται μεγάλα κενά επιβίωσης. Επιπλέον, ένα ξύλινο κτήριο έχει λιγότερη συμπυκνωμένη μάζα όταν καταρρεύσει. Τα κτίρια από τούβλα θα σπάσουν σε πολλά ατομικά τούβλα. Τα τούβλα αυτά θα προκαλέσουν πολλούς τραυματισμούς, αλλά λιγότερα πολτοποιημένα πτώματα σε σύγκριση με πλάκες από μπετόν.
4. Αν είστε ξαπλωμένος σε ένα κρεβάτι τη νύχτα και συμβεί σεισμός, απλά κυλήστε έξω από το κρεβάτι. Ένα ασφαλές κενό θα υπάρχει γύρω από το κρεβάτι. Τα ξενοδοχεία θα είναι σε θέση να πετύχουν ένα πολύ υψηλότερο ποσοστό επιβίωσης από σεισμό, απλά με το να αναρτήσουν μία πινακίδα στο πίσω μέρος της πόρτας κάθε δωματίου, που να λέει στους ενοίκους να ξαπλώσουν στο πάτωμα δίπλα στη βάση του κρεβατιού κατά τη διάρκεια ενός σεισμού.
5. Αν συμβεί ένας σεισμός και δεν μπορείτε εύκολα να ξεφύγετε με το να βγείτε έξω από τη πόρτα ή το παράθυρο, τότε ξαπλώστε κάτω και διπλώστε το σώμα σας στην εμβρυακή θέση δίπλα σε ένα καναπέ ή σε μία μεγάλη καρέκλα.
6. Σχεδόν όλοι που πηγαίνουν κάτω από το κούφωμα της πόρτας όταν καταρρέει το κτήριο, σκοτώνονται. Και αυτό γιατί αν κάθεστε κάτω από το κούφωμα και η πόρτα πέσει προς τα μπρος ή προς τα πίσω θα συνθλιφτείτε από την οροφή από πάνω. Αν ή πόρτα πέσει προς τα πλάγια θα κοπείτε στη μέση από το κούφωμα. Και στις δύο περιπτώσεις θα σκοτωθείτε!
7. Ποτέ να μη πάτε στις σκάλες. Οι σκάλες έχουν διαφορετική ιδιοσυχνότητα (ταλαντώνονται διαφορετικά από το κεντρικό όγκο του κτιρίου). Οι σκάλες και το υπόλοιπο τμήμα του κτιρίου συνεχώς προσκρούουν μεταξύ τους μέχρις ότου οι σκάλες διαλυθούν εκ θεμελίων. Οι άνθρωποι που πάνε στις σκάλες πριν λάβει χώρα η οριστική διάλυσή τους, ακρωτηριάζονται φρικτά από τα σκαλοπάτια της σκάλας τη στιγμή που αυτά διαλύονται. Ακόμα και αν το κτήριο δεν καταρρεύσει, μείνετε μακριά από τις σκάλες, καθόσον αυτές είναι από τα πιο πιθανά μέρη του κτιρίου να υποστούν βλάβες. Ακόμα και αν οι σκάλες δεν καταρρεύσουν από το σεισμό, μπορεί να καταρρεύσουν αργότερα από την υπερφόρτωσή τους από τον πανικόβλητο κόσμο που έχει στραφεί σ’ αυτές για εκκένωση του κτιρίου. Οι σκάλες πρέπει πάντα να ελέγχονται για καταλληλότητα μετά από σεισμό, ακόμα και αν το υπόλοιπο κτήριο δεν έχει υποστεί ζημιές.
8. Πηγαίνετε κοντά στους εξωτερικούς τοίχους του κτιρίου ή έξω από αυτούς αν είναι δυνατόν. Είναι πολύ καλύτερα να είστε κοντά στο εξωτερικό του κτιρίου παρά στο εσωτερικό. Όσο πιο μακριά είστε από την εξωτερική περίμετρο του κτιρίου, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα να μπλοκαριστεί η οδός διαφυγής σας.
9. Οι άνθρωποι που βρίσκονται μέσα στα οχήματά τους συνθλίβονται όταν ο δρόμος από πάνω (ανισόπεδοι δρόμοι) καταρρεύσει σε περίπτωση σεισμού και καταπλακώσει τα οχήματά τους. Αυτό είναι ακριβώς αυτό που συνέβη με τις πλάκες ανάμεσα στα καταστρώματα στη λεωφόρο Nimitz. Τα θύματα του σεισμού του Σαν Φραντσίσκο έμειναν όλα μέσα στα αυτοκίνητά τους. Σκοτώθηκαν όλοι. Θα μπορούσαν να είχαν σωθεί απλά με το να είχαν βγει έξω και να είχαν καθίσει ή ξαπλώσει δίπλα στα οχήματά τους. Όλα τα καταπλακωμένα αυτοκίνητα είχαν κενά ύψους ενός μέτρου δίπλα τους, εκτός από εκείνα στα οποία οι κολώνες από μπετόν είχαν πέσει εγκάρσια πάνω τους.
10. Ανακάλυψα, καθώς μπουσουλούσα μέσα σε γραφεία εφημερίδων που είχαν καταρρεύσει, καθώς και σε άλλα γραφεία με πολύ υλικό χαρτιού, ότι το χαρτί δεν συμπιέζεται. Μεγάλα κενά δημιουργούνται γύρω από στοίβες από χαρτί. Διαδώστε αυτό το μήνυμα και σώστε ζωές…
Σήμερα, Παρασκευή, είναι Μεγάλη Παρασκευή για τους Καθολικούς και ημέρα εθνικού πένθους για την γειτονική Ιταλία. Ας το θυμόμαστε. Άλλη μια φορά μας δίνεται μια τραγική αφορμή να συνειδητοποιήσουμε πως ο κόσμος δεν είναι δικός μας, τον μοιραζόμαστε. Τα αγαθά, δεν είναι άφθονα. “Τελούν εν ανεπαρκεία. Κυρίως η ζωή”
Πόσο σημαντικό είναι να αισθανόμαστε ότι τις σκέψεις μας και τις επιλογές μας δεν τις κρυφοκοιτάζει κανείς; Πόσο άσχημα αισθανόμαστε όταν ένας κλέφτης ακουμπήσει τα πράγματά μας, ένα αδιάκριτο βλέμμα μας παρακολουθεί στο δρόμο ή το μετρό, κάποιος άγνωστος ή και γνωστός “μπει” στον προσωπικό μας χώρο του διαδικτύου τυχαία ή επί σκοπώ; Υπάρχει, λοιπόν, μια γόμα που διαγράφει τα προσωπικά στοιχεία, τους μυστικούς φακέλους και τα κρυφά ή μυστικά αρχεία μας: Η γόμα ιστορίας Διαδικτύου διαγράφει ό,τι δεν θέλουμε να βλέπουν ή να δουν κάποτε οι άλλοι. Οι σημαντικοί ή οι επικίνδυνοι άλλοι. Αν υποθέτουμε ότι όλες οι προσωπικές πληροφορίες για τον υπολογιστή σας μπορούν να προσεγγιστούν μόνο από σας, αν διαγράφοντας τα αρχεία από τον υπολογιστή μας σκεπτόμενοι ότι μόλις διαγραφούν δεν μπορούν να προσεγγιστούν πάλι, είμαστε στη χώρα της δικής μας φαντασίας. Καθένας αρκετά ικανός μπορεί να βρεί εκείνα τα αρχεία και μπορεί να τα διαβάσει. Υπάρχει λοιπόν ένα λογισμικό που τεχνικά και πρακτικά λειτουργεί σαν γόμα. Προστατεύει τη μυστικότητά και σχεδόν μόνιμα μπορεί να διαγράψει την προσωπική μας ιστορία στο Διαδίκτυο. Συμπεριλαμβάνει όλες τις δραστηριότητες του υπολογιστή, συμπεριλαμβανομένου και δακτυλογραφημένου URLs, την ιστορία φραγμών διευθύνσεων, τα προσωρινά αρχεία Διαδικτύου που υποστηρίζονται από τον φυλλομετρητή του διαδικτύου μας. Όταν διαγραφεί το μυστικό αρχείο, θεωρητικά “μέχρι νεωτέρας”, δεν μπορεί να ανακτηθεί. Είναι σημαντικό, ότι μπορεί ο καθαρισμός του υπολογιστή για όλες τις τελευταίες επισκέψεις, συνομιλίες και λοιπές δραστηριότητες, να πραγματοποιείται όταν τον απενεργοποιούμε, όπως γίνεται και με την ενημέρωση προγραμμάτων.
