spetsiotou blog Δάσκαλε … τον ήρωά μου!

«Το βιβλίον αυτό εγράφη με την πεποίθησιν ότι θα το διαβάζουν κάποτε σαν παραμύθι». Α. Π. Δελμούζος, 1911. Πρώτη δημοσίευση 1912
«Την εικοστήν τρίτην Σεπτεμβρίου ε.ε. εκλήθην προ του ανακριτού […] και μου απηγγέλθη η εξής κατηγορία: Κατηγορείσαι ήδη, ότι μετ’ άλλων υπό κοινού συμφέροντος κινούμενος […] Α) Ότι δια διαφόρων τρόπων ήτοι α) δια ζώσης τουτέστι δι’ ομιλιών, διδασκαλιών και διαλέξεων δημοσία γενομένων κατά διαφόρους ημέρας από του Σεπτεμβρίου του 1908 […] μέχρι τέλους Μαρτίου του 1911 … εν των προτύπω Παρθεναγωγείω Βόλου, β) εγγράφως δια διαδόσεων εντύπων φυλλαδίων διαδιδομένων μεταξύ μαθητριών αναπτυσσόντων αθεϊκάς και αναρχικάς δοξασίας […] επί σκοπώ να παρασύρητε άλλως δια συμβολικών παραστάσεων και δι’ ακολάστων πράξεων διδάσκοντες δια της άνευ βιβλίων λεγομένης «φυσικής μεθόδου» διάφορα μαθήματα, ιδίως φυσικήν ιστορίαν, ανθρωπολογίαν και υγιεινήν, […] κατά βλάβην των ηθών. […]…. Αυτά μου ήρθαν στο νου, μιας άλλης εποχής μεγαλεία, από τη δίκη του Βόλου, όταν ο Αλέξανδρος Δελμούζος κατηγορήθηκε για το σύστημα διδασκαλίας του προτύπου Παρθεναγωγείου του.
Σήμερα, όμως, τόσα χρόνια μετά, πώς να “πούμε” στον μεγάλο Δελμούζο ότι η υπόθεσή του δεν είναι παραμύθι; Αυτή η τάση δυστυχώς αναζωπυρώνεται από ιδιότυπη εμπάθεια, ανερμήνευτο για την εποχή μας φανατισμό και έλλειψη ευθυκρισίας. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της καθηγήτριας του 3ου Γυμνασίου Ηλιούπολης η οποία εγκαλείται επειδή ακολουθεί τον ΝΟΜΟ. Δημοσιεύτηκαν εναντίον της υβριστικά κείμενα και και το όνομά της πέρασε στο επίσημο κομματικό τύπο. “Απειλείται” με αυτόν τον τρόπο, όχι η ίδια μόνο αλλά και όλοι οι νεώτεροι που θα ήθελαν να την μιμηθούν. Απειλείται ευθέως η παιδαγωγική προσπάθεια, ο παιδαγωγικός μόχθος, παρερμηνεύεται το μεράκι, αντικρούεται με εμπάθεια και χυδαιότητα το επιχείρημα, η ιστορική αλήθεια. Η εν λόγω καθηγήτρια διδάσκει ένα εγκεκριμένο βιβλίο, ενισχύει την κριτική ικανότητα των παιδιών, παλεύει με την περιρέουσα ατμόσφαιρα των μύθων στο όνομα του ορθολογισμού! Σίγουρα κάνει σφάλμα, ας την σταυρώσουμε! Δεν χρειάζονται αλήθεια οι γονείς, η κοινωνία μας τέτοιους δασκάλους, που παρά τα χρόνια υπηρεσίας τους δεν το βάζουν κάτω, αλλά έχουν θέρμη και διδάσκουν με σθένος, που οι 25ρηδες θα ζήλευαν; Η καθηγήτρια του 3ου Γυμνασίου Ηλιούπολης είναι γνωστή για την προοδευτικότητά της, αλλά και για την διδακτική της ικανότητα. Το μόνο που καταφέρνουν οι κύκλοι που δημιούργησαν το θέμα είναι να διαφημίσουν το έργο της. Οι μαθητές της, ικανοί κριτές, καταξιωμένοι ενήλικες πια, πολλοί και ενδιαφέροντες, είναι αδιάψευστοι μάρτυρες της παιδαγωγικής της ποιότητας. Τους συναδέλφους, όμως δεν άκουσα. Αλήθεια η τοπική ΕΛΜΕ, πού είναι; Το Παιδαγωγικό, το ΥΠΕΠΘ;

Σας παραπέμπω προκειμένου να ενημερωθείτε και να εξαγάγετε συμπεράσματα στην επιστολή απάντησης της κ. Λ. Κακαρίδου προς τους συντάκτες κειμένων που “διαφημίζουν” το έργο της από το σχετικό site. Διότι όπως θα έλεγε και ο αγαπημένος μου Δελμούζος “η αποκάλυψίς των ήτο επιβεβλημένη και απαραίτητος δια κάθε άνθρωπον, που πονεί τον τόπον του και εργάζεται δι’ εν ιδανικόν. Όσον καθαρώτερον βλέπομεν την πραγματικότητα, τόσω ταχύτερον θα έλθη ο καιρός, που το βιβλίον αυτό θα το διαβάζουν σαν παραμύθι”.