Συνέχεια: ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Το λόγο έχει ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Κ.Κ.Ε. κ. Κανταρτζής. ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΚΑΝΤΑΡΤΖΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές ως Ημέρα του Φιλελληνισμού και της Διεθνούς Αλληλεγγύης καθιερώθηκε η 19η Απριλίου, ημέρα του θανάτου ενός από τους πλέον γνωστούς εκπροσώπους αυτού του ρεύματος που αναπτύχθηκε στην Ευρώπη τα χρόνια της Επανάστασης του 1821, την ημέρα του θανάτου δηλαδή του Λόρδου Βύρωνα που ανέπτυξε πλούσια δράση εκείνη την περίοδο στηρίζοντας τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του λαού μας. Δεν προσδίδουμε στους όρους φιλελληνισμούς και φιλέλληνες φυλετικά και εθνικά χαρακτηριστικά, δεν τους ερμηνεύουμε σαν τέτοιους, ούτε επίσης τους ερμηνεύουμε με προσωπικούς όρους και χαρακτηριστικά. Τους ερμηνεύουμε με κοινωνικούς και ιστορικούς όρους. Είναι γνωστό ότι η επανάσταση του 1821 έγινε σε εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες, σε συνθήκες που ήταν παντοδύναμη και έμοιαζε ακατανίκητη η Ιερή Συμμαχία που εκπροσωπούσε τις πιο αντιδραστικές κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις της εποχής που απεχθάνονταν κάθε τι το προοδευτικό που ήταν επηρεασμένο από την Γαλλική Επανάσταση του 1789. Ήταν η επανάσταση που ταρακούνησε την φεουδαρχία και την μοναρχία στην Ευρώπη. Κάτω από αυτές τις συνθήκες η Ελληνική Επανάσταση ενώ από τη μια έφερε ταραχή και μίσος στις δυνάμεις της αντίδρασης που εξέφραζαν την φεουδαρχία και τη μοναρχία από την άλλη προκάλεσε τη συμπάθεια και τον ενθουσιασμό σε φιλελεύθερες και επαναστατικές δυνάμεις της εποχής. Η αντίδραση μεσουρανούσε στην Ευρώπη. Το επαναστατικό κύμα που είχε πυροδοτήσει η Γαλλική Επανάσταση μπροστά στην κυριαρχία και την επίθεση των αντιδραστικών δυνάμεων που ήθελαν να σταματήσουν τον τροχό της ιστορίας, υποχωρούσε Παρά την προσωρινή ήττα και την υποχώρηση, παρά τον καταθλιπτικό συσχετισμό των δυνάμεων τα επαναστατικά κινήματα δεν έσβησαν. Είχαμε για παράδειγμα τα ξεσπάσματα στην Νεάπολη και τη Σικελία το 1820. Γι’ αυτό και στο άκουσμα της εξέγερσης άρχισαν να έρχονται εθελοντές στη χώρα μας για να αγωνιστούν στο πλευρό του λαού μας απέναντι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και γενικότερα να αναπτύσσεται ένα κίνημα αλληλεγγύης προς το αγωνιζόμενο λαό μας. Τέτοιοι ήταν ανάμεσα σε άλλους οι καρμπονάροι της Ιταλίας, οι δημοκράτες της Γαλλίας, οι ελευθερόφρονες επαναστάτες της Ισπανίας. Από τους Άγγλους που δραστηριοποιήθηκαν στο πλευρό του ξεσηκωμένου λαού μας ανάμεσα σε άλλους επώνυμους και ανώνυμους ξεχωρίζει ο Λόρδος Βύρων. Θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθούμε στη συμβολή των προοδευτικών διανοουμένων της εποχής ,του Βίκτωρ Ουγκώ, του Ντελακρουά, του Γκαίτε, του Πούσκιν, και μιας σειράς άλλων που αναφέρονται σε μία σειρά ιστορικά βιβλία. Στη συνέχεια βέβαια και με πρόσχημα την αλληλεγγύη στο λαό μας είχαμε την εμφάνιση και σχημάτων που ήθελαν την χειραγώγηση του αγώνα. Είχε αρχίσει ο ανταγωνισμός ανάμεσα στις κυρίαρχες δυνάμεις που βλέποντας ότι δεν μπορούσαν να σταματήσουν την εξέλιξη, επιδίωκαν η κάθε μια για λογαριασμό της τον έλεγχο της περιοχής. Επομένως και από την ιστορία της Επανάστασης του 1821 και από την ιστορία των άλλων κινημάτων επιβεβαιώνεται ότι ο φιλελληνισμός και η αλληλεγγύη δεν έχουν αφηρημένο περιεχόμενο. Υπάρχει πάντα το ερώτημα: Αλληλεγγύη σε ποιόν και για ποιόν σκοπό; Αλληλεγγύη στους λαούς που αγωνίζονται για την ελευθερία, τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα ενάντια στην εθνική και κοινωνική καταπίεση που εξέφρασαν αυτοί που στην ιστορία έμειναν ως φιλέλληνες ή αλληλεγγύη ανάμεσα στους τυράννους και στους καταπιεστές που εξέφραζε η Ιερή Συμμαχία και οι αντιδραστικές δυνάμεις της εποχής; Ο λαός μας σε όλες τις κρίσιμες καμπές και δέχθηκε την αλληλεγγύη και στήριξε με την αλληλεγγύη του τους λαούς που αγωνίζονταν. Τα μηνύματα αυτά παραμένουν ιδιαίτερα διδακτικά και επίκαιρα σήμερα που οι λαοί έχουν να αντιμετωπίσουν την νέα τάξη πραγμάτων και τον ιμπεριαλισμό. Απέναντι στις δυνάμεις της αντίδρασης του ιμπεριαλισμού και του κεφαλαίου οι λαοί πρέπει να αντιτάξουν τη δική τους αλληλεγγύη, την αλληλεγγύη των εργαζομένων, την αλληλεγγύη των λαών. Με αυτές τις σκέψεις θα τιμούμε πάντα τη μνήμη όλων εκείνων που στάθηκαν στο πλευρό του αγωνιζόμενου λαού μας. (Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Το λόγο έχει ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Ιωάννης Μπανιάς.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΠΑΝΙΑΣ: Κύριε Πρόεδρε, κύριε Σιούφα, θα μου επιτρέψετε να σας συγχαρώ για την πρωτοβουλία και σας και όλους τους άλλους, τον κ. Παυλόπουλο που είχατε για την καθιέρωση αυτής της γιορτής να το πούμε έτσι, για τον εορτασμό δηλαδή της Ημέρας του Φιλελληνισμού και από το Ελληνικό Κοινοβούλιο. Επίσης, τη συμβολή που είχαν, όπως είπατε, ο Δήμος Βύρωνα και ο Σύνδεσμος «Λόρδος Βύρωνα». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο όρος «φιλελληνισμός» είναι πολύ πιο παλιός απ’ ό,τι ίσως πολλοί φανταζόμαστε. Υπήρχε στην αρχαιότητα, υπήρχε στο Μεσαίωνα και στην Αναγέννηση απέκτησε μάλιστα πολλές νέες διαστάσεις. Στο 19ο αιώνα ο φιλελληνισμός παύει πια να αποτελεί απλή προέκταση της αρχαιολατρείας και ενσωματώνει ταυτόχρονα και μία έντονη διαμαρτυρία απέναντι στις συντηρητικές και καταπιεστικές κυβερνήσεις της Ευρώπης που δεν είναι καθόλου ευνοϊκά διατεθειμένες και διακείμενες απέναντι στα απελευθερωτικά κινήματα και τις δημοκρατικές διαδικασίες. Η δεύτερη και η τρίτη δεκαετία του 19ου αιώνα ήταν περίοδοι κοινωνικής οπισθοδρόμησης. Η προωθητική δύναμη του διαφωτισμού που πολιτικά είχε εκφραστεί με τις τρεις μεγάλες επαναστάσεις, την αγγλική, την αμερικανική και τη γαλλική, φαινόταν να έχει εξαντληθεί. Μέσα σε αυτό το τοπίο η εξέγερση των κατοίκων μίας μικρής, όπως ήταν τότε επαρχίας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας όσο ασήμαντη και αν φάνηκε στην αρχή στη συνέχεια απέκτησε συμβολικές διαστάσεις. Μία αληθινή λαϊκή επανάσταση που στρεφόταν κατά της πιο αυταρχικής και αυθαίρετης εξουσίας του τότε γνωστού κόσμου. Πολύ γρήγορα σε Ευρώπη και Αμερική έγινε κατανοητό ότι συχνά αναλφάβητοι επαναστάτες επιτελούσαν ιστορικό έργο. Αυτό είναι το διεθνές περιβάλλον στο οποίο άνθισε ο νεότερος, για εκείνη την εποχή δηλαδή, φιλελληνισμός. Τα λόγια του εθνικού μας ύμνου «τα ‘σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά» αφορούσαν όλη την Ευρώπη εκείνης της εποχής, γι’ αυτό και η ελληνική επανάσταση βρήκε θερμή υποδοχή και είχε σοβαρή απήχηση και στην Ευρώπη, αλλά και στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και σε άλλες χώρες. Με το φιλελληνισμό ξαναγεννιέται ο επαναστατικός κοσμοπολιτισμός του διαφωτισμού, όταν οι άνθρωποι αισθάνονταν πως είχαν ευθύνη για όλο τον κόσμο, όταν η επαναστατική εθνοσυνέλευση είχε μέλη από όλη την Ευρώπη, αλλά και από την Αμερική. Τι διαφορά αλήθεια από το σημερινό μίζερο, κυνικό κοσμοπολιτισμό του κεφαλαίου και της παγκοσμιοποίησης; Στην Ελλάδα ήλθαν άνθρωποι από όλη την Ευρώπη, αλλά και από τις ΗΠΑ που τότε ίσως ήταν το πιο προοδευτικό κράτος του κόσμου. Ο φιλελληνισμός επηρέασε την κοινή γνώμη και τις κυβερνήσεις και φυσικά βοήθησε ώστε η ελληνική ανεξαρτησία, ακόμη και στις δυσκολότερες στιγμές, μετά την πτώση του Μεσολογγίου και μετά την κατάληψη του μεγαλύτερου μέρους της Πελοποννήσου από τον Ιμπραήμ, να θεωρείται δεδομένη. Πολλοί λένε σήμερα -κατά τη γνώμη μου απερίσκεπτα- ότι η Ελλάδα την ανεξαρτησία της την οφείλει στην ξένη επέμβαση, αλλά χωρίς τον αγώνα, τις μάχες και τις θυσίες, χωρίς το Μεσολόγγι, τη Χίο και τα Ψαρά και χωρίς το μεγάλο κίνημα του φιλελληνισμού είναι αδύνατον να σκεφθούμε την πρώτη Συνθήκη του Λονδίνου και τη ναυμαχία του Ναβαρίνου. Εξέχοντα ρόλο στο κίνημα του φιλελληνισμού έπαιξαν οι διανοούμενοι, ο Ουγκώ και ο Ντε Λακρουά στη Γαλλία, ο Γκαίτε, ο Σίλερ και ο Μίλερ στη Γερμανία, που είναι και οι γνωστότεροι. Η δική τους φωνή ήταν πολύ δύσκολο να αγνοηθεί εκείνη την εποχή. Και βέβαια πρώτος μεταξύ των διανοουμένων φιλελλήνων υπήρξε ο Λόρδος Βύρων, το τρομερό παιδί των σαλονιών της αγγλικής αριστοκρατίας, ο αγαπημένος ποιητής των ρομαντικών, που τον παίνευε ο Γκαίτε, ο άνθρωπος που ήλθε, έζησε, αγωνίστηκε και πέθανε στην Ελλάδα, στο πολιορκημένο Μεσολόγγι τον Απρίλιο του 1924. Γι’ αυτό και -θα μου επιτρέψετε- η ΕΠΟΝ, στα δύσκολα χρόνια της αντίστασης, έδωσε στο λόφο των σπουδαστών της το όνομα του Λόρδου Βύρωνα. Ορθά και σήμερα το ελληνικό Κοινοβούλιο τιμά τη μνήμη του Λόρδου Βύρωνα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο φιλελληνισμός και η διεθνής αλληλεγγύη την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης στέλνουν ένα διαχρονικό μήνυμα αξιών που πρέπει να διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού, εθνική κυριαρχία, ανεξαρτησία, ελευθερία, δημοκρατία, δικαιοσύνη και προπάντων αγώνας για το δίκαιο και την ισότητα. Ταυτόχρονα, υπογραμμίζουν την ανάγκη ενός νέου διεθνισμού στην εποχή μας κατά της βαρβαρότητας του ιμπεριαλισμού και της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης που ισοπεδώνουν αυτές τις αξίες. Ευχαριστώ. (Χειροκροτήματα)
Δεν υπάρχουν σχόλια μέχρι τώρα ↓
Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμη.