spetsiotou blog Δάσκαλε … τον ήρωά μου!

musee d'Orsay

Από τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη μέχρι τους σύγχρονους ερευνητές και μελετητές της φιλοσοφίας, τους κοινωνιολόγους και τους ιστορικούς, από όλους ανεξαιρέτως τους ερευνητές της ανθρώπινης φύσης ομολογείται[1], ότι ή ασφάλεια και ή πρόοδος της ελεύθερης πολιτείας εδραιώνονται στην πνευματική ανάπτυξη και ηθική μόρφωση των πολιτών, με μια φράση στην «εθνική αγωγή». Και επίσης εξ ορισμού δεχόμαστε ότι αυτή η «εθνική αγωγή» έχει τρία κέντρα, κατ’ ανιούσα κλίμακα: την οικογένεια, το σχολείο, την Κοινωνία. Φαίνεται όμως, ότι θεωρούμε κατ΄εξοχήν κέντρο της το σχολείο πιστεύοντας ότι αυτό εξασκεί τη μέγιστη επίδραση και επί των άλλων δύο.

Αυτό ιστορικά αποδεικνύεται (και επαληθεύεται σήμερα) από το ότι προς το σχολείο στρεφόταν πάντοτε η προσοχή των μεγάλων πολιτικών ή εθνικών αναμορφωτών και το σχολείο αναδείχθηκε ό καλύτερος αγρός της εθνικής αναγέννησης μετά από κάθε ταλαιπωρία, εξουθένωση ή και συμφορά.

Ό γάλλος Καρνώ άρχισε προ του 1815 το έργον της εθνικής ανάπλασης «μέσω» και «δια» του σχολείου. Το έργο αυτό ανέκοψε η ήττα του Βατερλώ και στη συνέχεια κατέστησε αναπόφευκτο ή πανωλεθρία του Σεντάν (πόλης της Β. Γαλλίας).  Και ό μέγας Φίχτε από τα συντρίμμια της Ιένας (πόλης της κεντρικής Γερμανίας) δημιούργησε την δημοτική εκπαίδευση της Γερμανίας, που απετέλεσε το φυτώριο της εθνικής ενότητας των Γερμανών τα επόμενα πενήντα χρόνια. 

Στην Ελλάδα, οι αγωνιστές από την έναρξη του Αγώνα σκέφθηκαν πώς να συμπήξουν και να παγιώσουν την ελευθερία της πατρίδας με εθνικό εργαλείο την Αγωγή. Έτσι η Εθνική Συνέλευση που έγινε στο Άστρος ψήφιζε την ίδρυση σχολείων, ό γέροντας Κοραής έγραφε από το Παρίσι ότι «τότε μόνον δύναται νά καυχηθή το έθνος, ότι έχει φώτα, όταν τα φώτα εινε σκορπισμένα και διαμερισμένα εις όλους τούς πολίτας» και ο διορατικός αλλά ατυχής Καποδίστριας έθετε τις βάσεις μιας στερεής εθνικής αγωγής με κριτήριο τις αληθινές ανάγκες των ανθρώπων που καθοδηγούσε, όπως σοφά με τα ανάλογα κριτήρια είχε σχεδιάσει στα ελβετικά καντόνια.

Ακολούθησαν τα πομπώδη νομοθετήματα περί παιδείας τής βαυαρικής αντιβασιλείας που μεταφυτεύθηκαν από την γερμανική ιδιοσυγκρασία στη λεηλατημένη από τη δουλεία και στερημένη ελληνική ψυχή. Η στοιχειώδης εκπαίδευση (δημοτική) ορίστηκε υποχρεωτική με νόμο του 1834 και πέρασαν πολλά χρόνια (μόλις το 1976) για να ελέγχεται συστηματικά η ελλιπής φοίτηση και η μαθητική διαρροή. Πολλές δεκαετίες πέρασαν από τότε. Σχεδόν κάθε δεκαετία και μία μεταρρύθμιση. Κάθε φορά το εισηγητικό κείμενο για την ψήφισή της διατυπώνει το ίδιο πράγμα: «Η θέληση του ανθρώπου να προοδεύει είναι  αναπότρεπτος φυσικός νόμος». Γι΄ αυτό και κάθε προσπάθεια που αποβλέπει σε παρέκκλιση από αυτό το νόμο, οδηγεί τον άνθρωπο σε δυστυχία. Η διαδικασία της αυτοπραγμάτωσης των μελών μιας κοινωνίας χρειάζεται προδιαγεγραμμένο σχέδιο και όχι παραπαίουσα έμπνευση  σχολαστικών ή πρωτοποριακών στενών ομάδων ή κύκλων. Κάθε φορά που παρουσιάζεται  όμως ζήλος και αγάπη από την επίσημη πολιτεία για την ανάπτυξη της «καθόλου παιδεύσεως τού Έθνους», όπως έλεγαν οι λογοτέχνες μας τον 19^ο αι. παρουσιάζονται και όλοι εκείνοι που χρησιμοποιούν τις θέσεις τους για την υπονόμευση  της εκπαιδευτικής οργάνωσης. Η ηθική και πολιτική μόρφωση των πολιτών είναι αναπόδραστη ανάγκη σε ένα δημοκρατικό καθεστώς, όπου ο λαός μετέχει με καθολική ψηφοφορία σε επιλογές των κυβερνώντων, στις ενοχές που προκύπτουν από τις πράξεις τους, στα οράματά τους που τον συνθλίβουν ή τον συνεπαίρνουν. Αν δεν συντελείται μόρφωση, τότε το έθνος που αντιπροσωπεύονται από τον λαό διατρέχει μεγάλο κίνδυνο.

Ο Νουμάς Δροζ, Ελβετός συγγραφέας του 19^ου αι. υποστήριζε ότι η ελευθερία που δίνεται σε λαό ατελώς παιδαγωγηθέντα, είναι ίδια με ένα γεμάτο όπλο στα χέρια παράφρονος, που είναι δυνατό και εφικτό να σκοτωθεί.

Ας έχουν λοιπόν «γνώσιν οι φύλακες» της Πολιτείας. Και ας μεριμνήσουν για την οικογένεια, το σχολείο και την κοινωνία σαν να είναι αδιαίρετα και ομοούσια (για να είμαστε και στο πνεύμα των ημερών).

[1] Ομολογείται>ομού και λόγος [σκέψη, αλλά και ομιλία].

Αναγνώστης (MG, Dr Mitsos!!! καταπληκτικό!!!) του ιστολογίου έστειλε την διεύθυνση: http://recursos.cnice.mec.es/latingriego/Palladium/5_aps/enplap17.htm 

Δοκιμάστε, παίξτε, εφαρμόστε, μάθετε. Είναι πολύ ενδιαφέρων ιστοχώρος. Τον ευχαριστούμε πολύ.

Ξεφύλλιζα ένα βιβλίο παλιάς κοπής (1990), με κιτρινισμένα φύλλα, πολλές σημειώσεις, τρυφερή γραμματοσειρά και πολυτονικό. Μια έκδοση που περιλαμβάνει μελετήματα με συμπεράσματα ερευνών, υλικό συνεδρίων, ειδική  αλλά και γενικότερη βιβλιογραφία για την εκπαίδευση, καθώς και μια ενδιαφέρουσα επιστολογραφία.

Για μας τους φιλολόγους είναι σημαντικά τα κείμενα αυτά, αφού μπορούμε να τα επεξεργαστούμε με πολλούς τρόπους. Κείμενα φορτισμένα με «ιδιαίτερο συναίσθημα». Το πάθος και η ένταση προκειμένου να επιβληθούν ο ένας στον άλλο, αποτελούν τα χαρακτηριστικά του  ύφους των συντακτών. Απόρριψη, ειρωνεία, επιθυμία άσκησης ελέγχου, μισογυνισμός και μισανθρωπία, ηθελημένη άγνοια, μέθοδος της μισής αλήθειας, απόκρυψη στοιχείων, στρέβλωση κ.ά. Εκεί αποκαλύπτεται πόσο άκομψα ασκείται η κριτική σε ειδικά εκπαιδευτικά θέματα, πόσο εύκολα οι άνθρωποι χάνουν  τον αυτοέλεγχο, αποδεικνύοντας ότι η γνωστική επίτευξη δεν συμπορεύεται απολύτως με την στάση ζωής και κατ’ επέκταση με την συμπεριφορά.

Ας δούμε ένα παράδειγμα: Πρόκειται για την «συνομιλία» ενός αναγνώστη περιοδικού (που στο εξής για την οικονομία του λόγου θα αποκαλούμε Α) με την συγγραφέα του βιβλίου (στο εξής Η), εξαιτίας των δημοσιευμένων θέσεων της τελευταίας σχετικά με ένα σχολικό εγχειρίδιο. Το πλαίσιο επικοινωνίας τους είναι η αλληλογραφία μέσω ενός περιοδικού κοινωνικού προβληματισμού.

Γράφουν λοιπόν:

[…] Α: – Η γυναίκα, από τότε πού παρασυρμένη από τα ασαφή επαναστατικά κηρύγματα, παρεγνώρισε τον αληθή ρόλο της, περιέπεσε σε στάδια που την γελοιοποιούν, αλλά εκτός αυτού συντελούν στην χειροτέρευσι της κοινωνίας. Από τότε που οι επιστήμες κυριεύθηκαν από τις γυναίκες, αφ’ ενός μεν ελαττώθηκε η παλαιά μητρική στοργή, αφ’ ετέρου δε παρουσιάσθηκε μεγάλη υπογεννητικότης.

Η.: –  Σαν φίλη (του περιοδικού), χαίρομαι πού διαπιστώνω, για άλλη μία φορά, πόσο πλατιά διαβάζεται. Στο εύγλωττο γράμμα του […] Α και στις «τραγικές αλήθειες» πού εκφράζει, δεν έχω τίποτα να απαντήσω.

Θα επωφεληθώ μόνο από την ευκαιρία, για να αναφερθώ και πάλι στο βιβλίο τής Χριστιανικής Ηθικής, πού νομίζω ότι χρειάζεται νά προβληματίσει σοβαρά τούς υπεύθυνους για τα σχολικά προγράμματα,[…] σαν αντίληψη μαθήματος.

Πρόκειται για ένα νοθογενές μάθημα πού δεν έχει ξεκαθαρισμένη ταυτότητα. Έτσι, ενώ ένα μάθημα Ηθικής θα οδηγούσε στο χώρο τής φιλοσοφίας, το μάθημα Χριστιανικής ηθικής δεν ξέρει κανείς τι είναι: θρησκευτικά; φιλοσοφία; κοινωνιολογία;

[…] είναι απαράδεκτο νά επιχειρείται μέσω των θρησκευτικών ό επηρεασμός των παιδιών σε θέματα πού δεν έχουν σχέση με τη θρησκεία.

Το περιεχόμενο του βιβλίου της Χριστιανικής Ηθικής δεν είναι θεολογικό. […]. Είναι φιλοσοφικό, κοινωνιολογικό, ψυχολογικό. Όσο όμως έγκριτος και αν είναι ένας θεολόγος, δεν είναι το κατάλληλο πρόσωπο για ΝΑ πραγματευτεί αυτά τα θέματα.

[…]

Στις σελίδες 81-82 εκτελείται ό Φρόϋντ: «Ή θεωρία αυτή [«ή φιληδονική θεωρία τού Σίγμουντ Φρόϋντ»] διαδόθηκε σε πολλά στρώματα τής ανθρώπινης κοινωνίας. Ό άνθρωπος προσπάθησε να ικανοποιεί χωρίς κανένα έλεγχο τις βιολογικές ορμές του. Έτσι φτάσαμε στην αποθέωση τής ανθρώπινης σάρκας, που απειλεί νά οδηγήσει την κοινωνία μας σε μίαν απαράδεκτη αποκτήνωση».

Στη σελίδα 90 ξεσκεπάζεται ο Σαρτρ: «Ό Σαρτρ εμφανίζεται στη Γαλλία ως φιλόσοφος, μυθιστοριογράφος και θεατρικός συγγραφέας […] Ό Σαρτρ […] ομολόγησε [σημ. Μ.Η.: στο εξομολογητήριο; στην αστυνομία;] απερίφραστα την αθεΐα του… Το περίεργο είναι ότι πολλοί άνθρωποι και μάλιστα νέοι ακολούθησαν τις παράλογες ιδέες τού Σαρτρ. Προσπάθησαν να ικανοποιήσουν τόν εγωισμό τους μέ τήν αχαλίνωτη απόλαυση τής ανθρώπινης σάρκας».

Είναι εύληπτη η ένταση των κειμενογράφων και σαφής η συναισθηματική εμπλοκή τους (γράφουν, ο Α: παρασυρμένη, η γυναίκα παρεγνώρισε τον αληθή ρόλο της, στάδια πού την γελοιοποιούν, οι επιστήμες κυριεύθηκαν από τις γυναίκες, παρουσιάσθηκε μεγάλη υπογεννητικότης.- η Μ.Η.: νομίζω, νοθογενές μάθημα, είναι απαράδεκτο, εκτελείται ό Φρόϋντ, ξεσκεπάζεται ό Σαρτρ, στο εξομολογητήριο; στην αστυνομία). Και ο διαμαρτυρόμενος για τις δημοσιευμένες θέσεις της κ. Μ.Η. επιστολογράφος Α, που έστειλε μια επιστολή σε ένα περιοδικό «πλατειάς» κυκλοφορίας, όπως σημειώνει η κ. Μ.Η. μπορεί να «υπερβάλλει» και εμείς απλώς να συμφωνήσουμε ή να διαφωνήσουμε. Η κ.Μ.Η. όμως από την στιγμή που επιθυμεί να πείσει και να ικανοποιήσει ένα ευέλικτο νοητικά κοινό οφείλει να αφήσει μακριά από τη γραφίδα της την  εριστική γραφή και ως συγγραφέας της μελέτης να αξιοποιήσει και να σεβαστεί την βιβλιογραφία, τεκμηριώνοντας τη θέση της επί της ουσίας. Επομένως η κριτική εκδοχή της, αν όχι ακραιφνώς επιστημονική, τουλάχιστον θα ήταν αποδεκτή ως έγκυρη, είτε έπειθε είτε όχι.

Σκέφτομαι λοιπόν, πως ένα κείμενο ιστορικής αλλά και κοινωνικής αξίας όπως αυτό, μπορεί να αξιοποιηθεί σε παρά πάνω από ένα θεματικά αντικείμενα του σχολικού προγράμματος. Στην καημένη την Ψυχολογία που καταργείται (καταργημένη στα περισσότερα σχολεία ως μάθημα επιλογής από το 1998), στην Λογοτεχνία, στην άσκηση της Έκφρασης (Έκθεσης), αλλά και ως παρέμβαση στη ζωή των μαθητών μας ως παράδειγμα πολιτισμού.

Διάβαζα λοιπόν στην ψηφιακή βιβλιοθήκη ότι κακώς στο μάθημα της Ιστορίας διδάσκεται το ιδεολογικό υπόβαθρο επιλογών και αποτελεσμάτων. Ότι προφανώς η σχολική ύλη μπορεί να υποστηρίζεται από εικόνες και συμβάντα, που ενδεικτικά αναφέρονται. Για να σκεφθούμε καλύτερα, πόσο σημαντική αλλαγή στην παιδαγωγική νοοτροπία μπορεί να επιφέρει μια τέτοια ιδέα/πρόταση αναδημοσιεύω το ακόλουθο: 

[…]

Κατ’ απαίτηση, λοιπόν, του Κεμάλ, ο Ελευθέριος Βενιζέλος εκδιώκει τους αντικεμαλικούς ισλαμιστές από τη Θράκη, αντικαθιστά το αραβικό αλφάβητο που χρησιμοποιούσαν οι μουσουλμάνοι, με το τουρκικό της κεμαλικής Τουρκίας, και ταυτόχρονα εισάγει από την Τουρκία, βιβλία και δασκάλους για την εκπαίδευση των μουσουλμάνων της Θράκης. Δασκάλους, που στα πλαίσια της «εκπαίδευσης», καλλιεργούσαν την φιλοτουρκική στάση και την τουρκική εθνική συνείδηση στους κόλπους της μουσουλμανικής μειονότητας. Χάριν μάλιστα της ελληνοτουρκικής «φιλίας», ο Βενιζέλος επιβάλλει και τον «εκσυγχρονισμό» της ενδυμασίας των μουσουλμάνων, απαγορεύοντάς τους να φοράνε φέσι και φερετζέ. Το κύριο δηλωτικό δηλαδή της θρησκευτικής τους υπόστασης.

Ο Βενιζέλος μάλιστα, δεν φάνηκε να πτοείται από τις αντιδράσεις του πολιτικού και της κοινής γνώμης, λέγοντας στη Βουλή: «Την κοινήν γνώμην, αν δεν την έχω σύμφωνον, εννοώ να τη διαπαιδαγωγήσω και όχι να παρασύρομαι από αυτήν». (Πηγές: Εθνικόν Ίδρυμα Ελευθέριος Βενιζέλος, […])

Η ψηφιακή βιβλιοθήκη του ΥΠΕΠΘ δημιουργήθηκε από ελληνικούς και ευρωπαϊκούς οικονομικούς πόρους και αποτελεί ένα ενδιαφέρον δείγμα αξιοποίησης του υπολογιστή ως εργαλείου πληροφόρησης και μάθησης για τους εκπαιδευτικούς και κυρίως τους διδάσκοντες. Πολλές φορές όμως αρκεί σε ένα θέμα να χρησιμοποιήσουμε υπολογιστή και … οοοΟ! Νομίζουμε ότι η πρωτοτυπία «άνοιξε την πόρτα» και μας κυρίευσε και «δι’ αυτής» θα πείσουμε όλους τους άλλους. Ένα τέτοιο τεκμήριο αποτελεί το «Ταξίδι με το μαγικό χαλί…: Α’ τεύχος – Κρήτη & Θράκη», που αν και έχει καλές προθέσεις και μια «ικανοποιητική συγχρηματοδότηση», δεν συγκρίνεται με την ευρυματικότητα του ικανού και επιμελούς δασκάλου.  Δεν αποτελεί παιδαγωγική καινοτομία. Αλλά ας παρουσιαστεί το έργο:

Βασικός στόχος του συγκεκριμένου υλικού είναι να έρθουν οι μαθητές/ μαθήτριες σε επαφή με αντιπροσωπευτικά ιστορικά, γεωγραφικά, κοινωνικά και πολιτιστικά παραδείγματα από την περιοχή της Κρήτης και της Θράκης. Περιλαμβάνει δύο δειγματικές διδακτικές ενότητες από το χώρο της ιστορίας και γεωγραφίας και απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας δέκα περίπου ετών (Γ΄και Δ΄τάξη του Δημοτικού Σχολείου). Η οργάνωσή του ακολούθησε τις ενότητες που σχετίζονται με τη Φύση «περίπατοι στη φύση», με την Ιστορία «ταξίδι στην Ιστορία», με τους κατοίκους «συντροφιά με τους κατοίκους». Οι ενότητες που αφορούν στη φύση, σχετίζονται με τη γνωριμία των μαθητών με τις διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές, το φυσικό περιβάλλον, την πανίδα και τη χλωρίδα, κ.λπ. Σημαντικά στοιχεία για τα παιδιά είναι η εικονογράφηση και η χρήση πηγών. Οι ενότητες που σχετίζονται με την Ιστορία αφορούν στη γνωριμία με τις διάφορες ιστορικές εποχές. Συνδέονται επίσης με αρχαιολογικές μαρτυρίες, ιστορικά τεκμήρια, αλλά και τη μυθολογία. Εκείνες που αναφέρονται στους κατοίκους, επικεντρώνονται σε στοιχεία πολιτισμού (τέχνη, παράδοση, ήθη και έθιμα). Τέλος όλες (οι ενότητες) συνοδεύονται από ερωτήσεις και δραστηριότητες  των μαθητών οι οποίες υλοποιούν τους προαναφερθέντες σκοπούς και στόχους του διδακτικού υλικού. Η παρουσίαση των ενοτήτων εργασίας ολοκληρώνεται με ένα αποχαιρετιστήριο γεύμα που εκφράζει συναισθήματα ενθουσιασμού, φιλίας, ικανοποίησης στο τέλος του ταξιδιού. Το υλικό ολοκληρώνεται με ένα ενδεικτικό λεξιλόγιο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί εποικοδομητικά από τους εκπαιδευτικούς στο τέλος του κάθε μαθήματος. Όλο το έργο και περισσότερα στοιχεία γι΄αυτό θα βρείτε εδώ, και εδώ. Η σύνθεση του έργου έγινε από τους Μ. Καλογιαννάκη (συγγραφέα), Ι. Βάμβουκα και Ν. Παλιεράκη, ενώ φορέας υλοποίησης ο τομέας Παιδαγωγικής του Παν. Ιωαννίνων.

Το Γραφείο Περιβάλλοντος του Α.Π.Θ. στο πλαίσιο των δράσεών για το Οικολογικό Πανεπιστήμιο (ΟΙΚΟ-Α.Π.Θ.) καλεί τους προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές του Α.Π.Θ. να καταθέσουν σύντομα μηνύματα κειμένου (σλόγκαν) σχετικά με τους παρακάτω άξονες:

Τα μηνύματα που θα διακριθούν για την πρωτοτυπία τους και θα συνοψίζουν τη δυναμική και το όραμα της δράσης, θα χρησιμοποιηθούν στις πινακίδες οι οποίες θα τοποθετηθούν στο Γραφείο Περιβάλλοντος και σε επιλεγμένα σημεία στην Πανεπιστημιούπολη, ενώ θα αναρτηθούν και στην ιστοσελίδα του Γραφείου Περιβάλλοντος του Α.Π.Θ..

Η καταληκτική ημερομηνία για την κατάθεση των μηνυμάτων είναι η 30η Απριλίου 2011.

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων που θα πραγματοποιηθούν για τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος, στις 5 Ιουνίου, θα κληρωθεί ένα από τα επιλεγμένα μηνύματα, ο συγγραφέας του οποίου θα κερδίσει ένα ποδήλατο IDEAL TREKKING 28’’ MEGISTO.

Οι προτάσεις θα κατατίθενται ηλεκτρονικά στη διεύθυνση esergi@ad.auth.gr. με την ένδειξη «για το διαγωνισμό σλόγκαν για το περιβάλλον» στο πεδίο του θέματος. Δεν υπάρχει περιορισμός στον αριθμό μηνυμάτων που μπορούν να καταθέσουν οι συμμετέχοντες, ενώ στο μήνυμα θα πρέπει να αναγράφονται τα στοιχεία επικοινωνίας του συμμετέχοντα καθώς και αν επιθυμεί να αναφέρεται το ονοματεπώνυμό του στα σημεία που θα αναρτηθεί το μήνυμά του.

τηλέφωνο επικοινωνίας: 2310-996820 και ηλεκτρονική διεύθυνση: esergi@ad.auth.gr

«Ηταν η µεγαλύτερη έκπληξη όταν µέσα σε έναν αποθέτη, πλάι στον κεντρικό υπόνοµο του προϊστορικού οικισµού της ΄Ικλαινας¹, µέσα στο καµένο χώµα βρήκαµε την πινακίδα, η οποία µάλιστα είναι οπισθογραφική. Φέρει δηλαδή επιγραφές και στις δύο πλευρές, γεγονός που δεν είναι συνηθισµένο στα µυκηναϊκά αρχεία», εξηγεί στα «ΝΕΑ» ο καθηγητής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήµιο του Μιζούρι Μιχάλης Κοσµόπουλος, που ανασκάπτει τον χώρο από το 1998, υπό την Αρχαιολογική Εταιρεία, σε µια έρευνα κόστους 2,1 εκατ. ευρώ, το οποίο έχει καλυφθεί εξ ολοκλήρου από αµερικανικά και καναδικά κεφάλαια. Στη µια της όψη η πινακίδα αναφέρεται στην παρασκευή και πιθανώς συναρµολόγηση αντικειµένων, ενώ στη δεύτερη όψη της έχει καταγεγραµµένο κατάλογο ανδρών. Και χρονολογείται περί το 1480/70 – 1390/70 π.Χ., όταν µέχρι σήµερα η παλαιότερη πινακίδα Γραµµικής Β’ χρονολογούνταν από το 1390/70 – 1330/15 π.Χ. από τις Μυκήνες.

«∆εν θα έπρεπε να βρίσκεται εδώ η συγκεκριµένη πινακίδα βάσει των όσων γνωρίζαµε έως σήµερα», επισηµαίνει ο κ. Κοσµόπουλος. «Εάν η τελική µελέτη επιβεβαιώσει τη χρονολόγησή της, σηµαίνει ότι η ΄Ικλαινα ήταν ένα κρατίδιο πολύ πιο ανεπτυγµένο από ό,τι γνωρίζαµε µέχρι σήµερα. Ακόµη όµως κι αν αποδειχθεί µεταγενέστερη – στην εποχή δηλαδή που η ΄Ικλαινα είχε καταληφθεί από την Πύλο – και πάλι αλλάζει ριζικά τη γνώση µας για τη µυκηναϊκή Ελλάδα, διότι η ύπαρξή της φανερώνει ότι γραπτά αρχεία διατηρούνταν όχι µόνο στην κεντρική πρωτεύουσα αλλά και στις πρωτεύουσες νοµών».

Στο ερώτηµα πώς βρέθηκε η πινακίδα στα σκουπίδια του οικισµού – που διέθετε κυκλώπειο άνδηρο, µεγάλο κτιριακό συγκρότηµα µε αυλή, µνηµειώδη αρχιτεκτονική, ισοδοµικά κτίρια µε αυλή και πλούσια διακόσµηση µε τοιχογραφίες – ο κ. Κοσµόπουλος εκτιµά πως «πιθανόν πετάχτηκε πριν από την κατασκευή των υπονόµων και διατηρήθηκε χάρη στη φωτιά που έκαψε τον αποθέτη. ∆εν είµαι σε θέση ακόµα να σας απαντήσω από πού ήρθε, αλλά πιστεύω ότι όπου υπάρχει µία υπάρχουν και άλλες και είναι θέµα χρόνου να βρούµε το δωµάτιο µε το αρχείο». (Πηγή: Μαίρης Αδαμοπούλου, Στο φως η αρχαιότερη πινακίδα Γραμμικής Β, εφημ. ΤΑ ΝΕΑ). 

¹. Η Ίκλαινα είναι ένα ιστορικό χωριό στο Δήμο Πύλου του νομού Μεσσηνίας. Βρίσκεται περίπου 14 χλμ βόρειο-ανατολικά της σύγχρονης πόλης της Πύλου και 2 χλμ Νοτιοανατολικά της εθνικής  Πύργου – Κυπαρισσίας – Πύλου – Μεθώνης σε υψόμετρο 190 μέτρων.

Έπεσε στα χέρια μου μια μικρή εφημεριδούλα ενημέρωσης με τίτλο «ο ΤΥΠΟΣ των Συνταξιούχων Σιδηροδρομικών». Με εντυπωσίασε η διάταξη της ύλης, η εικονογράφηση, τα θέματα και η δομή, το μεράκι των ανθρώπων που μακριά από τη μουτζούρα και το κάρβουνο της εποχής τους, έχουν το κέφι και την ελπίδα. Χαρακτηριστικά που «μυρίζουν»την εποχή των παιδικών μου χρόνων. Σήμερα, Πάσχα, αντί άλλου νιώστε το άλλο ήθος, που δεν έχει σχέση με αυτό των συνδικαλιζομένων της TV:

«Σε ό,τι μας αφορά, λέμε όχι στην εθνική κατάθλιψη … Μια ζωή αγωνιστήκαμε για να δώσουμε ζωή στον σιδηρόδρομο, απαιτούμε σεβασμό στα άσπρα μας μαλλιά και την προσφορά μας».

«Η ζωή μοιάζει με κρεμμύδι. Όσο το ξεφλουδίζει κανείς, τόσο περισσότερο δακρύζει!»

«Τα γεράματα είναι δυσάρεστα όχι γιατί δεν έχουν απολαύσεις, αλλά γιατί δεν έχουν ελπίδες!»

«Ανοιξιάτικο Προμήνυμα (τίτλος δίπλα σε φωτογραφία ανθισμένης αμυγδαλιάς): Δεν θα πούμε λόγια και κοινοτοπίες. Ας μιλήσει το ανθισμένο κλαδί της μυγδαλιάς κι ο μεγάλος Καζαντζάκης: “Είπα στη μυγδαλιά: Αδελφή, μίλησέ μου για τον Θεό”. Κι η μυγδαλιά άνθησε”. (από τον Φτωχούλη του Θεού)

Εκείνο που θα ήθελα είναι από καιρού εις καιρόν οι μεγαλύτεροι από αυτούς τους ανθρώπους να περιγράφουν τη ζωή τους μέσα στα εργοστάσια, τις συνθήκες της δουλειάς τους, τις γκρίνιες και τα ατοπήματά τους, τις χαρές και τις προσδοκίες, που είχαν στο ξεκίνημά τους. Για να διδάσκονται κάπως, να πληροφορούνται έστω οι νεώτεροι. Αλλιώς οι απληροφόρητοι και αλώβητοι νεώτεροι θα γίνονται σκληρότεροι, αφού θα ζουν τη ζωή μόνο ως εικονική πραγματικότητα.

Το Υπουργείο Παιδείας ορίζει τη διαδικασία υποβολής αιτήσεων των υποψηφίων υποδιευθυντών και διευθυντών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας. (αρ. εγκ. 45143-/13-4-2011__ ΦΕΚ.582, τ.Β/13-4-2011) εντός του πρώτου δεκαημέρου του Μαΐου. Οι προθεσμίες υποβολής αιτήσεων υποδιευθυντών ορίζονται με πρόσκληση του οικείου Διευθυντή Εκπαίδευσης η οποία αναρτάται στις διευθύνσεις και στα γραφεία εκπαίδευσης, στις σχολικές μονάδες και δημοσιεύεται στο διαδίκτυο μετά την τοποθέτηση των διευθυντών των σχολικών μονάδων και των ΣΕΚ. Μπαίνω όμως στον πειρασμό, αν και Μεγάλη Παρασκευή, για να επισημάνω τα εξής: Ποια είναι η διαφάνεια και ποιες είναι οι αγνές προθέσεις της διοίκησης, όταν μοριοδοτείται η θητεία εκπαιδευτικών σε υπηρεσιακά συμβούλια και συνδικαλιστικά όργανα; (ως τακτικά ή αναπληρωματικά μέλη).  Πώς θα με πείσει για τις καλές του προθέσεις ο πολιτικός μου προϊστάμενος, όταν προσμετρά την συνδικαλιστική απουσία, ως διδακτική υπηρεσία; Η βραχυχρόνια απουσία, όπως χαρακτηρίζεται στην  Υπουργική Απόφαση, που αφορά στις συνδικαλιστικές άδειες ή τις άδειες αιρετών ΟΤΑ κλπ, λογίζεται ως χρόνος άσκησης διδακτικών καθηκόντων, αντίθετα με την άδεια ανατροφής τέκνου ή μητρότητος. Δηλαδή, επιβραβεύεται για άλλη μια φορά η τεμπελιά, το κυνήγι για το επιμίσθιο των επιτροπών, η συναλλαγή με τα πολλά της πρόσωπα.

Τόση ευρηματικότητα δεν την αντέχω. Το Υπουργείο μας επιδιώκοντας να μας τονώσει το ηθικό και να διευρύνει τις γνώσεις μας προκηρύσσει σχολικό διαγωνισμό με θέμα: ΣΧΟΛΙΚΑ ΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ «Τρέφομαι μεσογειακά, ζω καλύτερα». (Απόσπασμα από την ανακοίνωση: Κάνε κάτι που σε εκφράζει και πάρε μέρος στο μεγάλο διαγωνισμό μαζί με τους φίλους σου, τους συμμαθητές σου προβάλλοντας το έργο σου σ’ ολόκληρη τη μαθητική κοινότητα! Μέσα από πλατφόρμα www.i-create.gr της Εκπαιδευτικής Τηλεόρασης, ανέβασε τη δική σου δημιουργική δουλειά και μοιράσου τη! Γίνε μέλος στη σελίδα του διαγωνισμού στο facebook. Χρησιμοποίησε το YouTube και το twitter. Με τη βοήθεια του δασκάλου ή του καθηγητή σου θα καταφέρεις περισσότερα).

Εγώ τώρα τι να πω; Καλό … φαγοπότι»

Μου έστειλαν ένα κείμενο με τον ευρηματικό τίτλο:«Enter σε χορό εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ». Πρόκειται για την ανάθεση κατασκευής (σύνθεσης εμπνευσμένου έργου, θα έλεγα εγώ με τόσα χρήματα) ιστοσελίδων φορέων του δημοσίου τομέα. Πώς είναι δυνατόν ένα site να κοστίζει, όσο ένα σχολείο; Έμεινα άναυδη διαβάζοντας και γνωρίζοντας πώς δημιουργείται μια ιστοσελίδα, ένας ιστότοπος, ιστοχώρος, κλπ, κλπ.,  τα ποσά είναι πολύ μεγάλα για την παροχή υπηρεσιών. Υπηρεσίες που θα μπορούσαν να παρασχεθούν και χωρίς κόστος για τους φορολογούμενους πολίτες. Μια ιστοσελίδα μπορεί να στοιχίσει από 400 ευρώ μέχρι εκατομμύρια;;;; Τα ποσά που δαπανώνται μου είπαν ότι είναι από κονδύλια και πακέτα της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και ὅλων ἡμῶν και των σκληρά φορολογούμενων πολιτών για την κατασκευή και την συντήρηση των ιστοσελίδων των Υπουργείων και των υπαγόμενων σε αυτά, Υπηρεσιών, Οργανισμών και Φορέων. Διαβάστε λοιπόν τι συμβαίνει: Για παράδειγμα, η ιστοσελίδα της Κεντρικής Υπηρεσίας του Υπουργείου δικαιοσύνης, διαφάνειας,  κλπ, ανασχεδιάστηκε κατόπιν πρόχειρου μειοδοτικού διαγωνισμού στην εταιρεία «SDC Α.Ε» με κόστος 9.987 ευρώ!  Η ιστοσελίδα  του Αρείου Πάγου δημιουργήθηκε με απ’ ευθείας ανάθεση στην «OTEnet Α.Ε» και με κόστος, 4.130. ευρώ! Το portal του Συμβουλίου της Επικρατείας, δημιουργήθηκε μέσω του προγράμματος «Κοινωνία της Πληροφορίας».  Ανατέθηκε με διεθνή ανοικτό διαγωνισμό στην εταιρεία UNISYSTEMS. Το επιμέρους σε σχέση με τον συνολικό προϋπολογισμό του έργου, κόστος κατασκευής, ανήλθε στο ποσό των 60.000 ευρώ! Η ιστοσελίδα των δικαστηρίων των Διοικητικών Εφετείων Αθήνας και Θεσσαλονίκης ανατέθηκε με διεθνή ανοικτό διαγωνισμό στην εταιρεία UNISYSTEMS έναντι 1.406.363 ευρώ! Και άλλα πολλά.

Ανεξάρτητα με τις «παιδαγωγικές» ευθύνες των εκάστοτε κυβερνώντων είναι και ευθύνη του καθενός μας να ανακόψουμε το ποδήλατο στην κατηφόρα. Έτσι κατάντησε η συνείδησή μας, ποδήλατο δίχως φρένα στην κατηφόρα.

Σημ Η φωτογραφία της ανάρτησης προέρχεται από εδώ

Την Τετάρτη, 27 Απριλίου 2011 και ώρα 19:00 – 21:00, στην Αίθουσα Εκθέσεων & διαλέξεων της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση, ερευνητές από την Ελλάδα και το εξωτερικό συνομιλούν με το κοινό διερευνώντας τους τρόπους μετακίνησης των ταξιδευτών και διακίνησης των αγαθών στο χώρο της Μεσογείου, από την αρχαιότητα μέχρι τον 21ο αιώνα. Στην αρχαιότητα, τα καράβια ταξίδευαν κοντά στις ακτές και χρειάζονταν ασφαλή λιμάνια, σε μικρές αποστάσεις το ένα από το άλλο. Οι διαδρομές τους, για να διακινήσουν εμπορεύματα και ανθρώπους, ήταν συναρπαστικές, αλλά συνάμα επικίνδυνες. Τα καράβια, το καλύτερο μέσο του εμπορίου, βοήθησαν τους μεγάλους πολιτισμούς της Μεσογείου να ανθίσουν. Σήμερα, η τεχνολογία έχει μικρύνει τις αποστάσεις και έχει μειώσει τους κινδύνους, αν και όχι για όλους. Υπάρχουν και οι μετανάστες, οι Άθλιοι της σημερινής εποχής, που συχνά ακολουθούν περίπου τις ίδιες διαδρομές, έστω και από τη στεριά. Με κλειστούς γι’ αυτούς τους θαλάσσιους δρόμους της Ισπανίας και της Ιταλίας, μπορεί να ξεκινούν από το Μάλι ή την Τυνησία και να κάνουν το γύρο των μεσογειακών ακτών, για να φτάσουν στα ελληνικά σύνορα της Θράκης. Προορισμός, όπως συχνά και τότε, έτσι και τώρα: το άγνωστο με βάρκα την ελπίδα. Η εκδήλωση εντάσσεται σε ένα θεματικό κύκλο που εξετάζει την πορεία της περιοχής της Μεσογείου, το ταξίδι της από το χθες στο σήμερα. Επί αιώνες σταυροδρόμι ανθρώπων και ιδεών, τόπος ανοιχτός στο νέο, την αμφισβήτηση και τη διαφορετικότητα, η λεκάνη της Μεσογείου γέννησε συνεργασίες, συγκρούσεις, ποικιλία πολιτισμών και τις τρεις μεγάλες μονοθεϊστικές θρησκείες. Εδώ γεννήθηκαν και άκμασαν ο ελληνικός, ο ρωμαϊκός και ο αιγυπτιακός πολιτισμός. Στη λεκάνη της Μεσογείου διαμορφώθηκαν τα ιδεώδη του σύγχρονου Δυτικού πολιτισμού, χάρη στο πνευματικά πρόσφορο έδαφος που παρείχαν τα μεγάλα λιμάνια και οι πόλεις της, όπου επί αιώνες διασταυρώνονταν άνθρωποι και ιδέες. Στην αυγή του 21ου αιώνα, πώς εξακολουθούμε να αντλούμε από την πλούσια αυτή κληρονομιά μας; Oμιλητές θα είναι οι:Guven Incirlioglu: Εικαστικός, μέλος της ομάδας xurban_collective, Γιώργος Σταϊνχάουερ: Αρχαιολόγος, Alain Trannoy: Διευθυντής Ερευνών στο EHESS (École des hautes études en sciences sociales).  

Πληροφορίες:ΣΤΕΓΗ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ, Λεωφόρος Συγγρού 107-109, Αθήνα, E-mail: info@sgt.gr [Λόγω περιορισμένης χωρητικότητας της αίθουσας θα τηρηθεί αυστηρή σειρά προτεραιότητας. Η διανομή των δελτίων εισόδου θα ξεκινήσει 1 ώρα πριν την εκδήλωση. Για τις ομιλίες των ξένων προσκεκλημένων θα υπάρχει ταυτόχρονη διερμηνεία].