Διάβαζα λοιπόν στην ψηφιακή βιβλιοθήκη ότι κακώς στο μάθημα της Ιστορίας διδάσκεται το ιδεολογικό υπόβαθρο επιλογών και αποτελεσμάτων. Ότι προφανώς η σχολική ύλη μπορεί να υποστηρίζεται από εικόνες και συμβάντα, που ενδεικτικά αναφέρονται. Για να σκεφθούμε καλύτερα, πόσο σημαντική αλλαγή στην παιδαγωγική νοοτροπία μπορεί να επιφέρει μια τέτοια ιδέα/πρόταση αναδημοσιεύω το ακόλουθο:
[…]
Κατ’ απαίτηση, λοιπόν, του Κεμάλ, ο Ελευθέριος Βενιζέλος εκδιώκει τους αντικεμαλικούς ισλαμιστές από τη Θράκη, αντικαθιστά το αραβικό αλφάβητο που χρησιμοποιούσαν οι μουσουλμάνοι, με το τουρκικό της κεμαλικής Τουρκίας, και ταυτόχρονα εισάγει από την Τουρκία, βιβλία και δασκάλους για την εκπαίδευση των μουσουλμάνων της Θράκης. Δασκάλους, που στα πλαίσια της «εκπαίδευσης», καλλιεργούσαν την φιλοτουρκική στάση και την τουρκική εθνική συνείδηση στους κόλπους της μουσουλμανικής μειονότητας. Χάριν μάλιστα της ελληνοτουρκικής «φιλίας», ο Βενιζέλος επιβάλλει και τον «εκσυγχρονισμό» της ενδυμασίας των μουσουλμάνων, απαγορεύοντάς τους να φοράνε φέσι και φερετζέ. Το κύριο δηλωτικό δηλαδή της θρησκευτικής τους υπόστασης.
Ο Βενιζέλος μάλιστα, δεν φάνηκε να πτοείται από τις αντιδράσεις του πολιτικού και της κοινής γνώμης, λέγοντας στη Βουλή: «Την κοινήν γνώμην, αν δεν την έχω σύμφωνον, εννοώ να τη διαπαιδαγωγήσω και όχι να παρασύρομαι από αυτήν». (Πηγές: Εθνικόν Ίδρυμα Ελευθέριος Βενιζέλος, […])
Δεν υπάρχουν σχόλια μέχρι τώρα ↓
Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμη.