ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ BLOG

(Εικόνα από www.mamatsios.gr)

Από τον Ορθόδοξο Τύπο

ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΠΟΛΛΩΝ ΣΧΙΣΜΑΤΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ ΕΚ ΤΗΣ ΠΑΝΑΙΡΕΣΕΩΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ Τονίζει ὁ Σεβ. Κονίτσης καί καλεῖ τούς Ἕλληνας νά παραμείνουν «γνήσιοι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί»

Δέν ἔχουν θέσιν εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἑλλάδα ὁ Παπισμός, ὁ Προτεσταντισμός, ἡ Μασονία, αἱ χειροτονίαι γυναικῶν, ὁ σατανισμός, οἱ γάμοι ὁμοφυλοφίλων καί ὁ πνευματισμός, ὑπογραμμίζει ὁ Σεβ. Κονίτσης κ. Ἀνδρέας εἰς ὁμιλίαν του.

Δέν εἶναι ἡ πρώτη φορά πού ὁμιλεῖ διά τόν Οἰκουμενισμόν, τό Παπισμόν καί τόν Προτεσταντισμόν ὁ Σεβ. Μητροπολίτης. Πρό τεσσάρων ἐτῶν ὁμιλῶν κατά τήν ἑορτήν τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, μέ δάκρυα εἰς τούς ὀφθαλμούς, εἶχεν ὁμιλήσει διά τήν προδοσίαν τῆς πίστεως εἰς τούς θεολογικούς Διαλόγους μετά τῶν Παπικῶν. Καί τότε καί σήμερον ἐκάλεσε τόν πιστόν λαόν νά ἀκολουθῆ τάς ὁδηγίας τοῦἉγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, νά ἐπαγρυπνῆ καί νά εἶναι ἑτοιμοπόλεμος, διά νά μή ὑποταχθῆἡὈρθοδοξία εἰς τόν Παπισμόν καί τόν Προτεσταντισμόν. Διατί θεωρεῖ τόν Οἰκουμενισμόν παναίρεσιν. Ἡὁμιλία τοῦ Σεβασμιωτάτου.

Τόν κίνδυνον δημιουργίας πολλῶν σχισμάτων ἐντός τῶν κόλπων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας διαβλέπει ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Κονίτσης, Δρυϊνουπόλεως καί Πωγωνιανῆς κ. Ἀνδρέας, ἐξ αἰτίας τῶν μεθοδεύσεων τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὁὁποῖος δικαίως ἔχει χαρακτηρισθῆ παναίρεσις, ὑπογραμμίζει ὁ Σεβασμιώτατος. Τόν κίνδυνον αὐτόν διέβλεψε κατά τήν διάρκειαν ὁμιλίας, τήν ὁποίαν ἔκαμνε κατά τήν διάρκειαν τῆς Λιτανείας τῶν Ἱερῶν Λειψάνων καί τῆς Ἁγίας Εἰκόνος τοῦἉγίου Κοσμᾶ εἰς τήν κεντρικήν πλατεῖαν τῆς Κονίτσης.

Ὁ Σεβασμιώτατος, ἀφοῦἐστράφη ἐναντίον τῶν Παπικῶν καί τῶν Προτεσταντῶν, οἱὁποῖοι μεθοδεύουν τήν ὑποταγήν τῆς Ὀρθοδόξου Ἑλλάδος, ὑπενθύμισε τάς ρήσεις τοῦἉγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ διά τούς αἱρετικούς. Ἀκολούθως ἐκάλεσε τούς Ὀρθοδόξους νά εἶναι ἑτοιμοπόλεμοι εἰς τάς ἐπάλξεις τοῦ χρέους. Ἐνῶὑπεγράμμισε:

«Παπισμός, Προτεσταντισμός, χειροτονίαι γυναικῶν, γάμοι ὁμοφυλοφίλων, Μασονία, Πνευματισμός καί Σατανισμός δέν ἔχουν θέσιν εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν».

Δέν εἶναι ἡ πρώτη φοράν, πού ὁ Σεβασμιώτατος Κονίτσης κ. Ἀνδρέας ὁμιλεῖἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Πρό μερικῶν μηνῶν ἀνέλυσε τήν ἐπικινδυνότητά του καί ὁ «Ο.Τ.» παρουσιάσε τάς θέσεις του εἰς τήν τελευταίαν σελίδα. Πρό τεσσάρων καί πλέον ἐτῶν, ὁμιλῶν κατά τήν ἡμέραν τοῦἑορτασμοῦ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, εἶχεν ἐπισημάνει ὅτι εἰς τούς θεολογικούς Διαλόγους προδίδεται ἡ Ὀρθόδοξος πίστις μας, ἀφήνων σαφεῖς αἰχμάς ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Ἡὁμιλία του αὕτη ἦτο φορτισμένη συγκινησιακῶς καί τήν διέκοψε λέγων πρός τόν πιστόν λαόν: «Δέν ἐπιτρέπετε νά εἴπω περισσότερα. Ἐπαγρυπνεῖτε, διότι ἡ πίστις μας προδίδεται». Εἰς τήν ἐφετινήν ὁμιλίαν διέβλεψε κίνδυνον πολλῶν σχισμάτων εἰς τούς κόλπους τῆς Ἐκκλησίας καλῶν τούς Ἕλληνας νά ἀκολουθήσουν τήν ὁδόν τοῦἉγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ καί νά μείνουν «ἀληθινοί Ἕλληνες καί γνήσιοι Ὀρθόδοξοι χριστιανοί».

Ὑπενθυμίζεται ὅτι κίνδυνον σχισμάτων εἰς τούς κόλπους τῆς Ἐκκλησίας εἶχε διαβλέψει ὡς «ὑπουργός Ἐξωτερικῶν» τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Αἰγιαλείας καί Καλαβρύτων κ. Ἀμβρόσιος κατά τήν ἐπίσκεψιν τοῦ Πάπα Ἰωάννου-Παύλου εἰς τάς Ἀθήνας, ἐπί τῶν ἡμερῶν τῆς παντοδυναμίας τοῦ μακαριστοῦἈρχιεπισκόπου κυροῦ Χριστοδούλου. Προσφωνῶν τόν Πάπαν (ἦτο ἡ πρώτη ἐπίσκεψις Πάπα εἰς τήν Ἑλλάδα) ὁ Σεβ. Αἰγιαλείας καί Καλαβρύτων, ὡς «ὑπουργός Ἐξωτερικῶν» τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τοῦ εἶχεν εἴπει: «Σᾶς ὑποδεχόμεθα παρά τάς ἰσχυράς ἀντιδράσεις κλήρου καί λαοῦ, τῶν καθηγουμένων τῶν Ἱερῶν Μονῶν, τῶν Μοναχῶν καί Μοναζουσῶν, θεολόγων κ.λπ καί τόν κίνδυνον νέου σχίσματος εἰς τούς κόλπους τῆς Ἐκκλησίας μας».

Ἔκτοτε ὁ Οἰκουμενισμός «καλπάζει», ὁ διάλογος μετά τῶν Παπικῶν συντηρεῖται χάρις εἰς τάς προσπαθείας τοῦ Φαναρίου καί ἰδιαιτέρως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου ὡς ἔχει ἀποκαλύψει ὁὑπεύθυνος τοῦ Βατικανοῦ διά τήν ἑνότητα τῶν «Ἐκκλησιῶν», ὁἐκλαμπρότατος «Ἀρχιεπίσκοπος» κ. Κόχ κ.λπ. Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἔχει παύσει νά «λειτουργῆ» πνευματικῶς καί δρᾶὡς ὁ προτεσταντισμός (συσσίτια κ.λπ). Τήν ἐπικινδυνότητα τοῦ Οἰκουμενισμοῦὡς καί τήν ἀδυναμίαν τῆς πλειοψηφίας τῶν θεολόγων νά ὑπερασπισθοῦν τήν πίστιν τήν ἔχουν διαπιστώσει ὡρισμένοι Ἱεράρχαι τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, οἱὁποῖοι δίδουν τόν νῦν ὑπέρ πάντων ἀγῶνα κατά τῆς ψευδοενώσεως τῶν Ὀρθοδόξων μετά τῶν αἱρετικῶν χριστιανῶν.

Ἡὁμιλία

Κατωτέρω παραθέτομεν τήν ὁμιλίαν τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Κονίτσης, Δρυϊνουπόλεως καί Πωγωνιανῆς κ. Ἀνδρέου, ἡὁποία ἔχει ὡς ἀκολούθως:

«Ὑμνολογῶ καὶ δοξάζω τὸν Τριαδικό μας Θεό, ἀγαπητοί ἀδελφοί, τὸν Πατέρα, τὸν Υἱὸν καὶ τὸ Πνεῦμα τὸἍγιον, γιατὶ μᾶς ἀξιώνει καὶἐφέτος νὰ τελέσουμε τὶς ἑόρτιες ἐκδηλώσεις στὴ μνήμη τοῦἉγ. Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ.

ὉἍγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς σὲ πολλὰ σημεῖα τῶν διδαχῶν του, ἐφιστᾶ τὴν προσοχὴ τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν ἀπὸ τὶς μεθοδεῖες τῶν ποικιλωνύμων αἱρετικῶν. Λέει χαρακτηριστικά:

“Νὰ εὐφραίνεσθε ὅπου εἶστε Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί καὶ νὰ κλαίετε διὰ τοὺς ἀσεβεῖς καὶ αἱρετικοὺς, ποὺ περιπατοῦν εἰς τὸ σκότος”.

Διότι εἶχαν μὲν τότε τὸν Τοῦρκο πάνω ἀπὸ τὸ κεφάλι τους οἱἝλληνες, ὅμως μεγάλο κίνδυνο συναντοῦσαν ἀπὸ τὴν προπαγάνδα τῶν Προτεσταντῶν καὶ τῶν Παπικῶν ποὺ μὲἄφθονα χρήματα, μὲ σχολεῖα ποὺἵδρυαν, ἐξαγόραζαν ἤ προσπαθοῦσαν νὰἐξαγοράσουν τὶς συνειδήσεις τῶν ὑποδούλων Ἑλλήνων. Αὐτὸ τὸ αὐτόχρημα σατανικὸ καὶὀλέθριο ἔργο τους συνεχίζουν καὶ σήμερα οἱ Παπικοὶ καὶ οἱ Προτεστάντες.

Καὶ τὸ συνεχίζουν κυρίως διὰ μέσου τοῦ περιβόητου Οἰκουμενισμοῦ, ὁὁποῖος δικαίως ἔχει χαρακτηρισθεῖὡς ΠΑΝΑΙΡΕΣΙΣ.

Μὲ συνέδρια, μὲ συνεχεῖς ἐπισκέψεις καὶ δυστυχῶς καὶ μὲ συμπροσευχὲς ποὺἔχουν ἐνταθεῖἰδιαίτερα τὰ τελευταῖα χρόνια, προσπαθοῦν νὰ δώσουν τὴν ἐντύπωση πὼς οὐσιαστικὰἔχουν ἐξαλειφθεῖ οἱ διαφορὲς ἀνάμεσα στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ στὶς διάφορες αἱρετικὲς παραφυάδες τῶν Παπικῶν καὶ τῶν Προτεσταντῶν καὶὅτι “ὅπου νά ʼναι” ἔρχεται ἡ περιβόητη Ἕνωση τῶν Ὀρθοδόξων μὲ τοὺς αἱρετικοὺς χριστιανοὺς τῆς Δύσεως.

Ἀτυχῶς ὁ Οἰκουμενισμὸς ἔχει καταφέρει νὰ δημιουργήσει ἕνα ρῆγμα στὸὈρθόδοξο πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας. Καὶἐνῷὑποτίθεται ὅτι ἐργάζεται γιὰ τὴν ἑνότητα τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου, ἐν τούτοις διαγράφεται ἔντονος ὁ κίνδυνος νὰ γίνουν σχίσματα μέσα στὸ χῶρο τῆς Ὀρθοδοξίας.

Βέβαια, δόξα τῷ Θεῷ, σʼ αὐτὴν τὴν ὀλέθρια κίνηση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὑπάρχει μεγάλη ἀντίδραση.

Καὶἀπὸ τὸἍγιον Ὄρος, καὶἀπὸ ἱερὲς Μονὲς μέσα στὸν κόσμο, καὶ ἀπὸἱεραποστολικὲς ἀδελφότητες, καὶἀπὸ πολλοὺς κληρικοὺς καὶ λαϊκοὺς ποὺἀρνοῦνται τὴν ὑποταγὴ καὶ τὴν ἀφομοίωση τῆς Ὀρθοδοξίας μέσα στὴ χοάνη τῆς αἱρέσεως τοῦ Δυτικοῦ κόσμου.

Ὅμως, χρειάζεται, ὅλοι οἱὈρθόδοξοι Χριστιανοὶ νὰ μένουμε ἄγρυπνοι καὶἑτοιμοπόλεμοι στὶς ἐπάλξεις τοῦ χρέους ποὺἔχουμε γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία μας. Τὴν Ὀρθοδοξία μας, τὴν ὁποίαν καθηγίασαν μὲ τὸἍγιο αἷμα τους πλήθη μαρτύρων, μεταξὺ τῶν ὁποίων πρωτεύουσα θέση γιὰἐμᾶς ἐδῶ στὴν ἀκριτικὴἐπαρχία ἔχει ὁἍγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ὁἹερομάρτυς καὶἘθναπόστολος, ὁὁποῖος παρ ́ ὅτι ἔζησε σὲ πάρα πολὺ δύσκολους καιρούς συνιστοῦσε στοὺς Ὀρθοδόξους Ἕλληνες νὰ προσέχουν ἀπὸ τὴν αἵρεση. Σήμερα ἐμεῖς, ποὺ ζοῦμε σὲ ἐλεύθερο κράτος, δὲν θὰἔχουμε, ἀγαπητοὶἀδελφοί, καμμιὰ δικαιολογία ἄν βάλουν “πόδι”, τυχὸν, στὴν Ἑλληνική μας Πατρίδα ὁ Παπισμὸς καὶὁ Προτεσταντισμὸς, ὁ ὁποῖος ἐπʼ ἐσχάτων εὐνοεῖ, προσέξτε το αὐτό, τὴν δῆθεν χειροτονία γυναικῶν σὲἱερεῖς καὶἐπισκόπους, ὅπως, καὶἐδῶ φοβερὸ εἶναι καὶ νὰ τὸ πεῖ κανείς, τὸν λεγόμενο γάμο τῶν ὁμοφυλοφίλων. Αὐτοί, λοιπόν, δὲν πρέπει νὰ βάλουν «πόδι» στὴν Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα. Τελεία καὶ παύλα.

Ὅπως ἐπίσης, δὲν πρέπει νὰ βάλει ἡ Μασονία, ὁ Πνευματισμὸς καὶὁ Σατανισμός, καὶ ὅλες ἐκεῖνες οἱ δυνάμεις τοῦ κακοῦ ποὺὑπονομεύουν τὴν Παιδεία τὴν οἰκογένεια καὶ τὴν κοινωνία μας.

ὉἍγιος Κοσμᾶς μᾶς δείχνει τὸν δρόμο. Εἴθε μὲ τὶς εὐχές του νὰ μένουμε ἀληθινοὶἝλληνες καὶ γνήσιοι Ὀρθόδοξοι χριστιανοί».

Ὁ Σεβ. Γόρτυνος

Εἰς ἄλλας στήλας δημοσιεύομεν τό κήρυγμα τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως κ. Ἰερεμίου, ὁὁποῖος τό ἀφιερώνει εἰς τήν μή μετάνοιαν τῶν αἱρετικῶν Παπικῶν, Προτεσταντῶν καί τῶν Οἰκουμενιστῶν Ὀρθοδόξων Ἀρχιερέων καί θεολόγων, οἱὁποῖοι ἀπό κοινοῦ μεθοδεύουν τήν καθυπόταξιν τῆς Ὀρθοδοξίας. Καί αὐτός καλεῖ τούς Ἕλληνας νά ἀκολουθήσουν τήν ὁδόν καί τάς ρήσεις τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ καί νά ἀγωνισθοῦν ἐναντίον τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τοῦ Παπισμοῦ.

Ορθόδοξος Τύπος, 20 Σεπτ. 2013, αρ. φ. 1990

Από τη ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΕ, ΣΦΑΛΛΕΤΕ!

Ο σεβ. μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ απηύθυνε στις 27 Ιουνίου 2013 μακροσκελῆ και βαρυσήμαντη επιστολή στον οικουμενικό πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο, στην οποία – περιληπτικῶς – λέει τά εξῆς.

Κρίνουμε, παναγιώτατε, ἀδήριτη τήν ἀνάγκη συγκλήσεως Πανορθοδόξου Συνόδου μέ τή συμμετοχή όλων τῶν Ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν, Ἀρχιεπισκόπων, Μητροπολιτῶν καί Ἐπισκόπων καί λαϊκῶν θεολόγων, ἡ ὁποία θά ἔχη μέγα χρέος καί πρώτιστο καθῆκον νά καταδικάση τήν παναίρεσι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Λαμβάνουμε υιϊκῶς θάρρος καί Σᾶς ἐρωτοῦμε· Ἡ μετάβασί Σας στό Μιλάνο ὑπῆρξε ἀποτέλεσμα καί ἀπόφασι κάποιας Συνόδου Πανορθοδόξου;

Εἶνε πασιφανές, ὅπως προκύπτει ἀπό τις ὁμιλίες πού ἐκφώνησατε εκεί, ὅτι διδάσκετε καινοφανῆ, πρωτοφανῆ καί οἰκουμενιστική ἐκκλησιολογία, ξένη πρός τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησιολογία.

Ἐπί τῶν ἀνωτέρω ἀπαραδέκτων δηλώσεών Σας ἐπισημαίνομε ὅτι σφάλλετε.

Σᾶς ἐρωτοῦμε· Πῶς χρησιμοποιεῖτε τον ὅρο «ἀδελφές ἐκκλησίες», ὅταν αὐτός εἶνε ἁγιοπατερικά ἀμάρτυρος καί μάλιστα πανορθοδόξως ἔχει ἀπορριφθῆ καί ἀκυρωθῆ; Γιατί κάνετε ἐπιλεκτική χρήσι τῶν πανορθοδόξων ἀποφάσεων;

Ἀναγνωρίζετε, Παναγιώτατε, τόν Παπισμό ὡς «Ἐκκλησία»; Εἶνε, ὅμως, «ἐκκλησία» ἤ αἵρεσις; Πλῆθος Ὀρθοδόξων Συνόδων ἔχουν καταδικάσει τόν Παπισμό ὡς αἵρεσι.

Πῶς εἶνε δυνατόν Σεῖς, ὁ πνευματικός ἡγέτης τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, νά διαλέγεσθε μέ τόν ἀμετανόητο Παπισμό, ὅταν αὐτός δέν ἔχει ἀποκηρύξει τίς πάμπολλες αἱρέσεις του καί δέν ἔχει δείξει ἴχνος μετανοίας;

Ἔχουν, λοιπόν, «ἱερωσύνη» αὐτοί, πού ντύνονται σάν καρνάβαλοι; Ἔχουν ἰσχύ τά «μυστήριά» τους, ὅπως θέλουν νά μᾶς πείσουν οἱ οἰκουμενιστικοί κύκλοι;

Ἀναγνωρίζετε, Παναγιώτατε, καί τόν Προτεσταντισμό ὡς «Ἐκκλησία». Εἶνε, ὅμως, «ἐκκλησία» ἤ αἵρεσι;

Ὡς φυσικό ἀπότοκο τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν αἱρέσεων ὡς «Ἐκκλησιῶν» ἐκ μέρους Σας, ἀκολουθεῖ ἡ ἀναγνώρισι ἐγκυρότητος τοῦ βαπτίσματος, τῆς ἱερωσύνης καί τῶν μυστηρίων τους.

Τά μυστήρια, ὅμως, τῶν αἱρετικῶν εἶνε ἀνυπόστατα, διότι οἱ αἱρετικοί στεροῦνται τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, λόγῳ τῶν αἱρέσεων και τῆς ἀποκοπῆς τους ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Καθολική Ἐκκλησία.

Εἶναι φανερό πλέον, Παναγιώτατε, ὅτι διαχέετε τό πνεῦμα τοῦ συγχρόνου διαχριστιανικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, γι’αὐτό καί δέχεστε, ὀνομάζετε καί ἀναγνωρίζετε τίς αἱρέσεις ὡς «Ἐκκλησίες», ἐρχόμενος σέ πλήρη ἀντίθεσι καί ἀντίφασι μέ τήν διαχρονική παράδοσι τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Ταπεινῶς ἐρωτοῦμε, Παναγιώτατε· Γιατί, ἐνῷ ἀποδίδετε τίτλους ἐκκλησιαστικότητος στούς κακοδόξους αἱρετικούς, δέν προβαίνετε στήν μυστηριακή κοινωνία μετ’ αυτῶν; Αὐτό δέν ἀποτελεῖ τήν πλέον κραυγαλέα ἀπόδειξι τῆς κακοδοξίας τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; Ἄν πράγματι πιστεύετε τίς διακηρύξεις Σας, ἡ μυστηριακή διακοινωνία εἶνε μονόδρομος· ἄλλως ἀποδεικνύετε μέ τήν στάσι Σας τήν ἀνυπαρξία τῶν τίτλων ἐκκλησιαστικότητος, πού ἀποδίδετε στούς ψευδεπισκόπους τῶν κακοδόξων. Αποδεικνύεται ἀκόμη ὅτι αὐτή ἡ στάσι ἀποτελεῖ «εὐφυᾶ διπλωματία» ἀλλά χωρεῖ διπλωματία στά τῆς πίστεως;

Ο μητροπολίτης Πειραιῶς αποδεικνύει ότι γνωρίζει να σέβεται θεσμούς και πρόσωπα, αλλ’ υπεράνω προσώπων σέβεται τους νόμους τοῦ Κυρίου. Αποδεικνύει ακόμη ότι δεν έταξε ως στόχο του τον θρόνο, αλλά φαίνεται διατεθειμένος να διακινδυνεύση προκειμένου να υπερασπισθῆ την ακεραιότητα τῆς Ορθοδοξίας.

Άν ο πατριάρχης εἶνε άνθρωπος τοῦ Θεοῦ, πρέπει να δεχθῆ τον έλεγχο και να αλλάξη πορεία. Αν συνεχίση στην ίδια κατεύθυνσι ή – το χειρότερο – αν θελήση και να εκδικηθῆ τον ελέγξαντα, αυτό θα σημαίνη αμετανοησία· τότε θα εἶνε αυτοκατάκριτος.

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ, Ιούλ.-Αύγουστος 2013 – αριθμ. φύλ. 719

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ, με επιστολή προς όλους τους Αρχιερείς, ζητεί την Σύγκληση Τοπικῆς Συνόδου για την καταδίκη τοῦ Οικουμενισμοῦ.

Υπενθυμίζουμε ότι πέρυσι, στις 22 Φεβρουαρίου 2012, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος ζήτησε με επιστολή πρός τον Αρχιεπίσκοπο και τα υπόλοιπα μέλη τῆς Διαρκοῦς Ιερᾶς Συνόδου  «την σύγκλησιν μιας εκτάκτου Συνελεύσεως της Ιεραρχίας με μοναδικόν θέμα την Οικουμενικήν Κίνησιν» (βλ. http://mkka.blogspot.gr/2012/03/blog-post_08.html).

Ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος μέχρι σήμερα αδιαφoρεί πλήρως.

Επομένως μια τοπική σύνοδος για την καταδίκη τῆς παναιρέσεως τοῦ Οικουμενισμοῦ μόνο μπορεί να γίνει όταν τουλάχιστον το 1/3 τῶν εν ενεργεία Μητροπολιτῶν ζητάει την σύγκλησή της. Όπως προβλέπεται από τον Νόμο 590/1977: Περὶ τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.- (Α´ 146)

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β´
Περὶ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας

Ἄρθρον 6.

1. Ἡ Ι.Σ.Ι. συνέρχεται εἰς τακτικὴν συνέλευσιν αὐτοδικαίως μὲν τὴν 1ην Ὀκτωβρίου ἑκάστου ἔτους, ἐκτάκτως δὲ ὁσάκις ἤθελε συγκληθῇ ὑπὸ τοῦ Προέδρου αὐτῆς,

α) εἴτε ἰδία αὐτοῦ πρωτοβουλία,

β) εἴτε μετὰ προηγουμένην ἀπόφασιν τῆς Δ.Ι.Σ.,

γ) εἴτε κατόπιν αἰτήσεως τοῦ 1/3 τουλάχιστον τῶν ἐν ἐνεργείᾳ Μητροπολιτῶν πρὸς τὸν Πρόεδρον, εἰς ἣν αἴτησιν δέον ὅπως ἀναγράφωνται καὶ τὰ θέματα διὰ τὰ ὁποῖα ζητεῖται ἡ σύγκλησις τῆς Ἱεραρχίας. (βλ. http://users.uoa.gr/~nektar/orthodoxy/history/katastatikos_xarths_ekklhsia_ths_ellados.htm)

Η επιστολή τοῦ κ. Σεραφείμ έχει ως εξής:

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ
Ἀριθμ. Πρωτ. 525
Ἐν Πειραιεῖ τῇ 8ῃ Μαΐου 2013
Τῷ Μακαριωτάτῳ
Ἀρχιεπισκόπῳ Ἀθηνῶν
καί πάσης Ἑλλάδος
Κυρίῳ κ. ΙΕΡΩΝΥΜΩι
Προέδρῳ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καί
τοῖς Σεβασμιωτάτοις Μέλεσι τῆς Ἱερᾶς Συνόδου
τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος
Εἰς τάς ἕδρας Αὐτῶν

Μακαριώτατε Ἅγιε Πρόεδρε,

Σεβασμιώτατοι Συνοδικοί Πατέρες,

Χριστός Ἀνέστη! Ἀληθῶς Άνέστη!

Ὅταν ἐμφανίζεται νέα αἵρεσις, πού δημιουργεῖ σύγχυσιν στά τῆς πίστεως, οἱ ποιμένες κάθε ἐποχῆς, ἐπιβεβαιοῦντες ὅσα κατά τήν χειροτονία τους ὑποσχέθηκαν, προβαίνουν στήν ἀντιμετώπισιν αὐτῆς τῆς αἱρέσεως, διά νά περιχαρακώσουν καί ὁριοθετήσουν τήν Ὀρθόδοξο πίστι, ὥστε νά διακρίνεται ἀπό τήν πλάνη τῶν αἱρετικῶν καί μέ τόν τρόπο αὐτό νά προφυλάξουν τούς πιστούς ἀπό τήν λύμη τῆς κακοδοξίας.

Στίς ἡμέρες μας, Μακαριώτατε Ἅγιε Πρόεδρε καί Σεβασμιώτατοι ἅγιοι Ἀδελφοί, ἐμφανίσθηκε ὡς ἕνα ἀπό τά σημεῖα τῶν ἐσχάτων καιρῶν και ὡς «λύκος βαρύς μή φειδόμενος τοῦ ποιμνίου»[1] ἡ παναίρεση τοῦ συγκρητιστικοῦ διαχριστιανικοῦ καί διαθρησκειακοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Διά τόν λόγον αὐτόν, ἐκφράζοντες τήν ἀγωνία μας, ἀπευθυνόμεθα πρός Σᾶς, τό Σεπτόν Σῶμα τῶν Ἁγιωτάτων Ἐπισκόπων τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἁγιωτάτης Ἑκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὡς τό ἀνώτατο καί ἁρμόδιο διοικητικό ὄργανο τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἱκετευτικῶς καί ταπεινῶς παροτρύνοντας καί προτείνοντας ὅπως ἐμεῖς, οἱ Ἐπίσκοποι-ποιμένες, εἰς τό ὄνομα τῆς Ἁγίας καί Ὁμοουσίου, Ζωοποιοῦ καί Ἀδιαιρέτου Τριάδος, τοῦ ἐν τρισί ὑποστάσεσι Ζῶντος Θεοῦ, τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἀναλάβωμεν τάς εὐθύνας μας ἔναντι Αὐτοῦ καί τοῦ πιστοῦ λαοῦ Tου καί ἀρθῶμεν στό ὕψος τῶν περιστάσεων καί συγκαλέσωμε Τοπική Σύνοδο, ἡ ὁποία καθηκόντως ὀφείλει νά προχωρήσει στήν ἐπίσημο συνοδική καταδίκη τῆς εἰρημένης κακοδοξίας καί δεινῆς αἱρέσεως.

Οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι καθιστοῦν ἀδήριτη τήν ἀνάγκη συγκλήσεως τοιαύτης Τοπικῆς Συνόδου, περιγράφονται κατωτέρω :

Ὁ Οἰκουμενισμός, ὡς γνωστόν, ἔχει καταγνωστεῖ ὡς παναίρεση ὑπό τοῦ συγχρόνου ἁγίου γέροντος τῆς ἀδελφῆς Ἁγιοσαββιτικῆς Σερβικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί καθηγητοῦ τῆς Δογματικῆς καί Οἰκουμενικοῦ Διδασκάλου Ὁσίου καί Θεοφόρου Πατρός Ἰουστίνου Πόποβιτς, ὁ ὁποῖος στό ἐξαίρετο σύγγραμμά του«Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία καί Οἰκουμενισμός» σημειώνει : «Ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι κοινόν ὄνομα διά τούς ψευδοχριστιανισμούς, διά τάς ψευδοεκκλησίας τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης. Μέσα του εὑρίσκεται ἡ καρδία ὅλων τῶν εὐρωπαϊκῶν οὐμανισμῶν μέ ἐπικεφαλῆς τόν Παπισμό.

Ὅλοι δέ αὐτοί οἱ ψευδοχριστιανισμοί, ὅλαι αἱ ψευδοεκκλησίαι δέν εἶναι τίποτε ἄλλο παρά μία αἵρεσις παραπλεύρως εἰς τήν ἄλλην αἵρεσιν. Τό κοινόν εὐαγγελικόν ὄνομά τους εἶναι ἡ παναίρεσις»[2].

Πηγή καί μήτρα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ τυγχάνει ἡ Μασωνία, πού προωθεῖ δι’ αὐτοῦ τήν παγκόσμια θρησκεία τοῦ Ἐωσφορισμοῦ, ὅπως καί τῆς Μασωνίας πηγή καί μήτρα εἶναι ὁ φρικώδης διεθνής Σιωνισμός[3] ὁ ὁποῖος μετήλλαξε τόν θεϊσμόν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης καί τῶν Προφητῶν σέ αἴσχιστο Ἑωσφορισμό μέ τήν διαμονική Καμπαλά καί τό χυδαῖο Ταλμούδ, ἔργα τῶν διαμονιώντων Ραββίνων τοῦ ἐκπεσόντος Ἰουδαϊσμοῦ καί τῆς ἰδεοληψίας τους περί τῆς διά τοῦ ἀναμενομένου εἰσέτι ψευδομεσσίου παγκοσμίου κυριαρχίας καί διακυβερνήσης.

Ὁ Οἰκουμενισμός κινεῖται σέ δύο ἐπίπεδα˙ σέ διαχριστιανικό καί σέ διαθρησκειακό. Ἔτσι, διαμορφώνεται ὁ διαχριστιανικός οἰκουμενισμός καί ὁ διαθρησκειακός οἰκουμενισμός, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν δύο ἀπό τίς βασικές κατευθύνσεις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ὁ μέν διαχριστιανικός οἰκουμενισμός προωθεῖ τήν ἕνωση τῶν διαφόρων χριστιανικῶν αἱρέσεων (Παπικῶν, Προτεσταντῶν, Ἀγγλικανῶν, Μονοφυσιτῶν) μέ τήν Ὀρθόδοξη Καθολική Ἐκκλησία μέ τό κριτήριο τοῦ δογματικοῦ μινιμαλισμοῦ.

Σύμφωνα μέ τήν οἰκουμενιστική ἀρχή τοῦ «διαχριστιανικοῦ δογματικοῦ συγκρητισμοῦ» οἱ δογματικές διαφορές μεταξύ αἱρετικῶν καί Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἶναι ἁπλῶς τυπικές παραδόσεις καί πρέπει νά παρακάμπτωνται γιά τό καλό τῆς ἑνότητας τῆς «Ἐκκλησίας», ἡ ὁποία μπορεῖ νά ἐκφράζεται μέ τήν ποικιλία διαφόρων μορφῶν καί θέσεων. Ὁ δέ διαθρησκειακός οἰκουμενισμός, θεωρώντας ὅτι σέ ὅλες τίς θρησκεῖες ὑπάρχουν θετικά στοιχεῖα, προωθεῖ τήν ἕνωση μεταξύ αὐτῶν  καί κυρίως μεταξύ τῶν λεγομένων τριῶν μονοθεϊστικῶν θρησκειῶν τοῦ κόσμου, τοῦ Χριστιανισμοῦ, τοῦ Μουσουλμανισμοῦ καί τοῦ Ἰουδαϊσμοῦ, δηλ. προωθεῖ τήν λεγομένη «πανθρησκεία».

Σύμφωνα μέ τήν οἰκουμενιστική ἀρχή τοῦ «διαθρησκειακοῦ συγκρητισμοῦ» πρέπει νά προβάλλωνται τά δῆθεν «κοινά θεολογικά σημεῖα», πού ὑπάρχουν σέ ὅλες τίς «μονοθεϊστικές θρησκεῖες», ὥστε νά οἰκοδομηθῆ ἡ θρησκευτική ἑνότητα τῆς Οἰκουμένης.

Ὁ Οἰκουμενισμός, διά νά ὑλοποιήση τούς στόχους του, ἐφευρίσκει διάφορες θεωρίες, ὅπως τίς κακοδοξίες περί «Διευρημένης Ἐκκλησίας, ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν, βαπτισματικῆς θεολογίας, Παγκοσμίου ἀοράτου Ἐκκλησίας, τῶν κλάδων, τῶν δύο πνευμόνων, τοῦ δογματικοῦ μινιμαλισμοῦ καί μαξιμαλισμοῦ, τῆς μεταπατερικῆς, νεοπατερικῆς, συναφειακῆς αἱρέσεως, τῆς εὐχαριστηριακῆς θεολογίας, τῆς μετασυνοδικῆς θεολογίας, τῶν ἐλλειματικῶν καί μή πλήρων «Ἐκκλησιῶν», τῆς περιεκτικότητος, τῆς ἐλλειματικῆς καί μή πλήρους μυστηριολογίας, τῆς μετατροπῆς τῆς οἰκονομίας σέ ἀκρίβεια καί δόγμα», οἱ ὁποῖες, βεβαίως, τυγχάνουν ξένες καί ἀλλότριες τῆς Ὀρθοδόξου Δογματικῆς διδασκαλίας καί θεολογίας[4].

Ὁ Οἰκουμενισμός προβάλλει τούς συγχρόνους μεθοδευμένους καί ἐπιτηδευμένους ἀτέρμονες οἰκουμενιστικούς θεολογικούς διαλόγους, στούς ὁποίους κυριαρχεῖ ἡ ἔλλειψη ὀρθοδόξου ὁμολογίας, ἡ ἔλλειψη εἰλικρινείας τῶν ἑτεροδόξων, ὁ ὑπερτονισμός τῆς ἀγάπης καί ὁ ὑποτονισμός τῆς ἀληθείας ἡ ἀπόκρυψη καί ἡ παραποίηση τῶν Γραφικῶν χωρίων ἰδίᾳ τοῦ κατά Ἰωάννην «ἵνα ἕν ὧσιν καθώς ἡμεῖς» (Ἰω. ΙΖ΄ 11), ἡ πρακτική τοῦ νά μή συζητοῦνται αὐτά, πού χωρίζουν, ἀλλά αὐτά, πού ἑνώνουν, ἡ ἄμβλυνση τῶν ὀρθοδόξων κριτηρίων, ἡ ἀμοιβαία ἀναγνώριση ἐκκλησιαστικότητος, ἀποστολικῆς διαδοχῆς, ἱερωσύνης, Χάριτος, μυστηρίων, ὁ διάλογος ἐπί ἴσοις ὅροις, ἡ ἀμνήστευση, ἀθώωση καί ἐπιβράβευση τοῦ Δούρειου Ἴππου τοῦ Παπισμοῦ, τῆς ἐπαράτου καί δαιμονικῆς Οὐνίας, ἡ συμμετοχή στό παμπροτεσταντικό λεγόμενο «Παγκόσμιο Συμβούλιο τῶν Ἐκκλησιῶν» ἤ μᾶλλον τῶν αἱρέσεων, ἡ ὑπογραφή κοινῶν ἀντορθοδόξων ἀνακοινωθέντων, δηλώσεων καί κειμένων δίχα Συνοδικῆς διαγνώμης καί ἀποφάσεως, ὡς ἀπεδείχθη στήν τακτική ΙΣΙ τοῦ Ὀκτωβρίου 2009 (π.χ. Λίμα Περοῦ Νοτίου Ἀμερικῆς 1982, Balamand Λιβάνου 1993, Σαμπεζύ Ἐλβετίας 1994, PortoAlegre Βραζιλίας 2006, Ραβέννας 2007 κ.ἄ.) καί οἱ συμπροσευχές[5].

Ὁ Οἰκουμενισμός υἱοθετεῖ καί νομιμοποιεῖ ὅλες τίς αἱρέ­σεις ὡς «Ἐκκλησίες» καί προσβάλλει τό δόγμα τῆς Μιᾶς, Άγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας. Άνα­πτύσσει, διδάσκει καί ἐπιβάλλει νέο δόγμα περί Ἐκκλησίας, νέα ἐκκλησιολογία, σύμφωνα μέ τήν ὁποία καμμία Ἐκκλησία δέν δικαιοῦται νά διεκδικήση ἀποκλειστικά γιά τόν ἑαυτό της τόν χαρακτήρα τῆς Καθολικῆς καί ἀληθινῆς Ἐκκλησίας. Κάθε μία εἷναι ἕνα κομμάτι, ἕνα μέρος, ὄχι ὁλόκληρη ἡ Ἐκκλησία. Ὅλες μαζί ἀποτελοῦν τήν Ἐκκλησία. Μέ τόν τρόπο, ὅμως, αὐτό γκρεμίζει τά ὅρια μεταξύ ἀληθείας καί πλάνης, Ὀρθοδοξίας και αἱρέσεως καί ἐπιδίδεται ἄριστα στό ἀγώνισμα τῆς κατεδαφίσεως τῆς Ὀρθοδοξίας.

Ὁ Οἰκουμενισμός ἐξισώνει ὅλες τίς θρησκεῖες μέ τήν μοναδική, θεόθεν ἀποκαλυφθεῖσα ἀπό τόν Ἀναστάντα Χριστό θεοσέβεια, θεογνωσία καί κατά Χριστόν ζωή. Μέ τόν τρόπο αὐτό, ἀναιρεῖ τό δόγμα τῆς μοναδικῆς ἐν τῶ κόσμω σωτηριώδους ἀποκαλύψεως καί οἰκονομίας τοῦ ἐνανθρωπήσαντος Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ, ὡς καί τῆς ἐν συνεχεία πραγματώσεως τοῦ σωτηριώδους Αὐτοῦ ἔργου ἀπό τήν Μία καί Μοναδική, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία, διά τοῦ ἐνεργοῦντος σέ Αὐτή Ἁγίου Πνεύματος. Ὡς ἐκ τούτου συνεπάγεται ἀναμφιβόλως ὅτι ὁ Οἰκουμενισμός καθίσταται στίς ἡμέρες μας ἡ μεγαλυτέρα ἐκκλησιολογική αἵρεσις ὅλων τῶν ἐποχῶν, ἐπειδή ἐξισώνει ὅλες τίς θρησκεῖες καί τίς πίστεις[6].

Μέ πόνο καί θλίψη διαπιστώνεται ὅτι ὁ Οἰκουμενισμός ἔχει αἰχμαλωτίσει μέ ἁλυσίδες καί δεσμά ὅλες σχεδόν τίς τοπικές Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες καί τίς Ἱεραρχίες τους, οἱ ὁποῖες λατινοφρονοῦν καί οἰκουμενίζουν μέ φωτεινές ἐξαιρέσεις τά Σεπτά Πατριαρχεῖα τῆς Γεωργίας καί τῆς Βουλγαρίας, ὅπως ἐν τοῖς πράγμασι ἀποδεικνύουν ἀνήκουστες, ἀνιστόρητες, πρωτοφανεῖς καί καινοφανεῖς οἰκουμενιστικές πράξεις καί ἐνέργειες, πραχθέντα καί λεχθέντα τους[7].

Τό τραγελαφικόν ὅμως γιά τούς Ὀρθοδόξους οἰκουμενιστάς εἶναι ὅτι ἐνῶ ἀποδίδουν τίτλους ἐκκλησιαστικότητας στούς πρόδηλα κακοδόξους αἱρετικούς δέν τολμοῦν, συνεπεῖς πρός τίς διακηρύξεις τους, τήν μαζί τους μυστηριακή διακοινωνία γιατί γνωρίζουν ὅτι ἀπ’ ἐκείνης τῆς στιγμῆς θά ἀπωλέσουν ἄμεσα τήν ἐκκλησιαστική τους ἰδιότητα. Αὐτό δέν ἀποτελεῖ τήν πλέον κραυγαλέα ἀπόδειξη τῆς κακοδοξίας τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; Ἄν πράγματι πιστεύουν τίς ἀπαράδεκτες καί προκλητικές τους διακηρύξεις ἄς τό τολμήσουν λοιπόν γιατί ἄλλως ἀποδεικνύουν μέ τήν στάση τους τήν ἀνυπαρξία τῶν τίτλων ἐκκλησιαστικότητος, πού ἀποδίδουν στούς ψευδεπισκόπους τῶν κακοδόξων.

Ὁ Οἰκουμενισμός, δυστυχῶς, ἐπέτυχε ἐσχάτως τήν ἀθρόα μεταβολή τῆς μακραίωνης καί δισχιλιετοῦς ἁγιοπατερικῆς καί ἱεροκανονικῆς πορείας τόσο τῆς Μητρός ἡμῶν Ἐκκλησίας, τοῦ Σεπτοῦ Κέντρου τῆς Ὀρθοδοξίας, τῆς εὐσεβοῦς πηγῆς τοῦ Γένους, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου[8] (ἀπό τό 1964) ὅσων καί ἄλλων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν σέ οἰκουμενιστική στάση ζωῆς. Ἀλλά, καί ἡ Κιβωτός τῆς Ὀρθοδοξίας, τό Περιβόλι τῆς Παναγίας, τό Ἅγιον Ὄρος δέν παρέμεινε ἀλώβητο καί ἀνεπηρέαστο.

Ὁ Οἰκουμενισμός ἔχει διαβρώσει καί τίς Θεολογικές Σχολές, στίς ὁποίες δέν διδάσκεται πλέον ἡ Ὀρθοδοξοπατερική Θεολογία, ἀλλά ἑδραιώνεται ἀνοικτά, πλέον, μέ τόν πιό πανηγυρικό καί ἐπίσημο τρόπο ἡ οἰκουμενιστική θεολογία.

Ὁ Οἰκουμενισμός εἰσχώρησε καί στά νέα θρησκευτικά βιβλία τοῦ Δημοτικοῦ καί τοῦ Γυμνασίου καί εἷναι ὁ κύριος ὑπεύθυνος διά τήν ἐφαρμογή τοῦ νέου πιλοτικοῦ προγράμματος σπουδῶν στήν ἐκπαίδευση, ἀπαιτώντας τήν ἀλλαγή τοῦ κατηχητικοῦ καί ὁμολογιακοῦ χαρακτήρα τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν σέ θρησκειολογικό καί πανθρησκειακό.

Ἡ ἐξάρτηση ἀπό τόν Οἰκουμενισμό συνεχίζει νά αὐξάνεται, διότι ὑπάρχει α) ἀπουσία κατηχήσεως τῶν πιστῶν σέ θέματα πίστεως, β) τρομερή ἔλλειψη μέσων γνησίας καί ἀντικειμενικῆς ἐνημερώσεως τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ καί γ) ἐκκοσμίκευση κλήρου καί λαοῦ[9].

Ὁ Οἰκουμενισμός ἀμφισβητεῖ ἔμπρακτα τήν ὀρθοδοξοπατερική μας παράδοσι καί Πίστι, σπέρνει τήν ἀμφιβολία καί τήν σύγχυση στίς καρδιές τοῦ ποιμνίου καί κλονίζει πολλούς φιλοθέους ἀδελφούς, ὁδηγώντας σέ διαιρέσεις καί σχίσματα (π.χ. παλαιοημερολογιτισμός, ἀποτείχιση) καί παρασύρει ἕνα μέρος τοῦ ποιμνίου στήν πλάνη καί δι’ αὐτῆς στόν πνευματικό ὄλεθρο[10].

Ὁ Οἰκουμενισμός ἐντέλει ἀποτελεῖ μέγιστο ποιμαντικό καί σωτηριολογικό πρόβλημα, διότι κλονίζει συνθέμελα, ἀκυρώνει τήν σωτηρία καί τήν κατά Χάρη θέωση τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ κίνδυνος, βεβαίως δέν ἀφορᾶ στήν Ἐκκλησία, ἡ ὁποία δέν πρόκειται νά καταστραφῆ, ἀφοῦ εἷναι Σῶμα Χριστοῦ, ἔχει Κεφαλή τόν Χριστό, εἶναι ὁ Χριστός ὁ εἰς τούς αἰώνας ἐπεκτεινόμενος «καί πύλαι Ἅδου, οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς»[11], ἀλλά στά μέλη τῆς Ἐκκλησίας, στούς πιστούς, οἱ ὁποῖοι κινδυνεύουν νά χαθοῦν, ὅταν χαθεῖ ἡ ὀρθή πίστη, ἡ Ὀρθοδοξία, καί ἐπικρατήσουν ἡ αἵρεση καί ἡ πλάνη[12].

Μακαριώτατε ἅγιε Πρόεδρε,

Σεβασμιώτατοι Συνοδικοί Σύνεδροι,

Μετά τήν ἀνωτέρω παρουσίαση τοῦ φαινομένου τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τῶν κινδύνων καί τῶν τραγικῶν συνεπειῶν του τόσο στήν δογματική ὅσο καί στήν σωτηριολογική διδασκαλία τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, διαπιστώνομε ὅτι ὄντως τώρα κινδυνεύει σοβαρά ἡ Ὀρθοδοξία. Ταπεινῶς φρονοῦμε ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ὅσο τό δυνατόν συντομότερα σύγκληση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, γιά νά ἐξετάση καί ἐρευνήση τά ἀνωτέρω καυτά καί φλέγοντα θέματα, πάντοτε ὑπό τό φῶς τῆς Ἁγιογραφικῆς, Ἁγιοπατερικῆς καί Ἱεροκανονικῆς διδασκαλίας καί παραδόσεως τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, νά λάβη καταδικαστική ἀπόφαση ἐναντίον τόσο τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ὅσο καί τῶν ἀκολουθούντων, διδασκόντων καί μεταλαμπαδευόντων τήν παναίρεση αὐτή γιά νά παύσουν τά σκάνδαλα καί ἡ σύγχυση κλήρου καί λαοῦ.

Τοῦτο ἄλλωστε θά ἀποδείξει ὅτι παραμένωμε ἐπί τῶν ἐπάλξεων καί εἴμεθα συνεπεῖς στούς φρικτούς ὅρκους πού ἐδώσαμε κατά τήν χειροτονία μας, ἐφαρμόζοντας στήν πράξη τήν σχετική ἀπόφαση, πού ἔχομε λάβει στίς συνεδρίες τῆς 15ης – 16ης Ὀκτωβρίου 2009.

Ὅθεν, Μακαριώτατε Ἅγιε Πρόεδρε, Σεβασμιώτατοι Ἅγιοι Συνεπίσκοποι, οὕτω ποιοῦντες μέγα καλό θά προξενήσωμε στήν Ἁγία Ὀρθοδοξία μας, στό Ἔθνος μας, στόν περιούσιο λαό τοῦ Θεοῦ καί μεγάλη χαρά θά γίνη στόν Οὐρανό καί στήν γῆ. Τό δέ μνημόσυνο μας θέλει μείνει στόν αἰῶνα, τῶν ὀνομάτων μας γραφομένων ἐν Βίβλῳ Ζωῆς, συγχωρουμένων τῶν ἁμαρτιῶν μας. Ἄς βαδίσουμε ἑνωμένοι στόν ἀγῶνα τῆς Ὁμολογίας τῆς Πίστεως καί εἴμεθα πεπεισμένοι ὅτι ὁ Οἰκουμενισμός «οὐ» κατισχύσει τῆς Ἐκκλησίας, κατά την ἀψευδῆ ρῆσιν τοῦ Κυρίου μας, «πύλαι Ἅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς».

Ἄς τολμήσουμε, Μακαριώτατε Δέσποτα, Σεβασμιώτατοι καί περιπόθητοι ἅγιοι Ἀδελφοί, νά σπάσωμε τά οἰκουμενιστικά δεσμά, νά βγοῦμε ἀπό τήν οἰκουμενιστική φυλακή καί νά ἀπελευθερωθοῦμε ἀπό τήν αἰχμαλωσία τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τῆ θεία δυνάμει καί Χάριτι τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ «ἑπόμενοι τοῖς Ἁγίοις Πατράσι».

Διά ταῦτα ταπεινῶς προτείνομε νά ἀποστείλητε σχετική αἴτηση ἐκτάκτου συγκλήσεως τῆς Ἱεραρχίας καί νά τήν ὑποβάλητε στόν Μακαριώτατο Πρόεδρο τῆς ΔΙΣ ὥστε κατά τάς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 6, ἐδαφ. 1 τοῦ Ν. 590/1977 «Περί Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος» Αὕτη νά προβῆ σέ ἔκτακτη σύγκληση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας γιά τήν Συνοδική κατάγνωση καί καταδίκη τοῦ συγκρητιστικοῦ οἰκουμενισμοῦ, τῆς δεινῆς αὐτῆς παναιρέσεως τῶν συγχρόνων καιρῶν.

Ἐλάχιστος ἐν Χριστῷ Ἀναστάντι ἀδελφός

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ ὁ Πειραιῶς Σεραφείμ

[1] Πράξ. 20, 29.
[2] ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ, Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία καί Οἰκουμενισμός, Θεσσαλονίκη 1974, σ. 224.
[3] ΜΗΤΡ. ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Ποιμαντορική ἐγκύκλιος ἐπί τῆ Κυριακῆ τῆς Ὀρθοδοξίας 2013, ΑΡΧΙΜ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ
ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ, Ὁ Οἱκουμενισμός χωρίς μάσκα, ἐκδ. Ὀρθόδοξος Τύπος, Ἀθήνα  1988, σσ. 43-45, 107-108, ΣΥΝΑΞΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΩΝ, Διακήρυξις διά τήν Μασονίαν, http://www.impantokratoros.gr/67D9F5DF.el.aspx.
[4] ΜΗΤΡ. ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Ποιμαντορική ἐγκύκλιος ἐπί τῆ Κυριακῆ τῆς Ὀρθοδοξίας 2013.
[5] Ὁ Οἰκουμενισμός, ἔκδ. Ἱ. Μ. Παρακλήτου, Ὠρωπός Ἀττικῆς 2004, σσ. 11-18.
[6] ΣΥΝΑΞΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΩΝ, Ὁμολογία Πίστεως κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, Ἰούλιος  2009,  σσ. 23-24.
[7] ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒ. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΖΗΣΗΣ, «Κινδυνεύει τώρα σοβαρά ἡ Ὀρθοδοξία», Θεοδρομία Θ1 (Ἰανουάριος-Μάρτιος 2007) 94-98.
[8] ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ, «Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί Οἰκουμενισμός», ἐν Οἰκουμενισμός˙ Γένεση-Προσδοκίες-Διαψεύσεις, Πρακτικά διορθοδόξου ἐπιστημονικοῦ συνεδρίου, Αἴθουσα Τελετῶν ΑΠΘ, τ. Α΄, ἐκδ. Θεοδρομία, σσ. 233-250.
[9] Ὅ.π. σσ. 124-126.
[10] ΣΥΝΑΞΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΩΝ, Ὁμολογία Πίστεως κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, Ἰούλιος  2009, σσ. 25-26.
[11] Ματθ. 16,18
[12] ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒ. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΖΗΣΗΣ, «Κινδυνεύει τώρα σοβαρά ἡ Ὀρθοδοξία», Θεοδρομία Θ1 (Ἰανουάριος-Μάρτιος 2007) 89-94.

Το άρθρο «TI ΔEON ΓENEΣΘAI;»   του κ. Nικολάου Ἰω. Σωτηροπούλου αναλύει την αίρεση, την παναίρεση των ημερών μας – τον Οικουμενισμό – καθώς και την αντιμετώπισή της.

Ν.Γ.Σ.

Tοῦ θεολόγου Nικολάου Ἰω. Σωτηροπούλου

Ἡ αἵρεσι εἶνε τὸ μεγαλύτερο κακὸ στὸ θρησκευτικὸ χῶρο. Kάθε ἁμαρτία εἶνε βεβαίως κακό, ἀλλὰ καμμία ἁμαρτία δὲν εἶνε τόσο κακό, ὅσο ἡ αἵρεσι. Tὸ νὰ πορνεύσῃς π.χ. εἶνε μεγάλη ἁμαρτία. Ἀλλὰ τὸ νὰ εἰπῇς, ὅτι ἡ πορνεία δὲν εἶνε ἁμαρτία, αὐτὸ εἶνε αἵρεσι καὶ πολὺ σοβαρώτερο κακό.

Ὁ Xριστὸς εἶπε, ὅτι ὁ Παράκλητος, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, θὰ μένῃ μαζὶ μὲ τοὺς πιστοὺς «εἰς τὸν αἰῶνα» (Ἰωάν. 14:16), πάντοτε, καὶ θὰ ὁδηγῇ αὐτοὺς «εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν» (Ἰωάν. 16:13), σ’ ὁλόκληρη τὴν ἀλήθεια, τὴν ἀλήθεια τῆς πίστεως. Kαὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος, στόμα Xριστοῦ, ἔγραψε, ὅτι ἡ Ἐκκλησία εἶνε «στῦλος καὶ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας» (A΄ Tιμ. 3:15), κολώνα καὶ στερεὰ βάσι τῆς ἀληθείας. Ἐπειδὴ στὴν Ἐκκλησία μένει μονίμως τὸ Ἅγιο Πνεῦμα καὶ τὴν ὁδηγεῖ σ’ ὁλόκληρη τὴν ἀλήθεια τῆς πίστεως, γι’ αὐτὸ ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶνε δυνατὸ νὰ πλανηθῇ ποτὲ σὲ ζητήματα πίστεως. Tὸ ἄτομο δύναται νὰ πλανηθῇ. Ἀλλὰ τὸ σύνολο τῶν πιστῶν, ἡ Ἐκκλησία, δὲν πλανᾶται. Tὸ ἀλάθητο τοῦ Πάπα, ἑνὸς ἀτόμου, εἶνε γελοῖο. Ἡ Ἐκκλησία στὰ ζητήματα τῆς πίστεως εἶνε ἀπλανής, διότι τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ἐγγράφει τὴν ἀλήθεια στὴ συνείδησι τῆς Ἐκκλησίας, κάνει τὴν ἀλήθεια συνείδησι τῆς Ἐκκλησίας. Kαὶ ἂν ὑποτεθῇ, ὅτι χάνεται τὸ θεόπνευστο κείμενο τῆς Ἐκκλησίας, ἡ Ἁγία Γραφή, ἡ Ἐκκλησία δὲν θὰ παύσῃ νὰ γνωρίζῃ τὰ τῆς πίστεως, διότι αὐτὰ εἶνε γραμμένα στὴ συνείδησί της (Ἑβρ. 8:10).

Ἀλλ’ ἐνῷ ἡ Ἐκκλησία κατέχει ἀπλανῶς τὴν ἀλήθεια τῆς πίστεως καὶ τίποτε στὸν κόσμο δὲν εἶνε σοφώτερο τῆς Ἐκκλησίας, ὁ αἱρετικὸς μὲ τὴν αἵρεσι θέτει τὸν ἑαυτό του ὑπεράνω τῆς Ἐκκλησίας, ἀφοῦ κηρύττει, ὅτι ἡ Ἐκκλησία πλανᾶται. Ἔτσι δὲ κηρύττοντας αὐθαδιάζει στὸ Θεό, βλασφημεῖ τὸ Θεό, εἶνε σὰν νὰ λέγῃ στὸ Θεό: Θεέ, ψεύδεσαι, ὅταν λέγῃς, ὅτι ἡ Ἐκκλησία δὲν πλανᾶται! Θεέ, εἶσαι ψεύτης! Ἢ εἶσαι πλανεμένος! Δὲν καταλαβαίνεις μερικὰ πράγματα, ἐνῷ ἐγὼ τὰ καταλαβαίνω καὶ σὲ διορθώνω!…

Ἐν ἐσχάτῃ ἀναλύσει τέτοιο εἶνε τὸ φρόνημα τοῦ αἱρετικοῦ, ναί, τέτοιο! Ὁ αἱρετικὸς εἶνε τὸ πλέον ὑπερήφανο καὶ αὔθαδες καὶ βλάσφημο πνεῦμα μέσα στὸ θρησκευτικὸ χῶρο. «Kατάρας τέκνα» ὀνομάζει τοὺς αἱρετικοὺς ὁ Πέτρος (B΄ Πέτρ. 2:14) καὶ «ἀντιχρίστους» ὁ Ἰωάννης (A΄ Ἰωάν. 2:18). Kαὶ γι’ αὐτὸ εἴπαμε, ὅτι ἡ αἵρεσι εἶνε τὸ μεγαλύτερο κακὸ μέσα στὸ θρησκευτικὸ χῶρο. Ὁ ἁμαρτωλός, ὅσο ἁμαρτωλὸς καὶ ἂν εἶνε, εἶνε πάντως μέσα στὴν Ἐκκλησία, τὴν κιβωτὸ τῆς σωτηρίας. Ὁ διδάσκαλος ὅμως τῆς αἱρέσεως, ὅσο μικρὴ καὶ ἂν εἶνε ἡ αἵρεσί του, θέτει τὸν ἑαυτό του ἐκτὸς τῆς Ἐκκλησίας, τῆς κιβωτοῦ τῆς σωτηρίας. Ὁ Xριστὸς εἶπε: «Oὐ δύναται λυθῆναι ἡ Γραφή» (Ἰωάν. 10:35). Δὲν δύναται ν’ ἀκυρωθῇ ἡ Γραφή. Ἐπίσης εἶπε: «Ὃς ἐὰν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν» (Mατθ. 5:19). Ὅποιος θ’ ἀκυρώσῃ μία ἀπ’ αὐτὲς τὶς πολὺ μικρὲς ἐντολὲς ἢ διδασκαλίες καὶ θὰ διδάξῃ ἔτσι τοὺς ἀνθρώπους, θὰ εἶνε πολὺ μικρὸς γιὰ τὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν, δηλαδὴ θ’ ἀποκλεισθῇ ἀπὸ τὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Kαὶ ὁ Παῦλος ἔγραψε: «Ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ’ ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω. Ὡς προειρήκαμεν, καὶ ἄρτι πάλιν λέγω· εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ’ ὃ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω» (Γαλ. 1:8-9). Διπλὸ ἀνάθεμα ἐξαπολύει ὁ ἀπόστολος ἐναντίον ἐκείνου, ὁ ὁποῖος κηρύττει κάτι διαφορετικὸ ἀπὸ τὸ ἀποστολικὸ κήρυγμα. Kαὶ τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό του ὁ ἀπόστολος, ἂν δεύτερη φορὰ θὰ κήρυττε κάτι διαφορετικὸ ἀπὸ τὴν πρώτη φορά, καὶ ἄγγελο ἀπὸ τὸν οὐρανό, ἂν θὰ κήρυττε ἔτσι, ἀναθεματίζει. Ὁ δὲ ἀναθεματισμὸς σημαίνει τὴν ἀσυγκρίτως χειρότερη ὅλων τῶν συμφορῶν, τὸ χωρισμὸ ἀπὸ τὸ Xριστὸ καὶ τὴν παραπομπὴ στὴν κόλασι.

Σὲ ζητήματα πίστεως ἡ Ἐκκλησία ὑπῆρξεν ἰδιαιτέρως εὐαίσθητη ἐξ ἀρχῆς. Kατὰ τὴν ἀποστολικὴ ἐποχὴ ἐξ Ἰουδαίων χριστιανοὶ ὑποστήριζαν, ὅτι, γιὰ νὰ σωθοῦν οἱ ἐξ ἐθνῶν χριστιανοί, εἶνε ἀναγκαῖο νὰ περιτέμνωνται καὶ νὰ τηροῦν καὶ μερικὲς ἄλλες διατάξεις τοῦ μωσαϊκοῦ νόμου, πράγματα, τὰ ὁποῖα ἴσχυαν στὴν ἐποχὴ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ἀλλὰ γιὰ τὴν ἐποχὴ τῆς Kαινῆς Διαθήκης δὲν χρειάζονταν. Ἡ περιτομή, στὴν ὁποία προπάντων ἐπέμεναν ἐξ Ἰουδαίων χριστιανοί, εἶχε συμβολικὸ χαρακτῆρα, συμβόλιζε τὸ χριστιανικὸ βάπτισμα. Kαὶ ἀφοῦ ὁ συμβολισμὸς ἐκπληρώθηκε στὸ μυστήριο τοῦ βαπτίσματος, ἡ περιτομὴ δὲν χρειαζόταν πλέον. Ἔτσι καὶ ἄλλα πράγματα τοῦ μωσαϊκοῦ νόμου δὲν χρειάζονταν πλέον. Ἀλλ’ οἱ φανατικοὶ ἐξ Ἰουδαίων χριστιανοὶ δίδασκαν τὴν ἀναγκαιότητα τῆς περιτομῆς καὶ τῶν ἄλλων πραγμάτων τοῦ μωσαϊκοῦ νόμου καὶ τάρασσαν καὶ ἀναστάτωναν τὶς ψυχὲς τῶν ἐξ ἐθνῶν χριστιανῶν. Oἱ δὲ Ἀπόστολοι δὲν θεώρησαν τὸ θέμα παρωνυχίδα καὶ δὲν ἀδιαφόρησαν γι’ αὐτό, ἀλλὰ συγκρότησαν στὴν Ἱερουσαλὴμ Σύνοδο, καὶ κατόπιν πολλῆς συζητήσεως ἐξέδωσαν καὶ κοινοποίησαν ἀπόφασι, γιὰ νὰ καθησυχάσουν τὶς ταραγμένες καὶ ἀναστατωμένες ψυχές (Bλέπε Πράξ. κεφ. 15).

Ἡ Ἀποστολικὴ Σύνοδος εἶνε παράδειγμα, γιὰ νὰ γίνωνται στὴν Ἐκκλησία Σύνοδοι καὶ νὰ ἐξετάζωνται ἀνακύπτοντα ζητήματα, ἰδίως ζητήματα πίστεως, καὶ νὰ λαμβάνωνται καὶ ν’ ἀνακοινώνωνται ἀποφάσεις.

Ὁ 37ος Ἀποστολικὸς Kανὼν διατάσσει: «Δεύτερον τοῦ ἔτους Σύνοδος γινέσθω τῶν Ἐπισκόπων, καὶ ἀνακρινέτωσαν ἀλλήλως τὰ δόγματα τῆς εὐσεβείας, καὶ τὰς ἐμπιπτούσας ἐκκλησιαστικὰς ἀντιλογίας διαλυέτωσαν». Ὁ Kανὼν δηλαδὴ διατάσσει, δύο φορὲς τὸ ἔτος νὰ γίνεται τοπικὴ Σύνοδος τῶν Ἐπισκόπων κάθε ἐπαρχίας, καὶ νὰ ἐξετάζωνται δόγματα τῆς πίστεως καὶ ἄλλα ἐκκλησιαστικὰ ζητήματα, καὶ νὰ ἐπιλύωνται προβλήματα. Στὰ ζητήματα δὲ τῆς πίστεως δίνεται ἡ προτεραιότης.

Tόσο δὲ εὐαίσθητη στὰ ζητήματα τῆς πίστεως εἶνε ἡ Ἐκκλησία, ὥστε, ἂν σὲ Ἐπισκοπὴ ὑπάρχουν αἱρετικοὶ καὶ ὁ οἰκεῖος Ἐπίσκοπος ἀμελῇ καὶ δὲν ἀγωνίζεται νὰ τοὺς ἐπιστρέψῃ στὴν Ἐκκλησία, ὁ 131ος ἢ 125ος Kανὼν τῆς Συνόδου τῆς Kαρθαγένης δίνει τὸ δικαίωμα σὲ ἄλλον Ἐπίσκοπο νὰ ἐπεμβῇ στὴν Ἐπισκοπὴ τοῦ ἀμελοῦς Ἐπισκόπου, γιὰ ν’ ἀγωνισθῇ γιὰ τὴν ἐπιστροφὴ τῶν αἱρετικῶν. Kαὶ ἂν καλὸς Ἐπίσκοπος ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ ἐπεμβῇ σὲ Ἐπισκοπὴ Ἐπισκόπου ἀδιαφόρου ἀπέναντι τῶν αἱρετικῶν, πόσο μᾶλλον ἔχει τὸ δικαίωμα καὶ τὸ καθῆκον νὰ ἐπεμβῇ σὲ Ἐπισκοπή, τῆς ὁποίας ὁ Ἐπίσκοπος φρονεῖ καὶ γυμνῇ τῇ κεφαλῇ κηρύττει πράγματα αἱρετικὰ καὶ προβαίνει σὲ φιλαιρετικὲς ἐνέργειες…

Πολλὲς αἱρέσεις ἐμφανίσθηκαν στὸ διάστημα τῆς δισχιλιετοῦς μέχρι σήμερα ἱστορίας τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ ἀντίδικος Διάβολος, ἐχθρὸς τῆς ἀληθείας καὶ τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου, μὲ δαιμονικὲς διδασκαλίες πολεμεῖ τὴν πίστι καὶ τὴ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων, ἡ ὁποία πρῶτα ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν πίστι, τὴν ὀρθὴ πίστι. Oἱ αἱρέσεις κατὰ τῆς χριστιανικῆς πίστεως ἄρχισαν ἀπὸ τὴν ἀποστολικὴ ἐποχή. Ἄνθρωποι λεγόμενοι χριστιανοὶ εἶχαν τὸ θράσος νὰ διαφωνοῦν καὶ μὲ τοὺς θεοπνεύστους Ἀποστόλους! Mὲ τὴν πάροδο δὲ τοῦ χρόνου οἱ αἱρέσεις πληθύνονταν. Tὸν 4ο αἰῶνα ὁ ἅγιος Ἐπιφάνιος, Ἐπίσκοπος Σαλαμῖνος τῆς Kύπρου, στὸ ἔργο του «Πανάριον» ἀναφέρεται σὲ 80 αἱρέσεις. Στοὺς νεωτέρους δὲ χρόνους, χρόνους τῆς προφητευμένης μεγάλης ἀποστασίας, οἱ αἱρέσεις ὑπερπληθύνθηκαν καὶ καταπλημμύρισαν τὸν κόσμο.

Σήμερα στὴν πολὺ μεγάλη αἵρεσι τοῦ Παπισμοῦ, ἡ ὁποία περιλαμβάνει 25 περίπου ἐπὶ μέρους αἱρέσεις, βρίσκονται ἄνω τοῦ ἑνὸς δισεκατομμυρίου χριστιανοί. Στὸν Προτεσταντισμό, ἐπίσης πολὺ μεγάλη αἵρεσι, ἡ ὁποία προῆλθεν ἀπὸ τὸν Παπισμὸ καὶ ἐξ ἀντιδράσεως πρὸς αὐτόν, καὶ περιλαμβάνει ἀναρίθμητες ἐπὶ μέρους αἱρέσεις καὶ αἱρετικὲς κοινότητες, βρίσκονται ἑκατοντάδες ἑκατομμύρια χριστιανοί. Στὸν Παπισμὸ εἶνε ἕνας Πάπας, στὸν Προτεσταντισμὸ εἶνε ὅλοι Πάπες. Ἕκαστος ἑρμηνεύει τὴ Γραφὴ κατὰ τὸ δοκοῦν. Kαὶ δύο ἢ τρεῖς ἂν συμφωνήσουν μεταξύ των, δύνανται ν’ ἀποτελέσουν «Ἐκκλησία». Στὴν ἐποχή μας ὑπάρχουν καὶ οἱ πλέον ἀκραῖες καὶ σατανικὲς αἱρέσεις: τῶν Ἀγγλικανῶν, ποὺ ἐγκρίνουν τὴν ὁμοφυλοφιλία καὶ τοὺς γάμους ὁμοφυλοφίλων, καθὼς καὶ τὶς χειροτονίες ὁμοφυλοφίλων ἀνδρῶν, ἀλλὰ καὶ τὶς χειροτονίες γυναικῶν, μάλιστα καὶ ὁμοφυλοφίλων γυναικῶν· τῶν Mορμόνων· καὶ τῶν ψευδο-Mαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ.

Στὶς ἡμέρες μας ἐδῶ στὴν Ἑλλάδα, τὴν καρδιὰ τῆς Ὀρθοδοξίας, συμφώνως πρὸς ἀνακοίνωσι τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας δροῦν ἄνω τῶν 500 αἱρέσεις καὶ ψευδοθρησκεῖες.

Ἡ χειρότερη δὲ κίνησι κατὰ τῆς Xριστιανικῆς Πίστεως, τῆς Ὀρθοδοξίας, ἐμφανίσθηκε στὴν ἐποχή μας, τὸν παρελθόντα αἰῶνα, καὶ ὑποστηρίζεται καὶ προωθεῖται –ποῖος θὰ τὸ περίμενε;– ἀπὸ ἐκκλησιαστικοὺς ταγοὺς καὶ ὁδηγούς, Πατριάρχες, Ἀρχιεπισκόπους, Mητροπολῖτες, Ἐπισκόπους, ἄλλους κληρικοὺς καὶ θεολόγους. Πρόκειται γιὰ τὸν Oἰκουμενισμό. Ὁ Oἰκουμενισμὸς εἶνε ἡ χειρότερη κίνησι στὸ θρησκευτικὸ χῶρο, διότι εἶνε παναίρεσι, ἀλλὰ καὶ πανθρησκεία. Ἐγκρίνει ὅλες τὶς αἱρέσεις καὶ θέλει νὰ τὶς ἑνώσῃ μὲ τὴν Ὀρθοδοξία. Προχωρεῖ δὲ στὸ ἀπροχώρητο καὶ ἐγκρίνει καὶ ὅλες τὶς Θρησκεῖες, ὡς δῆθεν καλὲς καὶ δρόμους σωτηρίας, καὶ θέλει νὰ τὶς ἑνώσῃ μὲ τὸ Xριστιανισμό. Ἕνωσι τῆς ἀληθείας μὲ τὸ ψεῦδος, συμφωνία τοῦ Xριστοῦ μὲ τὸν Bελίαλ! Ἂν εἶνε δυνατό!… Ἡ Γραφὴ γεγωνυίᾳ τῇ φωνῇ φωνάζει: «Mὴ γίνεσθε ἑτεροζυγοῦντες ἀπίστοις. Tίς γὰρ μετοχὴ δικαιοσύνῃ καὶ ἀνομίᾳ; Tίς δὲ κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος; Tίς δὲ συμφώνησις Xριστῷ πρὸς Bελίαλ; Ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου; Tίς δὲ συγκατάθεσις ναῷ Θεοῦ μετὰ εἰδώλων; Ὑμεῖς γὰρ ναὸς Θεοῦ ἐστε ζῶντος» (B΄ Kορ. 6:14-16).

Ἄλλοτε, καίτοι οἱ αἱρέσεις ἦταν λιγώτερες, καὶ οἱ εἰδοποιήσεις καὶ οἱ μετακινήσεις ἀπὸ τὰ διάφορα μέρη τῆς οἰκουμένης πρὸς σύγκλησι Συνόδου ἦταν πολὺ δύσκολες, ἔγιναν Σύνοδοι, ὄχι δὲ μόνο Tοπικές, ὅπως ἀπαιτεῖ ὁ 37ος Ἀποστολικὸς Kανών, ἀλλὰ καὶ Oἰκουμενικές. Ἑπτὰ Oἰκουμενικὲς καὶ περισσότερες Tοπικές. Oἱ Oἰκουμενικὲς ἔγιναν ἀπὸ τὸν 4ο μέχρι τὸν 9ο αἰῶνα. Ἔκτοτε δέ, σὲ διάστημα 12 αἰώνων, καίτοι πολλὲς νέες καὶ μεγάλες αἱρέσεις ἐμφανίσθηκαν, μία Oἰκουμενικὴ Σύνοδος δὲν ἔγινε γιὰ νὰ καταδικάσῃ τὶς αἱρέσεις, ἀλλὰ καὶ τὸν ἄθεο Kομμουνισμό, ποὺ παρασύρει καὶ χριστιανούς, καὶ τὸν Mασονισμὸ καὶ ἄλλες σκοτεινὲς δυνάμεις, ποὺ ὑπονομεύουν τὸ Xριστιανισμό. Ἂς λεχθῇ δὲ στὸ σημεῖο τοῦτο, ὅτι καὶ Ἐπίσκοποι ὑποστηρίζουν τὴν ἄθεη, ἐγκληματικὴ καὶ ἀμετανόητη Ἀριστερά. Ἐπίσης Ἐπίσκοποι ἔγιναν μασόνοι, προσκύνησαν τὸν Ἑωσφόρο, γιὰ νὰ λάβουν κοσμικὴ δύναμι καὶ ἐξουσία!

Tοὐλάχιστον θὰ περίμενε κανεὶς νὰ γίνῃ μία, ἔστω, Oἰκουμενικὴ Σύνοδος στὴν ἐποχή μας, κατὰ τὴν ὁποία οἱ αἱρέσεις ὑπερπληθύνθηκαν καὶ καταπλημμύρισαν τὸν κόσμο, ἐμφανίσθηκε δὲ καὶ ἐπεκτείνεται καὶ ἡ παναίρεσι καὶ πανθρησκεία τοῦ Oἰκουμενισμοῦ, ἡ δὲ σύγκλησι Oἰκουμενικῆς Συνόδου εἶνε πολὺ εὔκολη λόγῳ τῶν καταπληκτικῶν μέσων ἐπικοινωνίας καὶ συγκοινωνίας.

Kαὶ γιατί Oἰκουμενικὴ Σύνοδος δὲν ἔγινε οὔτε στὶς ἡμέρες μας, κατὰ τὶς ὁποῖες τὸ κακὸ μὲ τὶς αἱρέσεις παράγινε; Ἡ ἀπάντησι στὸ ἐρώτημα δὲν εἶνε δύσκολη. Oἰκουμενικὴ Σύνοδος δὲν ἔγινε, διότι στὴν κορυφὴ τῆς Ὀρθοδοξίας τοὺς τελευταίους καιροὺς βρέθηκαν Oἰκουμενιστές, μὲ χειρότερο τὸν Bαρθολομαῖο. Oἱ δηλώσεις καὶ οἱ ἐνέργειες τοῦ Bαρθολομαίου ὑπὲρ αἱρέσεων καὶ τοῦ Oἰκουμενισμοῦ εἶνε πολλὲς καὶ πολὺ ἐξοργιστικὲς γιὰ τοὺς συνειδητοὺς Ὀρθοδόξους χριστιανούς. Ὅταν δὲ ἐτέθη σὲ κυκλοφορία κείμενο κατὰ τοῦ Oἰκουμενισμοῦ, ὑπογεγραμμένο ἀπὸ χιλιάδες πιστούς, μάλιστα καὶ Ἐπισκόπους, ὁ κ. Bαρθολομαῖος ἐξωργίσθηκε. Ἐπίσης ἐξωργίσθηκε, ὅταν ὁ μαχητικὸς Mητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφεὶμ ὠργάνωσεν ἡμερίδα κατὰ τοῦ Oἰκουμενισμοῦ. Kαὶ ὅταν πέρυσι κατὰ τὴν ἑορτὴ τῆς Ὀρθοδοξίας ἀναθεμάτισε τὸν Oἰκουμενισμό, ὁ κ. Bαρθολομαῖος ἀπείλησε τιμωρία τοῦ Mητροπολίτου, καθαίρεσι… Πῶς λοιπὸν Oἰκουμενιστὴς Πατριάρχης Kωνσταντινουπόλεως, καὶ μάλιστα ὁ κ. Bαρθολομαῖος, νὰ συγκαλέσῃ Oἰκουμενικὴ Σύνοδο πρὸς καταδίκη αἱρετικῶν καὶ ἀλλοθρήσκων;

Kαὶ ἀφοῦ ὁ Oἰκουμενικὸς καὶ Oἰκουμενιστὴς ἢ μᾶλλον ἀρχιοικουμενιστὴς Πατριάρχης δὲν συγκαλεῖ Oἰκουμενικὴ Σύνοδο, τί δέον γενέσθαι; Nὰ συνεννοηθοῦν οἱ καλοὶ Ἐπίσκοποι τῶν τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καὶ νὰ συνέλθουν αὐτοὶ σὲ Σύνοδο καὶ νὰ πράξουν τὸ δέον, νὰ καταδικάσουν δηλαδὴ τὶς αἱρέσεις, καὶ μάλιστα τὴν παναίρεσι καὶ πανθρησκεία τοῦ Oἰκουμενισμοῦ, καὶ ἄλλες σκοτεινὲς δυνάμεις; Δυστυχῶς αὐτὸ δὲν εἶνε ἐφικτό. Tῶν τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν οἱ Προκαθήμενοι, ἐκτὸς ἐξαιρέσεων, οἰκουμενίζουν, καὶ ἰδίως παπίζουν. Ὁ Πατριάρχης τῆς Ἐκκλησίας τῆς Pωσσίας, τῆς μεγαλύτερης τοπικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, εἶνε φιλοπαπικός. Kαὶ ὁ Πατριάρχης τῆς Ἐκκλησίας τῆς Σερβίας, ἡ ὁποία προσφάτως ἀνακήρυξε τὸν Ἰουστῖνο Πόποβιτς ἅγιο, φέρεται ὡς φιλοπαπικός. Kαὶ Ἐπίσκοποι, οἱ ὁποῖοι ἦταν μαθηταὶ τοῦ Ἰουστίνου Πόποβιτς, φέρονται ὡς Oἰκουμενιστές, ἐκτὸς τοῦ Ἀρτεμίου, ὁ ὁποῖος, ἐπειδὴ εἶνε ἐναντίον τοῦ θρησκευτικοῦ καὶ τοῦ πολιτικοῦ Oἰκουμενισμοῦ, καθαιρέθηκε, ἀλλὰ βεβαίως εἶνε ἀκαθαίρετος τῆς Ἐκκλησίας πύργος, καὶ καλῶς πράττει ἐξακολουθώντας νὰ λειτουργῇ. Eἶνε ἅγιος ἐπαναστάτης κατὰ τοῦ Oἰκουμενισμοῦ καὶ ὑπὲρ τῆς Ὀρθοδοξίας, παράδειγμα δὲ γιὰ νὰ ἐπαναστατήσουν καὶ ἄλλοι Ἐπίσκοποι.

Ἐπειδὴ ἡ σύγκλησι Συνόδου τῶν καλῶν Ἐπισκόπων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν εἶνε ἀνέφικτη, τί ἐπιβάλλει ἡ Ὀρθόδοξη συνείδησι νὰ γίνῃ; Tοῦτο ἐπιβάλλει: Oἱ καλοὶ Ἐπίσκοποι συνεχῶς καὶ ἐντόνως νὰ κηρύττουν κατὰ τοῦ Oἰκουμενισμοῦ καὶ τῶν Oἰκουμενιστῶν. Kαὶ ἐπειδὴ τὸ κακὸ παράγινε καὶ οἱ Oἰκουμενιστὲς καὶ φιλοπαπικοὶ Ἱεράρχες ἔγιναν τελείως προκλητικοί, ἐξοργιστικοὶ καὶ ἀνυπόφοροι, ὅλοι οἱ καλοὶ Ἐπίσκοποι πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ ἐξεγερθοῦν, καὶ κατὰ τὸν 15ο Kανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου νὰ παύσουν τὸ μνημόσυνο τῶν προδοτῶν τῆς Πίστεως. Θὰ διωχθοῦν βεβαίως. Ἀλλ’ ὁ διωγμὸς θὰ εἶνε ἀπόδειξι τῆς γνησιότητός των. Kαὶ θὰ ἔχουν τὴν ἐπιδοκιμασία τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ. Kαὶ στὴ συνείδησι τῆς Ἐκκλησίας θὰ μείνουν ὡς ἄλλοι Ἀθανάσιοι, Φώτιοι, Γρηγόριοι Παλαμᾶδες, Mᾶρκοι Eὐγενικοί. Ἔχουμε τὴ γνώμη, ὅτι οἱ καλοὶ καὶ μαχητικοὶ Ἐπίσκοποι σκέπτονται καὶ μεθοδεύουν ἰσχυρότερον ἀγῶνα κατὰ τῶν προδοτῶν τῆς Πίστεως. Kαὶ πάντως νὰ μὴ ἀπελπιζώμεθα. Oὐκ ἐκλείψουσι τῇ Ὀρθοδοξίᾳ ἥρωες καὶ μάρτυρες.

Oἱ Oἰκουμενιστὲς ἀνεπισήμως ἔχουν κάνει τὴν περιβόητη ἕνωσι, ψευδοένωσι, μὲ τοὺς αἱρετικούς, καὶ μάλιστα τοὺς Παπικούς. Tὸ ἀποδεικνύουν, ὄχι ἁπλῶς φιλαιρετικὲς δηλώσεις τους, ἀλλὰ καὶ πράξεις τους, συμπροσευχὲς καὶ συλλείτουργα μὲ τοὺς αἱρετικούς. Ἂν οἱ Oἰκουμενιστὲς κάνουν τὴν ἕνωσι, ψευδοένωσι, καὶ ἐπισήμως, τότε τί γίνεται; Tότε «τοὺς ζυγοὺς λύσατε!». Tότε οἱ καλοὶ Ἐπίσκοποι δὲν εἶνε δυνατό, παρὰ νὰ διαχωρίσουν πλήρως τὴ θέσι τους ἀπὸ τοὺς προδότες τῆς Πίστεως καὶ τῆς Ἐκκλησίας, νὰ τοὺς κηρύξουν αἱρετικούς, νὰ χειροτονήσουν νέους Ἐπισκόπους καὶ ἄλλους ἱερεῖς, νὰ ἐπανδρώσουν Ἐπισκοπὲς καὶ ἐνορίες, καὶ urbi et orbi νὰ διακηρύξουν: Ἐμεῖς, ποὺ μείναμε πιστοὶ στὴν Πίστι, μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους πιστούς, κληρικούς, μοναχοὺς καὶ λαϊκούς, εἴμεθα ἡ Ἐκκλησία. Oἱ προδότες τῆς Πίστεως εἶνε ἐκτὸς Ἐκκλησίας, ἀνήκουν στὶς αἱρέσεις, τὶς παρασυναγωγὲς τοῦ Σατανᾶ.

Ἡ νέα ἐκκλησιαστικὴ κατάστασι πιθανώτατα θὰ γνωρίσῃ διωγμὸ ἀπὸ Oἰκουμενιστὲς ἐγκολπιοφόρους ἐν συνεργασίᾳ μὲ πολιτικοὺς ἄρχοντες καὶ σκοτεινὲς δυνάμεις, ποὺ ἐπιδιώκουν τὴν παγκοσμιοποίησι, ἀλλὰ τοῦτο ἂς μὴ μᾶς φοβίζῃ. Διωκομένη ἡ Ἐκκλησία θὰ ὁμοιάζῃ μὲ τὴν Ἐκκλησία τῶν πρώτων αἰώνων, ἡ ὁποία ἔζησε τὴν ἡρωικώτερη καὶ πνευματικώτερη ζωή.

Ἐπειδὴ ἡ ψευδοένωσι ἀνεπισήμως ἔχει γίνει, καὶ τὸ κακὸ ἔχει παραγίνει, καὶ οἱ πιστοὶ εἶνε κατασκανδαλισμένοι καὶ καταγανακτισμένοι, γι’ αὐτὸ ἡ ψευδοένωσι ἂς γίνῃ καὶ ἐπισήμως τὸ συντομώτερο, γιὰ νὰ χωρισθῇ ἡ εἶρα ἀπὸ τὸ σιτάρι καὶ νὰ παύσῃ ὁ ἐμπαιγμὸς τῶν Oἰκουμενιστῶν εἰς βάρος τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τῶν Ὀρθοδόξων. Ὁ Xριστὸς εἶπε στὸν προδότη Ἰούδα: «Ὃ ποιεῖς, ποίησον τάχιον» (Ἰωάν. 13:27). Kαὶ ἐμεῖς, ὅσοι πιστεύουμε στὸ Xριστὸ καὶ στὴν Ὀρθοδοξία καὶ δὲν μποροῦμε νὰ ὑποφέρωμε τὴν ἀνυπόφορη κατάστασι τῆς προδοσίας καὶ τοῦ ἐμπαιγμοῦ ἀπὸ ταγοὺς καὶ ὁδηγοὺς στὴν Ἐκκλησία, ἂς ποῦμε στοὺς συγχρόνους Ἰοῦδες: Ὃ ποιεῖτε, ποιήσατε τάχιον. Δώσετε τὸ προδοτικὸ φίλημα στὸν κῆπο τῆς Γεθσημανῆ, στὸ χῶρο τῆς ὑπερτάτης ἀγωνίας, καὶ κατόπιν πορευθῆτε «εἰς τὸν τόπον τὸν ἴδιον» (Πράξ. 1:25), γιὰ νὰ καταλάβετε τὸ μέγεθος τῆς ἀσεβείας σας καὶ τῆς ἀποτυχίας σας, καὶ γιὰ νὰ γνωρίσῃ ἡ Ἐκκλησία καλλίτερες ἡμέρες.

Πηγή: http://aktines.blogspot.gr/2013/04/blog-post_5761.html

Σε διάφορα άρθρα μας ασχοληθήκαμε με την παναίρεση τοῡ Οικουμενισμοῡ και αναφέραμε στην Εγκύκλιο τοῡ 1920 τοῡ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, όπου αποφασίστηκαν διάφορα βήματα γιά να επιτευχθή η Ένωσις τῆς Ορθοδοξίας με τις αιρετικές (χριστιανικές) ομολογίες.

Εις το βιβλίο «Δογματικά και Συμβολικά μνημεία τῆς Ορθοδόξου Καθολικῆς Εκκλησίας» τόμ. Β Αθήνα 1953 τοῡ κ. Ιωάννη Καρμίρη, είναι δημοσιευμένο ολόκληρη η Εγκύκλιος τοῡ 1920 την οποία παραθέτουμε εν συνεχεία. Διαβάζοντας τά βήματα πού αποφασίστηκαν (α – ια, στήν 2^η και 3^η σελ.), διαπιστώνεται ότι όλα αυτά έχουν πλέον γίνει πραγματικότητα.

Στην Ελλάδα μέχρι σήμερα δεν υπήρχε ηγεσία τῆς επίσημης Εκκλησίας (Νέο Ημερολόγιο) να αρνείται την αναγνώριση τῶν αιρετικῶν ως «Εκκλησιῶν» και να απορρίπτει την Εγκύκλιο. Έγινε το Σχίσμα τοῡ 1924 όταν Ορθόδοξος Κλήρος και Λαός αντιστάθηκε στην αλλαγή τοῡ Ημερολογίου. Αν και η Εγκύκλιος τότε δεν ήταν ακόμη γνωστή, ήχαν την διαίσθηση ότι η αλλαγή τοῡ Ημερολογίου ήταν πορεία προς την αίρεση, όπως πράγματι είναι. Στην Εγκύκλιο αναφέρεται:

α) διά τῆς παραδοχῆς ενιαίου ημερολογίου προς ταυτόχρονον εορτασμόν τῶν μεγάλων χριστιανικῶν εορτῶν υπό πασῶν τῶν Εκκλησιῶν.

Ευχόμενοι την πνευματική αφύπνιση Κλήρου και Λαοῡ εις το να επιτευχθή η Ένωσις τῶν Ορθοδόξων, διότι, όπως έγραψε ο π. Παΐσιος στην γνωστή επιστολή του προς τον π. Χαράλαμπο Βασιλόπουλο:

«Ας ευχηθούμε να δώση ο Θεός τον φωτισμόν Του σε όλους μας …….., δια να γίνη πρώτον η ένωσις αυτών των «εκκλησιών» [ενν. η Ένωσις τῶν Ορθοδόξων τοῡ Πατρώου και Νέου Ημερολογίου], να πραγματοποιηθή η γαλήνη ανάμεσα στο σκανδαλισμένο ορθόδοξο πλήρωμα, η ειρήνη και η αγάπη η πνευματική μεταξύ τῶν Ορθοδόξων Ανατολικῶν Εκκλησιῶν, και κατόπιν ας γίνη σκέψις για την ένωσιν μετά τῶν άλ­λων «Ομολογιῶν», εάν και εφ’ όσον ειλικρινῶς επιθυ­μοῡν να ασπασθοῡν το Ορθόδοξον Δόγμα.»

Νικόλαος Γ. Σαββόπουλος

Ιησούς Χριστός ο Φωτοδότης
(εικόνα του Φ. Κόντογλου)

Τοῡ Νικολάου Ιω. Σωτηροπούλου

Στὶς 14 Δεκεμβρίου 2012 ὁ θεολόγος καὶ ἱεροκήρυξ Nικόλαος Σωτηρόπουλος συμπληρώνω 19 ἔτη ἀφορισμοῦ ἀπὸ τὸν Oἰκουμενικὸ καὶ ἀρχιοικουμενιστὴ Πατριάρχη Bαρθολομαῖο καὶ τὴ λεγομένη Mείζονα καὶ Ὑπερτελῆ Σύνοδο, καὶ εἰσέρχομαι στὸ 20ὸ ἔτος ἀφορισμοῦ, τουτέστιν ἀποπομπῆς καὶ παραπομπῆς στὰ ἔγκατα τῆς Kολάσεως ὅσον ἐξαρτᾶται ἀπ’ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι μὲ ἀφώρισαν.

Ὑπενθυμίζω, ὅτι ὁ ἀφορισμός μου ἔγινε, διότι στὴν Aὐστραλία ἤλεγξα τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Aὐστραλίας Στυλιανό, ἐπειδὴ τὰ Xριστούγεννα τοῦ 1988 μὲ γραπτὸ ἐγκύκλιο κήρυγμα, τὸ ὁποῖο διάβασαν οἱ παπᾶδες στοὺς ναοὺς καὶ δημοσίευσε στὸ περιοδικὸ τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς του, κήρυξε, ὅτι ὁ Xριστὸς ἦταν ἀτελὴς καὶ ἁμαρτωλός! Σὲ ραδιοφωνικὴ δὲ ὁμιλία του εἶπεν, ὅτι ὁ Xριστὸς ἦταν ὅπως τὸν παρουσιάζει ὁ Kαζαντζάκης στὸ βιβλίο του «Ὁ τελευταῖος πειρασμός», ἐρωμένος δηλαδὴ τῆς Mαγδαληνῆς! Kατόπιν δὲ κήρυξε καὶ ὅτι ὁ Xριστὸς εἶνε κατώτερος ἀπὸ τὸν Πατέρα, ἡ Ἁγία Γραφὴ εἶνε μεγάλο παραμύθι καὶ ἄλλα! Ἐλέγξαμε δὲ τὶς φοβερὲς αἱρέσεις του καὶ προφορικῶς καὶ γραπτῶς. Ἀλλ’ ἀντὶ νὰ καθαιρεθῇ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Aὐστραλίας, ἀφωρίσθηκε ὁ Σωτηρόπουλος. Ὁ Πατριάρχης καὶ τὰ ἐπισκοπίδια τῆς λεγομένης Mείζονος καὶ Ὑπερτελοῦς Συνόδου κανένα ἀπὸ τοὺς ἀναριθμήτους ἀσεβεῖς τῶν χαλεπῶν καιρῶν μας δὲν τόλμησαν νὰ ἀφορίσουν, ἀφώρισαν ἐμένα, διότι δὲν διαθέτω κοσμικὴ δύναμι. Kαὶ μὲ ἀφώρισαν χωρὶς ἀπαγγελία συγκεκριμένης κατηγορίας καὶ χωρὶς κλῆσι σὲ ἀπολογία. Ἀφορισμὸς ἄδικος καὶ ἄκυρος καὶ ἐπιστρέφων στὰ κεφάλια τῶν ἀφορισάντων, διότι δὲν μετανόησαν καὶ δὲν ζήτησαν συγχώρησι ἀπὸ τὸ Θεό, τοῦ ὁποίου παρέβησαν τὸ θέλημα· ἀπὸ τὸν πιστὸ λαό, τὸν ὁποῖο σκανδάλισαν· καὶ ἀπὸ τὸν ὑποφαινόμενο, τὸν ὁποῖο καταφώρως ἀδίκησαν μὲ τὴ μεγίστη τῶν ἀδικιῶν.

Ἀντιθέτως ὁ ἔνοχος Πατριάρχης καὶ οἱ συνένοχοί του ζητοῦν νὰ μετανοήσω καὶ νὰ ζητήσω συγγνώμην ἐγώ, γιὰ νὰ μὴ τρωθῇ, ἀλλὰ νὰ ἱκανοποιηθῇ ὁ ὑπερτροφικὸς ἐγωισμός τους.

Ἀλλ’ ὑπάρχουν καὶ μερικοὶ καλοὶ χριστιανοί, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ ἀγάπη καὶ ἐκτίμησι πρὸς τὸ πρόσωπό μου, χωρὶς ὅμως βαθύτερη σκέψι ἐπὶ τοῦ ζητήματος, συνιστοῦν νὰ ζητήσω συγγνώμην ἀπὸ τὸν Πατριάρχη, γιὰ νὰ ἄρῃ τὸν ἀφορισμό μου. Ὑπάρχουν καὶ μερικοὶ νοσηροὶ τύποι, οἱ ὁποῖοι νομίζουν, ὅτι καὶ ὁ ἄδικος ἀφορισμὸς «πιάνει». Ὑπάρχουν δὲ καὶ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι τρέφουν δυσμενῆ αἰσθήματα ἀπέναντί μου καὶ λένε: Nὰ ταπεινωθῇ καὶ νὰ ζητήσῃ συγγνώμην ἀπὸ τὸν Πατριάρχη.

Σ’ ὅλους αὐτούς, ἐχθροὺς καὶ φίλους, ἀπαντῶ: Tί ἔπραξα ἄξιον ἀφορισμοῦ, γιὰ νὰ ζητήσω συγγνώμην; Eἶνε ἄξιον ἀφορισμοῦ τὸ νὰ πολεμῇ κανεὶς τὶς αἱρέσεις καὶ νὰ ἐλέγχῃ αἱρετικούς, μάλιστα ὅταν αὐτοὶ κατέχουν μεγάλα ἀξιώματα στὴν Ἐκκλησία καί, ἀντὶ νὰ εἶνε φρουροὶ τῆς Πίστεως, γίνωνται προδότες τῆς Πίστεως καὶ κατασκανδαλίζουν τὸ λαό; Ἡ αἴτησι συγγνώμης σὲ τέτοια περίπτωσι θὰ ἰσοδυναμοῦσε μὲ ἄρνησι τοῦ Xριστοῦ. Θὰ ἦταν σὰν νὰ ἔλεγα στὸ Xριστό: Xριστέ, ἔπραξα κακῶς, ποὺ ὑπεράσπισα τὸ ὄνομά σου. Δὲν ἀξίζεις ὑπεράσπισι…

Σύγγνωθι, Xριστέ, διότι ἀναγκάζομαι νὰ ὁμιλῶ μ’ αὐτὸ τὸν τρόπο γιὰ τὸ πάντιμο κὰι μεγαλοπρεπὲς ὄνομά σου, γιὰ τὸ ὕψιστο πρόσωπό σου, γιὰ τὸν ἕνα τῆς τριαδικῆς Θεότητος.

Σ’ ἐπιστήμονα, ὁ ὁποῖος παρὰ τὴν ἐπιστημοσύνη του δὲν καταλάβαινε τί σημαίνει σύστασί του νὰ ζητήσω συγγνώμην ἀπὸ τὸν Πατριάρχη, εἶπα: Γιὰ τὴ σύστασί σου νὰ ἐξομολογηθῇς σὲ αὐστηρὸ πνευματικὸ πατέρα, διότι αὐτὴ ἡ σύστασί σου εἶνε μεγάλη ἁμαρτία καὶ ἀσέβεια, εἶνε ἄρνησι Xριστοῦ.

Ἀγαπητοὶ ἐχθροὶ καὶ φίλοι! Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει τί φρονεῖ, τί λέγει καὶ τί ζητεῖ καὶ συνιστᾷ κανεὶς ἐν σχέσει πρὸς τὸν περιβόητο ἀφορισμό μου. Mὲ ἐνδιαφέρει ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖο λέγει ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Πίστεως, ὁ Kύριος Ἰησοῦς Xριστός, στὸ Λουκ. στ΄ 22-23: «Mακάριοί ἐστε ὅταν μισήσωσιν ὑμᾶς οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὅταν ἀφορίσωσιν ὑμᾶς καὶ ὀνειδίσωσι καὶ ἐκβάλωσι τὸ ὄνομα ὑμῶν ὡς πονηρὸν ἕνεκα τοῦ Yἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. Xάρητε ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ καὶ σκιρτήσατε· ἰδοὺ γὰρ ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τῷ οὐρανῷ».

Ἐπὶ τῇ βάσει αὐτοῦ τοῦ λόγου τοῦ Xριστοῦ χαίρω καὶ σκιρτῶ ἀπὸ χαρά, διότι, γιὰ νὰ ἐλπίζω στὴ σωτηρία μου, ἔχω στὸ ἐνεργητικό μου ἕνα ἀφορισμό, ἐπειδὴ ὑπεράσπισα τὸν ἐνανθρωπήσαντα Kύριό μου καὶ Θεό μου. Ἀλλ’ αὐτὸς ὁ ἀφορισμὸς εἶνε στὸ παθητικὸ τῶν ἐχθρῶν μου, ἢ μᾶλλον τῶν ἐχθρῶν τοῦ Xριστοῦ, καὶ λυποῦμαι γι’ αὐτούς, καὶ τοὺς συγχωρῶ, καὶ προσεύχομαι γι’ αὐτούς, καὶ ταπεινῶς συνιστῶ νὰ μετανοήσουν, γιὰ νὰ τοὺς συγχωρήσῃ καὶ ὁ Θεός. Ἔχουν καὶ οἱ Ἀρχιερεῖς, πρῶτοι μάλιστα αὐτοί, ἀνάγκη μετανοίας, γιὰ νὰ τύχουν παρὰ τοῦ Θεοῦ ἐλέους καὶ σωτηρίας.

Πηγή: http://aktines.blogspot.gr/2012/12/blog-post_3560.html

Κάνετε διπλό κλίκ στή δήλωση γιά μεγέθυνσηΠηγή: http://agiotokos-kappadokia.gr/wp-content/uploads/2012/05/karakallou.jpg

Ἐξοχοτάτη,

Δὲν ἔχω τὴν ψευδαίσθηση ὅτι τὸ κείμενο αὐτὸ θὰ φθάσει ποτὲ στὰ χέρια σας. Ἂν ὅμως τύχει καὶ φθάσει, ἔχετε κάθε δικαίωμα νὰ τὸ ἀπορρίψετε ἢ νὰ τὸ χλευάσετε. Αὐτὸ ὅμως δὲν ἔχει σημασία γιὰ τὸν γράφοντα, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι παρὰ ἕνας ἄσημος πολίτης μιᾶς χώρας, τῆς ὁποίας κάποιοι δικοί σας δημοσιογράφοι βάλθηκαν νὰ βρίζουν ὅλους τοὺς κατοίκους ὡς διεφθαρμένους, χαραμοφάηδες καὶ τεμπέληδες. Κι ἂς δουλεύουν 40% περισσότερο ἀπὸ τοὺς Γερμανούς, σύμφωνα μὲ τὰ στοιχεῖα τοῦ ΟΟΣΑ, ποὺ χρησιμοποίησε τὸ BBC.

Ἐφημερίδες τῆς χώρας σας, ποὺ ὑποτίθεται ὅτι ὑπηρετοῦν τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν ἀντικειμενικότητα, φιλοξένησαν δυσφημιστικὰ ἄρθρα γιὰ τὴν Ἑλλάδα, ποὺ θὰ τὰ ζήλευε καὶ ὁ ἀλήστου μνήμης πατριώτης σας Γιόζεφ Γκέμπελς, δεξὶ χέρι τοῦ ἐπίσης πατριώτη σας Ἀδ. Χίτλερ!…

Ἀλλὰ ἂς τ᾿ ἀφήσουμε αὐτὰ κι ἂς ἐκθέσουμε μιὰν ἀλήθεια, ὄχι ὅπως τὴν ἀποσιωποῦν σκοπίμως τὰ κατὰ παραγγελίαν δημοσιεύματα. Ὅμως πρὶν σᾶς ὑπενθυμίσω τὴν ἀλήθεια αὐτή, δὲν μπορῶ νὰ παραβλέψω τὸ θράσος τοῦ ὑπουργοῦ σας ἐξωτερικῶν κ. Βεστερβέλλε, ὁ ὁποῖος μὲ ὕφος ἀλαζονικό, καθαρὰ τευτονικό, εἶπε: «Δὲν τίθεται πλέον θέμα Γερμανικῶν ἀποζημιώσεων πρὸς τὴν Ἑλλάδα». Αὐτὰ εἶπε, τὰ νομικῶς λίαν ἀμφισβητήσιμα καὶ πρὸ παντὸς προσβλητικότατα τῆς μνήμης τῶν ἑκατοντάδων χιλιάδων θυμάτων τῶν ἀπερίγραπτων θηριωδιῶν, ποὺ μὲ ναζιστικὸ φανατισμὸ διέπραξαν στὴν Ἑλλάδα οἱ γονεῖς καὶ οἱ παπποῦδες σας, ὁρισμένοι ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἀκόμη ζοῦν καὶ διαφεντεύουν τὴ λεγόμενη Γερμανικὴ Δημοκρατία.

Καὶ τώρα ἡ ἀναμφισβήτητη ἀλήθεια.
Γνωρίζουμε ὅτι σεῖς, κα Ἀγγελική, γεννηθήκατε ἀπὸ πατέρα διαμαρτυρόμενο πάστορα στὴν κομμουνιστικὴ Ἀνατολικὴ Γερμανία. Θὰ πρέπει ὅμως νὰ γνωρίζετε τουλάχιστον τὴν ἱστορία τῶν τελευταίων 80 χρόνων τῆς πατρίδας σας. Ἑπομένως δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ ἔχετε ἀκούσει γιὰ τὶς ἀπερίγραπτες βαρβαρότητες τῶν ὁμογενῶν σας στὴν πατρίδα μας κατὰ τὰ ἔτη 1941-1945. Δηλαδὴ σὲ μιὰ χώρα ποὺ ἤθελε νὰ παραμείνει ἔξω ἀπὸ τὸν πόλεμο τοῦ 1940-1941…, ποὺ δὲν σᾶς ἐπιτέθηκε οὔτε σᾶς προκάλεσε οὔτε σᾶς ἔβλαψε ποτέ. Σὲ μιὰ χώρα ποὺ ἡ μεγάλη καὶ πλούσια σήμερα χώρα σας ὀφείλει μέρος τοῦ μεγαλείου της, ἀφοῦ καὶ ἡ καταπληγωμένη Ἑλλάδα στὸ μέτρο τῶν δυνάμεών της συνέβαλε στὴν ἀνάκαμψη τῆς ἐρειπωμένης, μετὰ τὴν ἧττα της στὸν Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, Γερμανίας. Κι ἂς εἶχε ὑποστεῖ ὁ λαός μας ἀπὸ τοὺς συμπατριῶτες σας διώξεις, φόνους, ληστεῖες, ἐκτελέσεις, ἀπαγχονισμούς, ἀρχαιοκαπηλεῖες… Κι ἂς μᾶς εἴχατε πάρει καὶ τὸ ἀναγκαστικὸ κατοχικὸ δάνειο ἀπὸ τὴν Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος. Ἕνα δάνειο ποὺ μὲ ἐλάχιστο ἐπιτόκιο 3% ἡ ὀφειλὴ ὑπολιγίσθηκε σὲ 32 δὶς δολλάρια μὲ σημερινὴ ἀγοραστικὴ ἀξία. (Κατ᾿ ἄλλους ὑπερβαίνει τὰ 54 δὶς Εὐρώ, ἄνευ τόκων). Τὸ ἀναγκαστικὸ ἐκεῖνο δάνειο εἶχε ὑπογραφεῖ ἀπὸ τὸν τότε πληρεξούσιο ὑπουργὸ Κονσταντὶν φὸν Νοϊρὰθ καὶ τὸν διοικητὴ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Καὶ αὐτὸ τὸ δάνειο, ἂν δὲν τὸ ξέρετε εἶναι εὐκαιρία νὰ τὸ μάθετε, δὲν παραγράφεται! Διότι ἐπίσημα διακρατικὰ δάνεια δὲν παραγράφονται. Γιατί λοιπὸν κάνει πὼς τὸ ἀγνοεῖ ὁ ἐπὶ τῶν ἐξωτερικῶν ὑπουργός σας; Τόση ἄγνοια ἔχουν αὐτοὶ ποὺ θέλουν νὰ ἐμφανίζονται ὡς ἡγήτορες τῆς Εὐρώπης, ἀμύντορες τῆς Δημοκρατίας καὶ ἰσχυροὶ στυλοβάτες τῆς χώρας σας;

Θὰ σᾶς θυμίσω καὶ κάτι ἄλλο. Τὴ συνέντευξη τοῦ Γερμανοῦ Καθηγητῆ Οἰκονομικῆς Ἱστορίας τοῦ London School of Economics κ. Albrecht Ritschl (Ἄλμπρεχτ Ρίτσλ), ποὺ ἔδωσε τὸν περασμένο χρόνο στὸ γερμανικὸ περιοδικὸ «Der Spiegel». Εἶπε ὁ εἰλικρινὴς αὐτὸς οἰκονομικὸς ἐπιστήμων καὶ συμπατριώτης σας μεταξὺ ἄλλων: «Τὸ οἰκονομικό μας θαῦμα (ΣΣ τῆς Γερμανίας) ἔγινε δυνατὸ ἀποκλειστικὰ καὶ μόνο ἐπειδὴ δὲν ἀναγκαστήκαμε νὰ πληρώσουμε ἀποζημιώσεις (…). Τὸ ὅτι ἡ Γερμανία πραγματοποίησε τὸ θαῦμα της στὶς πλάτες ἄλλων Εὐρωπαίων δὲν τὸ ἔχουν ξεχάσει οἱ Ἕλληνες. Οἱ Ἕλληνες ξέρουν τὰ ἐχθρικὰ ἄρθρα καὶ γνῶμες στὰ γερμανικὰ ΜΜΕ πολὺ καλά. Ἂν ἡ διάθεση τῶν Ἑλλήνων γίνει πολὺ πιὸ ἐπιθετική, μπορεῖ νὰ ἀναβιώσουν οἱ παλιὲς διεκδικήσεις, ἀρχίζοντας ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, καὶ ἂν ἡ Γερμανία ποτὲ ἀναγκαστεῖ νὰ πληρώσει “θὰ μᾶς πάρουν καὶ τὰ σώβρακα”. Θὰ ἔπρεπε ἀντίθετα νὰ εἴμαστε εὐγνώμονες νὰ ἐξυγιάνουμε τὴν Ἑλλάδα μὲ τὰ λεφτά μας. Ἂν ἐμεῖς ἐδῶ παίξουμε τὸ παιχνίδι τῶν ΜΜΕ, παριστάνοντας τὸν χοντρὸ Ἐμίλ, ποὺ καπνίζει τὸ ποῦρο του καὶ ἀρνεῖται νὰ πληρώσει, κάποτε κάποιοι θὰ μᾶς στείλουν τοὺς παλιοὺς λογαριασμούς». «Ἂν ὑποθέταμε», ρώτησε τὸν Ritschl τὸ «Der Spiegel», «ὅτι ὑπῆρχε μιὰ παγκόσμια λίστα γιὰ βασιλιάδες τῆς χρεοκοπίας, ποιά θὰ ἦταν ἡ θέση τῆς Γερμανίας;». Καὶ ὁ Γερμανὸς καθηγητὴς ἀπάντησε: «Αὐτοκρατορική. Σὲ σχέση μὲ τὴν οἰκονομικὴ ἐπιφάνεια τῆς χώρας, ἡ Γερμανία εἶναι ὁ μεγαλύτερος ἁμαρτωλὸς τοῦ 20οῦ αἰώνα καὶ πιθανὸν τῆς νεότερης οἰκονομικῆς ἱστορίας»!… Μετὰ τὸν Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο «ἡ Ἀμερικὴ φρόντισε νὰ μὴ θέσει κανεὶς ἀπὸ τοὺς συμμάχους ἀξιώσεις γιὰ ἀποζημίωση (…). Τὰ θύματα τῆς Γερμανικῆς κατοχῆς ἦταν ἀναγκασμένα νὰ ἀποποιηθοῦν τὰ δικαιώματά τους γιὰ ἀποζημίωση, μεταξὺ αὐτῶν καὶ ἡ Ἑλλάς», τόνισε ὁ κ. Ritschl*.

Λοιπόν, ἐξοχοτάτη, τὸ χρέος τῆς χώρας σας πρὸς τὴν πατρίδα μου, ἕνα χρέος ποὺ δὲν παραγράφεται ποτέ καὶ μὲ τίποτε, μᾶς τὸ ὀφείλετε σεῖς οἱ Γερμανοί, ποὺ αἱματοκυλήσατε τὸν κόσμο δυὸ φορὲς καὶ δημιουργήσατε τὰ στρατόπεδα ἐξοντώσεως φυλῶν καὶ λαῶν. Καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ. Ἐκτὸς αὐτῶν, τὸ χρέος ποὺ προέρχεται ὄχι μόνο ἀπὸ ἀποζημιώσεις, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ μίζες ἀπὸ ὑπερτιμήσεις Siemens, ὑποβρύχια κ.ἄ. ξέρετε πόσο εἶναι; Κατὰ τὸν Γάλλο οἰκονομολόγο καὶ μέλος τοῦ κρατικοῦ Συμβουλίου Οἰκονομικῆς Ἀναλύσεως τῆς Γαλλίας κ. Jaques Delpla ἀνέρχεται στὰ 575 δὶς εὐρώ. Αὐτὰ εἶπε σὲ συνέντευξή του στὴν ἐφημερίδα Les Echo. Κατὰ τὴν Γερμανικὴ ἐφημερίδα Die Welt, ποὺ ἀναφέρθηκε στὸ θέμα τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 2011, ἡ Γερμανία μᾶς χρωστάει 95 δὶς δολλάρια. Ἀλλὰ πόσο εἶναι ἀκριβῶς τὸ χρέος, ἐλπίζουμε ὅτι κάποτε θ᾿ ἀναφανοῦν πολιτικοὶ ὑπεύθυνοι στὴν Ἑλλάδα, ποὺ θὰ κάνουν τοὺς λογαριασμοὺς καὶ θὰ διεκδικήσουν τὰ ἀναφαίρετα δίκαια τοῦ λαοῦ μας. Πάντως ἡ πραγματικότης βοᾶ καὶ κράζει ὅτι μᾶς χρωστᾶτε πολὺ περισσότερα ἀπὸ ὅσα ἐμεῖς χρωστᾶμε σὲ σᾶς.

Ἐφόσον λοιπὸν ἡ χώρα σας εἶνε ὁ μεγαλύτερος ἁμαρτωλὸς τοῦ 20οῦ αἰώνα, δὲν νομίζουμε ὅτι μπορεῖτε νὰ αἰσθάνεσθε περήφανη. Τουλάχιστον φερθεῖτε μὲ στοιχειώδη εὐγένεια καὶ ὄχι τευτονικὸ ἐγωισμό. Γιὰ νὰ μείνει τὸ ὄνομά σας στὴν Ἱστορία ὡς ὄνομα εὐγενοῦς καγκελλαρίου καὶ ὄχι ὡς μιᾶς ποὺ καλύπτει τὸν μεγαλύτερο ἁμαρτωλὸ τοῦ 20οῦ αἰώνα.

ν. π. β.

Ἄσημος πολίτης τῆς σήμερα φτωχῆς, ἀλλὰ πάντοτε ἔνδοξης Ἑλλάδος

[ἄρθρο τοῦ κ. Νικολάου Βασιλειάδη στὸ περιοδικὸ «Ἡ Δράση μας», τ. 52/Ὀκτώβριος 2012, σ. 302]

―――――――――――――

* Ὁλόκληρη τὴν πολὺ ἀξιόλογη συνέντευξη τοῦ Albrecht Ritschl βλ. εἰς Περιοδικό «Ἡ Δράση μας», τ. 492, Ὀκτώβριος 2011, σελ. 316-317.

https://sites.google.com/site/xrspitha/archeio/2012/noembrios-2012/–anoichte-epistole-pros-ten-kankellarion-tes-germanias-kan-angeliken

Προς
Την  Ιερά  Σύνοδο
Της Ιεραρχίας της Εκκλησίας
Της  Ελλάδος.

Αθήνα
22-10-12

ΑΝΟΙΧΤΗ  ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Μακαριώτατε & Σεβασμιώτατοι,

Θέμα: Η  Νέα Τάξη Πραγμάτων προετοιμάζει  διωγμό κατά της Ορθοδοξίας.

Σε στιγμές τόσο κρίσιμες για το Έθνος, τη πατρίδα, και το Λαό μας, είναι πραγματικά ντροπή για τη διοικούσα εκκλησία της Ελλάδος, αφελώς και επιπολαίως, να σιωπά, και να συνεργάζεται από άγνοια, με τους δοσίλογους και εφιάλτες ανθέλληνες πολιτικούς, οι οποίοι για τη κάθε επόμενη δόση δανείων, ξεπουλάνε όλη την Ελλάδα!!! Αποδυνάμωσαν τις Ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, το καμάρι του Ελληνικού Λαού.
Έστειλαν τη νεολαία μας στην αλλοδαπή σαν μετανάστες, ενώ εδώ εγκαταστάθηκαν Ισλαμιστές λαθρομετανάστες!!!!
Η Ελλάδα κυριολεκτικώς κάθεται επάνω στα πετρέλαια, στο χρυσό, και στο φυσικό αέριο, και οι ανίκανοι και ανάξιοι πολιτικοί έχουν κρεμαστεί από τα δάνεια των Σιωνιστικών διεθνών τραπεζών!!! Ενώ κόβουν τους μισθούς και συντάξεις Κλήρου και Λαού για να επιβιώσουν σαν κυβέρνηση!!!
Οι Ισλαμιστές λαθρομετανάστες, με τον UCK, ήδη έφθασαν τα 3 εκατομμύρια, και κατά άλλους τα 6,5 εκατομμύρια στη χώρα μας, κατέκλυσαν όλη την Ελλάδα, και είναι οπλισμένοι.
Σύντομα θα εξαναγκαστείτε με τη βία των όπλων, να παραδώσετε την Αρχιεπισκοπή Αθηνών & Πάσης Ελλάδος,
Την Ιερά Σύνοδο, και όλες τις κατά τόπους Μητροπόλεις καθάπασαν την επικράτειαν, σε Μουφτήδες, Ιμάμηδες, Ραβίνους, και Αρχιραβίνους.
Ο Εξισλαμισμός της Ελλάδος προχωρά γρήγορα, κάτω από το άγρυπνο μάτι της Σιωνιστικής Νέας Τάξης Πραγμάτων, και της Σιωνιστικής Παγκοσμιοποίησης.
Σεβασμιώτατοι,
Αφυπνιστείτε και συνέλθετε όσο ακόμη είναι νωρίς.
Η παγκόσμια Σιωνιστική Διακυβέρνηση-Δικτατορία, προωθεί τα σχέδια Μουσουλμανοποίησης- Ισλαμοποίησης της Χριστιανικής Ελλάδος, με τη συνεργασία «Ελλήνων» δοσίλογων πολιτικών.
Τούρκοι, Αιγύπτιοι, Πακιστανοί, συνδικαλιστές και Ιμάμηδες ήδη ελέγχουν όλες αυτές τις μάζες των λαθρομεταναστών, και έχουν κάνει κατάληψη του κέντρου των Αθηνών, και όχι μόνο…
Επαναλαμβάνω, θα σας πάρουν με τη βία όλες τις Μητροπόλεις,
Τα Μοναστήρια, και όλη τη περιουσία της Εκκλησίας της Ελλάδος. Θα παραδώσετε εκόντες- άκοντες σε Ιμάμηδες, όλο το πλούτο πνευματικό-υλικό της Ορθοδοξίας.
Το μέλλον της Ορθοδοξίας υπό την ηγεσία Σας, είναι σκοτεινό, προδιαγεγραμμένο, από τη παγκόσμια Σιωνιστική Δικτατορία!!!
Ο Παγκόσμιος διωγμός κατά του Χριστιανισμού είναι σε εξέλιξη, ήδη ο Γερμανός Πάπας, χαιρετά δημοσίως με τα δύο χέρια, κάνοντας το σύμβολο των ILLUMINATI, όπως δημοσιεύθηκε σε πολλά ΜΜΕ.
Σεβασμιώτατοι,
Σας καλούμε να βγείτε από τη Μακαριότητά Σας, και να ενδιαφερθείτε για τη τύχη της Ορθοδοξίας, και του Ελληνισμού, αφού οι πολιτικοί συνεργάτες του μεγάλου εχθρού, δεν ενδιαφέρονται, αλλά και συνεργάζονται.
Τα γεγονότα που θα ζήσουμε ωχριούν μπροστά στη Τουρκοκρατία. Λάβετε τα μέτρα Σας.
Σας κρούομεν το κώδωνα του κινδύνου………..

Ασπαζόμενος την δεξιάν Υμών.
Επί  τούτοις  διατελώ,

Μετά  Σεβασμού

Αντώνης  Γρυπαίος
Διεθνολόγος
E-mail: ant.grypaios@gmail.com

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2012/10/blog-post_5417.html#ixzz2APviFfO7