ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ BLOG

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ “ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ”

Εν δυνάμει ακέφαλες, εάν δεν υπακούουν στον «Οικουμενικό», ανακήρυξε ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεος Βλάχος τις 8 Εκκλησίες που έλαβαν την Αυτοκεφαλία τους από το «Οικουμενικό» Πατριαρχείο. Αυτές είναι: Σερβίας, Ρουμανίας, Βουλ­γαρίας, Γεωργίας, Ἑλλάδος, Πολωνίας, Ἀλβανίας, Τσεχίας καί Σλοβακίας. Και αν αναρωτιόμαστε τι σόι Αυτοκεφαλία είναι αυτή που πρέπει να συμφωνεί με αυθαιρεσίες, ο κ. Ιερόθεος μας εξηγεί ότι οι Εκκλησίες αυτές έχουν την Αυτοκεφαλία τους «τῷ καλῷ τῆς οἰκονομίας χρήσασθαι τρόπῳ». Αυτό για τον κ. Ιερόθεο σημαίνει «όπως είναι καλό και χρήσιμο» για το «Οικουμενικό» Πατριαρχείο. Δόξα τω Θεώ που η «Πρωτόθρονη Ἐκκλησία» με τις «ἰδιαίτερες προνομίες καί ἁρμοδιότητες» καταδέχτηκε έως τώρα να μας επιτρέπει να υπάρχουμε, αλλά για να συνεχίσουμε να υπάρχουμε θα πρέπει να λέμε σε όλα «ναι». Κακώς λοιπόν βιάστηκαν κάποιες από τις παραπάνω Εκκλησίες να πάρουν θέση στο Ουκρανικό ζήτημα, έπρεπε να περιμένουν την συμβουλή του κ. Ιερόθεου διότι τώρα κινδυνεύουν να μείνουν ακέφαλες!

Ο λόγος για τον οποίον κινδυνεύουμε μαζί με άλλες 7 Εκκλησίες να χάσουμε το… κεφάλι μας είναι ο εξής: «Ἡ μή ἀποδοχή τοῦ τρόπου ἐκδόσεως τοῦ Πατριαρχικοῦ Τόμου γιά τήν Αὐτοκεφαλία τῆς Οὐκρανίας, θά θέση σέ ἀμφι­σβήτηση τίς Αὐτοκεφαλίες τῶν ὀκτώ ἄλλων ὑφισταμένων Αὐτο­κεφά­λων Ἐκκλησιῶν, συμπεριλαμβανομένης καί τῆς Αὐτοκεφαλίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Διότι αὐτές οἱ Αὐτοκεφαλίες χορηγήθηκαν μόνον ἀπό τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο.»

Ας προσέξουμε εδώ τις λέξεις που χρησιμοποιεί ο κ. Ιερόθεος. «Κάθε λέξη ἔχει τήν σημασία της» έγραψε άλλωστε και ο ίδιος. Γράφει λοιπόν: «Ἡ μή ἀποδοχή τοῦ τρόπου ἐκδόσεως τοῦ Πατριαρχικοῦ Τόμου γιά τήν Αὐτοκεφαλία τῆς Οὐκρανίας…». Σα να πρέπει να είναι αυτό το θέμα μας, ο τρόπος, και όχι ότι δόθηκε πατριαρχικός τόμος αυτοκεφαλίας σε αμετανόητους σχισματικούς, καθηρημένους, ουνιτίζοντες και αυτοχειροτόνητους ΔΙΠΛΑ στην Κανονική Εκκλησία η Οποία τώρα εκτοπίζεται και διώκεται εξ’ αιτίας τους και εξ’ αιτίας του πατριάρχη Βαρθολομαίου. Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου όμως σε όλη του αυτήν την παρέμβαση για το Ουκρανικό κάνει αυτό ακριβώς το πράγμα, ασχολείται με νομοτεχνικά ζητήματα για να κατοχυρώσει τον τρόπο αυθαιρεσίας του «Οικουμενικού» Πατριαρχείου αποφεύγοντας επιμελώς την ουσία. Αξίζει να σημειωθεί σε αυτό το σημείο ότι αυτή η παρέμβαση έγινε την ώρα που οι σχισματικοί σουλατσάρουν για δεύτερη φορά στο Άγιον Όρος ψάχνοντας για νέα θύματα, και την ώρα που αντιπροσωπεία του «Οικουμενικού» Πατριαρχείου -Γαλλίας Εμμανουήλ και Αδριανουπόλεως Αμφιλόχιος- είχε συνάντηση με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο για να συζητήσουν «πως σκοπεύει να τοποθετηθεί η Εκκλησία της Ελλάδος στο ζήτημα της αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ουκρανίας». Ξεκάθαρα η παρέμβαση αυτή του κ Ιεροθέου Βλάχου εντάσσεται μέσα σε αυτό το πλαίσιο της προσπάθειας του «Οικουμενικού» Πατριαρχείου να τουμπάρει την Εκκλησία της Ελλάδος.

Πρόκειται όμως για Εκκλησίες οι οποίες στην πλειονότητά τους (Ελλάδα, Σερβία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Αλβανία) βρίσκονταν στην σφαίρα του «Οικουμενικού» Πατριαρχείου μέχρι τουλάχιστον τα τέλη του 18ου αιώνα. Τότε το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως επεκτεινόταν σε όλη την Μικρά Ασία, σε όλη την Βαλκανική Χερσόνησο (εκτός Μαυροβουνίου) και στα γύρω νησιά. (περιγραφή Αγίου Ιωάννη Μαξίμοβιτς) Από τον 19ο αιώνα όμως και μετά, καθώς πολλές από αυτές τις περιοχές άρχισαν να αποτινάσσουν από πάνω τους τον Τουρκικό ζυγό και να ανεξαρτητοποιούνται, άρχισαν παράλληλα να δημιουργούνται και ανεξάρτητες Τοπικές Εκκλησίες. Τί έκαναν λοιπόν; Ζήτησαν από την Μητέρα Εκκλησία να τους δώσει ανεξαρτησία. Αυτό, ο Μητροπολίτης Ιερόθεος το θεωρεί «απόδειξη» ότι οι Εκκλησίες αυτές αναγνωρίζουν κάποιο ειδικό προνόμιο στο «Οικουμενικό» Πατριαρχείο που δεν έχει καμμία άλλη Εκκλησία, δηλαδή, να χορηγεί και να ανακηρύσσει Αυτοκεφαλίες. Γράφει:

«Εἶναι γνωστόν ὅτι ὅλα τά νεώτερα Πατριαρχεῖα κατά τόν 19^ο καί 20^ό αἰώνα ἀπέκτησαν τίς Αὐτοκεφαλίες τους καί τίς Πατριαρχικές ἀξίες τους ἀπό τήν Πρωτόθρονη Ἐκκλησία Νέας Ρώμης καί Κωνσταντινουπόλεως (Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο), ὕστερα ἀπό αἴτησή τους, ἤ αἴτηση τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας τους. Αὐτό σημαίνει ὅτι οἱ Ἐκκλησίες αὐτές ἀνεγνώρισαν ἐν τοῖς πράγμασι τήν ἁρμοδιότητα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου νά χορηγῆ-ἀνακηρύσση Αὐτοκεφαλίες καί Πατριαρχικές ἀξίες.»

Δεν έκαναν όμως τίποτε άλλο από αυτό που προβλέπουν οι Κανόνες, να ζητήσουν από την Μητέρα τους Εκκλησία την ανεξαρτησία τους, όπως θα έπρεπε να κάνει το ίδιο (εάν το επιθυμούσε) και η Εκκλησία της Ουκρανίας από την δική της Μητέρα Εκκλησία, την Εκκλησία της Ρωσσίας. Αξίζει δε να αναφέρουμε εδώ πώς παρουσίασε ο Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς στην αναφορά του προς την Δεύτερη Σύνοδο της Ρωσικής Εκκλησίας εκτός Ρωσίας (ROCOR) το 1938 την παραχώρηση αυτονομίας, και σταδιακά πλήρους ανεξαρτησίας, στις Εκκλησίες αυτές από το «Οικουμενικό» Πατριαρχείο : «Αν και απρόθυμα, υπό αυτές τις συνθήκες οι Οικουμενικοί Πατριάρχες επέτρεψαν την αυτονομία των Εκκλησιών…» Το αναφέρω αυτό διότι κάποιοι «Πατριαρχικοί κύκλοι» διαφημίζουν συνεχώς ότι όλα τα έκαναν και τα κάνουν για κάποιον ανώτερο σκοπό: «την ευταξίαν, την ειρήνην, την αγάπην, την ενότητα», ενώ γίνεται ολοένα και περισσότερο σαφές ότι τίποτε από αυτά δεν ισχύει.

Ο «γκουρού» της Θεολογίας στην Ελλάδα κ. Ιερόθεος απειλεί τις Τοπικές Εκκλησίες με αριστοτεχνικό τρόπο. Ποιός θα το πίστευε, ότι ο Ναυπάκτου Ιερόθεος θα ξεπέρναγε ακόμη και αυτόν τον Πάπα. Εάν δηλαδή αύριο το «Οικουμενικό» Πατριαρχείο αποφασίσει να δώσει Αυτοκεφαλία και στην λεγόμενη «Μακεδονική Εκκλησία» των σχισματικών Σκοπιανών, θα πρέπει όλοι εμείς να κάνουμε και πάλι τουμπεκί ψιλοκομμένο, διότι ο «Οικουμενικός» Πατριάρχης θα το κάνει «με τον ίδιο τρόπο» και διότι «μόνο αυτός μπορεί να το κάνει». Είναι αξιοσημείωτο ότι η προσέγγιση αυτή του κ. Ιερόθεου προϋποθέτει τρία πράγματα: α) την εξίσωση των Τοπικών Εκκλησιών με τους σχισματικούς ή/και όποιους άλλους ξέμπαρκους β) την διαβάθμιση των Εκκλησιών σε ανώτερες και κατώτερες, με ανώτερη όλων φυσικά το «Οικουμενικό» Πατριαρχείο, γ) την διαβάθμιση κατοχής και διαχείρισης της Αληθείας ανάλογα με τον βαθμό εξουσίας, με απόλυτο κάτοχο και διαχειριστή πάντα τον «Οικουμενικό» Πατριάρχη. Είναι αξιοσημείωτο ότι ο κ. Ιερόθεος ξέθαψε τον Πατριαρχικό Τόμο του 1850 για να μας πει:

«Ἐν τοῖς συμπίπτουσιν ᾽Εκκλησια­στικοῖς πράγμασι, τοῖς δεομένοις συσκέψεως καί συμπράξεως πρός κρείττονα οἰκονομίαν καί στηριγμόν τῆς ᾽Ορθοδόξου ᾽Εκκλησίας, ἤρεσεν, ἵνα ἡ μέν ἐν ῾Ελλάδι Ἱερά Σύνοδος ἀναφέρηται πρός τόν Οἰκουμενικόν Πατριάρχην καί τήν περί αὐτόν Ἱεράν Σύνοδον· ὁ δέ Οἰκουμενικός Πατριάρχης μετά τῆς περί αὐτόν Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, παρέχῃ προθύμως τήν ἑαυτοῦ σύμπραξιν, ἀνακοινῶν τά δέοντα πρός τήν Ἱεράν Σύνοδον τῆς ᾽Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος».

Ο κ. Ιερόθεος, όπως έκανε και σε προηγούμενη παρέμβασή του, κατηγορεί ευθέως τους Ρώσσους για όσα συμβαίνουν σήμερα στην Ουκρανία αλλά και για την σημερινή διχόνοια στον Ορθόδοξο κόσμο γενικώς διότι, όπως λέει, υπονόμευσαν την συζήτηση για τον τρόπο ανακηρύξεως μιας Εκκλησίας σε Αυτοκέφαλη, με αποτέλεσμα το κείμενο που συζητούσαν να μην καταλήξει στην «Αγία και Μεγάλη Σύνοδο» (το ψευδοσύνοδος τέλειωσε από τον κ. Βλάχο) όπου εκεί θα έπαιρναν μία τελική απόφαση και το θέμα θα ξεκαθαριζόταν. «Χάθηκε αὐτή ἡ εὐκαιρία γιά τήν ἐπικράτηση τῆς ἑνότητας μεταξύ τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί γιά τήν ἀκρίβεια ὑπονομεύθηκε ἡ ἐκκλησιαστική ἑνότητα.», έγραψε ο κ. Ιερόθεος.

Στην ψευδοσύνοδο όμως θα συζητούσαν για την απονομή Αυτοκεφαλιών σε Κανονικές Εκκλησίες, όχι σε σχισματικούς. Ο Ναυπάκτου Ιερόθεος όμως τον Δεκέμβριο του 2018 δικαιολόγησε την ενέργεια του «Οικουμενικού» Πατριάρχη να παραχωρήσει «Τόμο Αυτοκεφαλίας» σε σχισματικούς λέγοντας [από την παραπάνω παραπομπή]: «ἀφοῦ δέν ἐγκρίθηκε τό κείμενο περί ἀνακηρύξεως τοῦ Αὐτοκεφάλου, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης ἐφήρμοσε τήν πρακτική μέ τήν ὁποία οἱ Ἐκκλησίες τά νεώτερα χρόνια ἀπέκτησαν τήν Πατριαρχική ἀξία καί τιμή, δηλαδή μέ Πατριαρχικούς Τόμους, μέ τήν προϋπόθεση νά ὁλοκληρωθῆ αὐτή ἡ διαδικασία στήν Μέλλουσα Πανορθόδοξη Σύνοδο.» !!!!!

Ο κ. Ιερόθεος επιπλέον, λέγοντας ότι οι Ρώσσοι φταίνε και ότι τα πράγματα θα ήταν αλλιώς αν είχε γίνει αυτό ή το άλλο, μας παραπέμπει σε μία πιθανή κατάσταση και μας την παρουσιάζει ως απτό αποδεικτικό στοιχείο για να υποστηρίξει ότι ο πατριάρχης Βαρθολομαίος σε εκείνη την περίπτωση δεν θα τα έκανε γης μαδιάμ. Εμείς όμως έχουμε την απτή απόδειξη ότι αυτός που διεκδικεί τον ρόλο του πάπα της Ανατολής όντως τα έκανε γης μαδιάμ κι αυτό από μόνο του δικαιώνει τελικά την στάση της Εκκλησίας της Ρωσσίας να μην συμφωνήσει στο να αναγράφεται μόνο η υπογραφή του «Οικουμενικού» Πατριάρχη αλλά «ὅλοι οἱ Προκαθήμενοι πρέπει νά ὑπογράφουν τόν Τόμον τοῦ Αυτοκεφάλου ἤ τοὐλάχιστον «καί» ἡ Ἐκκλησία-Μήτηρ» [από την παραπάνω παραπομπή]. Θα πρέπει δε να μας εξηγήσει ο κ. Ιερόθεος ποια ακριβώς στάση θα έπρεπε να κρατήσουν οι Ρώσσοι στην Προπαρασκευαστική Διάσκεψη τον Δεκέμβριο του 2009, όταν ήδη γνώριζαν, τουλάχιστον από το 2006, ότι το «Οικουμενικό» Πατριαρχείο ανακατευόταν με ύπουλο τρόπο στις υποθέσεις Tης.

Τί δουλειά είχε Μητροπολίτα μου να ξεσηκώνει τον κόσμο ο Έντμοντον Ιλαρίων (ο ένας από τους δύο έξαρχους του «Οικουμενικού» Πατριαρχείου) στην Ουκρανία το 2006 (ή και πιο πριν); «Ο Επίσκοπος Ιλαρίων, ένας από τους αποφοίτους μας της Θεολογικής Ακαδημίας Κιέβου, ο οποίος σπούδασε στην Ελλάδα, έγινε δεκτός στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και ήδη κάθισε εδώ, τέσσερις μήνες ίσως και παραπάνω, ξεσηκώνοντας τις καρδιές και τα μυαλά των ανθρώπων στο Λβοφ και στο Κίεβο.» [μακαριστός Μητροπολίτης Κιέβου και Πάσης Ουκρανίας Βλαδίμηρος]

Μάντης ήτανε ο Έντμοντον Ιλαρίων που έλεγε από τότε (πάνω από μία δεκαετία) στους σχισματικούς (ψευδοπατριαρχείο Κιέβου και «Αυτοκέφαλη Εκκλησία» του αυτοχειροτόνητου) ότι : «η Ουκρανία δεν ήταν ανεξάρτητο κράτος και επομένως θα μπορούσε να υπακούει την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλά τώρα η ίδια η λογική των πραγμάτων απαιτεί να μην συνεχιστεί άλλο αυτό και εάν το Πατριαρχείο Κιέβου και η Αυτοκέφαλη Εκκλησία το επιθυμούν, πρέπει να ενωθούν και να υποκλιθούν στο ωμοφόριο της Παναγιότητάς του.»; [μακαριστός Μητροπολίτης Κιέβου και Πάσης Ουκρανίας Βλαδίμηρος]

Πόσο ανόητες θεωρείτε τις Εκκλησίες της Ουκρανίας και της Ρωσσίας που από τότε έβλεπαν αυτό που βλέπουμε κι εμείς σήμερα; «Αυτό σημαίνει ότι κάθεται ήσυχα μέχρι μια καθορισμένη στιγμή, και τότε θα προκαλέσει πρόβλημα στην Εκκλησία μας και στην Ορθοδοξία γενικά στην Ουκρανία.» [μακαριστός Μητροπολίτης Κιέβου και Πάσης Ουκρανίας Βλαδίμηρος] Και μας πλασάρετε την γνωστή αμερικανική προπαγάνδα ότι για όλα φταίνε οι Ρώσσοι, κάνοντας το άσπρο μαύρο και βάζοντάς μας να κάνουμε παράλογους συνειρμούς για να συμφωνήσουμε μαζί σας. Τι καλά που θα ήταν εάν αυτή η εμμονή σας στα «προνόμια» του «Οικουμενικού» Πατριαρχείου «που θίχτηκαν» ήταν η ίδια με τα θέματα της Πίστεως. Για τα θέματα της Πίστεως, που τσαλαπατιέται κάθε μέρα, δεν σας έχουμε δει να απευθύνετε επιστολή στην ΔΙΣ. Μόνο να θεολογείτε στον αέρα σας έχουμε δει για να κερδίσετε την εμπιστοσύνη μας.

Ο Ναυπάκτου Ιερόθεος σε αυτήν την επιστολή του προς την ΔΙΣ μας έδωσε από την αρχή την εντύπωση ότι ετοιμαζόταν για ένα πολύ μεγάλο και σοβαρό ταξίδι. Ίσως για να μας κάνει να ψαρώσουμε από τις πολλές του «γνώσεις». Μας έδειξε τις αποσκευές του, μας έδειξε και το διαβατήριό του, αλλά όταν ήρθε η ώρα να μας δείξει και το εισιτήριο είδαμε ότι δεν το είχε. Για την ουσία του θέματος (χωρίς όμως να αναφερθεί στην εισπήδηση του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως στην Εκκλησία της Ρωσσίας) ο θεολόγος αυτός δήλωσε άγνοια:

«Ὡς πρός τό θέμα τοῦ πῶς ἔγινε ἀποδεκτή ἀπό τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο ἡ «Ἀρχιερωσύνη» τῶν Ἐπισκόπων πού «χειροτονήθηκαν» ἀπό τούς καθηρημένους Ἀρχιερεῖς καί τούς σχισματικούς ἤ «αὐτοχειροτονήτους», ἡ Ἐκκλησία μας πρίν λάβη κάποια ἀπόφαση, θά πρέπει νά ἐρωτήση τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο γιά τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖον ἀποκατέστησε τούς «Ἀρχιερεῖς» αὐτούς.»

Και αναρωτιέται κανείς. Που ζει ο κ. Ιερόθεος; Την απάντηση του «Οικουμενικού» Πατριάρχη στην Εκκλησία της Αλβανίας δεν την έχει διαβάσει; Είναι δυνατόν ο μεγάλος αυτός θεολόγος να μην την έχει διαβάσει την στιγμή που η ιταλική της μετάφραση εντάχθηκε στην κατηγορία των κειμένων Δογματικής και Συμβολικής Θεολογίας; Μήπως τελικά συμφωνεί με τα ψεύδη αυτής της επιστολής; Η ψευδής αναφορά -ανάμεσα στις τόσες άλλες- στο Μελιτιανό Σχίσμα δείχνει ότι ο «Οικουμενικός» έπραξε σωστά; Δεν διαβάζουμε τι γίνεται αυτήν την στιγμή στην Ουκρανία; Δεν βλέπουμε να γίνονται κατασχέσεις των Ναών της κανονικής Εκκλησίας με βία και αθέμιτους τρόπους; Δεν βλέπουμε να διενεργείται μπροστά στα μάτια μας ένα ενορχηστρωμένο σχέδιο ΔΙΩΓΜΟΥ της Κανονικής Εκκλησίας; Δεν βλέπουμε να ωθούνται Ορθόδοξοι εκτός Εκκλησίας -σε αχειροτόνητους, καθηρημένους, αμετανόητους και μη αποκατεστημένους από την Μητέρα Εκκλησία όπως ορίζουν οι Κανόνες- με την βούλα του Πατριάρχη; Και να μην αναφέρουμε το γεγονός ότι όλοι κινούνται προς ένωση με τους Ουνίτες.

Φτάνει στο σημείο ο Ναυπάκτου Ιερόθεος να μας πει ότι θα πρέπει να αποδεχθούμε τους σχισματικούς μέχρι να γίνει Οικουμενική Σύνοδος. Και μας το λέει αυτό την ώρα που ενώ αρκετές Εκκλησίες έχουν ζητήσει ακριβώς αυτό το πράγμα, ο «Οικουμενικός» Πατριάρχης το αρνείται διότι αυτήν την στιγμή δεν του βγαίνουν τα κουκιά. Μας ζητάει δηλαδή ο κ. Ιερόθεος να κάνουμε την αμαρτία έως ότου γίνει μία «Οικουμενική Σύνοδος» (από αυτές που ξέρει να κάνει ο κ. Βαρθολομαίος για να εξασφαλίζει την συναίνεση) η οποία θα βαπτίσει την αμαρτία αρετή και αυτό θα πιάσει και αναδρομικά! Έως τότε, αλλά και για πάντα -διότι η αλήθεια δεν αλλάζει όσα μαγειρέματα κι αν κάνει ο «Οικουμενικός»- θα πρέπει να ευνουχίσουμε τους εαυτούς μας από κάθε έλεγχο της συνείδησής μας, θα πρέπει να αγνοήσουμε τους Πατέρες: «ὁ «κοινωνῶν ἀκοινωνήτω, ἀκοινώνητος ἔσται», διότι αυτό θέλει ο Μεγάλος και ο Τρανός, ο «Οικουμενικός» μας Πατριάρχης.

Οι στιγμές που ζούμε αδέλφια είναι ανήκουστες, είναι Aποκαλυπτικές. Ένας, έως τώρα, σεβαστός θεολόγος του επιπέδου του κ. Ιεροθέου μας ζητά να θάψουμε την συνείδησή μας για τα «πρωτεία» του μασονοκίνητου και αμερικανοκίνητου «Οικουμενικού» Πατριαρχείου, την ‘Νέα Πόρνη Βαβυλώνα’ της Αποκαλύψεως.

Χρησιμοποιεί ακόμη και τις κακώς λεγόμενες «Νέες Χώρες» για να απειλήσει / προειδοποιήσει με τον γνωστό του νομικίστικο τρόπο την Εκκλησία της Ελλάδος:

«Αὐτό τό θέμα, πού ἀφορᾶ τήν χορήγηση τῆς Αὐτοκεφαλίας στήν Οὐκρανία, δέν μπορεῖ νά τεθῆ σέ ψηφοφορία στήν Ἱεραρχία, διότι σέ μιά τέτοια περίπτωση θά εἰσέλθουμε σέ ὑπόθεση ἄλλης Ἐκκλησίας, καί μάλιστα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πα­τριαρχείου, ὅταν μάλιστα Αὐτό διατηρεῖ καί «τό ἀνώτατον κανονικόν δικαίωμα» στίς Ἐπαρχίες «τοῦ Ἁγιωτάτου Ἀποστολικοῦ καί Πατριαρχικοῦ Θρόνου» ἐν Ἑλλάδι, στίς λεγόμενες Νέες Χῶρες.»

ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΟΙ «ΝΕΕΣ ΧΩΡΕΣ» ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΩΣ ΜΟΧΛΟΣ ΠΙΕΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΚΑΙ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΦΟΡΑ ΑΠΟ ΕΝΑΝ -ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ- ‘ΔΙΚΟ ΜΑΣ’. Τελικά η Εκκλησία της Ελλάδος πρέπει να είναι η κατώτερη ανάμεσα και σε αυτές τις 8, διότι ούτε σε ψηφοφορία δεν Της επιτρέπεται να θέσει το θέμα.

Είναι ο ίδιος που για τις ‘Νέες Χώρες’ έλεγε το 2016 περιγράφοντας τα τεκταινόμενα στην ψευδοσύνοδο: (από το 8.07 περίπου) «…Υπήρχε μία ατμόσφαιρα τις προηγούμενες ημέρες επειδή συζητούσαμε το θέμα της Αυτονομίας, που σημαίνει, μερικές περιοχές έχουν την δυνατότητα να ζητήσουν από την Μητέρα Εκκλησία -και φυσικά μετά και από το Πατριαρχείο που είναι οι λεγόμενες Νέες Χώρες- να δώσουν μια Αυτονομία, δηλαδή, να μην υπάγονται στην Εκκλησία της Ελλάδος αλλά να έχουν μία δική τους αυτόνομη διοίκηση. Και υπήρξε, υπήρχε αυτή η ατμόσφαιρα ότι επειδή συζητούμε το θέμα της Αυτονομίας, ενδεχομένως να υπάρχει στο βάθος του μυαλού του Οικουμενικού Πατριαρχείου τις χώρες αυτές, δηλαδή εννοώ την Ήπειρο, την Μακεδονία, την Θράκη και τα νησιά του Βορείου Αιγαίου, να δοθούν Αυτονομία και να υπάγονται .. στο Πατριαρχείο. Αυτό ο Πατριάρχης .. το ξεκαθάρισε σήμερα ότι δεν είχε ποτέ στο νου του κάτι τέτοιο, ότι θα σεβαστεί το status quo δηλαδή αυτό το οποίο ισχύει μέχρι σήμερα και εφόσον δόθηκε ο Τόμος να είναι Αυτοκέφαλη η Εκκλησία της Ελλάδος, και εφόσον δόθηκε η Πράξη αυτές οι Μητροπόλεις που είναι Μητροπόλεις του Οικουμενικού Θρόνου στην Ελλάδα να διοικούνται από την Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος, δεν είχε, δεν έχει και ούτε στο μέλλον θα κάνει κάτι διαφορετικό. Θα παραμείνει αυτό το καθεστώς. Εκεί ακριβώς παρενέβην και τον ευχαρίστησα και του είπα ότι κι εμείς σεβόμαστε το Οικουμενικό Πατριαρχείο, δεν έχουμε κάτι τέτοιο στο μυαλό μας, έχουμε σεβασμό στον Πατριάρχη και το Οικουμενικό Πατριαρχείο, η Εκκλησία της Ελλάδος είναι, όπως λέγεται, «αδελφή Εκκλησία» με το Οικουμενικό Πατριαρχείο αλλά ταυτόχρονα θεωρούμε και μεγάλη τιμή διότι είναι και θυγατέρα, και μάλιστα μια θυγατέρα της Πρωτόθρονης Εκκλησίας.»

Τελικά, πότε έλεγε την αλήθεια ο Ναυπάκτου Ιερόθεος; Τότε ή τώρα; Εφόσον «δεν έχει κάτι τέτοιο στο μυαλό του» τότε γιατί επαναφέρει το θέμα σήμερα, και μάλιστα ζητώντας στην ουσία από την Εκκλησία της Ελλάδος να είναι η πρώτη που θα ανοίξει επισήμως την αυλαία του σχίσματος, επιτρέποντας ταυτόχρονα να εγκατασταθεί στην ζωή της Εκκλησίας ένα άσχημο προηγούμενο εισπήδησης μιας Εκκλησίας σε μία άλλη; Εάν η Εκκλησία της Ελλάδος σιωπήσει μπροστά σε αυτήν την κατάφωρη εισπήδηση του «Οικουμενικού» Πατριαρχείου στην Εκκλησία της Ρωσσίας, δεν θα υπονομεύει και δεν θα χειροτερεύει την ίδια Της την θέση ομηρίας στο «Οικουμενικό» Πατριαρχείο; Είναι δυνατόν ο Ναυπάκτου Ιερόθεος να θεωρεί «εισπήδηση» την τοποθέτηση μίας Αυτοκέφαλης Εκκλησίας και να μην θεωρεί κατάφωρη εισπήδηση αυτό που έκανε το «Οικουμενικό» Πατριαρχείο;

Δεν θα επιτρέψουμε άλλο η Εκκλησία της Ελλάδος να είναι το ΚΛΩΤΣΟΚΟΥΔΟΥΝΟ του «Οικουμενικού» Πατριαρχείου. Ζητούμε και απαιτούμε από την Εκκλησία της Ελλάδος να σταθεί στο πλευρό των διωκόμενων αδελφών στην Ουκρανία. Θέλουμε η Εκκλησία της Ελλάδος να είναι Υπέρμαχος της Αληθείας και να ομοιάσει ο βίος Της με τους βίους των Αγίων που κοσμούν την Αγία του Χριστού Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία.

***

Φαίη.

Πηγή: https://tasthyras.wordpress.com/2019/04/06/%cf%87%cf%89%cf%81%ce%af%cf%82-%cf%86%cf%8c%ce%b2%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%80%ce%ac%ce%b8%ce%bf%cf%82-%ce%bd%ce%b1%cf%85%cf%80%ce%ac%ce%ba%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b9%ce%b5%cf%81%cf%8c%ce%b8/

(Σημ. Αντί να καταδικάζη τον Πατριάρχην Κων/λεως για τα αντικανονικά και ανορθόδοξα έργα Tου, ο Σεβ. Μητρ. Ναυπάκτου, εν αντιθέσει προς τα άλλα Πατριαρχεία και τις Αυτοκέφαλες Ορθόδοξες Εκκλησίες, όλως αντιπατερικῶς τον στηρίζει με την επιστολή που έστειλε στην Δ.Ι.Σ. για το Ουκρανικό θέμα (βλ. parembasis.gr/files/NI-DIS-30-March-2019.pdf).
Αυτό εκφράζει το άρθρο που δημοσιεύουμε και που επισημαίνει την ανατροπή του ορθοδόξου κύρους που εἶχε μέχρι σήμερα. Ν.Γ.Σ.)

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ TRIKLOPODIA.GR

ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΠΑΪΣΊΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ ΦΙΛΩΤΑ

Δεν είναι η πρώτη φορά που μας εκπλήσει ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου όχι μόνο εξ απόψεως αρμοδιότητος που ενώ δεν συμμετέχει ως τακτικό ή αναπληρωματικό μέλος στις Συνοδικές Επιτροπές Διαχριστιανικών Σχέσεων, καθώς, και Δογματικών και Κανονικών Ζητημάτων, ούτε βάβαια, εφέτος στην Διαρκή Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, εν τούτοις στην κρίσιμη αυτή στιγμή των εκκλησιαστικών πραγμάτων με την Ουκρανική αυτοκεφαλία καταφέρνει και να γνωμοδοτήσει κατά τέτοιο τρόπο που με το κύρος του θεωρητικά σπουδαίου θεολόγου όχι όμως και της ορθόδοξης αγιοπατερικής διάκρισης, αφού τελικά δίνει άφεση στην Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως να προχωρήσει σε ότι ανορθόδοξο και αντικανονικό προωθεί το Οικουμενικό Πατριαρχείο επί του Ουκρανικού θέματος ως και άλλοτε έπρεξε και με το βιβλίο του σχετικά με την Κολυμβάρια ψευτοσύνοδο με το οποίο οπωσδήποτε άφησε ανοικτά θέματα και έτσι τελικά όπως πάντοτε εξυπηρετεί τις μη ορθόδοξες σκοπιμότητες του Οικουμενικού Θρόνου στο οποίο παρέχει τις καλύτερες υπηρεσίες ως να ήταν ο καλύτερος μισθωτός σύμβουλος. Οποία τραγωδία οι επίσκοποι να στηρίζουν ότι παράνομο και ανορθόδοξο!

Η εποχή μας δεν διακρίνεται μόνο από θεολογική πενία. Διακρίνεται από εκκλησιαστικούς άνδρες που ο λόγος τους να μην αφήνει ανοιχτά για το μέλλον ζητήματα με τον “περισπούδαστο θεολογικό” λόγο τους αλλά να έχουν την δυνατότητα να δημιουργούν τις προϋποθέσεις εκείνες που να κάνουν την Εκκλησία να συγκροτεί Σύνοδο ώστε να λύνει άμεσα τα θέματά της. Δυστυχώς, ο άγιος Ναυπάκτου ενώ έχει την δυνατότητα να συγγράφει βιβλία δεν έχει και το χάρισμα εκείνο που είχαν οι Άγιοι Πατέρες να αντιστέκεται σε ότι προκαλεί προβλήματα στην Εκκλησία, ακόμη και αν τα θέματα αφορούν την Ορθοδοξία ως Κανόνος Αληθείας, και τελικά -πως τα καταφέρνει;- στηρίζει το Οικουμενικό Πατριαρχείο στο ανόσιο έργο του να ισοπεδώνει την Ορθοδοξία!

Δεν θα ασχοληθώ με τα επιχειρήματα του Μητροπολίτου σχετικά με την εκκλησιαστική αυτοκεφαλία της Ουκρανίας. Αυτό θα το πράξουν μεγάλοι θεολόγοι, όπως ο πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης που πρέπει να δράσουν εν προκειμένω τάχιστα! Εδώ, τώρα έπρεπε να ήταν και ο διακεκριμένος αείμνηστος π. Ιωάννης Ρωμανίδης για να τους έβαζε όλους στην θέση τους. Αυτό που επίκειται είναι, μάλλον, να εξωθηθούν τα εκκλησιαστικά πράγματα στα άκρα, διότι όταν η θεολογική παιδεία είναι τελικά εγκεφαλική υπόθεση και δεν λειτουργεί για να δώσει λύσεις -απ’ αυτό φαίνεται, αν έχει κανείς διάκριση επομένως και αν έφτασε στο στάδιο του φωτισμού ή τελικά είναι άμοιρος φωτισμού- οδηγεί στο σχίσμα. Υπάρχει περίπτωση αυτή η θεολογική παιδεία να είναι καρπός φωτισμού; Σαφώς ΟΧΙ, είναι ψυχική δαιμονιώδης! Διότι είναι εγκεφαλική και μόνο καθώς αφήνει την Ορθοδοξία έρμαιο των αιρετικών Οικουμενιστών για μην λυθούν τα σοβαρά ζητήματα τώρα αλλά κάποτε σπρώχνοντάς τα εμείς στο μέλλον να τα λύσουν άλλοι. Τί πατερικό πνεύμα! Βαβαί, ύψος ορθοδόξου θεολογίας!

Πηγή: https://www.triklopodia.gr/%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b9%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%b4%ce%b9%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%b1%cf%8a%cf%83%ce%af%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%b1%cf%80%ce%b1%ce%b4%ce%bf%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%bf%cf%85-%cf%80/#

(Σημ. Μία προσωπική εμπειρία από τις πολλές που εἶχα σε επικοινωνία μαζί με τον Γέροντα Εφραίμ Κατουνακιώτη, είναι και αυτή που αναφέρεται στο άρθρο που ακολουθεῖ. Νικόλαος Γ. Σαββόπουλος)

Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΑΚΑΘΑΡΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ*

Μαρτυρία π. Ἐφραίμ Κατουνακιώτη στόν καθηγητή κ. Δημ. Τσελεγγίδη

Στή συνέχεια, θά πῶ κάτι, τό ὁποῖο ἔχει νά κάνει μέ προσωπική κατάθεση. Συνδεόμουνα ἐπί δεκαετίες μέ τόν π. Ἐφραίμ τόν Κατουνακιώτη, τοῦ ὁποίου τό ἦθος καί τό φρόνημα εἶναι ἐγνωσμένα. Εἶναι ἐγνωσμένο, ἐπίσης, ὅτι εἶχε κι αὐτός «πνευματική τηλεόραση». Ὅσον ἀφορᾶ ἐμένα, πολλές φορές πήγαινα μέ τήν πρόθεση, νά θέσω κάποια ἐρωτήματα πολύ συγκεκριμένα, μέ μία ἀξιολογική σειρά, καί χρησιμοποιώντας τό δικό μου λεξιλόγιο. Καί ὅταν πήγαινα κοντά του, χωρίς νά τοῦ θέσω κἄν τήν ἐρώτηση, μοῦ ἀπαντοῦσε μέ αὐτήν τή διαδοχή τῶν ἐρωτημάτων πού εἶχα καί μέ τό λεξιλόγιό μου. Τό λέω, ὡς προσωπική πείρα. Δέν ἀποτελεῖ κάτι καινοφανές. Αὐτό συνέβαινε καί μέ πολλούς ἄλλους.

Κάποτε, λοιπόν, νεαρός τότε καθηγητής στή Θεολογική, μιλᾶμε τώρα πρίν ἀπό τριάντα χρόνια, τοῦ εἶπα τό ἑξῆς. Ἐπειδή καί στή Θεολογική Σχολή, ἰδιαίτερα τῆς Θεσσαλονίκης, τό κλῖμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἀνθεῖ, εἶχα κάποια ἔντονα προβλήματα καί ἐρωτήματα, ἐπειδή ἔβλεπα νά ἐκπροσωπεῖται ἀπό σεβαστούς, κατά τά ἄλλα, καθηγητές. Φυσικά, τόσο ἡ συνείδησή μου ὅσο καί οἱ γνώσεις μου ἀντιδροῦσαν μέν, ἤθελα ὅμως, πέρα ἀπό τήν ἐπιστημονική μου θέση, νά ἔχω καί τήν χαρισματική ἀπάντηση, πρᾶγμα τό ὁποῖο ἔκανα καί σέ πάρα πολλά ἄλλα θέματα.

Τόν ρώτησα, λοιπόν, ἐπί τοῦ συγκεκριμένου, μήπως μπορεῖ νά μοῦ πεῖ τί πρᾶγμα εἶναι ὁ Οἰκουμενισμός. Μοῦ ἀπήντησε ἀπερίφραστα καί χωρίς καμμία δυσκολία: «Αὐτήν τήν ἐρώτηση, παιδί μου, μοῦ τήν ἔχει κάνει κι ἕνας ἀκόμη νωρίτερα ἀπό σένα. Ἐγώ, ἐδῶ πέρα ἐπάνω, βρίσκομαι σαράντα χρόνια στά βράχια. Ἔχω ξεχάσει καί τά ἑλληνικά μου»- σημειωτέον τελείωσε σχολαρχεῖο – «ἀλλά μ’ αὐτό τό θέμα δέν ἔχω ἀσχοληθεῖ. Γι’ αὐτό, ἐπειδή ἔπρεπε νά τό ἀπαντήσω, ἀφοῦ δέχτηκα ἐρώτημα καί δέν εἶχα καμμία γνώμη πάνω στό θέμα, πῆγα στό κελλί μου καί προσευχήθηκα καί ρώτησα τόν Χριστό νά μέ πληροφορήσει τί εἶναι ὁ Οἰκουμενισμός. Πῆρα τήν ἀπάντησή του, ἡ ὁποία εἶναι, ὅτι ὁ Οἰκουμενισμός ἔχει πνεῦμα πονηρίας καί κυριαρχεῖται ἀπό ἀκάθαρτα πνεύματα». Καί τόν ρώτησα, πῶς ἀκριβῶς πιστοποιήθηκε αὐτό. Μοῦ ἀπάντησε, πώς «μετά τήν προσευχή γέμισε τό κελλί μου ἀπό ἀφόρητη δυσωδία, ἡ ὁποία μοῦ ἔφερνε ἀσφυξία στήν ψυχή, δέν μποροῦσα νά ἀναπνεύσω πνευματικά». Τόν ρώτησα, ἄν αὐτό ἦταν ἕνα ἔκτακτο γεγονός γι’ αὐτόν ἤ ἄν ἔτσι τοῦ ἀπαντᾶ ὁ Χριστός σέ ἀνάλογες περιπτώσεις, καί μέ βεβαίωσε, ὅτι «σέ ὅλες τίς περιπτώσεις, πού εἶναι μπλεγμένες μέ μάγια, μέ ἀκάθαρτα πνεύματα, αὐτή εἶναι ἡ κατάσταση, στήν ὁποία μέ εἰσάγει. Μερικές φορές ὑπάρχει καί λεκτική ἀπάντηση, ἀλλά στήν προκειμένη περίπτωση, αὐτή ἦταν ἡ ἀπάντηση καί ἔχω ἀπόλυτη τή βε­βαιότητα, ὅτι ὁ Οἰκουμενισμός δέν ἔχει τό Πνεῦμα τό Ἅγιο, ἀλλά τό πνεῦμα τό ἀκάθαρτο».

Αὐτό πού λέγω αὐτή τή στιγμή, θά μποροῦσε νά πεῖ κανείς, ἐνδεχομένως, ὅτι ἔχει χαρακτῆρα ἐντυπώσεων. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι χάρηκα πάρα πολύ, ἐπειδή αὐτό, πού εἶπε σέ μένα προσωπικά, τό εἶδα καταγραμμένο καί ἀπό τήν εὐλαβῆ συνοδεία
του, πού δημοσίευσε ἕναν τιμητικό Τόμο γύρω ἀπό τό πρόσωπό του, τήν πνευματικότητά του καί τά λόγια του. Πιστοποιεῖται λοιπόν καί ἀπό ἐκεῖ, ἀλλά ἐγώ τό διεσταύρωσα καί μέ ἄλλους ἀξιόπιστους θεολόγους, οἱ ὁποῖοι συνέβη νά τό ἀκούσουν προσωπικά. Δέν τό ἔχω πεῖ δημοσίᾳ μέχρι τώρα, ἀλλά τό ἔφεραν ἔτσι τά πράγματα, πού μέ ἀναγκάζουν νά τό πῶ. Βεβαίως, αὐτό ἔπαιξε ἀποφασιστικό ρόλο στή στάση μου ἀπέναντι στόν Οἰκουμενισμό. Ἐγώ, βεβαίως, ὡς καθηγητής, ὡς ἐπιστήμων, ὀφείλω σέ κάθε περίπτωση νά τό ἀνακρίνω τό θέμα μέ ἐπιστημονικά κριτήρια καί νά τεκμηριώνω τήν ἄποψή μου ἐπιστημονικά καί αὐτό κάνω καί στά μαθήματά μου, βῆμα πρός βῆμα. Ὅμως θεωρῶ πώς ἡ κατάθεση αὐτή εἶναι σημαντική, γιατί γίνεται μέ τρόπο χαρισματικό ἀπό ἕναν ἄνθρωπο, ὁ ὁποῖος δέν γνωρίζει κάτι γύρω ἀπό αὐτό τό πρόβλημα, δέν ἔχει διαβάσει, δέν ἔχει ἀκούσει, ἀλλά καταθέτει τήν ἄμεση πνευματική ἐμπειρία του. Νομίζω ὅτι μιλοῦν ἐδῶ τά ἴδια τά πράγματα.

* Ἀπό τό βιβλίο «“Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας”. Μία Σύνοδος μέ ἔλλειμμα συνοδικότητας καί Ὀρθόδοξης αὐτοσυνειδησίας», σελίδες 80, διαστ. 17×24 ἑκ., ἔκδοση «Συνάξεως Ὀρθοδόξων Ρωμηῶν “Φώτης Κόντογλου”», Τρίκαλα, Μάρτιος 2016. Τό βιβλίο αὐτό ἀποτελεῖ τήν ἀπομαγνητοφωνημένη μορφή τῆς τρίωρης ἐκπομπῆς – συνομιλίας τοῦ διευθυντοῦ τοῦ ραδιοφωνικοῦ σταθμοῦ τῆς Πειραϊκῆς Ἐκκλησίας κ. Λυκούργου Μαρκούδη μέ τόν καθηγητή κ. Δημήτριο Τσελεγγίδη.

Περιοδικό Παρακαταθήκη
Μάρτιος – Απρίλιος 2016

Πηγή: https://www.impantokratoros.gr/F99EA4A8.el.aspx

Μᾶς προβληματίζει σχόλιο συνοδικοῦ επισκόπου σχετικά με την έκτακτη σύγκληση της Ιεραρχίας (19-21 Μαρτίου 2019) που δημοσιεύτηκε στη Romfea.gr και έχει ως εξῆς:

«5. «Ασχολούνται με τις εκλογές και όχι με το παγκόσμιο ζήτημα που κοντεύει να χωρίσει την Εκκλησία σε δέκα κομμάτια και απειλεί την ενότητα των Ορθοδόξων» – έλεγε Συνοδικός Μητροπολίτης στα διαλλείματα της ΔΙΣ. «Είμαστε δηλαδή τόσο ανίκανοι για να διαλεχτούμε ίσως το σοβαρότερο θέμα του αιώνα;» – συμπλήρωσε ο ίδιος Ιεράρχης και βουτούσε στον ελληνικό το νηστίσιμο κουλούρι του Συνοδικού κυλικείου…» (βλ. «Αλάθητο 13/3/2019», https://www.romfea.gr/to-alathito/27502-to-alathito-1332019)

Άραγε είναι θέμα ανικανότητος τῶν ιεραρχῶν να ασχοληθοῦν με το μεγάλο αυτό θέμα, ή χλιαρότητος περί την Πίστιν όπως προκύπτει συνεχῶς από την στάση τῆς Ιεραρχίας σε ουσιώδη θέματα (π.χ. ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης, μάθημα τῶν θρησκευτικῶν, ομοφυλοφιλία κ.λπ.);

Για το θέμα τῆς χλιαρότητος είναι ξεκάθαρος ο Λόγος τοῦ Κυρίου στην Αποκάλυψη κεφ. 3 στιχ. 15-16 «Οἶδά σου τά ἔργα, ὅτι οὔτε ψυχρός εἶ οὔτε ζεστός· ὄφελον ψυχρὸς ἦς ἢ ζεστός. οὕτως ὅτι χλιαρός εἶ, καί οὔτε ζεστός οὔτε ψυχρός, μέλλω σε  ἐμέσαι ἐκ τοῦ στόματός μου.»

Δηλαδή:

«Γνωρίζω καλά τά ἔργα σου, ὅτι δηλαδή οὔτε ψυχρός εἶσαι εἰς τήν πίστιν καί τόν ζῆλον, οὔτε ζεστός καί θερμός. Εἴθε νά ἤσουν ἤ ψυχρός, διότι τότε θά ὑπῆρχε μεγαλυτέρα ἐλπίς νά μετανοήσῃς κάποτε καί νά γίνῃς ζηλωτής· ἤ νά ἤσουν θερμός καί ζεστός. Ἔτσι, ἐπειδή εἶσαι χλιαρός καί δέν εἶσαι οὔτε ζεστός οὔτε ψυχρός, θά σέ ξεράσω ἀπό τό στόμα μου.» (ερμηνεία Π.Ν.Τρεμπέλα)

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ROMFEA.GR

Του π. Γεωργίου Μαξίμωφ*
Θρησκειολόγου – Διδάκτωρ Θεολογίας

Πρόσφατα κυκλοφόρησε ένα δημοσίευμα του Αρχιμανδρίτη Βασιλείου Μπακογιάννη στην Romfea.gr με τίτλο: Περι Ουκρανίας… όπου ο συντάκτης προτείνει την «σωτηριολογική αντιμετώπιση» της εισπηδήσεως του Πατριάρχη Βαρθολομαίου.

Διαβεβαιώνει τον αναγνώστη ότι ο Κωνσταντινουπόλεως κινήθηκε από το «έλεος», από την επιδίωξη της «ενότητας της Εκκλησίας» και από την επιθυμία της «σωτηρίας του λαού, καί τίποτε άλλο».

Μετά από μία εικοσαετία και πλέον αδράνειας τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο τον κατέλαβε αιφνιδίως η ένθερμη αυτή επιθυμία, ώστε να τελέσει το θαύμα της «θεραπείας της πληγής που μάστιζε τήν Εκκλησία της Ουκρανίας», όπως χαρακτηρίζει ο π. Βασίλειος.

Ενώπιον αυτού του θαύματος πρέπει να σιωπήσουν όλοι οι «τυπολάτρες», οι οποίοι εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους εξαιτίας της τετελεσμένης κανονικής παραβάσεως, αλλά και οι ίδιοι οι παραβιασμένοι κανόνες, «πού νά απαγόρευαν ρητά στόν Οικουμενικό μας Πατριάρχη τήν επέμβασή του στό θέμα της Ουκρανίας, θά έπρεπε νά καταργηθούν».

Είναι δύσκολο να πούμε εάν ο σεβαστός Αρχιμανδρίτης παραπληροφορεί εσκεμμένως τους αναγνώστες ή ο ίδιος έπεσε θύμα παραπληροφορήσεως.

Ας στραφούμε σε τεκμήρια. Η κανονική Εκκλησία της Ουκρανίας, η οποία απολαμβάνει του καθεστώτος αυτονομίας εντός της Ρωσικής Εκκλησίας, διαθέτει 12.092 ενορίες, 258 Ιερές Μονές και 12.409 κληρικούς.

Το σχισματικό μόρφωμα του «Πατριαρχείου Κιέβου» αριθμεί 5.114 ενορίες, 60 Ιερές Μονές και 3.479 κληρικούς, ενώ η δεύτερη σχισματική παραφυάδα η «Ουκρανική Αυτοκέφαλος Ορθόδοξος Εκκλησία» (ΟΑΟΕ) διαθέτει 1195 ενορίες, 13 Ιερές Μονές και 709 Ιερείς.

Εύκολα παρατηρεί κανείς ότι ακόμη και κατόπιν ενώσεως των δύο σχισματικών ομάδων αυτές αποτελούν μειοψηφία στους Ουκρανούς, οι οποίοι αυτοπροσδιορίζονται ως Ορθόδοξοι χριστιανοί. Δηλαδή, περίπου 1/3 των ενοριών, ή ¼ των κληρικών.

Η συντριπτική πλειοψηφία των Ορθοδόξων Ουκρανών ταυτίζονται με την υπό τον Μητροπολίτη Ονούφριο Εκκλησία.

Δηλαδή εκείνο, στον οποίο ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος στις αρχές του Δεκεμβρίου ανακοίνωσε ότι μετά τις 15 Δεκεμβρίου θα έπαυε να τον αναγνωρίζει ως Κιέβου.
Επομένως, με την αναγνώριση των σχισματικών, οι οποίοι αποτελούν τη μειοψηφία του Ουκρανικού λαού, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος παράλληλα έπαυσε να αναγνωρίζει τον Προκαθήμενο της κανονικής Ουκρανικής Εκκλησίας, ο οποίος εκπροσωπεί την πλειοψηφία των Ορθοδόξων Ουκρανών.

Περί ποιας «σωτηρίας του λαού» ομιλεί ο π. Βασίλειος;

Η πλειοψηφία θυσιάσθηκε χάριν της μειοψηφίας και προκειμένου να κηρύξει κανονική Εκκλησία τους σχισματικούς ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος κατέταξε εκ των πραγμάτων στην κατηγορία των σχισματικών τα μέλη της κανονικής Εκκλησίας, τα περί τον Μητροπολίτη Ονούφριο.

Πως μπορεί τούτο να χαρακτηρίζεται ως «θεραπεία της πληγής»; Τουναντίον, η πληγή άνοιξε για να καταστεί τουλάχιστον δύο φορές μεγαλύτερη.

Μας λέγουν: ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ποθούσε μόνο το έλεος και τη σωτηρία του Ουκρανικού λαού «και τίποτε άλλο»!

Ζητώ συγνώμη για τις ακατάλληλες ερωτήσεις: η ιδιοποίηση από την Κωνσταντινούπολη των περίπου 70 υπερορίων ενοριών των Ουκρανών σχισματικών με όλες τις περιουσίες τους μήπως και αυτό είναι «τίποτε»;

Η μήπως πρόκειται για ένα ταπεινό αντίτιμο της «σωτηρίας» και του «ελέους»; Εκτός εκείνων των 70 υπερορίων ενοριών το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, λαχταρά να λάβει είκοσι Ιερούς Ναούς και Μονές στο έδαφος της ίδιας της Ουκρανίας στα πλαίσια της ανακηρυχθείσης εκεί Εξαρχίας. Ένα άλλο «τίποτε»;

Το σεβαστό μέρος αυτού του καταλόγου συγκροτούν Ιερές Μονές της Ουκρανικής Ορθοδόξου Εκκλησίας του Πατριαρχείου Μόσχας.

Οι ασκούμενοι εκεί μοναχοί δεν υποστήριξαν την τυχοδιωκτική περιπέτεια με τη συγκρότηση της «Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ουκρανίας».

Προφανές είναι ότι δεν θέλουν να δεχθούν τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο ως κεφαλή τους, ούτε να εγκαταλείψουν εκουσίως τα αναστηλωθέντα με τα ίδια τα χέρια τους μοναστήρια.

Ας απαντήσει ο πατήρ Βασίλειος: τι, κατά τι γνώμη του, έχουν να αναμένουν οι μοναχοί αυτοί;

Και το γεγονός ότι ένας τέτοιος κατάλογος απεστάλη από το Φανάρι κατευθείαν στο Προεδρείο της Ουκρανίας, τι άλλο μπορεί να σημαίνει ει μη το αίτημα στις αρχές να εκδιώξουν με βία τους μοναχούς από τις Μονές, προκειμένου η περιουσία τους να παραχωρηθεί στον Κωνσταντινουπόλεως;

Ιδού το περιβόητο εκείνο «έλεος» του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, για το οποίο μας γράφει ο π. Βασίλειος.

Για πρώτη φορά μετά από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενώσεως οι αρχές θα διώξουν τους μοναχούς από τις Μονές τους. Οι σχετικές προετοιμασίες ευρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη.

Επιπλέον, οι αρχές και ο Πρόεδρος Ποροσένκο ο ίδιος εξαπέλυσαν μια εκστρατεία δυσφημήσεως της κανονικής Ουκρανικής Ορθοδόξου Εκκλησίας στα ΜΜΕ, η οποία τόλμησε και δεν υποτάχθηκε στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο.

Και αυτή η εκστρατεία, όπως ήταν φυσιολογικό, προκάλεσε την κλιμάκωση βίας σε βάρος των Ναών της κανονικής Εκκλησίας.

Η κατάληψη Ναού στη Βίνιτσα, η έκρηξη σε Ναό στο Σούμυ και το κατεστραμμένο παρεκκλήσι δίπλα στο Ζιτομίρ είναι από τα ελάχιστα τελευταία παραδείγματα επιδείξεως του ιδίου «ελέους» του Πατριάρχη Βαρθολομαίου.

Φρονώ, ότι εάν ο π. Βασίλειος ο ίδιος θα έπεφτε θύμα ενός τέτοιου «ελέους», θα εδέετο νυχθημερόν, προκειμένου ο Κύριος να τον απαλλάξει από ένα τέτοιο «έλεος» του Πατριάρχη.

Ελάτε, ωστόσο, να δούμε την κατάσταση από πλευράς σωτηριολογίας.

Ο πατήρ Βασίλειος παραθέτει τα του Χρυσοστόμου: «Τόν Δεσπότη σου κατασπαράζεις καί δέν φρίττεις; Ξεσκίζονται μέλη δεσποτικά, καί δέν τρέμεις; Ὅποιος σφάζει τόν Χριστό καί Τόν διαμελίζει (μέ τό σχίσμα), εἶναι ἄξιος πάσης κολάσεως!».

Αυτά ισχύουν πλήρως για τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, ο οποίος όχι μόνο συνέβαλε στο να ριζωθεί το σχίσμα στην Ουκρανία, αλλά και προκάλεσε διαίρεση σε ολόκληρη την Ορθοδοξία.

Ακόμη περισσότερο αυτά ισχύουν για τους ηγέτες του ουκρανικού σχίσματος. Αυτοί ακριβώς έκαναν με τον Ουκρανικό λαό αυτά, τα οποία περιγράφει ο Χρυσόστομος.

Είναι αμαρτία; Και μάλιστα σοβαρότατη! Είναι δυνατόν να σωθούν; Βεβαίως! Αλλά η μόνη οδός που υπάρχει για όσους έπταισαν είναι η μετάνοια.

Ο Ίδιος ο Κύριος έλεγε: «Μετανοεῖτε, ἤγγικε γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν». Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος αποφάσισε τη νομιμοποίηση της αμαρτίας του σχίσματος άνευ ουδεμίας μετάνοιας από μέρους των σχισματικών.

Και τούτο τους απομάκρυνε ακόμη περισσότερα από τη μετάνοια, διότι επικαλούνται τον «Τόμο» ως απόδειξη της «ορθοπραξίας» τους.

Η από τον π. Βασίλειο κηρυττόμενη σωτηρία του αμαρτωλού άνευ μετάνοιας, του αμαρτωλού ο οποίος εμμένει στην αμαρτία και μάλιστα καυχάται γι’ αυτή, αποτελεί την πλέον σοβαρή νόθευση της Ορθοδόξου σωτηριολογικής διδασκαλίας, απ’όσα έχω συναντήσει ποτέ.

Οι Ορθόδοξοι χριστιανοί της κανονικής Εκκλησίας της Ουκρανίας και παλαιότερα δεν ζούσαν μιας ζωή εύκολη και ιδίως τα τελευταία χρόνια.

Δέχονταν πιέσεις από τις αρχές, υπέφεραν εξευτελισμούς από τα ΜΜΕ, οι εθνικιστικές ομάδες τους επιτέθηκαν, ξυλοκοπούσαν, αφαιρούσαν τους Ναούς υπέρ των σχισματικών.

Για να φαντασθείτε απλά ότι χρόνια ζείτε σε ένα τέτοιο περιβάλλον. Δεν είναι εύκολο! Αλλά έμειναν αφοσιωμένοι στην Εκκλησία τους οι Ορθόδοξοι Ουκρανοί.

Απλώς ήθελαν να μείνουν Ορθόδοξοι. Και εκείνο το ελάχιστο, το οποίο τους παρείχε υποστήριξη ήταν η αδελφική αναγνώριση από όλες τις Τοπικές Εκκλησίες, συμπεριλαμβανομένης και της Κωνσταντινουπόλεως.

Τώρα νιώθουν προδομένοι από τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο.

Ο καθένας κάτι κέρδισε από όλη αυτή την ιστορία. Οι Αμερικανοί, των οποίων η εμπλοκή είναι ολοφάνερη, έχουν πλέον μια νέα εστία εντάσεως μεταξύ της Ουκρανίας και της Ρωσίας.

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος έχει πλέον τις υπερόριες Ουκρανικές ενορίες και την εξαρχία του στην Ουκρανία.

Ο Πρόεδρος Ποροσένκο πήρε ένα θαυμάσιο ατού για τον προεκλογικό αγώνα του. Οι σχισματικοί αναγνωρίσθηκαν.

Ενώ οι μέλη της κανονικής Εκκλησίας της Ουκρανίας πήραν πισώπλατη μαχαιριά από το Φανάρι.

Όχι, π. Βασίλειε, δεν μοιάζει αυτό καθόλου με το έλεος, ούτε με τη σωτηρία, αλλά ούτε και με τη θεραπεία της πληγής!

* Ο π. Γεώργιος Μαξίμοφ είναι γνωστή θρησκευτική φυσιογνωμία της Ρωσίας, κληρικός της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρωσίας και εφημέριος του Ιερού Ναού Οσίου Σεργίου του Ραντονέζ Μπουσίνοβο Μόσχας.

Θρησκειολόγος, αρθρογράφος, Ορθόδοξος ιεραπόστολος, διδάκτωρ θεολογίας, υφηγητής της Θεολογικής Ακδημίας Μόσχας, μέλος του Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων παρά το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Ρωσικής Ομοποσνδίας για την καταπολέμηση του θρησκευτικού εξτρεμισμού.

Επίσης είναι μέλος της Διασυνοδικής Επιτροπής της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρωσίας, συγγραφέας των 30 και πλέον βιβλίων και φυλλαδίων και των 200 και πλέον άρθρων, ενώ συμμετέχεισε πολλά διεθνή συνέδρια.

Πηγή: https://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/27199-poso-fobero-einai-to-eleos-tou-patriarxi

Στις 13 Φεβρουαρίου ε.ε. αναδημοσιεύσαμε άρθρο με τίτλο Η συνεδρίαση της Ι. Κοινότητας Αγ. Όρους έγινε για να καπελωθούν οι αντιδράσεις των πλειοψηφούντων Μονών.

Η συντάκτρια τοῦ άρθρου σχολίασε δημοσίευμα στη Romfea.gr με τίτλο Άγιον Όρος: «Είμαστε στο πλευρό του Πατριαρχείου, δεν δεχόμαστε να ταπεινωθεί από κανέναν» (https://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/27033-agion-oros-eimaste-sto-pleuro-tou-patriarxeiou-den-dexomaste-na-tapeinothei-apo-kanenan ), όπου αναφέρονται διάφορες δηλώσεις «μελῶν τῆς Ιεράς Κοινότητος» και «αντιπροσώπου» – χωρίς τα ονόματά τους – για όσα ελέχθησαν στη συνεδρίαση τῆς Ιερᾶς Κοινότητος σχετικά με την στάση τοῦ Αγίου Όρους στο θέμα τῆς Ουκρανίας.

Αναγνώσαμε επώνυμο σχόλιο στο ιστολόγιο «Ακτίνες» που διαψεύδει τα αναφερθέντα στη συνεδρίαση. Tο παραθέτουμε προς ενημέρωση.

Ο/Η Ιωσήφ ιμ είπε…

Για το θέμα αυτό μη πονοκεφαλιάζετε διότι απλώς δέν έχει σχέση με τήν Ιερά Κοινότητα, ούτε ειπώθηκαν τέτοια πράγματα, ούτε έγινε σύναξη γι’αυτό το σκοπό .Ήταν μία κανονική σύναξη με διάφορα θέματα εκτός αυτού που αναφέρθηκε λίγο στο τέλος ως ένα πρόβλημα για το Άγιο Όρος, με την σκέψη να συζητήσουμε πώς να το αντιμετωπίσουμε κάποια άλλη φορά.
Τούς χαιρετισμούς μου στον συμφοιτητή μου Φώτη.

13 Φεβρουαρίου 2019 – 3:10 μ.μ. (http://aktines.blogspot.com/2019/02/blog-post_95.html#more)

Νικόλαος Γ. Σαββόπουλος
θεολόγος

Γράφτηκε από την Ι.Μ. Πειραιώς

Δεν μας έφθανε η μεγάλη πληγή που μας άνοιξε η «Σύνοδος» της Κρήτης, (2016), με την νομιμοποίηση, (αντί της καταδίκης), του Οικουμενισμού και τις εξ’ αιτίας αυτής ολέθριες συνέπειες για την καθολική ενότητα της Εκκλησίας με την δημιουργία, ως γνωστόν, νέων σχισμάτων και διαιρέσεων και μας ήρθε δύο χρόνια μετά, ως κεραυνός εν αιθρία, ένα καινούργιο μείζον πρόβλημα, πανορθοδόξων και αυτό διαστάσεων, η χορήγηση Αυτοκεφάλου στην Ουκρανία, που έγινε αφορμή δημιουργίας νέου μεγάλου σχίσματος, με ανυπολόγιστες για την διορθόδοξη ενότητα συνέπειες.

Οι εξελίξεις γύρω από το ζήτημα αυτό είναι καταιγιστικές, με το σχίσμα αντί να θεραπεύεται, δυστυχώς να βαθαίνει όλο και περισσότερο. Η αντικανονική εκκλησιαστική απόσχιση της Εκκλησίας της Ουκρανίας από το Πατριαρχείο της Ρωσίας, με το οποίο επί αιώνες ήταν εκκλησιαστικά συνδεδεμένη, με μονομερείς ενέργειες του Οικουμενικού Πατριαρχείου, οδήγησε με μαθηματική ακρίβεια, όπως ήταν επόμενο, στην άρνηση πολλών Τοπικών Εκκλησιών, (Πατριαρχεία Μόσχας, Αντιοχείας, Σερβίας, Εκκλησία Πολωνίας, κ.α.), να αναγνωρίσουν αυτό το εκκλησιαστικό «πραξικόπημα», ενώ οι υπόλοιπες παραμένουν αμήχανες και αναποφάσιστες.

Το γεγονός ότι καμία Τοπική Εκκλησία δεν ανταποκρίθηκε, να στείλει αντιπροσωπία στην ενθρόνιση του νέου «προκαθημένου» στην Ουκρανία, κ. Επιφανίου, λέγει πολλά και δείχνει πάνω στην πράξη ότι, (προς το παρόν τουλάχιστον), καμία δεν δέχεται να αναγνωρίσει τον νέο «προκαθήμενο».

Το Άγιον Όρος, με συντριπτική πλειοψηφία, (15 στις είκοσι Μονές), αρνήθηκε να στείλει αντιπροσωπία στην ενθρόνιση. 

Η υπό τον Μητροπολίτη Ονούφριο κανονική Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας , η οποία ειρήσθω αντιπροσωπεύει το 80% του πιστού λαού της Ουκρανίας με 90 κανονικούς επισκόπους, 12.500 ενορίες, 5.000 μοναχούς και εκατομμυρία πιστούς,αρνήθηκε να συμμετάσχει στην δήθεν «ενωτική σύνοδο», που έγινε τον περασμένο Δεκέμβριο, (15.12.2018), για την εκλογή του προκαθημένου.

Εν τω μεταξύ ο διωγμός που εξαπέλυσε ο κρατικός μηχανισμός κατά της κανονικής Εκκλησίας με βίαιες διαρπαγές Ναών, ιερών Μονών κλπ, είναι άνευ προηγουμένου και τείνει να εξελιχθεί σε εμφύλιο σπαραγμό. Ωστόσο οι πιστοί της κανονικής Εκκλησίας παρ’ όλες τις πιέσεις και την βία που χρησιμοποιείται εις βάρος τους, παραμένουν αμετακίνητοι και συνεχίζουν να αγωνίζονται με σθένος για να κατοχυρώσουν τα δίκαια αιτήματά τους. 

Πρόσφατα έπεσε στην αντίληψή μας άρθρο σχετικό με το ουκρανικό ζήτημα, του Σεβ. Μητροπολίτου Αρκαλαχωρίου, (Κρήτης) και καθηγητού του ΑΠΘ, κ. Ανδρέα Νανάκη, στην ιστοσελίδα: «Ρομφαία», με τίτλο: «Αυτοκέφαλο Ουκρανίας: Θεραπεία πνευματικού προβλήματος».

Μελετήσαμε με προσοχή το άρθρο και διαπιστώσαμε, ότι παραποιείται η πραγματικότητα για ευνοήτους λόγους.

Είναι εμφανής η προσπάθεια του συντάκτου, όχι απλώς να συγκαλύψει, αλλά και να δικαιώσει αυτή την ενέργεια του Οικουμενικού Πατριαρχείου, είτε με υπεραπλουστεύσεις στο όλο εκκλησιαστικό πρόβλημα, είτε αποσιωπώντας ουσιώδεις πλευρές του.

Ουσιαστικά επαναλαμβάνει την περιρρέουσα επιχειρηματολογία περί δήθεν «θεραπείας» του ουκρανικού προβλήματος. Μάλλον συσκοτίζει τα πράγματα. 

Προφανώς, για να προϊδεάσει τους αναγνώστες, ότι αυτά που γράφει ευθυγραμμίζονται με τους αγίους Πατέρες, παραθέτει ένα απόφθεγμα του νεοφανούς αγίου και ομολογητού της Ορθοδοξίας Ιουστίνου Πόποβιτς: «Η ανθρώπινη προσωπικότητα, σε όλες τις βαθμίδες της αμαρτίας, είναι στη βάση της θεοκεντρική και χριστοκεντρική και το νόημα και το πλήρωμά της το βρίσκει στη συνένωση με τον Θεάνθρωπο και Σωτήρα Ιησού Χριστό».

Πολύ ορθά και άξια πολλής προσοχής τα όσα γράφει εδώ ο άγιος, τον οποίο ιδαιτέρως σεβόμαστε και τιμούμε, διότι είναι ο διδάσκαλος και οδηγός μας στον αντιοικουμενιστικό αγώνα, στον οποίο ανάλωσε το βίο του. Μόνο που δεν μας λέει εδώ ο συντάκτης, τι θα έλεγε, αν ζούσε σήμερα ο άγιος, σχετικά με το όλο ζήτημα του ουκρανικού σχίσματος.

Θα ήταν άραγε σύμφωνος, να χορηγηθεί Αυτοκεφαλία, καθ’ ον χρόνον η συντριπτική πλειοψηφία του κλήρου και του λαού δεν το επιθυμεί; Θα ήταν σύμφωνος να χορηγηθεί, με τον τρόπο με τον οποίο χορηγήθηκε και με τη διαδικασία που ακολουθήθηκε;

Θα επέμενε να καταλυθεί η κανονική τάξη της Ορθοδόξου Εκκλησίας, για χάρη των αμετανόητων σχισματικών, οι οποίοι έχουν προκαλέσει ανυπολόγιστη ζημιά στην τοπική Εκκλησία;

Θα αγνοούσε το γεγονός, ότι εν προκειμένω δεν υφίσταται το λεγόμενο «έκκλητο» σε άλλη τελεία Πατριαρχική Σύνοδο παρά μόνον σε Οικουμενική Σύνοδο και ότι επομένως η χορήγηση Αυτοκεφαλίας αποτελεί επέμβαση στο κανονικό έδαφος της Εκκλησίας της Ρωσίας;

Θα αγνοούσε, ότι όλα τα κατ’ έτος εκδιδόμενα «Ημερολόγια», ή «Επετηρίδες» και αυτού ακόμη του Οικουμενικού Πατριαρχείου μέχρι και του έτους 2018, αναγράφουν ότι η Εκκλησία της Ουκρανίας υπάγεται κανονικώς στην Εκκλησία της Ρωσίας;

Ότι από τον 17ο αιώνα και εντεύθεν όλα τα «Συνταγμάτια», στα οποία καταγράφονται οι κανονικές δικαιοδοσίες των θρόνων, δεν αναφέρουν την Ουκρανία στις υποκείμενες στο Οικουμενικό Πατριαρχείο εκκλησιαστικές επαρχίες; Ότι όλα τα Πατριαρχεία και οι κατά τόπους Αυτοκέφαλες Εκκλησίες θεωρούν ως μοναδικό κανονικό Μητροπολίτη Κιέβου τον κ. Ονούφριο, που υπάγεται στην Εκκλησία της Ρωσίας; Δεν νομίζουμε. 

Βεβαίως είναι αλήθεια ότι «η ανθρώπινη προσωπικότητα, σε όλες τις βαθμίδες της αμαρτίας, είναι στη βάση της θεοκεντρική και χριστοκεντρική…».

Είμαστε όμως βέβαιοι, ότι αν ζούσε σήμερα ο άγιος, θα απηύθυνε την παρά πάνω φράση στους αμετανόητους σχισματικούς, οι οποίοι δεν αποδέχθηκαν την απόφαση της Εκκλησίας της Ρωσίας και το χειρότερο: όντας καθηρημένοι και αφορισμένοι, συνέχιζαν επί τρεις σχεδόν δεκαετίες να αυθαιρετούν, «χειροτονώντας» «επισκόπους» και «κληρικούς». Όπως είναι γνωστό, πολλοί από τους πρωτεργάτες του σχίσματος του 1991 είχαν ανύπαρκτη χειροτονία, (όπως ο Μακάριος Μαλέτιτς), όπως και οι «επίσκοποι» και οι «ιερείς» της σχισματικής ομάδας του. Και όμως όλοι αυτοί, αναγνωρίστηκαν ως κανονικοί κληρικοί, με μια γραφειοκρατική πατριαρχική απόφαση, χωρίς κανονικές χειροτονίες!

Παρά κάτω συνεχίζει: «Άλλοτε ο πειρασμός της ματαιοδοξίας και της συλλογικής ή ατομικής φιλοδοξίας, άλλοτε η βεβαιότητα της πνευματικής αυτάρκειας και πληρότητας και άλλοτε η συμπόρευση με άρχοντες και εξουσίες του κόσμου τούτου συστοιχίζουν Εκκλησία και επισκόπους σε πολιτικές στοχεύσεις και σκοπιμότητες, με αποτέλεσμα οι συνεπίσκοποι, με τους οποίους συλλειτούργησαν και συνυπέγραψαν για την αναγκαιότητα του ουκρανικού αυτοκεφάλου κοινές διακηρύξεις, εν προκειμένω αρχιερείς να καθαιρούνται, στον δε εκκλησιαστικό αφορισμό να επικαλούνται κανονικά παραπτώματα τα οποία επί τούτου ενθυμήθηκαν».

Δυστυχώς δεν ομιλεί με σαφήνεια και δεν μας εξηγεί, ποιους εννοεί. Είναι όμως φανερό, ποιους κατέβαλε «ο πειρασμός της ματαιοδοξίας και της συλλογικής, ή ατομικής φιλοδοξίας», για να δημιουργήσουν το σχίσμα στην Ουκρανία.

Ο σχισματικός Φιλάρετος ο οποίος σήκωσε παντιέρα «Αυτοκεφαλίας», όταν απέτυχε να γίνει Πατριάρχης Μόσχας! Το ίδιο και ο έτερος σχισματικός ο Μακάριος, ο οποίος δημιούργησε δική του «Εκκλησία», για να γίνει «προκαθήμενος» της «νέας ουκρανικής Εκκλησίας», χειροτονημένος από ένα καθηρημένο διάκονο και ένα αυτοχειροτονημένο ψευδοπατριάρχη! 

Ισχυρίζεται ότι «η συμπόρευση με άρχοντες και εξουσίες του κόσμου τούτου συστοιχίζουν Εκκλησία και επισκόπους σε πολιτικές στοχεύσεις και σκοπιμότητες», υπονοώντας μάλλον, ότι οι επίσκοποι της κανονικής Ορθοδόξου Εκκλησίας συστοιχίστηκαν με την ρωσική κυβέρνηση. Αλλά αποσιωπά το γεγονός ότι και το Οικουμενικό Πατριαρχείο συμπορεύτηκε δυστυχώς «με άρχοντες και εξουσίες του κόσμου τούτου».

Είναι σήμερα γνωστές σε όλους οι παρεμβάσεις των Δυτικών, για να αποκατασταθούν οι σχισματικοί και καθηρημένοι του Κιέβου και να δοθεί η περιβόητη Αυτοκεφαλία στη «νέα Εκκλησία». Και όλοι γνωρίζουν ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο, για να προωθηθούν γεωπολιτικά συμφέροντα και σκοπιμότητες των δυτικών, (Η.Π.Α., Ευρωπαϊκή Ένωση, Ν.Α.Τ.Ο.), όπως αποδείξαμε σε παλαιότερη ανακοίνωσή μας: (βλ. «Έκκληση προς την Ιερά Συνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος σχετικά με το Ουκρανικό ζήτημα», 21.1.2019).

Όλοι γνωρίζουν ότι το Αυτοκέφαλο δόθηκε, για να αποσπασθεί και εκκλησιαστικά η Ουκρανία από την σφαίρα επιρροής της Ρωσίας, ώστε να ματαιωθεί κάθε προσπάθεια δημιουργίας μιας μεγάλης συνομοσπονδίας Ορθοδόξων κρατών στην ανατολική Ευρώπη με κυρίαρχη δύναμη την Ρωσία.

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ (Πατριαρχείου Ρωσίας) κ. Ιλαρίων είναι αποκαλυπτικός: «Η βιασύνη της νομιμοποίησης των ουκρανικών μη-κανονικών σχισματικών οργανώσεων, οφείλεται σε πολιτικούς λόγους που οι ουκρανικές αρχές δεν κρύβουν. Βλέπουμε ήδη τους πρώτους πικρούς καρπούς αυτής της πολιτικοποίησης της εκκλησιαστικής ζωής» (Ιστ. Ρομφαία).

Αυτή την σημαντική παράμετρο του ουκρανικού ζητήματος την αποσιωπά ο συντάκτης, για ευνοήτους λόγους. 

Παρά κάτω γράφει: «Μακάρι στον έσω μας άνθρωπο, στις παραπάνω περιπτώσεις, να ομολογούμε καθαρτικά την αλήθεια και την πειρασμική δοκιμασία της ψυχοπαθούς (πάθη ψυχής) αυτής εκκλησιαστικής καταστάσεως, η οποία διαταράσσει την ενότητα και την ειρήνη της Εκκλησίας και επιφέρει διαμελισμό εις τον άρραφο χιτώνα του Κυρίου μας…Η ενότητα και η ειρήνη στη διαχρονική, εκκλησιαστική, πατερική, εμπειρική μαρτυρία, προϋποθέτουν θεοκεντρικότητα και χριστοκεντρικότητα.

Καρπός αυτής της πνευματικής καταστάσεως είναι η συγχώρεση που επιφέρει την εκκλησιαστική ειρήνη». Και πάλι δεν μας διευκρινίζει, ποιοι ευθύνονται για τη διατάραξη της ενότητας και της ειρήνης στην Εκκλησία και επέφεραν τον διαμελισμό στον άρραφο χιτώνα του Χριστού.

Μήπως ο Ονούφριος και η περί αυτόν Ιεραρχία και το εκκλησιαστικό πλήρωμα της κανονικής Εκκλησίας; Ασφαλώς όχι! Τον άρραφο χιτώνα του Χριστού τον έσχισαν οι σχισματικοί, (Φιλάρετος και Μακάριος) και τώρα τον σχίζουν ακόμη περισσότερο, όσοι θέλησαν να δώσουν κανονικότητα στην αντικανονικότητα εκείνων!

Ασφαλώς «η ενότητα και η ειρήνη…προϋποθέτουν θεοκεντρικότητα και χριστοκεντρικότητα». Και ασφαλώς καρπός αυτής της πνευματικής καταστάσεως είναι η συγχώρεση. Η βασική προϋπόθεση όμως της συγχώρεσης είναι η μετάνοια. Δυστυχώς πουθενά δεν συναντήσαμε ίχνος μετάνοιας από τους εκκλησιαστικούς «αντάρτες» σχισματικούς.

Ουδέποτε μετανόησαν για την ανυπολόγιστη ζημία που προκάλεσαν στη μαρτυρική Εκκλησία της Ουκρανίας και ουδέποτε υποτάχτηκαν στην δίκαιη απόφαση της καθαιρέσεώς των από την Εκκλησία της Ρωσίας.

Ας υπενθυμίσουμε στο σημείο αυτό, (γιατί έχει πολλή μεγάλη σημασία), ότι αυτή την δίκαιη απόφαση την επεκύρωσε με επιστολή του ο Παν. Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος με το υπ’ αριθμ. 1203/29.8.1999 Πατριαρχικόν Του Γράμμα προς τον Μακαριστόν Πατριάρχην Μόσχας κυρόν Αλέξιον. 

Παρά κάτω προσθέτει: «Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, εδραζόμενος στο φιλοκαλικό αυτό θεμέλιο ότι η αμαρτωλότητα δεν καταλύει τη θεοκεντρικότητα και τη χριστοκεντρικότητα της ανθρώπινης υπόστασης, με συνείδηση και φρόνημα πνευματικής διάκρισης, εκ της οποίας απορρέουν η υπομονή, η σιωπή, η προσδοκία, αλλά και η συγχωρητικότητα, για τριάντα χρόνια περίπου, από το 1991, όταν αποφασίστηκε η ανεξαρτησία της Ουκρανίας, έως το 2018, είχε εμπιστευθεί στο Πατριαρχείο της Μόσχας το εκκλησιαστικό πρόβλημα του ουκρανικού ανεξάρτητου κράτους.

Προσδοκούσε ότι η Εκκλησία της Ρωσίας θα ηδύνατο να επιφέρει την ειρήνη και την ενότητα στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας». Ποιοι είναι αυτοί, που αποφάσισαν την ανεξαρτησία της Ουκρανίας το 1991;

Μια μικρή ομάδα σχισματικών, καθ’ όν χρόνον η συντριπτική πλειοψηφία του κλήρου και του πιστού λαού της Ουκρανίας δεν το επιθυμούσε. Και εξακολουθεί να μην το επιθυμεί μέχρι σήμερα, μετά από 30 χρόνια!

Επίσης, τι θα μπορούσε να κάνει η Εκκλησία της Ρωσίας, όταν οι σχισματικοί του Κιέβου δεν εξεδήλωσαν την παραμικρή μετάνοια και ταπείνωση; Υπάρχει άλλος δρόμος για την αποκατάσταση «της ειρήνης και της ενότητος» από τον δρόμο της μετανοίας; Ασφαλώς όχι.

Και το αποτέλεσμα αυτής της επιλογής δεν άργησε να φανεί. Η κανονική Εκκλησία της Ουκρανίας αυτή τη στιγμή διώκεται από την κυβέρνηση του Ποροσένκο με έναν άγριο διωγμό άνευ προηγουμένου, ο δε πιστός λαός έχει μπλεχτεί στη δύνη ενός εμφύλιου σπαραγμού μέχρις αίματος! Ιδού ποια είναι η «ειρήνη και η ενότητα» που έφεραν στην Ουκρανία.

Πολύ ορθά παρατηρεί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ κ. Ιλαρίων: «Δεν μπορούμε να προδώσουμε τους αδελφούς μας στην Ουκρανία, ονομάζοντας το μαύρο άσπρο και ανάποδα και να δεχθούμε τους σχισματικούς χωρίς μετάνοια, κάτι το οποίο είναι αντίθετο προς την Ιερά Παράδοση, την Κανονική τάξη και την βούληση της αυτοδιοικούσας Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας» (Ιστ. Ρομφαία).

Και καταλήγει ο συντάκτης, ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος: «…αφουγκράστηκε και αποδέχθηκε τις διαρκείς και συνεχείς εκκλήσεις των κορυφαίων θεσμικών εκπροσώπων του ουκρανικού λαού και με την περί Αυτόν Αγία και Ιερά Σύνοδο, διά του έκκλητου, συγχώρεσε και αποκατέστησε τον Φιλάρετο με τον Μακάριο και τους περί αυτούς κληρικούς και λαϊκούς».

Ποιους αφουγκράστηκε, ο Οικουμενικός Πατριάρχης; Τον ουνίτη ουκρανό προέδρο κ. Ποροσένκο, την κυβέρνησή του και τους σχισματικούς. Αφουγκράσθηκε μήπως τον κανονικό Μητροπολίτη του Κιέβου κ. Ονούφριο και την περί αυτόν Σύνοδο;

Το μόνο που έκαμε ήταν να του στείλει «τελεσίγραφο», για να συμμετάσχει στην εκλογή του «προκαθημένου» της «νέας Εκκλησίας»!

Συζήτησε με το Πατριαρχείο Ρωσίας, στη δικαιοδοσία του οποίου είναι εδώ και τέσσερις αιώνες η Εκκλησία της Ουκρανίας; Αρκέστηκε μόνο να στείλει και στον Πατριάρχη της Ρωσίας «τελεσίγραφο», με το οποίο τον καλούσε να αναγνωρίσει τη «νέα Εκκλησία»!

Κλείνοντας εκφράζουμε για πολλοστή φορά την βαθιά ανησυχία και λύπη μας για τις τραγικές εξελίξεις στην μαρτυρική Ουκρανία.

Από όσα παραθέσαμε παρά πάνω γίνεται φανερό ότι η αναφορά του συντάκτου στον νεοφανή άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς και ο συσχετισμός των θεοφωτίστων λόγων του με τους χειρισμούς του Οικουμενικού Πατριάρχου στο ουκρανικό ζήτημα υπήρξε ατυχέστατη.

Εκ του Γραφείου επί των αιρέσεων και των παραθρησκειών της Ι.Μ. Πειραιώς

Πηγή: https://www.romfea.gr/ieres-mitropoleis/27077-autokefalo-oukranias-therapeia-pneumatikou-problimatos-i-peraitero-anoigma-tis-pligis

Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς ότι η χθεσινή συνεδρίαση της Ιεράς Κοινότητας του Αγίου Όρους που θα συζητούσε, λέει, το ζήτημα της Ουκρανίας έγινε κατόπιν παραγγελίας του Τζέφρυ Πάιατ, σε συνεννόηση βέβαια με τον Βαρθολομαίο. Η Ιερά Κοινότητα είχε αποφανθεί στο θέμα ούτως ή άλλως με την απόφασή Της να μην στείλει αντιπροσωπεία στην ενθρόνιση του σχισματικού Επιφάνιου. Ξαφνικά όμως οι σχισματικοί βόλταραν στο Άγιον Όρος κατόπιν παραγγελιάς του Βαρθολομαίου και χτυπούσαν πόρτες και επειδή άρχισαν να τα βρίσκουν σκούρα μπήκε σε εφαρμογή το σχέδιο β, η γνωστή τακτική «της επιτροπής» -σε αυτήν την περίπτωση της συνεδρίασης- για να «κουκουλωθεί» το θέμα υπέρ του πάπα της Ανατολής.

Αυτό που με ανακατεύει είναι να βλέπω κάθε φορά τις δηλώσεις του Τιραμόλα Τζέφρυ Πάιατ, που έχει κάνει τον κόσμο άνω κάτω, να επιβεβαιώνονται λέξη προς λέξη εκ των υστέρων. Ο Τιραμόλας από τότε που πάτησε το πόδι του στην Ελλάδα έχει πάρει σβάρνα ιεράρχες, πολιτικούς και πρόσωπα σε σημαίνουσες διοικητικές θέσεις και τους έχει βάλει όλους στο τσεπάκι του.

Στην συνάντησή του με τον πολιτικό διοικητή του Άγιου Όρους Κωνσταντίνο Δήμτσα -ο οποίος αναμφισβήτητα έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην διοργάνωση αυτής της συνεδρίασης- ο Τιραμόλας έγραψε στον λογιαριασμό του στο Twitter ότι συζήτησαν για «την βαθιά σημασία του Αγίου Όρους για την ελληνική κοινωνία και την άρρηκτη σύνδεσή του με το Οικουμενικό Πατριαρχείο».

Έρχονται τώρα οι δηλώσεις του Αντιπροσώπου της Ιεράς Κοινότητας στην Ρομφαία και επαναλαμβάνουν ακριβώς τα ίδια.

– «Παραμένουμε στο πλευρό του Οικουμενικού Πατριαρχείου και δεν θα ανεχθούμε την ταπείνωσή του»

– «Φάνηκε και σ’ αυτή την περίπτωση», σημείωσαν, ότι ο Ελληνισμός και το Οικουμενικό Πατριαρχείο έχουν το πρωτείο στην Ορθοδοξία»

– «Εμείς θέλουμε να διατηρηθεί η ειρήνη και η ενότητα της Εκκλησίας. Ως Αγιορείτες όμως δεν δεχόμαστε να ταπεινωθεί από κανέναν ο Ελληνισμός και το Οικουμενικό Πατριαρχείο»

Τι θλίψη είναι αυτή. Να βλέπουμε το Άγιον Όρος να εκφράζει πολιτικοποιημένο λόγο και δη της αμερικανικής ρωσοφοβικής προπαγάνδας και να ξεπέφτει σε ασυνάρτητες δηλώσεις τύπου πολιτικάντιδων, της χαμηλοτέρας μάλιστα πάστας. Ποιός ήταν αυτός ο «Αγιορείτης Μοναχός» που έκανε αυτές τις δηλώσεις στην Ρομφαία; Ονοματάκι δεν έχει; Επίσημη ανακοίνωση των πορισμάτων με υπογραφές της συνεδρίασης υπάρχει;

«Παραμένουμε στο πλευρό του Οικουμενικού Πατριαρχείου και δεν θα ανεχθούμε την ταπείνωσή του» είπε ο αντιπρόσωπος -ή όποιος τέλος πάντων- σα να επρόκειται για κάποιον ποδοσφαιρικό αγώνα. Τους εσβεσμένους Φαναριώτες που από μόνοι τους ταπεινώνουν και ξεφτιλίζουν τον Οικουμενικό Θρόνο με αυτά που κάνουν δεν τους βλέπει αυτός που το είπε; Θα συμπράξουμε δηλαδή με το ψεύδος και τις ανομίες των Φαναριωτών, θα σιωπήσουμε, θα συντηρούμε στο μυαλό μας μία απατηλή εικόνα των περασμένων μεγαλείων για να προχωρεί ανενόχλητος ο Βαρθολομαίος με τις ανομίες του;

– «Φάνηκε και σ’ αυτή την περίπτωση», σημείωσαν, «ότι ο Ελληνισμός και το Οικουμενικό Πατριαρχείο έχουν το πρωτείο στην Ορθοδοξία»

Μάλιστα. Αυτό μας μάρανε! Τι φάνηκε; Πού φάνηκε; Πως φάνηκε ότι έχουμε «το πρωτείο»; Με τις αυθαιρεσίες και τις υπόγειες διαδρομές των Φαναριωτών; Με τον διωγμό των Ορθοδόξων στην Ουκρανία; Με τον εξαναγκασμό τους να εξέλθουν από την Εκκλησία και να έλθουν σε κοινωνία με σχισματικούς και αυτοχειροτόνητους; Αυτά μας λέει «το πρωτείο» να κάνουμε; Οι αυθαιρεσίες του Βαρθολομαίου έχουν κάποια σχέση με το πρωτείο του Οικουμενικού Θρόνου όπως αυτό καθορίζεται από τους Κανόνες της Εκκλησίας; Καλοί μου άνθρωποι, όπως έλεγε και ο Βέγγος, δείτε τι ωραία τα κανόνισε ο Βαρθολομαίος να βάλει τους δικούς του να πουν αυτά που θέλει «εκ μέρους του Αγίου Όρους». Δείτε τι ωραία καπέλωσε το Άγιον Όρος με την τάχαμου συνεδρίαση της Ιεράς Κοινότητας. Είναι ξεκάθαρο σαν το γάργαρο νερό ότι αυτή η συγκεκριμένη δήλωση ήταν παραγγελιά του Βαρθολομαίου για να την ακούσουν οι Ρώσοι και οι Τοπικές Εκκλησίες που στέκονται στο πλευρό της Κανονικής Εκκλησίας στην Ουκρανία. Και βλέπουμε εδώ πως εγείρονται πάλι εντέχνως εθνοφυλετικά κριτήρια (για εμάς) και μάλιστα για ένα πολιορκημένο «Οικουμενικό Πατριαρχείο» όπως το σημερινό που ακόμη και ένας εθνοφυλετιστής με λίγο νιονιό διακρίνει ότι δημιουργεί τις προϋποθέσεις να γίνουμε ο πιο μισητός λαός στον κόσμο. Αδελφοί μου, δεν θέλω να σας μεταφέρω αυτά που διαβάζω κατά καιρούς στο διαδίκτυο για εμάς τους Έλληνες με αφορμή τα τεκταινόμενα στην Ουκρανία διότι θα σας πιάσει κατάθλιψη.

– «Εμείς θέλουμε να διατηρηθεί η ειρήνη και η ενότητα της Εκκλησίας. Ως Αγιορείτες όμως δεν δεχόμαστε να ταπεινωθεί από κανέναν ο Ελληνισμός και το Οικουμενικό Πατριαρχείο»

Δείτε αδελφοί εδώ τα φρικτά που λέγονται. Μπροστά στον Ελληνισμό και το Οικουμενικό Πατριαρχείο θυσιάζουμε την ειρήνη και την ενότητα της Εκκλησίας, λέει αυτός ο Αγιορείτης. Ναι μεν θέλουμε την ενότητα και την ειρήνη στην Εκκλησία αλλά πιο πάνω από αυτό είναι να μην ταπεινωθεί ο Ελληνισμός και το Οικουμενικό Πατριαρχείο! Αυτό μας λένε και θέλουν εμείς συγκεκριμένα οι Έλληνες να το ακούσουμε για να τυφλωθούμε από έναν υπερφίαλο και ανυπόστατο εθνικισμό, ακριβώς για να μην εναντιωθούμε στην υπονόμευση και της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού που επιχειρείται.

Ο Αγιορείτης είπε επίσης, «Σε όλους τους εθνικούς αγώνες οι Μοναχοί μπήκαν μπροστά για να προφυλάξουν το Άγιον Όρος, και όχι να βάλουν το Άγιον Όρος μπροστά.»

Μήπως εδώ ο Αγιορείτης μας λέει ότι το Άγιον Όρος συνέπραξε και με τους εχθρούς του έθνους για να επιβιώσει και ότι αυτό κάνει και τώρα;

Και συνεχίζει: «Μοναχοί μαρτύρησαν προστατεύοντας το Περιβόλι της Παναγίας! Λοιπόν σήμερα θα κάνουμε το αντίθετο;»

Οι Μοναχοί μαρτύρησαν για την Πίστη, τα παραδείγματα είναι άπειρα, και η ίδια η Παναγία τους καλούσε να μαρτυρήσουν για την Πίστη. Τί είναι το Περιβόλι της Παναγιάς χωρίς την Πίστη;

Παράδειγμα το 1274, όταν ο Βέκκος καλούσε τους Αγιορείτες να ενωθούν με τον πάπα, όπως και τώρα ο Βαρθολομαίος ζητά από τους Αγιορείτες να ενωθούν με τους σχισματικούς και τους αχειροτόνητους.

Μας διηγείται ο Γέρων Γαβριήλ .

«Ο Βέκκος ο Πατριάρχης με τον Μιχαήλ τον Η’ στείλανε εδώ τους Λατίνους να πείσουν τους Πατέρες να ενωθούνε. Οι Πατέρες αντιδράσανε και τον Άγιο Κοσμά τον Πρώτο τον απαγχονίσανε, τους άλλους τους σφάξανε. Όταν μπαίνετε μέσα στο Πρωτάτο δεξιά δεν έχει ένα καντήλι; Και τι έχει το καντήλι αυτό; Δεν υπάρχει εικόνα. Έχει το μάρμαρο που κόψαν τα κεφάλια απ’ τους Πατέρες. Αυτό το είχαν έξω κι όταν χιόνιζε, εκεί δεν πήγαινε χιόνι. Έμενε έτσι ακάλυπτο. Εκεί, τους κόψαν τα κεφάλια.

Εκείνη την εποχή, έξω από το Βουλγαρικό Μοναστήρι ήταν ένα γεροντάκι και ένα βράδυ που έλεγε τους Χαιρετισμούς μπροστά στην εικόνα της Παναγίας και είπε Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε, του μίλησε η Παναγία και του είπε, Χαίρε κι εσύ Γέρων του Θεού.

Το γεροντάκι φοβήθηκε, ταράχθηκε. Του λέει η Παναγία,

Μην φοβάσαι. Τρέξε στο Μοναστήρι και πες στους Πατέρες ότι οι εχθροί μου και οι εχθροί του Υιού μου έρχονται, και όσοι θέλουν ας φύγουν να σωθούν, όσοι θέλουν ας μείνουν να αγωνιστούν.

Και έτρεξε το γεροντάκι και όταν το ανήγγειλε αυτό μερικοί Πατέρες φύγαν στα δάση, 26 με τον Ηγούμενο κλείστηκαν στον πύργο και η Παναγία πήγε εκεί να τους εμψυχώσει μόνη Της.

Πήγαν οι Λατίνοι και απαίτησαν να αναγνωρίσουν κεφαλή της Εκκλησίας τον πάπα. Οι Πατέρες αρνήθηκαν, λένε εμείς κεφαλή της Εκκλησίας αναγνωρίζουμε τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό και τους κάψανε.»

«Η Ιερά Κοινότητα», συνέχισε, «έχει τη σοφία και την εμπειρία, ώστε το Άγιον Όρος να μην γίνει εργαλείο και μοχλός πίεσης για αλλότριους σκοπούς» και ότι «αυτό που προέχει είναι να διατηρηθεί η ενότητα των Ιερών Μονών και να σταλεί προς πάσα κατεύθυνση σαφές μήνυμα ότι δε θα επιτραπεί σε κανέναν η εργαλειοποίηση του Αγίου Όρους. Το Άγιον Όρος είναι για όλους».

Πραγματικά είτε θα γελάσει κανείς είτε θα κλάψει με αυτές τις δηλώσεις. Εδώ βλέπουμε σε ανοιχτή θέα την εργαλειοποίηση του Αγίου Όρους για τα πολιτικά σχέδια των αμερικανών και τις υποχθόνιες βλέψεις των Φαναριωτών και ο αντιπρόσωπος μας λέει ότι «δεν θα επιτραπεί σε κανέναν η εργαλειοποίηση του Αγίου Όρους»! Βλέπουμε ένα ξένο και αγνώριστο Άγιον Όρος με πολιτικοποιημένο λόγο, που αντιγράφει καρμπόν τις δηλώσεις του Πάιατ, την αίρεση του εθνοφυλετισμού (επειδή τώρα έτσι βολεύει) και τις παπικές φαντασιώσεις του Βαρθολομαίου και μας λέει ο αντιπρόσωπος ότι το Άγιον Όρος δεν είναι εργαλείο κανενός! Και βέβαια ο αντιπρόσωπος δεν μας εξηγεί για ποια «ενότητα» ομιλεί, διότι τούτη εδώ μοιάζει με την κίβδηλη ενότητα των οικουμενιστών, ενότητα στο ψεύδος, την ένοχη σιωπή και την υποκρισία. Και τελικά, αυτό το Άγιον Όρος που «είναι για όλους» είναι μήπως και για τους σχισματικούς και τους αυτοχειροτόνητους; Θα μας απαντήσει ο αντιπρόσωπος ή θεωρεί πως αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει να μας αφορά;

«Συμφώνησαν μάλιστα», αναφέρει η Ρομφαία, «ότι είναι προτιμότερο να σιωπήσει αυτή την περίοδο η Ιερά Κοινότητα ώστε να μη δημιουργούνται παρερμηνείες, ενώ πρότειναν να αναμένουν να ωριμάσουν λίγο περισσότερο οι συνθήκες.»

Βέβαια! Για να μην θιχτεί ο Βαρθολομαίος και να μην αμφισβητηθεί η κυριαρχία του πάνω στο Πνευματικό Κέντρο της Ορθοδοξίας, το Άγιον Όρος «αποφάσισε» να μην πάρει θέση σε αυτό το ζήτημα που καίει σύμπασα την Εκκλησία! Όλος ο Ορθόδοξος κόσμος περιμένει από το Άγιον Όρος να πάρει θέση, και το Άγιον Όρος θεωρεί ότι δεν είναι ακόμη ώρα να πάρει θέση! Η δήλωση αυτή που μιλάει για «ωρίμανση» μου θυμίζει την άλλη δήλωση του «χάρτινου επιτελάρχη», όπως πολύ ορθώς τον αποκαλεί ένας αδελφός, του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου στην επιστημονική ημερίδα για την ψευδοσύνοδο. Είχε πει: «ο χρόνος που περνά εξωραΐζει τα πράγματα και δείχνει μόνο την ομορφιά. Κάθε μεγάλο γεγονός έχει πολλές εικόνες.Όταν περάσει ο καιρός, αυτοί που θα κάνουν την κρίση της συνόδου της Κρήτης θα βρουν κάποια καλά λόγια να πούνε, που δεν βρίσκουν οι σημερινοί»!

Αντί να μιλήσουν ξεκάθαρα για να μην «δημιουργούνται παρερμηνείες» θεωρούν ότι η σιωπή θα βοηθήσει στο να μην «δημιουργούνται παρερμηνείες»! Εγώ βγάζω το καπέλο σε αυτήν την λογική, δεν ξέρω εσείς.

Και ρωτώ ευθύς αμέσως διότι ως ποίμνιο με αφορά άμεσα.

Η αντιπροσωπεία των σχισματικών θα ξεκουμπιστεί από το Άγιον Όρος; Θα υπάρξουν και άλλες Μονές, εκτός από αυτές που ήδη γνωρίζουμε, που θα τους δεχτούν; Διότι κατά καιρούς βγαίνουν Αγιορείτες από το Άγιον Όρος για να μας «συμβουλεύσουν» για διάφορα θέματα και νομίζω ότι ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΑΚΑΙΩΜΑ, ΚΑΙ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΕΛΘΕΙ ΣΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΧΕΙΡΟΤΟΝΗΤΟΥΣ

ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΚΟΨΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ.

***

Φαίη για το ΑΒΕΡΩΦ.

https://www.katanixis.gr/2019/02/blog-post_356.html#more