ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ BLOG

Σεπτέμβριος 9, 2020

ΑΙΤΗΣΗ – ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ (άρθρο 306 του Π.Κ.) ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

ΕΝΩΠΙΟΝ

Του κ. Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου

ΑΙΤΗΣΗ-ΑΝΑΦΟΡΑ

Νικολάου Αντωνιάδη, Δικηγόρου Αθηνών, Α.Μ. Δ.Σ.Α. 17494.
____________________________________________

Αξιότιμε κ. Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου,

Με την υπ’ αριθμ. Δ1α/ΓΠ.οικ. 53452 / 31.8.2020 Κ.Υ.Α. (ΦΕΚ Β΄/ 3630), αποφασίστηκε η λειτουργία των σχολείων όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης με υποχρεωτική χρήση μάσκας από όλα τα παιδιά σε όλους τους εσωτερικούς χώρους των σχολείων, ήτοι από τα προνήπια έως και τους μαθητές του Λυκείου.

https://www.minedu.gov.gr/…/2020-08-31_KYA__METRA__PROSTASI…

Σύμφωνα με την Κ.Υ.Α., η απόφαση αυτή ελήφθη κατόπιν της από 20.8.2020 εισήγησης της Εθνικής Επιτροπής Προστασίας της Δημόσιας Υγείας, και οι υπουργοί που την εξέδωσαν έλαβαν υπόψη τους την “εξαιρετικά επείγουσα και απρόβλεπτη ανάγκη να αντιμετωπιστούν οι άμεσοι κίνδυνοι από τη διάδοση του κορωνοϊού Covid-19”.

Πλην όμως, “απρόβλεπτη” θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μόνο η “ύφεση” της “πανδημίας” και όχι το αντίθετο. Αυτό αποδεικνύεται από τα δημοσιευμένα στοιχεία του Ε.Ο.Δ.Υ., και ειδικότερα αυτά της 1.5.2020 και αυτά της 31.8.2020.

*Ημερήσια έκθεση Ε.Ο.Δ.Υ. 1.5.2020
https://eody.gov.gr/…/2020/05/covid-gr-daily-report-2020050…

*Ημερήσια έκθεση Ε.Ο.Δ.Υ. 31.8.2020
https://eody.gov.gr/…/2020/08/covid-gr-daily-report-2020083…

Από τη σύγκριση των ανωτέρω στοιχείων προκύπτει η εικόνα της “πανδημίας” για το χρονικό διάστημα 05-08/2020 σε σύγκριση με αυτήν του διαστήματος 01-04/2020.

Ειδικότερα, κατά το πρώτο διάστημα, κατά το οποίο εφαρμόστηκε και το lock down και επικρατούσαν συνθήκες περιορισμού της διάδοσης του ιού, υπήρξαν 140 θάνατοι, ενώ το ποσοστό των θετικών αποτελεσμάτων επί του αριθμού των τεστ που διενεργήθηκαν ήταν 4,8%. Ο μέσος όρος ηλικίας των θανόντων (το 95% των οποίων είχε υποκείμενα νοσήματα), ήταν τα 74 έτη και των ατόμων που ήταν θετικά στον Covid-19 ήταν τα 39 έτη. Σημειώνεται όμως ότι τα τεστ αυτά, σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της 1ης Υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής του Υπουργείου Υγείας, δεν ανιχνεύουν ειδικά τον Covid-19 αλλά όλους τους κορωνοϊούς.

http://www.1dype.gov.gr/?p=8717

Περαιτέρω, στην ίδια ιστοσελίδα καθίσταται απολύτως ξεκάθαρο ότι κρούσμα μπορεί να χαρακτηριστεί το θετικό αποτέλεσμα, έστω το καθ’ υπόθεση θετικό στον Covid-19, μόνον εφόσον υπάρχει οξεία λοίμωξη ή νόσος του αναπνευστικού. Με χθεσινή εξώδικη πρόσκλησή μου προς τον Πρόεδρο του Ε.Ο.Δ.Υ., την οποία επισυνάπτω στο ηλεκτρονικό μήνυμά μου με το οποίο αποστέλλεται η παρούσα, ζητώ εξηγήσεις επί του ζητήματος αυτού, καθώς και απαντήσεις και στοιχεία για όλα τα δεδομένα που δημοσιοποιεί ο Ε.Ο.Δ.Υ. με τις ημερήσιες εκθέσεις του.

Με βάση τα ανωτέρω στοιχεία για το διάστημα 01-04/2020, τον Μάιο αποφασίστηκε η επαναλειτουργία των σχολείων χωρίς την υποχρεωτική χρήση μάσκας από τους μαθητές.

Κατά το δεύτερο διάστημα επικράτησαν συνθήκες σαφέστατα ευνοϊκές για τη διασπορά του ιού (μαζικές παραβιάσεις των μέτρων, άνοιγμα των συνόρων για τον τουρισμό κ.ά.), ενώ κατηγορήθηκαν οι νέοι για επίδειξη χαλαρότητας και επιπολαιότητας, από επίσημα δε κυβερνητικά χείλη, αλλά και τους ειδικούς επιστήμονες που συνεργάζονται με την κυβέρνηση, έγινε σαφής αναφορά στο γεγονός ότι ο ιός προσβάλλει πλέον και τις μικρότερες ηλικίες.

Παρά ταύτα, κατά το ανωτέρω διάστημα 05-08, οι θάνατοι δεν αυξήθηκαν και δη δραματικά, όπως θα ανέμενε κανείς να έχει συμβεί διαβάζοντας την χθεσινή Κ.Υ.Α., αλλά αντιθέτως μειώθηκαν κατά 14. Συγκεκριμένα, υπήρξαν 126 θάνατοι έναντι των 140 της πρώτης περιόδου. Περαιτέρω, το ποσοστό των θετικών αποτελεσμάτων επί του αριθμού των τεστ που διενεργήθηκαν μειώθηκε εντυπωσιακά και αυτός, από 4,8% σε 1,12%. Ακόμη, ο μέσος όρος ηλικίας των θανόντων δεν μειώθηκε αλλά αυξήθηκε κατά 3 έτη (74-77). Ενώ ο μέσος όρος ηλικίας των “κρουσμάτων” όχι απλά δεν μειώθηκε και αυτός αλλά αυξήθηκε εντυπωσιακά, και συγκεκριμένα κατά δέκα (10) ολόκληρα έτη (37-47). Τέλος, εξακολουθεί και δεν υπάρχει ούτε ένας θάνατος στις ηλικίες 0-17.

Είναι απολύτως ξεκάθαρο ότι η Κ.Υ.Α. που εκδόθηκε δεν έχει καμία απολύτως λογική. Δεν επρόκειτο ποτέ όμως να σας αποστείλω την παρούσα, αν η απόφαση αυτή δεν ήταν απλώς παράλογη αλλά ταυτόχρονα και επικίνδυνη. Επικίνδυνη για την υγεία και τη ζωή των παιδιών μας. Δια της εκδόσεώς της τελείται το έγκλημα της έκθεσης σε κίνδυνο της υγείας και τη ζωής των παιδιών κατ’ άρθρο 306 του Ποινικού Κώδικα. Η υπόθεση είναι πάρα πολύ σοβαρή. Γιατί εάν ήθελε υποτεθεί ή κριθεί ότι δεν υφίσταται ο κίνδυνος αυτός, κατά τα αναλυτικά κατωτέρω εκτιθέμενα, ώστε μόνο υπό την προϋπόθεση αυτή δεν τελείται το ανωτέρω έγκλημα, δημιουργείται μείζον ζήτημα ηθικής τάξης, αλλά πρωτίστως τελέσεως σωρείας σοβαρότατων αξιοποίνων πράξεων, σχετικά με την υπόθεση της “πανδημίας” και του συνόλου των αποφάσεων που έχουν ληφθεί, εξαιτίας των οποίων περιορίστηκαν δραματικά οι ατομικές μας ελευθερίες, ποδοπατήθηκαν τα συνταγματικά δικαιώματά μας και προκλήθηκε τεράστια ζημία στην ελληνική οικονομία.

Ειδικότερα:

Εν πρώτοις, τίθεται σοβαρό ζήτημα αναφορικά με την επικινδυνότητα της χρήσης της μάσκας από τα παιδιά. Είναι απολύτως σαφές ότι έχει δημιουργηθεί κλίμα ανασφάλειας και σύγχυσης στους γονείς, λόγω του εκρηκτικού μείγματος πρωτοφανών αντιφάσεων και παλινωδιών των ειδικών επιστημόνων επί του ζητήματος αυτού. Οι ίδιοι επιστήμονες, που συνεργάζονται με την κυβέρνηση, και οι οποίοι σήμερα μας βεβαιώνουν ότι η χρήση μάσκας είναι εντελώς ακίνδυνη για τα παιδιά, στην πρώτη ως άνω περίοδο, βεβαίωναν με απολύτως κατηγορηματικό τρόπο το ακριβώς αντίθετο.

Χαρακτηριστικές είναι οι σχετικές επιστημονικές θέσεις των λοιμωξιολόγων Νικολάου Σύψα και Σωτηρίου Τσιόδρα, οι οποίοι, σημειωτέον, ουδέποτε επικαλέστηκαν τα επιστημονικά εκείνα στοιχεία και τις μελέτες που δικαιολογούν και νομιμοποιούν τη στροφή αυτή 180 μοιρών που έκαναν στο ζήτημα της επικινδυνότητας ή μη της χρήσης μάσκας από τα παιδιά.

Και αν για την επικινδυνότητα ή μη της χρήσης μάσκας υφίσταται η ανεπίτρεπτη ως άνω σύγχυση, στο ζήτημα εάν η μάσκα προστατεύει 100% τα παιδιά και αποκλείει την πιθανότητα να μολυνθούν από τον “φονικό” ιό, όπως κυβέρνηση, συνεργαζόμενοι με αυτήν επιστήμονες και Μ.Μ.Ε. βεβαιώνουν, δεν υπάρχει καμία σύγχυση. Χαρακτηριστικές είναι οι δηλώσεις της επιδημιολόγου Ελένης Γιαμαρέλλου, σύμφωνα με τις οποίες, μετανάλυση 2.666 εργασιών που έγινε από δύο αμερικανικές εταιρείες, απέδειξε ότι η χρήση μάσκας “πολύ λίγο προφυλάσσει”.

https://xaidarisimera.gr/eleni-giamarelloy-i-ayxisi-enos-v…/

Είναι καθολικά αποδεκτό δηλαδή, ότι η χρήση μάσκας απλώς μειώνει τις πιθανότητες να μολυνθούν τα παιδιά από τον “φονικό” ιό. Δεν τις αποκλείει. Είναι απολύτως ξεκάθαρο επομένως ότι έχει ληφθεί μία κοινή υπουργική απόφαση, με την οποία αποφασίστηκε η λειτουργία των σχολείων για το νέο εκπαιδευτικό έτος, σε ένα περιβάλλον όπου κυκλοφορεί ένας ταχύτατα μεταδοτικός, επικίνδυνος και φονικός ιός. Ο ίδιος ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Κωσνταντίνος Τσιάρας, δήλωσε πριν λίγες μόλις ημέρες, και συγκεκριμένα την 24.8.2020, ότι “πλέον άνθρωποι πεθαίνουν γύρω μας, στο οικογενειακό ή στο φιλικό μας περιβάλλον”.

https://www.skai.gr/…/tsiaras-eos-3-eti-i-fylakisi-gia-psey…

Και ενώ κυκλοφορεί ο ιός αυτός και η χρήση μάσκας δεν αποκλείει την πιθανότητα τα παιδιά μας να τον κολλήσουν, να αρρωστήσουν και να πεθάνουν, τρεις υπουργοί, μία υφυπουργός και 26 ειδικοί επιστήμονες αποφάσισαν να στείλουν τα παιδιά μας στο στόμα του λύκου.

Πρέπει δε να σημειωθεί, ότι και αυτός ακόμη ο περιορισμός των πιθανοτήτων, αλλά όχι μηδενισμός, για να επιτευχθεί θα πρέπει τα παιδιά να τηρήσουν αυστηρά καθ’ όλη τη διάρκεια της παραμονής τους στους εσωτερικούς χώρους των σχολείων, τις επτά οδηγίες του Ε.Ο.Δ.Υ. για τη χρήση μάσκας.

Είναι απολύτως ξεκάθαρο ότι είναι αδύνατον να τηρηθούν οι οδηγίες αυτές από τα παιδιά στους εσωτερικούς χώρους των σχολείων. Αδύνατον είναι επίσης να επιβλέψουν την τήρηση των οδηγιών αυτών οι εκπαιδευτικοί, στους οποίους όμως έχουν “φορτώσει” υπουργοί και επιστήμονες το τεράστιο βάρος και την ευθύνη, αστική και ποινική, της τήρησης των οδηγιών αυτών. Είναι χαρακτηριστικό, άλλωστε, ότι η ίδια η Υπουργός Παιδείας, όταν ανακοίνωνε την υποχρεωτικότητα της χρήσης μάσκας από τα παιδιά, η ίδια παραβίασε τις αυστηρές ως άνω οδηγίες, φορώντας τη μάσκα κατά τρόπο αντίθετο με τις οδηγίες του Ε.Ο.Δ.Υ., αφήνοντας κενά μεταξύ μάσκας και προσώπου, ενώ άγγιξε πολλές φορές το μπροστινό μέρος της μάσκας, το οποίο κατά τον Ε.Ο.Δ.Υ. θεωρείται μολυσμένο. Την ίδια ώρα αποφασίζει μαζί με τρεις συναδέλφους της, την υποχρεωτική χρήση της μάσκας ακόμη και από τα προνήπια. Και πώς άλλωστε να μην αγγίξει η Υπουργός τη μάσκα της πολλές φορές, όταν ο ίδιος ο κ. Τσιόδρας μας έχει πει ότι ο μέσος ενήλικας αγγίζει το πρόσωπό του με τα δάκτυλά του κατά μέσο όρο 23 φορές.

κ. Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου,

Πρόκειται για αυταπόδεικτη κατά τα άνω τέλεση του εγκλήματος της έκθεσης κατ’ άρθρο 306 του Ποινικού Κώδικα. 4 Υπουργοί και 26 μέλη της ανωτέρω επιτροπής, αποφάσισαν τη λειτουργία των σχολείων υπό συνθήκες που γνωρίζουν ότι δεν αποτρέπουν τη μόλυνση των παιδιών μας από έναν ιό, ο οποίος, επαναλαμβάνω, οι ίδιοι μας βεβαιώνουν ότι είναι ταχύτατα μεταδοτικός, άκρως επικίνδυνος και φονικός.

Η μόνη περίπτωση απαλλαγής των προσώπων αυτών από την ως άνω κατηγορία, είναι να κριθεί ότι δεν υφίσταται ο κίνδυνος του Covid-19. Τότε όμως, επαναλαμβάνω, δημιουργείται μείζον ζήτημα ποινικά κολάσιμων συμπεριφορών που ανατρέπει όλα τα κυβερνητικά έως τώρα δεδομένα αναφορικά με τον Covid-19.

Σε κάθε περίπτωση, απαιτείται η παρέμβασή σας. Σας ζητώ να διατάξετε κατεπείγουσα προκαταρκτική εξέταση επί της παρούσης και να προβείτε σε όλες τις κατά νόμο ενέργειες για να αποτραπεί η εφαρμογή της ανωτέρω Κ.Υ.Α. Σημειώνω ότι οι γονείς και τα παιδιά απειλούνται με την απώλεια του σχολικού έτους λόγω απουσιών. Η απειλή αυτή λειτουργεί εκβιαστικά, όπως και άλλες περί απώλειας επιδομάτων κ.λπ, ώστε να υποχρεωθούμε να στείλουμε τα παιδιά μας στα σχολεία υπό τις ανωτέρω επικίνδυνες για την υγεία και τη ζωή τους συνθήκες.

Σας αναφέρω ότι έχω καταθέσω την υπ’ αριθμ. Ε2020/2478 μήνυση, την οποία χειρίζεται ο Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών Αθηνών κ. Κωνσταντίνος Σιμιτζόγλου, και αφορά στον φάκελο “ψευδή κρούσματα, νοσηλείες και θάνατοι COVID-19” και παρακαλώ να μου ορίσετε ημέρα και ώρα για συνάντησή μου μαζί σας προκειμένου να σας ενημερώσω τόσο για την εν λόγω μήνυσή μου, όσο και για όλες τις νομικές ενέργειές μου εν γένει στην υπόθεση “COVID-19”.

Τέλος, σας ενημερώνω ότι με αίτησή μου, την οποία επισυνάπτω, προς τον Υπουργό Υγείας, ζήτησα να λάβω αντίγραφο της από 20.8.2020 εισηγήσεως της ως άνω επιτροπής των εμπειρογνωμώνων, με την ιδιότητά μου ως πατέρα ανήλικου τέκνου που πρόκειται να φοιτήσει στη Β΄ Λυκείου το νέο εκπαιδευτικό έτος.

κ. Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου,

Απαιτείται η παρέμβασή σας.

Αυτή η Κ.Υ.Α. δεν πρέπει να εφαρμοστεί.

Το οφείλετε στους Έλληνες πολίτες.

Το οφείλετε στους Έλληνες γονείς.

Το οφείλετε στα Ελληνόπουλα.

Το οφείλετε όμως και στην Ελληνική Δικαιοσύνη.

Για να ανέβει επιτέλους στα μάτια των Ελλήνων.

Είναι η ώρα για τη Δικαιοσύνη να δικαιωθεί !!

Αθήνα, 2 Σεπτεμβρίου 2020
Ο Αιτών-Αναφέρων Δικηγόρος

Νικόλαος Ι. Αντωνιάδης

Πηγή: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=349506972873898&id=100034437944878

Αύγουστος 30, 2020

Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος: «Βρείτε τρόπο τα παιδιά σας να μην βάλουν ποτέ τους μάσκα»

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

Γραφείο ειδήσεων: Romfea.gr


Για τις μάσκες στα σχολεία μίλησε ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος στην σύναξη της Παναγίας Καταφυγιώτισσας στο χωριό Πλατανιστάσα.

Ο Πανιερώτατος ερωτηθείς για τις μάσκες στα σχολεία απάντησε: «Τα παιδιά σας και τα μάτια σας! Και τα μάτια και το στόμα, θέλουν πρόσωπο που να βλέπει τον Θεό χωρίς μάσκα! Εάν μάθουμε τα παιδιά μας από τώρα, με τις μάσκες, θα γίνει μια Κοινωνία μετά από 20 χρόνια, «δαιμόνων»! Όχι ανθρώπων! «Δαιμόνων»!»

Στην συνέχεια ο κ. Νεόφυτος πρόσθεσε: «Η γνώμη μου είναι εύρετε τρόπο τα παιδιά σας να μην βάλουν ποτέ τους μάσκα! Αυτή είναι η γνώμη μου. Υπεύθυνα σας το λέω! Είναι προτιμότερο να μείνουνε, λίγα χρόνια, λίγους μήνες χωρίς τα γράμματα, τα λεγόμενα, της Ευρώπης. Σιγά τα γράμματα, «Ο Τοτός και οι Τοτοί»».

«Κάμετε εσείς κατ’ οίκον σχολεία, ακούτε; Κάμετε κατ’ οίκον εκκλησίες. Κάμετε κατ’ οίκον φαρμακεία. Θα δείτε σε λίγο, θα σας λεν σε λίγο «τέλειωσαν τα φάρμακα». Θέλουν να εξωθήσουν την κοινωνία εις το χάος. Και τρομαγμένοι και χαομένοι, να πούμε: «το εμβόλιο! Φέρτε μας καλέ ένα εμβόλιο»! Άρα θέλουν το θέλημά μας, θέλουν την ελευθερία μας. Θέλουν την ψυχή μας» – τόνισε ο Πανιερώτατος.

Δείτε στο παρακάτω βίντεο το σχετικό απόσπασμα:

(https://www.youtube.com/watch?v=4volFqaGImw&feature=emb_title)

Πηγή: https://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/39128-morfou-neofutos-breite-tropo-ta-paidia-sas-na-min-baloun-pote-tous-maska

Αύγουστος 26, 2020

ΕΠΙΔΟΣΙΣ ΕΞΩΔΙΚΟΥ ΕΓΓΡΑΦΟΥ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΠΡΟΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΟΝΕΙΔΙΣΤΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ 4682/2020

Τοῦ Δικηγόρου κ. Νικολάου Ι. Αντωνιάδη

ΕΠΙΔΟΘΗΚΕ ΤΟ ΕΞΩΔΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Έλληνες Βουλευτές :

30.000 Έλληνες Πολίτες αυτής της ένδοξης αλλά πολύπαθης χώρας ΑΠΑΙΤΟΥΝ την κατάργηση των επονείδιστων διατάξεων του ΝΟΜΟΥ 4682/2020.

Δεν χρειάζεται να σας το πω εγώ.

Το ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ:

ΔΕΝ είναι ΜΟΝΟ 30.000. Είναι ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ. Είναι ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ.

Δεν θα σας πω και ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι και ψηφοφόροι. Δεν θα σας πω ότι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό από αυτούς σας έστειλαν στη Βουλή και έχουν ένα λόγο παραπάνω να απαιτούν από εσάς να πετάξετε στα σκουπίδια τις διατάξεις που έχουν στοιχειώσει τις ζωές τους.

Θα σας πω ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ. Που αγωνιούν για τις ζωές τους. Που αγωνιούν για την ελευθερία τους. Που αγωνιούν για τα συνταγματικά δικαιώματά τους. Που βλέπουν ότι όλα αυτά απειλούνται. Χιλιάδες από αυτούς είναι γονείς. Που βλέπουν ότι απειλούνται τα παιδιά τους. Από έναν νόμο που δίνει το δικαίωμα στο κράτος να ασελγήσει πάνω στους ίδιους και τα παιδιά τους με “εύλογες υπόνοιες”.

Διαγράψτε την σκοτεινή αυτή σελίδα στην ιστορία του Έθνους που γράψατε στις 3 Απριλίου.

Δεν θα σας ζητήσουμε άλλο το λόγο για τη σελίδα αυτή:

Αρκεί να τη διαγράψετε!

Αν δεν το κάνετε όμως, η σελίδα αυτή θα στοιχειώσει τις δικές σας ζωές, όπως ο νόμος αυτός στοιχειώνει τις δικές μας.

Αυτή εδώ είναι η ώρα της βαριάς και ιστορικής ευθύνης σας έναντι των ΕΛΛΗΝΩΝ.

Η ώρα της ατομικής ευθύνης ενός εκάστου από εσάς!

Και της συλλογικής:

Της ευθύνης της Βουλής των Ελλήνων!

Εδώ δεν συζητάμε τι είναι όλη αυτή η ιστορία του κορωνοϊού. Τι είναι και τι δεν είναι:

Εδώ μιλάμε για φασιστικές διατάξεις που καταλύουν κάθε έννοια συνταγματικών ελευθεριών και δικαιωμάτων.

Εδώ μιλάμε για το Σύνταγμά μας.

Εδώ μιλάμε για τη Δημοκρατία μας την ίδια!

Έλληνες Βουλευτές:

Το φάντασμα του νόμου 4682/2020 στοιχειώνει τη Βουλή των Ελλήνων:

Εξαφανίστε το !!!

 

Πηγή: https://www.facebook.com/photo.php?fbid=343900656767863&set=pcb.343904376767491&type=3&theater

Αύγουστος 20, 2020

Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΓΙΑ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ, ΘΕΤΕΙ ΥΠΟ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΩΝ ΝΗΣΙΩΝ ΜΑΣ;

Ο Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης μιλώντας στο CNN χθες, 19 Αυγούστου 2020, δήλωσε σχετικά με τις ενέργειες τῆς Τουρκίας μεταξύ άλλων (μετάφραση από τα Αγγλικά):

«Υπάρχει μια διαφωνία με την Τουρκία σχετικά με την οριοθέτηση τῶν θαλάσσιων ζωνῶν μας και αυτό που είπαμε στην Τουρκία πολύ ανοιχτά είναι ότι πρέπει να καθίσουμε και να συζητήσουμε ως πολιτισμένοι γείτονες και αν δεν μποροῦμε να επιλύσουμε αυτό το ζήτημα οι δυο μας, μποροῦμε να το μεταφέρουμε πάντα στο Διεθνές Δικαστήριο και να έχουμε το Διεθνές Δικαστήριο να αποφασίσει για λογαριασμό μας.»

(Η δήλωση τοῦ κ. Μητσοτάκη στα Αγγλικά: «There is a disagreement with Turkey regarding the delimitation of our maritime zones and what we have told Turkey very openly is that we should sit and discuss as civilized neighbors and if we cannot resolve this issue the two of us so we can always take it to the International Court and have the International Court decide on our behalf.» Βλ. βίντεο https://twitter.com/i/status/1296149526382809091 )

Σε τι άραγε αποσκοπεῖ ο κ. Μητσοτάκης με την δήλωσή του αυτή;

Σχετικά με τον διάλογο για προσφυγή στη Χάγη είναι αξιοπρόσεκτο το άρθρο τοῦ Αντιστρατήγου (ε.α.) κ. Αντωνίου Βασιλείου, το οποίο αναφέρει τα εξής προειδοποιητικά και αφυπνιστικά:

«Οποιοσδήποτε διάλογος για προσφυγή στη Χάγη με την Τουρκία, έχει σχέση με την επανεξέταση της κυριαρχίας μας επί των νησιών του Αιγαίου …»

Επισημαίνουμε ότι το άρθρο τοῦ Αντιστρατήγου, το οποίο αναδημοσιεύουμε, εγράφη πριν από τη συμφωνία τῶν Υπουργῶν Εξωτερικῶν Ελλάδος – Αιγύπτου στις 6 Αυγούστου 2020.

Νικόλαος Γ. Σαββόπουλος
Πολιτ. Επιστήμων

 

Η προσφυγή στη Χάγη για οριοθέτηση είναι γεωπολιτική αυτοκτονία: Θέτει υπό αμφισβήτηση την κυριαρχία των νησιών μας

Γράφει ο Αντιστράτηγος (ε.α.) 
ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ*

Η κυριαρχία που ασκείται επάνω σε ένα κράτος είναι ενιαία ακόμη και όταν παρεμβάλλεται τρίτο κράτος, που σημαίνει ότι η οριοθέτηση δεν μπορεί να γίνει τμηματικά με το γειτονικό κράτος καθόσον υπάρχει συνέχεια νησιωτικού και ηπειρωτικού εδάφους, εκτός αν επιθυμεί η ηγεσία μας να εμφανίσει τη χώρα μας διεθνώς ότι δεν έχουμε ενιαία εδαφική και κρατική κυριαρχία.

Οι δηλώσεις κάθε κυβερνητικού αξιωματούχου συνιστούν διεθνή πρακτική και για αυτό οι διάφοροι υπουργοί και σύμβουλοι θα πρέπει να προσέχουν τι λένε δημοσίως. Μπορεί να τις επικαλεστεί οποιοδήποτε άλλο κράτος ευνοείται από αυτές σε διεθνή φόρα ή σε δικαιοδοτικά όργανα. Πρέπει να ξέρουν λοιπόν  και αν δεν το ξέρουν να το μάθουν, ότι δεν πρέπει να κάνουν δηλώσεις που είναι εις βάρος των εθνικών μας συμφερόντων, γιατί αφενός μεν δεν διαχειρίζονται την ατομική τους περιουσία αλλά το έδαφος και την κυριαρχία της Ελλάδας, αφετέρου δε ενισχύουν το νομικό οπλοστάσιο της Τουρκίας.

Διαφεύγει από την πολιτική ηγεσία της χώρας μας ότι όταν συμφωνήσουμε να πάμε στη Χάγη με την Τουρκία και επειδή δεν θα έχουμε συμφωνήσει για οριοθέτηση με τη μέθοδο της μέσης γραμμής, το δικαστήριο θα εξετάσει τις «Ειδικές Περιστάσεις». Μέσα σε αυτές τις ειδικές περιστάσεις η Τουρκία θα καταθέσει όλες τις υποχωρήσεις που έχει κάνει η χώρα μας στις συμφωνίες οριοθέτησης που έχουν υπογραφεί με τις υπόλοιπες γειτονικές χώρες και θα ζητήσει να ισχύσουν και στην μεταξύ μας οριοθέτηση.

Η Ελλάδα οριοθετώντας ΑΟΖ με την Ιταλία σε κατάσταση πανικού μετά το Τούρκο – Λιβυκό μνημόνιο, διέπραξε τρία σοβαρά λάθη τα οποία ενισχύουν το νομικό οπλοστάσιο της Τουρκίας:

  • Πρώτον υπέγραψε τη συμφωνία σύμφωνα με το καθεστώς της σύμβασης του 1958 που αφορά την υφαλοκρηπίδα και όχι σύμφωνα με το καθεστώς της Σύμβασης του 1982 που αφορά την ΑΟΖ, ενώ γνώριζε ότι η Τουρκία δεν είναι μέλος της σύμβασης του 1982 αλλά είναι μέλος της σύμβασης του 1958.
  • Δεύτερον δέχθηκε τις Γραμμές Βάσεις που είχε χαράξει η Ιταλία το 1977 και τις οποίες είχε στείλει στον ΟΗΕ, ενώ η Ελλάδα δεν είχε χαράξει τις αντίστοιχες Γραμμές Βάσης με αποτέλεσμα να απωλέσουμε αρκετή έκταση ΑΟΖ.
  • Τρίτον δέχθηκε μειωμένη επήρεια ορισμένων Ελληνικών νησιών, στερώντας τη χώρα μας από μία θαλάσσια έκταση ίση περίπου με την Κέρκυρα.

Μία δεύτερη ενέργεια που εξετάζεται και η οποία θα ενισχύσει ακόμη το νομικό οπλοστάσιο της Τουρκίας, είναι η περίπτωση της πιθανής μερικής οριοθέτησης με την Αίγυπτο.

Ποιος ο λόγος να κάνουμε μερική οριοθέτηση με την Αίγυπτο και να μην κάνουμε πλήρη οριοθέτηση με την Κύπρο; Υπόψιν ότι η Τουρκία έχει κάνει συμφωνία οριοθέτησης Υφαλοκρηπίδας με το ψευδοκράτος από το 2011.

Όταν η Ελλάδα το 1976 και το 1978 με την έξοδο του Σεισμίκ προσέφυγε στο ΔΔ της Χάγης μονομερώς, ζητώντας να αναγνωριστεί ότι τα νησιά που ανήκουν στην Ελληνική επικράτεια και ειδικότερα τα νησιά του Αιγαίου από τη Σαμοθράκη μέχρι το Καστελόριζο έχουν δικαιώματα υφαλοκρηπίδας και δεύτερον να καθορίσει τους κανόνες οριοθετήσεως, η απάντηση του δικαστηρίου ήταν σαφής αλλά αποκρύπτεται επιμελώς.

  • Ειδικά στην παράγραφο 86 του σκεπτικού (ΕΔΩ) αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι : «Η οριοθέτηση έχει άμεση σχέση με το εδαφικό καθεστώς όταν υπάρχουν αμφισβητούμενες περιοχές».

Στη συνέχεια και όταν η Ελλάδα εξέδωσε προσωρινά ασφαλιστικά μέτρα, απορρίφθηκαν από το ΔΔ της Χάγης με το σκεπτικό ότι:

«Θα μπορούσαμε να διατάξουμε προσωρινά ασφαλιστικά μέτρα διότι η Ελλάδα θα μπορούσε να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημία από τις έρευνες που κάνει η Τουρκία στο Αιγαίο, αν αποδείκνυε το Δικαστήριο με την κυρία προσφυγή που είχε γίνει, ότι οι αμφισβητούμενες περιοχές ανήκουν στην Ελλάδα» και ξεκαθάρισε ότι το έδαφος δεσπόζει στη θάλασσα, δηλαδή το έδαφος δημιουργεί τις θαλάσσιες ζώνες.

Συνεπώς με την προσφυγή μας στο ΔΔ της Χάγης, παράλληλα με την οριοθέτηση θα εξεταστεί και το θέμα της εδαφικής κυριαρχίας, δηλαδή το εδαφικό καθεστώς. Το σκεπτικό αυτό επαναλήφθηκε το 2002, όταν υπήρχε η διαφορά οριοθέτησης Κατάρ – Μπαχρέιν: «Η οριοθέτηση έχει άμεση σχέση με το εδαφικό καθεστώς και ερευνώνται και οι τίτλοι εφόσον υπάρχει αμφισβήτηση από το έτερο διάδικο μέρος».

Έτσι λοιπόν αν πάμε στο ΔΔ της Χάγης, του οποίου με έγγραφη δήλωση του ΥΠΕΞ (14-01-2015) δεν έχουμε αναγνωρίσει την αρμοδιότητα για θέματα εθνικής κυριαρχίας, θα τεθεί ευθέως θέμα εθνικής κυριαρχίας των νησιών από την Τουρκία. Δεν υπάρχουν λοιπόν απλά προβλήματα με την Τουρκία, αλλά ευθεία αμφισβήτηση εθνικής κυριαρχίας. Δεν συζητάς ποτέ με μια χώρα η οποία διαγράφει την ύπαρξη σου και υπογράφει μνημόνια με τη Λιβύη ή σε θεωρεί εμπόδιο στα επεκτατικά της όνειρα.

  • Κανένας διεθνής οργανισμός ή διεθνές δικαστήριο δεν θα μας επιλύσει τα προβλήματα κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και εθνικής μας κυριαρχίας με γνώμονα τα εθνικό μας συμφέρον. Ευτυχώς οι τούρκοι είναι μαρτυριάρηδες και μας ενημερώνουν για τις μυστικές συνομιλίες τους με την ελληνική διοίκηση, αν και έπρεπε αυτή να ενημερώνει τον Ελληνικό λαό.

Ένας από τους στρατηγικούς στόχους της Τουρκίας είναι να καταστήσει την Ελλάδα κράτος περιορισμένης κυριαρχίας και την περιοχή της Αν. Μεσογείου «Ενδιάμεση Περιοχή», δηλαδή περιοχή με κενό ισχύος στην οποία θα μπορεί να ηγεμονεύσει δημιουργώντας «Προκεχωρημένες Επαρχίες», εν προκειμένω τη Συρία, τη Λιβύη και ενδεχομένως τη Μάλτα.

Για τις ενδιάμεσες χώρες όπως η Ελλάδα και η Κύπρος, η απειλή λαμβάνει γεωγραφικό εύρος και θα υπάρξει ζήτημα κατά πόσο η χώρα μας θα είναι εγκαίρως προετοιμασμένη με βάση το ισχύον στρατιωτικό δόγμα, να προασπίσει τα εθνικά μας συμφέροντα και πρέπει να γίνει αντιληπτό από τις κυβερνήσεις Ελλάδος και Κύπρου ότι η άμυνα του Αιγαίου διέρχεται από την άμυνα της Κύπρου.

Οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας μας απέδειξαν τον Μάρτιο και τον Ιούλιο ότι είναι σε θέση να αιφνιδιάσουν τον κάθε κακόβουλο αντίπαλο που επιβουλεύεται την εθνική ανεξαρτησία και εδαφική ακεραιότητα της χώρας μας και δεν οφείλουμε κανένα ευχαριστώ στην κα Μέρκελ αντίστοιχο του «ευχαριστούμε τους Αμερικάνους» του Σημίτη. Αντιθέτως θα πρέπει να τονίζουμε και να ευχαριστούμε συχνά την ηγεσία και το προσωπικό των ΕΔ για το εθνικό έργο τους.

Ενώ βλέπουμε ότι η αποτροπή έχει θετικά αποτελέσματα (Έβρος, NAVTEX), το ελληνικό σύστημα εξουσίας δεν την αξιοποιεί και αντιθέτως συνεχίζει να εγκλωβίζεται στη λογική του διαλόγου, ο οποίος υπό τις παρούσες συνθήκες (Casus belli, κατεχόμενη Κύπρος, τουρκολιβυκό μνημόνιο, NAVTEX Καστελόριζου κλπ. ) το μόνο που επιτυγχάνει είναι η ενίσχυση των νομικών εργαλείων της Τουρκίας με παράλληλη παράδοση, υποταγή και ακρωτηριασμό της Ελληνικής επικράτειας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και τελικά την πορεία μας προς την γεωπολιτική αυτοκτονία.

Όχι άλλες υποχωρήσεις. Οποιοσδήποτε διάλογος για προσφυγή στη Χάγη με την Τουρκία, έχει σχέση με την επανεξέταση της κυριαρχίας μας επί των νησιών του Αιγαίου και για αυτό δεν έχει εξουσιοδοτηθεί κανείς να συμμετάσχει.

* Ο Αντώνης Βασιλείου είναι Αντιστράτηγος (εα), Διπλωματούχος Πολιτικός Μηχανικός, MSc Επιχειρησιακός Ερευνητής, τ. Σύμβουλος ΟΑΣΕ επί Συμβατικών Εξοπλισμών και τ. Μελετητής των Συστημάτων Διοικήσεως και Ελέγχου Πληροφοριών του ΝΑΤΟ.

Πηγή: https://hellasjournal.com/2020/08/i-prosfigi-sti-chagi-gia-oriothetisi-ine-geopolitiki-aftoktonia-theti-ipo-amfisvitisi-tin-kiriarchia-ton-nision-mas/

Αύγουστος 3, 2020

ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΒΟΜΒΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΠΑΝΟ ΛΑΖΑΡΑΤΟ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΧΙΟΥ

Κάτω από: ΓενικάΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ @ 3:35 μμ
Φ4-horz

Μια ανάρτηση πραγματική “βόμβα” έκανε στο facebook, ο γνωστός ποινικολόγος και καθηγητής Διοικητικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Πάνος Λαζαράτος, για την απόπειρα δολοφονίας του Στέφανου Χίου…

Το σημαντικότερο όλων στην ανάρτηση είναι ότι ο κ. Λαζαράτος λέει ότι θα σταθεί στο πλευρό του Στέφανου Χίου με οποιοδήποτε κόστος σε περίπτωση που αντιληφθεί ότι οι αρχές προσπαθήσουν να “κουκουλώσουν” την υπόθεση αναφέροντας χαρακτηριστικά “ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΣΥΝΗΓΟΡΟΥ ΤΟΥ ΟΣΟ ΖΩ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΩ. ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΣΟ ΜΠΟΡΩ.”

Αναλυτικά στην ανάρτηση ο κ. Λαζαράτος γράφει :

“ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΧΙΟΣ.

Ποτέ δεν ασχολήθηκα Ιδιαίτερα.
Γνωρίζω λίγα για αυτόν.
Όσα ήξερα με κρατούσαν μακριά.
Πολύ μακριά.
Ίσως δικαιολογημένα, ίσως πάλι όχι.

ΑΝ όμως μεγάλος ποινικολόγος των Αθηνών, το όνομα του οποίου ΠΛΕΟΝ γνωρίζω, είναι μπλεγμένος σε απόπειρα δωροδοκίας του, λίγες μέρες πριν την απόπειρα δολοφονίας του και μαγνητοφωνημένος.

ΑΝ πρόσωπα υψηλά , πολύ υψηλά, ιστάμενα, η ταυτότητα των οποίων επίσης μου έχει γίνει γνωστή, έδωσαν ΕΝΤΟΛΕΣ κσι γνωρίζουν πολλά ,που αποσιωπούν.

ΑΝ η αστυνομία , το ψοφοδεές τμήμα της δημοσιογραφίας και γενικότερα το ΣΥΣΤΗΜΑ και η ΕΞΟΥΣΙΑ προσπαθήσουν με πρακτικές ΜΑΦΙΑΣ ,ΚΑΤΑ ΤΑ ΣΥΝΗΘΗ , να συγκαλύψουν τηλεφωνήματα , στοιχεία και τα πρόσωπα αυτά πάση θυσία.

ΑΝ η εισαγγελία βραδυπορήσει , αγνοήσει και θολώσει , υπηρετώντας το σύστημα, ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΤΑ ΤΑ ΣΥΝΗΘΗ.

ΑΝ ο δικηγορικός σύλλογος δεν πράξει στην κρίσιμη στιγμή , όταν έλθει το ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ, το ΚΑΘΗΚΟΝ του.

ΑΝ.
Λέμε ΑΝ.
Λέμε τώρα ΑΝ.

ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΣΥΝΗΓΟΡΟΥ ΤΟΥ ΟΣΟ ΖΩ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΩ.

ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΣΟ ΜΠΟΡΩ.

Από την ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ καθηγητική έδρα.
Που ελέγχει τις ΕΞΟΥΣΙΕΣ με τον δικό της ελεύθερο τρόπο.

Για πολλά χρόνια.
Με κάθε κόστος.

Όπως κάθε έντιμος άνθρωπος που δεν ζει σε ΣΟΚ και ΔΕΟΣ.
Όπως Καθένας που , ανεξάρτητα από πολιτική τοποθέτηση, σέβεται την ΥΠΑΡΞΗ του.”

Δείτε παρακάτω την ανάρτηση του καθηγητή :

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΧΙΟΣ.

Ποτε δεν ασχολήθηκα Ιδιαίτερα.
Γνωρίζω λίγα για αυτόν.
Όσα ήξερα με κρατούσαν μακριά.
Πολύ μακριά.
Ίσως δικαιολογημένα, ίσως πάλι όχι.

ΑΝ όμως μεγάλος ποινικολόγος των Αθηνών, το όνομα του οποίου ΠΛΕΟΝ γνωρίζω, είναι εμπλεγμένος σε απόπειρα δωροδοκίας του ,λίγες μέρες πριν την απόπειρα δολοφονίας του και μαγνητοφωνημένος.

ΑΝ πρόσωπα υψηλά , πολύ υψηλά, ιστάμενα, η ταυτότητα των οποίων επίσης μου έχει γίνει γνωστή, έδωσαν ΕΝΤΟΛΕΣ κσι γνωρίζουν πολλά ,που αποσιωπούν.

ΑΝ η αστυνομία , το ψοφοδεές τμήμα της δημοσιογραφίας και γενικότερα το ΣΥΣΤΗΜΑ και η ΕΞΟΥΣΙΑ προσπαθήσουν με πρακτικες ΜΑΦΙΑΣ ,ΚΑΤΑ ΤΑ ΣΥΝΗΘΗ , να συγκαλύψουν τηλεφωνήματα , στοιχεία και τα πρόσωπα αυτά παση θυσία.

ΑΝ η εισαγγελία βραδυπορησει , αγνοήσει και θολώσει , υπηρετωντας το σύστημα, ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΤΑ ΤΑ ΣΥΝΗΘΗ.

ΑΝ ο δικηγορικός σύλλογος δεν πράξει στην κρίσιμη στιγμή , όταν έλθει το ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ, το ΚΑΘΗΚΟΝ του.

ΑΝ.
Λέμε ΑΝ.
Λέμε τώρα ΑΝ.

ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΣΥΝΗΓΟΡΟΥ ΤΟΥ ΟΣΟ ΖΩ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΩ.

ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΣΟ ΜΠΟΡΩ.

Από την ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ καθηγητική έδρα.
Που ελέγχει τις ΕΞΟΥΣΙΕΣ με τον δικό της ελεύθερο τρόπο.

Για πολλά χρόνια.
Με κάθε κόστος.

Όπως κάθε έντιμος άνθρωπος που δεν ζει σε ΣΟΚ κσι ΔΕΟΣ.
Οπως Καθένας που , ανεξάρτητα από πολιτική τοποθέτηση, σέβεται την ΥΠΑΡΞΗ του.

(https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=593486028228136&id=100027002329755)

Πηγή: makeleio.gr

Ιούλιος 10, 2020

Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Από esfigmenou.blogspot.com

Δεν έγινε δεκτό το αίτημα μας στον Άρειο Πάγο.

Άγιο Όρος, 9 Ιουλίου 2020 (ν.ημ.)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Ιερά Μονή Εσφιγμένου κινδυνεύει!

Ενώ υπεβλήθησαν αιτήσεις, ώστε η εκτέλεση των εφετειακών αποφάσεων για την αποβολή ηγουμένου και μοναχών από την Μονή, να αναβληθεί, μέχρις ότου εκδικασθούν οι αναιρέσεις στον Άρειο Πάγο τον Μάιο 2021, δεν έγινε δεκτό το αίτημα μας.

Και έτσι, χωρίς την αμετάκλητη κρίση του Αρείου Πάγου στα τεράστια νομικά θέματα, η νέα Αδελφότητα ετοιμάζεται να επιχειρήσει πρόωρα την αποβολή όλων μας από την Μονή.

Ας τα πάρουμε από την αρχή:

Η Ιερά Κοινότητα του Αγίου όρους με την 1440/2005 απόφαση της, διόρισε νέα αδελφότητα, καθηγούμενο και μέλη της Γεροντίας ως νέα Ιερά Μονή Εσφιγμένου, ενώ είχαν προηγηθεί αποφάσεις της Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου που κήρυξαν την αδελφότητά μας παράνομη και σχισματικούς.

Οι αποφάσεις αυτές, όπως επανειλημμένα έχουμε ενημερώσει το εκκλησίασμα, έχουν εσφαλμένο εκκλησιαστικό και θρησκευτικό υπόβαθρο. Είμαστε πάντοτε Χριστιανοί Ορθόδοξοι, δεν έχουμε αποκλίνει ούτε κεραία από το δόγμα της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και ο εξοστρακισμός μας, ήλθε για να μην ακούγεται αυτή φωνή, που θυμίζει το βάθρο της πίστης μας και ασκεί κριτική σε όσες πρακτικές αποκλίνουν από αυτό.

Θυμίζουμε, ότι σύμφωνα με τον Καταστατικό Χάρτη του Αγίου Όρους και τις ακατάλυτες παραδόσεις του, για την δημιουργία – ανασύσταση της αδελφότητος και τον διορισμό ηγουμένου ακόμη κι αν εμείς είχαμε αποχωρήσει, οι κεκαρμένοι μοναχοί της, έχοντας συμπληρώσει εξαετία από της κουράς τους, μόνον τότε μπορούν να εκλέξουν ηγούμενο.

Τίποτε από αυτά δεν έγινε. Ο ηγούμενος ορίσθηκε εν μια νυκτί. Η νέα αδελφότητα το ίδιο.

Και επίσης εμείς ποτέ δεν απελαθήκαμε, ποτέ δεν βγήκαμε από την Μονή, αφού υπερασπίζουμε το ιερό μας δικαίωμα, που εμείς νοιώθουμε σαν υποχρέωση, να υπηρετούμε τον Κύριο.

Η νέα αδελφότητα αριθμεί 3 – 4 μοναχούς.

Η αδελφότητά μας, αριθμεί 110 μοναχούς, και ακόμη, παρά την πολεμική, ο αριθμός τους αυξάνεται.

Με ποιόν τρόπο τελικά επιχειρείται η αποβολή μας από την Μονή? Μέσω μιας διεκδικητικής αγωγής!

Σαν δηλαδή, εμείς να επιχειρήσαμε ποτέ να κάνουμε δικό μας το μοναστήρι, τα κελλιά, τα κειμήλια που διαφυλάττουμε σαν κόρη οφθαλμού.

Σαν δηλαδή να μπήκαμε αυθαίρετα και καταλάβαμε το κτήμα του γείτονα και κάνουμε τάχα χρησικτησία! Εγκαταβιούμε αδιάλειπτα σαν αδελφότητα 11 αιώνες. Πώς λοιπόν, μια διορισμένη διοίκηση θα αποβάλει μοναχούς 40 και 50 ετών μοναστικής ζωής, γέροντες 80 και 90 ετών, ακόμη και άρρωστους βαριά?

Το τέχνασμα λοιπόν αυτό, αντάξιο άλλων εποχών, επιχειρούμε, προσφεύγοντας στον Άρειο Πάγο και απευθυνόμενοι στο Θάρρος και την Παρρησία των Ανώτατων Δικαστών, να το αποσυνθέσουμε.

Χωρίς αμετάκλητη απόφαση δεν κρίθηκε τίποτε.

Αλλά και στα Ευρωπαικά Δικαστήρια θα προσφύγουμε. Και σε κάθε άλλο νόμιμο μέσο θα προσφύγουμε.

Ο Ανώτατος Κριτής είναι άλλος και περιμένει.

Μας δίνει δύναμη η πίστη σας, η προσευχή σας και η αλληλεγγύη σας

Πηγή: http://esfigmenou.blogspot.com/2020/07/blog-post.html

Ιούλιος 2, 2020

Μητροπολίτης πρ. Καλαβρύτων Αμβρόσιος: Έχει κάποια σχέση το κείμενο του Αρείου Πάγου με τά δημοσιεύματα στα Μ.Μ.Ε.;

Το Σεβ. Μητροπολίτου πρ. Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβροσίου

Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2020

…Αποδιοπομπαίος…, γράφει Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ!!!

Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

_______Την Τετάρτη 1ην Ιουλίου, δηλ. χθές, σημειώθηκε ένας σεισμός στα Μέσα Ενημερώσεως! Επρόκειτο για την απο καιρό αναμενόμενη Απόφαση του Αρείου Πάγου, έπειτα από την αίτηση  Αναιρέσεως της καθ΄ημών καταδικαστικής Αποφάσεως του Εφετείου Αίγίου σε επτά μηνών φυλάκιση για τη φράση μας ¨φτύστε τους» προκειμένου περί των Ομοφυλοφίλων.

_______Η αίτηση αναιρέσεως δικάσθηκε στον Άρειο Πάγο στις 28 Ιανουαρίου 2020, οπότε με πολύ ενδιαφέρον αναμενόταν  η σχετική Απόφαση.

________Όλως αιφνιδίως χθές στα Μ.Μ.Ε. προβάλλεται ως «είδηση», ότι απορρίφθηκε η αίτηση αναιρέσεως Αμβροσίου από τον Άρειο Πάγο! 

Να μια μικρή συλλογή των σχετικών δημοσιευμάτων: 

  • Αρειος Πάγος: Οριστική καταδίκη Αμβρόσιου για το ομοφοβικό παραλήρημα

    Aπέρριψε ο Άρειος Πάγος την  αίτηση αναίρεσης του πρώην Μητροπολίτη Αμβρόσιου ως προς το σκέλος της καταδίκης του με βάση τον αντιρατσιστικό νόμο. (βλ. ΤΑ ΝΕΑ)

    • ·         Καταδίκη Αμβρόσιου στον Άρειο Πάγο για το ρατσιστικό και ομοφοβικό κήρυγμα Βλ. ΤΟ ΕΘΝΟΣ

    Οριστική καταδίκη του φασιστο-Αμβρόσιου από τον Αρειο Πάγο
    (βλ.. ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ  30 Ιουνίου 2020)

    • Οριστική καταδίκη Αμβροσίου για το ομοφοβικό παραλήρημα  βλ. news
  • Και μεταξύ όλων αυτών κορυφαία δημοσίευση ήταν αυτή της εφημερίδος ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ μέ τίτλο:                   «Αποδιοπομπαίος».
  • ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΩΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΑΜΒΡΟΣΙΟ  

*****************

ΤΟ ΑΝΑΚΥΠΤΟΝ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ;

ΟΝΤΩΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ Η ΑΠΟΦΑΣΗ;

________Εξ όσων ημείς τουλάχιστον γνωρίζουμε η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ Α.Π. ακόμη δεν έχει δημοσιευθή! Απλώς έχει παραδοθή για να την καθαρογράψουν! Έπειτα, αφού θα ελεγχθή, θα την υπογράψουν καί τέλος θα την δημοσιεύσουν!  Οπότε θα γνωρίζουμε το περιεχόμενό της.

______Μέχρι σήμερα το μόνο που γνωρίζουμε είναι μία ανάρτηση στην ιστοσελίδα του Αρείου Πάγου (βλ. www.areiospagos.gr) της 29ης.06.2020, όπου περιέχονται τα εξής:

________Παρακαλώ κάθε έντιμο αναγνώστη να μελετήσει προσεκτικά το κείμενο  αυτό και να σκεφθή: Έχει κάποια σχέση το κείμενο αυτό με τά παραπάνω δημοσιεύματα; 

_______Εμείς, λοιπόν, θα περιμένουμε τήν δημοσίευση της Αποφάσεως του Αρείου Πάγου, για να πληροφορηθούμε τι ακριβώς συμβαίνει.

_______Καί μία παρατήρηση: 

Θα αναγνώσετε παρακάτω το πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της Εφημερίδος των Συντακτών

«Αποδιοπομπαίος»! 

ΑΠΑΝΤΩΜΕΝ: 

 Εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας προς τους Συντάκτες της Εφημερίδος, καθ’ όσον μας βεβαιώνουν, ότι είμαστε αποδιοπομπαίος από το Κράτος του Διαβόλου! Άρα ανήκουμε στην αγκαλιά του Θεού! Αυτό ακριβώς επιδιώκουμε! Τι μας λέγει ο Απόστολος Ιάκωβος:

» μοιχοὶ καὶ μοιχαλίδες! οὐκ οἴδατε ὅτι ἡ φιλία τοῦ κόσμου ἔχθρα τοῦ Θεοῦ ἐστιν; ὃς ἂν οὖν βουληθῇ φίλος εἶναι τοῦ κόσμου, ἐχθρὸς τοῦ Θεοῦ καθίσταται.  (βλ. κεφ. δ΄, 4)

 

Αδελφοί μου,

______Ας μη λησμονούμε τα λόγια του Αποστόλου Παύλου:  «ότι υμίν εχαρίσθη το υπέρ Χριστού, ου μόνον το εις Αυτόν πιστεύειν, αλλά και το υπέρ Αυτού πάσχειν» (Φιλιπ. α’ , 29).     Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν!

Ο πρ. Καλαβρύτων και Αιγιαλείας ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

Αίγιον, 2 Ιουλίου 2020

Πηγή: http://mkka.blogspot.com/2020/07/blog-post.html

Ιούνιος 17, 2020

«Ο Αφορισμός του Πρωθυπουργού και των δύο Υπουργών έγινε αποδεκτός από τον Ουρανό.»

Το Μητροπολίτου πρ. Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβροσίου

ΝΑΙ, Ο ΑΦΟΡΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΥΡΟΣ!

Η ΔΙΚΑΙΩΣΙΣ ΗΜΩΝ

ΗΛΘΕΝ ΕΞ ΟΥΡΑΝΟΥ!

ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ!

________ Θα μας επιτρέψετε, αγαπητοί μου αναγνώστες, να αναφερθούμε για μια ακόμη φορά στο θέμα του επιβληθέντος Αφορισμού και να κλείσουμε πλέον το θέμα αυτό.

_______Ο Πανάγαθος Θεός ευδόκησε να επικυρώσει τον Αφορισμό με δύο τρόπους:

α) Ένας χαριτωμένος από τον Θεό ασκητής εδήλωσεν, ότι «ο Αφορισμός του Πρωθυπουργού και των δύο Υπουργών έγινε αποδεκτός από τον Ουρανό. ‘Ηταν δίκαιος! Δίκαιος, και ο Ουρανός τον αποδέχθηκε….», καθώς σημειώνει ο κ. Διονύσιος Μακρής (βλ. Στύλος Ορθοδοξίας, αριθμ. φ. 222/ Ιούνιος 2020, σελ.3. Επομένως αυτό είναι μήνυμα εξ Ουρανού! Τα συμπεράσματα δικά σας.

β) Υπάρχει όμως και ένα ακόμη μήνυμα «εξ ανθρώπων», το οποίον και αποτελεί την χαριστική βολή πρός όλους εκείνους, οι οποίοι έσπευσαν να δηλώσουν ότι ο Αφορισμός είναι «ανίσχυρος και ανυπόστατος»! 

________Πρόκειται για μια επιστημονική πραγματεία, την οποία συνέγραψε και δημοσιοποίησε ο άγνωστος εις ημάς Ελλογιμώτατος κ. Κυριάκος Κυριαζόπουλος, Καθηγητής του Κανονικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ο ευλογημένος αυτός άνθρωπος,  με δική του πρωτοβουλία, συνέγραψε και εδημοσίευσε μια επιστημονική πραγματεία με θέμα: «Είναι έγκυρος ο αφορισμός του Αμβρόσιου κατά Μητσοτάκη, Κεραμέως και Χαρδιαλιά;». Η επιστημονική αυτή πραγματεία αρχικώς δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα «pentapostagma», από την  οποίαν και την δανειζόμεθα  σήμερα, ακολούθως δε και στη ηλεκτρονική εφημερίδα «romfea.gr», Σας την προσφέρουμε ακέραιη παρακάτω.

________Η επιστημονική αυτή πραγματεία, λοιπόν, αποτελεί, όπως προαναφέραμε, την χαριστική βολή πρoς όλους εκείνους, οι οποίοι έσπευσαν να δηλώσουν, ότι ο Αφορισμός είναι «ανίσχυρος καί ανυπόστατος» (βλ. Ανακοίνωση της Ι.Σ.), προσέτι δέ προς τους Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτας Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομον και Αρκαλοχωρίου κ. Ανδρέαν. 

_________Σας παραθέτουμε, λοιπόν, στην αρχή του παρόντος Σημειώματος το τελικό πόρισμα της επιστημονικής αυτής πραγματείας, ακολούθως δε και ολόκληρο το κείμενο. Πριν κλείσουμε το παρόν Σημείωμα θα θέλαμε να εκφράσουμε δημοσίως την βαθύτατη ευγνωμοσύνη  μας προς τον Ελλογιμώτατο κ. Κυριαζόπουλο για την μεγάλην προς ημάς ευεργεσίαν του! Ο Πανάγαθος Θεός τον ενέπνευσε και τον χρησιμοποίησε ως Όργανον της Θείας Χάριτος καί ως Φωνήν  εκ του Ουρανού για να δώσει μια αποστομωτική απάντηση προς εκείνους, οι οποίοι μας κατέκριναν για την πράξη μας. 

_______Αδελφοί μου, «ει ο Θεός μεθ’ ήμών, ουδείς καθ’ ημών!»

+ Ο πρ. ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

Αίγιον, 15.06.2020

  *************************

4 – ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ – ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΤΟΥ ΤΙΤΛΟΥ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΑΡΘΡΟΥ

Η ορθή απάντηση στο κεντρικό ερώτημα του θέματος του παρόντος άρθρου είναι η ακόλουθη:

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιος επέβαλε έγκυρο – κατά την εσωτερική ή κανονική έννομη τάξη της Εκκλησίας – αφορισμό στην Υπουργό Παιδείας – Θρησκευμάτων κα Νίκη Κεραμέως, τον Πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Υφυπουργό Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Κρίσεων κ. Νίκο Χαρδαλιά, για τους ακόλουθους λόγους:

1 – Ο αφορισμός αυτός είχε ήδη επιβληθεί και αυτοδικαίως, δηλαδή δυνάμει της Αγίας Γραφής (Θεάνθρωπος Χριστός: Ματθ. 12, 32. Απόστολος Παύλος: Γαλ. 1, 6-8), πριν την τυπική επιβολή του από τον αφορίσαντα Μητροπολίτη, διότι αφορά την αμφισβήτηση της θείας φύσης του Θεανθρώπου μέσω αθεϊας.

2 – Η αντίθεση του συγκεκριμένου αφορισμού στο άρθρο 4 γραμμ. θ) σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζεται από την κρατική έννομη τάξη, αλλά η ισχύς του παραμένει αναλλοίωτη στην εσωτερική ή κανονική έννομη τάξη της Εκκλησίας, την οποία κυρίως και πρωτίστως ενδιαφέρει.

3 – Η αιτία του αφορισμού είναι δίκαιη, διότι αφορά την αμφισβήτηση της θείας φύσης του Θεάνθρωπου Χριστού, η οποία αμφισβήτηση είναι διαφορετική για την κα Κεραμέως και διαφορετική για τον κ. Μητσοτάκη και τον κ. Χαρδαλιά, κατά το υποκεφάλαιο 3.1. του παρόντος άρθρου.

4 – Ο αφορισμός αυτός δεν είναι καταχρηστικός, επειδή δεν είναι πολιτικός, έστω και αν αφορά πολιτικά και μάλιστα κυβερνητικά στελέχη.

5 – Επειδή ο εν λόγω αφορισμός έχει επιβληθεί για θέματα πίστης, δηλαδή αμφισβήτησης της θείας φύσης του Θεανθρώπου, εγκύρως και κανονικώς επιβλήθηκε από τον εφησυχάζοντα Μητροπολίτη πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιο.

6 – Πρόκειται για μεγάλο αφορισμό, δηλαδή για στέρηση της θείας κοινωνίας και της εκκλησιαστικής κοινωνίας σε δημόσιο επίπεδο (forum externum) και όχι στο χώρο της συνείδησης (forum internum).

7 – Όλοι οι Επίσκοποι της Εκκλησίας της Ελλάδος αλλά και των λοιπών Αυτοκέφαλων Ορθόδοξων Εκκλησιών δεσμεύονται από την επιβολή του υπόψη αφορισμού μέχρι της λύσεώς του από τον αφορίσαντα Μητροπολίτη και ως εκ τούτου υποχρεούνται, δυνάμει του 5ου κανόνα της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, να μην μεταδίδουν τη θεία κοινωνία και να μην δέχονται σε δημόσια εκκλησιαστική κοινωνία τους αφορισθέντες.

8 – Οι αφορισθέντες έχουν δικαίωμα προσφυγής στη Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, αν ισχυρίζονται ότι ο αφορισμός τους ήταν άδικος (δηλαδή χωρίς κανονική αιτία), κατά τον 5ο κανόνα της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου.

9 – Εξουσία λύσης του ως άνω αφορισμού έχει μόνον ο αφορίσας Μητροπολίτης, κανένας άλλος Μητροπολίτης, ούτε η Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, ούτε Οικουμενική Σύνοδος.

10 – Η λύση του ανωτέρω αφορισμού μπορεί να γίνει από τον αφορίσαντα Μητροπολίτη με την ανάγνωση της συγχωρητικής ευχής, ύστερα από την αποδοχή από τον εν λόγω Μητροπολίτη της ειλικρινούς μετάνοιας των αφορισθέντων. Βεβαίως, επί αποβιωσάντων, υπάρχουν και οι συγχωρητικές ευχές «εις πάσαν Αράν, και Αφορισμόν, εις Τεθνεώτα, αναγινωσκόμεναι παρά Αρχιερέως, ή εξ ανάγκης, παρά Πνευματικού Πατρός, ει ου πάρεστιν Αρχιερεύς» (εκδ. Αστέρος, σελ. 226-228). Αλλά η λύση του αφορισμού, στην περίπτωση των αποβιωσάντων, επαφίεται αποκλειστικά στο έλεος του Αγίου Τριαδικού Θεού»

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

Είναι έγκυρος ο αφορισμός του Αμβρόσιου κατά Μητσοτάκη, Κεραμέως και Χαρδιαλιά;

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιος επέβαλε έγκυρο – κατά την εσωτερική ή κανονική έννομη τάξη της Εκκλησίας – αφορισμό στην Υπουργό Παιδείας – Θρησκευμάτων κα Νίκη Κεραμέως, τον Πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Υφυπουργό Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Κρίσεων κ. Νίκο Χαρδαλιά, για τους ακόλουθους λόγους…

Του Κυριάκου Κυριαζόπουλου,

καθηγητή (επ.) του Εκκλησιαστικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Α.Π.Θ., δικηγόρου παρ’ Αρείω Πάγω, θεολόγου.

1 – ΕΙΣΑΓΩΓΗ

            Είναι ευρύτατα γνωστό ότι, προκειμένου να αντικατασταθεί ο Χριστός από τον Αντίχριστο – όπως αποκαλύπτεται στο θεολογικότατο και τελευταίο βιβλίο της Αγίας Γραφής και της Καινής Διαθήκης, την Αποκάλυψη του Αποστόλου και Ευαγγελιστή Ιωάννη του Θεολόγου (σχετικώς παραπέμπω στα 101 ωριαία μαθήματα πατερικής ερμηνείας της Αποκαλύψεως από τον Γέροντα Αθανάσιο Μυτιληναίο, τα οποία υπάρχουν σε ηχητικά αρχεία, σε βίντεο και σε απομαγνητοφωνήσεις) –  πρέπει να αμφισβητηθεί η θεία φύση του Θεανθρώπου Χριστού, έτσι ώστε ο Χριστός να υποβιβαστεί σε απλό άνθρωπο, ιδρυτή της δήθεν ανθρωπογενούς θρησκείας του Χριστιανισμού, στο ίδιο επίπεδο με τους ανθρώπους – ιδρυτές ανθρωπογενών θρησκειών.

Kληρικοί και θεολόγοι, καθώς και εύποροι εκκλησιαστικοί χρηματοδότες  θρησκευτικών ιστότοπων (sites) και διαχειριστές τέτοιων ιστότοπων (οι οποίοι μπορούν να αποκλείουν εξ αυτού του λόγου ακόμη και επιστημονικά δημοσιεύματα τα οποία δεν συμφέρουν ή δυσαρεστούν τη θρησκευτική παγκοσμιοποίηση) – οι οποίοι είναι οπαδοί της θρησκευτικής παγκοσμιοποίησης ή διεθνισμού ή οικουμενισμού, ή ελέγχονται επαγγελματικά ή οικονομικά από τέτοιους οπαδούς – έχουν διαμορφώσει και πλασάρει στην εκκλησιαστική και πολιτική πιάτσα το εξής σοφιστικό δίλημμα: «μεσότητα ή ακρότητα (ή εξτρεμισμός)».

Με τον όρο μεσότητα εννοούν είτε την άμεση και χονδροειδή αμφισβήτηση είτε την έμμεση και λεπτεπίλεπτη αμφισβήτηση της θείας φύσης του Θεανθρώπου Χριστού. Κατά την εναλλακτική «λογική» των οπαδών της θρησκευτικής παγκοσμιοποίησης, όλες οι προσωπικότητες της γραμμής της ανομίας (δηλαδή της αμφισβήτησης του αληθινού Θεού) της Αγίας Γραφής από τον Κάιν μέχρι τον Ιούδα και μέχρι σήμερα εφάρμοζαν και εφαρμόζουν τη «μεσότητα».

Με τον όρο ακρότητα (ή εξτρεμισμό) εννοούν την ειλικρινή και σαφή υπεράσπιση της θείας φύσης του Θεανθρώπου Χριστού. Κατά την εναλλακτική «λογική» των οπαδών της θρησκευτικής παγκοσμιοποίησης, όλες οι προσωπικότητες της γραμμής της ευσεβείας (δηλαδή της υπεράσπισης της πίστης στον αληθινό Θεό) από τον Άβελ μέχρι τον ληστή επί του Σταυρού και μέχρι σήμερα, περιλαμβανομένων των Μαρτύρων, των Ομολογητών και των Οσίων, εφάρμοζαν και εφαρμόζουν την ακρότητα (ή τον εξτρεμισμό). Με την ίδια εναλλακτική «λογική» τους, αποδέχονται, σε προσωπικό επίπεδο ή σε κλειστό κύκλο, αλλά όχι δημόσια, ενίοτε και δημόσια αλλά με λεπτεπίλεπτη αμφισβήτηση, τα εξής: «Μα τί ακραίοι ήταν αυτοί οι Μάρτυρες! Δεν θα μπορούσαν να ρίξουν λίγο θυμίαμα προς τιμήν των ειδώλων, για να μην τους βασανίσουν και να μην τους σκοτώσουν οι δήμιοί τους και έτσι να γλυτώσουν τη ζωή τους; Αλλά τί μας νοιάζει εμάς τους σημερινούς; Εμείς, ως κληρικοί και θεολόγοι, θα τους επαινούμε στις δημόσιες ομιλίες μας, αλλά προσωπικά θα αποφεύγουμε το παράδειγμά τους ως ακραίο»!!!

Το σοφιστικό δίλημμα [μεσότητα ή ακρότητα (εξτρεμισμός)] των οπαδών της θρησκευτικής παγκοσμιοποίησης – η οποία ακριβώς οικοδομείται πάνω στην άμμο της αμφισβήτησης της θείας φύσης του Θεανθρώπου Χριστού – διαφοροποιεί από τώρα τους συντασσόμενους απερίφραστα και χωρίς περιστροφές κάθε είδους με τη θεία φύση του Θεανθρώπου Χριστού, από εκείνους που την αμφισβητούν με διαφόρους τρόπους εμφανείς ή συγκεκαλυμμένους.

Το σοφιστικό δίλημμα [μεσότητα ή ακρότητα (εξτρεμισμός)] των οπαδών της θρησκευτικής παγκοσμιοποίησης – η οποία ακριβώς οικοδομείται πάνω στην άμμο της αμφισβήτησης της θείας φύσης του Θεανθρώπου Χριστού – δημιουργεί από τώρα το πλαίσιο της σύνταξης των οπαδών της με εκείνους που θα διώκουν στο προσεχές μέλλον τους πιστούς της αληθινής Εκκλησίας, του λείμματος κατά τον Απόστολο των Εθνών΄Παύλο και κατά τον Απόστολο και Ευαγγελιστή Ιωάννη τον Θεολόγο στην Αποκάλυψη, με τη χρήση του καταδιωκτικού ποινικού μηχανισμού του κράτους, όταν θεσπιστεί το έγκλημα του «θρησκευτικού εξτρεμισμού», κατά εκείνων που δεν αποδέχονται τη θρησκευτική παγκοσμιοποίηση, καθώς και με τη χρήση των σύγχρονων βασανιστηρίων, όταν τεθεί πιθανώς η ψυχιατρική επιστήμη στην υπηρεσία του ήδη διαμορφούμενου αυταρχικού κράτους, το οποίο θα έχει ως πρότυπό του τα κομμουνιστικά καθεστώτα του 20ου και του 21 αιώνα.

Το σοφιστικό δίλημμα [μεσότητα ή ακρότητα (εξτρεμισμός)] των οπαδών της θρησκευτικής παγκοσμιοποίησης – η οποία ακριβώς οικοδομείται πάνω στην άμμο της αμφισβήτησης της θείας φύσης του Θεανθρώπου Χριστού – αντιμετώπισε και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης τότε εν ενεργεία και σήμερα πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιος στη αντιπαράθεσή του με συνάδελφο Μητροπολίτη, προς τον οποίο απηύθυνε, πριν λίγα χρόνια, ανοικτή επιστολή που επικεντρώνεται στο εν λόγω σοφιστικό δίλημμα.

Το σοφιστικό δίλημμα [μεσότητα ή ακρότητα (εξτρεμισμός)] των οπαδών της πολιτικής παγκοσμιοποίησης αντιμετώπισε και ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ (βλ. «Μαίνεται» ο… πόλεμος twitter – Τραμπ! Του μπλόκαρε σχόλιο για την κατάσταση στη Μινεάπολη!)

Το ζήτημα του αφορισμού από τον Μητροπολίτη πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιο του Πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, της Υπουργού Παιδείας – Θρησκευμάτων κας Νίκης Κεραμέως και του Υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Κρίσεων κ. Νίκου Χαρδαλιά – ανεξάρτητα από την εγκυρότητά του ή μη – ανάγεται επίσης στο σοφιστικό δίλημμα [μεσότητα ή ακρότητα (εξτρεμισμός)] των οπαδών της θρησκευτικής παγκοσμιοποίησης – η οποία ακριβώς οικοδομείται πάνω στην άμμο της αμφισβήτησης της θείας φύσης του Θεανθρώπου Χριστού.

Η απάντηση στο ερώτημα αν είναι έγκυρος ο αφορισμός του Μητροπολίτη πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβροσίου, ο οποίος επιβλήθηκε σε βάρος του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, Πρωθυπουργού, της κας Νίκης Κεραμέως,  Υπουργού Παιδείας – Θρησκευμάτων και του κ. Νίκου Χαρδαλιά, Υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Κρίσεων, προϋποθέτει την απάντηση στα προηγούμενα και ειδικότερα ερωτήματα, που διατυπώνονται ως τίτλοι των υποκεφαλαίων του κεφαλαίου 3 του παρόντος άρθρου.

2 – ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΟΝ ΑΦΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ ΚΑΤΑ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ, ΚΕΡΑΜΕΩΣ ΚΑΙ ΧΑΡΔΑΛΙΑ

Τα γεγονότα που σχετίζονται με τον αφορισμό από τον Μητροπολίτη πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβροσίου του Πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, της Υπουργού Παιδείας – Θρησκευμάτων κας Νίκης Κεραμέως και του Υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Κρίσεων κ. Νίκου Χαρδαλιά, καθώς και με τις θετικές ή αρνητικές αντιδράσεις Μητροπολιτών της Εκκλησίας της Ελλάδος και της Ημιαυτόνομης Εκκλησίας της Κρήτης, είναι τα ακόλουθα:

1 – Ο Μητροπολίτης πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιος, με τις από 1-5-2020 και 14-5-2020 επιστολές του προς την Υπουργό Παιδείας – Θρησκευμάτων κα Νίκη Κεραμέως, κάλεσε την Υπουργό Παιδείας – Θρησκευμάτων να ανακαλέσει, μέχρι την παρελθούσα Κυριακή της Σαμαρείτιδος, τη δήλωση αυτής της 30-4-2020, κατά την οποία «1) δεν υπεισερχόμαστε σε θέματα πίστης, αλλά 2) οι ειδικοί (δηλαδή η θεοποιημένη από την Κυβέρνηση ως είδωλο ιατρική επιστήμη, δηλαδή μερικά μέλη της ιατρικής επιστήμης συνεργαζόμενα με την Κυβέρνηση) έχουν τοποθετηθεί για τους τρόπους μετάδοσης του ιού και αυτοί περιλαμβάνουν και το σάλιο» (Βλ. το άρθρο μου με τίτλο «Περαιτέρω διεύρυνση του χάσματος μεταξύ Αρχιεπισκόπου-ΔΙΣ, και λαού του Θεού, https://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/36862-peraitero-dieurunsi-tou-xasmatos-metaju-arxiepiskopou-dis-kai-laou-tou-theou).

Κατά το σκεπτικό του Μητροπολίτη πρώην Καλαβρύτων, επειδή η συγκεκριμένη δήλωση της Υπουργού Παιδείας – Θρησκευμάτων εμπεριείχε βλασφημία κατά της Θείας Κοινωνίας και ως εκ τούτου κατά της Εκκλησίας, δηλαδή αμφισβήτηση της θείας φύσης του Θεανθρώπου Χριστού – την οποία πράγματι εμπεριείχε -, θα έπρεπε, μέσα στην ταχθείσα από τον Μητροπολίτη προθεσμία προς την Υπουργό, εκείνη να ανακαλέσει την εν λόγω δήλωσή της, η οποία προκάλεσε σκανδαλισμό στον λαό του Θεού που είναι, κατά συντριπτική πλειοψηφία, και λαός της Πολιτείας. Διότι στη δήλωση της αυτή προέβη με την ιδιότητα της Υπουργού – αντί να διαχωρίσει την ιδιότητά της αυτή από την προσωπική της πεποίθηση τη μη σύμφωνη με την εκκλησιαστική πεποίθηση – επικαλούμενη γνώμες καθηγητών ιατρικής συνεργαζόμενων με την Κυβέρνηση κατά τις οποίες η Θεία Κοινωνία μολύνει με κορωναϊό (π.χ. κ. καθηγητής κ. Σύψας)  και μη λαμβάνοντας γνώμες άλλων καθηγητών ιατρικής οι οποίοι υποστήριξαν εξ αρχής και επανειλημμένως ότι η Θεία Κοινωνία δεν μολύνει με καμία νόσο (π.χ. καθηγήτρια κα Γιαμαρέλλου)  (Βλ. https://mkka.blogspot.com/search?updated-max=2020-05-18T07:00:00%2B03:00&max-results=1).

Σημειωτέον ότι τη δήλωσή της αυτή η ίδια Υπουργός είχε πραγματοποιήσει δύο (2) ώρες πριν την από 30-4-2020 συνεδρίαση της Διαρκούς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπαγορεύοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο προς την ίδια Διαρκή Σύνοδο την απαγόρευση της Θείας Κοινωνίας, με το σκεπτικό ότι η Θεία Κοινωνία μολύνει με κορωναϊό τους μεταλαμβάνοντες πιστούς (Την εν λόγω δήλωση της Υπουργού βλ. σε:

https://www.youtube.com/watch?v=xk42TdKLwyI&feature=emb_title

Την δήλωση αυτή η συγκεκριμένη Υπουργός είχε επαναλάβει και προηγουμένως, όταν άρχισε να εκδίδει τις γνωστές και συνεχόμενες κοινές υπουργικές αποφάσεις της (ΚΥΑ) με τον  Υπουργό Υγείας κ. Κικίλια, με τις οποίες αρχικά έκλεισε τους Ναούς και στη συνέχεια επέτρεψε την παρουσία μόνο των κληρικών σε τούτους, δήθεν για να μην μολυνθούν οι πιστοί από τη Θεία Κοινωνία. Μάλιστα την απαγόρευση της Θείας Λειτουργίας και της Θείας Κοινωνίας η Κυβέρνηση τις είχε επιβάλει με τη χρήση αφόρητης αστυνομοκρατίας και αυστηρών προστίμων, και μάλιστα κατά ασεβέστατο τρόπο τη Μεγάλη Εβδομάδα και την Ανάσταση.

Σημειωτέον ότι εκείνες οι ΚΥΑ, με τις οποίες απαγορευόταν πλήρως η Θεία Λειτουργία και η Θεία Κοινωνία, ήταν αντίθετες προς το Σύνταγμα και το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων και υπό το επιβληθέν καθεστώς δημόσιας έκτακτης ανάγκης (public emergency), όπως απέδειξα με τα εξής άρθρα μου:

1 – Η προσωρινή απαγόρευση της λατρείας, για την προστασία της υγείας, παραβιάζει τη θρησκευτική ελευθερία

(https://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/35960-i-prosorini-apagoreusi-tis-latreias-gia-tin-prostasia-tis-ugeias-parabiazei-ti-thriskeutiki-eleutheria)

2 – Γιατί η Κυβέρνηση επιμένει να παραβιάζει την ελευθερία της λατρείας και γιατί ο Αρχιεπίσκοπος την υποστηρίζει;

(https://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/36207-giati-i-kubernisi-epimenei-na-parabiazei-tin-eleutheria-tis-latreias-kai-giati-o-arxiepiskopos-tin-upostirizei).

2 – Την παρελθούσα Κυριακή της Σαμαρείτιδος 17-5-2020, ο Μητροπολίτης πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιος αφόρισε τον Πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, την Υπουργό Παιδείας – Θρησκευμάτων κ. Νίκη Κεραμέως και τον Υφυπουργό Πολιτικής Προστασίας κ. Νίκο Χαρδαλιά – μετά τη Θεία Λειτουργία την οποία τέλεσε στον Ιερό Ναό της Φανερωμένης Αιγίου μπροστά στην εικόνα της Παναγίας Τρυπητής ή της Υπεραγίας Θεοτόκου της Ζωοδόχου Πηγής, της Πολιούχου του Αιγίου – με την ιεροτελεστία αφορισμού, όπως είναι καταχωρημένη στο blog του Μητροπολίτη πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας (βλ. το video της ιεροτελεστίας του αφορισμού  (βλ. το κείμενο του αφορισμού)

https://www.youtube.com/watch?v=-VhIL6Ld9qI&feature=emb_title

3 – Ερωτάται αν ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ. Ιερώνυμος Β΄ έδωσε εντολή να εκδοθεί δελτίο τύπου της Ιεράς Συνόδου ανήμερα την Κυριακή της Σαμαρείτιδος 17-5-2020, όταν οι Συνοδικοί Μητροπολίτες – Μέλη της Διαρκούς Συνόδου βρίσκονταν στις Επαρχίες τους ή λειτουργούσαν σε Ναούς των Μητροπόλεών τους και γι’ αυτό δεν συνεδρίασε είτε με φυσική παρουσία είτε μέσω τηλεδιάσκεψης η ίδια Διαρκής Σύνοδος. Ποιος άραγε άλλος εκκλησιαστικός αξιωματούχος θα μπορούσε να δώσει τέτοια εντολή, πλην του Αρχιεπισκόπου; Αν τη συγκεκριμένη εντολή έδωσε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, δεν είχε σχετική εξουσιοδότηση της Διαρκούς Συνόδου και θα έπρεπε την προσωπική του άποψη να την εμφανίσει δημοσίως ως προσωπική άποψη του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και όχι ως δήθεν απόφαση της Διαρκούς Συνόδου. Το από 17-5-2020 δελτίο τύπου της φερόμενης «Διαρκούς Συνόδου»

1) υποστηρίζει άμεσα τα τρία κυβερνητικά στελέχη που αφορίστηκαν από τον Μητροπολίτη πρώην Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιο εκείνη την Κυριακή το πρωί, επειδή αμφισβήτησαν τη θεία φύση του Χριστού, η μεν Υπουργός Παιδείας – Θρησκευμάτων κα Κεραμέως με τη βλασφημία της Θείας Κοινωνίας ότι δήθεν μολύνει με κορωναϊό, οι δε  Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης και Υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Κρίσεων κ. Νίκος Χαρδαλιάς με την προώθηση της υποδομής για το τσιπάρισμα (νομοθετική δυνατότητα επιβολής υποχρεωτικού εμβολιασμού, διοικητική εισαγωγή του 5G), και

2) αποδοκιμάζει έμμεσα τον συνάδελφο Μητροπολίτη πρώην Καλαβρύτων.

Το από 17-5-2020 δελτίο τύπου της φερόμενης «Ιεράς Συνόδου» έχει ως εξής:

«Κατόπιν σχετικών ερωτημάτων δημοσιογράφων ανακοινώνεται ότι μόνο η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας (Ι.Σ.Ι.) της Εκκλησίας της Ελλάδος, δηλαδή η Ολομέλεια των Μητροπολιτών Της, έχει την αρμοδιότητα επιβολής του αφορισμού σε βάρος μέλους της ορθοδόξου Εκκλησίας της Ελλάδος.

Κατά το άρθρο 4 περίπτωση θ΄ του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος (νόμος 590/1977, ΦΕΚ Α’ 146/31.5.1977): «Η Ι.Σ.Ι. της Εκκλησίας της Ελλάδος αποφαίνεται περί  παντός ζητήματος αφορώντος εις την Εκκλησίαν. Ειδικώτερον αύτη:… θ) Αποφασίζει δια την επιβολήν ποινής αφορισμού κατά τα υπό των Ιερών Κανόνων οριζόμενα».

Κάθε απόφαση καταγνώσεως του αφορισμού εναντίον μέλους της ορθοδόξου Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία δεν εκδόθηκε από την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας Της, είναι ανυπόστατη και ανίσχυρη.

Εκ του Γραφείου Τύπου της Ιεράς Συνόδου».

 

4 – Τον αφορισμό της η Υπουργός Παιδείας – Θρησκευμάτων κα Νίκη Κεραμέως σχολίασε, σε συνέντευξή της στην τηλεόραση του ΑΝΤ1, ως εξής:

«Θα μπορούσα να απαντήσω με πολλούς τρόπους στο συγκεκριμένο θέμα. Ο καθένας μπορεί να λέει και να πράττει όπως κρίνει. Εγώ θεωρώ ότι κινηθήκαμε υπεύθυνα με γνώμονα πάντα την προστασία της δημόσιας υγείας και το δημόσιο συμφέρον προκειμένου να προστατεύσουμε τους πιστούς κάθε δόγματος.

Κι αυτό παρά την εξαιρετική δυσκολία του εγχειρήματος και το πολύ δυσάρεστο του όλου εγχειρήματος. Ας μην αφήσουμε, όμως, κάποιες ακραίες θέσεις και πράξεις να αμαυρώσουν το κλίμα και όλα αυτά τα σημαντικά που κερδίσαμε όλοι μαζί ενωμένοι» (https://www.romfea.gr/diafora/37128-kerameos-as-min-afisoume-kapoies-akraies-prajeis-na-amaurosoun-to-klima).

5 – Τον αφορισμό του ο Υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας κ. Νίκος Χαρδαλιάς σχολίασε ως εξής:

«Σήμερα είναι μια μέρα χαράς και ελπίδας. Άνοιξαν και πάλι οι Εκκλησίες μας. Αυτή τη μέρα κανένας κήρυκας του μίσους και της αμάθειας δεν μπορεί να τη χαλάσει.

Όσοι μεγαλώσαμε με αρχές και αξίες, με την Πίστη μας να μας κατευθύνει και να μας οδηγεί, μάθαμε ν’ αγαπάμε και να συγχωρούμε. Όχι να μισούμε.

Σήμερα το πρωί, την ώρα του ανυπόστατου Μεγάλου Αφορισμού, επισκέφθηκα τον ΙΝ της ενορίας μου τον Άγιο Γεώργιο Καρέα και άναψα ένα κερί προσευχόμενος για την ψυχή εκείνων που με πρόσχημα την Χριστιανοσύνη μας κηρύσσουν το μίσος.

Η Ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος απαντάει σε όλα…».

6 – Ο Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης δεν σχολίασε τον αφορισμό του.

7 – Ο Μητροπολίτης πρώην Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος,  στις 18-5-2020 σε ανάρτησή του στο προσωπικό του blog, απάντησε, μεταξύ άλλων, στα ανωτέρω σχόλια της κας Νίκης Κεραμέως, Υπουργού Παιδείας – Θρησκευμάτων, και του κ. Νίκου Χαρδαλιά, Υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Κρίσεων, ως εξής:

«Το σφάλλειν ανθρώπινον, το εμμένειν σατανικόν», έλεγαν οι σοφοί άνθρωποι σε άλλες εποχές! Δυστυχώς όμως στην εποχή μας βλέπουμε την αλλοίωση των χαρακτήρων! Τα ηγετικά Πρόσωπα της Κοινωνίας σήμερα ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ  τα λάθη τους! Οπότε ο πέλεκυς, ως παιδαγωγικό μέσο, καθίσταται αναγκαίος!

Η Κυρία Κεραμέως, ως Υπουργός των Θρησκευμάτων, την 30ήν Απριλίου 2020 προέβη σε μια Δήλωση… ΚΑΤΑΣΤΡΕΠΤΙΚΗ για την συνείδηση των Ορθοδόξων Χριστιανών! Υποστήριξε την άποψη ότι με το σάλιο μεταδίδεται ο Κορονοϊός και συνεπώς οι πιστοί πρέπει να μη μεταλαμβάνουν το Σώμα και το Αίμα του Χριστού! Υποστήριξε την άποψη, ότι αυτό υποστηρίζουν «οι ειδικοί», δηλ. κάποιοι γιατροί, πλην όμως για τα θέματα της θείας λατρείας «ειδικοί» προκειμένου για τη Θεία Κοινωνία δεν είναι οι γιατροί… αλλ’ οι Επίσκοποι και γενικώτερα οι Κληρικοί, οι οποίοι και τελεσιουργούν το Μυστήριο. Γιατί η Κυρία Υπουργός κλείνει τα αυτιά της στον εξαίρετο και ευλαβέστατο κληρικό του Νοσοκομείου Λοιμωδών Νόσων Δυτικής Αττικής, τον π. Στέφανο Νταλιάνη;

Με μια ΑΥΣΤΗΡΩΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ επιστολή μας προς την Κυρίαν  Κεραμέως, με ημερομηνίαν την 1ην Μαϊου, της υπεδείξαμε το φρικτό λάθος της και την παρεκαλέσαμε να το επανορθώσει με μια νεώτερη Δήλωσή της. Ο υποβαλών την παράκλησιν και χαράσσων τις γραμμές αυτές, είναι και αυτός ένα Δημόσιο Πρόσωπο, ένας Ιεράρχης της Εκκλησίας του Χριστού, ο οποίος μάλιστα υπηρέτησε την Μητέρα Εκκλησία και την Πατρίδα μας επί ΠΕΝΗΝΤΑ και ΟΚΤΩ έτη, εκ των οποίων τα ΣΑΡΑΝΤΑ ΤΡΙΑ (43) ως Αρχιερεύς! Και μόνον δια το γεγονός αυτό ώφειλε να μας δώσει μιά απάντηση. Έστω και με ένα τηλεφώνημα! Δυστυχώς δεν το έπραξε! Μας αγνόησε παντελώς!

Έτσι, με μια δεύτερη επιστολή μας, με ημερομηνίαν 14 Μαϊου υπομνήσαμε την εκκρεμότητα και παρεκαλέσαμε να μην μας αγνοήσει, διότι οι συνέπειες θα είναι πολύ σοβαρές! Δυστυχώς και για δεύτερη φορά… απέρριψε την ικεσία μας…

Οπότε ο κόμπος έφθασε στο χτένι!… Και το πράττομεν όχι από μίσος, όχι από κακία, αλλά από αγάπη! (…)

(…) και τοιουτοτρόπως εξοφλούμε το χρέος μας ως Ιεράρχης, δηλ. ως υπερασπιστής της μοναδικής και αληθινής Χριστιανικής Πίστεως! Η ενέργειά μας ασφαλώς και θα ταράξει τα λιμνάζοντα ύδατα! Είναι και αυτός ένας από τους στόχους μας! Διότι, ενώ η Ορθοδοξία μας αλλοιώνεται και παραχαράσσεται, δυστυχώς η Ιεραρχία μας «κοιμάται τον ύπνον του δικαίου»!!!! Μακάρι η τολμηρή αυτή ενέργειά μας να αφυπνήσει τις συνειδήσεις των Αδελφών μας Αρχιερέων προς δόξαν Κυρίου.

Στους αφωρισμένους πλέον… εύχομαι ΚΑΛΗΝ ΜΕΤΑΝΟΙΑΝ!».

8 – Ο τέως Υπουργός Παιδείας – Θρησκευμάτων του ΣΥΡΙΖΑ κ. Νίκος Φίλης σχολίασε τον ανωτέρω αφορισμό από τον Μητροπολίτη πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιο ως εξής:

«Δεν με αφορά η γραφικότητα και η μισαλλοδοξία του ακραίου ιδιώτη κ. Αμβρόσιου… Αλλά με ενδιαφέρει η στάση της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία είπε ότι μόνο η ίδια με συνεδρίαση μπορεί να αφορίσει. Γίνεται εν έτει 2020 η Εκκλησία να μπορεί να αφορίσει όποιον θέλει; Τον πρωθυπουργό ή τον οποιονδήποτε κρατικό λειτουργό; Δεν μπορεί η Εκκλησία να διατηρεί το αναχρονιστικό προνόμιο του αφορισμού»

9 – Ο Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Star της 18-5-2020, δήλωσε ότι «οι διαποιμαίνοντες επίσκοποι μια κανονική δικαιοδοσία μπορούν να καταγνώσουν την αίρεση, την κακοδοξία (…) αλλά η αποκοπή από το Σώμα της Εκκλησίας ενός μέλους της γίνεται μόνο συνοδικώς» (orthodoxia.info).

10 – Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, μιλώντας σε δημοσιογράφους στην Καλαμάτα στις 19-5-2020, όταν ρωτήθηκε για τον αφορισμό των ανωτέρω πολιτικών – κυβερνητικών στελεχών από τον Μητροπολίτη πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιο, απάντησε τα εξής:

«Έχουμε να συζητήσουμε σοβαρά πράγματα, όχι να γελάμε μεταξύ μας»

11 – Ο Μητροπολίτης Λαγκαδά κ. Ιωάννης συντάχθηκε, στις 19-5-2020 στη συνέντευξή του στην ΕΡΤ, με το ανωτέρω αναφερόμενο από 17-5-2020 φερόμενο ως ανακοινωθέν του «Γραφείου Τύπου της Ιεράς Συνόδου» (https://www.pentapostagma.gr/ekklisia/patriarheia/6941581_dyo-grammes-stin-ekklisia-gia-tin-kybernisi-mitropolitis-lagkada).

12 – Ο δημοσιογράφος κ. Δήμος Βερύκιος μίλησε για τους αφορισμούς της κας Νίκης Κεραμέως (Υπουργού Παιδείας – Θρησκευμάτων), του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη (Πρωθυπουργού) και κ. Νίκου Χαρδαλιά (Υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Κρίσεων) από τον Μητροπολίτη πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιο, σε ζωντανή σύνδεση που είχε με τη δημοσιογράφο κα Σταματίνα Τσιμτσιλή στην εκπομπή της Happy Day της τηλεόρασης του Alpha. Στην ίδια εκπομπή ο κ. Βερύκιος αποκάλυψε την προσωπική του εμπειρία, όταν τον Αύγουστο του 2018 είχε υποστεί τον αφορισμό του Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβροσίου για βλάσφημη παραποίηση εικόνας της Παναγίας που είχε κάνει.

Ο διάλογος του κ. Βερύκιου με την κα Τσιμτσιλή για την προσωπική εμπειρία του μετά τον αφορισμό του από τον Μητροπολίτη κ. Αμβρόσιο έχει ως εξής:

Βερύκιος:

«Θέλω, μια και μιλάμε για την Εκκλησία, να σταθώ σε ένα θέμα που με αγγίζει και προσωπικά.

Η ενέργεια του πρώην Μητροπολίτη Αιγιαλείας του Αμβροσίου με τον αφορισμό του Πρωθυπουργού και δύο Υπουργών.

Θα μπορούσα να πω χαριτολογώντας: Καλώς ήλθατε στο κλάμπ. Γιατί ο Αμβρόσιος έχει αφορίσει και εμένα.

Όμως το προσεγγίζω εντελώς από άλλη οπτική γωνία το θέμα αυτό και λέω ότι αυτά είναι κακά πράγματα.

Γιατί η κατάρα ενός ρασοφόρου, ενός ιεράρχη, είναι βαρύ πράγμα.

Και πολύ περισσότερο όταν αυτή η κατάρα πέφτει σε ανθρώπους της παραγωγικής διαδικασίας…

Άλλο να αφορίζεις και να καταριέσαι, γιατί ο αφορισμός είναι κατάρα, τον Κυβερνήτη μιας χώρας, που έχει πολλά εμπόδια μπροστά του να αντιμετωπίσει, και μία γυναίκα, μία μάνα, με δύο ανήλικα παιδιά. Και βάζω τελευταίο τον σερίφη (= Χαρδαλιά). Ο σερίφης είναι στην ίδια την κατηγορία τη δική μου.

Ακούστε κάτι: Θα σας το πω για πρώτη φορά.

Εγώ τις κατάρες του Αμβροσίου της αψήφισα. Τις πήρα για καλαμπούρι.

Δεν είναι όμως έτσι τα πράγματα.

Σας αποκαλύπτω σήμερα ότι μετά τις κατάρες του Αμβρόσιου «με πήρε και με σήκωσε.

Τέσσερις φορές μπήκα στο χειρουργείο.

Έμπαινα από το ένα κρεββάτι του νοσοκομείου στο άλλο.

Και είχα την Ιερά Σύνοδο όλη.

Ο έρμος ο Σεραφείμ, ο Μητροπολίτης Πειραιώς, έτρεχε από πίσω να ξορκίζει.

Και το λέω αυτό, γιατί και ο Πρωθυπουργός και η Κεραμέως και ο σερίφης (= Χαρδαλιάς) θα πρέπει να προσέχουν αυτήν την περίοδο.

Εγώ την πάτησα. Εγώ σας λέω τον προσωπικό μου Γολγοθά.

Δεν είναι μικρό πράγμα να σε καταριέται παπάς».

Σταματίνα Τσιμτσιλή:

«Είναι τραγωδία».

Βερύκιος:

«Και κάτι άλλο να προσθέσω.

Όταν ο Αμβρόσιος καταριέται, δεν καταριέται μόνο το πρόσωπο αλλά και τους ανθρώπους που σπεύδουν να τον βοηθήσουν.

Να δείτε τί έπαθε ο γιατρός μου, ο Νώντας ο Γαβριηλίδης.

Και ποιόν δεν έβαλα να τον πάρει  (τον Αμβρόσιο) στο τηλέφωνο να τον ηρεμήσει. Τον Τάκη τον Μπαλτάκο; Έπιασα όλα τα άκρα».

Τσιμτσιλή:

«Πότε άρχισες να πιστεύεις ότι τα χειρουργεία σου δεν είναι τυχαία και συνδυάζονται με τον αφορισμό του Αμβρόσιου;»

Βερύκιος:

«Αμέσως μετά».

Τσιμτσιλή:

«Εννοώ στο δεύτερο, στο τρίτο;»

Βερύκιος:

«Μωρέ και στο δεύτερο και στο τρίτο.

Έπαιρνα τον έναν Μητροπολίτη μετά τον άλλον και τον παρακαλούσα. Μητροπολίτης Χίου, Πειραιώς».

Αξίζει να σημειωθεί ότι, μετά τον αφορισμό του Βερύκιου το 2018, η (Διαρκής) Ιερά Σύνοδος αποδέχθηκε τη (δημόσια) μετάνοιά του.

Στη (Διαρκή) Σύνοδο αναγνώστηκε η επιστολή μετανοίας την οποία απεύθυνε προς αυτήν ο γνωστός δημοσιογράφος.

Είχε δηλώσει τότε ο εκπρόσωπος Τύπου της (Διαρκούς) Συνόδου, ο Μητροπολίτης Σύρου κ. Δωρόθεος τα εξής:

«Ανεγνώσθη πράγματι η επιστολή – δήλωση μετανοίας, την οποία ο κ. Βερύκιος απέστειλε στην Ιερά Σύνοδο. Η Ιερά Σύνοδος επισημαίνει το μέγιστο λάθος και το μέγιστο σφάλμα το οποίο διεπράχθη δια της παραποιήσεως του Αγιωτάτου προσώπου της Παναγίας, όμως στην μακροθυμία που δείχνει πάντοτε η Εκκλησία, εδέχθη και την μετάνοια του κ. Βερυκίου»

(βλ. την εν λόγω συνέντευξη του κ. Δήμου Βερύκιου)

https://www.youtube.com/watch?v=kiyo5wpBbec&feature=emb_title

Την απομαγνητοφώνηση της ίδιας συνέντευξης του κ. Βερύκιου βλ. σε:

Η δημόσια δήλωση μετανοίας του κ. Δήμου Βερύκιου προς την Διαρκή Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, κατά έγκυρες πληροφορίες, έγινε κατόπιν σχετικής υποδείξεως του Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβροσίου προς τον κ. Βερύκιο, όταν υπήρξε προσέγγιση, μέσω τρίτου εκκλησιαστικού προσώπου, τούτου με τον Μητροπολίτη. Κατόπιν της εν λόγω δημόσιας δήλωσής του, ο Μητροπολίτης Αμβρόσιος έλυσε τον αφορισμό του κ. Βερύκιου με σχετική ιεροτελεστία στην οποία αναγνώστηκε η συγχωρητική ευχή.

13 –  Άλλες περιπτώσεις αφορισμών από την Επανάσταση του 1821 μέχρι σήμερα αναφέρονται, από ιστορική άποψη – οι πρώτες επτά περιπτώσεις αφορούν αφορισμό από την Ορθόδοξη Εκκλησία και η όγδοη αφορά αφορισμό από την Καθολική Εκκλησία -, οι ακόλουθες:

Α) Θεόδωρου Κολοκοτρώνη (και άλλων κλεφτοκαπεταναίων της Πελοποννήσου, το 1806, από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Γρηγόριο Ε΄),

Β) Μιχαήλ Σούτσου και Αλέξανδρου Υψηλάντη (από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, εξαιτίας της εξέγερσης κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας),

Γ) Ανδρέα Λασκαράτου (αρχικά από τον Μητροπολίτη Κεφαλληνίας και στη συνέχεια από την Ιερά Σύνοδο, εξαιτίας του έργου του «Μυστήρια της Κεφαλονιάς – Οι σκέψεις απάνου στην οικογένεια, στη θρησκεία και στην πολιτική στην Κεφαλονιά», αν και ο μακαριστός καθηγητής και πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός κατέβαλε φιλότιμη προσπάθεια να αποδείξει ότι ο εν λόγω αφορισμός ήταν ανυπόστατος),

Δ) Εμμανουήλ  Ροϊδη (από την Ιερά Σύνοδο, εξαιτίας του έργου του «Πάπισσα Ιωάννα»),

Ε) Ελευθερίου Βενιζέλου (12-12-1916 από την Ιερά Σύνοδο της Βασιλικής Κυβέρνησης των Αθηνών). Πρόκειται για  πολιτικό, άρα καταχρηστικό, αφορισμό από τους πολιτικούς του αντιπάλους, εκκλησιαστικούς και πολιτικούς,

ΣΤ) Νίκου Καλογερόπουλου (δύο φορές, την πρώτη φορά το 1975 για το ανέβασμα του θεατρικού έργου «Μπαμπούλας», με αφορισμό στον Άγιο Ιωάννη τον Ρώσο, και τη δεύτερη φορά με ομαδικό αφορισμό των ηθοποιών και λοιπών παραγόντων της τηλεοπτικής σειράς «Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται»)

https://www.youtube.com/watch?v=R-e2SGJz3Kg&feature=emb_title

Ζ) Θόδωρου Αγγελόπουλου και Μαρτσέλο Μαστρογιάννι (16-12-1990 από τον τότε Μητροπολίτη Φλωρίνης κυρό Αυγουστίνο Καντιώτη, εξαιτίας των γυρισμάτων της ταινίας «Μετέωρο βήμα του πελαργού»),

Η) Μάρκου Βαμβακάρη (που ήταν Καθολικός και ο οποίος αφορίστηκε από την Καθολική Εκκλησία εξαιτίας του διαζυγίου του και του νέου γάμου του το 1942. Ο αφορισμός του άρθηκε από την Καθολική Εκκλησία το 1966 με τη χορήγηση της «χάρης της κοινωνίας» των Καθολικών).

Οι αφορισμοί του 1820 από το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν έχουν καταχωρηθεί στους επίσημους αφορισμούς.

Ο Νίκος Καζαντζάκης ουδέποτε αφορίστηκε.

(εφημερίδα «Μακελειό», 23-24.5.2020, σελ. 3-4).

14 – Οι Μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος – πλην των Μητροπολιτών Πειραιώς κ. Σεραφείμ, Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου και Λαγκαδά κ. Ιωάννη, οι οποίοι έκαναν δημόσιες δηλώσεις αμφισβήτησης της εγκυρότητας – αποδέχθηκαν σιωπηρά τον αφορισμό του Πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, της Υπουργού Παιδείας – Θρησκευμάτων κας Νίκης Κεραμέως και του Υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Κρίσεων κ. Νίκου Χαρδαλιά από τον Μητροπολίτη πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιο. Διότι δεν προέβησαν σε δημόσιες δηλώσεις αμφισβήτησης της εγκυρότητας του εν λόγω αφορισμού.

15 – Ο Πρωτοσυγκελλεύων της Μητροπόλεως Κυδωνίας και Αποκορώνου, Επίσκοπος Δορυλαίου και Ηγούμενος της Μονής Τζαγκαρόλων Ακρωτηρίου Χανίων κ. Δαμασκηνός της Εκκλησίας της Κρήτης συναντήθηκε, στην εν λόγω Μονή στις 21-5-2020, με τον Πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, με τον οποίο, όπως γράφηκε σε σχετικό δημοσίευμα, διατηρεί φιλικές σχέσεις από ετών (https://www.romfea.gr/diafora/37202-stin-agia-triada-tzagkarolon-o-prothupourgos).

16 – Ο Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Δαμασκηνός  της  Ημιαυτόνομης Εκκλησίας της Κρήτης τέλεσε, στις 23-5-2020, το 3ετές μνημόσυνο του πρώην Πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, με παρουσία, μεταξύ των άλλων, του Πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος στον Αργουλιδέ Ακρωτηρίου Χανίων.

3 – ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΤΙΤΛΟΥ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΑΡΘΡΟΥ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΣΤΑ ΟΠΟΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ

3.1. – ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΕΠΙΒΛΗΘΗΚΕ Ο ΕΝ ΛΟΓΩ ΑΦΟΡΙΣΜΟΣ;

Κατά το έγγραφο της τελετής του αφορισμού, ο αφορισμός της Υπουργού Παιδείας – Θρησκευμάτων κας Νίκης Κεραμέως επιβλήθηκε για την αμφισβήτηση της θείας φύσης του Θεανθρώπου, με τον έμμεσο ισχυρισμό της, ο οποίος αντιβαίνει προς την Ορθόδοξη πίστη, ότι η Θεία Κοινωνία δήθεν μολύνει με κορωναϊό τους μεταλαμβάνοντες:

1) μέσω της σχετικής δήλωσης της Υπουργού Παιδείας – Θρησκευμάτων κας Νίκης Κεραμέως στην τηλεόραση του Σκάι στις 30-4-2020, και

2) μέσω της αντισυνταγματικής και αντίθετης προς το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και υπό καθεστώς δημόσιας έκτακτης ανάγκης, απαγόρευσης της θείας λατρείας αρχικά για όλους τους πιστούς και στη συνέχεια για μόνους τους λαϊκούς με τις συνεχόμενες ΚΥΑ της Υπουργού Παιδείας – Θρησκευμάτων κας Νίκης Κεραμέως και του Υπουργού Υγείας κ. Κικίλια.

Κατά το έγγραφο της τελετής του αφορισμού, ο αφορισμός του Πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη και του Υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Κρίσεων κ. Νίκου Χαρδαλιά επιβλήθηκε επίσης για την αμφισβήτηση της θείας φύσης του Θεανθρώπου, δηλαδή:

«για την, εν μέσω εγκλεισμού των πολιτών στα σπίτια τους, (διαφαινόμενη) προετοιμασία της υποδομής του υποχρεωτικού εμβολιασμού και του τσιπαρίσματος με το χάραγμα του Αντιχρίστου» (π.χ. ψήφιση Νόμου για τη δυνατότητα υποχρεωτικού εμβολιασμού, έκδοση ΚΥΑ για την εισαγωγή του 5G που είναι απαραίτητο για την επικοινωνία κεντρικού υπολογιστή και ενδεχόμενου εμφυτευμένου microchip), εννοούμενων των  σχετικών δημόσιων εξαγγελιών του Bill Gates, συνιδρυτή της Microsoft

(Βλ. το άρθρο μου με τίτλο «Πιθανό τσιπάρισμα μέσω ενδεχόμενου υποχρεωτικού εμβολιασμού λόγω κορωναϊού, https://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/36987-pithano-tsiparisma-meso-endexomenou-upoxreotikou-emboliasmou-logo-koronaiou).

Σημειωτέον ότι μια πιο σύγχρονη μορφή τσιπαρίσματος – σε σύγκριση με το τσιπάρισμα μέσω εμφύτευσης microchip με σύριγγα  στο χέρι – θα ήταν με nanochips. Τούτα δεν διακρίνονται με γυμνό μάτι και θα μπορούσαν να εγχυθούν σε χημικό κράμα εμβολίου κορωναϊού, το οποίο θα είχε τις δικές του παρενέργειες, όπως και τα λοιπά εμβόλια, και το οποίο θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί ενδοφλέβια, και έτσι τα nanochips θα μπορούσαν να κυκλοφορούν στο αίμα.

Πληροφορίες για τα nanochips δεν δίνονται από τις εταιρίες παραγωγής τους, ούτε από άλλες πηγές ενημέρωσης, διότι 1) υπάρχει ζήτημα αποφυγής της βιομηχανικής κατασκοπίας, 2) οι εταιρίες δεν δίνουν πληροφορία για το επίπεδο της τεχνολογίας τους, η οποία –όπως γνωρίζουν οι ειδικοί – βρίσκεται κατά μέσον όρο 20 χρόνια μπροστά, και 3) οι εταιρίες έχουν τη δική τους πολιτική στην παραγωγή και πώληση των σχετικών προϊόντων τους.

Πιθανώς μπορούμε να πάρουμε μια αναλογική ενημέρωση για το σημερινό επιστημονικό και τεχνολογικό επίπεδο των nanochips από εκείνο των nanorobots (ή nanobots). Σημειωτέον ότι τα nanochips είναι διαφορετικά από τα nanorobots. Για το σημερινό επιστημονικό και τεχνολογικό επίπεδο των nanorobots βλέπετε το άρθρο με τίτλο «Τα νανορομπότ μπήκαν στη μάχη κατά του καρκίνου…»

Συνεπώς, κατά το ανωτέρω έγγραφο της τελετής του αφορισμού, συντρέχει εν προκειμένω περίπτωση αμφισβήτησης της θείας φύσης του Θεανθρώπου Χριστού, από εκείνους στους οποίους απευθύνθηκε και τους οποίους αφορά ο αφορισμός (κ. Μητσοτάκης και κ. Χαρδαλιάς). Διότι το ενδεχόμενο τσιπάρισμα – οι υποδομές του οποίου άρχισαν να στήνονται με τη διοικητική εισαγωγή της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης (παρά τα πλεονεκτήματά της) και της τεχνολογίας 5G, δεδομένης της ύπαρξης της τεχνολογίας των υπερυπολογιστών (ή κεντρικών υπολογιστών) – παράγει αποτέλεσμα κατάργησης του σφραγίσματος της δωρεάς του Αγίου Πνεύματος, κατά το βιβλίο της Αποκαλύψεως του Αποστόλου και Ευαγγελιστή Ιωάννη του Θεολόγου (κεφάλαιο 13, στίχοι 16-18).

Σημειωτέον ότι το χάραγμα του Αντιχρίστου καταργεί – κατά το βιβλίο της Αποκαλύψεως του Ευαγγελιστή Ιωάννη, όπως ερμηνεύεται από την πατερική ερμηνεία (ιδίως Υπομνήματα στην Αποκάλυψη του Οικουμενίου, του Ανδρέα Καισαρείας και του Αρέθα Καισαρείας) – την σφραγίδα της δωρεάς του Αγίου Πνεύματος που δίδεται στον πιστό με το μυστήριο του χρίσματος, και άρα τον αφορίζει de facto από την Εκκλησία παραδίδοντάς τον οριστικά και αμετάκλητα στον Σατανά, αφού, μέσω της τεχνολογίας του mind control, του στερεί τη δυνατότητα μετανοίας. Αλλά αυτά τα θέματα θα τα εξετάσω σε επόμενο άρθρο μου για τη θεολογική διάσταση του τσιπαρίσματος μέσω υποχρεωτικού εμβολιασμού.

3.2. – Ο ΑΦΟΡΙΣΜΟΣ ΑΥΤΟΣ ΕΧΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΚΑΙ ΑΡΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΟΣ;

Επειδή επιβλήθηκε στα τρία κυβερνητικά στελέχη, ο αφορισμός του Μητροπολίτη Αμβροσίου δεν αποκτά γι’ αυτό και μόνο το λόγο πολιτικό και άρα καταχρηστικό χαρακτήρα. Διότι ο αφορισμός επιβλήθηκε για τη δογματική προσβολή της θείας φύσης του Θεανθρώπου Χριστού, ο οποίος έχει ένα Πρόσωπο και δύο φύσεις, μια θεία και μια ανθρώπινη, κατά τις διακρίσεις μεταξύ της κας Νίκης Κεραμέως και των κυρίων Κυριάκου Μητσοτάκη και Νίκου Χαρδαλιά, οι οποίες περιέχονται στο υποκεφάλαιο 3.1.

Ο αφορισμός του Μητροπολίτη Αμβροσίου – κατά τη διάκριση των εκδοτών του Πηδαλίου και ερμηνευτών των ιερών κανόνων Αγαπίου ιερομονάχου και Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου – δεν είναι άλογος (δηλαδή χωρίς αποδεδειγμένη κανονική αιτία) και παρά κανόνα γενόμενος, αλλά είναι εύλογος και κατά τους κανόνες (Αγία Γραφή – Ιερά Παράδοση – Ιεροί Κανόνες) γενόμενος, σύμφωνα με το σκεπτικό το οποίο περιλαμβάνεται στο υποκεφάλαιο 3.4. Οι ίδιοι ερμηνευτές διακρίνουν τον αφορισμό α) σε εύλογο και κανονικό, τον κατά τους κανόνες γινόμενο, και β) σε άλογο και παρά τους κανόνες γινόμενο.

(Αγαπίου ιερομονάχου – Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτη, Πηδάλιο, Ερμηνεία στον 1ο κανόνα Ιωάννη του Νηστευτή, και υποσημείωση 2).

Για τον χωρίς κανονικό λόγο αφορισμό, ο Αρχιεπίσκοπος Σμύρνης Βασίλειος γράφει ότι ο καταχρηστικός αφορισμός, ήταν αποκύημα της παπικής εκκλησίας του μεσαίωνα, καθότι μέσω αυτού οι πάπες ανύψωσαν στον κολοφώνα της κοσμικής δόξας και απολυταρχίας τον θρόνο τους στη Δύση, κατακεραυνώνοντας τους απειθούντες στις διατάξεις τους βασιλείς και λαούς. Από εκεί, όπως φαίνεται, αφού παρείσφρησε και στο Οικουμενικό Πατριαρχείο ως εκτελεστικό μέτρο, χρησιμοποιήθηκε ευρέως, από τον 15ο έως και τον 19ο αιώνα, εκσφενδονιζόμενος σε κάθε περίσταση (και μάλιστα ιδίως για κοσμικές υποθέσεις) και παραπέμποντας πιστούς χριστιανούς για τους οποίους ο Χριστός πέθανε, σε αυτό το αιώνιο ανάθεμα,  χωρίς κανονική αιτία και παρά τις διατάξεις των ιερών κανόνων.

(Βασιλείου Αρχιεπισκόπου Σμύρνης, Υπόμνημα περί Εκκλησιαστικού Αφορισμού, κατά τους θείους και ιερούς κανόνας και την διδασκαλίαν των θεηγόρων πατέρων της Ορθοδόξου Καθολικής του Χριστού Εκκλησίας, εν Κωνσταντινουπόλει 1892, εκ του Πατριαρχικού Τυπογραφείου, σελ. 47).

3.3. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΤΙΜΙΟ ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΩΝ ΕΠΙΤΙΜΙΩΝ

Επιτίμιο (ή επιτιμία)  είναι οι πνευματικές ποινές που επιβάλλονται στους πιστούς, ανάλογα με το αμάρτημα, είτε διηνεκώς (όπως η καθαίρεση των κληρικών για εγκλήματα κωλυτικά της ιεροσύνης), είτε προσκαίρως [όπως ο αφορισμός του αμαρτήσαντος πιστού από την κοινωνία των αχράντων μυστηρίων (αγιασμάτων) ή συγχρόνως και από τις κοινές ευχές της Εκκλησίας, δηλαδή από τη λοιπή λατρεία], και οι οποίες συντελούν στη διόρθωσή τους με τη μετάνοια, με σκοπό τη σωτηρία τους.

Το σύστημα των επιτιμίων αποτελεί την αγιογραφική και κανονική βάση τόσο για τα πνευματικά επιτίμια της εξομολόγησης (δηλαδή του forum internum, δηλαδή του εσωτερικού κριτηρίου), όσο και για τις πνευματικές ποινές των εκκλησιαστικών δικαστηρίων (δηλαδή του forum externum, του εξωτερικού κριτηρίου). Τα πνευματικά επιτίμια, που προβλέπονται από τους ιερούς κανόνες, αποτελούν το περιεχόμενο διαφόρων «κανονικών», δηλαδή συλλογών επιτιμίων, όπως το «Κανονικόν» του Αγίου Ιωάννη του Νηστευτή. Οι πνευματικές ποινές προβλέπονται από το κανονικό δίκαιο (δηλαδή το εσωτερικό δίκαιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας) ως γενικό δίκαιο των Ορθόδοξων Αυτοκέφαλων Εκκλησιών, και συμπληρωματικά από τους καταστατικούς χάρτες των εν λόγω Εκκλησιών ως ιδιαίτερο δίκαιο καθεμίας από αυτές τις Εκκλησίες.

Σημειωτέον ότι οι καταστατικοί χάρτες των ίδιων Εκκλησιών είτε ψηφίζονται από τις Συνόδους των Ιεραρχιών τους, αν το σύστημα σχέσεων κράτους – εκκλησίας είναι εκείνο του θεσμικού χωρισμού (όπως στις Ευρωπαϊκές χώρες με κοινωνικώς επικρατούσα την Ορθόδοξη Εκκλησία, π.χ. Ρωσία, Σερβία, Βουλγαρία, Ρουμανία), είτε από τα Κοινοβούλια, αν το σύστημα σχέσεων κράτους – εκκλησίας είναι εκείνο της κρατικής εκκλησίας, όπως στην Ελλάδα (η οποία έχει, με βάση το άρθρο 3 Συντάγματος, ως κρατική εκκλησία την Ορθόδοξη Εκκλησία στην Ελλάδα) και τη Φιλανδία, η οποία έχει δύο κρατικές εκκλησίες, δηλαδή α) την Ευαγγελικο-Προτεσταντική του 99% των Φιλανδών υπό θρησκευτικο-πολιτιστικό πρίσμα, και β) την Ορθόδοξη Εκκλησία της Φιλανδίας του 1% των Φιλανδών επίσης υπό θρησκευτικο-πολιτιστικό πρίσμα, δηλαδή όχι υπό το πρίσμα του θρησκεύεσθαι, δηλαδή του μετέχειν στις θρησκευτικές ακολουθίες.

Το κανονικό επιτίμιο της καθαίρεσης επισκόπου, πρεσβυτέρου ή διακόνου, για εγκλήματα κανονικά και κωλυτικά της ιεροσύνης, γίνεται με συνοδική απόφαση επισκόπων σε τακτική δίκη, όπου αποδεικνύεται το έγκλημα. Σύμφωνα με το Νόμο 5383/1932 για τα εκκλησιαστικά δικαστήρια της Εκκλησίας της Ελλάδος (άρθρο 17), η καθαίρεση επιβάλλεται πρωτοβάθμια από το Πρωτοβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο και δευτεροβάθμια από το Δευτεροβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο.

Ο αφορισμός είναι κανονικό επιτίμιο ακοινωνησίας που επιβάλλεται στους κληρικούς όλων των βαθμών (επισκόπους, πρεσβυτέρους και διακόνους) και στους λαϊκούς, μέχρι τη συμπλήρωση του ορισθέντος χρόνου του, ανάλογα με το αποδεδειγμένο αμάρτημα, με τον ορισμό χρόνου μετανοίας, σύμφωνα με την Αγία Γραφή ή και τους ιερούς κανόνες, με σκοπό την θεραπεία τους με ειλικρινή μετάνοια και έργα ευσεβείας και κατόπιν αυτής την συγχώρεσή τους.

Ο αφορισμός επί κληρικών ονομάζεται αργία, δηλαδή χωρισμός από την εκκλησιαστική υπηρεσία. Επιβάλλεται από την προϊσταμένη αρχή του κληρικού, δηλαδή επί πρεσβυτέρου και διακόνου από τον οικείο Επίσκοπο, ενώ επί Επισκόπου από την Σύνοδο των Επισκόπων.

Κατά το Νόμο 5383/1932 για τα εκκλησιαστικά δικαστήρια της Εκκλησίας της Ελλάδος (άρθρο 10), οι ποινές 1) της αργίας από πάσης ιεροπραξίας μέχρις έτους μετά ή άνευ στερήσεως του μισθού και των λοιπών εφημεριακών δικαιωμάτων, και 2) αργίας ενός μέχρι ενός και ημίσεος έτους μετά ή άνευ παύσεως ή μεταθέσεως, μπορούν να επιβάλλονται από το Επισκοπικό Δικαστήριο. Κατά το άρθρο 17 του ίδιου Νόμου, το Πρωτοβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο μπορεί να επιβάλλει, μέχρι το πενταπλάσιο, τις εν λόγω δύο ποινές. Κατά το άρθρο 23 του συγκεκριμένου Νόμου, το Πρωτοβάθμιο για τους Αρχιερείς Δικαστήριο μπορεί να επιβάλει σε Αρχιερείς τις ποινές 1) της αργίας από πάσης ιεροπραξίας μέχρι 6 μηνών, 2) της αργίας από πάσης ιεροπραξίας μέχρις ενός έτους, 3) την αργία από πάσης ιεροπραξίας μέχρι 10 έτη, και δ) την ισόβια αργία.

Ο αφορισμός επί λαϊκών λέγεται και ακοινωνησία. Οι λαϊκοί τους οποίους επιβάλλεται ο αφορισμός, χωρίζονται για τακτό χρονικό διάστημα από την κοινωνία των αχράντων μυστηρίων (= αγιασμάτων ή θεία κοινωνία) ή και από τις ευχές (δηλαδή τη λοιπή θεία λατρεία, πέραν της θείας λειτουργίας), ανάλογα με το αμάρτημα.

Το επιτίμιο του αναθέματος δηλώνει την τέλεια αποκήρυξη, για αιρετικά φρονήματα, από τους κόλπους της Εκκλησίας, εκτός της οποίας δεν υπάρχει σωτηρία, συνιστά μάλλον καταδίκη επιβαλλόμενη σε αιρεσιάρχες (ή αρχηγέτες αιρέσεων) που νοσούν στην πίστη και διαστρέφουν τα σωτήρια δόγματα της πίστης, και αποφασίζεται κανονικώς από σύνοδο, ύστερα από προηγούμενη ακριβή εξέταση και αποδεδειγμένη ομολογία του καταδικαζόμενου προσώπου ότι εμμένει στο ασεβές αιρετικό φρόνημα

(Βασιλείου Αρχιεπισκόπου Σμύρνης, Υπόμνημα περί Εκκλησιαστικού Αφορισμού, ο.π., σελ. 23-25).

Τα επιτίμια που εκφέρονται από τους κανόνες με τις φράσεις «καθαιρείσθω», «αφοριζέσθω» και «ανάθεμα έστω», οι εκδότες του του Πηδαλίου Αγάπιος ιερομόναχος και Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης ερμηνεύουν ότι προστάζουν τη σύνοδο των Επισκόπων να καθαιρούν τους κληρικούς, ή να αφορίζουν, ή να αναθεματίζουν τους αρχηγέτες αιρέσεων, όταν παραβαίνουν τους κανόνες. Όμως, αν η σύνοδος δεν καθαιρέσει τους κληρικούς, ή δεν αφορίσει, ή δεν αναθεματίσει τους αρχηγέτες αιρέσεων, οι κληρικοί και οι λαϊκοί αυτοί ούτε καθηρημένοι, ούτε αφορισμένοι, ούτε αναθεματισμένοι ενεργεία είναι. Είναι, εν τούτοις, υπόδικοι στην παρούσα ζωή στην καθαίρεση, στον αφορισμό ή στον αναθεματισμό (δηλαδή είναι δυνάμει αλλά όχι ενεργεία καθαιρεμένοι, αφορισμένοι ή αναθεματισμένοι), ενώ στην άλλη ζωή είναι υπόδικοι στη θεία δίκη.

(Βλ. Αγαπίου ιερομονάχου – Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτη, Πηδάλιο, ο.π., 3ος Αποστολικός Κανόνας, υποσημείωση 2, σελ. 4-5).

Η έννοια αφορισμός είναι γενική και περιλαμβάνει όλα τα είδη εκκλησιαστικών επιτιμίων, τα οποία θα μπορούσαμε να διακρίνουμε σε επιτίμια (με στενή έννοια), δηλαδή εκείνα που αφορούν τα αμαρτήματα το ομολογούμενα στον χώρο της εξομολόγησης (forum internum), και σε εκκλησιαστικές ποινές, δηλαδή εκείνα τα επιτίμια που αφορούν τα αμαρτήματα του εξωτερικού κριτηρίου (ή εκκλησιαστικού δικαστηρίου), δηλαδή εκτός του χώρου της εξομολόγησης (forum externum).

Και η ανωτέρω γενική έννοια του αφορισμού σημαίνει ακοινωνησία και έχει διαφορετικά αποτελέσματα ανάλογα με το είδος του ή ανάλογα με την ιδιότητα του πιστού (κληρικού ή λαϊκού). Δεν ασχολούμαι στο παρόν άρθρο με τα αποτελέσματα του αφορισμού στους κληρικούς, δεδομένου ότι το ερώτημα του τίτλου του αφορά λαϊκούς.

Ως προς τους λαϊκούς η έννοια του αφορισμού περιλαμβάνει τον αφορισμό (με την ειδική έννοια) που επιβάλλεται σε αυτούς, ανάλογα με το είδος του.

Τα είδη του αφορισμού είναι τα εξής:

Α) Μεγάλος και μικρός αφορισμός. Ο μεγάλος αφορισμός επιβάλλεται από την εκκλησιαστική αρχή που έχει δικαιοδοτική αρμοδιότητα με εξωτερικό κριτήριο (ή εκκλησιαστικό δικαστήριο). Ο μικρός αφορισμός επιβάλλεται κατά την τέλεση του μυστηρίου της εξομολογήσεως από τον εξομολόγο ή πνευματικό πατέρα, ως επίτροπο (δηλαδή εκπρόσωπο) του οικείου Επισκόπου, δεσμευόμενο από το απόρρητο της εξομολόγησης, για αμαρτίες ομολογούμενες στο χώρο της εξομολόγησης.

Β) Αφορισμός επιβαλλόμενος αυτοδικαίως από κανόνα [αυτοδικαίως επιβληθείσα ποινή, ή ποινή latae sententiae, κατά το κανονικό δίκαιο της Καθολικής Εκκλησίας (με τη νομική έννοια του όρου)], και αφορισμός επιβαλλόμενος από εκκλησιαστική αρχή που έχει δικαιοδοτική αρμοδιότητα εξωτερικού κριτηρίου (ή εκκλησιαστικού δικαστηρίου) [επιβλητέα από εκκλησιαστική δικαιοδοτική αρχή ποινή, ή ποινή ferendae sententiae, επίσης κατά το κανονικό δίκαιο της Καθολικής Εκκλησίας (με τη νομική έννοια του όρου)]. Η μεταξύ τους διαφορά προκύπτει από τον τρόπο διατύπωσης του κανόνα.

Όταν ορίζει ο κανόνας «όποιος κάνει τούτο ή εκείνο ανάθεμα, ή έστω αφορισμένος ή έστω ακοινώνητος», τότε ο κανόνας αφορίζει ενεργεία και δεν χρειάζεται να επιβάλει τον αφορισμό ο προεστώς, αλλά χρειάζεται να φανερώσει ο προεστώς στην Εκκλησία ότι ο δείνα υπέπεσε στον αφορισμό ή στο ανάθεμα. Όταν ο κανόνας ορίζει ότι «όποιος κάνει τούτο ή εκείνο αφοριζέσθω», τότε ο κανόνας δεν αφορίζει αλλά αναθέτει στους προεστώτες την επιβολή του αφορισμού.

[Βλ. Χρυσάνθου Ιεροσολύμων (του Νοταρά) «Περί Αφορισμού, σε: Π. Μιχαηλάρη, Η Πραγματεία του Χρυσάνθου Ιεροσολύμων «Περί Αφορισμού», ο.π., σελ. 43-49 και 54-56].

Πρέπει να επισημανθεί ότι, εξ όσων γνωρίζω, εξαφανίστηκε η διάκριση μεταξύ αφορισμού (και εν γένει επιτιμίου) latae sententiae και αφορισμού (και εν γένει επιτιμίου) ferendae sententiae στους μετά τον Χρύσανθο Ιεροσολύμων Ορθόδοξους ειδικούς του Κανονικού Δικαίου.

Παράδειγμα αφορισμού ενεργεία από κανόνα είναι αυτό που μας δίνει η Εγκύκλιος του 1848 που περιέχει την απάντηση των Ορθόδοξων Πατριαρχών της Ανατολής προς τον Πάπα Πίο 9ο. Το παράδειγμα αυτό αφορά την βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος, που πραγματοποιείται με την αμφισβήτηση οποιασδήποτε διαστάσεως της θεολογικής (δογματικής) αλήθειας για το Θεανθρώπινο Πρόσωπο του Χριστού με τις δύο του φύσεις, τη θεία και την ανθρώπινη, και η οποία πραγματώνεται είτε μέσω αίρεσης είτε μέσω αθεϊας. Η παράγραφος 20 της εν λόγω Εγκυκλίου αναφέρει τα εξής:

«Η γαρ πίστις ημών, αδελφοί, ουκ εξ ανθρώπων ουδέ δι’ ανθρώπου, αλλά δι’ αποκαλύψεως Ιησού Χριστού, ήν εκήρυξαν οι θείοι Απόστολοι, εκράτυναν αι ιεραί οικουμενικαί Σύνοδοι, παρέδωκαν εκ διαδοχής οι μέγιστοι σοφοί Διδάσκαλοι της οικουμένης και επεκύρωσαν τα εκχυθέντα αίματα των αγίων Μαρτύρων. «Κρατώμεν της ομολογίας, ήν παρελάβομεν άδολον παρά τηλικούτων ανδρών, αποστρεφόμενοι πάντα νεωτερισμόν ως υπαγόρευμα του διαβόλου. Ο δεχόμενος νεωτερισμόν, κατελέγχει ελλιπή την κεκηρυγμένην ορθόδοξον πίστιν.

 Αλλ’ αύτη πεπληρωμένη ήδη εσφράγισται, μη επιδεχομένη μήτε μείωσιν, μήτε αύξησιν, μήτε αλλοίωσιν ηντιναούν, και ο τολμών ή πράξαι ή συμβουλεύσαι ή διανοηθήναι τούτο, ήδη ηρνήθη την  πίστιν του Χριστού, ήδη εκουσίως καθυπεβλήθη εις το αιώνιον ανάθεμα δια το βλασφημείν εις το Πνεύμα το άγιον, ως τάχα μη αρτίως λαλήσαν εν ταις Γραφαίς και δια των οικουμενικών Συνόδων.

Το φρικτόν τούτο ανάθεμα, αδελφοί και τέκνα εν Χριστώ αγαπητά, ουκ εκφωνούμεν ημείς σήμερον, αλλ’ εξεφώνησε πρώτος ο Σωτήρ ημών: «Ός αν είπη κατά του Πνεύματος του αγίου, ουκ αφεθήσεται αυτώ ούτε εν τω νυν αιώνι ούτε εν τω μέλλοντι» (Ματθ. 12, 32).

Εξεφώνησεν ο θείος Παύλος: «θαυμάζω ότι ούτω ταχέως μετατίθεσθε από του καλέσαντος υμάς εν Χάριτι Χριστού εις έτερον ευαγγέλιον, ό ουκ έστιν άλλο, ει μη τινές εισιν οι ταράσσοντες υμάς, και θέλοντες μεταστρέψαι το ευαγγέλιον του Χριστού, ό ουκ έστιν άλλο, ει  μη τινές εισίν οι ταράσσοντες υμάς, και θέλοντες μεταστρέψαι το ευαγγέλιον του Χριστού. Αλλά και εάν ημείς ή άγγελος εξ ουρανού ευαγγελίζηται υμίν παρ’ ό ευηγγελισάμεθα υμίν, ανάθεμα έστω (Γαλ. 1, 6-9) .

Εξεφώνησαν τούτο αι επτά οικουμενικαί Σύνοδοι και σύμπας ο χορός των θεοφόρων Πατέρων.

Άπαντες  ουν οι νεωτερίζοντες ή αιρέσει ή σχίσματι, εκουσίως ενεδύθησαν, κατά τον ψαλμωδόν (Ψαλμ. 98, 18), «κατάραν ως ιμάτιον», καν τε Πάπαι, καν τε Πατριάρχαι, καν τε Κληρικοί, καν τε Λαϊκοί έτυχον είναι. «Καν άγγελος εξ ουρανού, ανάθεμα έστω, εί τις υμάς ευαγγελίζηται παρ’ ό παρελάβετε».

Ούτω φρονούντες οι Πατέρες ημών και υπακούοντες εις τους ψυχοσωτηρίους λόγους του Παύλου εστάθησαν σταθεροί και εδραίοι εις την εκ διαδοχής παραδοθείσαν αυτοίς πίστιν και διέσωσαν αυτήν άτρεπτον και άχραντον δια μέσου τοσούτων αιρέσεων, και παρέδωκαν αυτήν εις ημάς ειλικρινή και ανόθευτον, ως εξήλθε άδολος από του στόματος των πρώτων υπηρετών του λόγου.

Ούτω φρονούντες και ημείς, άδολον, ως παρελάβομεν, μετοχετεύσομεν αυτήν εις τας επερχομένας γενεάς, μηδέν παραμείβοντες, ίνα ώσι κακείνοι, ως και ημείς, ευπαρουσίαστοι και ακαταίσχυντοι, λαλούντες περί της των προγόνων αυτών πίστεως».

(βλ.  Ιωαν. Καρμίρη, Τα Δογματικά και Συμβολικά Μνημεία της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, 2η εκδ., τομ. ΙΙ, Akademische Druck-u. Verlagsanstalt, Graz – Austria, 1968, σελ. 922 – 923).

3.3. – ΠΟΙΟ ΕΙΔΟΣ ΑΦΟΡΙΣΜΟΥ ΕΠΕΒΑΛΕ ΕΝ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΩ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΡΩΗΝ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ κ. ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ;

Όπως ρητά προκύπτει από το κείμενο της ιεροτελεστίας του αφορισμού, το οποίο ανέγνωσε ο Μητροπολίτης πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιος, επιβλήθηκε ο μέγας ή πλήρης αφορισμός στους ως άνω τρεις λαϊκούς που είναι μέλη της Κυβέρνησης (Πρωθυπουργός, Υπουργός και Υφυπουργός).

3.4. – Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΦΟΡΙΣΜΟΣ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 4 ΓΡΑΜΜΑ Θ) ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΧΑΡΤΗ (ΝΟΜΟΥ 590/1977, ΟΠΩΣ ΙΣΧΥΕΙ);

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 4 γράμμα θ) του Καταστατικού Χάρτη (Νόμου 590/1977, όπως ισχύει) της Εκκλησίας της Ελλάδος, ο μεγάλος ή πλήρης αφορισμός επιβάλλεται με απόφαση της  Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας.

Αυτή, όμως, η διάταξη έρχεται σε αντίθεση τόσο με τη Δογματική και ειδικότερα την Εκκλησιολογία, όσο και με το εσωτερικό δίκαιο, ή Κανονικό Δίκαιο, της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Διότι κάθε Επίσκοπος, ως διάδοχος των Αποστόλων, έχει την εξουσία του δεσμείν και λύειν τας αμαρτίας, δηλαδή της επιβολής και του επιτιμίου του μεγάλου ή πλήρους αφορισμού στους υποκείμενους σε αυτόν, ως εκκλησιαστικό προεστώτα, πιστούς, πλην της περιπτώσεως της προσβολής της πίστεως, οπότε κάθε Επίσκοπος, ακόμη και εφησυχάζων, μπορεί να επιβάλει τον εν λόγω αφορισμό, ο οποίος ούτως ή άλλως επιβάλλεται και αυτοδικαίως, δυνάμει της Αγίας Γραφής, όπως αναφέρεται παραπάνω.

Η εν λόγω διάταξη του Καταστατικού Χάρτη έχει ως σκοπό την παρεμπόδιση των αφορισμών πολιτικών προσώπων από τους επιμέρους Μητροπολίτες. Είναι δηλαδή μια πολιτική διάταξη.

3.5. ΠΟΙΑ Η ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΙΣΧΥΣ ΤΗΣ ΑΠΟ 17-5-2020 (ΗΜΕΡΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ) ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗΣ ΤΟΥ ΦΕΡΟΜΕΝΟΥ «ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ»;

Δεν έχει καμία εκκλησιολογική και κανονική ισχύ η από 17-5-2020 (ημέρα Κυριακή της Σαμαρείτιδος) ανακοίνωση του φερόμενου «Γραφείου της Ιεράς Συνόδου». Διότι ανήμερα της Κυριακής της Σαμαρείτιδος, οπότε δημοσιογράφοι ζήτησαν, όπως φαίνεται, από την Αρχιεπισκοπή μια δήλωση για την επιβολή του αφορισμού από τον Μητροπολίτη πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιο, δεν συνεδρίασε η Διαρκής Σύνοδος, είτε με φυσική παρουσία είτε με τηλεδιάσκεψη.

Ούτε συνεδρίασε εκείνη την ημέρα η Σύνοδος της Ιεραρχίας αφού αυτή δεν είχε συγκληθεί νόμιμα σε έκτακτη συνεδρίαση.

Αν η ανακοίνωση αυτή εκδόθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο, θα έπρεπε εκείνος να διευκρινίσει ότι ο ίδιος εκδίδει την ανακοίνωση αυτή και ότι εκφράζει τις προσωπικές του απόψεις, και δεν θα έπρεπε να την καλύψει κάτω από το φερόμενο «Γραφείο Τύπου της Ιεράς Συνόδου».

Αν εκείνος εξέδωσε την ανακοίνωση αυτή, το έκανε ίσως για να υποστηρίξει πολιτικά τους τρεις αφορισθέντες, οι οποίοι είναι ο πρόεδρος και μέλη της Κυβέρνησης, και πιθανώς για να αποδοκιμάσει εκκλησιαστικά, πολιτικά και κοινωνικά τον συνάδελφό του Μητροπολίτη πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιο.

Εξάλλου, ακόμη και η Διαρκής Σύνοδος δεν έχει αρμοδιότητα να αποφανθεί για την ισχύ του αφορισμού. Διότι, κατά τη νομικο-πολιτική διάταξη του άρθρου 4 γραμ. θ) του Καταστατικού Χάρτη (Νόμου 590/1977, όπως ισχύει) της Εκκλησίας της Ελλάδος – η οποία έχει ως σκοπό την αντιεκκλησιολογική και αντικανονική παρεμπόδιση του πολιτικού ή καταχρηστικού αφορισμού -, η αρμοδιότητα επιβολής του μεγάλου αφορισμού ανήκει στη Σύνοδο της Ιεραρχίας.

Αλλά αυτή η νομοθετική διάταξη έρχεται σε προφανή αντίθεση προς τη συνταγματική κατοχύρωση του δόγματος και των ιερών κανόνων που αφορούν το δόγμα, τη λατρεία και τους βασικούς θεσμούς τους καθιερωμένους πάγια και μακροχρόνια στα πλαίσια της Ορθόδοξης Εκκλησίας, κατά την πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας. Διότι αυτά τα συνταγματικώς κατοχυρωμένα θέματα προβλέπουν ότι ο Επίσκοπος είναι αρμόδιος, ως εκκλησιαστική δικαιοδοτική αρχή εξωτερικού κριτηρίου (ή επισκοπικού δικαστηρίου), για το δέσιμο και λύσιμο των αμαρτημάτων των υποκείμενων σε αυτόν πιστών  με τελετή αφορισμού, με την εξαίρεση των αμαρτημάτων της αίρεσης ή της αθεϊας που προσβάλλουν την πίστη, οπότε οποιοσδήποτε Επίσκοπος, και εφησυχάζων, έχει αρμοδιότητα επιβολής αφορισμού εξωτερικού κριτηρίου.

3.6. – ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΗ (ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ) ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΟΥ ΑΦΟΡΙΣΜΟΥ;

Η εξουσία του αφορισμού δόθηκε, δυνάμει του θείου δικαίου, από τον Ιδρυτή της Εκκλησίας, τον Θεάνθρωπο Χριστό, σε καθέναν από τους δώδεκα (12) Αποστόλους, και, μέσω της αποστολικής διαδοχής, σε καθέναν από τους Επισκόπους, ως διαδόχους τους. Δεν δόθηκε, όμως, στους εβδομήντα (70) Αποστόλους, οι οποίοι επείχαν θέση πρεσβυτέρων.

Ο Χριστός είπε: «Εάν δε αμαρτήση εις σε ο αδελφός σου, ύπαγε και έλεγξον αυτόν μεταξύ σου και αυτού μόνου. Εάν σου ακούση, εκέρδησας τον αδελφόν σου. Εάν δε μη ακούση, παράλαβε μετά σου έτι ένα ή δύο, ίνα επί στόματος δύο μαρτύρων ή τριών σταθή παν ρήμα. Εάν δε παρακούση αυτών, ειπέ τη Εκκλησία. Εάν δε και της Εκκλησίας παρακούση, έστω σοι ώσπερ ο εθνικός και ο τελώνης (= Και αν αμαρτήσει σ’ εσένα ο αδελφός σου, πήγαινε και έλεγξέ τον όταν θα είστε μεταξύ σας εσύ και αυτός μόνοι. Αν σε ακούσει, κέρδισες τον αδελφό σου. Και αν δεν ακούσει, πάρε μαζί σου ακόμα έναν ή δύο, για να υποστηριχθεί κάθε λόγος από το στόμα δύο ή τριών μαρτύρων. Αν όμως τους παρακούσει, πες το στην Εκκλησία. Αν και την Εκκλησία παρακούσει, ας είναι για σένα όπως ακριβώς ο εθνικός και ο τελώνης)» (Ματθ. 18, 15-17).

Ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Ιωάννης έγραψε: «Εί τις έρχεται προς υμάς, και ταύτην την διδαχήν ου φέρει, μη λαμβάνητε αυτόν εις οικίαν και χαίρειν αυτώ, μη λέγετε. Ο γαρ λέγων αυτώ χαίρειν, κοινωνεί τοις έργοις αυτού τοις πονηροίς (= Αν κάποιος έρχεται προς εσάς και δεν φέρει αυτήν τη διδαχή [εννοεί την ορθή δογματική], μην τον δέχεστε σε οικία και μην τον χαιρετάτε. Γιατί όποιος τον χαιρετά, βρίσκεται σε κοινωνία με τα έργα του τα κακά)» (Β΄ Ιωαν., 1, 10).

Ο Απόστολος Παύλος έγραψε: «νυν δε έγραψα υμίν μη συναναμίγνυσθαι εάν τις αδελφός ονομαζόμενος η πόρνος ή πλεονέκτης ή ειδωλολάτρης ή λοίδωρος ή μέθυσος ή άρπαξ, τω τοιούτω μηδέ συνεσθίειν (= τώρα σας έγραψα να μη συναναστρέφεστε μαζί του, εάν κάποιος, αν και έχει το όνομα του αδελφού, είναι εν τούτοις πόρνος ή πλεονέκτης ή ειδωλολάτρης ή υβριστής ή μέθυσος ή άρπαγας. Με τέτοιον αδελφό δεν πρέπει ούτε να συντρώγετε)» (Α΄ Κορινθ., 5, 11).

Ο αφορισμός, επειδή έχει σκοπό την πνευματική ωφέλεια της σωτηρίας, έχει τον εξής διπλό σκοπό: 1) την τιμωρία του ενόχου αμαρτίας για την υποβολή του σε μετάνοια, και 2) τη θεραπεία του από τις θανάσιμες αμαρτίες και τα πάθη. Χαρακτηρίζεται ως ιατρευτική ποινή.

Ο Απόστολος Παύλος χρησιμοποίησε τον αφορισμό λίγες φορές και για μεγάλες αιτίες, δηλαδή 1) σε θέματα χριστιανικής ηθικής, για σοβαρά σαρκικά αμαρτήματα (εν προκειμένω, αιμομιξία) (Α΄ Κορινθ., κεφ. 5) , και 2) σε θέματα πίστεως, για αίρεση και βλασφημία (Α΄ Τιμοθ. κεφ. 1).

Ο προεστώς πρέπει να μεταχειρίζεται την εξουσία αφορισμού με σύνεση. Γι’ αυτό, πριν αφορίσει εκείνον που περιέπεσε σε αμάρτημα άξιο αφορισμού (ή θανάσιμο αμάρτημα), ο προεστώς πρέπει να τον παραινέσει δύο και τρεις φορές. Και αν παρακούσει, τότε να τον αφορίσει.

Ο αφορισμός είναι μάχαιρα δίστομος, δηλαδή μαχαίρι με κοφτερές και τις δύο άκρες του, και πολύ δραστικός κεραυνός. Γι’ αυτό το λόγο μπορεί να βλάψει τον αφοριζόμενο, αν επιβάλλεται δίκαια, ενώ μπορεί να βλάψει τον αφορίζοντα, αν επιβάλλεται άδικα.

Ο δίκαια αφοριζόμενος παραδίδεται στα χέρια του Σατανά να τον εξουσιάζει μέχρι τη λύση του αφορισμού του.

Ο Απόστολος Παύλος έγραψε: «παραδούναι τον τοιούτον τω σατανά εις όλεθρον της σαρκός, ίνα τω πνεύμα σωθή (= να παραδώσουμε αυτόν τον άνθρωπο στον σατανά (με την αποκοπή του από την Εκκλησία), για να τιμωρηθεί το σώμα του και να συνέλθει με την παιδαγωγική αυτή τιμωρία, ώστε να σωθεί η ψυχή του κατά τη μεγάλη εκείνη ημέρα του Κυρίου μας Ιησού)» (Α΄ Κορινθ. 5, 5).

Ο ίδιος Απόστολος Παύλος έγραψε: «Ταύτην την παραγγελίαν παρατίθεμαί σοι, τέκνον Τιμόθεε, κατά τας προαγούσας επί σε προφητείας, ίνα στρατεύη εν αυταίς την καλήν στρατείαν, έχων πίστιν και αγαθήν συνείδησιν, ήν τινες απωσάμενοι περί την πίστιν εναυάγησαν, ών εστιν Υμέναιος και Αλέξανδρος, ούς παρέδωκα τω σατανά, ίνα παιδευθώσι μη βλασφημείν (= Αυτήν την εντολή παραθέτω στα χέρια σου, παιδί μου Τιμόθεε, για να την εφαρμόσεις πιστά σύμφωνα με τις προφητείες που λέχθηκαν για σένα, δηλαδή να είσαι ο καλός στρατιώτης, ο επιστρατευμένος σε αυτές με την καλή επιστράτευση, έχοντας την ορθή πίστη και ακατάκριτη συνείδηση, την οποία συνείδηση μερικοί απώθησαν και έτσι κατέληξαν σε ναυάγιο της πίστης τους. Από αυτούς είναι ο Υμέναιος και ο Αλέξανδρος, τους οποίους απομάκρυνα από την Εκκλησία και τους παρέδωσα στον Σατανά. Τους απέκοψα δε από την Εκκλησία, για να παιδαγωγηθούν με την ιατρική αυτή τιμωρία, ώστε να μη διδάσκουν πλέον βλασφημίες»)  (Α΄ Τιμοθ., 1, 20).

[Βλ. Χρυσάνθου Ιεροσολύμων (του Νοταρά) «Περί Αφορισμού, σε: Π. Μιχαηλάρη, Η Πραγματεία του Χρυσάνθου Ιεροσολύμων «Περί Αφορισμού», ο.π., σελ. 52-53, 62-67].

3.7. ΣΕ ΠΟΙΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΑΦΟΡΙΣΜΟΥ ΥΠΑΓΕΤΑΙ Ο ΑΦΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ ΣΤΕΛΕΧΩΝ;

Σύμφωνα με το έγγραφο της τελετής του αφορισμού τους, αυτός υπάγεται στην περίπτωση του ναυαγίου της πίστεως, με τη μορφή της αθεϊας, δηλαδή της αμφισβητήσεως της θείας φύσης του Θεανθρώπου Χριστού. Ήτοι πρόκειται για βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος, που πραγματοποιήθηκε μέσω αθεϊας.

Ειδικότερα:

Της μεν Υπουργού Παιδείας – Θρησκευμάτων:

– έργω (με το προηγηθέν κλείσιμο των Ναών και ιδίως τη Μεγάλη Εβδομάδα και την Ανάσταση, για να μη μολυνθούν οι μεταλαμβάνοντες πιστοί από τον κορωνοϊό), και

– λόγω (με τις σχετικές δηλώσεις της και ιδίως εκείνη της 30-4-2020, με τις οποίες συνιστούσε εμμέσως την αποφυγή από τους πιστούς της Θείας Κοινωνίας, για να μην μολυνθούν από τον κορωνοϊό μέσω του σάλιου.

Του δε Πρωθυπουργού και του Υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Κρίσεων έργω και λόγω:

«με την, εν μέσω εγκλεισμού των πολιτών στα σπίτια τους, (διαφαινόμενη) προετοιμασία της υποδομής του υποχρεωτικού εμβολιασμού και του τσιπαρίσματος με το χάραγμα του Αντιχρίστου» (π.χ. ψήφιση Νόμου για τη δυνατότητα υποχρεωτικού εμβολιασμού, έκδοση ΚΥΑ για την εισαγωγή του 5G που είναι απαραίτητο για την επικοινωνία κεντρικού υπολογιστή και ενδεχόμενου εμφυτευμένου microchip), εννοούμενων των  σχετικών δημόσιων εξαγγελιών του Bill Gates, συνιδρυτή της Microsoft.

Συνεπώς, κατά το ανωτέρω έγγραφο της τελετής του αφορισμού, συντρέχει εν προκειμένω περίπτωση αμφισβήτησης της θείας φύσης του Θεανθρώπου Χριστού στην προκειμένη περίπτωση του τσιπαρίσματος.

Σημειωτέον ότι το χάραγμα του Αντιχρίστου καταργεί – κατά το βιβλίο της Αποκαλύψεως του Ευαγγελιστή Ιωάννη – την σφραγίδα της δωρεάς του Αγίου Πνεύματος που δίδεται στον πιστό με το μυστήριο του χρίσματος, και άρα τον αφορίζει de facto από την Εκκλησία παραδίδοντάς τον οριστικά και αμετάκλητα στον Σατανά, λόγω της, μέσω mind control, στερήσεως της δυνατότητας μετανοίας του.

Κατόπιν των ανωτέρω:

Είναι αυτοδικαίως επιβαλλόμενο από την Αγία Γραφή το ανάθεμα (Θεάνθρωπος Χριστός: Ματθ. 12, 32. Απόστολος Παύλος: Γαλ. 1, 6-8) το επιβαλλόμενο στα εν λόγω τρία κυβερνητικά στελέχη εξαιτίας της βλασφημίας του Αγίου Πνεύματος της συνιστάμενης στην αμφισβήτηση της θείας φύσης του Χριστού, η οποία βλασφημία διαπράχθηκε μέσω αθεϊας (δηλ. μέσω των ανωτέρω, κατά περίπτωση, αθεϊστικών δηλώσεων ή ενεργειών τους).

Ο αφορισμός των συγκεκριμένων τριών κυβερνητικών στελεχών από τον Μητροπολίτη πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιο δεν είναι συστατικός, αλλά αναγνωριστικός του ήδη επιβληθέντος αυτοδικαίως από την Αγία Γραφή αναθέματος εξαιτίας της βλασφημίας του Αγίου Πνεύματος της συνιστάμενης στην αμφισβήτηση της θείας φύσης του Χριστού, έστω και αν έχει τη μορφή συστατικού αφορισμού .

3.8. – ΠΟΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ ΕΧΟΥΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΑΦΟΡΙΣΜΟΥ;

Εξουσία αφορισμού έχουν οι εκκλησιαστικές αρχές που έχουν δικαιοδοτική εξουσία εξωτερικού κριτηρίου (ή εκκλησιαστικού δικαστηρίου), σύμφωνα με τους ιερούς κανόνες ή τα έθιμα, ή οι επίτροποί τους, δηλαδή οι εξουσιοδοτημένοι από αυτούς κληρικοί [βοηθοί επίσκοποι ή πρεσβύτεροι (εφημέριοι ή λοιποί ιερείς)], είτε με γενική είτε με ειδική εξουσιοδότηση επιβολής αφορισμού.

Όμως, οι κληρικοί που δεν έχουν εξουσία αφορισμού, μπορούν, λόγω όξυνσης του θυμικού ή έξαψης πάθους, να εξαπολύσουν κατάρα κατά λαϊκών, παρά την εντολή του Χριστού «ευλογείτε και μη καταράσθε» (Ρωμ. 12, 14). Η κατάρα αυτή δεν συνιστά αφορισμό (με την κανονική έννοια του όρου).

Οι αμαρτίες που υπάγονται στο εξωτερικό κριτήριο (ή εκκλησιαστικό δικαστήριο), ονομάζονται εκκλησιαστικά ποινικά αδικήματα. Οι αμαρτίες που υπάγονται στο εσωτερικό κριτήριο, δηλαδή στο κριτήριο της εξομολόγησης, εξακολουθούν να ονομάζονται αμαρτίες.

Εκκλησιαστικές αρχές που έχουν δικαιοδοτική εξουσία εξωτερικού κριτηρίου (ή εκκλησιαστικού δικαστηρίου) είναι οι ακόλουθες:

Α) Κάθε εν ενεργεία Μητροπολίτης για τους υποκείμενους σε αυτόν πιστούς. Η τοπική αρμοδιότητα του Μητροπολίτη θεμελιώνεται αρχικά στον τόπο γεννήσεως, στη συνέχεια στον τόπο κατοικίας, αν ο τόπος κατοικίας είναι διαφορετικός από τον τόπο γεννήσεως, και κατόπιν στον τόπο της διάπραξης της αμαρτίας, αν ο αμαρτήσας δεν έχει τόπο κατοικίας. Όμως, στο Νόμο 5383/1932, άρθρα 7 – 9, η τοπική αρμοδιότητα του εξωτερικού κριτηρίου, δηλαδή του επισκοπικού δικαστηρίου, προσδιορίζεται είτε από την υπαγωγή των κληρικών ή μοναχών στον οικείο Μητροπολίτη είτε από τον τόπο διαπράξεως του εκκλησιαστικού ποινικού αδικήματος σε άλλη Μητροπολιτική Περιφέρεια. Όταν δε συντρέχει αρμοδιότητα Επισκοπικών Δικαστηρίων προτιμάται (δηλαδή υπερισχύει) εκείνο το οποίο κάλεσε προηγουμένως τον κατηγορούμενο για ανάκριση.

Εννοείται ότι η δικαιοδοτική εξουσία του Μητροπολίτη μεταβάλλεται σε δεσποτική ή τυραννική, αν ο οικείος Μητροπολίτης κατέχει τη θέση του μόνον με βάση τη θεσμική του ιδιότητα, ενώ στερείται της ανάλογης προς Επίσκοπο πνευματικής κατάστασης (για θέωση ομιλεί ο Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης στο έργο του Περί Εκκλησιαστικής Ιεραρχίας – όπως δίδαξε ο μακαριστός καθηγητής και πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Ρωμανίδης τις αντιστοιχίες πνευματικών καταστάσεων προς τους βαθμούς της ιεροσύνης), η οποία πνευματική του κατάσταση αποτελεί θέμα της συνειδήσεώς του και του πνευματικού του ενώπιον του δικαιοκρίτη Θεού. Πάντως, κατά την Παράδοση της Εκκλησίας, το ίδιον θέλημα του υποψηφίου προς Αρχιερατεία, το οποίο αποτελεί την πηγή κάθε κακού και κάθε αμαρτίας, θα έπρεπε να έχει εκριζωθεί, μέσω της πραγματικής μοναχικής εν Χριστώ υπακοής προς πνευματικό πατέρα στο πλαίσιο Μονής, πριν την εκλογή του σε Αρχιερατικό Θρόνο. Διότι, σε αντίθετη περίπτωση, κατά την Αρχιερατεία του θα υπερισχύει το ίδιον θέλημα του Αρχιερέα και όχι το θέλημα του Μεγάλου Αρχιερέα Χριστού, πράγμα το οποίο θα προκαλεί πολλά δεινά στην Εκκλησία του Χριστού εξαιτίας της καταχρηστικής άσκησης του Αρχιερατικού αξιώματος προς ίδιον όφελος.

Β) Καθένας από τους Μείζονες Πατριάρχες, δηλαδή τους Πατριάρχες των τεσσάρων Πρεσβυγενών Πατριαρχείων, Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων. Οι μείζονες Πατριάρχες μπορούν ενδεχομένως να αφορίζουν και μη υποκείμενους σε αυτούς πιστούς, εφόσον αυτοί βρίσκονται στα όρια της οικείας πατριαρχικής δικαιοδοσίας, όταν διαπράττουν την αμαρτία.

Εκκλησιαστικές αρχές και όργανα που έχουν εξουσία εσωτερικού ή πνευματικού κριτηρίου, δηλαδή στις αμαρτίες τις ομολογούμενες στον χώρο της εξομολόγησης, είναι οι εξής:

Α) Ο οικείος εν ενεργεία Μητροπολίτης, και

Β) Οι εξομολογητές ή πνευματικοί πατέρες, στους οποίους ανατίθεται το αξίωμα της πνευματικής πατρότητας κατ’ επιτροπείαν του οικείου Μητροπολίτη, δηλαδή ως εκπροσώπους του (με Αρχιερατική ιεροτελεστία αναθέσεως του λειτουργήματος της Πνευματικής Πατρότητας και με ενταλτήριο γράμμα διδόμενο από τον Αρχιερέα στον Πνευματικό τον εξομολογούντα (Μέγα Ευχολόγιο, εκδ. Αστέρος, σελ. 677).

[Βλ. Χρυσάνθου Ιεροσολύμων (του Νοταρά) «Περί Αφορισμού, σε: Π. Μιχαηλάρη, Η Πραγματεία του Χρυσάνθου Ιεροσολύμων «Περί Αφορισμού», ο.π., σελ. 56-60].

3.9. – ΣΤΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ ΤΟΥ ΝΑΥΑΓΙΟΥ ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΕ ΑΘΕΪΑ, ΔΗΛΑΔΗ ΤΗΣ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΦΥΣΗΣ ΤΟΥ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, Η ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΤΟΠΙΚΗ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΕΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ;

Η Εγκύκλιος της Μείζονος Ενδημούσας Συνόδου της Κωνσταντινούπολης του 1722 προς τους Ορθοδόξους Αντιοχείς, ενώ υπογράφεται από τρεις Πατριάρχες (Κωνσταντινουπόλεως Ιερεμίας, Αντιοχείας Αθανάσιος και Ιεροσολύμων Χρύσανθος) και από επτά συνοδικούς Μητροπολίτες, εν τούτοις ο μακαριστός καθηγητής Ιωάννης Καρμίρης θεωρεί ως κύριο συγγραφέα της τον λόγιο Πατριάρχη Ιεροσολύμων Χρύσανθο (τον Νοταρά). Ο καθηγητής Καρμίρης γράφει επίσης ότι ο Ιεροσολύμων Χρύσανθος προσέδωσε στην Εγκύκλιο αυτή,  μεταξύ άλλων, χαρακτήρα αντιρρητικό και πολεμικό κατά των προσηλυτιζόντων Λατίνων και των καινοτομιών αυτών.

Η Εγκύκλιος για την αποστολή των Επισκόπων αναφέρει τα ακόλουθα:

1 – Όλοι οι Επίσκοποι, ως διάδοχοι των δώδεκα (12) Αποστόλων, είναι οι πνευματικοί  άρχοντες.

Δαυϊδ:

«καταστήσεις αυτούς άρχοντας επί πάσαν την γην» (Ψαλμ. 44, 17)

«εις πάσαν την γην εξήλθεν ο φθόγγος αυτών, και εις τα πέρατα της οικουμένης τα ρήματα αυτών (Ψαλμ. 18, 5)

Χριστός:

«Πορευθέντες εις κόσμον άπαντα, κηρύξατε τον ευαγγέλιον πάση τη κτίσει» (Μαρκ. 25, 15)

«Καθώς απέσταλκέ με ο Πατήρ, καγώ πέμπω υμάς» (Ιωαν. 20, 21).

Από τις ανωτέρω ρήσεις προκύπτει ότι η αρχή της οικουμένης και το κήρυγμα της ευσεβείας ήταν κοινά σε όλους τους Αποστόλους, όπως και τα έργα τους μαρτυρούν. Διότι γνωρίζουμε ότι ο Ιωάννης ήταν άρχοντας στην Ασία κηρύσσοντας το ευαγγέλιο και εκτελώντας ανεμπόδιστα τα λοιπά έργα του αποστολικού αξιώματος. Τα ίδια έκανε ο Ανδρέας στην Πελοπόννησο, ο Πέτρος στην Αντιόχεια και τη Ρώμη, ο Παύλος στην Ελλάδα, ο Θωμάς στην Ινδία, και άλλοι αλλού.

Και οι δώδεκα Απόστολοι είχαν τα ίδια προνόμια, τα οποία έλαβαν και αξιώθηκαν από κοινού όλοι τους από τον διδάσκαλο Χριστό. Γι’ αυτό και από κοινού εκλέγονται από Αυτόν.

Ιωάννης:

«Ουχ υμείς με εξελέξασθε, αλλ’ εγώ εξελεξάμην υμάς εκ του κόσμου» (Ιωάν. 15, 16).

Και οι δώδεκα Απόστολοι προσκαλούνται ισότιμα.

Ματθαίος: «Δεύτε οπίσω μου, και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων» (Ματθ. 4, 19).

Και οι δώδεκα ονομάζονται Απόστολοι.

Λουκάς:

«Και εκλεξάμενος απ’ αυτών δώδεκα, ους και Αποστόλους ωνόμασε» (Λουκ. 6, 13).

Και οι δώδεκα λαμβάνουν  εξουσία στη Δευτέρα Παρουσία.

Ματθαίος:

«Όταν καθίση ο Υιός του ανθρώπου εν τη δόξη αυτού, καθίσεσθε και υμείς επί δώδεκα θρόνους, κρίνοντες τας δώδεκα φυλάς του Ισραήλ» (Ματθ. 19, 28).

Και οι δώδεκα αποστέλλονται από κοινού στο να μαθητεύσουν και να βαπτίσουν όλα τα έθνη, και λαμβάνουν όλοι την εξουσία κατά πνευμάτων ακαθάρτων και του να λύνουν και να δένουν τις αμαρτίες των ανθρώπων, ακόμη και αυτήν την ιεροσύνη, και μάλιστα την τέλεση της θείας λειτουργίας, δηλαδή της αναίμακτης θυσίας.

Λουκάς :

«Λάβετε και φάγετε, τούτο μού εστι το σώμα, και τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν» (Λουκ. 22, 19).

Όλοι οι Απόστολοι ήταν Επίσκοποι της Οικουμένης.

Ιερός Αυγουστίνος στο κατά Ιωάννην ευαγγέλιο:

«Τίνι τρόπω ο Κύριος Ιησούς Χριστός και θύρα είη και ποιμήν; Θύρα μεν ανοίγων εαυτόν, ποιμήν δε εισερχόμενος δι’ εαυτού. Ότι ποιμήν εστι δέδωκε και τοις εαυτού μέρεσιν, ότι και ο Πέτρος ποιμήν, και ο Παύλος ποιμήν, και οι επίλοιποι των Αποστόλων ποιμένες, και οι καλοί επίσκοποι ποιμένες» (In Joh. Tract. 47, 3).

Επειδή οι Απόστολοι ήταν Επίσκοποι, γι’ αυτό χειροτόνησαν άλλους Επισκόπους. Ο Παύλος χειροτόνησε τον Τιμόθεο στην Έφεσο και τον Τίτο στην Κρήτη. Ο Πέτρος χειροτόνησε τον Κλήμεντα Επίσκοπο  Ρώμης.

Όλοι οι Απόστολοι ήταν επίτροποι, δηλαδή εκπρόσωποι, του Χριστού. Γι’ αυτό το λόγο και οι διάδοχοί τους Επίσκοποι είναι επίτροποι, δηλαδή εκπρόσωποι, του Χριστού.

Άγιος Αμβρόσιος Μεδιολάνων, στην εξήγηση της προς Κορινθίους πρώτης επιστολής:

«Θεού γαρ εργάται εσμέν». «Τούτο προσήκει τοις Αποστόλοις, ους δήλόν εστι Θεώ συνεργάζεσθαι. Εισί γαρ Χριστού επίτροποι» (In I Kor. 3, 19).

Η πνευματική προστασία και η κυβέρνηση της οικουμένης (δηλαδή της Οικουμενικής Εκκλησίας) δόθηκε από τον Χριστό σε όλους τους Αποστόλους.

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος:

«Καθάπερ οικίαν μίαν την οικουμένην διανειμάμενοι οι Απόστολοι, ούτως άπαντα διηκονούντο, και των απανταχού επεμελούντο, ο μεν τούτο, ο δ’ εκείνο λαβών μέρος» (M PG 62, 671).

Τα κλειδιά της Βασιλείας των Ουρανών – δηλαδή την εξουσία και πνευματική δύναμη, με την οποία λύνοντας οι Απόστολοι τις αμαρτίες των εξομολογουμένων και μετανοούντων, ανοίγουν τους ουρανούς για να εισέλθουν, καθώς πάλι δένοντας πνευματικά τους ανθρώπους, κλείνουν τους ουρανούς για να μην μπορούν να εισέλθουν – ο Χριστός τα έδωσε σε όλους τους Αποστόλους μετά την Ανάστασή Του.

Ιωάννης:

«Ενεφύσησε και λέγει αυτοίς. Λάβετε Πνεύμα άγιον. Αν τινων αφήτε τας αμαρτίας αφίενται αυτοίς, αν τινων κρατήτε κεκράτηνται» (Ιωαν. 20, 22).

Η Εκκλησία του Χριστού οικοδομήθηκε πάνω στο θεμέλιο των Αποστόλων, το οποίο είναι η ορθόδοξη πίστη για τον Χριστό (δηλαδή ένα Πρόσωπο με δύο φύσεις, θεία και ανθρώπινη), και ότι τα άγια όρη (βουνά)  είναι οι Απόστολοι, οι οποίοι πάνω στην ομολογία της πίστεως του Χριστού θεμελίωσαν την Εκκλησία Του.

Μέγας Βασίλειος στην ερμηνεία του στο 2ο κεφάλαιο του Προφήτη Ησαϊα:

«Ειδέναι γαρ, φησι, πώς δει εν οίκω Κυρίου αναστρέφεσθαι, εκκλησία ζώντος Θεού, ής οι θεμέλιοι εισιν εν τοις όρεσι τοις αγίοις. Ωκοδόμηται γαρ επί τω θεμελίω των αποστόλων και των προφητών» (M PG 30, 233).

Ο κύριος και καθολικός Ποιμένας, δηλαδή ο Μέγας Αρχιερέας, είναι μόνος ο Χριστός.

Χριστός:

«Εγώ ειμι ο ποιμήν ο καλός» (Ιωαν. 10, 14).

Οι δώδεκα Απόστολοι και οι διάδοχοί τους Επίσκοποι έγιναν Ποιμένες, επειδή απεστάλησαν από τον Χριστό στην οικουμένη και έλαβαν από Αυτόν την εξουσία του να ποιμαίνουν και να κυβερνούν τις ψυχές των πιστευόντων.

Χριστός:

«Πορευθέντες εις τον κόσμον μαθητεύσατε πάντα τα έθνη» (Ματθ. 28, 19 και Μαρκ. 16, 15).

«Αν τινων αφήτε τας αμαρτίας αφίενται αυτοίς, αν τινων κρατήτε κεκράτηνται» (Ιωαν. 20, 23).

Πράξεις Αποστόλων:

«Λέγει λοιπόν αυτοίς ο Παύλος. Προσέχετε εαυτοίς και παντί τω ποιμνίω, εν ώ υμάς το Πνεύμα το άγιον έθετο επισκόπους, ποιμαίνειν την Εκκλησίαν του Θεού» (Πράξ. 20, 28).

Μόνος ο Χριστός καλείται κύριος των Αποστόλων.

Χριστός:

«Υμείς φωνείτέ με ο κύριος και ο διδάσκαλος, και καλώς λέγετε, ειμί γαρ» (Ιωάν. 13, 13).

«Υμείς δε μη κληθήτε ραββί. Εις γαρ εστιν υμών ο διδάσκαλος, ο Χριστός. Πάντες γαρ υμείς αδελφοί εστε. Και πατέρα μη καλέσητε υμών επί της γης. Εις γαρ εστιν υμών ο πατήρ, ο εν τοις ουρανοίς. Μηδέ κληθήτε καθηγηταί. Εις γαρ υμών εστιν ο καθηγητής, ο Χριστός» (Ματθ. 23, 8-10).

Όπως οι Απόστολοι, έτσι και οι διάδοχοί τους Επίσκοποι υποτάσσονται στους όρους (δηλαδή τις δογματικές αποφάσεις) και τους κανόνες των αγίων Συνόδων Επισκόπων.

Πράξεις Αποστόλων:

«Ακούσαντες δε οι εν Ιεροσολύμοις απόστολοι, ότι δέδεκται η Σαμάρεια τον λόγον του Θεού, απέστειλαν προς αυτούς τον Πέτρον και Ιωάννην, οίτινες καταβάντες προσηύξαντο περί αυτών, όπως λάβωσι Πνεύμα άγιον». «Τότε επετίθουν τας χείρας επ’ αυτούς, και ελάμβανον Πνεύμα άγιον» ( Πράξ. 8, 14 εξ.).

Οι Σύνοδοι Επισκόπων (και όχι τα Συνέδρια των Αυτοκεφάλων Εκκλησιών, έστω και αν τούτα ονομάζονται ψευδεπίγραφα ως «Σύνοδοι») κατεξουσιάζουν όλων των Επισκόπων, περιλαμβανομένων των Προκαθημένων των Αυτοκέφαλων Εκκλησιών, και διοικούν την Εκκλησία του Χριστού.

34ος Αποστολικός Κανόνας:

«Τους επισκόπους εκάστου έθνους (δηλαδή κάθε Αυτοκέφαλης Εκκλησίας, είτε είναι Μητροπολιτική είτε Εξαρχική είτε Πατριαρχική) ειδέναι χρη τον εν αυτοίς πρώτον (δηλαδή τον Προκαθήμενό της), και ηγείσθαι αυτόν ως κεφαλήν, και μηδέν τι πράττειν περιττόν (δηλαδή να μην αποφασίζουν οι Επίσκοποι τίποτε που υπερβαίνει τη δικαιοδοσία καθενός Επισκόπου στην Επισκοπή του, και που δεν σφετερίζεται τη δικαιοδοσία της Οικουμενικής Συνόδου) άνευ της εκείνου γνώμης. Εκείνα δε μόνον πράττειν έκαστον (δηλαδή κάθε Επίσκοπος), όσα τη αυτού παροικία (δηλαδή στην Επισκοπή του) επιβάλλει και ταις υπ’ αυτήν χώραις (δηλαδή ο Επίσκοπος ασκεί τη δικαιοδοσία του στην Επισκοπή του). Αλλά μηδέ εκείνος (δηλαδή ο Προκαθήμενος) άνευ της πάντων γνώμης (εννοείται: των Επισκόπων) ποιείτω τι. Ούτω γαρ ομόνοια έσται, και δοξασθήσεται ο Θεός δια Κυρίου εν αγίω Πνεύματι, ο Πατήρ και ο Υιός και το Πνεύμα το άγιον» (ΡΠΣ. ΙΙ, 45).

Να λοιπόν ο κανόνας αυτός φανερά προστάζει ότι μήτε οι Επίσκοποι μπορούν να κάνουν κάτι (σε θέματα των αρμοδιοτήτων της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας) χωρίς τη γνώμη του Πρώτου, μήτε ο Πρώτος, είτε Πάπας είναι αυτός, είτε Πατριάρχης, είτε Μητροπολίτης, μπορεί να κάνει κάτι χωρίς τη γνώμη των Επισκόπων.

Ο ίδιος κανόνας συστοιχίζεται με την Αποστολική Σύνοδο η οποία έλυσε το ζήτημα και την αμφιβολία αν οι εξ εθνών άντρες χριστιανοί θα έπρεπε ή όχι, κατά την προσχώρησή τους στον Χριστιανισμό, να υποστούν την περιτομή, την οποία είχαν υποστεί η εξ Ιουδαίων Χριστιανοί, ενόσω ήταν στον Ιουδαϊσμό (Πράξ, 15, 1-33).

(βλ.  Ιωαν. Καρμίρη, Τα Δογματικά και Συμβολικά Μνημεία της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, 2η εκδ., τομ. ΙΙ, ο.π., σελ. 902-916).

Για τις προσφυγές των κηρυχθέντων από τον οικείο Επίσκοπο ως ακοινωνήτων κληρικών ή λαϊκών οι οποίοι ισχυρίζονται ότι αφορίστηκαν άδικα (δηλαδή χωρίς κανονική αιτία), αρμόδια είναι η Σύνοδος της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας, σύμφωνα με τον 5ο κανόνα της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, η οποία συνέρχεται δύο φορές το έτος, ή μια φορά το έτος, κατά τον 8ο κανόνα της ΣΤ΄ Οικουμενικής Συνόδου και τον 6ο κανόνα της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου.

5ος κανόνας της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου:

Περί των ακοινωνήτων γενομένων, είτε των εν κλήρω, είτε των εν λαϊκώ τάγματι, υπό των καθ’ εκάστην επαρχίαν Επισκόπων, κρατείτω η γνώμη, κατά τον Κανόνα τον διαγορεύοντα, τους υφ’ ετέρων αποβληθέντας (= οι από άλλους Επισκόπους αφορισθέντες) υφ’ ετέρων μη προσίεσθαι (= να μην γίνονται δεκτοί σε κοινωνία από άλλους Επισκόπους). Εξεταζέσθω δε μη μικροψυχία ή φιλονεικία, ή τινι τοιαύτη αηδία του Επισκόπου, αποσυνάγωγοι γεγένηνται. Ίνα ουν την πρέπουσαν εξέτασιν λαμβάνη, καλώς έχειν έδοξεν, εκάστου ενιαυτού, καθ’ εκάστην επαρχίαν δις του έτους συνόδους γίνεσθαι, ίνα κοινή πάντων των Επισκόπων της επαρχίας επί το αυτό συναγομένων, τα τοιαύτα ζητήματα εξετάζηται. Και ούτως οι ομολογουμένως προσκεκρουκότες τω Επισκόπω, κατά λόγον ακοινώνητοι παρά πάσιν είναι δόξωσι, μέχρις αν τω κοινώ των Επισκόπων δόξη την φιλανθρωποτέραν υπέρ αυτών εκθέσθαι ψήφον. Αι δε σύνοδοι γινέσθωσαν, μία μεν, προ της Τεσσαρακοστής, ίνα πάσης μικροψυχίας αναιρουμένης, το δώρον καθαρόν προσφέρηται τω Θεώ, δευτέρα δε, περί τον του μετοπώρου (= φθινοπώρου) καιρόν»

(βλ.

Κατόπιν των ανωτέρω:

1 – Κάθε Επίσκοπος ασκεί την αποστολική του εξουσία στην τοπική δικαιοδοσία της Επισκοπής του, στην οποία περιλαμβάνεται και η εξουσία του δεσμείν και λύειν τις αμαρτίες των υποκείμενων σε αυτόν πιστών, είτε στο εσωτερικό κριτήριο (forum internum στο χώρο της εξομολόγησης), είτε στο εξωτερικό κριτήριο (forum externum, επισκοπικό δικαστήριο), ανάλογα με τη βαρύτητα ή τις συνθήκες διάπραξης του αμαρτήματος (ιδιωτικές ή δημόσιες).

Βέβαια, το άρθρο 1 του Νόμου 5383/1932 για τα εκκλησιαστικά δικαστήρια απαγορεύει την υπαγωγή των λαϊκών στα εν λόγω δικαστήρια. Αλλά ο Νόμος αυτός είναι κρατικός, δεν είναι εκκλησιαστικός, παρά το γεγονός ότι περιλαμβάνει τον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος. Κατά τους ιερούς κανόνες και οι λαϊκοί υπάγονται στα εκκλησιαστικά δικαστήρια. Αν επιβληθεί πνευματική ποινή σε λαϊκό από εκκλησιαστικό δικαστήριο, αυτή ισχύει στην εκκλησιαστική έννομη τάξη, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η κρατική έννομη τάξη δεν την αναγνωρίζει. Εξάλλου η πνευματική ποινή, εκ φύσεως, αφορά την εκκλησιαστική έννομη τάξη και όχι την κρατική.

2 – Κάθε Επίσκοπος, ανεξάρτητα από την τοπική του δικαιοδοσία, ακόμη και ένας εφησυχάζων Επίσκοπος, σε θέματα προσβολής της πίστεως (με αίρεση ή αθεϊα), είναι οικουμενικός Επίσκοπος. Τούτο σημαίνει ότι έχει την πνευματική εξουσία του δεσμείν και λύειν τις αμαρτίες και μη υποκείμενων σε αυτόν πιστών, όταν αυτοί δημόσια εμπίπτουν στο αμάρτημα του ναυαγίου περί την πίστη με αθεϊα, δηλαδή όταν αμφισβητούν τις δογματικές αλήθειες της Εκκλησίας, και συγκεκριμένα τη χριστολογική δογματική αλήθεια, και ειδικότερα τη θεία φύση του Θεανθρώπου Χριστού.

3 – Στην δεύτερη περίπτωση, ο αφοριζόμενος έχει δικαίωμα προσφυγής στη Σύνοδο της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας σε περίπτωση κατά την οποία δεν υφίσταται κανονική (ή δίκαιη) αιτία αφορισμού, κατά τις διακρίσεις περιπτώσεων που αναφέρονται στο υποκεφάλαιο 3.12.

3.10. ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΦΟΡΙΣΜΟΥ ΛΑΪΚΟΥ;

Ο μικρός αφορισμός αποστερεί τον αφορισμένο λαϊκό της απόλαυσης των μυστηρίων, αλλά όχι της λοιπής εκκλησιαστικής κοινωνίας. Δηλαδή ο αφορισμένος μπορεί 1) να προσεύχεται με τους πιστούς στο ναό στις λειτουργίες, τις ακολουθίες και τις συνάξεις και 2) να ωφελείται με τη μνημόνευσή του στις κοινές προσευχές στο ναό, και 3) να έχει κάθε συναναστροφή με τους χριστιανούς είτε ιερή είτε κοινωνική.

Ο μεγάλος αφορισμός αποστερεί τον αφορισμένο λαϊκό οποιασδήποτε από τις ανωτέρω αναφερόμενες μορφές εκκλησιαστικής κοινωνίας.

Το ανάθεμα είναι αυτός καθ’ εαυτός ο μεγάλος αφορισμός, κατά την εκφώνηση του οποίου από την αρμόδια εκκλησιαστική δικαιοδοτική αρχή με εξωτερικό κριτήριο (ή εκκλησιαστικό δικαστήριο), τούτος επιβεβαιώνεται από το κοινό των χριστιανών που αναφωνούν μεγαλοφώνως το ανάθεμα (= χωρισμό από την Εκκλησία).

[Βλ. Χρυσάνθου Ιεροσολύμων (του Νοταρά) «Περί Αφορισμού, σε: Π. Μιχαηλάρη, Η Πραγματεία του Χρυσάνθου Ιεροσολύμων «Περί Αφορισμού», ο.π., σελ. 45-49].

3.11. ΠΟΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ ΕΧΟΥΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΛΥΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΦΟΡΙΣΜΟΥ;

Ο αφορισμένος λύνεται:

Α) από την εκκλησιαστική δικαιοδοτική αρχή με εξωτερικό κριτήριο (ή εκκλησιαστικό δικαστήριο), η οποία τον αφόρισε (π.χ. Μητροπολίτης), ή

Β) από άλλη εκκλησιαστική δικαιοδοτική αρχή που έχει ανώτερο εξωτερικό κριτήριο (ή εκκλησιαστικό δικαστήριο) με αρμοδιότητα κρίσεως της απόφασης του αφορίσαντος (π.χ. Σύνοδος Αυτοκέφαλης Εκκλησίας), σύμφωνα με τον 5ο κανόνα της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, με τις εξής διαφοροποιήσεις:

Β.1. η ανώτερη εκκλησιαστική δικαιοδοτική αρχή δεν λύνει τον αφορισμό, αλλά αναγνωρίζει ότι ο φερόμενος ως αφορισμένος δεν υπήρξε ποτέ αφορισμένος, στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ο αφορισμός δεν έχει επιβληθεί από την αρμόδια εκκλησιαστική αρχή, ή δεν έχει αποδειχθεί πλήρως η διάπραξη της αμαρτίας ενώπιον της αρμόδιας εκκλησιαστικής αρχής,

Β.2. η ανώτερη εκκλησιαστική δικαιοδοτική αρχή δεν έχει αρμοδιότητα λύσης του αφορισμού αλλά παραπομπής του αφορισμένου στην κατώτερη εκκλησιαστική δικαιοδοτική αρχή που τον αφόρισε, προστάσσοντάς την να τον λύσει, στην περίπτωση κατά την οποία ο αφορισμός είναι άδικος, επειδή ο αφορισμένος δεν ήταν άξιος αφορισμού. Στην περίπτωση αυτή, ενώ ο αφορισμός δεν ενεργεί στο εσωτερικό κριτήριο της συνειδήσεως, επειδή ο αφορισμένος δεν είναι ένοχος αμαρτίας, εν τούτοις ισχύει στο εξωτερικό κριτήριο της Εκκλησίας, εκτός αν από την απόφαση του αφορισμού συνάγεται φανερή αδικία και αθέμιτη αιτία. Μόνον το θανάσιμο αμάρτημα τιμωρείται με δίκαιο αφορισμό.

[Βλ. Χρυσάνθου Ιεροσολύμων (του Νοταρά) «Περί Αφορισμού, σε: Π. Μιχαηλάρη, Η Πραγματεία του Χρυσάνθου Ιεροσολύμων «Περί Αφορισμού», ο.π., σελ. 97, 69-73].

Ο αφορισμένος λύνεται μόνον από την εκκλησιαστική δικαιοδοτική αρχή με εξωτερικό κριτήριο (ή εκκλησιαστικό δικαστήριο), η οποία τον αφόρισε, με την ανάγνωση από τον φορέα της εν λόγω αρχής (π.χ. Μητροπολίτη) της συγχωρητικής ευχής.

Οι εκδότες του Πηδαλίου και ερμηνευτές των ιερών κανόνων, Αγάπιος ιερομόναχος και Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, υποστηρίζουν ότι η Σύνοδος της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας έχει εξουσία λύσεως του επιβληθέντος από Επίσκοπο αφορισμού στις ακόλουθες δύο ακραίες περιπτώσεις:

Α) αν ο αφορίσας σκληρύνεται και δεν θέλει να λύσει ακοινώνητους από τον αφορισμό τους, ύστερα από χρονικό διάστημα το οποίο η Σύνοδος κρίνει ότι επαρκεί για την έκτιση του αφορισμού, ή

Β) αν ο αφορίσας αποβιώσει.

(βλ. Αγαπίου ιερομονάχου – Νικοδήμου μοναχού, Πηδάλιον, σελ. 128-129).

4 – ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ – ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΤΟΥ ΤΙΤΛΟΥ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΑΡΘΡΟΥ

Η ορθή απάντηση στο κεντρικό ερώτημα του θέματος του παρόντος άρθρου είναι η ακόλουθη:

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιος επέβαλε έγκυρο – κατά την εσωτερική ή κανονική έννομη τάξη της Εκκλησίας – αφορισμό στην Υπουργό Παιδείας – Θρησκευμάτων κα Νίκη Κεραμέως, τον Πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Υφυπουργό Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Κρίσεων κ. Νίκο Χαρδαλιά, για τους ακόλουθους λόγους:

1 – Ο αφορισμός αυτός είχε ήδη επιβληθεί και αυτοδικαίως, δηλαδή δυνάμει της Αγίας Γραφής (Θεάνθρωπος Χριστός: Ματθ. 12, 32. Απόστολος Παύλος: Γαλ. 1, 6-8), πριν την τυπική επιβολή του από τον αφορίσαντα Μητροπολίτη, διότι αφορά την αμφισβήτηση της θείας φύσης του Θεανθρώπου μέσω αθεϊας.

2 – Η αντίθεση του συγκεκριμένου αφορισμού στο άρθρο 4 γραμμ. θ) σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζεται από την κρατική έννομη τάξη, αλλά η ισχύς του παραμένει αναλλοίωτη στην εσωτερική ή κανονική έννομη τάξη της Εκκλησίας, την οποία κυρίως και πρωτίστως ενδιαφέρει.

3 – Η αιτία του αφορισμού είναι δίκαιη, διότι αφορά την αμφισβήτηση της θείας φύσης του Θεάνθρωπου Χριστού, η οποία αμφισβήτηση είναι διαφορετική για την κα Κεραμέως και διαφορετική για τον κ. Μητσοτάκη και τον κ. Χαρδαλιά, κατά το υποκεφάλαιο 3.1. του παρόντος άρθρου.

4 – Ο αφορισμός αυτός δεν είναι καταχρηστικός, επειδή δεν είναι πολιτικός, έστω και αν αφορά πολιτικά και μάλιστα κυβερνητικά στελέχη.

5 – Επειδή ο εν λόγω αφορισμός έχει επιβληθεί για θέματα πίστης, δηλαδή αμφισβήτησης της θείας φύσης του Θεανθρώπου, εγκύρως και κανονικώς επιβλήθηκε από τον εφησυχάζοντα Μητροπολίτη πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιο.

6 – Πρόκειται για μεγάλο αφορισμό, δηλαδή για στέρηση της θείας κοινωνίας και της εκκλησιαστικής κοινωνίας σε δημόσιο επίπεδο (forum externum) και όχι στο χώρο της συνείδησης (forum internum).

7 – Όλοι οι Επίσκοποι της Εκκλησίας της Ελλάδος αλλά και των λοιπών Αυτοκέφαλων Ορθόδοξων Εκκλησιών δεσμεύονται από την επιβολή του υπόψη αφορισμού μέχρι της λύσεώς του από τον αφορίσαντα Μητροπολίτη και ως εκ τούτου υποχρεούνται, δυνάμει του 5ου κανόνα της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, να μην μεταδίδουν τη θεία κοινωνία και να μην δέχονται σε δημόσια εκκλησιαστική κοινωνία τους αφορισθέντες.

8 – Οι αφορισθέντες έχουν δικαίωμα προσφυγής στη Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, αν ισχυρίζονται ότι ο αφορισμός τους ήταν άδικος (δηλαδή χωρίς κανονική αιτία), κατά τον 5ο κανόνα της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου.

9 – Εξουσία λύσης του ως άνω αφορισμού έχει μόνον ο αφορίσας Μητροπολίτης, κανένας άλλος Μητροπολίτης, ούτε η Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, ούτε Οικουμενική Σύνοδος.

10 – Η λύση του ανωτέρω αφορισμού μπορεί να γίνει από τον αφορίσαντα Μητροπολίτη με την ανάγνωση της συγχωρητικής ευχής, ύστερα από την αποδοχή από τον εν λόγω Μητροπολίτη της ειλικρινούς μετάνοιας των αφορισθέντων. Βεβαίως, επί αποβιωσάντων, υπάρχουν και οι συγχωρητικές ευχές «εις πάσαν Αράν, και Αφορισμόν, εις Τεθνεώτα, αναγινωσκόμεναι παρά Αρχιερέως, ή εξ ανάγκης, παρά Πνευματικού Πατρός, ει ου πάρεστιν Αρχιερεύς» (εκδ. Αστέρος, σελ. 226-228). Αλλά η λύση του αφορισμού, στην περίπτωση των αποβιωσάντων, επαφίεται αποκλειστικά στο έλεος του Αγίου Τριαδικού Θεού.

https://www.pentapostagma.gr/ekklisia/6944130_einai-egkyros-o-aforismos-toy-ambrosioy-kata-mitsotaki-kerameos-kai-hardialia

Πηγή: http://mkka.blogspot.com/2020/06/blog-post_50.html

 

 

Ιούνιος 10, 2020

ΟΥΑΙ ΥΜΙΝ ΙΕΡΑΡΧΑΙ, ΑΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΔΙΑΠΟΙΜΑΙΝΟΝΤΕΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΙΣ (ΚΑΤΑ ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑΣ)!!! ΜΕΡΟΣ 1ον

ΑΠΟ: ΥΠΕΡ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ

ΟΥΑΙ ΥΜΙΝ ΙΕΡΑΡΧΑΙ, ΑΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΔΙΑΠΟΙΜΑΙΝΟΝΤΕΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΙΣ (ΚΑΤΑ ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑΣ)!!!

ΜΕΡΟΣ 1ον

Μακαριώτατε, Σεβασμιώτατοι!!

Δυστυχώς, η μέχρι τώρα θεολογική συμπεριφορά σας, ως ορθοδόξων ποιμένων, οι «εναγκαλισμοί» σας τόσον με κάθε μορφής αποστάτες «ορθόδοξους» ιεράρχες του Οικουμενικού Πατριαρχείου και των Ορθοδόξων Πατριαρχείων της Διασποράς, όσον και με αιρεσιάρχες και αλλοδόξους, η επιμονή σας σε μεταπατερικές «θεολογίες» και ετεροδιδασκαλίες, η ακατάληπτη αδολεσχία σας, από τους άμβωνες των εκκλησιών, όσοι τους χρησιμοποιείτε, η συμμετοχή σας στην ληστρική σύνοδο του Κολυμπαρίου, η πρόσφατη απόφασή σας (της ανωτάτης Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος), για αναγνώριση της αυτοκεφαλίας της Σχισματικής Ουκρανικής «εκκλησίας», μας προβληματίζει και μας ανησυχεί εδώ και καιρό.

Όμως, η τελευταία σύμπλευση και η παράδοσή σας ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ, στους Ελληνόφωνους εγχώριους διώκτες της Ορθοδοξίας, και η πλήρης υποταγή σας, στις αντισυνταγματικές αποφάσεις της Ελλαδικής εξουσίας, αφορώσες στην λειτουργικότητα της Εκκλησιαστικής ζωής, όπως απαγόρευση τελέσεως της Θείας λειτουργίας στους ιερούς ναούς, κλείσιμο των νεκροταφείων, καθολική απαγόρευση της κυκλοφορίας, το τριήμερον εορτασμού του Πάσχα, με πρόσχημα τον εισαχθέντα στην χώραν μας, άγνωστον πως, προς το παρόν, κορωναϊό / COVID-19, θα μείνει στην ιστορία, διότι επί ημερών σας:

Ποινικοποιήθηκε η Θεία Μετάληψη, η Εκκλησία εξισώθηκε με… κομμωτήριο, ο πιστός υπελείφθη σε δικαιώματα ακόμα και από τα συμπαθή τετράποδα, τους ατιμώρητους ακτιβιστές των πλατειών, τους αλαλάζοντες νεολαίους, θαμώνες των «take away» bars, τους ανέγγιχτους αλλόδοξους πιστούς, των μουσουλμανικών τζαμιών-τεκέδων-ραμαζανίου, των ιουδαϊκών συναγωγών και τεκτονικών στοών, καθώς και τους στρατιωτικοποιημένους συνδικαλιστές και ομοφρονούντες, που γέμισαν την κεντρική πλατεία των Αθηνών, για να γιορτάσουν την δική τους «Πρωτομαγιά».

Τα παραπάνω, σε ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ με:

.Την θλιβερή εικόνα της εκκλησιαστικής και πνευματικής ΕΡΗΜΙΑΣ της μεγίστης πλειοψηφίας του υφ’ υμάς ποιμνίου, για την κατήχηση του οποίου είσθε ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΩΣ υπεύθυνοι και υπόλογοι,

.Την ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ιχθυώδη αφωνία σας, στα εθνικά θέματα, και

.Τις πληροφορίες που έχουν συλλεγεί από όλα τα μέρη της πατρίδος μας και επιβεβαιώνουν τα προαναφερθέντα, ΟΛΑ συνεκτιμώμενα κατά αντικειμενική κρίση, δίδουν το δικαίωμα σ’εμάς τους ανησυχούντας Ρωμηούς/Έλληνες, να συμπεράνουμε, ότι:

-Δεν Ορθοτομείτε τον Λόγον της Αληθείας του Κυρίου, ετεροδιδάσκετε και εθελοθρησκεύετε, καθ’ ότι έχετε απομακρυνθεί, εκουσίως ή ακουσίως, από τις Εντολές του Κυρίου (Όπως καθορίζονται στα κείμενα της Αγίας Γραφής), τις διδαχές των Αγίων Πατέρων, τις αποφάσεις των εννέα (9) Οικουμενικών Συνόδων, και την Ιερά Παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

-Παραμένετε προσκεκολλημένοι, πολλοί αν όχι οι περισσότεροι από εσάς, στα γρανάζια του Αντιχριστιανικού Διεθνιστικού Οικουμενιστικού Συστήματος και δέχεσθε αδιαμαρτυρήτως τις εντολές και αποφάσεις της Ελλαδικής εξουσίας, οι οποίες έχουν σαφή στόχον να πλήξουν την Ορθοδοξίαν μας και μόνον.

-Δεν εμπνέετε θεολογικώς και Πατερικώς το ποίμνιον της Εκκλησίας, αφού αρκετοί αμφισβητείτε την Αυθεντίαν και αμφιβάλλετε για την Θεοπνευστίαν της Αγίας Γραφής (Παλαιά και Καινή Διαθήκη) ή την περιορίζετε μόνον σε «συμβολικές αλήθειες» και ηθικά διδάγματα. Μία τέτοια αντίληψη, διακρίνουσα την Αγία Γραφή, ιδίως την Παλαιά Διαθήκη (Π.Δ.), σε θεόπνευστα και μη μέρη, αφ’ενός καταδεικνύει ΑΓΝΟΙΑΝ, αφ’ ετέρου είναι καταστρεπτική τού όλου κύρους της, δια το ποίμνιον, διότι κλονίζει την αξιοπιστίαν και φιλαλήθειάν της.

Σας υπενθυμίζουμε ότι: «Μέγας κρημνός και βάραθρον βαθύ η των Γραφών άγνοια. Μεγάλη προδοσία σωτηρίας το μηδέν των θείων ειδέναι νόμων…Ο των θείων υπερορών λογίων ου λέγεται φερώνυμος άνθρωπος….». (Ιωάννης Χρυσόστομος)

-Θεωρείτε και διδάσκετε, όπως και οι πλείστοι των Ορθοδόξων Χριστιανών, την ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ως μία από τις υπάρχουσες ανθρώπινες θρησκείες και όχι ως ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ που εκφράζει την ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ. Δηλαδή, μετασχηματίσατε την ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ σε ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ όπως ΟΛΕΣ οι γνωστές θρησκείες, μονοθεϊστικές και άλλες, χριστιανικών καλουμένων δογμάτων (παπισμός, προτεσταντικές παραφυάδες) κι’ αλλοδόξων.

-Αδιαφορείτε και αλληθωρίζετε επιδεικτικώς, στα Εθνικά θέματα.

-Έχετε εγκαταλείψει ακατήχητους τους ορθοδόξους χριστιανούς του ποιμνίου σας, με αποτέλεσμα, οι άδολοι, οι αφελείς και οι ολιγόπιστοι Ορθόδοξοι, παντελώς αγνώτες της Αγίας Γραφής, ουσιαστικώς ανερμάτιστοι, εξασθενημένοι ή ευνουχισμένοι πνευματικώς, βομβαρδιζόμενοι με τις κακοδοξίες των ορθοδοξιζόντων, αιρετιζόντων, φαρισαϊζόντων και οικουμενιζόντων «θεολόγων» και ιερωμένων:

α. Αδυνατούν να συνειδητοποιήσουν την ακατανίκητη δύναμή του Θείου Λόγου (Αγία Γραφή, Ιερά παράδοση), και αγνοούν τον αποτελεσματικόν χειρισμόν Του.

β. Δεν γνωρίζουν (η μεγίστη πλειοψηφία) ούτε τον «κατασκευαστήν», ούτε τα στοιχειώδη χαρακτηριστικά του πνευματικού «υπερόπλου» (δόγματα της Ορθοδόξου πίστεως), ούτε τον «χειρισμόν» του (Αγιογραφική αιτιολόγηση των δογμάτων και ιστορική επιχερηματολογία της Ορθοδόξου αληθείας), ούτε τις κολοσσιαίες και αγεφύρωτες διαφορές του, από τα κίβδηλα πνευματικά «όπλα» των άλλων υποτιθέμενων «χριστιανικών» ομολογιών και των ανθρωπίνων θρησκειών των αλλοδόξων.

γ. Θεωρούν τα μυστήρια της Εκκλησίας, ως μία παραδοσιακή διαδικασία ή έχοντα «μαγικόν» τι περιεχόμενον και ως τοιαύτα τα εκλαμβάνουν, όταν τελούνται εντός ή εκτός των χώρων των λατρευτικών συνάξεων.

δ. Ερμηνεύουν την έννοιαν του Θεού, όπως και οι οπαδοί των θρησκειών ή την θεωρούν ως «κάποια ανώτερη Δύναμη» και ως τοιαύτη την επικαλούνται όταν ζητούν βοήθεια.

ε. Καθίστανται ευάλωτοι και ευμετάβλητοι στα πανούργα πνευματικά «πυροτεχνήματα» και λογικοφανή επιχειρήματα των εχθρών της πίστεως, γενόμενοι εύκολα θηράματα των δημαγωγών, λαοπλάνων, αγαπολόγων και ευκολώτατη λεία των πνευματικών απατεώνων, των αιρετικών, των αλλοτρίων, των υιών της απειθείας, των σπιλάδων της αγάπης, των μισαλλόδοξων ανθελλήνων και των πάσης φύσεως αντιχριστιανών.

Αρχικά Συμπεράσματα:

.Συμπεριφέρεσθε ως τυφλοί, οδηγοί άλλων τυφλών. Αλλά, «εάν ένας τυφλός οδηγεί έναν άλλον τυφλόν, (είναι βέβαιον) ότι θα πέσουν και οι δύο εις βαθύν λάκκον» (ΜΑΤΘ: 15/14).

.Αποδεικύετε ότι, απορροφημένοι όντες από τις βιοτικές μέριμνες και λοιπές απολαύσεις της πρόσκαιρης ζωής, ΔΕΝ φιλοδοξείτε να καταστείτε συνεχιστές των ΑΞΙΩΝ και Ελληνόψυχων Εθνομαρτύρων ιεραρχών και τιμημένων ρασοφόρων, που αφιέρωσαν τα πάντα ή έδωσαν την ζωή τους για την Ανάσταση του Γένους, μαχόμενοι «υπέρ πίστεως και πατρίδος», από την επομένην της Αλώσεως της Πόλης μας μέχρι τις ημέρες μας…

ΟΥΑΙ ΥΜΙΝ ΙΕΡΑΡΧΑΙ, ΑΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ!!!

Α. ΦΑΡΙΣΑΪΖΕΤΕ (Είσθε Υποκριταί), διότι:

1ον/. Η ευσέβειά σας περιορίζεται σε υποκριτικά λόγια, όπως είχε στηλιτεύσει ο Ησαΐας, την πολιτικο-θρησκευτικήν ηγεσίαν της εποχής του και κατήγγειλεν ο Κύριος τους Φαρισαίους και συν αυτούς (Γραμματείς και Σαδουκαίους), Σταυρωτές Του:1 

«..ὑποκριταί! καλῶς προεφήτευσε περὶ ὑμῶν Ἡσαΐας λέγων·ἐγγίζει μοι ὁ λαὸς οὗτος τῷ στόματι αὐτῶν καὶ τοῖς χείλεσί με τιμᾷ, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόῤῥω ἀπέχει ἀπ᾿ ἐμοῦ·μάτην δὲ σέβονταί με, διδάσκοντες διδασκαλίας ἐντάλματα ἀνθρώπων…» (ΜΑΤΘ: 15/7-9 ).

Η υποκρισία όμως, που προσέβαλλε σε όλες τις εποχές τους χριστιανούς, ιεράρχες, κληρικούς, μοναχούς και λαϊκούς, είναι δηλητήριο του φοβερού μικροβίου του Φαρισαϊσμού.

2ον/. Κατηγορείτε και κατακρίνετε συνεχώς, συμπεριφέρεσθε ως σε «αποδιοπομπαίους τράγους» και άλλοτε ειρωνεύεσθε όλους εκείνους τους Ορθοδόξους χριστιανούς που αγωνίζονται νυχθημερόν για να τηρούν με πολύ κόπο τις Ευαγγελικές εντολές, να πολεμούν τα πάθη τους, να συμμετέχουν στα άγια μυστήρια, και να προσπαθούν να κρατηθούν πνευματικώς όρθιοι και σώφρονες μέσα σ’ αυτή την εφιαλτική θύελλα της ανομίας, της μεγάλης αποστασίας, του πανσεξουαλισμού και της υλιστοκρατίας/ κερδοσκοπίας που σαρώνουν απ’ άκρου εις άκρον ολόκληρον τον πλανήτη μας, προς τους οποίους απευθύνεσθε άλλοτε με σκληρότητα, και άλλοτε με φαρισαϊκής ρητορικής, αγαπολογίες.

3ον/. Όπως οι Φαρισαίοι, την περίοδον της επί γης παρουσίας του Κυρίου, έτσι κι’ εσείς:

Αυτοπροβάλλεσθε και διαφημίζετε τα καλά και φιλανθρωπικά σας έργα από κουφότητα και επιδειξιομανία, προς απόκρυψη αδυναμιών, ελαττωμάτων, ιδιορρυθμιών, και ελλείψεων αναστολών, κυρίως σε εθνικά θέματα, ενώ θα έπρεπε να διάγετε ασκητικόν βίον, να επιδεικνύετε απόλυτη ταπεινότητα και να υψώνετε, όπου και όποτε χρειασθεί, στεντορείαν Εθνικήν φωνήν και να ομολογείτε δημοσίως, την Ορθόδοξη Πίστη….

Αγνοείτε τις σαφείς εντολές του Κυρίου που αποτελούν την ουσία του Ορθόδοξου Λόγου, και στρέφετε όλη την προσοχή σε τετριμμένες ανθρώπινες ηθικολογίες, ευσεβισμούς, στην τήρηση των τύπων μιας θεοσεβούς συμπεριφοράς, και στην σχολαστική τήρηση λεπτομερειών, έστω και αν αυτή (η προσοχή) συνδέεται με εξώφθαλμη παράβαση εντολών του Κυρίου και των δογμάτων της Ορθόδοξης Πίστεως.

Αγαπολογείτε παραληρηματικώς, κατά την Νεοεποχήτικη αντίληψη, προκειμένου να καλύψετε την έλλειψη της Αληθινής Ευαγγελικής Αγάπης και της Αληθινής Ορθοδόξου Πίστεως. Έτσι αργά αργά, και χωρίς να το καταλαβαίνετε από την αρχή, γεμίζετε από Φαρισαϊσμό, από υπερηφάνεια, από μία ακατάσχετη ορμή να θέλετε να ομιλείτε για τα καλά που έχετε κάνει. Και με το πέρασμα του χρόνου δυστυχώς, ξεπέφτετε σε μια συνεχή μανία φαρισαϊκής επιδείξεως.

4ον/. Ανέχεσθε και δεν διαμαρτύρεσθε, για τα τερατώδη ψεύδη και τις ανιστόρητες ετεροδιδασκαλίες, που περιγράφονται στα βιβλία των θρησκευτικών, τις οποίες διδάσκονται οι Ελληνόπαιδες. Μεταξύ αυτών, εθελοτυφλείτε, στην μεγάλη απάτη, να συγκαταλέγουν τον Χριστιανισμόν γενικώς και την Ορθοδοξίαν ειδικώτερα, στις λεγόμενες μονοθεϊστικές θρησκείες, συγκρίνοντάς τον, μεταξύ των άλλων, με τον αποκρυφιστικόν Tαλμουδικόν Ιουδαϊσμόν και τον Ιουδαιόρριζον Ισλαμισμόν.

Επίσης ενώ μέχρι την περασμένη δεκαετία, στις θρησκείες που καταχωρίζονταν στο βιβλίο των θρησκευτικών, συμπεριελαμβάνετο και ορθώς, ο Τεκτονισμός, δεχθήκατε χωρίς αντίδραση, την διαγραφή του, μετά από πιέσεις της μεγάλης Μεγάλης Μασονικής Στοάς των Αχαρνών.

5ον/. Όπως οι Φαρισαίοι την εποχήν του Χριστού, ισχυρίζοντο ότι εδίδασκαν τους Νόμους του Θεού (περιλαμβανομένους στην Παλαιά Διαθήκη), αλλά δεν τους ερμήνευαν Ορθώς ούτε τους εφήμοζαν ακριβώς, κατά τις εντολές του Ιαχβέ, αφού ασχολούνταν παραλλήλως και αποκρύφως, με την μελέτην του Ταλμούδ, έτσι και εσείς, όταν αναφέρεσθε στην Αγία Γραφή και τα πατερικά κείμενα, άλλα μεν χωρία ερμηνεύετε δοκησισόφως, άλλα δε, τα σπουδαιότερα και σοβαρώτερα καθ’ ημάς, παραλείπετε (σκοπίμως ή από άγνοια).

Αποτέλεσμα: Οι Φαρισαίοι, επειδή δεν ερμήνευαν ορθώς την πληθώρα των χωρίων της Π.Δ. που αφορούσαν στον αναμενόμενο Μεσσία του λαού Ισραήλ, ή επειδή ασχολούντο παραλλήλως και με την μελέτη του αποκρυφιστικού Ταλμούδ (Κρυπτο-ταλμουδιστές), ΔΕΝ κατενόησαν ότι ΟΛΑ τα χωρία περί Μεσσία, ανεφέροντο στο πρόσωπον του Ιησού Χριστού και έτσι Τον εσταύρωσαν.

Εσείς πράττοντες τα ίδια με τους Φαρισαίους, για χωρία της Αγίας Γραφής και Πατερικά κείμενα, που αφορούν στην δημιουργία του κόσμου, των φυλών και των εθνών, την δράση των ψευδαδελφών, των μισανθρώπων, των αντιχρίστων, κλπ ..διδάσκετε την μεν Ορθοδοξία ως μία θρησκείαν, στα δε Οντολογικά θέματα, ακολουθείτε τις αντιχριστιανικές-αντιεπιστημονικές εξελικτικές θεωρίες, ενώ σαφέστατα στην ΓΕΝΕΣΗ, περιγράφονται τόσον η δημιουργία των φυλών, γλωσσών και των εθνών, όσον και οι γενάρχες της Αδαμικής και Καϊνικής γραμμής..Έτσι, συμπλέετε με τους πάσης φύσεως αντιχριστιανούς και εχθρούς της Ορθοδοξίας, αντί να τους καταγγέλλετε δημοσίως και να τους πολεμάτε.

Με άλλα λόγια, με μεταπατερικές δοξασίες, αυθαίρετες απόψεις /ερμηνείες αγιογραφικών και πατερικών κειμένων, και φαρισαϊκές αμπελοφιλοσοφίες, είτε εξ αγνοίας είτε σκοπίμως, ετεροδιδάσκετε και εθελοθρησκεύετε, όπως οι Φαρισαίοι Σταυρωτές του Ιησού Χριστού, ξανασταυρώνοντας τον ΚΥΡΙΟΝ ΙΗΣΟΥΝ ΧΡΙΣΤΟΝ…

Δικαίως λοιπόν, η Ορθόδοξη Εκκλησία, που κατά την διάρκεια του Κατανυκτικού Τριωδίου υπενθυμίζει στους Χριστιανούς τις βασικές προϋποθέσεις της πνευματικής ζωής, υπογραμμίζει την ανάγκη μεταποιήσεως του «Φαρισαϊκού φρονήματος» σε «τελωνικό φρόνημα». Γι’ αυτό προτρέπει τους πιστούς :«Φαρισαίου φύγωμεν (ας αποφύγουμε) υψηγορίαν και Τελώνου μάθωμεν το ταπεινόν εν στεναγμοίς» (Τροπάριο του Ορθρου της Κυριακής του Τελώνου και Φαρισαίου).

Β. ΑΙΡΕΤΙΖΕΤΕ, διότι:2

1ον/. Ενώ η εντολή του Κυρίου είναι «αιρετικόν άνθρωπον μετά μίαν και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού…» (ΤΙΤΟΝ: 3/10), εσείς έχετε εναγκαλισθεί εδώ και δεκαετίες τους εμφανώς αιρετίζοντες των ορθοδόξων πατριαρχείων της διασποράς, τους αιρετικούς ψευδοχριστιανούς, συναγελάζεσθε, συζητείτε και συμπροσεύχεσθε μαζί τους, ενώ οι μεν αιρετίζοντες «ορθόδοξοι» ιεράρχες χρήζουν «νουθεσιών ανανήψεως», οι δε αιρετικοί είναι αποκεκομμένοι από το σώμα της ΜΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ (ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ) ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, δεν συγκροτούν εκκλησία, και συνάπτουν παρασυναγωγές. Αμφότεροι μειώνουν την αξία του ανθρώπου, του αποκλείουν την οδόν προς την σωτηρία, και τον οδηγούν σε αποπροσανατολισμόν και ξεπεσμόν από την Αλήθεια.

2ον/. Διατηρείτε «στενές σχέσεις» με τον παπισμόν και τους παπικούς, αντί να αποφεύγετε κάθε επαφή μαζί τους, αφού ο παπισμός είναι η μήτρα αιρέσεων και πλανών. Ο ισχυρισμός κάποιων από εσάς, ότι δεν υπάρχει επίσημη καταδίκη του Παπισμού, προτεσταντισμού και των παραφυάδων τους, από την Ορθόδοξη Εκκλησία, ως αιρετικών δογμάτων, υπερβαίνει τα όρια της αφελείας και του Φαρισαϊσμού, εάν δεν υπεισέρχεται σκοπιμότης, διότι:3

α. Σύνολος ο χορός των Πατέρων και σε συνόδους και ξεχωριστά, θεωρούν τον Παπισμό αίρεση, καθ’ όσον εκτός του Filioque, παρήγαγε πλήθος άλλων σοβαρώτατων πλανών, όπως το πρωτείον και το αλάθητον του πάπα, άλλαξε όλη σχεδόν την διδασκαλία και πράξη για τα μυστήρια της Εκκλησίας και μετέτρεψε την Εκκλησία σε κοσμικόν κράτος.

β. Ο Παπισμός έχει καταδικασθεί από την Σύνοδον της Κωνσταντινουπόλεως (879) και από την Σύνοδον του 1341, αλλά και από τις πρώτες οικουμενικές Συνόδους, για τον λόγο ότι οι κακοδοξίες του, συμπίπτουν με εκείνες των αιρετικών των πρώτων αιώνων. Οι αιρέσεις του Παπισμού, συνιστούν αναβίωση των παλαιών αιρετικών δοξασιών των αιρεσιαρχών Αρείου, Μακεδονίου, Νεστορίου, κ.α.

γ. Η αίρεση του Παπισμού είναι δημιούργημα των Φράγκων και οι Φράγκοι, είχαν απογαλακτισθεί πολύ ενωρίς από την ενιαίαν Ορθόδοξη Εκκλησία, δια των αυτοχρισθέντων «επισκόπων» τους, αφού:

Είχαν καταδίκασει τους Ανατολικούς Ρωμαίους/Ρωμηούς (Ορθόδοξους Χριστιανούς) ως «αιρετικούς» (sic) και «Γραικούς» ήδη το 794 και το 809, δηλαδή 260 χρόνια ενωρίτερα από το οριστικόν σχίσμα του 1054.

Είχαν αρχίσει από το 794 να αποκαλούν τους ελευθέρους Ρωμαίους με τα ονόματα «Γραικοί» και «αιρετικοί», με σκοπόν οι υπόδουλοι Δυτικοί Ρωμαίοι/Ρωμηοί, να ξεχάσουν βαθμηδόν τους συναδέλ­φους τους εις την Ανατολήν.

Διήρεσαν συγχρόνως τους Ρωμαίους/Ρωμηούς Πατέρες, σε λεγομένους Λατίνους και Γραικούς και  εταύτισαν τον εαυτόν τους με τους λεγομένους Λατίνους Πατέρες. Έτσι εδημιούργησαν την ψευδαίσθησιν ότι η Φραγκο-Λατινική τους παράδοσις είναι ένα συνεχόμενον μέρος της παραδόσεως των Λατινοφώνων Ρωμαίων Πατέρων.

Γενόμενοι λοιπόν, οι Δυτικοί (γνήσιοι Ρωμαίοι/Ρωμηοί), δουλοπάροικοι του Φραγκο-Λατινικού Φεουδαλισμού, έπαυσαν να παράγουν επισκόπους και ηγουμένους με Ορθόδοξη Πίστη και Ορθόδοξο εκκλησιαστικό φρόνημα.

Κατά την διάρκειαν των ετών 1009 με 1046, δια των Φραγκο-Λατίνων αυτοκρατόρων της Φραγκίας, επικύρωσαν την αιρετικήν αποστασίαν τους, με την ίδρυση του σημερινού Φραγκοπαπισμού:

.Εγκαταστήσαντες δια πρώτη φορά, αιρετικούς Ρωμαίους πάπες στην έδραν της Ρώμης, οι οποίοι (πάπες) αποκτούσαν τους θρόνους τους, υπό τον όρον ότι αποδέχονται την αιρετικήν προσθήκην του Filioque στο Σύμβολον της Πίστεως και στην συνέχεια,

.Εκλέξαντες πάπες σχεδόν όλους, Τευτονικής καταγωγής, ανήκοντες στην τάξιν των Φραγκο-Λατίνων ευγενών κατα­κτητών της Δυτικής Ρωμαιοσύνης,4 από την περίοδον που ο Φράγκος Αυτοκράτωρ Ερρίκος Γ’ (1049-1056), αντικατέστησε τον Ρωμαίον/Ρωμηόν πάπα Γρηγόριον ΣΤ΄ (1045-1046) με τον Φραγκο-Λατίνον πάπα Κλήμεντα Β’ (1046-1047), ακολουθήσαντες έκτοτε, αντιχριστιανική-αντιαγιογραφική-αντιεκκλησιαστική διαδικασία, συνεχιζομένη μέχρι σήμερον.

δ. Οι μετά το οριστικόν σχίσμα πάπες, έπαυσαν να είναι διάδοχοι στον θρόνο της πρεσβυτέρας Ρώμης, ΔΕΝ έχουν αποστολική διαδοχή, όχι μόνον επειδή απεστάτησαν από την «άπαξ παραδοθείσα πίστη» των Αποστόλων και των Πατέρων της Ορθόδοξης Εκκλησίας, αλλά διότι:

Υπήρξαν ενσυνείδητοι σχίστες της Μιας Ενιαίας Εκκλησίας, υποταγέντες ως μη ώφειλαν στους αιρετικούς Φράγκους και κηρύξαντες «γυμνή τη κεφαλή αίρεσιν».

Εχρίοντο επίσκοποι, κατά τον Αγιον Βονιφάτιον, άνθρωποι, μέθυσοι, εγκληματίες, μοιχοί, κ.α. από άλλους αυτοχρισθέντες (!!!!) επισκόπους..Από την εποχή του Πιπίνου Χερεστάλ (687-715) και του Καρόλου Μαρτέλου (715-741) πολλοί από τους Φράγκους που αντικατέστησαν Ρωμαίους/Ρωμηούς επισκόπους, ήσαν αξιωματικοί του στρατού, οι οποίοι:

«Ήσαν αδηφάγοι λαϊκοί. Μοιχοί και μέθυσοι κληρικοί, οι οποίοι μάχονται εις τον στρατόν με πλήρη πολεμικήν εξέρτησιν και με τας χείρας των σφάζουν χριστιανούς και ειδωλολάτρας.».5

Ως εκ τούτου, ο Παπισμός ΔΕΝ είναι πλέον εκκλησία, για τον λόγον ότι απεκόπη από την ΜΙΑ, ΑΓΙΑ, ΚΑΘΟΛΙΚΗ και ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, που είναι η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.

ε. Ο πάπας και οι παπικοί, πάντοτε ήσαν εχθροί του Γένους των Ελλήνων.

«Πρέπον εἶναι, ὦ ἄνδρες Ἕλληνες καί τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας γνήσια παιδία, ἄν ἴσως (λέγω) καί ἤμασθεν ξεπεσμένοι ἀπό βασιλείαν καί ἀπό πλούτη καί ἀνάπαυσες ὅπου ἔχει ὁ κόσμος, νά μήν προδώσωμεν κατά τήν εὐγένειαν τῆς ψυχῆς μας… Ἐνθυμηθῆτε, ἄνδρες Ἕλληνες, τούς περασμένους καιρούς καί θέλετε ἰδεῖ ὅτι κανένα καιρόν οἱ Λατίνοι τοῦ γένους μας φίλοι δέν ἤτονε. Ὁ Πάπας καί οἱ ὑπερασπισταί του πάντοτε ἤσαν ἐχθροί του γένους μας, πάντοτε τήν ἀπώλειαν τῆς βασιλείας μας ἤθελαν…. Διά τοῦτο ὅταν σᾶς λέγουσι «ἡ Ἐκκλησία τῆς Ρώμης καί τῆς Κωνσταντινουπόλεως εἶναι μία καί δέν εἶναι ἀνά μέσον μας διαφορά», μέ κακήν διάθεσίν σᾶς τό λέγουν διότι αὐτοί ὅλοι, καί Γεζουΐται καί Φράροι,6 εἰς τά βιβλία τά βιβλία ὁπού γράφουν καί εἰς ταίς διδαχαίς ὁπού κάμνουν, ἡμᾶς τούς Ἕλληνας μᾶς κράζουν σχισματικούς καί αἱρετικούς ἀποστάτας καί κάθε ἄλλον κακό ὄνομα».7

Είναι γνωστός άλλωστε, ο ρόλος των Ιησουϊτών και Καπουτσίνων, ως «ωτακουστών» του Σουλτάνου και καταδοτών των Ρωμηών/Ελλήνων, κατά την διάρκειαν της Οθωμανικής δουλείας.

3ον/. Διατηρείτε τις ίδιες «στενές σχέσεις» με τον προτεσταντισμόν, για τον ο οποίον ισχύουν τα ίδια και σε μεγαλύτερο βαθμό. Ο Προτεσταντισμός, ως τέκνον του Παπισμού, κληρονόμησε πολλές αιρέσεις προσέθεσε δε περισσότερες, μεταξύ των οποίων και η άρνηση της Αειπαρθενίας της Θεοτόκου. Όπως ο παπισμός ούτω και ο προτεσταντισμός, είναι καθαρόν δημιούργημα των αιρετικών Φράγκων, των αυτοβούλως απογαλακτισθέντων από την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Ο προτεσταντισμός και οι παραφυάδες του, ενεφανίσθησαν κατά τον 16ον αιώνα, όταν η Ρωμηοί/Έλληνες ήταν υποδουλωμένοι στους Οθωμανούς και η Εθναρχούσα Εκκλησία δεν τολμούσε να εκδώσει επίσημες καταδικαστικές αποφάσεις, αφού τα κράτη που είχαν ως επίσημες θρησκείες τις αιρέσεις, είχαν αγαθές και εν πάση περιπτώσει, διατηρούσαν διπλωματικές σχέσεις με τους Οθωμανούς κατακτητές.

Τα κράτη των υποτιθέμενων συμμάχων και προστατών της Ελλάδος μετά την αποτίναξη του Οθωμανικού ζυγού, είχαν ως επίσημες θρησκείες τον παπισμόν, τον προτεσταντισμόν και τις παραφυάδες αυτών. Ποίος θα τολμούσε να κατηγορήσει τα θρησκευτικά δόγματα των «προστατών» του, χωρίς να υπάρξουν οδυνηρές συνέπειες;

Ο πρώτος που ετόλμησε να αντισταθεί και να καταγγείλει τις ραδιουργίες και τον ανθελληνικόν ρόλον των αιρετικών, ήταν ο όντως Έλλην ορθόδοξος χριστιανός/Ρωμηός, ο εθνάρχης Ιωάννης Καποδίστριας, δολοφονηθείς κατ’εντολήν των αιρετικών Αγγλογάλλων, αυτόν που η ανιστόρητη πρόεδρος της επιτροπής εορτασμού των 200 χρόνων από της Ελληνικής Επαναστάσεως 1821, απεκάλεσε σε πρόσφατον δημοσίευμά της, άκουσον ! άκουσον !, δικτάτορα !!!…

Οι θέσεις και δογματικές απόψεις ΟΛΩΝ τών μετά το σχίσμα αιρεσιαρχών, είναι πασιφανώς αντίθετες με τα κείμενα της Αγίας Γραφής και των Πατέρων της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

4ον/. Αγνοείτε προκλητικώς ότι από το ανάθεμα του 1054 το οποίον απλά επισφράγισε την μυστηριακή διακοπή του 1009 και μετά [όταν ο πάπας Σέργιος Γ΄ (904-911) εισήγαγε και επισήμως στο Σύμβολο της Πίστεως, την Φραγκικής εμπνεύσεως, αιρετική καινοτομία και πλάνη του Φιλιόκβε], ΔΕΝ υπάρχει για την Ορθοδοξία, Δυτική «Εκκλησία», αλλά αιρετική παπική παρασυναγωγή.

Η άρση αναθέματος που έγινε το 1965 από τον Αθηναγόρα είναι ΑΚΥΡΗ, αφού έγινε μονομερώς από τον ίδιον και ΟΧΙ από την καθόλου Εκκλησία (πέραν του γεγονότος ότι ο Αθηναγόρας ήταν αποδεδειγμένως, αποκρυφιστής τέκτων και λειτουργούσε ακόμη και σε Συναγωγές Ιουδαίων).

5ον/. Επιμένετε να αποκαλείτε τους αιρετικούς παπικούς, ως Ρωμαιοκαθολικούς ή καθολικούς, ενώ:

Η «ορθοδοξία», παρουσιάζεται από τον 4ον αιώνα, επικρατεί δε οριστικώς από τον 8ον-9ον αιώνα και εξής, διαδεχθείσα τους μέχρι τότε υπάρχοντας όρους «καθολική διδασκαλία» ή «καθολική εκκλησία»8, οι οποίοι εχρησιμοποιούντο συν τοις άλλοις και προς δήλωση του ορθοδόξου φρονήματος. Από τα παραπάνω φαίνεται σαφέστατα ότι καθολική εκκλησία είναι η πρωτοχριστιανική ή πρόδρομος της Ορθόδοξης εκκλησίας.

Μετά το σχίσμα του δυτικού χριστιανισμού τον Θ΄ αιώνα, «ο όρος «Ορθοδοξία» ειδικώς, φέροντας ανάχρωσι ομολογιακή (ΣΣ: Ανάχρωσις= Μόλυσμα), αποδίδεται στην αγία Εκκλησία μας» μόνο, η οποία έκτοτε απέμεινε η μόνη ενσαρκώνουσα την μίαν, αγίαν, καθολικήν, και αποστολική Εκκλησίαν του Χριστού.9

Το επίθετο «καθολικός», Αγιογραφικώς και Πατερικώς, προσδιορίζει την Εκκλησία και όχι το δόγμα. Μιλάμε για Καθολική Εκκλησία και όχι για καθολικό δόγμα ή Χριστιανισμό. Άλλωστε δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σήμερα καθολικό το χριστιανικό δόγμα, αφού αμφισβητείται αυτή η καθολικότητα, λόγω της υπάρξεως και μόνον τόσων αιρετικών παραφυάδων, διαφορετικών «χριστιανικών» δογμάτων.

Όσοι λοιπόν, ακρίτως και ανοήτως χαρακτηρίζετε σήμερον τους αιρετικούς παπικούς, ως «καθολικούς» ή «ρωμαιοκαθολικούς», και τους προτεστάντες ή άλλους αιρετικούς ως χριστιανούς, είσθε «ελλιποβαρείς» Αγιογραφικώς, ανιστόρητοι Πατερικώς και Εκκλησιαστικώς, ως προς την Ιερά Παράδοση (της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας).

6ον/. Ενώ γνωρίζετε ότι οι αιρετικές παρασυναγωγές των Μονοφυσιτών, Παπικών, Παλαιοκαθολικών, Αγγλικανών και των άλλων Προτεσταντικών Παραφυάδων, έχουν απορρίψει σχεδόν ΟΛΑ τα δόγματα της Ορθοδοξίας, που θεσπίστηκαν από τις εννέα Οικουμενικές Συνόδους [καίτοι οκτώ (8) από αυτές υπεγράφησαν στο παρελθόν, από Πάπες ή εκπροσώπους τους], εσείς εξακολουθείτε να συναγελάζεσθε, να συζητείτε και να συμπροσεύχεσθε μαζί τους. Αδιαφορείτε μάλιστα, για το γεγονός ότι οι Παπικοί, έχουν συγκροτήσει δικές τους ψευδοσυνόδους (Βατικάνειες) και έχουν θεσπίσει δικά τους δόγματα Πίστεως.

7ον/. Αποσιωπάτε επιδεικτικώς και αντιπαρέρχεσθε προκλητικώς, τόσον τις αγιογραφικές περικοπές όσον και τα Πατερικά κείμενα, περί των αιρέσεων και αιρετικών, δηλαδή ότι:

Θεμελιώδης πρακτική των διαφόρων «χριστιανικών» αιρέσεων, αποτελεί η διαστροφή του νοήματος των αγιογραφικών χωρίων και η κατανόησή τους εκτός των συμφραζομένων και της ευρύτερης νοηματικής τους συνάφειας.

Έτσι δια της αγνοίας, αδιαφορίας ή ενσυνείδητης αποσιωπήσεως, οδηγείτε τους πιστούς στην ολιγοπιστίαν, την πλάνην και τον σταδιακόν απογαλακτισμόν από την Ορθοδοξίαν.

Ο κάθε αιρετικός παρουσιάζει τις πλάνες του, ως απόψεις της Αγίας Γραφής.

-Οι αιρετικοί χρησιμοποιούν διάφορα προσωπεία. Συνήθως αποκρύπτουν την πραγματική τους ταυτότητα και παραπληροφορούν, παρ’ ότι επικαλούνται την Αγία Γραφή.

-Η αίρεση, ως διάβρωση και παραχάραξη της αληθείας, ως έκπτωση και αποκοπή από το σώμα της Εκκλησίας, δεν έχει μέτρο συγκρίσεως με την αλήθεια της Ορθοδοξίας. Η αίρεση δηλαδή, δεν έχει απλώς λιγότερη αλήθεια, ώστε με κάποια διόρθωση να γίνει και αυτή Ορθοδοξία.

Η αίρεση, όσο μικρή και αν φαίνεται, είναι πλάνη, είναι σκοτάδι και αμαρτία και θάνατος. Ο πνευματικός θάνατος, που προξενεί η αίρεση, δεν παίρνει βελτίωση, να γίνει λιγώτερο θάνατος και κατόπιν ζωή.

Σας υπενθυμίζουμε επί των προαναφερθέντων, ότι ο Ι. Χρυσόστομος επισημαίνει τα εξής:

1/. Ερμηνεύοντας το του Αποστόλου Παύλου «ει τις ευαγγελίζεται υμίν παρ’ ό παρελάβετε ανάθεμα»10, παρατηρεί, ότι ο Απόστολος «ουκ είπε εάν εναντία καταγγέλωσιν ή το παν ανατρέπωσιν, αλλά καν μικρόν τι ευαγγελίζωνται παρ’ ο παρελάβετε, καν το τυχόν παρακινήσωσιν, ανάθεμα έστωσαν».11

2/. Ο αιρετικός είναι «ο δόγματα φρικτά και απόρρητα λυμηνάμενος» (PG 61, 622-623). Την αλήθεια αυτή την κάνει πιο σαφή με ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα. Αναφέρει: «καθάπερ εν τοις βασιλικοίς νομίσμασιν ο μικρόν τον χαρακτήρα περικόψας, όλον το νόμισμα κίβδηλον ειργάσατο, ούτω και ο της υγιούς πίστεως και το βραχύτατον ανατρέψας, τω παντί λυμαίνεται επί τα χείρονα προϊών από της αρχής».12

«Ου τοίνυν αρκεί το ειπείν, ότι εν τη Γραφή γέγραπται, αλλά χρη και την ακολουθίαν αναγνώναι πάσαν, επεί ει μέλλοιμεν διακόπτειν την προς άλληλα συνέχειαν αυτών και συγγένειαν, πολλά τεχθήσονται πονηρά δόγματα» (PG 56,156).

3/. Χαρακτηρίζει την αίρεσιν ως «τη των οικείων λογισμών ασθενεία» (PG 59, 146), προσβάλλουσα τον αιρετικόν, με το «διεστραμμένως απαγγέλειν τα εν ταις Γραφαίς κείμενα, ή προστιθέντας ή υφαιρούντας».

Αποτέλεσμα αυτών των αιρετικών πρακτικών είναι το «επιζοφούν την αλήθεια» (PG 56, 156) και «Τη αληθεία αεί παρεισάγειν την πλάνην πολλά επιχρωννύντα αυτή τα ομοιώματα, ώστε ευκόλως κλέψαι τους ευεξαπατήτους». (PG 58, 475).

Εάν δεν γνωρίζετε τα όσα μέχρι τώρα προαναφέραμε, λυπούμεθα που θα το πούμε, αλλά είσθε ανιστόρητοι, και ως πνευματικού ταγοί, «βρονταίοι σιγαστήρες».

Εάν όμως τα γνωρίζετε και επιμένετε στις αιρετίζουσες θέσεις σας, τότε είσθε ενσυνείδητοι σχίστες της αληθούς πίστεως, και οικουμενίζοντες αποστάτες της Ορθοδοξίας.13

Συνεχίζεται

 

1 ΗΣΑΪΑΣ: 29/13-14.

2 Αιρετίζω=Εκλέγω, αρέσκομαι, προσκολλώμαι εις την αίρεσίν (φατρίαν) τινός [Λεξ. Ελληνικής Γλώσσης υπό Σκαρλάτου Δ. του Βυζαντίου, Αθήναι, 1839, σ. 29].

3 «Ο ΠΑΠΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΣΗ», Αρχ. Κυρίλλου Κωστοπούλου, ιεροκήρυκος Ι.Μ Πατρών. Α ́εκδ. Πάτρα, 1996, Β΄ εκδ. Πάτρα, 2003.

4 Ήδη από τον 8ον αιώνα άρχισαν οι Φράγκοι να κατηγορούν τους ελευθέρους Ρωμαίους της Κωνσταντινουπόλεως (Νέας Ρώμης) ως «αιρετικούς» και «Γραικούς», στα θέματα των εικό­νων και του Ορθόδοξου δόγματος περί Τριαδικότητος του Θεού (δια του Filioque). Οι Φράγκοι ήταν τότε τελείως βάρβαροι και αγράμματοι. Οι τότε Ρωμαίοι πάπες απλώς διεμαρτυρήθησαν, αλλά δεν κατεδίκασαν τους Φράγκους από φόβον αντιποίνων με σφαγές μάλιστα, όπως μας πληροφορεί ο άγιος Βονιφάτιος το 741. Ίσως ήλπιζαν οι Ρωμαίοι ότι θα ημπο­ρούσαν εν καιρώ να επιβληθούν στους Φράγκους, όπως κάμνει κανείς επάνω σε πείσμονα παιδιά. Αλλά οι Ρωμαίοι της Πρεσβυ­τέρας Ρώμης, ούτε και οι Ρωμαίοι τής Νέας Ρώμης, ούτε καν υποπτεύθηκαν ότι οι Φράγκοι από σκοπού προκαλούσαν μόνιμον σχίσμα, ως μέρος της αμυντικής τους στρατηγικής κατά της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και των σχεδίων τους, δια παγκόσμιον κυριαρχίαν.

Οι Ρωμαίοι πάπες δεν είχαν άλλην εκλογήν από το να ανεχθούν την Φραγκικήν κυριαρχίαν με σκοπόν να βοηθήσουν τους υποδούλους αδελφούς τους και να εξασφαλίσουν την σχετικήν ελευθερίαν του Πατριαρχείου τους και αυτήν των Ρωμαίων πολιτών της Παπικής Ρωμανίας, δηλα­δή του Παπικού Κράτους.

(Πηγή:Τα πραγματικά αίτια του Σχίσματος. https://www.impantokratoros. gr/ aitia-sxismatos. el.aspx. Εκ της μελέτης του π. Ιωάννου Ρωμανίδου «Ορθόδοξος και Βατικάνειος Συμφωνία περί Ουνιτισμού», δημοσιευθείσης εις τον τόμον «Καιρός», αφιέρωμα στον καθηγητή Δαμιανό Δόϊκο, Θεσσαλονίκη 1995.)
Ο ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΛΟΥΚΑΡΙΣ ΚΑΙ Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
 …, konstantinosholevas.gr / kyrillos _ loukaris_synexeia_ellhnismou/9 Φεβ 2016 – ).

5 Migne PL, 89, 744 και Mansi 12, 313-314.

6 Ο Λούκαρις χρησιμοποιεί τόν όρο «η βασιλεία μας» για να υποδηλώσει την Βυζαντινή Αυτοκρατορία (Ρωμανία), αποδεικνύοντας ότι οι υπόδουλοι Έλληνες αισθάνονταν συνεχιστές και κληρονόμοι της.

Επίσης χρησιμοποιεί τον όρον Ιησουΐτες για τους παπικούς κληρικούς και «Φράροι» γιά τούς παπικούς μοναχούς (ἀπό τήν γαλλική λέξη freres= ἀδελφοί). Τέλος τονίζει μέ ἔμφαση τήν χρήση τοῦ ἐθνικοῦ ὀνόματος Ἕλληνες, απαντώντας σέ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι σταματοῦν τόν Ἑλληνισμό στό τέλος τῆς κλασσικῆς Ἑλλάδος καί τόν ξαναβρίσκουν γύρω στό 1780 !!! (Πηγή:

7 Απόσπασμα από κείμενο του ιεράρχου εθνομάρτυρος Κυρίλλου Λουκάρεως με τίτλον «Διάλογος βραχύς μεταξύ Ζηλωτῆ καί Φιλαλήθη» στό ὁποῖο φαίνεται ἡ δυναμική ἀπόκρουση τῆς προπαγάνδας τῶν Ἰησουιτῶν καί ἡ ἄρρηκτη σύνδεση Ὀρθοδοξίας καί Ἑλληνισμού.

8 Αρχιμ. Βασ. Στεφανίδου, Εκκλ. Ιστορία, έκδ. Αστέρος 1970 σελ. 237

9 Ανδρέα Θεοδώρου, Η σταυρο–αναστάσιμη δόξα της Ορθοδοξίας, περιοδικό Ορθόδοξη Μαρτυρία», αρ. 36, Χειμώνας 1992, Λευκορωσία – Κύπρος, σελ. 2.

10 ΓΑΛΑΤΕΣ: 1/9.

11 Ομιλία εις Γαλάτας, κεφ. 1,  P.G 61, 624.

12 Ομιλία εις Γαλάτας, κεφ. 1,  P.G 61, 622.

13 Ο δογματολόγος Ι. Καρμίρης (Σύνοψις της δογματικής της ορθοδόξου καθολικής Εκκλησίας, σελ. 89 κ.ε), βασιζόμενος στις αρχαίες πατερικές πηγές, δίδει τον εξής ορισμό της Καθολικής Εκκλησίας:

«Καθολική πρώτον μεν ως άνευ τοπικών και χρονικών περιορισμών πανταχού του κόσμου και του χρόνου, διαδεδομένη και αριθμούσα οπαδούς… Δεύτερον δε … και εν τη έννοια της ορθοδόξου – έναντι των διαφόρων αιρετικών και σχισματικών Εκκλησιών…».

Και τελειώνοντας τον ορισμό του, προσθέτοντας ως τρίτο γνώρισμα της καθολικότητας, την ενότητα και την ολότητα της Εκκλησίας του Χριστού, γράφοντας χαρακτηριστικά:

«Εκ των ανωτέρω γίνεται δήλον ότι η καθολικότης δεν είναι μόνον ποσοτικόν, αλλ’ άμα και ποιοτικόν γνώρισμα της Εκκλησίας…». Ο δε ιστορικός αρχιμ. Βασίλειος Στεφανίδης, όταν συναντά για πρώτη φορά στο περί «αιρετικής κακομυθίας» σύγγραμα του Θεοδωρήτου (393 – 460) την φράση «της κατά την Κωνσταντινούπολιν των ορθοδόξων καθολικής Εκκλησίας» σχολιάζει: «Είναι δε παράδοξος και ο συνδυασμός των δύο ονομάτων».

Ακριβώς διότι, καθολική και ορθόδοξη Εκκλησία, ήταν ταυτολογία για τους πρώτους αιώνας.

Διαδεχθείς λοιπόν τον όρο «καθολική διδασκαλία», ο όρος «ορθοδοξία», επεκράτησε έκτοτε στην θεολογική ορολογία προς δήλωση της ανόθευτης αρχικής πίστεως. Μάλιστα μετά την Ζ΄ Οικουμενική σύνοδο (786-7 μ.Χ.) και την τελική επικράτηση της Ορθοδόξου διδασκαλίας έναντι όλων των αιρέσεων, συνήλθε στις 11 Μαρτίου του 843, η εν Κω/πόλη ενδημούσα σύνοδος, η οποία και εθέσπισε την εορτή της Ορθοδοξίας.

Πηγή: http://yperpisteoskaipatridos.blogspot.com/search?updated-max=2020-06-08T01:50:00-07:00&max-results=1

Ιούνιος 9, 2020

Το Πατριαρχείο Μόσχας, η Αγία Σοφία κι η αποτυχημένη θρησκευτική μας διπλωματία

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΘΝΟΣ
ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ ΣΤΗ ROMFEA.GR

agia sofia 1

Του Θανάση Αυγερινού | Έθνος


Η Ελλάδα εισέρχεται ολοφάνερα σε μια περίοδο μεγάλων γεωπολιτικών αναταράξεων και δεν έχει την πολυτέλεια απώλειας κανενός εν δυνάμει υποστηρικτικού φορέα ισχύος

Ο μόνος διεθνής παράγοντας, που τάχθηκε δημοσίως και ηχηρά κατά των σχεδίων Ερντογάν να μετατρέψει την Αγία Σοφία από μουσείο σε τζαμί είναι η Ρωσική Εκκλησία, δια του αρμοδίου για τις εξωτερικές σχέσεις του Πατριαρχείου Μόσχας μητροπολίτη Ιλαρίωνα.

Ερωτηθείς από ρωσικά πρακτορεία ειδήσεων πώς βλέπει τις προθέσεις Ερντογάν, ο Ρώσος ιεράρχης εξέφρασε την ανησυχία όχι μόνο του ιδίου, αλλά και των χιλιάδων πιστών από τη Ρωσία, που επισκέπτονται το μνημείο αυτό της Ορθοδοξίας, όπου κατά την παράδοση έχει βαφτισθεί, μεταξύ άλλων, και η ισαπόστολος πριγκίπισσα Όλγα, που κυβέρνησε το πρώτο ενιαίο ρωσικό κράτος, τη Ρωσία του Κιέβου, την περίοδο 945-960 μ.Χ.

Ο Μητροπολίτης Ιλαρίων έκανε λόγο για «κίνδυνο για τις υφιστάμενες ισορροπίες» σ’ έναν «εύθραυστο και ασταθή κόσμο», αλλά και για «περιττή ένταση μεταξύ ανθρώπων διαφορετικών εθνοτήτων και θρησκειών», σαφής προειδοποίηση προς την τουρκική ηγεσία, ότι μια βεβιασμένη απόφασή της δεν θα περάσει χωρίς αντιδράσεις.

Εξίσου σημαντική και η τοποθέτηση του Πατριαρχείου Μόσχας ότι η αλλαγή καθεστώτος ενός μνημείου, που έχει υπαχθεί από το 1985 στον κατάλογο της παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO, απαιτεί απόφαση της εκτελεστικής επιτροπής του διεθνούς οργανισμού, όπου η Τουρκία έχει μόνον μία ψήφο στις 85.

Στις ανταποκρίσεις του ρωσικού κρατικού πρακτορείου ΤΑΣΣ συμπεριλαμβάνεται και η εκτίμηση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών ότι η ιδέα της μετατροπής της Αγίας Σοφίας σε τζαμί «είναι προσβλητική τόσο για τους χριστιανούς, όσο και για τη διεθνή κοινότητα εν γένει».

Όλως περιέργως, όμως, και προφανώς λόγω της «ανώμαλης» κατάστασης, που επικρατεί με την εκπροσώπηση των ελληνικών ΜΜΕ (δημόσιων και ιδιωτικών) στη Μόσχα, η δήλωση του πλέον αρμόδιου αξιωματούχου της Ρωσικής Εκκλησίας δεν μεταδόθηκε από το εθνικό μας πρακτορείο και δεν έγινε ευρύτερα γνωστή στην Ελλάδα, αν και προφανώς είναι υποστηρικτική για τα ελληνικά συμφέροντα, πέραν των ρωσικών, που την υπαγορεύουν.

Είναι δυνατόν να μην ενδιαφέρει την ελληνική κοινή γνώμη μια βαρυσήμαντη τοποθέτηση των εν δυνάμει «συμμάχων» της ελληνικής πλευράς σε μια αντιπαράθεση για το θέμα της Αγίας Σοφίας με την τουρκική ηγεσία;

Προφανώς και ενδιαφέρει, όμως, πολλοί παράγοντες της Εκκλησίας της Ελλάδας και του υπουργείου των Εξωτερικών μας δυσκολεύονται να ξεφύγουν από τον αυτοκτονικό αυτοπεριορισμό, στον οποίο υπέβαλαν τον εαυτό τους και τη χώρα.

Γιατί αυτό στην πραγματικότητα συνέβη όταν εθελοτυφλώντας για τις συνέπειες υποστήριξαν αναφανδόν ένα αμφιλεγόμενο αυτοκέφαλο, που αποφάσισε να παραχωρήσει το Οικουμενικό Πατριαρχείο σε μη αναγνωρισμένη έως και σήμερα από τις περισσότερες ορθόδοξες Εκκλησίες μερίδα των πιστών της Ουκρανίας.

Μάλιστα η μερίδα αυτή και οπωσδήποτε η ηγεσία και οι πλέον επώνυμοι πολιτικοί υποστηρικτές της, όπως ο ταπεινωτικά απελθών και διωκόμενος τώρα πρώην πρόεδρός της Ποροσένκο, πέραν των αμέτρητων θεολογικών και εκκλησιολογικών προβλημάτων στη χειροτονία και το πολιτικό παρελθόν τους, φέρονται συνδεόμενοι με νεοναζιστικούς και τουλάχιστον ακραίους εθνικιστικούς κύκλους και οργανώσεις, οι οποίες και μόνον εκ της φύσεώς τους εμπίπτουν στην υποτίθεται καταδικασμένη από όλους μας αίρεση του εθνοφυλετισμού.

Το τελευταίο, δε, διάστημα άρχισαν και πάλι να ενεργοποιούν βίαιες καταλήψεις ιερών ναών, όπως καταγγέλλουν πιστοί, που βρίσκουν κλειστές τις πόρτες των εκκλησιών τους. 

Ποιος ο λόγος να υφίσταται Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων στο ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, αν δεν είναι σε θέση να ενημερώνει εκτενώς το Οικουμενικό Πατριαρχείο για κρίσιμες αποφάσεις, που μπορούν να θίξουν μακροχρόνια ελληνικά συμφέροντα;

Είχαν σαφή γνώση στο Φανάρι όταν αποφάσιζαν για τους υπαρκτούς συσχετισμούς εντός και εκτός του εκκλησιάσματος της Ουκρανίας, για την πραγματική κατάσταση των Ουκρανών πιστών, η πλειονότητα των οποίων δεν επιθυμεί να εγκαταλείψει την παραδοσιακή και κανονική Εκκλησία της Ουκρανίας, που υπάγεται ιστορικά με καθεστώς αυτονομίας στο Πατριαρχείο Μόσχας;

Και γιατί τότε δεν προτιμήθηκε να εξαντληθούν όλα τα περιθώρια διαλόγου στο πλαίσιο μιας συνοδικής αντιμετώπισης ενός ευαίσθητου και αμφιλεγόμενου ζητήματος και επελέγησαν επιθετικά μονομερείς ενέργειες, η ελάχιστη συνέπεια των οποίων είναι η διακοπή κοινωνίας της Ρωσικής Εκκλησίας με το Οικουμενικό και τις Εκκλησίες Ελλάδας και Αλεξανδρείας, τους μόνους, που αναγνώρισαν τις ατυχείς, όπως δείχνουν οι εξελίξεις, αποφάσεις του Φαναρίου.

Η Ελλάδα εισέρχεται ολοφάνερα σε μια περίοδο μεγάλων γεωπολιτικών αναταράξεων και δεν έχει την πολυτέλεια απώλειας κανενός εν δυνάμει υποστηρικτικού φορέα ισχύος. 

Το λάθος του «κακοκέφαλου» της Ουκρανίας, όπως έχει ήδη βαφτισθεί από τους πολλούς εκκλησιαστικούς επικριτές του, θα ήταν προτιμότερο να αντιμετωπιστεί το ταχύτερο συμβιβαστικά, γιατί τώρα οι μόνοι ικανοποιημένοι είναι μειοψηφική μερίδα της ουκρανικής κοινωνίας και μερίδα του αμερικανικού Στέιτ Ντιπάρτμεντ, που είχε κάθε λόγο να καθοδηγήσει το διαλυτικό για την παγκόσμια Ορθοδοξία και τις ελληνορωσικές σχέσεις project της αυτοκεφαλίας.

Η Ελλάδα και το Φανάρι ποιους λόγους είχαν να συναινέσουν τόσο παθητικά, τι κέρδισαν;

https://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/37510-to-patriarxeio-mosxas-i-agia-sofia-ki-i-apotuximeni-thriskeutiki-mas-diplomatia

© 2020 ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ BLOG   Φιλοξενείται από Blogs.sch.gr
Top