Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει

Και εν μέσω πολλών προβλημάτων και μίας τεράστιας απουσίας παιδιών, έφτασε ο Φλεβάρης…

Με πολλά ή λίγα παιδιά, η τάξη πρέπει να συνεχίσει τη δουλειά της… Το πάθημα του Φλεβάρη είναι ένα παραδοσιακό παραμύθι, που διηγείται πως και γιατί ο Φλεβάρης ονομάστηκε Κουτσοφλέβαρος και έχει 28 μέρες, ως μήνας….

Η ιστορία εν ολίγοις, λέει ότι ο Φλεβάρης, ήπιε το κρασί όλου του χρόνου σε μία μέρα και μεθυσμένος έπεσε για ύπνο. Τα αδέρφια του, όταν ανακάλυψαν τί έκανε, τον μάλωσαν, του χτύπησαν το πόδι (ΚΟΥΤΣΟΦΛΕΒΑΡΟΣ) και του έκοψαν 3 μέρες για τιμωρία. Από τότε έχει μόνο 28 μέρες.

Για το Νηπιαγωγείο μας; Ευκαιρία για δραματοποίηση και εικονογράφηση. Αναδυόμενη γραφή, αρίθμηση με τακτικούς αριθμούς και αρίθμηση των μηνών από το 1-12.

Μια ακόμη δραστηριότητα, αφού παίξαμε και μιλήσαμε για το Φλεβάρη, ήταν να μιλήσουμε για την εναλλαγή της μέρας με τη νύχτα.

Άραγε γιατί αλλάζει η μέρα με τη νύχτα; Πήραμε πολλές απαντήσεις.. «Τα ποντίκια τρώνε το τυρί φεγγάρι. Τα παιδιά πρέπει να κοιμηθούν. Υπάρχουν πολλά φεγγάρια και αλλάζουν θέση στον ουρανο, για αυτό έχει μισοφέγγαρο, πανσέληνο κλπ».

Υπήρξε κι ένα παραμύθι. Ο Φεγγαροσκεπαστής, του Έρικ Πουμπαρέ.

Ένα υπέροχο παραμύθι, που δεν εξηγεί επιστημονικά γιατί έχουμε ήλιο και φεγγάρι, αλλά μιλάει για την αγάπη και τη δύναμη της αλληλοβοήθειας, της ανθρωπιάς και της συμπαράστασης…

Ξεκινήσαμε λοιπόν από το παραμύθι…

Την ιδέα τη «δανειστήκαμε» από την Κατερίνα Παπαευθυμίου», συνάδελφο αγαπημένη,  και το blog της http://paixnidokamomataa.blogspot.com/

 

 

 

Ο κάπταιν Τζιμ, η Λάσι και τα κουτάβια της- 6η Αποστολή

Την τελευταία στιγμή ακόμη μία αποστολή προστέθηκε εμβόλιμα. Το Νηπιαγωγείο του San Julian από την Ισπανία, με δασκάλα τη Raquel Rodriguez Cortes θέλησαν να συμμετάσχουν στο πρόγραμμά μας. Και φυσικά ήταν ευπρόσδεκτοι.

Αμέσως συμβάδισαν με το πρόγραμμά μας και μας έστειλαν ένα υπέροχο παιχνίδι αναζήτησης της Λάσι μέσα στην τάξη του San Julian.

Κι εμείς αμέσως πήραμε θέση στον υπολογιστή μας και ξεκινήσαμε το παιχνίδι.

Ένα ακόμη παιχνίδι διαδικτυακό ακολουθήσε το παιχνίδι αναζήτησης της Λάσι. Επρόκειτο για ένα παιχνίδι μνήμης με ζωγραφιές από τα παιδιά του San Julian.

Κι εμείς σαν έτοιμοι από πάντα το επιλύσαμε με μεγάλη ευκολία…

Στο τέλος υπήρχε μία διαδρομή για το ρομποτάκι μας…

κι εμείς την διανύσαμε με μεγάλη ευκολία.

Και η αποστολή μας ήταν να πειραματιστούμε με ζελατίνη και χρώματα ζαχαροπλαστικής… Περίεργο.. κι όμως απίστευτα διασκεδαστικό…

Ετοιμάσαμε το ζελέ, αγοράσαμε τα χρώματα ζαχαροπλαστικής και αρχίσαμε τον πειραματισμό…

Πόσο το διασκεδάσαμε δε λέγεται…. στην αρχή αναρωτηθήκαμε πώς θα το αντιμετωπίζαμε; και κατά πόσο θα άρεσε στα παιδιά; Ομολογώ ότι ήταν κάτι το διαφορετικό και εξαιρετικά ενδιαφέρον… τα παιδιά δε, το απόλαυσαν….. όλες οι αισθήσεις μας, λειτούργησαν στο απόλυτο….

Ευχαριστούμε Ισπανία και Νηπιαγωγείο του San Julian…. Ήταν απίθανη η αποστολή μας… γελάσαμε απίστευτα….