Αρχείο ετικέτας ΠΑΡΑΜΥΘΙ

Πες το μ’ ένα παραμύθι… Τα ασημένια πατίνια, της Μαρίας Παπαγιάννη

… γιατί όλα μπορείς να τα πεις κι αλλιώς!

Θα σας πω μια ιστορία
για δυο παιδιά που φορούσαν ξυλοπάπουτσα
αλλά ονειρευόντουσαν θαύματα. Δυο παιδιά
που δεν εγκατέλειψαν ποτέ αυτά που αγαπούσαν,
γι’ αυτό κέρδισαν όλα όσα επιθυμούσαν.

Βρισκόμαστε στην Ολλανδία του 19ου αιώνα. Δύο αδέρφια, ένα αγόρι, ο Χανς κι ένα κορίτσι, η Γκρέτελ, γλιστρούν πάνω στα παγωμένα κανάλια με τα αυτοσχέδια πατίνια τους. Τα χοντροκομμένα ξύλα με τα οποία πατινάρουν, δεν είναι και πολύ βολικά αλλά τους έχουν χαρίσει πολλές στιγμές διασκέδασης. Στο σπίτι τα βγάζουν δύσκολα πέρα, για κανονικά πατίνια λοιπόν, ούτε λόγος. Ο πατέρας τους προσπαθώντας να προστατέψει ένα φράγμα κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας τραυματίστηκε κι έχασε τη μνήμη και τα λογικά του. Από τότε στο μικρό σπίτι των Μπρίνκερ, τα πράγματα είναι δύσκολα.

Αν πιστέψουμε όμως, κάτι πολύ, μπορεί και να γίνει. Όταν ανακοινώνεται η διοργάνωση παγοδρομιών ο Χανς εξασφαλίζει ένα ζευγάρι πατίνια για την αδερφή του πουλώντας μερικά ξύλινα κοσμήματα τα οποία έχει κατασκευάσει ο ίδιος. Πείθει μάλιστα έναν διάσημο αλλά δύστροπο γιατρό να εγχειρίσει τον πατέρα του, ο οποίος τελικά γιατρεύεται. Ο Χανς θα του ανταποδώσει την καλοσύνη βρίσκοντας τον αγαπημένο του γιο ο οποίος αυτοεξορίστηκε εξαιτίας μιας παρεξήγησης. Οι τελικοί αγώνες παγοδρομίας θα γίνουν αφορμή για πολλές συγκινήσεις…

Η Μαρία Παπαγιάννη αφηγείται εκ νέου την ιστορία την οποία είχε εμπνευστεί η αμερικανίδα συγγραφέας Μέρι Μέιπς Ντοντζ το 1865 και αποδεικνύει πως όλα μπορεί να ειπωθούν κι αλλιώς και μάλιστα με έναν ιδιαίτερα επιτυχημένο τρόπο. «Τα ασημένια πατίνια», το μυθιστόρημα το οποίο γνώρισε τεράστια εμπορική επιτυχία και μεταφέρθηκε και στη μεγάλη οθόνη, παρουσιάζεται σε μια σύγχρονη αφηγηματική διασκευή. Γλαφυρές, ατμοσφαιρικές περιγραφές, συγκίνηση και δράση αποτελούν τα βασικά χαρακτηριστικά της ιστορίας η οποία ξαναγράφεται με τον χαρακτηριστικά άμεσο τρόπο ο οποίος χαρακτηρίζει τη γραφή της Μαρίας Παπαγιάννη. Η υπέροχη εικονογράφηση ανήκει στη Μυρτώ Δεληβοριά. Οι αφαιρετικές εικόνες της με τις χαρακτηριστικές φιγούρες και τα πολύχρωμα τοπία απογειώνουν το εγχείρημα.

Στο τέλος του βιβλίου οι αναγνώστες/στριες έχουν τη δυνατότητα να γνωρίσουν την Ολλανδία αλλά και τις δημιουργούς του βιβλίου. Στην ίδια σειρά κυκλοφορεί η διασκευή του βιβλίου της Σέλμα Λάγκερλεφ Πες το μ’ ένα παραμύθι: Οι περιπέτειες του Νιλς.

Ασφαλώς στα προτεινόμενα γιατί… η Μαρία Παπαγιάννη μπορεί να τα πει κι αλλιώς και να μας γοητεύσει!

Πηγή: https://www.elniplex.com/%cf%80%ce%b5%cf%82-%cf%84%ce%bf-%ce%bc-%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%bc%cf%8d%ce%b8%ce%b9-%cf%84%ce%b1-%ce%b1%cf%83%ce%b7%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%cf%80%ce%b1%cf%84%ce%af%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%cf%81%ce%af%ce%b1-%cf%80%ce%b1%cf%80%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%ac%ce%bd%ce%bd%ce%b7/

Οι ανησυχίες δεν είναι για πάντα, της Ελίζαμπεθ Βέρντικ

Πρόκειται για ένα από τα μπεστ σέλερ όλων των νηπιαγωγείων, όχι μόνο της Ελλάδας. Η σειρά της Βέρντικ με πασίγνωστους τίτλους Η φωνή δεν είναι για να ουρλιάζουμε, Τα μικρόβια δεν είναι για να τα μοιραζόμαστε, Οι λέξεις δεν είναι για να πληγώνουμε, Οι ουρές δεν είναι για να τις τραβάμε, εξακολουθεί χρόνια μετά να αρέσει σε παιδιά, γονείς και εκπαιδευτικούς, καθώς το μικρό κείμενο, η ευκρινής εικονογράφηση και κυρίως ο διδακτικός χαρακτήρας των βιβλίων πάνω σε καίρια, καθημερινά ζητήματα βοηθάει πολύ στις επιδιωκόμενες αλλαγές στη συμπεριφορά.

Το νέο βιβλίο της σειράς, Οι ανησυχίες δεν είναι για πάντα, πιάνουν ένα από τα πιο δυνατά θέματα της τελευταίας πενταετίας, ιδίως μετά το “Τι μπορείς να κάνεις με ένα πρόβλημα;” του Κ. Γιαμάντα. Την ανησυχία, το άγχος, το πρόβλημα, την αγωνία, το εσωτερικό χάος που προκαλούν σε ένα παιδί (και όχι μόνο) οι ανησυχίες. Το κείμενο της Βέρντικ είναι συμβουλευτικό, ενώ στο τέλος το παράρτημα με συμβουλές, ιδέες και δραστηριότητες για γονείς και εκπαιδευτικούς, παρέχουν έναν οδηγό αντιμετώπισης των ανησυχιών.

Σίγουρα, ο δρόμος της μάχης με τις ανησυχίες δεν είναι ένας κόμπος που λύνεται με ένα βιβλίο, ωστόσο το βιβλίο της Βέντικ έχει κάποιες ενδιαφέρουσες λύσεις να προτείνει.

Δεν πρόκειται για παραμύθι, δεν είναι λογοτεχνία. Πρόκειται για συμβουλευτική ψυχολογία για μικρά παιδιά, που επιδέχεται αρκετή συζήτηση με τους μικρούς αναγνώστες.

Η εικονογράφηση είναι παλιάς κοπής.

Πηγή: https://www.elniplex.com/%ce%bf%ce%b9-%ce%b1%ce%bd%ce%b7%cf%83%cf%85%cf%87%ce%af%ce%b5%cf%82-%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%80%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b5%ce%bb%ce%af%ce%b6%ce%b1%ce%bc%cf%80%ce%b5%ce%b8-%ce%b2%ce%ad%cf%81%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%ba-%ce%bc%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%ad%ce%ba%ce%b1-%cf%87%ce%ad%ce%b9%ce%bd%ce%bb%ce%b5%ce%bd/ FacebookTwitterEmailΑνταλλαγή

Τα τρία γουρουνάκια

Τα παιδιά γράφουν και εικονογραφούν  «Τα τρία γουρουνάκια» βάζοντας τις δικές τους πινελιές στην ιστορία.

ΤΑ ΑΣΤΕΡΑΚΙΑ Τα τρία γουρουνάκια

Κάνε κλικ στην εικόνα

 

 

ΑΦΗΓΗΣΗ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Τα παιδιά που ακούγονται είναι: Κωνσταντίνος Κίτσιος – Αρετή Χριστοφή – Μιχάλης Παπανικόλας

 

Μια φορά ήταν … η Κολοτούμπα

Μια φορά ήταν η Κολοτούμπα

Μια φορά ήταν η Κολοτούμπα

Ένα παραμύθι για τη σωστή διατροφή
Συγγραφέας: Σοφία Μαντουβάλου
Εικονογράφηση: Νίκος Μαρουλάκης
Εκδόσεις Καστανιώτη, 2006
32 σελίδες

Παρουσίαση

Η Κολοτούμπα που έτρωγε μόνο μπανάνες αποφασίζει να πάρει μέρος στους αγώνες της ζούγκλας, αλλά είναι απογοητευμένη, γιατί στην προπόνηση τα πάει χάλια. Ο φίλος της ο Πανωκάτω, της δίνει τη χρυσή συμβουλή: «Όποιος τρώει σωστά, κοιμάται σωστά, γυμνάζεται σωστά είναι γερός και δυνατός».

Ήταν …μετά από έξι βδομάδες…

— Τι βλέπουν τα μάτια μου, Κολοτούμπα! Κλαις ή κάνω λάθος; ρώτησε ο Πανωκάτω. Τι συμβαίνει πάλι;

— Κλαίω ναι, κλαίω, κλαίω γιατί ακολούθησα τις οδηγίες σου και να τα χάλια μου!

— Κάποιο λάθος μυρίζομαι, Κολοτούμπα, είπε ο Πανωκάτω. Έλα, για πες μου τι έκανες.

— Την πρώτη εβδομάδα έφαγα ψάρι, κρέας, κοτόπουλο, αυγά. Πρωί, μεσημέρι, βράδυ, είπε η Κολοτούμπα και συνέχισε να περιγράφει τι έφαγε τις άλλες βδομάδες.

— Χο χο χο! Και σε πέρναγα και για έξυπνη, Κολοτούμπα, ξέσπασε σε γέλια ο Πανωκάτω. Για να γίνεις γερή και δυνατή, δε φτάνει μόνο να ξέρεις τι τροφές πρέπει να τρως αλλά και πώς να τις τρως. Εσύ, παιδί μου, έτρωγες ένα δάχτυλο* κάθε βδομάδα. Δε σου ‘μεινε δάχτυλο για δάχτυλο! Το ξέρεις ότι πρέπει να τρως κάθε μέρα απ’ όλες τις ομάδες τροφών; Έλα να σκεφτούμε πώς θα παίρνεις γεύσεις απ’ όλα τα δάχτυλα, κάθε μέρα. Μόλις μου ήρθε μια ιδέα. Νομίζω ότι θα σε βοηθήσει πολύ. Περίμενε και θα δεις.

Ήταν…την άλλη μέρα…

Η Κολοτούμπα κατάλαβε πως για να γίνει γερή και δυνατή πρέπει να τρώει τρόφιμα, απ’ όλα τα είδη κάθε μέρα.

Έτσι η Κολοτούμπα, αφού απόκτησε σωστές συνήθειες διατροφής, άρχισε ένα σκληρό πρόγραμμα δουλειάς για να κερδίσει τους αγώνες.

Ήταν …το άλλο καλοκαίρι.

Καλή συνέχεια στο διάβασμα!!!