Η κ. Νίνα, δασκάλα των αγγλικών στο δημοτικό μας σχολείο, συνεργάτης μας στο πρόγραμμα με τα Αινίγματα και τους Γρίφους και μανούλα της Ιάνθης, μας επισκέφτηκε με αφορμή τη Γοτθική γιορτή του Halloween.
Εξαιρετική όπως πάντα, οργανωμένη, ήρεμη και απολαυστική, μας έφερε κοντά όμορφες ιδέες και καινοτόμησε στην τάξη μας για μία ακόμη φορά.Είμαι πολλή χαρούμενη που η κ. Νίνα είναι συνεργάτης μας… απίστευτη ηρεμία, οργάνωση, φιλική και καινοτόμα…. Ό,τι αγαπώ…. ευχαριστούμε κ. Νίνα…. το σχολείο μας και η καρδιά μας είναι πάντα ανοιχτά …. σε αγαπάμε…..
Για ακόμη μία χρονιά γιορτάστηκε με κάθε επισημότητα η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΟΥ “ΟΧΙ”¨της 28ης Οκτωβρίου από την Κοινότητα Νεοχωρούδας. Από κει δεν μπορούσε να λείπει και το Νηπιαγωγείο Νεοχωρούδας
Μόλις παραλάβαμε το κιτ κηπουρικής “Μικρό Χωράφι” ( Little Patch) από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή με σκοπό την δημιουργία μικρού σχολικού κήπου και την εισαγωγή σημαντικών θεμάτων, όπως επισιτιστική ασφάλεια και ασφάλεια τροφίμων, περιβαλλοντική βιωσιμότητα, ορθή μεταχείριση των ζώων και υγεία. #agripatch
Mε μεγάλη χαρά υποδεχτήκαμε το εκπαιδευτικό πακέτο «Μικρό Χωράφι», που χορηγεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στο πλαίσιο προώθησης της δημιουργίας μικρών σχολικών κήπων. Το «Μικρό Χωράφι» είναι ιδανικό για να μάθουν τα παιδιά κάθε ηλικίας πώς να φροντίσουν έναν κήπο μέσα στην τάξη τους. Μπορεί να ενσωματωθεί σε δραστηριότητες και μαθήματα με σκοπό την ενασχόληση των παιδιών με σημαντικά θέματα – όπως η ασφάλεια τροφίμων, η περιβαλλοντική βιωσιμότητα, η ορθή μεταχείριση των ζώων, η διατροφή και πολλά άλλα.
Από σήμερα, σηκώνουμε τα μανίκια!
Έχουμε πολλή δουλειά στο «Μικρό μας χωράφι»!!!!
Ευχαριστούμε πολύ Ευρωπαϊκή Επιτροπή!!
Ανοίξαμε τη σακούλα και αναρωτηθήκαμε τί είχε μέσα; Καπέλο σίγουρα…. Όμως μας θύμισε κάτι από το δικό μας πείραμα…. Μα ναι… είναι είδη κηπουρικής…λίγο χώμα…. Σπόροι σπανακιού, γιατί είναι της εποχής….. και ταμπέλες για να θυμόμαστε τί φυτέψαμε… Αντε και καλή μας αρχή…..
Φέτος, το έτος 2018, συμπληρώνονται 100 χρόνια από την επίσημη σύσταση της Κοινότητας Νεοχωρούδας (ΦΕΚ σύστασης Νο 152, 9 Ιουλίου 1918).
Στις 21 Οκτωβρίου διοργανώθηκε μία ημερίδα για τα 100 χρόνια, με κύριο διοργανωτή τον κ. Χρήστο Σαραμούρτση. Ήταν μία υπέροχη ημερίδα, με φωτογραφίες που συλλέχθηκαν από τους κατοίκους του χωριού και υπέροχες ομιλίες από επιφανή πρόσωπα της κοινότητάς μας.
Δεν μπορούσε το Νηπιαγωγείο να μην “επωφεληθεί” από αυτό το γεγονός. Ετοιμάσαμε λοιπόν μία πρόσκληση με τα παιδιά και καλέσαμε τον κύριο Χρήστο για να πάρουμε περισσότερες πληροφορίες για το χωριό μας και τον τρόπο που ζούσαν οι κάτοικοι του τα “παλιά χρόνια”.
Η απάντησή του ήταν άμεση: “Ή συγκίνηση μου είναι μεγάλη Και ή τιμή που μου κάνετε μεγαλύτερη. Σας ευχαριστώ από καρδιάς Και φυσικά αποδέχομαι την πρόσκληση Και θα είμαι στην ώρα μου. Υποκλίνομαι.”
Πράγματι σήμερα το πρωί, στις 9.οο ακριβώς χτυπούσε το κουδούνι του σχολείου μας, πανέτοιμος να μας μιλήσει και φέρνοντας μαζί του πολλά δώρα. Το πρώτο από τα πολλά του δώρα, ερχόταν από τον Πατέρα Στυλιανό, στυλοβάτη της Εκκλησίας μας. Μια εικόνα για να κοσμεί την είσοδο του σχολείου μας.
Δεν ξέχασε να εμπλουτίσει τη φωτογραφική βιβλιοθήκη του σχολείου μας, με ένα σωρό φωτογραφίες, ηρώων Νεοχωρουδιωτών που πολέμησαν στον πόλεμο για την απελευθέρωση της Ελλάδας μας. Ανεκτίμητο υλικό, που θα κοσμεί την είσοδο του σχολείου μας τέτοιες μέρες για πολλά χρόνια.
Τα λόγια του κατάλληλα για την ηλικία του Νηπιαγωγείου, μας μίλησε για τη ζωή στο χωριό, για τα αμπέλια που κάποτε υπήρχαν και την πτηνοτροφία που τα αντικατέστησε, για την ομορφιά της ζωής στο χωριό και τις δυσκολίες του παλιού καιρού. Μάλιστα μας έφερε και το email ενός συντοπίτη μας που ζει στον Καναδά, που περιγράφει γλαφυρά τη ζωή στο χωριό.
Και αφού τελείωσε τα λόγια, πέρασε στις πράξεις. Σκέφτηκε ότι είναι σημαντικά τα πρώτα 100 χρόνια της κοινότητας μας και για να τα σηματοδοτήσει έφερε δέντρα, να τα φυτέψουμε και να κάθονται οι επόμενες γενιές στη σκιά τους. Η οικογένεια Τσαμπάζη, από τα Φυτώρια Τσαμπάζη, σε συνεργασία με τον κ. Χρήστο προσέφερε αφιλοκερδώς, όσα δέντρα χρειαζόμαστε.
Και ο κ. Χρήστος δε σταμάτησε εδώ. Φρόντισε να φέρει και τον κ. Γιώργο Γρηγορομιχελάκη, ο οποίος άνοιξε τις τρύπες στο χώμα, τα φύτεψε και μας βεβαίωσε ότι θα είναι στο πλάι μας για ό,τι χρειαστούμε…..
Αφού λοιπόν φυτέψαμε τα δέντρα (μέσα σε μία κρύα ομολογουμένως ημέρα) ο κ. Χρήστος μας αποχαιρέτησε δίνοντας μας από ένα σημαιάκι, συμβολικό, καθώς πλησιάζει η μέρα της 28ης Οκτωβρίου.
Είχαμε ετοιμάσει κι ένα δωράκι για να του χαρίσουμε. Ένα μικρό και ταπεινό δώρο, μπροστά στα μεγάλα και σημαντικά δώρα του, βγαλμένο όμως από την καρδιά μας. “Έχε πίστη στο Θεό. Μην αφήσεις την καρδιά σου φοβισμένη και προβληματισμένη!” υπογεγραμμένη από κάθε παρόντα μαθητή μας.
Ένας πραγματικός κύριος, ένας απίστευτα οργανωτικός και δοτικός άνθρωπος, φρόντισε για τα πάντα, μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Κάποιες συνάδελφοι είπαν ότι το όνομα του χωριού μας θυμίζει “Νεραϊδοχώρα”, δεν ξέρω αν είναι νεραϊδοχώρα, σίγουρα όμως περιστοιχίζεται από αληθινούς αγγέλους, που μας σκεπάζουν στην αγκαλιά τους και αισθανόμαστε σιγουριά και ασφάλεια.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ, ΓΙΑΤΙ ΣΗΜΕΡΑ ΝΙΩΣΑΜΕ ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΑΣ.
Λίγα Λόγια για τον Τόπο μας
Η Νεοχωρούδα βρίσκεται βορειοδυτικά της Θεσσαλονίκης, σε απόσταση 15 περίπου χμ. Είναι χτισμένη αμφιθεατρικά κι έχει εξαιρετική θέα στο Θερμαϊκό Κόλπο και στο απέραντο κάμπο. Το υψόμετρο του χωριού είναι γύρω στα 220μ. με εξαιρετικό μικροκλίμα.
Το όνομα της ήταν Κουρού Γενικιόι. Η ύπαρξή του ως Kuru Yeni Koy, ιστορικά εμφανίζεται τη χρονολογία 1488-1489. Το όνομα Νεοχωρούδας είναι από το 1878, με 540 κατοίκους περίπου. Σήμερα το χωριό αριθμεί τους 2500 κατοίκους περίπου.
Από πάντα ήταν μια κλειστή κοινότητα. Μακεδόνες αυτόχθονες, δεν υπήρχαν οικογένειες από άλλα μέρη που να εγκαταστάθηκαν στον τόπο αυτό, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων. Σήμερα η εικόνα αυτή έχει αλλάξει και, καθώς αποτελεί ένα εξαιρετικό προάστιο της Θεσσαλονίκης, κατοικείται από ανθρώπους και άλλων περιοχών.
Κατά την Τουρκοκρατία οι Νεοχωρουδιώτες αγωνίστηκαν για την ελευθερία, και ιδιαίτερα κατά το Μακεδονικό Αγώνα διακρίθηκαν οι Νικόλαος Βλάχος, Αστέριος Μάνου, Αντώνιος Ουζούνης, Χρήστος Παπαντωνίου (1890-1995), Αθανάσιος Σάρμης, Σωτήριος Σλιώμης, Αντώνιος Τόλης, Αικατερίνη Τσιάρα και Βασίλειος Χρηστίδης. Σήμερα το χωριό αποτελεί ένα αναπτυγμένο προάστιο της Θεσσαλονίκης.
Κατά κύριο λόγο, οι κάτοικοι ήταν από παλιά δηλωμένοι γεωργοί και κτηνοτρόφοι. Η αμπελουργία ήταν εξαιρετικά αναπτυγμένη στον τόπο αυτό. Δυστυχώς η αποξήρανση του Γαλλικού Ποταμού, ζωοδότη της περιοχής όσον αφορά στη γεωργία, συντέλεσε στο θάνατο των γεωργικών καλλιεργειών του τόπου. Στα μέσα του 20ου αιώνα και έως σήμερα, στη Νεοχωρούδα αναπτύχθηκε η πτηνοτροφία και συνέβαλε αποφασιστικά στην οικονομία του τόπου. Τελευταία έχουν κάνει την εμφάνισή τους στην περιοχή μικρές και μεσαίες βιοτεχνίες και επιχειρήσεις.
Κάθε χρόνο έχουμε αποφασίσει να διεξάγουμε τη Μέρα Γονιού. Μια μέρα που ένας γονιός έρχεται και γίνεται για λίγη ώρα ξανά μαθητής μαζί μας. Στόχος μας είναι να ανοίξουμε το σχολείο μας στην ευρύτερη κοινωνία και να δει κάθε γονιός τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το σχολείο μας. Ποιες είναι οι ρουτίνες μας, τι σημαίνουν οι “γωνιές” και πως μαζευόμαστε στην “παρεούλα” με τη βοήθεια του “Γίγαντα”;
Έτσι πρώτη μας επίσκεψη (η μαμά της Ιάνθης ήρθε ως συνεργάτης του προγράμματός μας) ήταν η γιαγιά του Κωνσταντίνου Δ., κυρία Πόπη. Η μαμά του Κωνσταντίνου είναι νηπιαγωγός και δεν μπορεί να έρθει στο σχολείο μας, καθώς δουλεύει το ίδιο ωράριο. Έτσι έστειλε τη γιαγιά Πόπη. Μια υπέροχη γιαγιά, ήρεμη δύναμη, πανύψηλη, με υπέροχο πρόσωπο και γλυκό χαμόγελο.
Μας διάβασε ένα παραδοσιακό παραμύθι και έπαιξε μαζί μας παντομίμα. Χόρεψε μαζί μας και μας κέρασε σοκολατίτσες, γλυκά λογάκια και ζεστές αγκαλίτσες… Δεν μας είπε όχι σε τίποτα…..
Δεν ξέρετε πόσο τυχεροί είμαστε που έχουμε τέτοιες γιαγιούλες… είναι πράγματι οι άγγελοι που έστειλε ο Θεός στη γη να μας φυλάνε.
Την ευχαριστούμε πολύ και της ευχόμαστε όλα τα καλά…
Το πρόγραμμα που επεξεργαστήκαμε τη σχολική χρονιά 2017-18 “Τέχνη, τέχνη είσαι εδώ;” βραβεύτηκε με την Ευρωπαϊκή Ταυτότητα.
Ένα μήνυμα συνόδευε την απονομή του βραβείου μας.
Συγχαρητήρια! Το σχολείο σας βραβεύθηκε με την Ευρωπαϊκή Ετικέτα Ποιότητας για την τελειότητα της εργασίας σας στο έργο eTwinning “Τέχνη, τέχνη είσαι εδώ;”. Αυτό σημαίνει πως η εργασία σας, η εργασία των μαθητών και του σχολείου σας έχει αναγνωριστεί στο υψηλότερο Ευρωπαϊκό επίπεδο.
Σαν αποτέλεσμα, θα λάβετε ένα πιστοποιητικό το οποίο μπορείτε να επισυνάψετε στην ιστοσελίδα σας και να το εκθέσετε σε μία περίοπτη θέση στο σχολείο σας. Επίσης, το έργο σας θα εμφανιστεί σε έναν ειδικό χώρο της Ευρωπαϊκής Διαδικτυακής Πύλης στο www.etwinning.net.
Για μία ακόμη φορά, συγχαρητήρια για αυτό το μοναδικό επίτευγμα και ελπίζω να συναντηθούμε σε κάποια από τις εκδηλώσεις eTwinning κατά τη διάρκεια του έτους.
Με τους καλύτερους χαιρετισμούς μου
eTwinning Team
Τι μεγάλη τιμή! Ευχαριστούμε και θα συνεχίσουμε με αναπτερωμένες τις δυνάμεις και επιβραβευμένους τους κόπους μας….
Εδώ και πολλά χρόνια έχει χαραχτεί στο μυαλό μου ένα υπέροχο δρώμενο/ αναπαράσταση του Νηπιαγωγείο Κεντρίου και της υπέροχης και πολυτάλαντης συναδέλφου Καλλιόπης Παπουτσάκη. Είχα λατρέψει πόσο όμορφα μέσα από λίγες φωτογραφίες απέδωσε το ιστορικό πλαίσιο της 28ης Οκτωβρίου 1940, χωρίς υπερβολές για τον Πόλεμο και την Ειρήνη και δίνοντας στα παιδιά, έστω και μέσα από ένα μικρό δρώμενο, την ευκαιρία να βιώσουν τα συναισθήματα των ανθρώπων στο 1940.
Φέτος λοιπόν, αποφασίσαμε με τις συναδέλφους μου Φανή Δίγκα και Γιώτα Νάκου, να αντιγράψουμε το δρώμενο και να δοκιμάσουμε να αναπαράγουμε μέσα από ένα φωτογραφικό κολάζ τα γεγονότα της 28ης Οκτωβρίου 1940.
Μια μικρή (μεγαάαααλη) αναστάτωση στην τάξη, παράκληση στους γονείς για καπέλα, τιράντες, ραδιόφωνα εποχής, εικονίτσες εκκλησιαστικές, μαντίλες και ό,τι άλλο σκεφτήκαμε, άμεση ανταπόκριση και προετοιμασία σκηνικών και προσώπων, ετοιμάσαμε ένα φωτογραφικό βιβλίο με την αναπαράσταση των γεγονότων του 1940.
Και ορίστε ένα μικρό κομμάτι της προσπάθειάς μας:
Η οικογένεια έχει ξυπνήσει από νωρίς και είναι όλοι μαζεμένοι γύρω από το τραπέζι. Ακούνε ραδιόφωνο και συζητάνε για τις φήμες που ακούγονται τον τελευταίο καιρό … Στην Ευρώπη μαίνεται ο πόλεμος. Άραγε θα έρθει και στην Ελλάδα ή θα προσπεράσει χωρίς να μας επηρεάσει;;;
Η οικογένεια κάθεται στο καθιστικό του σπιτιού.
Οι μεγάλες κόρες πλέκουν και η μαμά φροντίζει το μωρό,
Ο μικρός παίζει στο σοφρά!
Ξαφνικά ακούγεται ένα έκτακτο ανακοινωθέν… ας δυναμώσουμε να ακούσουμε ..
Έκτακτο ανακοινωθέν : “Αι ιταλικαί στρατιωτικαί δυνάμεις προσβάλλουσιν από της 05:30 ώρας της σήμερον τα ημέτερα τμήματα προκαλύψεως της Ελληνοαλβανικής Μεθορίου. Αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται του Πατρίου εδάφους”.
Καμπάνες και σειρήνες χτυπούν ασταμάτητα !! Όλοι έχουν βγει έξω από τα σπίτια τους .. Μια γειτόνισσα έρχεται να μοιραστεί τα νέα και να πάρει περισσότερες πληροφορίες….
Η ώρα του αποχωρισμού έφτασε ο γιος της οικογένειας ετοιμάζεται για το μέτωπο .. “Πως θα τον αποχωριστούμε; πώς θα είναι στον κρύο χειμώνα χωρίς τη ζεστασιά του σπιτιού; χωρίς ένα ζεστό φαΐ και μια ζεστή θερμάστρα;” Όλοι τον ετοιμάζουν, τον σφιχταγκαλιάζουν και προσπαθούν να συγκρατηθούν…..
Ο εφημεριδοπώλης διαλαλεί με έκτακτο παράρτημα, την είδηση της κήρυξης του πολέμου από τους Ιταλούς.. Ο πόλεμος έφτασε δυστυχώς και στην πατρίδα μας !!
Το έκτακτο παράρτημα με την είδηση της κήρυξης του πολέμου από τους Ιταλούς μοιράζεται άμεσα στους θαμώνες των καφενείων..
Ο σταθμός των τρένων γεμίζει με άντρες ντυμένους στα χακί!! Τους συνοδεύουν οι οικογένειές τους ..
Οι γυναίκες και οι μητέρες δίνουν στους φαντάρους λίγο φαγητό δεμένο σε μαντήλια.
Τους δίνουν μικρές εικόνες της Παναγίας να τους φυλάει στο μέτωπο ..
..και τους σταυρώνουν με το χέρι .. δίνοντας ευχές για να επιστρέψουν πίσω σώοι και νικητές!!
Οι άντρες επιβιβάζονται στα τρένα για να πάνε στο μέτωπο να πολεμήσουν .. Ο ενθουσιασμός είναι έντονος ..η πίστη για νίκη μεγάλη!!και με τη νίκη!!!
Αυτήν την εβδομάδα ολοκληρώσαμε το θέμα που αφορούσε τον εαυτό μας και το κλείσαμε με ένα γύψινο χεράκι… όχι σπασμένο…. τοποθετημένο σε γύψινο πιατάκι για να θυμόμαστε το μέγεθος του χεριού μας όταν μεγαλώσουμε…..
Και ο γρίφος της Παρασκευής αφορούσε αυτό το χεράκι….
Η κ. Νίνα Μιχαηλίδου, μαμά της Ιάνθης και δασκάλα αγγλικών στο Δημοτικό Σχολείο Νεοχωρούδας, μας επισκέφτηκε με την ιδιότητα του συνεργάτη μας στο πρόγραμμα Αινίγματα, Γρίφοι και Κώδικες.
Μας συστήθηκε και ψάξαμε να βρούμε μαζί της αν γνωρίζουμε αγγλικές λέξεις. Και βρήκαμε πάρα πολλές.
Στη συνέχεια η κ. Νίνα μας είχε φτιάξει ένα γρίφο, με αριθμούς σχήματα και χρώματα. Μας είπε μόνο ότι το
1 είναι πράσινο
2 είναι κίτρινο
3 είναι μπλε
4 είναι κόκκινο.
Μας έδωσε ένα μεγάλο χαρτόνι με χρώματα και σχήματα και αρχίσαμε να ανακαλύπτουμε το γρίφο.
Κ. Νίνα σε ευχαριστούμε για το χρόνο και την όρεξή σου να συνεργαστείς μαζί μας. Η συνεργασία μας είναι ένα υπέροχο δώρο και μας είσαι πολύτιμη. Σε αγαπάμε πολύ…..
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.ΕντάξειΔιαβάστε περισσότερα