Οι εορταστικές εκδηλώσεις για τις Εθνικές Επετείους ανοίγουν και κλείνουν πάντα με τον Εθνικό μας Ύμνο τον οποίο έχουν μάθει και τραγουδούν τα παιδιά. Ακολουθεί το πρόγραμμα της γιορτής που φέτος εξελίχθηκε ως εξής:
Και όπως κάθε χρόνο τα παιδιά με τις κατασκευές τους στόλισαν το Νηπιαγωγείο μας.
Εὐαγγελισμός – Ἑλληνισμός
Μὲ μιᾶς ἀνοίγει ὁ οὐρανός, τὰ σύγνεφα μεριάζουν,
οἱ κόσμοι ἐμείνανε βουβοί, παράλυτοι κοιτάζουν.
Μία φλόγα ἀστράφτει… ἀκούονται ψαλμοὶ καὶ μελῳδία…
Πετάει ἕν᾿ ἄστρο… σταματᾶ ἐμπρὸς εἰς τὴ Μαρία…
«Χαῖρε τῆς λέει ἀειπάρθενε, εὐλογημένη χαῖρε!
Ὁ Κύριός μου εἶναι μὲ σέ. Χαῖρε Μαρία, Χαῖρε!»
(Ἀριστοτέλης Βαλαωρίτης)
Ο κρίνος-προσφορά από τον άγγελο στη Μαρία φτιαγμένος από τα χεράκια των μικρών αγγέλων του Νηπιαγωγείου μας
Ένα από τα παλαιότερα ελληνικά έθιμα για τη σαρακοστή και το Πάσχα είναι η Κυρά Σαρακοστή.
Η Κυρά Σαρακοστή δεν είναι τίποτα άλλο από ένα αυτοσχέδιο ημερολόγιο που βοηθούσε τους παλαιότερους να μετράνε τις εβδομάδες της Μεγάλης Σαρακοστής, η επίσημη έναρξη της οποίας είναι η Καθαρά Δευτέρα.
Συνήθως, έφτιαχναν τη ζωγραφιά, μιας γυναίκας με μαντήλι στο κεφάλι, επτά πόδια, σταυρωμένα χέρια –επειδή προσευχόταν– και χωρίς στόμα, διότι νήστευε όλη αυτή την περίοδο.
Κάθε Σάββατο, ξεκινώντας από το Σάββατο που ακολουθούσε μετά την Καθαρά Δευτέρα, η κυρά-Σαρακοστή «έχανε» ένα πόδι. Το τελευταίο κοβόταν το μεγάλο Σάββατο.
Εκτός από χαρτί, η κυρά-Σαρακοστή φτιαχνόταν επίσης επίσης από ύφασμα, αλλά και από ζυμάρι.
Φέτος στο Νηπιαγωγείο μας, τα παιδιά του Τμήματος Β, της κας Αναστασίας έφτιαξαν μια ομαδική μεγάλη Κυρά Σαρακοστή με χαρτόνι για την αίθουσά τους, και το Τμήμα Α’ της κας Γιάννας πολλές μικρές ατομικές με αλατόζυμο, δηλ. ζυμάρι με αλεύρι, νερό και πάρα πολύ αλάτι (αυτό βοηθάει να μη χαλάει για πάρα πολύ καιρό) και το κάνει να είναι εύπλαστο σαν τον πηλό ή την πλαστελίνη.
Τις ζυμαρένιες Σαρακοστούλες που έφτιαξαν τα παιδιά τις ψήσαμε στο φούρνο και το καθένα μετά πήρε τη δική του. Σε αυτή που κρατήσαμε για την τάξη κόψαμε και το πρώτο ποδαράκι…..
Μια πολλή χρήσιμη δράση στο νηπιαγωγείο είναι η Δανειστική Βιβλιοθήκη. Κάθε χρόνο λοιπόν μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων ή λίγο αργότερα οργανώνουμε τη Δανειστική μας Βιβλιοθήκη.
Όταν λέμε Δανειστική Βιβλιοθήκη εννοούμε πως τα παιδιά κάθε Παρασκευή παίρνουν από το Νηπιαγωγείο ένα βιβλίο το οποίο διαβάζουν το Σαββατοκύριακο και επιστρέφουν στο σχολείο τη Δευτέρα. Μαζί παίρνουν και ένα έντυπο στο οποίο ζωγραφίζουν ό,τι τους άρεσε περισσότερο από την ιστορία που διάβασαν.
Η Δανειστική Βιβλιοθήκη αποβλέπει κυρίως στο να αναπτύξουν τα παιδιά θετική στάση απέναντι στο βιβλίο και να εξοικειωθούν με το γραπτό λόγο. Για το σκοπό αυτό τα παιδιά συμπληρώνουν κάθε φορά στο σχολείο ένα έντυπο με το ονοματεπώνυμό τους, τον τίτλο του βιβλίου που δανείζονται και την ημερομηνία δανεισμού και επιστροφής.
Η ανάγνωση ιστοριών και παραμυθιών είναι μια δραστηριότητα η οποία συμβάλλει στην ανάδυση των δεξιοτήτων της ανάγνωσης και της γραφής στα μικρά παιδιά. Με την ανάγνωση ιστοριών τα παιδιά εξοικειώνονται με το ρόλο του αναγνώστη και το είδος του έντυπου λόγου που χρησιμοποιείται στα βιβλία και συνειδητοποιούν τη λειτουργία του.
Η λειτουργία Δανειστικής Βιβλιοθήκης στο Νηπιαγωγείο, βοηθάει τα παιδιά με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους -μεταξύ άλλων- να:
Είναι πολύ σημαντικό να εξηγήσουμε στα παιδιά τι είναι η δανειστική βιβλιοθήκη και πως θα τη λειτουργούμε. Συζητάμε αρκετά με τα παιδιά και απαντάμε στις απορίες που μπορεί να έχουν. Τονίζουμε ότι πρέπει να προσέχουν τα βιβλία που θα δανείζονται γιατί είναι για όλα τα παιδιά και για τα παιδιά που θα έρθουν και τα επόμενα χρόνια στο νηπιαγωγείο μας και οφείλουμε να τα επιστρέψουμε όπως ακριβώς τα πήραμε. Κάποιοι απλοί κανόνες μπορεί να είναι:
Την πρώτη φορά που το παιδί δανείζεται ένα βιβλίο το συνοδεύουμε με ένα ενημερωτικό έντυπο για το γονιό όπου μεταξύ άλλων περιγράφουμε και το σωστό τρόπο με τον οποίο διαβάζουμε ένα βιβλίο σε ένα παιδί για να έχουμε το μεγαλύτερο δυνατό όφελος.
Είναι σημαντικό κατ αρχάς να υπάρχει αλληλεπίδραση μεταξύ ενηλίκου και παιδιού.
Ο γονέας διαβάζει κρατώντας αγκαλιά το παιδί έτσι ώστε αυτό να μπορεί να κοιτάζει το κείμενο και δείχνει με το δάχτυλο τη γραμματοσειρά έτσι ώστε το παιδί να αντιληφθεί ότι διαβάζουμε τα γράμματα και όχι την εικόνα και να κατανοήσει τη φορά της ανάγνωσης δηλ. ότι διαβάζουμε από τα αριστερά προς τα δεξιά και από πάνω προς τα κάτω. Τα παιδιά παροτρύνονται να απαντούν σε ερωτήσεις που τους υποβάλλονται ή να υποβάλλουν και τα ίδια ερωτήσεις πριν, κατά τη διάρκεια ή μετά την ανάγνωση. Ενθαρρύνονται να παρατηρούν και να σχολιάζουν τις εικόνες και να συμμετέχουν σε συζήτηση για τον τίτλο του βιβλίου, το όνομα του συγγραφέα ή του εικονογράφου, να διακρίνουν τον αριθμό της σελίδας, τη στίξη ή ακόμα να αναγνωρίσουν γράμματα ή λέξεις ή να «διαβάσουν» μαζί τους επαναλαμβανόμενες λέξεις ή φράσεις του κειμένου. Και ας μην ξεχνάμε: ενθαρρύνουμε και επιβραβεύουμε τα παιδιά σε κάθε τους προσπάθεια.
Μία από τις πιο χαρούμενες περιόδους της σχολικής ζωής αποτελούν οι μέρες από την Τσικνοπέμπτη μέχρι την Καθαρά Δευτέρα. Μασκαρέματα, τρελοί χοροί και παιχνίδια είναι στην καθημερινότητα της ζωής στο Νηπιαγωγείο.
Οι κατασκευές έχουν επίσης την τιμητική τους και στόχο φυσικά να παίξουμε και να διασκεδάσουμε. Έτσι φτιάχνουμε μάσκες και καπέλα για να μεταμφιεστούμε. Κλόουν για τα παιχνίδια μας, γαιτανάκια για τους χορούς μας…
Αφού λοιπόν ζωγραφίσουμε όλοι μαζί ένα τεράστιο κλόουν…. κρυβόμαστε πίσω του και περιγράφουμε τη στολή που θα φορέσουμμε στο πάρτι του σχολείου μας, λέμε τραγούδια, ιστορίες, αστεία κλπ
Και αφού φτιάξουμε πάλι ομαδικά τον πεινασμένο κλόουν, τον ταίζουμε μπόλικα μπαλάκια! Όποιος καταφέρει να τον ταίσει τα περισσότερα είναι ο νικητής!
Οι δραστηριότητες για τις απόκριες λοιπόν βρίθουν από δράσεις που προάγουν τη λεπτή κινητικότητα, τις νοητικές λειτουργίες και τη σκέψη, τις μαθηματικές και γλωσσικές δεξιότητες, όπως φτιάχνοντας το δικό μας πάζλ ή προσπαθώντας να αποκωδικοποιήσουμε και να διαβάσουμε το φυλλάδιο για το Αιγειράτικο καρναβάλι.
“Βάλε τη μάσκα σου να πάμε στο χορό….”
Χοροί μοντέρνοι και παραδοσιακοί, ξενόφερτοι και βαθιά ελληνικοί. Χέρι χέρι με τη μακαρένα, τη γιάγκα και τη σάμπα, το γαιτανάκι, το πιπέρι, τα κουκιά και ο Χαραλάμπης….
Tο θέατρο ως «πάμμουσος παιδαγωγία» μπορεί να χτίσει γέφυρες, να επαναπροσδιορίσει αξίες και πρότυπα, να ανοίξει δρόμους και να εφεύρει τρόπους προώθησης και εμπέδωσης ενός πολιτισμού του διαλόγου, του σεβασμού και της αγάπης προς τους άλλους, στους αντίποδες ενός πολιτισμού της βίας, των διακρίσεων και του εγωκεντρισμού.
Οπαδός αυτής της άποψης το Νηπιαγωγείο Αιγείρας και φέτος όπως και κάθε χρόνο, πραγματοποίησε μια εκπαιδευτική επίσκεψη για την παρακολούθηση παιδικής θεατρικής παράστασης . Φέτος πήγαμε στο Αίγιο, όπου στην υπέροχη αίθουσα του Συνεδριακού Κέντρου, στο “Πολύκεντρο”, παρακολουθήσαμε την “Κοπέλα με τα μαγικά δάχτυλα” από το θίασο του Άκη Καζάκου.
.
Η παράσταση που είναι ένα παραμύθι βασισμένο στο μύθο της “Παπλωματούς” (μπορείτε να τον διαβάσετε στη Σελίδα μας “Για τα παιδιά – Παραμύθια που αγαπώ”), πλαισιώνεται με τρισδιάστατα σκηνικά, χειροποίητα κοστούμια, ηχητική εγκατάσταση και φωτισμούς, τραγούδια και χορούς και επίσης συνδυάζει την τέχνη της γιγάντιας κούκλας, που παίζει και συνομιλεί με τους ηθοποιούς και παρασύρει μικρούς και μεγάλους σε ένα μαγικό ταξίδι.
Οι μικροί μαθητές μας πέρασαν μιάμιση πραγματικά μαγική ώρα και ενθουσιασμένοι επιβιβάστηκαν στο λεωφορείο για το ταξίδι της επιστροφής.
Στα πλαίσια της Συνεργασίας του Νηπιαγωγείου μας με τους Κοινωνικούς Φορείς και λόγω της ενασχόλησής μας με την ελιά, το ελαιόλαδο και τα προϊόντα τους, έγινε στο Νηπιαγωγείο μας παρουσίαση του τρόπου παρασκευής σαπουνιού από ελαιόλαδο.
Την παρουσίαση έκανε η υπεύθυνη του σαπουνοπωλείου Αιγείρας Μισυρλού κ. Νατάσα Σμυρνιώτη, την οποία και ευχαριστούμε θερμά.
Κατ’ αρχάς μας παρουσίασε τα υλικά της! Στο γυάλινο βάζο έχει έτοιμη από το προηγούμενο βράδυ την καυστική σόδα την οποία έχει αναμείξει με νερό. Το πράσινο υγρό είναι το πολύτιμο λαδάκι….
Για να είμαστε ασφαλείς κατά την παρασκευή, πρέπει να φοράμε πάντα γάντια και προστατευτικά γυαλιά.
Για να πετύχει η προσπάθειά μας πρέπει να είμαστε ακριβείς στη μέτρηση των υλικών μας.
Στο αγνό ελαιόλαδό μας προσθέτουμε την καυστική σόδα και ανακατεύουμε καλά με ένα ραβδομπλέντερ.
Ύστερα από λίγο το μείγμα μας γίνεται χρυσοκίτρινο. Τώρα είναι έτοιμο να μπει στις φόρμες που θα δώσουν το σχήμα του σαπουνιού μας!
Στη συνέχεια το αναδεύουμε για να κλείσουν τα όποια πιθανά κενά και να μην δημιουργηθούν αντιαισθητικές τρύπες τα σαπούνια μας! Μπορούμε μετά από 24 ώρες που θα σταθεροποιηθεί το υγρό σαπούνι, να το κόψουμε σε μικρότερα κομμάτια εάν θέλουμε. Όμως ακόμη δε μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε. Πρέπει πρώτα να το αφήσουμε να ωριμάσει για ένα μήνα σε χώρο που αερίζεται καλά.
Αυτή η μέθοδος παρασκευής σαπουνιού ονομάζεται ΨΥΧΡΗ και μπορούμε με αυτή να φτιάξουμε εύκολα σπιτικό σαπούνι με αγνό ελαιόλαδο, χωρίς χρώματα, τεχνητά αρώματα και χημικά που είναι επιβλαβή για την υγεία μας. Ας γράψουμε τη συνταγή για να τη θυμόμαστε!
Καλή επιτυχία!!!
Η Στην Ιγρίτα, μια από τις ωραιότερες πόλεις της Μακεδονίας, ζούσε ο πρίγκιπας Νερένιος. Γιος του ήλιου και της βροχής, ήταν ο αφέντης του γλυκού νερού. Ζούσε μονάχος του στα σωθικά της γης και εγωιστής καθώς ήτανε είχε κρατήσει το νερό της όμορφης πόλης αποκλειστικά για τον εαυτό του. Οι κάτοικοι της Ιγρίτας περνούσαν δύσκολα υπομένοντας το καπρίτσιο του πρίγκιπα μα πιο βαρύ και από τις δυσκολίες της καθημερινότητας σήκωναν το φορτίο της κακιάς μοίρας που είχε ρίξει τη σκιά της πάνω από το μέλλον της πόλης. Γιατί γνώριζαν καλά εδώ και πολλά χρόνια πως ο μόνος τρόπος να απελευθερωθεί το νερό, ήταν να θυσιαστεί η πιο όμορφη μακεδονοπούλα την ημέρα που η επιφάνεια του νερού του πηγαδιού θα γινόταν χρυσή από τον ήλιο.
Η Γερακίνα γεννήθηκε και μεγάλωσε κάτω από αυτή τη βαριά σκιά. Ένα κορίτσι πανέμορφο με κόκκινα μάγουλα, σταρένια επιδερμίδα, γερακίσιο βλέμμα και κορμί σαν ελαφίνα. Από φτωχή οικογένεια, πλούσια όμως σε αρετές και χάρες γεμάτη είχε κερδίσει την αγάπη όλων και η αρχοντιά της είχε γίνει θρύλος σε όλη τη πόλη. Πιο πολύ από όλους όμως την θαύμαζε ο Τριαντάφυλλος. Για εκείνον η Γερακίνα ήταν ένα αστέρι λαμπρό. Το πιο φωτεινό από όλα στον ουρανό, που τον οδηγούσε στην παντοτινή αγάπη και ευτυχία.
Κι η Γερακίνα όμως ακούει τη καρδιά της να βαράει δυνατά κάθε φορά που την κοιτάει, και βάζει μουσική στα λόγια του. Άραγε θα καταφέρει ο Τριαντάφυλλος να την κάνει γυναίκα του; Υπομονή!
Όπως λέει και η γιαγιά της γερακίνας, «για να δέσει το γλυκό, το σιρόπι χρειάζεται να σιγοβράσει για ώρες».
Ένα βαρύ σύννεφο συνεχίζει να σκεπάζει την όμορφη πόλη. Μήπως τα νέα για την ομορφιά της Γερακίνας έχουν φτάσει μέχρι το σκοτεινό και υγρό βασίλειο του πρίγκιπα Νερένιου και θέλει κι εκείνος την όμορφη κοπέλα για γυναίκα του; Τι θα γίνει όταν ο ήλιος χρυσίσει τα νερά του πηγαδιού; Θα λυθούν επιτέλους τα μάγια και η Ιγρίτα θα έχει νερό;
Ένα παραμύθι εμπνευσμένο από τους θρύλους και τις παραδόσεις του λαού μας. Γεμάτο από παραδοσιακά τραγούδια και εικόνες του τόπου μας, ιστορικές περιγραφές και αναφορές, μύθους και πραγματικότητα. Η συγγραφέας με αυτό τον τρόπο υφαίνει όπως λέει και η ίδια ένα «πολύχρωμο υφαντό κιλίμι» το παραμύθι της Γερακίνας με πολλή αγάπη και μεράκι. Και όλα τα ξεχωριστά υλικά που το συνθέτουν έχουν σιγοβράσει και «δέσει» πολύ καλά μαζί σαν γλυκό σιρόπι που γλυκαίνει και ζεσταίνει τη καρδιά του κάθε αναγνώστη. Οι εικόνες ταιριάζουν με το ύφος του παραμυθιού και ζωντανεύουν κι αυτές το θρύλο της Γερακίνας. Ένα πολύ όμορφο βιβλίο και υπέροχο παραμύθι, που μιλάει για τη δύναμη της αγάπης, την αθανασία της ψυχής, την αυτοθυσία και την προσφορά.
Σαν ορμητικό καθαρό νερό το παραμύθι της Γερακίνας σπάει ατσαλένιες κλειδαριές και βρίσκει το δρόμο του και το σκοπό του. Να ξεπλύνει κάθε γωνιά, να ποτίσει ότι διψά, να αναστήσει όσα χρόνια ήταν νεκρά.
(Η κριτική είναι από το «Ξεφυλίζοντας» με τη Φωτεινή Βασιλείου)
Στο Νηπιαγωγείο μας παρουσιάστηκε το βιωματικό-διαδραστικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα κυκλοφοριακής αγωγής του Ι.Ο.ΑΣ. «Πάνος Μυλωνάς» για τα παιδιά της Π/βάθμιας Εκπαίδευσης με τίτλο «Κυκλοφορώ με Ασφάλεια».
Το πρόγραμμα έχει σχεδιαστεί από έμπειρους παιδαγωγούς και ειδικούς συγκοινωνιολόγους, έχει την έγκριση του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και του Υπουργείου Παιδείας και υλοποιείται από κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό του Ινστιτούτου.
Το Ι.Ο.ΑΣ. δηλαδή το Το «Ελληνικό Ινστιτούτο Έρευνας και Εκπαίδευσης για την Οδική Ασφάλεια και την Πρόληψη & Μείωση των τροχαίων ατυχημάτων “Πάνος Μυλωνάς”» συστάθηκε στις 12 Μαΐου 2005. Αποτελεί μη κερδοσκοπικό Οργανισμό με ιδρυτικά μέλη του Πανεπιστημιακά Ιδρύματα, Επιχειρηματικούς φορείς, Ελεγκτική Εταιρεία και φυσικά πρόσωπα. Κύριος σκοπός του Ινστιτούτου είναι η υποστήριξη και προώθηση δραστηριοτήτων σε θέματα τα οποία προάγουν την οδική ασφάλεια, την κυκλοφοριακή αγωγή, τη μελέτη, έρευνα, ενημέρωση και εκπαίδευση στοχεύοντας κατ’ εξοχήν στην πρόληψη και μείωση των τροχαίων ατυχημάτων.
Την Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2016 πραγματοποιήθηκε η Χριστουγεννιάτικη γιορτή του Νηπιαγωγείου Αιγείρας.
Η γιορτή έγινε στην Ολοκαίνουρια Αίθουσα Εκδηλώσεων του Νηπιαγωγείου, η οποία ολοκληρώθηκε πρόσφατα ύστερα από την ενοποίηση κάποιων χώρων (το έργο ανέλαβε και υλοποίησε ύστερα από ανάθεση του Δήμου Αιγιαλείας, η μηχανικός κ. Ήλια Παλαιολόγου).
Στη γιορτή παρουσιάστηκε σε διασκευή, το γνωστό παραμύθι του Ευγένιου Τριβιζά “Φρικαντέλα, η μάγισσα που μισούσε τα κάλαντα”.
Ας πάρουμε μια γεύση…
Μια φορά κι έναν καιρό σ’ ένα δάσος γεμάτο χιονισμένα έλατα ζούσε στο σκοτεινό πύργο της η μάγισσα Φρικαντέλα….
Περιτριγυρισμένη από μαύρες νυχτερίδες μισούσε οτιδήποτε καλό και πιο πολύ απ’ όλα τα κάλαντα….
Όταν μια Πρωτοχρονιά άκουσε τα παιδιά να λένε τα κάλαντα και απέτυχε η προσπάθειά της να τα σταματήσει μεταμορφώνοντάς τα σε διάφορα ζώα, τους έκλεψε τις φωνές και τις φυλάκισε σε πολύχρωμα μπαλόνια
Εκείνα όμως δεν το έβαλαν κάτω. Μπήκαν κρυφά στο κάστρο της και πήραν πίσω τις φωνές τους και το μαγικό ραβδί της μάγισσας. Έπειτα την υποχρέωσαν να ακούσει όλα τα κάλαντα μέχρι που τελικά άρχισαν να της αρέσουν και έγινε καλή….
Στο τέλος αγάπησε όλα τα έθιμα των γιορτών ακόμη και τον Αη Βασίλη που ήρθε στο σχολείο και μοίρασε δώρα σε όλα τα παιδιά!
Με αυτό το σχέδιο εργασίας επιχειρήθηκε να αναδειχθεί το πώς το φυσικό περιβάλλον , η φύση γύρω μας δίνει απλόχερα τα δώρα της, όπως είναι τα αρωματικά φυτά και τα βότανα .
Έτσι, νοστιμίζει το τραπέζι μας, γίνεται ο γιατρός που μας θεραπεύει και η αισθητικός που μας καλλωπίζει.
Τα παιδιά μέσα από άμεση παρατήρηση και βιωματικές δραστηριότητες κατάφεραν να γνωρίσουν τα βασικότερα αρωματικά φυτά του τόπου μας ,να τα καταγράψουν και να μπορούν να ξεχωρίζουν το ένα από το άλλο τόσο από την εξωτερική τους εμφάνιση όσο και από το ιδιαίτερο άρωμά τους
Να κατανοήσουν που μπορούμε να βρούμε αρωματικά φυτά: στη φύση, στις αυλές των σπιτιών, στα θερμοκήπια, στα ανθοπωλεία κ.ά
Να μάθουν τους τρόπους με τους οποίους μπορούν να δημιουργήσουν τα δικά τους φυτώρια αρωματικών φυτών (σπορά και φύτευση)
Να προσδιορίσουν τη μεγάλη σημασία των φυτών αυτών για την Ελλάδα στη μαγειρική, φαρμακευτική, καλλωπισμό κλπ από τα παλιά χρόνια έως και σήμερα.
Τα πρώτα χιόνια έπεσαν χθες!!!!
Πρώτη Δεκεμβρίου σήμερα και το κρύο τσουχτερό!!!
ΚΑΛΟ ΧΕΙΜΩΝΑ σε όλους!!!
Παρακολουθείστε το υπέροχο “Τραγούδι του Χειμώνα” του Διονύση Σαββόπουλου:
Φέρτε παλτά, φέρτε κουβέρτες και σκουφιά
Ήρθαν τα χιόνια και τα κρύα στις αυλές μας
Φέρτε να βράσουμε ροφήματα ζεστά
Να ζεσταθούνε επιτέλους οι καρδιές μας
Ήρθε ο χειμώνας ο σοφός για να οργανώσει
Βραδιές με κάστανα γύρω από τη φωτιά
Τρεις μήνες μένει κι επιμένει να ενώσει
Τους φίλους όλους σε σπιτάκια γιορτινά
Ντύσου καλά προτού να βγεις από το σπίτι σου
Έχει χιονίσει κι όλα γύρω είναι λευκά
Είναι χειμώνας – δες την παγωμένη μύτη σου
Να ζεσταθούμε έλα οι δυο μας αγκαλιά.
Ήρθε ο χειμώνας ο σοφός για να οργανώσει
Βραδιές με κάστανα γύρω από τη φωτιά
Τρεις μήνες μένει κι επιμένει να ενώσει
Τους φίλους όλους σε παιχνίδια γιορτινά
Στο Νηπιαγωγείο αγαπάμε ιδιαίτερα και ένα άλλο “Τραγούδι του χειμώνα (αυτό των φωνηέντων)” βασισμένο στο παλιό γερμανικό παιδικό τραγούδι A a a der Winter der ist da του Γερμανού εκπαιδευτικού, μουσικού και ποιητή August Heinrich Hoffmann von Fallersleben
Το τραγούδι του χειμώνα είναι ουσιαστικά το τραγούδι των φωνηέντων ή όπως είπε πιο εύστοχα ένα παιδί το τραγούδι με τις εύκολες φωνούλες. Το περιεχόμενο του αναφέρεται ασφαλώς στο χειμώνα αλλά η…ερμηνεία του παιχνιδίζει με τις φωνές και τον γραμματισμό.
Α,α,α αρχίζει η παγωνιά!
Πάει ο ήλιος έχει φύγει
και το κρύο μας τυλίγει.
Α,α,α αρχίζει η παγωνιά!
Ε,ε,ε, χειμώνα παγερέ!
Ξύλα ανάβουν μες τα τζάκια
και ζεσταίνουν τα σπιτάκια.
Ε,ε,ε, χειμώνα παγερέ!
Ι,ι,ι, βοριάδες τσουχτεροί!
Πόρτες παραθύρια κλείστε
τους ανέμους έξω αφήστε.
Ι,ι,ι βοριάδες τσουχτεροί!
Ο,ο,ο, ζεστά που θα ντυθώ!
Έξω στην αυλή θα τρέξω
και χιονόμπαλες θα παίξω
Ο,ο,ο, ζεστά που θα ντυθώ!
Ου, ου, ου, το κρύο πάει παντού!
Τα χεράκια ξυλιασμένα
και τα πόδια παγωμένα
Ου, ου , ου, το κρύο πάει παντού!
Ακούστε εδώ τη μουσική:
και εδώ μαζί με τα λόγια σε διαφορετική εκτέλεση:
Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει τη σχέση ανάμεσα στην υγεία μας, την ανάπτυξή μας και τη σωστή διατροφή;
Μέσα από τις δραστηριότητες στην τάξη τα παιδιά μαθαίνουν να διακρίνουν τις υγιεινές και βλαβερές τροφές , να περιορίζουν την κατανάλωση γλυκών και να αυξάνουν την κατανάλωση φρούτων και λαχανικών, να παρουσιάζουν εναλλακτικές προτάσεις για υγιεινό πρωινό αναζητώντας τα κατάλληλα γι’ αυτό προϊόντα και να εξηγούν και να ερμηνεύουν τις επιλογές τους.
Μέσα από Παιχνίδια: Θεατρικό παιχνίδι, Ψυχοκινητικά παιχνίδια, Παιχνίδια ρόλων και θέατρο σκιών τα παιδιά γνώρισαν τα μέρη του σώματος και το ρόλο της σωστής διατροφής στη διατήρηση και προαγωγής της υγείας μας. Η διαθεματική προσέγγιση της γνώσης ενέπλεξε όλα τα γνωστικά αντικείμενα του προγράμματος σπουδών για το Νηπιαγωγείο • Γλώσσα • Μαθηματικά • Περιβάλλον • Έκφραση και δημιουργία • Πληροφορική.
Είπαμε λοιπόν πως εκλογές κάνουμε για να διαλέξουμε αυτό που θέλουν οι περισσότεροι. Όπως ποιόν θέλουν οι περισσότεροι για πρωθυπουργό ή για αρχηγό ή όπως είπε ο Τάσος ποιο τραγούδι θα χορέψουμε ή ποιο θα μάθουμε να πούμε στη γιορτή μας προσθέτω εγώ!
Άραγε ύστερα από όλες αυτές τις δραστηριότητες έμαθαν κάτι τα παιδιά για τις Εκλογές, τη Δημοκρατία, τη Δικτατορία και το Πολυτεχνείο;
Κάνουμε την αξιολόγησή μας….
