Ο Μάης έχει μυστικά κι ένα κλειδί κρυμμένο
που ανοίγει μάτια σκοτεινά και χείλι πικραμένο
έχει και άνεμο τρελό που κουβαλάει τη γύρη
και πυροβάτες της καρδιάς σαν βγει στο πανηγύρι…

Ο Μάης είναι μουσική από παλιό τραγούδι
από κλαδί ροδακινιάς και από λεύκας χνούδι
δεν έχει Λάμδα ούτε Ρο στη γλώσσα να βουλιάζει
είναι από Άλφα καθαρό κι όταν γελάς σου μοιάζει

(Παντελής Θαλασσινός)

Το καθαρό γέλιο των παιδιών του Νηπιαγωγείου μας και η ευτυχία στα μάτια τους καθώς μάζευαν λουλούδια για να φτιάξουν το δικό τους Μαγιάτικο ανθισμένο στολίδι για το σχολείο μας,    μας έφτιαξε τη μέρα,     αυτή τη φωτεινή, τη Μαγιάτικη!

Άντε και του χρόνου!

Και είπαμε:  σαν τη Βιωματική μάθηση ΤΙΠΟΤΑ!

Ξέρει να σου διαβάζει τις σκέψεις, μέσα στο χάος.

Ξέρει να σου μιλάει σε δύσκολες στιγμές, μέσα σου να κοιτάζει.

Και όσο και αν δείχνεις πράος, να βλέπει τις κρυμμένες φουρτούνες και αστραπές.

Η μάνα είναι μιά σε ολόκληρη την πλάση, σε ανθρώπους, ζώα και πουλιά, σε γη και ουρανό.

Και άμα πληγώνεται πολύ, ποτέ δεν έχει χάσει, εκείνη την αγάπη της όπου κινεί βουνό.
Σαν ήλιος την ανατολή και σαν ουράνιο τόξο, ζεσταίνει την καρδιά μας, φωτίζει την ψυχή.

Ήθελα να σου φώναζα πως σ’ αγαπάω τόσο, όσα αστέρια έχει ο ουρανός, σταγόνες η βροχή.
Αλήθεια αν θα σε έχανα δεν ξέρω αν θα αντέξω, νομίζω πως θα πέθαινα σύντομα μια βραδιά.

Σαν το παιδί λαχτάρισα, στα χέρια σου να παίξω να σου χαρίσω την μικρή, αθώα μου καρδιά!»

Με αυτό το υπέροχο ποίημα της Λιάνας Τελειώνη έκλεισε την ομιλία της για την Παγκόσμια Ημέρα της Mητέρας η. κ. Τσώνη Μαρία, Προϊσταμένη του Νηπιαγωγείου Αιγείρας,. H κ. Τσώνη ήταν η Κεντρική Ομιλίτρια στη γιορτή που διοργάνωσε για τη μητέρα ο Φιλανθρωπικός Σύλλογος Αιγείρας την Κυριακή 14 Μαϊου 2017.

Η γιορτή πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα του Πολιτιστικού Συλλόγου Αιγείρας  και ξεκίνησε με το Χαιρετισμό της Προέδρου του Συλλόγου κας Τσιατά Αγγελικής.

Παιδάκια του Δημοτικού Σχολείου Αιγείρας απήγγειλαν  ποιήματα  αφιερωμένα στη μητέρα  με το ξεχωριστό, υπέροχο, γεμάτο γλύκα  τρόπο των μικρών παιδιών.

Ο εορτασμός κορυφώθηκε με τη μουσική και τα τραγούδια του γνωστού  Αιγιώτη τραγουδιστή κ. Καραμάνου.

Όπως και κάθε χρόνο έτσι και φέτος η Προϊσταμένη του  ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ ΑΙΓΕΙΡΑΣ  κ. Τσώνη Μαρία, παρέδωσε στους Υπεύθυνους της δράσης «Τα ευέλικτα καπάκια», τα  πλαστικά καπάκια που συνέλεξαν οι μαθητές/τριες του σχολείου μας.

Η δράση «Ευέλικτα καπάκια», αφορά  συλλογή πλαστικών πωμάτων, προκειμένου μέσω της διάθεσής τους να αγοραστεί (μέσω της Π.ΟΜ.Α.ΜΕ.Α Δυτ. Ελλάδας και Ιονίων Νήσων) ειδικός εξοπλισμός (αναπηρικά αμαξίδια, ειδικά στρώματα κλπ)  για τα σχολεία της Αχαΐας που τα έχουν ανάγκη, και συνδράμοντας επίσης την προσπάθειά του Σύλλογου Παραπληγικών και Κινητικά Αναπήρων να αποκτήσουν ηλεκτροκίνητα αναπηρικά αμαξίδια.

Το συντονισμό της δράσης έχουν οι Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Αχαΐας δια των Υπευθύνων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης.

Τα σχολεία της Αιγιάλειας ανταποκρίθηκαν με μεγάλη επιτυχία συγκεντρώνοντας  133 σακιά με πλαστικά πώματα στα πλαίσια αυτής της δράσης.

Τα παιδιά και οι Εκπαιδευτικοί του Νηπιαγωγείου Αιγείρας σας εύχονται

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!!!

Ένα από τα παλαιότερα ελληνικά έθιμα για τη σαρακοστή και το Πάσχα είναι η Κυρά Σαρακοστή.

Η Κυρά Σαρακοστή  δεν είναι τίποτα άλλο από ένα αυτοσχέδιο ημερολόγιο που βοηθούσε τους  παλαιότερους να μετράνε   τις εβδομάδες της Μεγάλης Σαρακοστής, η επίσημη έναρξη της οποίας είναι η Καθαρά Δευτέρα.

Συνήθως, έφτιαχναν  τη ζωγραφιά, μιας γυναίκας με μαντήλι στο κεφάλι, επτά πόδια, σταυρωμένα χέρια –επειδή προσευχόταν– και χωρίς στόμα, διότι νήστευε όλη αυτή την περίοδο.

Κάθε Σάββατο, ξεκινώντας από το Σάββατο που ακολουθούσε μετά την Καθαρά Δευτέρα, η κυρά-Σαρακοστή «έχανε» ένα πόδι. Το τελευταίο κοβόταν το μεγάλο Σάββατο.

Εκτός από χαρτί, η κυρά-Σαρακοστή φτιαχνόταν επίσης επίσης από ύφασμα, αλλά και από ζυμάρι.

Φέτος στο Νηπιαγωγείο μας, τα παιδιά του Τμήματος Β, της κας Αναστασίας έφτιαξαν μια ομαδική μεγάλη Κυρά Σαρακοστή με χαρτόνι για την  αίθουσά τους, και το Τμήμα Α’ της κας Γιάννας πολλές μικρές ατομικές  με  αλατόζυμο,  δηλ. ζυμάρι με αλεύρι, νερό και  πάρα πολύ αλάτι (αυτό βοηθάει να μη χαλάει για πάρα πολύ καιρό) και το κάνει να είναι εύπλαστο σαν τον  πηλό  ή την πλαστελίνη.

Τις ζυμαρένιες   Σαρακοστούλες που έφτιαξαν τα παιδιά τις ψήσαμε στο φούρνο και το καθένα μετά πήρε τη δική του. Σε αυτή που κρατήσαμε για την τάξη κόψαμε και το πρώτο ποδαράκι…..

Μία από τις πιο χαρούμενες περιόδους της σχολικής ζωής αποτελούν οι μέρες από την Τσικνοπέμπτη μέχρι την Καθαρά Δευτέρα. Μασκαρέματα, τρελοί χοροί  και παιχνίδια είναι στην καθημερινότητα της ζωής στο Νηπιαγωγείο.

Οι κατασκευές έχουν επίσης την τιμητική τους και στόχο φυσικά να παίξουμε και να διασκεδάσουμε. Έτσι φτιάχνουμε μάσκες και καπέλα για να μεταμφιεστούμε.  Κλόουν για τα παιχνίδια μας, γαιτανάκια για τους χορούς μας…

Αφού λοιπόν ζωγραφίσουμε όλοι μαζί ένα τεράστιο κλόουν…. κρυβόμαστε πίσω του και περιγράφουμε τη στολή που θα φορέσουμμε στο πάρτι του σχολείου μας, λέμε τραγούδια, ιστορίες, αστεία κλπ

Και αφού φτιάξουμε πάλι ομαδικά τον πεινασμένο κλόουν, τον ταίζουμε μπόλικα μπαλάκια! Όποιος καταφέρει να τον ταίσει τα περισσότερα είναι ο νικητής!

Οι δραστηριότητες για τις απόκριες λοιπόν βρίθουν από δράσεις που προάγουν τη λεπτή κινητικότητα, τις νοητικές λειτουργίες και τη σκέψη, τις μαθηματικές και γλωσσικές δεξιότητες, όπως φτιάχνοντας το δικό μας πάζλ ή προσπαθώντας να αποκωδικοποιήσουμε και να διαβάσουμε το φυλλάδιο για το Αιγειράτικο καρναβάλι.

“Βάλε τη μάσκα σου να πάμε στο χορό….”

Χοροί μοντέρνοι και παραδοσιακοί, ξενόφερτοι και βαθιά ελληνικοί. Χέρι χέρι με τη μακαρένα, τη γιάγκα και τη σάμπα, το γαιτανάκι, το πιπέρι, τα κουκιά και ο Χαραλάμπης….

Στα πλαίσια της Συνεργασίας του Νηπιαγωγείου μας με τους  Κοινωνικούς Φορείς και λόγω της ενασχόλησής μας με την ελιά,  το ελαιόλαδο και τα  προϊόντα τους, έγινε  στο Νηπιαγωγείο μας παρουσίαση του τρόπου παρασκευής σαπουνιού από ελαιόλαδο.

Την παρουσίαση έκανε η  υπεύθυνη του σαπουνοπωλείου Αιγείρας Μισυρλού κ. Νατάσα Σμυρνιώτη, την οποία και ευχαριστούμε θερμά.

Κατ’ αρχάς μας παρουσίασε τα υλικά της! Στο γυάλινο βάζο έχει έτοιμη από το προηγούμενο βράδυ την καυστική σόδα την οποία έχει αναμείξει με νερό. Το πράσινο υγρό είναι το πολύτιμο λαδάκι….

Για να είμαστε ασφαλείς κατά την παρασκευή, πρέπει να φοράμε πάντα γάντια και προστατευτικά γυαλιά.

Για να πετύχει η προσπάθειά μας πρέπει να είμαστε ακριβείς στη μέτρηση των υλικών μας.

Στο αγνό ελαιόλαδό μας προσθέτουμε την καυστική σόδα και ανακατεύουμε καλά με ένα ραβδομπλέντερ.

Ύστερα από λίγο το μείγμα μας γίνεται χρυσοκίτρινο. Τώρα είναι έτοιμο να μπει στις φόρμες  που θα δώσουν το σχήμα του σαπουνιού μας!

Στη συνέχεια το αναδεύουμε για να κλείσουν τα όποια πιθανά κενά και να μην δημιουργηθούν αντιαισθητικές τρύπες τα σαπούνια μας! Μπορούμε μετά από 24 ώρες που θα σταθεροποιηθεί  το υγρό σαπούνι,  να το κόψουμε σε μικρότερα κομμάτια εάν θέλουμε. Όμως ακόμη δε μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε. Πρέπει πρώτα να το αφήσουμε να ωριμάσει για ένα μήνα σε χώρο που αερίζεται καλά.

Αυτή η μέθοδος παρασκευής σαπουνιού ονομάζεται ΨΥΧΡΗ και μπορούμε με αυτή να φτιάξουμε εύκολα σπιτικό σαπούνι με αγνό ελαιόλαδο, χωρίς χρώματα, τεχνητά αρώματα και χημικά που είναι επιβλαβή για την υγεία μας. Ας γράψουμε τη συνταγή για να τη θυμόμαστε!

Καλή επιτυχία!!!

Η Στην Ιγρίτα, μια από τις ωραιότερες πόλεις της Μακεδονίας, ζούσε ο πρίγκιπας Νερένιος. Γιος του ήλιου και της βροχής, ήταν ο αφέντης του γλυκού νερού. Ζούσε μονάχος του στα σωθικά της γης και εγωιστής καθώς ήτανε είχε κρατήσει το νερό της όμορφης πόλης αποκλειστικά για τον εαυτό του. Οι κάτοικοι της Ιγρίτας περνούσαν δύσκολα υπομένοντας το καπρίτσιο του πρίγκιπα μα πιο βαρύ και από τις δυσκολίες της καθημερινότητας σήκωναν το φορτίο της κακιάς μοίρας που είχε ρίξει τη σκιά της πάνω από το μέλλον της πόλης. Γιατί γνώριζαν καλά εδώ και πολλά χρόνια πως ο μόνος τρόπος να απελευθερωθεί το νερό, ήταν να θυσιαστεί η πιο όμορφη μακεδονοπούλα την ημέρα που η επιφάνεια του νερού του πηγαδιού θα γινόταν χρυσή από τον ήλιο.

Η Γερακίνα γεννήθηκε και μεγάλωσε κάτω από αυτή τη βαριά σκιά. Ένα κορίτσι πανέμορφο με κόκκινα μάγουλα, σταρένια επιδερμίδα, γερακίσιο βλέμμα και κορμί σαν ελαφίνα. Από φτωχή οικογένεια, πλούσια όμως σε αρετές και χάρες γεμάτη είχε κερδίσει την αγάπη όλων και η αρχοντιά της είχε γίνει θρύλος σε όλη τη πόλη. Πιο πολύ από όλους όμως την θαύμαζε ο Τριαντάφυλλος. Για εκείνον η Γερακίνα  ήταν ένα αστέρι λαμπρό. Το πιο φωτεινό από όλα στον ουρανό, που τον οδηγούσε στην παντοτινή αγάπη και ευτυχία.

Κι η Γερακίνα όμως ακούει τη καρδιά της να βαράει δυνατά κάθε φορά  που την κοιτάει, και βάζει μουσική στα λόγια του. Άραγε θα καταφέρει ο Τριαντάφυλλος να την κάνει γυναίκα του;  Υπομονή!

Όπως λέει και η γιαγιά της γερακίνας, «για να δέσει το γλυκό, το σιρόπι χρειάζεται να σιγοβράσει για ώρες».

Ένα βαρύ σύννεφο συνεχίζει να σκεπάζει την όμορφη πόλη. Μήπως τα νέα για την ομορφιά της Γερακίνας έχουν φτάσει μέχρι το σκοτεινό και υγρό βασίλειο του πρίγκιπα Νερένιου και θέλει κι εκείνος την όμορφη κοπέλα για γυναίκα του;  Τι θα γίνει όταν ο ήλιος χρυσίσει τα νερά του πηγαδιού; Θα λυθούν επιτέλους τα μάγια και η Ιγρίτα θα έχει νερό;

Ένα παραμύθι εμπνευσμένο από τους θρύλους και τις παραδόσεις του λαού μας. Γεμάτο από παραδοσιακά τραγούδια και εικόνες του τόπου μας, ιστορικές περιγραφές και αναφορές, μύθους και πραγματικότητα. Η συγγραφέας με αυτό τον τρόπο υφαίνει όπως λέει και η ίδια ένα «πολύχρωμο υφαντό κιλίμι» το παραμύθι της Γερακίνας με πολλή αγάπη και μεράκι. Και όλα τα ξεχωριστά υλικά που το συνθέτουν έχουν σιγοβράσει και «δέσει» πολύ καλά μαζί σαν γλυκό σιρόπι που γλυκαίνει και ζεσταίνει τη καρδιά του κάθε αναγνώστη. Οι εικόνες ταιριάζουν με το ύφος του παραμυθιού και ζωντανεύουν κι αυτές το θρύλο της Γερακίνας. Ένα πολύ όμορφο βιβλίο και υπέροχο παραμύθι, που μιλάει για τη δύναμη της αγάπης, την αθανασία της ψυχής, την αυτοθυσία και την προσφορά.

Σαν ορμητικό καθαρό νερό το παραμύθι της Γερακίνας σπάει ατσαλένιες κλειδαριές και βρίσκει το δρόμο του και το σκοπό του. Να ξεπλύνει κάθε γωνιά, να ποτίσει ότι διψά, να αναστήσει όσα χρόνια ήταν νεκρά. 

(Η κριτική είναι από  το «Ξεφυλίζοντας» με τη Φωτεινή Βασιλείου)