Το ΟΧΙ του Σαράντα

Η Επέτειος του ΟΧΙ μνημονεύει την άρνηση της Ελλάδας στις ιταλικές αξιώσεις που περιείχε το τελεσίγραφο που επιδόθηκε στις 28 Οκτωβρίου 1940 στον Έλληνα πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά.

Η μικρή Ελλάδα υψώνει το ανάστημά της και αρνείται να υποταχθεί στους δυνατούς. Αυτό αποτελεί από μόνο του μια μεγάλη νίκη, μια τεράστιας σημασίας ιστορική στιγμή και αυτό είναι που γιορτάζουμε φυσικά και όχι την αρχή ενός πολέμου.

Το Νηπιαγωγείο μας όπως κάθε χρόνο συμμετείχε κι εφέτος μαζί με τις υπόλοιπες σχολικές μονάδες της Αιγείρας, στις εορταστικές εκδηλώσεις ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου με εκκλησιασμό, κατάθεση στεφάνου στο Ηρώο και παρέλαση.

Φυσικά η εβδομάδα πριν από την Επέτειο ήταν επίσης όπως κάθε χρόνο αφιερωμένη σε αυτή. Πολλές συζητήσεις, ιστορικές αναφορές, ομαδικές και ατομικές κατασκευές και εργασίες, παρακολούθηση βίντεο, ταινιών και ντοκουμέντων της εποχής, τραγούδια κλπ

Φέτος ξεκινήσαμε τις δραστηριότητες μας με την παρουσίαση του “κουτιού του στρατιώτη” μια ιδέα βασισμένη στο “Κουτί της 28ης Οκτωβρίου”(http://www.popi-it.gr) .

Παρουσιάσαμε λοιπόν στα παιδιά ένα κλειστό κουτί με διάφορα πράγματα μέσα τα οποία ανυπομονούσαν πολύ να δουν τι ήταν.

Όταν το ανοίξαμε αρχίσαμε να τα βγάζουμε ένα ένα, να τα παρατηρούμε, να τα συζητάμε, να προβληματιζόμαστε, να μπαίνουμε στο κλίμα.

Παλιές εφημερίδες και βιβλία της εποχής, φωτογραφίες, το γράμμα του στρατιώτη προς τα παιδιά του, κασκόλ και κάλτσες, ένα CD με τραγούδια, μια εικόνα του Χριστού, ένας χάρτης και μια σημαία αποτελούν αρκετά ισχυρά στοιχεία για να ανάψει το ενδιαφέρον. Ερωτήσεις, απαντήσεις και η ζωντανή ιστορία μας μπροστά στα μάτια των παιδιών

Εντοπίσαμε στο χάρτη την Αιγείρα,την Αθήνα, την Αλβανία, την Πίνδο

Διαβάσαμε το βιβλίο “Το έπος του Σαράντα” του Μανδηλαρά από τη σειρά “Η πρώτη μου ιστορία”

Και το διήγημα “Από το Ημέρολόγιο ενός μουλαριού” της Γαλάτειας Γρηγοριάδου Σουρέλη και περιγράψαμε τα πάμπολλα συναισθήματα και τις εικόνες που μας δημιουργήθηκαν από το κείμενο τα οποία προσπαθήσαμε και να ζωγραφίσουμε στη συνέχεια.

Παρακολουθήσαμε σαν σε σινεμά με προτζέκτορα αποσπάσματα από τη συνταρακτική ταινία του Γκρεγκ Τάλας “Το ξυπόλητο τάγμα” (1953) που παρουσιάζει την αληθινή ιστορία μιας ομάδας 160 ορφανών παιδιών στη Θεσσαλονίκη της κατοχής.

Εντοπίσαμε το τεράστιας σημασίας “ΟΧΙ” του σαράντα, ασχοληθήκαμε με τη δομή του, τα γράμματά του, τη σύνθεσή του

Ενδιαφερθήκαμε για τη σημαία μας, τα χρώματά της το συμβολισμό της και τη συγκρίναμε με τις σημαίες άλλων χωρών. Φτιάξαμε ένα μοτίβο με σημαίες ακολουθώντας το δοσμένο σε ένα φύλλο εργασίας με μαθηματικούς στόχους:

ΣΗΜΑΙΕΣ φυλλο εργασίας

Μάθαμε τον εθνικό ύμνο και τραγούδια όπως το “Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του’, “Ειρήνη” και “Ο μικρός στρατιώτης” και τα παρουσιάσαμε στη γιορτή μας (δείτε τα βίντεο από το youtube)

και φυσικά κάναμε πολλές εργασίες και κατασκευές:

Προσέχω τον εαυτό μου!

Τα παιδιά ανά πάσα στιγμή μπορούν να βρεθούν σε μια κατάσταση κινδύνου και θα πρέπει να είναι ευαισθητοποιημένα και να γνωρίζουν το σωστό τρόπο αντίδρασης ανάλογα με την περίπτωση.

Τα παιδικά ατυχήματα, ο κίνδυνος από μια έκτακτη ανάγκη όπως ένας σεισμός, οι επικίνδυνοι ενήλικες (και όχι πάντα οι ξένοι) αποτελούν τις ενότητες στις οποίες εστιάσαμε κατά την επεξεργασία αυτού του θέματος.

Α. Τα παιδικά ατυχήματα

Τα παιδικά ατυχήματα μπορούν να συμβούν σε όλα τα παιδιά, οποιαδήποτε στιγμή και οπουδήποτε, συμβαίνουν ξαφνικά και μας βρίσκουν πάντα απροετοίμαστους.

Στόχος μας να μάθουν τα παιδιά τι είναι τα ατυχήματα, να κατανοήσουν τους κινδύνους που διατρέχουν στους χώρους που ζουν (νηπιαγωγείο, παιδική χαρά, σπίτι, δρόμο, θάλασσα κ.λ.π.), να εντοπίσουν τις αιτίες και τους παράγοντες που ευθύνονται γι’ αυτά και να υιοθετήσουν κανόνες συμπεριφοράς που θα μειώσουν τα ατυχήματα είτε από επικίνδυνα παιχνίδια, είτε από τη χρήση υλικών, από εσφαλμένες συμπεριφορές κ.λ.π.

1. Διαβάζουμε το βιβλίο “Κίνδυνος” από τη σειρά “Οι συμβουλές του μικρού λύκου”. Το συζητάμε, το αναλύουμε, δίνουμε δικά μας παραδείγματα.

2. Με μεγάλη προσοχή παρακολουθούμε με τη χρήση προτζέκτορα ένα βίντεο από το youtube με διάφορες περιπτώσεις ατυχημάτων και τον τρόπο αντιμετώπισής τους.

Μπορείτε να το δείτε κι εσείς στη διεύθυνση: https://youtu.be/q4Ct4ziHuf4

3. Εντοπίζουμε σε ζευγάρια επικινδυνότητες στην κουζίνα, το σαλόνι, το μπάνιο και το υπνοδωμάτιο σε διάφορες εικόνες και ύστερα τα δείχνουμε στα υπόλοιπα παιδιά και όλοι μαζί συζητάμε τις απόψεις μας.

4. Σε επόμενη ημέρα συμπληρώνουμε το πιο κάτω ατομικό φύλλο εργασίας – αξιολόγησης

Β. Σεισμός – Σεισμός: Μη σε πιάνει πανικός!!!!

Ο σεισμός είναι φαινόμενο το οποίο εκδηλώνεται συνήθως χωρίς σαφή προειδοποίηση, δεν μπορεί να αποτραπεί και παρά τη μικρή χρονική διάρκεια του, μπορεί να προκαλέσει μεγάλες υλικές ζημιές στις ανθρώπινες υποδομές, σοβαρούς τραυματισμούς και απώλειες ανθρώπινων ζωών.

Η Ελλάδα κατέχει την πρώτη θέση στην Ευρώπη από πλευράς σεισµικότητας και την έκτη παγκοσµίως. Η ψυχραιμία, η σωστή αντίδρασή μας την ώρα του συμβάντος και η σωστή προετοιμασία μας, είναι τα όπλα μας για την προστασία μας. Μπείτε στην ιστοσελίδα του ΟΑΣΠ και ενημερωθείτε είναι σημαντικό για όλους. http://www.oasp.gr/

1. Ας ξεκινήσουμε με χορό…. το τραγούδι “Σεισμός” από τα Ημισκούμπρια είναι μια καλή επιλογή για την περίσταση!

2. Τι κάνουμε ΠΡΙΝ, ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ και ΜΕΤΑ από ένα σεισμό; Οι αφίσες και τα φυλλάδια του ΟΑΣΠ είναι πολύ κατατοπιστικά. Τα παρατηρούμε προσεκτικά, διαβάζουμε τις λεζάντες, σχολιάζουμε

Afisa Easy to read 68X48

afisa

Ψάχνουμε στο σχολείο να εντοπίσουμε πιθανές επικινδυνότητες σε περίπτωση σεισμού, συζητάμε για το βαλιτσάκι έκτακτης ανάγκης και κάνουμε ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΜΑΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΕΙΣΜΟ (θα ακολουθήσουν και πολλές άλλες μέσα στη χρονιά)

3. Διαβάζουμε το βιβλίο “Ο Πάκι δε φοβάται τους σεισμούς” της Ρένας Ρώσση- Ζαϊρη

και

4. Βλέπουμε το κατατοπιστικότατο βίντεο “Tales of Disasters 2. Earhquake”από το you tube το οποίο είναι στα αγγλικά αλλά το μεταφράζουμε εμείς τα παιδιά

5. Χωριζόμαστε σε ζευγάρια και ομάδες και δουλεύουμε το θέμα ταυτόχρονα.

Η μία ομάδα φτιάχνει το βαλιτσάκι του σεισμού με όλα τα απαραίτητα.

Η άλλη ταξινομεί όσα είναι σωστό να κάνουμε σε ένα σεισμό και όσα είναι λάθος

Κάποιοι χτίζουν σπίτια αντισεισμικά και κάποιοι λιγότερο αντισεισμικά! Τα υλικά έχουν σημασία γιατί όταν ο σεισμός αρχίσει να κουνάει τη γη (τους δίσκους πάνω στους οποίους “χτίζουν” τα σπίτια τους εν προκειμένω) κάποια σπίτια λιγότερο “γερά” θα καταρρεύσουν!

Κάποιοι δουλεύουν στους υπολογιστές. Το ένα ζευγάρι κάνει την άσκηση στο Φωτόδεντρο για το σεισμό και το άλλο παίζει στον άλλο υπολογιστή με το πριν, κατά τη διάρκεια και το μετά του σεισμού στο πρόγραμμα της kidepedia.

Στο τέλος όλοι παρουσιάζουν τις δουλειές τους στους υπόλοιπους και κάνουμε την αξιολόγησή μας.

Γ. Οι επικίνδυνοι “άλλοι”.

Οι άνθρωποι που μας περιτριγυρίζουν δεν είναι όλοι αθώοι, καλόβουλοι και καλοπροαίρετοι. Όσο εύκολο είναι ένα παιδί να κινδυνεύσει σε μια παιδική χαρά, σε ένα τροχαίο ή σε ένα σεισμό, το ίδιο εύκολο ή και ευκολότερο είναι να κινδυνεύσει από κάποιον άγνωστο (το “stranger danger”που λένε στο εξωτερικό) ή πολύ χειρότερα από κάποιον που εμπιστεύεται και εμπιστευόμαστε.

Οι γονείς θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί και υποψιασμένοι τόσο σε κοινωνικό επιπεδο όσο και σε “κοινωνικό-ιντερνετικό” επίπεδο.

1. Βλέπουμε το βίντεο “Το μυστικό της Νίκης”

“Το μυστικό της Νίκης” είναι μια ιστορία κινούμενων σχεδίων, που δημιουργήθηκε στο πλαίσιο της καμπάνιας “ΕΝΑ στα ΠΕΝΤΕ” του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης. Πρόκειται για μια παραγωγή που έχει στόχο να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει την ελληνική κοινωνία και να φτάσει σε γονείς και παιδιά σε ολόκληρη τη χώρα.

Ηρωίδα της ταινίας είναι η Νίκη, μία μαθήτρια δημοτικού την οποία επισκέπτεται στο σπίτι της ένας ‘φίλος’, όπως αποκαλείται στην ιστορία, τονίζοντας έτσι το γεγονός ότι τα περισσότερα περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης έχουν δράστες πρόσωπα από το φιλικό περιβάλλον των γονιών.

Ο “φίλος” κάποια στιγμή φανερώνει τις διαθέσεις του και προτείνει στο κοριτσάκι να το αγγίξει στο εσώρουχο, αυτό αρνείται γνωρίζοντας τον “κανόνα του εσωρούχου”. Το παιχνίδι των αγγιγμάτων είναι το παιχνίδι που ζήτησε ο “φίλος” και που ζητά να το κρατήσει μυστικό το κοριτσάκι.

Ο “φίλος” φεύγει και το κοριτσάκι δέχεται την επίσκεψη μιας νεράιδας, στην οποία αφηγείται ό,τι έχει συμβεί, ενθαρρύνοντας με αυτόν τον τρόπο τα παιδιά να μιλάνε για τέτοια περιστατικά.

ΕΓΩ – ΕΣΥ – ΕΜΕΙΣ

Το να εστιάσει ένα παιδί της ηλικίας του Νηπιαγωγείου πέρα από το Εγώ του, στο Εσύ ή το Εμείς είναι εξαιρετικά δύσκολο. Η σκέψη και η επικοινωνία του είναι καθαρά εγωκεντρική, καθώς αντιλαμβάνεται το περιβάλλον και τους άλλους μόνο μέσα από την δική του προοπτική.

ΕΓΩ ΕΣΥ

Σύμφωνα με τον Jean Piaget, τον πρώτο ενήλικο που πήρε στα σοβαρά τα παιδιά, το παιδί από το 3ο έως το 6ο έτος της ηλικίας του διανύει το δεύτερο κατά σειρά στάδιο ανάπτυξης,αυτό που ονομάζει Προσυλλογιστικό Στάδιο, με κύρια χαρακτηριστικά α) την κατάκτηση του συμβολισμού με την αξιοποίηση των δυνατοτήτων της γλώσσας, β) την ύπαρξη πλέον της ανακλητικής μνήμης όπου αναπαρίσταται ο εξωτερικός κόσμος με εσωτερικές εικόνες και γ) την κυριαρχία του εγωκεντρισμού στη σκέψη και επομένως την αντιμετώπιση του περιβάλλοντος μέσα από την προσωπική οπτική και τη σκέψη να κινείται από το μερικό στο μερικό.

Στις δραστηριότητές μας κάτω από το θέμα “Ο εαυτός μου” προσπαθούμε μέσα από παιχνίδια, τραγούδια κλπ να ξεφύγουμε λίγο από το ΕΓΩ, να αντιληφθούμε ότι υπάρχει και το ΕΣΥ και γιατί όχι και το ΕΜΕΙΣ.

1. ΠΑΙΧΝΙΔΙ “ΕΓΩ ΚΑΙ ΕΣΥ”

Τα παιδιά παίζουν με δύο γραμματοσειρές που σχηματίζουν τις λέξεις ΕΓΩ και ΕΣΥ σε στοίχιση σταυρολέξου. (Δες την εικόνα παραπάνω)

Δύο παιδιά τοποθετούνται από την μια και την άλλη άκρη του σταυρολέξου και αυτοπροσδιορίζονται λέγοντας: «Εγώ είμαι ο… και εσύ ο φίλος μου ο…». Κάθε φορά που ακούγεται ο χτύπος από το ταμπουρίνο αλλάζουν θέσεις επαναλαμβάνοντας το ίδιο. Το παιδί αλλάζει χώρο και συγχρόνως αλλάζει και η θέση του ως αναφορά προσώπου.

2. ΤΡΑΓΟΥΔΙ “ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ ΚΙ ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ”

Εγώ είμαι εγώ….

Κι εσύ είσαι εσύ…

Κανείς δεν είναι σαν κι εμάς

Εγώ είμαι εγώ….

κι εσύ είσαι εσύ…

ΚΑΙ ΞΕΡΩ ΠΟΣΟ Μ΄ΑΓΑΠΑΣ!

3. ΕΝΑ-ΔΥΟ-ΤΡΙΑ ΒΡΑΧΙΟΛΙ ΤΗΣ ΦΙΛΙΑΣ

Κάθε παιδί διαλέγει ένα πλαστικό καλαμάκι στο χρώμα που του αρέσει το κόβει μικρό – μικρό και βάζει τα κομμάτια σε ένα μπολ. Όταν τελειώσουν όλοι, σηκώνονται ένας ένας, δίνουν από ένα κομματάκι σε τρεις φίλους και παίρνουν ένα από αυτούς. Αφού το κάνουν αυτό όλοι με η σειρά τους, περνάνε τα κομματάκια τους σε ένα ασημί σύρμα πίπας και φτιάχνουν το βραχιόλι τη φιλίας. Το πάρε – δώσε απαραίτητο σε κάθε υγιή σχέση, οδηγεί στη δημιουργία ενός χαρούμενου, πολύχρωμο βραχιολιού. Η δραστηριότητα κλείνει με ένωση των χεριών, όπως κάνουν οι ομάδες και το σύνθημα “ΕΝΑ – ΔΥΟ – ΤΡΙΑ ΒΡΑΧΙΟΛΙ ΤΗΣ ΦΙΛΙΑΣ”!

Εγώ ο Σπουδαιότατος!

Ο άνθρωπος χρειάζεται να μπορεί να αποδέχεται και να αγαπάει τον εαυτό του, να συνυπάρχει και να συμπορεύεται με την ύπαρξή του και αυτό χτίζεται στην παιδική ηλικία με τους γονείς και το σχολείο να βάζουν τα θεμέλια.

Αρχή της σχολικής χρονιάς και το πρώτο θέμα με το οποίο ασχολούμαστε είναι “Ο Εαυτός”. Ξεκινάμε από το Εγώ, να το γνωρίσουμε να το περιγράψουμε, να δούμε τις ομοιότητες και τις διαφορές μας – εξωτερικές: τα μάτια μας, τα μαλλιά μας, το ύψος μας, το φύλο μας και εσωτερικές: όσα αγαπάμε, τα συναισθήματά μας, τα ενδιαφέροντά μας.

Το όνομά μας, το πρόσωπό μας, το σημαντικό εγώ του καθενός, ο καλύτερος φίλος μας, το αγαπημένο μας ζωάκι, το αγαπημένο παιχνίδι κλπ κυριαρχούν στις συζητήσεις μας, στα παιχνίδια μας, στις διερευνήσεις μας, στις δημιουργίες μας κλπ

ΣΥΣΤΉΝΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΌ ΜΟΥ – ΑΥΤΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Τα παιδιά ένα ένα αυτοπαρουσιάζονται: Λένε το όνομά τους από ποιόν το πήραν (παππού-γιαγιά-άλλο πρόσωπο), Τα γενέθλιά τους ΜΗΝΑΣ: ΜΕΡΑ:(βοηθάμε κι εμείς). Πόσο χρονών είναι. Πως λένε τη μαμά και το μπαμπά. Πόσα αδέλφια έχουν και τα ονόματά τους. κλπ

ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΜΠΑΛΑ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΤΑ

Τα παιδιά σχηματίζουν ομάδα σε κύκλο και κάθε ένα από αυτά έχει μπροστά του μια καρτέλα με το όνομά του. Ο εκπαιδευτικός πετάει μια μπάλα και κάθε παιδί που την πιάνει «διαβάζει» το όνομά του. Κατόπιν οι καρτέλες με τα ονόματα μαζεύονται και ανακατεύονται στο κέντρο του κύκλου. Ο εκπαιδευτικός πετάει την μπάλα και κάθε παιδί που την πιάνει τρέχει στο κέντρο του κύκλου και διαλέγει την καρτέλα με το όνομα του αφού πρώτα το αναγνωρίσει. Το παιχνίδι ολοκληρώνεται όταν όλα τα παιδιά έχουν αναγνωρίσει την καρτέλα τους σωστά.

ΧΩΡΙΣΜΟΣ ΣΕ ΟΜΑΔΕΣ ΜΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΟΝΟΜΑΤΩΝ

Τα παιδιά κινούνται ελεύθερα γύρω από τα ονόματα τους που είναι σε καρτέλες στο πάτωμα. Με το χτύπημα ενός μουσικού οργάνου μαθαίνουν να τα αναγνωρίζουν πρώτα το καθένα χωριστά και κατόπιν ανά ζευγάρια ή τριάδες κ.λ.π. Το παιχνίδι μπορεί να επαναληφθεί με πολλές παραλλαγές μέχρι να μάθουν όλα τα παιδιά να αναγνωρίζουν το όνομα τους. Επίσης βοηθάμε το παιδί να αντιληφθεί τι σημαίνει ομάδα.

ΚΑΤΙ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΣΤΟ ΚΟΥΤΙ
Ο εκπαιδευτικός παρουσιάζει στα παιδιά ένα κουτί. Μέσα στο κουτί υπάρχει ένας καθρέφτης. Λέει στα παιδιά πως μέσα στο κουτί είναι κρυμμένο κάτι μοναδικό, σπάνιο και σπουδαίο. Κάθε παιδί καλείται να δει αυτό που είναι κρυμμένο στο κουτί, χωρίς να πει στους άλλους τι είδε. Αφού περάσουν όλα τα παιδιά, συζητάμε αυτό που είδαν, πως ένιωσαν κλπ. Κατόπιν ο καθένας περιγράφει για ποιο λόγο είναι σπουδαίος και τέλος ο εκπαιδευτικός παροτρύνει τα παιδιά να φτιάξουν αυτό το μοναδικό και υπέροχο πλάσμα που είδαν (κοινώς τον εαυτό τους).

ΑΝ ΔΕΝ ΗΣΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΤΙ ΘΑ ΗΘΕΛΕΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ;

Διαβάζουμε το βιβλίο «Αχ, γιατί να είμαι γάτα!» της Jacqui Hawkins, σε ελληνικούς στίχους της Μαριανίνας Κριεζή, ένα από τα πιο αγαπημένα βιβλία των παιδιών στο Νηπιαγωγείο που συνδυάζει χιούμορ κι ομοιοκαταληξία και είναι ιδανικό για να το επεξεργαστούμε με τα παιδιά και να κατανοήσουμε πως όλοι είμαστε μοναδικοί και δε χρειάζεται να μοιάσουμε σε κάποιον άλλον για να είμαστε ευτυχισμένοι και αγαπητοί. Ένα βιβλίο για να μάθουν τα παιδιά να αγαπούν, να εκτιμούν και να αποδέχονται τον εαυτό τους.

“Ο ΠΗΛΙΝΟΣ ΚΟΥΜΠΑΡΑΣ”

Ο ΠΗΛΙΝΟΣ ΚΟΥΜΠΑΡΑΣ 20/9/2017

_________________5257bde6f36a8

Τα παιδιά έχοντας ως ερέθισμα έναν πήλινο κουμπαρά μπαίνουν στη διαδικασία να αφηγηθούν μια ιστορία με θέμα: «Εάν ο κουμπαράς μιλούσε τι θα έλεγε;». Τα παιδιά αναγνωρίζοντας ότι ο κουμπαράς δεν έχει φωνή αντέγραψαν μια ιστορική αφήγηση από την πραγματικότητά τους με αναφορές στην εξοικονόμηση χρημάτων και στην κατανάλωση προϊόντων. Οι αναφορές αυτές σχετίστηκαν και με άλλα μέσα οικονομικής διαχείρισης όπως οι τράπεζες και οι πιστωτικές κάρτες. Το αφήγημα στο χώρο του παιδιού που εκφράζεται από το ίδιο και βασίζεται σε πραγματικό ερέθισμα έχει χαρακτήρα πραγματικής εικόνας. (Ιωάννα Κούρτη)

Η τελεία!

Ο Πίτερ Ρέινολντς είναι ένας Καναδός συγγραφέας και εικονογράφος παιδικών βιβλίων.

Το πολυβραβευμένο παιδικό βιβλίο του «Η τελεία» («the dot”, στο πρωτότυπο) είναι τόσο συνταρακτικά μεγαλειώδες μέσα στην απλότητά του, που μια ολόκληρη μέρα, η 15η Σεπτεμβρίου, αφιερώθηκε σ’ αυτό και έγινε η Παγκόσμια Ημέρα της Τελείας!

Το βιβλίο αυτό μιλάει για την ανασφάλεια και το φόβο της αποτυχίας που καθηλώνει το παιδί, αλλά και τον εμπνευσμένο τρόπο με τον οποίο ο δάσκαλος (μα και ο γονιός) μπορεί να το κινητοποιήσει και να κάνει αυτή την ανασφάλεια ΤΑΛΕΝΤΟ.

Η Λία (Vashti στο πρωτότυπο) αντιμετωπίζει δυσκολίες που φαντάζουν ανυπέρβλητες. Ενώ σε όλα τα μαθήματα αποδίδει, στη ζωγραφική δεν καταφέρνει να σχεδιάσει ούτε μια γραμμή.

Εκείνη την ημέρα η δασκάλα της, την πλησιάζει και βλέποντας το άσπρο χαρτί μπροστά της, της λέει: “Α! Μια πολική αρκούδα σε χιονοθύελλα”. Καθόλου δεν της αρέσει της Λίας το αστείο! “Έλα, φτιάξε κάτι. Μια γραμμή, μια τελεία έστω… Κάνε με θάρρος την αρχή και ο,τι βγει” λέει η δασκάλα. Θυμωμένη η Λία αρπάζει το μαρκαδόρο και τον καρφώνει με μανία το χαρτί. Έτσι φτιάχνει μια τελεία. “Τώρα βάλε και την υπογραφή σου”, συνεχίζει ακάθεκτη, η δασκάλα. Σ’ αυτό η Λία δε δυσκολεύεται καθόλου αφού ξέρει να γράφει ολόσωστα το όνομά της.

Η δασκάλα όμως την επόμενη μέρα τοποθετεί την τελεία της Λίας σε μια σκαλιστή χρυσή κορνίζα και την τοποθετεί πάνω από το γραφείο της. Την αναδεικνύει έτσι σε έκθεμα της ημέρας και κάνει τη μικρή να νιώσει πραγματικά πολύ περήφανη. Η δασκάλα πετυχαίνει να την κινητοποιήσει. Μια ζωγράφος μόλις γεννήθηκε!

Σήμερα γιορτάσαμε λοιπόν κι εμείς την παγκόσμια ημέρα της τελείας! Αφού διαβάσαμε το παραμύθι παρακολουθήσαμε και την οπτοικοποιημένη εκδοχή του από το youtube η οποία είναι στα αγγλικά αλλά ανέλαβα εγώ την αφήγηση. Μπορείτε να το δείτε κι εσείς στη Δ/νση https://youtu.be/t5mGeR4AQdM

Ύστερα αναρωτηθήκαμε πως αλλιώς θα μπορούσαμε να φτιάξουμε μια τελεία; Με μαρκαδόρο, πινέλα , κηρομπογιές, πλαστελίνη, πηλό… αλλά και με το σώμα μας και τους φίλους μας κλπ κλπ

Κάπως έτσι:

“ΤΟ ΤΡΥΠΙΟ ΚΑΠΕΛΟ ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΠΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ” ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΓΝΩΡΙΜΙΑΣ

Αρχή σχολικής χρονιάς και από τους πρώτους στόχους ενός παιδαγωγού είναι η γνωριμία των παιδιών της τάξης. Κάθε χρόνο λοιπόν τις πρώτες μέρες παίζουμε πολλά παιχνίδια γνωριμίας. Γνωριμίας με το χώρο, με τα παιδιά, με τον εκπαιδευτικό! Νέα χρονιά, νέες ιδέες!

ΟΛΟΗΜΕΡΟ ΤΜΗΜΑ

ΤΟ ΤΡΥΠΙΟ ΚΑΠΕΛΟ ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΠΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ 13/9/2017

Τα παιδιά σχηματίζουν μια ομάδα σε κύκλο και φορούν στο κεφάλι ένα ένα με τη σειρά το τρύπιο καπέλο. Το καπέλο με την τρύπα έχει παράξενες ιδέες με αποτέλεσμα να αλλάζουν οι σκέψεις. Έτσι όταν ένα παιδί φοράει το τρύπιο καπέλο συστήνεται αλλάζοντας το όνομα του σε ένα άλλο… πχ ενός φίλου του ή ενός ήρωα του. Όταν το καπέλο βγαίνει από το κεφάλι του, το όνομα του παραμένει το σωστό.

ΤΟ ΕΓΩ ΤΗΣ ΓΡΑΒΑΤΑΣ 14/9/17

Τα παιδιά σχηματίζουν μια ομάδα σε κύκλο και κρεμούν στο λαιμό μια γραβάτα. Ένα ένα με τη σειρά παρουσιάζονται στα υπόλοιπα κάνοντας θεατρικές κινήσεις. Αρχίζοντας με τη φράση «ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ…» και συνεχίζοντας με ό,τι άλλο θα μπορούσε να τα ενδιαφέρει στην καθημερινότητα τους περιγράφουν τον εαυτό τους.

Μια Καλοκαιρινή Γιορτή Αφιέρωμα στον Οδυσσέα Ελύτη

Τραγούδια καλοκαιρινά, θαλασσινά, βαθιά ελληνικά, … βασισμένα στους στίχους του μεγάλου μας ποιητή. Τραγούδια και ποιήματα που τελικά αφορούν τη δική του αλλά και τη δική μας Ελλάδα, γιατί συχνά η Ελλάδα που βιώνουμε είναι κάπως διαφορετική από αυτή που έχουμε μέσα μας.

Λέει: ΚΑΤΟΙΚΗΣΑ ΜΙΑ ΧΩΡΑ που ‘βγαινε από την άλλη, την
πραγματική, όπως τ’όνειρο από τα γεγονότα της ζωής μου.
Την είπα κι αυτήν Ελλάδα και τη χάραξα πάνω στο χαρτί
να τηνε βλέπω.
Τόσο λίγη έμοιαζε΄ τόσο άπιαστη (Οδυσσέας Ελύτης)

Αυτή ήταν και η ουσία της γιορτής μας φέτος, η Ελλάδα που ονειρευόμαστε… γιατί κείνο που ονειρευόμαστε είναι κείνο που μας σώζει… σαν τον Καραγκιόζη (Δ. Σαββόπουλος)

Μια γιορτή λοιπόν μπροστά και πίσω από τον μπερντέ για “το δελφινοκόριτσο”, “τα τζιτζίκια”, “το θαλασσινό τριφύλλι”, τον “αύγουστο” και άλλα τραγούδια που βασίζονται στους στίχους του Νομπελίστα ποιητή μας.

«Τα Παιδιά Γράφουν και Ζωγραφίζουν τα Δικαιώματά τους»

Το Νηπιαγωγείο μας συμμετείχε φέτος με τη δημιουργία μιας Αφίσας, στο Πανελλήνιο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα για τα Δικαιώματα των Παιδιών «Να σας γνωρίσω τους φίλους μου τα παιδιά του κόσμου»

Το Πρόγραμμα οργανώθηκε από την Ελληνική Εθνική Επιτροπή της UNICEF σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων στα πλαίσια του ευρύτερου προγράμματος «Τα Παιδιά Γράφουν και Ζωγραφίζουν τα Δικαιώματά τους, το 2017».

Πρόκειται για ένα πρόγραμμα που προωθεί τη Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Παιδιού. Οι μαθητές με ευχάριστο και δημιουργικό τρόπο έχουν τη δυνατότητα να εκφραστούν δημιουργικά, να αναπτύξουν τη φαντασία τους, τις απόψεις τους και τα συναισθήματά τους σχετικά με τα δικαιώματά τους. Ένα πρόγραμμα που τους βοηθάει να αναγνωρίσουν την αξία της συνεργασίας και της αρμονικής λειτουργίας μέσα στην ομάδα και του σεβασμού προς τον άλλον, ακόμη και αν είναι διαφορετικός.

Οι μαθητές των παιδικών σταθμών, των νηπιαγωγείων, των πρώτων τάξεων του Δημοτικού και των ΔΥΕΠ (δομών υποδοχής για την εκπαίδευση προσφύγων) κλήθηκαν να δημιουργήσουν με ομαδικές εργασίες μια αφίσα.

Το Νηπιαγωγείο μας έφτιαξε και έστειλε στη UNICEF μια αφίσα-πάπλωμα αγάπης για όλα τα παιδιά τη γης!

Ο βυθός της θάλασσας

Αρχές Ιουνίου και το θέμα που δουλεύουν και τα δύο τμήματα του Νηπιαγωγείου είναι τι άλλο; Το καλοκαίρι! Όπου για τα παιδιά καλοκαίρι σημαίνει: θάλασσα, μπάνια και παιχνίδια στην παραλία.

Αποφάσισα λοιπόν να δουλέψουμε τη θάλασσα και το βυθό χρησιμοποιώντας και ΤΠΕ (Τεχνολογίες της Πληροφορίας στην Εκπαίδευση)

Αφού γράψω τις λέξεις ΘΑΛΑΣΣΑ – ΒΥΘΟΣ στον πίνακα ο καταιγισμός ιδεών οδηγεί στις εξής κατηγορίες – υποθέματα (ύστερα από την ομαδοποίηση των λέξεων που λένε τα παιδιά):

ΤΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΑΣ: ΨΑΡΙΑ, ΚΑΡΧΑΡΙΕΣ, ΞΙΦΙΕΣ, ΚΟΧΥΛΙΑ, ΓΑΡΙΔΕΣ, ΧΤΑΠΟΔΙΑ, ΤΣΟΥΧΤΡΕΣ
ΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΤΩΝ (Παραμύθια, θρύλοι)
ΤΑ ΒΥΘΙΣΜΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙΑ (εικόνες ναυαγίων και Φυσικές Επιστήμες «Τι βυθίζεται και τι επιπλέει»)
ΟΙ ΜΠΟΤΕΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ (Προστασία Περιβάλλοντος, σκουπίδια στη θάλασσα)

Σήμερα λοιπόν ξεκινήσαμε την ενασχόλησή μας με το πρώτο:

α. Τα πλάσματα της θάλασσας

Μπήκαμε στην ιστοσελίδα του Μικρού Νηπιαγωγείου

http://mikromikronip.blogspot.gr/search?q=%CE%B3%CE%AC%CE%BC%CE%BF%CF%82

και παρακολουθήσαμε σε βιντεάκι το τραγούδι «Γάμος έγινε μεγάλος» του Γ. Σακελλαρίδη

Γάμος έγινε μεγάλος

μες σε πέντε μέτρα βάθος…
Ε παντρεύτηκε η σαρδέλα
Και επήρε για γαμπρό
το μικρό τον κοκωβιό…

Και μαζεύτηκαν τα ψάρια ,
οι σουπιές τα καλαμάρια
καραβίδες , παλαμίδες
τα χταπόδια και οι γαρίδες….

Καταφθάνει και ο κουμπάρος,
ο γυαλιστερός ο σπάρος!!

Να χαρές , και να ξενύχτι

ώσπου απλώθηκε το δίχτυ!

Και ο γάμος εδιαλύθη,
αφού το ΄βαλαν στα πόδια
οι σουπιές και τα χταπόδια,
ο γαμπρός μαζί και η νύφη
η μικρή μας η σαρδέλα
με την πράσινη κορδέλα!!

Αφού το είπαμε μερικές φορές.

Κάναμε ένα ΠΙΝΑΚΑ ΑΝΑΦΟΡΑΣ με τα πλάσματα του Βυθού που αναφέρονται στο τραγούδι

(Η Νηπιαγωγός λειτούργησε ως γραφέας):

Σε επόμενη διδακτική ώρα θα αναζητήσουμε εικόνες στο google για να ολοκληρώσουμε αυτόν τον πίνακα αναφοράς, όμως σήμερα το ενδιαφέρον μας επικεντρώθηκε στο τραγούδι που μας άρεσε πολύ.

Αποφασίσαμε να το δραματοποιήσουμε.

Κατ” αρχάς μοιραστήκαμε τους ρόλους και ύστερα ψάξαμε στο κουτί της δραματοποίησης να βρούμε τι θα φορέσουμε….. Η νύφη έτρεξε να ζητήσει τα λουλούδια που είχε στο βάζο της η κ Αναστασία από το άλλο Τμήμα γιατί νύφη χωρίς ανθοδέσμη … δεν είναι νύφη….. Το ότι πρόκειται για ….. σαρδέλα το ξεχάσαμε τελείως….

Να και οι φωτογραφίες του γάμου….

Σε επόμενη διδακτική ώρα

τα παιδιά σε ομάδες των τριών αναζήτησαν μέσω της μηχανής google εικόνες για τα πλάσματα της θάλασσας

που συναντάμε στο τραγούδι και αφού τα εκτύπωσαν και τα έκοψαν τα κόλλησαν στον πίνακα αναφοράς που είχαμε ετοιμάσει την προηγούμενη ώρα

Στη συνέχεια

παρακολουθήσαμε το καταπληκτικό video «Ο κόσμος του βυθού» από το youtube

και εντυπωσιαστήκαμε από τα υπέροχα χρώματα, την ποικιλία και την ομορφιά του θαλάσσιου κόσμου

https://youtu.be/yME28OZYNJ4

Αποφασίσαμε να αναπαραστήσουμε αυτό τον κόσμο με τη

ζωγραφική του tux paint σε ζευγάρια

Όσα παιδιά δε δούλευαν στον υπολογιστή έφτιαχναν

τα όμορφα ή άγρια ψάρια του βυθού

για να παίξουν

WP_20170606_10_46_49_Pro ΦΙΛΙΚΌ ΨΆΡΙ Ή ΠΥΡΑΝΧΑ

και έψαχναν να βρουν τις 7 διαφορές

στο πιο κάτω φύλλο εργασίας

ΔΙΑΦΟΡΕΣ

(Τσώνη Μαρία)

Ένα Νηπιαγωγείο… πρότυπο!

Διθυραμβικό το άρθρο της Πρώτης της Αιγιάλειας για το Νηπιαγωγείο Αιγείρας την Παρασκευή 2 Ιουνίου 2017

δείτε το σύνδεσμο:

http://protionline.gr/2017/06/aigeira-nhpiagogeio-protypo/

Ο Μάης….

Ο Μάης έχει μυστικά κι ένα κλειδί κρυμμένο
που ανοίγει μάτια σκοτεινά και χείλι πικραμένο
έχει και άνεμο τρελό που κουβαλάει τη γύρη
και πυροβάτες της καρδιάς σαν βγει στο πανηγύρι…

Ο Μάης είναι μουσική από παλιό τραγούδι
από κλαδί ροδακινιάς και από λεύκας χνούδι
δεν έχει Λάμδα ούτε Ρο στη γλώσσα να βουλιάζει
είναι από Άλφα καθαρό κι όταν γελάς σου μοιάζει

(Παντελής Θαλασσινός)

Το καθαρό γέλιο των παιδιών του Νηπιαγωγείου μας και η ευτυχία στα μάτια τους καθώς μάζευαν λουλούδια για να φτιάξουν το δικό τους Μαγιάτικο ανθισμένο στολίδι για το σχολείο μας, μας έφτιαξε τη μέρα, αυτή τη φωτεινή, τη Μαγιάτικη!

Άντε και του χρόνου!

Και είπαμε: σαν τη Βιωματική μάθηση ΤΙΠΟΤΑ!

Η μητέρα γιορτάζει!

Ξέρει να σου διαβάζει τις σκέψεις, μέσα στο χάος.

Ξέρει να σου μιλάει σε δύσκολες στιγμές, μέσα σου να κοιτάζει.

Και όσο και αν δείχνεις πράος, να βλέπει τις κρυμμένες φουρτούνες και αστραπές.

Η μάνα είναι μιά σε ολόκληρη την πλάση, σε ανθρώπους, ζώα και πουλιά, σε γη και ουρανό.

Και άμα πληγώνεται πολύ, ποτέ δεν έχει χάσει, εκείνη την αγάπη της όπου κινεί βουνό.
Σαν ήλιος την ανατολή και σαν ουράνιο τόξο, ζεσταίνει την καρδιά μας, φωτίζει την ψυχή.

Ήθελα να σου φώναζα πως σ’ αγαπάω τόσο, όσα αστέρια έχει ο ουρανός, σταγόνες η βροχή.
Αλήθεια αν θα σε έχανα δεν ξέρω αν θα αντέξω, νομίζω πως θα πέθαινα σύντομα μια βραδιά.

Σαν το παιδί λαχτάρισα, στα χέρια σου να παίξω να σου χαρίσω την μικρή, αθώα μου καρδιά!»

Με αυτό το υπέροχο ποίημα της Λιάνας Τελειώνη έκλεισε την ομιλία της για την Παγκόσμια Ημέρα της Mητέρας η. κ. Τσώνη Μαρία, Προϊσταμένη του Νηπιαγωγείου Αιγείρας,. H κ. Τσώνη ήταν η Κεντρική Ομιλίτρια στη γιορτή που διοργάνωσε για τη μητέρα ο Φιλανθρωπικός Σύλλογος Αιγείρας την Κυριακή 14 Μαϊου 2017.

Η γιορτή πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα του Πολιτιστικού Συλλόγου Αιγείρας και ξεκίνησε με το Χαιρετισμό της Προέδρου του Συλλόγου κας Τσιατά Αγγελικής.

Παιδάκια του Δημοτικού Σχολείου Αιγείρας απήγγειλαν ποιήματα αφιερωμένα στη μητέρα με το ξεχωριστό, υπέροχο, γεμάτο γλύκα τρόπο των μικρών παιδιών.

Ο εορτασμός κορυφώθηκε με τη μουσική και τα τραγούδια του γνωστού Αιγιώτη τραγουδιστή κ. Καραμάνου.

Εμείς και τα Ευέλικτα καπάκια

Όπως και κάθε χρόνο έτσι και φέτος η Προϊσταμένη του ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ ΑΙΓΕΙΡΑΣ κ. Τσώνη Μαρία, παρέδωσε στους Υπεύθυνους της δράσης «Τα ευέλικτα καπάκια», τα πλαστικά καπάκια που συνέλεξαν οι μαθητές/τριες του σχολείου μας.

Η δράση «Ευέλικτα καπάκια», αφορά συλλογή πλαστικών πωμάτων, προκειμένου μέσω της διάθεσής τους να αγοραστεί (μέσω της Π.ΟΜ.Α.ΜΕ.Α Δυτ. Ελλάδας και Ιονίων Νήσων) ειδικός εξοπλισμός (αναπηρικά αμαξίδια, ειδικά στρώματα κλπ) για τα σχολεία της Αχαΐας που τα έχουν ανάγκη, και συνδράμοντας επίσης την προσπάθειά του Σύλλογου Παραπληγικών και Κινητικά Αναπήρων να αποκτήσουν ηλεκτροκίνητα αναπηρικά αμαξίδια.

Το συντονισμό της δράσης έχουν οι Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Αχαΐας δια των Υπευθύνων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης.

Τα σχολεία της Αιγιάλειας ανταποκρίθηκαν με μεγάλη επιτυχία συγκεντρώνοντας 133 σακιά με πλαστικά πώματα στα πλαίσια αυτής της δράσης.

Πάσχα 2017

Τα παιδιά και οι Εκπαιδευτικοί του Νηπιαγωγείου Αιγείρας σας εύχονται

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!!!

Μια μέρα περνούσα έξω από ένα σχολείο. -Ποιανού είναι αυτό το παιδι;…ρώτησα,βλέποντας ένα μικρό έξω να παίζει. -Δικό μου...είπε ο γονιός με ένα τρυφερό χαμόγελο. Δικό μου για να το κρατήσω για λίγο,να του πλένω τα χέρια του και να χτενίζω τα μαλλιά του,να του λέω τι να φοράει,να το προετοιμάσω ώστε να γίνει καλός άνθρωπος και κάθε μέρα καλά πράγματα να κάνει!! -Ποιανού είναι αυτό το παιδί;…ξαναρώτησα καθώς άνοιξε η πόρτα και κάποιος μπήκε. -Δικό μου…είπε η δασκάλα με το ίδιο τρυφερό χαμόγελο. Δικό μου για να το κρατήσω για λίγο,να του μάθω πώς να είναι ήρεμο και ευγενικό,να το εκπαιδεύσω και να καθοδηγήσω το μικρό του μυαλουδάκι,να το βοηθήσω να μάθει να ζεί με κάθε κανόνα και να πάρει τα καλύτερα από το σχολείο!!!! -Ποιανού είναι αυτό το παιδί;…,ρώτησα ακόμη μια φορά καθώς το μικρό μπήκε από την πόρτα του σχολείου. -Δικό μας είπαν οι γονείς και η δασκάλα καθώς χαμογελούσαν… Δικό μας για να το αγαπάμε και να το εκπαιδεύσουμε μαζί…δική μας ευλογημένη Αποστολή για πάντα!!!

"Για μένα, ενώπιον του Θεού, το πιο υπεύθυνο επάγγελμα, που μπορεί να κάνει κάποιος, είναι νηπιαγωγός. Αλλά και το πιο δύσκολο, γιατί πλάθει ψυχές. Και πλάθοντας ψυχές, πλάθεις ανθρώπους, οι οποίοι είναι κατ΄ εικόνα του Θεού πλασμένοι. Και έτσι γίνεσαι συνεργός του Θεού, όπως γίνονται και οι γονείς, όταν τεκνοποιούν". Και συνέχισε: "Αν δεν έχεις τα κότσια να γίνεις νηπιαγωγός, να γίνεις δάσκαλος. Είναι το ίδιο υπεύθυνο. Κι αν δεν μπορείς ούτε δάσκαλος, τότε να γίνεις καθηγητής"! Πηγή: ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ