Στο Λαογραφικό Μουσείο Παραλίας Πλατάνου Αιγιαλείας

Στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Νηπιαγωγείου εντάσσονται και οι εκπαιδευτικές εκδρομές, που στοχεύουν στη βιωματική προσέγγιση ενός θέματος.

Μέσω των εκδρομών παρέχεται στα παιδιά, ποσότητα και ποιότητα εμπειριών, με στόχο την «εξερεύνηση και την κατανόηση» των πραγμάτων που τα περιτριγυρίζουν.

Τα μουσεία έχουν πιστοποιηθεί ως ένα από τα πολλά μέρη που οι άνθρωποι μαθαίνουν βιωματικά και μέσω της ελεύθερης μορφής μάθηση, μέσα από την προσωπική τους εμπειρία.

    

Το Νηπιαγωγείο μας πραγματοποίησε την Παρασκευή 17  Μαΐου 2019   εκπαιδευτική επίσκεψη στο Λαογραφικό Μουσείο Παραλίας Πλατάνου Αιγιαλείας, όπου τα παιδιά μέσα από βιωματικές δραστηριότητες και ξενάγηση στο χώρο του μουσείου ήρθαν σε επαφή με τον κόσμο μιας άλλης εποχής και γνώρισαν  τον τρόπο που οι άνθρωποι στο παρελθόν έφτιαχναν τα ρούχα τους, δούλευαν στα χωράφια και φρόντιζαν το νοικοκυριό τους.

 

Το λαογραφικό υλικό του μουσείου είναι πλούσιο και αξιόλογο, κατανεμημένο κατά ενότητες και περιλαμβάνει οικιακά σκεύη, έπιπλα, ενδυμασίες, αγροτικά εργαλεία και οικομηχανές υπαίθρου, αντικείμενα από την αγροτική και ποιμενική ζωή, αργαλειούς, υφαντά, διάφορα εργαλεία υφαντικής κ.α.

 

 

Οι δραστηριότητες που κάναμε τις τέσσερις ώρες που περάσαμε εκεί, περιλάμβαναν:

α) Προβολή βίντεο με θέμα τις αγροτικές εργασίες και πως γίνονταν τον παλιό καιρό όπως το όργωμα, ο θερισμός και το αλώνισμα αλλά και τον τρόπο που έφτιαχναν οι άνθρωποι τα ρούχα τους από το κούρεμα του πρόβατου μέχρι το πλέξιμο και την ύφανση στους αργαλειούς.

β) Μία αναλυτικότατη και πολλή κατατοπιστική ξενάγηση στο μουσείο από την κ. Θεώνη και τον κ. Γιάννη τους οποίους και ευχαριστούμε θερμά γι αυτό

γ) Ζωγραφική αποτύπωση όσων είδαμε

δ) Ψυχοκινητικά χαρούμενα παιχνίδια

 

   

Η εμπειρία μας θα μας μείνει αξέχαστη και αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στους ανθρώπου που εργάστηκαν και εργάζονται κατά βάση εθελοντικά, για να υπάρχει και να λειτουργεί άρτια αυτός ο θησαυρός γνώσης και ιστορίας στον τόπο μας.

25η Μαρτίου

Όπως κάθε χρόνο γιορτάσαμε με λαμπρότητα την επέτειο της 25ης Μαρτίου με συμμετοχή του σχολείου μας στις εορταστικές εκδηλώσεις της Δημοτικής Ενότητας Αιγείρας μαζί με τις  άλλες σχολικές μονάδες αλλά και με εκδηλώσεις στο σχολείο μας αφιερωμένες στη μεγάλη διπλή γιορτή

Ανήμερα 25η Μαρτίου λοιπόν φορέσαμε τις παραδοσιακές ενδυμασίες μας, εκκλησιαστήκαμε με τη σημαία, καταθέσαμε στεφάνι και είπαμε ποιήματα στο ηρώο. Η εκπ/κός του Νηπιαγωγείου μας κ Κούρτη Ιωάννα εκφώνησε και τον Πανηγυρικό της ημέρας και τέλος παρελάσαμε με μεγάλη υπερηφάνεια.

Στο σχολείο μας συγκινηθήκαμε με τον όρκο των αγωνιστών

και το λεβέντικο χορό τους…

Η θυσία ήταν αναπόσπαστο κομμάτι του αγώνα και ο χορός του Ζαλόγγου τρανό παράδειγμά της…

Και όλα αυτά γιατί…

“Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή

παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή”

 

Ο Καραγκιόζης μάγειρας…

Το θέατρο Σκιών πηγαίνει …Νηπιαγωγείο, με παραστάσεις που υπογράφουν γνωστοί  και καταξιωμένοι καραγκιοζοπαίχτες.

Οι μικροί μαθητές μας λοιπόν και φανατικοί  φίλοι του μακρυχέρη ξυπόλητου ήρωα είχαν τη δυνατότητα να απολαύσουν μία παράσταση του  θεάτρου σκιών στο χώρο του Νηπιαγωγείου μας την Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2019.

 «Ο Καραγκιόζης Μάγειρας»  από το θέατρο σκιών του κ. Πλέσσα ήρθε να μας μαγειρέψει ξεκαρδιστικά αστεία και να μας χαρίσει άφθονο γέλιο και  διασκέδαση για μια ολόκληρη ώρα….

Το δώρο της Παπλωματούς

Χειμώνας και το κρύο τσουχτερό! Τι να κάνουμε για να ζεσταθούμε; Στα Πρωινά Τμήματα τα παιδιά δουλεύουν τα Μέσα και τους Τρόπος θέρμανσης και στο ολοήμερο ψάξαμε τη ζεστασιά στο πάπλωμά μας!

 

Αφού σκεπαστήκαμε καλά καλά διαβάσαμε το καταπληκτικό βιβλίο του Τζεφ Μπριμπό “Το Δώρο της Παπλωματούς”. Ετούτο το λαμπρό, πράγματι, βιβλίο μας έρχεται πολυβραβευμένο και πολυμεταφρασμένο και μας διηγείται την ιστορία μιας γυναίκας υπεραιωνόβιας και ξακουστής σ Ανατολή και Δύση για τα πανέμορφα  παπλώματα που έφτιαχνε. Πολλοί πίστευαν πως εκείνα τα παπλώματα έπεφταν στα χέρια της απ τα φτερά των αγγέλων και άλλοι ότι η κυρούλα είχε μαγικά δάχτυλα ή ότι χρησιμοποιούσε υλικά που της προμήθευαν νεράιδες. Πάντως, τα παπλώματα εκείνα δεν πωλούνταν. Χαρίζονταν.

Τις χειμωνιάτικες νύχτες με τα μεγάλα κρύα, η παπλωματού τριγυρνούσε στις γειτονιές της πόλης κι όποιον έβλεπε να κοιμάται στους δρόμους, ανέστιο και καταπαγωμένο, τον πλησιάζε και τον σκέπαζε με ένα από τα αγγελικά παπλώματά της. Έτσι είχαν τα πράγματα χρόνια και χρόνια…

Ήρθε όμως ο καιρός που βασιλιάς  έγινε ένας άντρας άπληστος και πλεονέκτης. Αυτός μάζευε στο παλάτι θησαυρούς και αντικείμενα πολύτιμα και δώρα μεγάλης αξίας, τα οποία ανάγκαζε τους υπηκόους του να του προσφέρουν. Και καθώς η απληστία με τον καιρό περισσεύει, περίσσευαν και τα πλούτη του. Και πλέον δεν υπήρχε τίποτα που να μην το έχει αποκτήσει.

Τίποτα; Λάθος. Διότι δεν είχε μήτε ένα από τα υπέροχα εκείνα παπλώματα της κυρούλας που όλος ο κόσμος θαύμαζε. Επίσης δεν είχε μέσα του χαρά. Ήταν ένας βασιλιάς βαριόκαρδος κι αγέλαστος. Και τι να κάνει, τι άλλο μπορούσε να κάνει για να ευθυμήσει; Έβαλε με το νου πως αν αποκτούσε ένα πάπλωμα φτιαγμένο από τη χρυσοχέρα παπλωματού ίσως και να χαμογελούσε μια σταλιά. Μα η παπλωματού τ αρνήθηκε. Αρνήθηκε και όταν έστειλε το στρατό του να την τιμωρήσει. Αρνήθηκε κι όταν την εξόρισε, ακόμη και όταν την αλυσόδεσε. «Χάρισε πρώτα όσα έχεις μαζέψει μέχρι τώρα, και μετά εγώ θα φτιάξω ένα πάπλωμα για χάρη σου…». Κι εκείνος: «Εγώ δεν συνηθίζω να χαρίζω πράγματα αλλά να παίρνω», είπε.

Τελικώς το απόκτησε το ποθητό πάπλωμα ο βασιλιάς, που τώρα δεν ήταν φιλάργυρος και φίλαυτος παρά είχε γίνει δίκαιος, γενναιόδωρος και καλόκαρδος, γεμάτος αγάπη και συμπόνοια και είχε μοιράσει τα πάντα στους συνανθρώπους του. Όσο μοίραζε τα πλούτη του, όσο απογυμνωνόταν από τους θησαυρούς του, όσο άδειαζε τα θησαυροφυλάκιά  του, τόσο γέμιζε η καρδιά του,  φωτιζόταν το πρόσωπό του και έλαμπε το χαμόγελό του.

«Μα δεν είμαι φτωχός!» είπε μια μέρα στην παπλωματού. «Μπορεί έτσι να δείχνουν τα ρούχα μου, αλλά η καρδιά μου είναι γεμάτη με τις πολύτιμες αναμνήσεις από τη χαρά που πρόσφερα στους άλλους. Ευτυχία έδινα και ευτυχία έχω πάρει. Νομίζω πως τώρα πια είμαι ο πιο πλούσιος άνθρωπος πάνω στη γη».

«Όπως και να ναι», είπε η παπλωματού, «εγώ αυτό το πάπλωμα το έφτιαξα μόνο για σένα».

Θα αντιληφθήκατε φυσικά ότι το «Δώρο της Παπλωματούς» δεν είναι απλώς μια ιστορία ενδιαφέρουσα ή ευχάριστη (που, ασφαλώς, είναι) παρά είναι κάτι παραπάνω που αγγίζει την ψυχή, μας προβληματίζει και μας κάνει να σκεφτούμε και γιατί όχι να αναθεωρήσουμε τον τρόπο της ζωής μας.

Εμείς το Νηπιαγωγείο μας αφού διαβάσαμε και συζητήσαμε αυτό το βιβλίο φτιάξαμε το δικό μας πάπλωμα ζωγραφίζοντας, κολλώντας, γεμίζοντας και ενώνοντας τα κομμάτια του

και μετά γίναμε παπλωματούδες και σκεπάσαμε τους φτωχούς που πάγωναν στους δρόμους…

 

Τέλος με επαναφήγηση θυμηθήκαμε την υπέροχη ιστορία….

Στο χαμόγελο του παιδιού

Το «Χαμόγελο του Παιδιού» στην Τέμενη Αιγίου επισκεφθήκαμε το Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2018 το πρωί, οι εκπαιδευτικοί του Νηπιαγωγείου μας για να παραδώσουμε τα τρόφιμα και τα είδη ρουχισμού που έφεραν με μεγάλη προθυμία στο Νηπιαγωγείο μας τα παιδιά. Ευχαριστούμε πραγματικά όλους για την πρόθυμη συμμετοχή τους!

Η προσφορά αυτές τις άγιες μέρες έχει ιδιαίτερη αξία έτσι ώστε κανένα παιδί να μην μείνει χωρίς να καθίσει στο γιορτινό τραπέζι με όλα τα απαραίτητα

Τρεις μεγάλες κούτες με ρούχα, λάδι, γάλα, ζυμαρικά, βρεφικές κρέμες, πάνες και μωρομάντιλα συσκευάστηκαν και προσφέρθηκαν στα παιδιά που φιλοξενεί το “Χαμόγελο του Παιδιού”

Ας κάνουν όλοι χαρούμενα, όμορφα, γελαστά Χριστούγεννα!

Χριστουγεννιάτικο παραμύθι

Τη διαφορά ανάμεσα στη σημερινή εκκοσμικευμένη και καταναλωτική και την παλιά πνευματικότερη και πιο απλή μορφή εορτασμού των Χριστουγέννων προσπάθησαν να αποδώσουν φέτος τα παιδιά του Νηπιαγωγείου μας, με την καθοδήγηση των Νηπιαγωγών των πρωινών τμημάτων

Η γιορτή ξεκινάει με τα παραδοσιακά Πελοποννησιακά Κάλαντα του τόπου μας που τραγουδιούνται από τα προνήπιά μας κρατώντας το Χριστουγεννιάτικο Ελληνικό καραβάκι.

Και ένα μικρό παιδί σαν σε παραμύθι «Μια φορά κι ένα καιρό…» ξεκινάει την ιστορία…

«Μια φορά κι ένα καιρό… ήταν ένας μικρός που αγαπούσε δύο πράγματα: Τα Χριστούγεννα και τα παραμύθια. Ο φανταστικός του κόσμος ήταν ολότελα πραγματικός μέσα στο κεφάλι του»

Κοιτάζει γύρω του και βλέπει τη σημερινή γιορτινή  κατάσταση με τους ανθρώπους κούκλες να χορεύουν στο καρουζέλ του καταναλωτισμού και της χρυσόσκονης

  

Ο μικρός παραμυθάς, σαν μάγος, φτιάχνει τα Χριστούγεννα όπως τα θέλει, κρατώντας την αλήθεια τους στην καρδιά του.

Φέρνει κοντά του τα αστέρια των Χριστουγέννων -αφηγητές- που λένε με ποιητικό- μεταφορικό λόγο την ιστορία του.

Φέρνει επίσης, τη Χριστουγεννιάτικη νύχτα με τα μαγικά της, τα ξωτικά και τους καλικάντζαρους των παραδόσεων

Αλλά και τον ιερέα που θα αγιάσει να φύγουν τα κακά πνεύματα αλλά και οι κακές συνήθειες  και η αμαρτία

Το πνεύμα των Χριστουγέννων λευκό πουλί και άγγελος εξ ουρανού κατεβαίνει έτσι στις εξαγνισμένες ψυχές των ανθρώπων και το βλαστάρι της ελπίδας για επιστροφή στο αγνό, το απλό και το αυθεντικό αρχίζει να φυτρώνει πάλι

 

Η γιορτή μας τελειώνει με τα κάλαντα των φώτων και της πρωτοχρονιάς και τα χειροποίητα δώρα – παραδοσιακά παιχνίδια που χάρισαν οι νηπιαγωγοί στα παιδιά.

Ίυγξ

τρίλιζα

 

Καλές γιορτές! Και του Χρόνου!

 

 

το “μαγικό” … νερό!

Νερό πολύτιμο! Νερό ζωογόνο! Νερό μαγικό!

Χωρίς αυτό δε θα γύριζε η φτερωτή του μύλου….

  

Ούτε φυσικά θα φτιάχναμε ψωμί!

Και εννοείται πως χωρίς αυτό δε θα υπήρχαν τα χρώματα του Ουράνιου Τόξου!

 

Και οι χρωματιστές μπουρμπουλήθρες που χρωματίζουν τα χαρτιά μας αναμιγνύοντας τα χρώματα!

 

 

 

Ο Σεβάχ ο Θαλασσινός κι εμείς!

Σύμφωνα με το σπουδαίο φιλόσοφο Γκαστόν Μπασελάρ, «η φαντασία πλάθει κάτι παραπάνω από αντικείμενα και δράματα, πλάθει καινούργια ζωή, καινούργιο νου».

Το θέατρο εξάπτοντας τη φαντασία μικρών και μεγάλων γίνεται φορέας θετικής ενέργειας, προβάλλει τις υψηλές αξίες και σφυρηλατεί συνειδήσεις μέσα από ένα ταξίδι μαγικό.

 

Ένα τέτοιο ταξίδι κάναμε κι εμείς τη Δευτέρα 19 Νοεμβρίου 2018, με το καράβι του Σεβάχ του Θαλασσινού! Ένα ταξίδι παραμυθένιο σε κόσμους αλλιώτικους, μακρινούς, φαντασιακούς.

 

Το Νηπιαγωγείο μας λοιπόν πραγματοποίησε  εκπαιδευτική επίσκεψη  στο Αίγιο για την παρακολούθηση  της παιδικής  θεατρικής παράστασης  “Σεβάχ ο Θαλασσινός” από το  θίασο «Το Θέατρο μια αγκαλιά» στον κινηματογράφο «Απόλλων»

 

Οι ευρηματικές κατασκευές, τα ευφάνταστα σκηνικά, τα περίτεχνα κοστούμια και τα μαγευτικά εφέ μας παρέσυραν στην εποχή του Σεβάχ και μας ενθάρρυναν  να γίνουμε συνοδοιπόροι στο  ταξίδι του.

 

 

Ευχαριστίες

Αχρίαστα να είναι! Όμως εμείς οφείλουμε να τα έχουμε στο φαρμακείο μας για παν ενδεχόμενο!

Ευχαριστούμε λοιπόν πολύ την κα Βίβιαν Αναστασοπούλου για την προσφορά φαρμακευτικου υλικού για το φαρμακείο του σχολείου μας.

Ελευθερία και Ειρήνη οι μεγάλες αξίες

Σε επέκταση των πρωινών δραστηριοτήτων για την 28η Οκτωβρίου εστιάσαμε στο Ολοήμερο Πρόγραμμα στην αξία της Ελευθερίας και γι’ αυτό διαβάσαμε, συζητήσαμε και δραματοποιήσαμε το παραμύθι της Ελένης Μαντέλου “Εντάξει, Ελευθερίτσα; Και όπως είπαμε…¨

Αλλά και στην αξία της Ειρήνης

Κατά αρχάς παρακολουθήσαμε από το youtube το βίντεο με το τραγούδι «Τα ραφτικά της γιαγιάς» της Άννας Βίσση (ALBUM:ΤΟ ΤΖΙΤΖΙΚΙ ΚΑΙ Η ΠΑΡΕΑ ΤΟΥ ‘1980 μουσική: Σάκης Τσιλίκης, στίχοι: Λάζαρος Μπίκας, ενορχήστρωση: Χάρης Ανδρεάδης)

Με τα παιδιά συζητήσαμε το περιεχόμενο των στίχων του τραγουδιού Προσπαθήσαμε να καταλάβουμε  ποια είναι η ιστορία πίσω από το τραγούδι αυτό. Εξηγήσαμε τις λέξεις που δεν γνωρίζαμε. Εντοπίσαμε τις λέξεις με τις ίδιες καταλήξεις και είπαμε και άλλες που μας ήρθαν εκείνη τη στιγμή στο μυαλό.

Είπαμε το τραγούδι.

Στη συνέχεια αποφασίσαμε να φτιάξουμε τη δική μας ιστορία για το τραγούδι αυτό. Η Νηπιαγωγός λειτούργησε ως γραφέας και το αποτέλεσμα ήταν το παρακάτω:

Τα ραφτικά της γιαγιάς

“Μια φορά κι έναν καιρό σ΄ ένα μικρό χωριουδάκι ζούσε μια γιαγιούλα που είχε πολλά ραφτικά και έραβε για τα εγγόνια της. Έραβε μπλούζες, παντελόνια, παλτό, σκουφάκια, ζακέτες και άλλα πράγματα.
Μια μέρα η γιαγιούλα αυτή είχε πάει μια βόλτα να μαζέψει λουλούδια για να ομορφύνει το σπίτι της και τα παιδιά πήραν τα ραφτικά της.
Όταν γύρισε δε βρήκε στο σπίτι τα ραφτικά της ούτε τα εγγόνια της και άρχισε να ρωτάει τον κόσμο μήπως τα είδαν.
Τα παιδιά σφράγισαν τις πόρτες με παγίδες να μη μπει η γιαγιά και τα βρει που έπαιζαν πόλεμο με τα ραφτικά της  και τα κυνηγήσει με τη μαγκούρα της.
Η γιαγιά όμως ήταν μια καλή μάγισσα με ένα μαγικό ραβδάκι και έτσι έκανε τις παγίδες ζαχαρωτά για να τα φάνε τα εγγονάκια της και να της δώσουν τα ραφτικά της.
Όταν τα πήρε επιτέλους τα ραφτικά, τα πέταξε πολύ μακριά για να γίνει παντού ειρήνη.
Τα παιδιά κατάλαβαν πως ο πόλεμος ήταν κακός και η ειρήνη γλυκιά σαν τα ζαχαρωτά της γιαγιάς τους και δεν έπαιξαν ποτέ πάλι πόλεμο!”
ΤΕΛΟΣ

 

 

Στο Φορητό Ψηφιακό Πλανητάριο (Planetarium Οn Τhe Go)

Το Φορητό Ψηφιακό Πλανητάριο Planetarium Οn Τhe Go, μοναδικό στο είδος του,  είναι μια ειδική ημιμόνιμη φορητή κατασκευή σταθερού θόλου που  ταξιδεύει σε όλη την Ελλάδα προσφέροντας στους θεατές μία μοναδική οπτικοακουστική διδακτική εμπειρία.

Κυρίαρχο χαρακτηριστικό του είναι η ημισφαιρική οθόνη προβολής διαμέτρου 6 μέτρων και με επιφάνεια εμβαδού 57 τετραγωνικών μέτρων! Οι εικόνες προβάλλονται σε όλη την εσωτερική επιφάνεια του θόλου ώστε να περιβάλλουν πλήρως το κοινό, δημιουργώντας ένα απίστευτα εντυπωσιακό περιβάλλον που συναρπάζει.

Η επίσκεψή μας στο Ψηφιακό Πλανητάριο πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 15 Οκτωβρίου 2018 στο χώρο του Δημοτικού Σχολείου Αιγείρας όπου και το φιλοξένησε με πρωτοβουλία του ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων. Εμείς “ταξιδέψαμε” μέσα από αυτό στο διάστημα αλλά και στο βυθό της θάλασσας αναζητώντας το φεγγάρι μαζί με τα ψάρια και τις θαλάσσιες χελώνες! Ζήσαμε μια  διαδραστική εντυπωσιακή δραστηριότητα μέσα σ’ ένα μαγικό περιβάλλον.

  

 

παιχνίδια κίνησης και λόγου στη σκηνή

ΨΕΜΑ Η ΑΛΗΘΕΙΑ;

Τα παιδιά φορούν τη μάσκα του πινόκιο και προσπαθούν με μια μικρή αφήγηση από την καθημερινότητα τους να αναζητήσουν το ψέμα ή την αλήθεια.

ΤΟ ΤΑΜΠΟΥ ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ ΜΙΜΗΤΙΚΑ

Τα παιδιά  παίζουν   λέξεις του φθινοπώρου όπως χώμα, δέντρο, βροχή, ομπρέλα, νερό κ.λ.π   εκτελώντας τις μιμητικά