Παγκοσμιοποίηση, κρίση θεσμών και αξιών, ανταγωνισμός, νέες τεχνολογίες, μεγάλες ταχύτητες, πληθώρα πληροφοριών και ταχείς ρυθμοί απαξίωσης της γνώσης, είναι μερικά από τα στοιχεία που συνθέτουν το μωσαϊκό της εποχής μας.

Αναμφισβήτητα στο σχολείο θα πρέπει να επιδιώκεται η νοητική, η ψυχοκινητική και η κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη του ατόμου. Συμβαίνει όμως κάτι τέτοιο; Διαθέτουμε τις υποδομές, τα μέσα, τα προγράμματα και το εκπαιδευτικό προσωπικό για να επιδιώξουμε και να πετύχουμε την ολοκληρωμένη ανάπτυξη των ατόμων;

Οι απόφοιτοι των σχολείων μας δεν αποτελούν πλέον μόνο μέρος την τοπικής και της ελληνικής κοινωνίας αλλά είναι οι αυριανοί πολίτες της Ευρώπης, οι μελλοντικοί πολίτες του κόσμου και ως τέτοιους πρέπει να τους αντιμετωπίζουμε.

Οφείλουμε να αναλύσουμε παραμέτρους όπως ο ρόλος του εκπαιδευτικού στο σύγχρονο σχολείο, ο ρόλος της αξιολόγησης στο εκπαιδευτικό έργο και οι σχέσεις γονεών – μαθητών – εκπαιδευτικών. Πρέπει να ενημερωθούμε και να αξιολογήσουμε σύγχρονες διδακτικές τάσεις και να επιδιώξουμε την είσοδο των νέων τεχνολογιών στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Έχουμε χρέος να δημιουργήσουμε συναισθηματικά ώριμους και κριτικά σκεπτόμενους πολίτες που κάνοντας χρήση των γνώσεων και των δεξιοτήτων τους θα είναι σε θέση να επιβιώσουν στην έντονα ανταγωνιστική κοινωνία, να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους και να φανούν χρήσιμοι στους συνανθρώπους τους.

Διαβάστε τις εργασίες του α’ Εκπαιδευτικού Συνεδριου, που διοργανώθηκε στα Ιωάννινα (12-15 Μαΐου 2006) από την Περιφερειακή Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ηπείρου, με θέμα:    «Το ελληνικό σχολείο και οι προκλήσεις της σύγχρονης κοινωνίας».