Τα επιμορφωτικά προγράμματα που απευθύνονται σε νεοδιόριστους ή και παλαιότερους εκπαιδευτικούς αξιολογούνται; Και αν ναι, τότε με βάση ποιες αρχές;
Η αποτίμηση τέτοιων προγραμμάτων θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη της τα παρακάτω ερωτήματα:
α) ποιοι είναι οι επιδιωκόμενοι σκοποί του προγράμματος;
β) με τι είδους δραστηριότητες οι εκπαιδευτικοί μπορούν να φτάσουν στα επιθυμητά αποτελέσματα;
γ) πώς θα επιβεβαιωθεί ότι οι στόχοι του προγράμματος επιτεύχθηκαν; Θα υπάρξει ανατροφοδότηση από τους εκπαιδευτικούς, θα συλλεχθούν στοιχεία που μπορούν να αποδείξουν βελτίωση στις διδακτικές πρακτικές των εκπαιδευτικών, όπως π.χ. στοιχεία επίδοσης των μαθητών τους; Με ποιους τρόπους; Με συνεντεύξεις, παρατηρήσεις, εργασίες ή τεστ;
δ) ποιος θα είναι υπεύθυνος για την αξιολόγηση;
ε) Ποιοι δείκτες απόδοσης θα ληφθούν υπόψη για ανάλυση και αξιολόγηση; Θα συμμετάσχουν οι εκπαιδευτικοί στην μελέτη και ανάλυση των αποτελεσμάτων αυτών και με ποιους τρόπους;
Ίσως θα πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά την πρόταση του Killion (2002) η αξιολόγηση επιμορφωτικών προγραμμάτων να γίνεται από τους άμεσα ενδιαφερόμενους, τους εκπαιδευτικούς δηλαδή, σε συνδυασμό με εξωτερικές αξιολογήσεις, όπου τίθεται θέμα αξιοπιστίας της αξιολόγησης.
Βιβλιογραφία:
Killion, J. (2002). Assessing Impact: Evaluating Staff Development. Oxford, OH: National Staff Development Council
Speck, M., and Knipe, C. (2001). Why Can’t We Get It Right? Professional Development in Our Schools.
Thousand Oaks, CA: Corwin Press
Guskey, T.R. (1999). Apply Time With Wisdom. Journal of Staff Development, 20 (2), 10-15
Αναζητώντας στοιχεία για την επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών βρήκα τις ακόλουθες αρχές που πρέπει να πληρούν τα σύγχρονα επιμορφωτικά προγράμματα, για να είναι αποτελεσματικά:
Να διευρύνουν και να εμβαθύνουν τις γνώσεις του αντικειμένου του εκπαιδευτικού
Να στηρίζονται σε γενικές και ειδικές (ανάλογα με το μάθημα) παιδαγωγικές αρχές
Να παρέχουν γνώση για τις διαδικασίες της διδασκαλίας και της μάθησης
Να στηρίζονται σε βέλτιστες και διαθέσιμες έρευνες
Να ευθυγραμμίζονται με τα πρότυπα που χρησιμοποιούν στο αναλυτικό τους πρόγραμμα οι καθηγητές
Να συνεισφέρουν σε μετρήσιμα αποτελέσματα βελτίωσης των μαθητών
Να ανταποκρίνονται στην περιπλοκότητα της διδασκαλίας
Να προσφέρουν επαρκή χρόνο, υποστήριξη και πόρους, προκειμένου οι εκπαιδευτικοί να κατακτήσουν και να εφαρμόσουν το περιεχόμενο των προγραμμάτων στη διδακτική τους πρακτική
Να σχεδιάζονται από εκπαιδευτικούς σε συνεργασία με ειδικούς του μαθησιακού αντικειμένου
Να συνδυάζουν ποικιλία μορφών, πέρα από τις υπάρχουσες συμβατικές (π.χ. εξ αποστάσεως επιμορφώσεις)
Να εντάσσονται στο επάγγελμα και να έχουν συγκεκριμένη αναφορά.
Η υπηρεσία “wave” της Google ξεκίνησε για περιορισμένο αριθμό λογαριασμών. Πρόκειται την υπηρεσία της επικοινωνίας και συνεργασίας σε πραγματικό χρόνο. Εφόσον γνωρίζετε κάποιον που έχει ενεργοποιήσει αυτή την υπηρεσία, μπορείτε να του ζητήσετε να σας προσκαλέσει, ώστε να τη δοκιμάσετε και εσείς.
Ο εικονικός κόσμος Second Life κάνει άνοιγμα στον επιχειρηματικό κόσμο, ικανοποιώντας το αίτημα για παροχή υπηρεσιών εικονικών περιβαλλόντων πίσω από τείχoς προστασίας (firewall), προκειμένου να υπάρχει ασφαλής δοκιμή δυνατοτήτων και αποτελεσματικότητας τέτοιων εργαλείων για τη συνεργασία και την επικοινωνία εργαζόμενων. Λειτουργεί σε beta έκδοση.
Τι σημαίνει να διδάσκεις, να είσαι δάσκαλος; Ποια η σχέση της ιδιότητας με τις μετα-γνωστικές και αναστοχαστικές διαδικασίες μάθησης; Ένα πολύ καλό άρθρο, από το οποίο προέρχεται και η εικόνα, είναι το:
Έχουμε αναφερθεί και παλιότερα στο Pivote, ένα ανοικτού κώδικα σύστημα συγγραφής σεναρίων μάθησης που βασίζονται στην επίλυση προβλήματος (problem-based) και στη λήψη δυνατών αποφάσεων, με ταυτόχρονο έλεγχο των επιπτώσεων που μπορεί να έχουν.
Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την ιστοσελίδα ή δείτε το παρακάτω βίντεο.