spetsiotou blog Δάσκαλε … τον ήρωά μου!

Δεύτερο Πανελλήνιο Συμπόσιο διοργανώνεται με τίτλο «Με τον παλμό του Πολιτισμού για ένα ζωντανό σχολείο» τον Απρίλιο του 2011 από την Πανελλήνια Ένωση Εκπαιδευτικών Πολιτιστικών Θεμάτων (Π.Ε.Ε.ΠΟ.ΘΕ.). Στο πλαίσιο του Συμποσίου θα πραγματοποιηθεί εικονική έκθεση εικαστικών έργων μαθητών. Για το λόγο αυτό καλούνται όλες οι σχολικές μονάδες, που το επιθυμούν, να συμμετάσχουν στην έκθεση με ατομικό ή ομαδικό έργο οποιασδήποτε μορφής (ζωγραφική, χαρακτικό, κολάζ, φωτογραφία ή άλλο) με θέμα «Ρυθμό και χρώμα θέλει το σχολείο». Κάθε σχολική μονάδα μπορεί να επιλέξει ένα αντιπροσωπευτικό έργο και να το αναρτήσει στο ειδικό blog της Π.Ε.Ε.ΠΟ.ΘΕ. http://morfespolitismou.blogspot.com/. Επιτροπή από εκπαιδευτικούς και καλλιτέχνες θα επιλέξει στη συνέχεια από το σύνολο των έργων εκείνο που θα αξιοποιηθεί για τη δημιουργία αφίσας του Συμποσίου. Το έργο που θα αναρτηθεί στο ιστολόγιο πρέπει να έχει τις εξής προδιαγραφές: Κατακόρυφη διάταξη και όγκο 500ΚΒ-2,5ΜΒ. Καταληκτική ημερομηνία για την ανάρτηση των έργων στο ιστολόγιο είναι η 23η Δεκεμβρίου 2010. Παρέχονται πληροφορίες στην  ηλεκτρονική διεύθυνση: peepothe@gmail.com.

Από την ιστοσελίδα του Ιδρύματος Ωνάση:

Το Κοινωφελές Ίδρυμα Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης, με 35 χρόνια ενεργούς δράσης και παρουσίας στον χώρο του πολιτισμού, διοργανώνει Διεθνές Συνέδριο με τίτλο Οι Διάλογοι των Αθηνών. Τo συνέδριο θα πραγματοποιηθεί από τις 24 έως τις 27 Νοεμβρίου 2010 στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση. Οι Διάλογοι των Αθηνών διοργανώνονται σε συνεργασία με την Accademia dei Lincei, την Αυστριακή Ακαδημία Επιστημών, το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο, το Institut de France, το Κέντρο Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ και την Ακαδημία Αθηνών. Με άξονα τη διαχρονική αντιμετώπιση και τη διεπιστημονικότητα, το συνέδριο συγκεντρώνει στην Αθήνα κορυφαίους επιστήμονες, ερευνητές, καλλιτέχνες και διανοητές από όλο τον κόσμο για να αποπειραθούν να απαντήσουν στο ερώτημα «έχει το παρελθόν μέλλον;» και να διερευνήσουν κατά πόσο η ελληνική κληρονομιά και σκέψη, όπως έχει διαμορφωθεί ανά τους αιώνες, μπορεί να προσφέρει λύσεις σε προβλήματα που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος άνθρωπος. Οι έξι θεματικές ενότητες του συνεδρίου είναι: Ταυτότητα και Ετερότητα, Ιστορία και Ιστορίες, Λόγος και Τέχνη, Δημοκρατία και Πολιτεία, Επιστήμη και Ηθική, Ποιότητα Ζωής. Για περισσότερες πληροφορίες παρακαλώ επισκεφθείτε τη σχετική ιστοσελίδα

Η αργία εγέννησε την πενίαν.

«Η πενία έτεκεν την πείναν.

Η πείνα παρήγαγε την όρεξιν.

Η όρεξις εγέννησε την αυθαιρεσίαν.

Η αυθαιρεσία εγέννησε την ληστείαν.

Η ληστεία εγέννησε την πολιτικήν.

Ιδού η αυθεντική καταγωγή του τέρατος τούτου»

 Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, «Οι έμποροι των εθνών»

Με τίτλο «Θηλιά στον λαιμό του η Κύπρος. Ο ολέθριος ρόλος του δικτάτορα Δ. Ιωαννίδη στην εθνική τραγωδία»  δημοσιεύθηκε ένα ενδιαφέρον κείμενο με αφορμή τον θάνατό του (Γ.  Λακόπουλου, Τα Νέα, το Σάββατο 21 Αυγούστου 2010). Το αξιοποιούμε ως πηγή λόγω της σημερινής ημέρας. Σε αυτό μεταξύ άλλων γράφονται:  35 χρόνια και 7 μήνες. Επισήμως ο «αόρατος δικτάτωρ», κατά κόσμον- αποταχθείς εξευτελιστικά- ταξίαρχος Δημήτριος Ιωαννίδης πέθανε από θερμοπληξία στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νικαίας, τα ξημερώματα της 16ης Αυγούστου 2010. Είχαν περάσει 35 χρόνια και επτά μήνες από τις 15 Ιανουαρίου του 1975 από τον εγκλεισμό του στον Κορυδαλλό, με τις πιο βαριές καταδίκες που επιβλήθηκαν ποτέ σε αξιωματικό μετά τον πόλεμο. Ανάμεσά τους και για εσχάτη προδοσία! Πίσω του άφησε ανοικτούς λογαριασμούς για όσα έγιναν σε κρίσιμες περιόδους της σταδιοδρομίας του. Και κυρίως όσα έγιναν εκείνον τον τραγικό Ιούλιο του 1974, όταν έστειλε τα τανκς να ανατρέψουν τον Μακάριο. Ισως όταν ανοίξει κάποτε πλήρως ο περίφημος «φάκελος της Κύπρου» θα εκπλαγούμε. Στο σκοτάδι. Για τον Ιωαννίδη ξέρουμε λίγα. Δεν παντρεύτηκε ποτέ- εκτός αν ληφθεί υπόψη ο «λευκός γάμος» που έκανε, από τη φυλακή, το 2003 με τη χήρα ενός παλαιού φίλου του- είχε μόνο μια αδελφή, και από τους λίγους που τον επισκέπτονταν, μαζί με τον γιατρό που εκφώνησε και έναν μικρό επικήδειο στην κηδεία του. Φίλους δεν είχε και η σταδιοδρομία του στον Στρατό υπήρξε μυστηριώδης. Πήρε μέρος στον Εμφύλιο και είχε δράση βασανιστή στη Μακρόνησο. Μετά το πραξικόπημα έστησε δικό του μηχανισμό και μετέτρεψε την ΕΣΑ σε ένα είδος Στάζι. […] η κυπριακή τραγωδία, έργο των χειρών του αποκλειστικά, ήταν μια θηλιά στον λαιμό του, πολύ πιο βαριά από τις καταδίκες του πολλές φορές σε ισόβια. ΄Ηταν προδοσία.

 Δεν μίλησε ποτέ, δεν άφησε αρχείο, δεν έγραψε απομνημονεύματα και πήρε μαζί του τα μυστικά της ολέθριας σταδιοδρομίας του, την οποία προσπάθησε να συνεχίσει και ως κρατούμενος. Τον Φεβρουάριο του 1975 αναμείχθηκε στην απόπειρα πραξικοπήματος που κατέρρευσε πριν εκδηλωθεί.

 Το παράδοξο είναι ότι αυτός ο μονόχνωτος συνωμότης, που δεν θέλησε να δώσει ποτέ εξηγήσεις για τη διαδρομή του από τον ΙΔΕΑ μέχρι τον Σαμψών, παραδέχτηκε ότι δεν κινήθηκε μόνος του. Στην τελευταία- ίσως και μοναδική- συνέντευξη που έδωσε πριν από μόλις έναν χρόνο στην εφημερίδα «Αδέσμευτος Τύπος», σαν να προαισθανόταν το τέλος του, δικαιολογήθηκε ότι «τον εξαπάτησαν οι Αμερικανοί». ΄Οπως είπε, του είχαν υποσχεθεί ότι δεν θα επιτρέψουν τουρκική απόβαση μετά το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου. Και στη συνέχεια ότι θα πείσουν τους Τούρκους να αποχωρήσουν. […] Αλλά δεν μπόρεσε να επιβάλει και τον πόλεμο με την Τουρκία, τον οποίο μέχρι που πέθανε, νόμιζε ότι θα κέρδιζε. Ανάμεσα στα επιχειρήματά του ήταν ότι: «Οι περισσότεροι ανώτεροι αξιωματικοί είχαμε πολεμική εμπειρία από την περίοδο 1946-49, ενώ οι Τούρκοι είχαν να πολεμήσουν από το ΄22». Από την αμερικανική πλευρά δεν υπήρξε κανένας σχολιασμός. Ποιος έδινε σημασία άλλωστε σε όσα έλεγε αυτός ο παράξενος γέρος που σάπιζε στη φυλακή, απομονωμένος ακόμη και από τους συνενόχους του. Ούτε οι λοιποί ενεχόμενοι στο έγκλημα αντέδρασαν- όσοι ζουν ακόμη εννοείται. Αλλωστε οι Απριλιανοί τον είχαν κομμένο. Στη φυλακή δεν του απηύθυναν καν τον λόγο.

Με τον θάνατο του Ιωαννίδη έκλεισε ο πραγματικός κύκλος της Μεταπολίτευτης. Και δικαιώθηκε και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής που είχε υποσχεθεί «όταν λέμε ισόβια εννοούμε ισόβια». Εστω και αν οι περισσότεροι από τους πρωταίτιους βγήκαν λόγω ανηκέστου βλάβης της υγείας τους- που κατέστησε την αποφυλάκισή τους ανθρωπιστική υπόθεση- και ο Αγγελής αυτοκτόνησε στο κελί του. Ακόμη και όταν επί των ημερών του Ευάγγελου Γιαννόπουλου στο υπουργείο Δικαιοσύνης είχε αρχίσει μια περίεργη συζήτηση για την αποφυλάκισή του, ο Ιωαννίδης προτίμησε πεισματικά να μείνει στη φυλακή. Προφανώς θα είχε τους λόγους τους που δεν θα μάθουμε ποτέ. Το μόνο που ξέρουμε είναι ότι ελάχιστοι πήγαν στο Α΄ Νεκροταφείο.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 η καθηγήτρια Κλασικής Ιστορίας Μαίρη Λέφκοβιτς ανακάλυψε ότι ένας συνάδελφός της στο κολέγιο Γουέλζλι τουΠανεπιστημίου της Μασαχουσέτης δίδασκε στους φοιτητές ότι ο ελληνικός πολιτισμός της Αρχαιότητας είναι προϊόν κλοπής από την Αφρική και ότι βασικοί υπεύθυνοι για το εμπόριο των μαύρων δούλων ήταν οι εβραίοι. Στο Μάθημα Ιστορίας καταγράφει σε πρώτο πρόσωπο, μέσα από μια συνεχή εναλλαγή των επιστημονικών της θέσεων και των προσωπικών της βιωμάτων, τι συνέβη όταν η ίδια πήρε την «ηθική απόφαση» να ορθώσει το ανάστημά της και να μιλήσει ανοιχτά για τις ανακρίβειες και τις ανιστόρητες θεωρίες που υποδαυλίζουν την επιστημονική γνώση μόνο και μόνο για να μην κλονιστούν τα ευμετάβλητα προτάγματα της πολιτικής ορθότητας.

Πρόκειται για μια άνευ προηγουμένου και πιθανώς την πιο γνωστή διαμάχη στον χώρο των κλασικών σπουδών που διαρκεί πάνω από μία εικοσαετία και στη μακρόχρονη πορεία της έχει λάβει σημαντικές πολιτικές και κοινωνικές διαστάσεις.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=56&artid=365512&dt=07/11/2010#ixzz15StbjzAw

Η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας αποσύρει την πρόταση για συμπλήρωσή του μηχανογραφικού δελτίου τον Μάρτιο και αφήνει τις διαδικασίες ως έχουν. Τον Ιούλιο θα επιλέξουν και φέτος οι υποψήφιοι σχολές για την ανώτατη εκπαίδευση, αφού οι αντιδράσεις της κοινωνίας (!) δεν ενέκριναν την πρόταση της κ. Υπουργού. Σύμφωνα με «Το Βήμα», η απόφαση αυτή είναι οριστική, ενώ με την εφαρμογή του νέου συστήματος για την εισαγωγή στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, το 2013, θα εξεταστεί ξανά και ο τρόπος συμπλήρωσης του μηχανογραφικού. Η πρόταση, που συνδέθηκε κυρίως με τη μείωση της διάρκειας των Γενικών Εξετάσεων, θα αποτελούσε το πρώτο «βήμα» για την εφαρμογή του νέου εξεταστικού συστήματος το 2013. Χαρακτηριστικά δε, δήλωνε ο υφυπουργός Παιδείας, κ. Ι. Πανάρετος, ότι οι διαδικασίες που ισχύουν, δυσχεραίνουν τον προγραμματισμό των οικογενειών την περίοδο του καλοκαιριού. Πουθενά, όμως, δεν άκουσα, ότι τα πρόσωπα που είναι υπεύθυνα για τη συναισθηματική ισορροπία μικρών και μεγάλων, ενδιαφέρονται για την παιδαγωγία του μαθητικού πληθυσμού και των οικογενειών τους. Έτσι για να «πείσουν» κι εμένα, τον παιδαγωγό, που ζω με τα παραμύθια της Εισηγητικής Έκθεσης του Ν.1566/85. Δυστυχώς, η πολιτική τους συμπεριφορά χαρακτηρίζεται, εδώ και πολλά χρόνια, από αδιαφορία και  αμετροέπεια, ασυνέπεια και ουσιαστική άγνοια των ειδικών εκπαιδευτικών καταστάσεων και παιδαγωγικών προβλημάτων. Χειραγωγούνται από τον φόβο του πολιτικού κόστους και αυτοσχεδιάζουν υπό πίεση. Παραδείγματα χαρακτηριστικά: οι καταλήψεις και οι εκδρομές που καλά κρατούν, και μάλιστα στην αλλοδαπή (αλίμονο) σε καιρό οικονομικής κρίσης.

 Το Friendster ιδρύθηκε το 2002 από τους Τζόναθαν Αμπράμ και Ρος ΜακΚϊνον και έγινε δημοφιλές το Μάρτιο του 2003. Μέχρι το Φθινόπωρο του 2003 είχε περίπου τρία εκατομμύρια χρήστες κι έχει εξασφαλίσει επενδύσεις αξίας εκατομμυρίων δολαρίων. Τον καιρό που ο Άμπραμς εμφανιζόταν στα εξώφυλλα των μεγαλύτερων περιοδικών τα MySpace, Bebo και Facebook δεν φαίνονταν πουθενά στον ορίζοντα. Ωστόσο μια σειρά από δυσλειτουργίες στο λογισμικό και αργή απόδοση οδήγησαν σε μεγάλη πτώση τον αριθμό των χρηστών της ιστοσελίδας, πράγμα που εκμεταλλεύτηκαν οι ανταγωνιστές της. Το Δεκέμβριο του 2009 όμως το Friendster εξαγοράστηκε από τη MOL Global. Η ασιατική εταιρεία ευελπιστεί να αυξήσει την επισκεψιμότητα της ιστοσελίδας παγκοσμίως. Το 90% της συνολικής επισκεψιμότητας της ιστοσελίδας προέρχεται από την Ασία, ενώ σε χώρες όπως η Μαλαισία και οι Φιλιππίνες η επισκεψιμότητά της είναι στο ίδιο επίπεδο με του Facebook. Η ιστοσελίδα ευελπιστεί ότι η προώθηση του νέου προϊόντες της θα αναζωπυρώσει την κερδοφορία της. Το Friendster Games θα βασιστεί στην τεράστια επιτυχία του Farmville του Facebook, παιχνίδι που επιτρέπει στους παίχτες να δημιουργήσουν μια φάρμα. Περισσότεροι από 50 εκατ. άνθρωποι παίζουν το παιχνίδι κάθε μήνα, αρκετοί εκ των οποίων δαπανούν πραγματικά χρήματα για να βελτιώσουν τις φάρμες τους. Σε αυτό το μοντέλο θα βασιστεί η MOL Global. «Αν με ρωτούσατε πριν από τρία χρόνια, αν το Farmville, θα γινόταν πολύ δημοφιλές, θα έλεγα ότι είστε τρελλοί», δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Ganesh Kumar Bangah στο BBC. Ο ίδιος εκτιμά ότι η βιομηχανία κοινωνικών παιχνιδιών θα αξίζει 5 δισ. μέχρι το 2012 και ευελπιστεί να λάβει το Friendster ένα μέρος από αυτά. «Απλά και μόνο επειδή το Friendster άρχισε πρώτο και έχασε μερίδιο της αγοράς από τους ανταγωνιστές δε σημαίνει ότι δεν μπορεί να ανασχεδιαστεί και να εξελιχθεί και να επιτύχει εκ νέου», εκτιμά ο ίδιος. Η ιστοσελίδα θα προσφέρει μια σειρά από παιχνίδια που θα παίζονται απ΄ευθείας στον browser, όπως και το Farmville. Μεταξύ των παιχνιδιών αυτών βρίσκονται τα Blow ‘Em up in Boomz και Lady Popular, παιχνίδι στο οποίο ο καθένας μπορεί να δημιουργήσει μαι κυρία και να επιμεληθεί της εμφάνισής της. Όλα τα παιχνίδια έχουν ασιατικό σχεδιασμό, με γραφικά εμπνευσμένα από ιαπωνικά κινούμενα σχέδια. Εκτός από τα παιχνίδια υπάρχει και μια προσπάθεια να δημιουργηθεί μια μουσική πλατφόρμα στην οποία ανεξάρτητοι καλλιτέχνες θα μοιράζονται και θα προωθούν τη δουλειά τους, κάτι σαν το MySpace.

Η Αξιολόγηση του μαθητή είναι η συστηματικά οργανωμένη και συνεχής διερεύνηση των δεξιοτήτων του μαθητή, η ανάπτυξη των οποίων προσδιορίζει τον βαθμό επίτευξης των στόχων του σχολικού προγράμματος. Επομένως η αξιολόγηση αποτελεί  οργανικό στοιχείο της διδακτικής πράξης. Η Μέτρηση στην εκπαίδευση είναι η απόδοση αριθμητικών τιμών στα αντικείμενα και στα πρόσωπα της εκπαίδευσης, έτσι ώστε οι σχέσεις που υπάρχουν μεταξύ των τιμών αυτών να αντιστοιχούν στις σχέσεις που υπάρχουν μεταξύ εκείνων των αντικειμένων ή προσώπων που υπόκεινται σε μέτρηση[1]. Η Αξιολόγηση και η μέτρηση είναι αλληλένδετες έννοιες αλλά όχι ταυτόσημες. Η μέτρηση προηγείται της αξιολόγησης ως τμήμα ενός συνόλου τεχνικών διερεύνησης του κατά πόσον και πώς επετεύχθησαν οι στόχοι του εκπαιδευτικού προγράμματος. Η Εκπαιδευτική Αξιολόγηση περιλαμβάνει  όχι μόνο τον έλεγχο της επίδοσης και των δεξιοτήτων του μαθητή αλλά και την αντικειμενική αξιολόγηση της λειτουργίας ολόκληρου του Εκπαιδευτικού Περιβάλλοντος. Είδη αξιολόγησης των γνώσεων του μαθητή: α) αρχική ή διαγνωστική, β) διαμορφωτική – σταδιακή (formative evaluation) και γ) τελική ή συνολική ή αθροιστική (summative evaluation)[2]. Εξεταστικές δοκιμασίες και μέθοδοι αξιολόγησης της επίδοσης του μαθητή: Ως προς τον τρόπο: γραπτές και προφορικές. Ως προς το χρονικό διάστημα επανάληψης: καθημερινές, διμηνιαίες, τριμηνιαίες, εξαμηνιαίες, ετήσιες. Ως προς τον σκοπό, που υπηρετούν: εισαγωγικές, προαγωγικές, επαναληπτικές, απολυτήριες. Ως προς την εμβέλεια σε διοικητικό επίπεδο: ενδοσχολικές, τοπικές, περιφερειακές, πανελλήνιες. Γραπτές δοκιμασίες αξιολόγησης: διαγνωστικές, ενδιάμεσες, τελικές: Η διαγνωστική δοκιμασία περιλαμβάνει ένα ή περισσότερα διαγνωστικά κριτήρια στην έναρξη του έτους αλλά και πριν την εφαρμογή νέων ενοτήτων του μαθήματος για να διαγνωσθεί εάν οι μαθητές έχουν τις προαπαιτούμενες γνώσεις για την κατανόησή τους. Οι ενδιάμεσες δοκιμασίες συμπληρώνουν την αξιολόγηση που προκύπτει από την προφορική εξέταση και τη συνολική εκτίμηση των γνωστικών δεξιοτήτων του μαθητή στο πλαίσιο του σχολείου. Είναι: α) ολιγόλεπτες, διάρκειας 10-15΄ που αναφέρονται στο μάθημα της  ημέρας, β) ωριαίες μετά από προειδοποίηση των μαθητών που καλύπτουν ευρύτερες ενότητες  του μαθήματος. Οι τελικές εξετάσεις γίνονται στο τέλος του διδακτικού έτους και αποσκοπούν στο να ελέγξουν την επίτευξη του συνόλου των διδακτικών στόχων που επιδιώχθηκαν κατά τη διάρκεια του αντίστοιχου σχολικού έτους. Εργασίες,  που ανατίθενται στον μαθητή για το σπίτι και άλλες που πραγματοποιούνται στο σχολείο με την μορφή ερωτήσεων, σχεδιάζονται με σκοπό να ασκηθούν η συνθετική, κριτική και δημιουργική ικανότητά του. Οι ερωτήσεις[3] είναι προφορικές και γραπτές. Οι γραπτές μπορούν να είναι: α) ανοικτές (ελεύθερης ανάπτυξης, σύντομης απάντησης) και β) κλειστές ή αντικειμενικού τύπου. 

[1] Βλ. H. Eysench, Encyclopedia of Psychology, Fontana, Cr. Britain, 1975, p. 639. [2] Βλ. B. S. Bloom, J.T. Hastings, G. Madaus, Handbook on Formative and Summative Evaluation of Student Learning, McGraw – Hill, N. York 1971. [3] Βλ. Η Αξιολόγηση των Μαθητών στο Λύκειο, Έκδοση Κ.Ε.Ε, ΥΠΕΠΘ, Αθήνα 1999.

Raffaello Sanzio, called Raphael, 'Esterházy Madonna', c.1507-08.

  Ευρωπαϊκά αριστουργήματα παρουσιάζονται στο Λονδίνο έως και 12 Δεκεμβρίου. Η έκθεση οργανώθηκε από την Royal Academy of Arts του Λονδίνου σε συνεργασία με το Μουσείο Καλών Τεχνών της Βουδαπέστης και με τη σύμπραξη της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης.  Περιλαμβάνει τις καλλιτεχνικές περιόδους από τον Leonardo έως και τον Schiele και εκθέτει περισσότερα από 200 έργα που αντιπροσωπεύουν με πληρότητα μια από τις καλύτερες συλλογές της κεντρικής Ευρώπης: πίνακες, σχέδια και γλυπτά από την πρώιμη Αναγέννηση έως τον εικοστό αιώνα των Λεονάρντο ντα Βίντσι, Ραφαήλ, Ελ Γκρέκο, Ρούμπενς, Γκόγια, Μανέ, Μονέ, Schiele, Γκωγκέν, Πικάσο.  Σύμφωνα με τους κριτικούς πολλά εξ αυτών δεν έχουν παρουσιαστεί έως τώρα στο στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτό ίσως δικαιολογεί και τον μεγάλο αριθμό των επισκεπτών. Ένα από τα κυριότερα σημεία της έκθεσης είναι η «Παναγία Βρεφοκρατούσα με τον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή» του 1508 μ.Χ, έργο του Ραφαήλ. Η παρουσιάση των έργων έχει οργανωθεί κατά χρονολογική σειρά και με θεματικές ενότητες που λαμβάνουν υπόψη τον πλούτο των συλλογών σε σχέση με τα θρησκευτικά έργα, τα μυθολογικά θέματα, τις προσωπογραφίες και τις τοπιογραφίες. Την έκθεση επιμελήθηκε ο Καθηγητής David Ekserdjian με την Joanna Norman από την Royal Academy  

Αθηναίος Οπλίτης κατά Πέρση τοξοφόρου

ΕΛΛΗΝΩΝΠΡΟΜΑΧΟΥΝΤΕΣΑΘΗΝΑΙΟΙΜΑΡΑΘΩΝΙ

ΧΡΥΣΟΦΟΡΩΝΜΗΔΩΝΕΣΤΟΡΕΣΑΝΔΥΝΑΜΙΝ

Η ωραιότερα φιλοτεχνημένη έκθεση στην Ελλάδα. Πολλά χρόνια είχαμε να απολαύσουμε μια έκθεση, τα εκθέματα της οποίας προβάλλουν πλην των πληροφοριών, τον επαγγελματισμό τη γνώση των συντελεστών τους. Στον επιβλητικό χώρο του Ζαππείου Μεγάρου φιλοξενείται η θεματική έκθεση του Σπύρου Μερκούρη με τίτλο «Δημοκρατία και Μάχη του Μαραθώνα». Στην έκθεση «Δημοκρατία και Μάχη του Μαραθώνα» ο Σπύρος Μερκούρης και οι συνεργάτες του παρουσιάζουν δύο πολιτισμούς, τον ελληνικό και τον περσικό, που αναμετρήθηκαν στη Μάχη του Μαραθώνα. Παραθέτουν τους λόγους της νίκης των Αθηναίων και εκθέτουν την εξέλιξη του ελληνικού πολιτισμού ύστερα από την επικράτηση του δημοκρατικού πολιτεύματος. Πρόσωπα, όπως ο Σόλων, ο Κλεισθένης, ο Αισχύλος, ο Σοφοκλής, ο Λυκούργος, ο Λεωνίδας, ο Παυσανίας και πολεμικές συγκρούσεις, όπως στον Μαραθώνα, στη Σαλαμίνα, στις Θερμοπύλες, η ναυμαχία κυριαρχούν στην έκθεση με εύληπτες επεξηγήσεις. Περιλαμβάνονται επίσης,  αντίγραφα αρχαίων αγαλμάτων, αγγείων και όπλων, χάρτες, οπτικοακουστικό υλικό και εκπληκτικά κουστούμια από παραστάσεις του Ελληνικού Εθνικού Θεάτρου, του Βασιλικού θεάτρου του Λονδίνου, των θεατρικών σκηνών της Ιταλίας κλπ. Από τις 11 π.μ. έως τις 8.00 μ.μ. και μόνο μέχρι την Κυριακή 31 Οκτωβρίου. Μην την χάσετε. Είσοδος ελεύθερη

Δείτε και άλλες δραστηριότητες για την επέτειο των 2.500 χρόνων εδώ.

Χάρτης της Κωνσταντινούπολης

«Ιχνηλατώντας την Κωνσταντινούπολη» στο Γκάζι
Τελευταίες ημέρες λειτουργίας της έκθεσης για την Κωνσταντινούπολη. Η δικαίωση των 101 Ελλήνων καλλιτεχνών, τόσο στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και στο Σισμανόγλειο Μέγαρο Κωνσταντινουπόλεως τον περασμένο Αύγουστο, όσο και στην «Τεχνόπολιν» του Δήμου Αθηναίων προκύπτει από τον αριθμό των επισκεπτών. Η εκδήλωση, υπενθυμίζουμε ότι είναι ανοιχτή στο κοινό, και τελεί υπό την αιγίδα του Ελληνικού Προξενείου της Ελλάδας στην Κωνσταντινούπολη, του Δήμου Αθηναίων, του Πολιτιστικού Οργανισμού Δήμου Αθηναίων, του Δήμου Πριγκιποννήσων και της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής της Unesco. Προλάβετε να δείτε την εκδήλωση,  έως 7 Νοεμβρίου 2010, κυρίως όσοι προτίθεστε να επισκεφθείτε την Πόλη κάποια στιγμή. Μη ξεχάσετε να γράψετε κάτι στο βιβλίο επισκεπτών και να αγοράσετε το κουτί με τα μπαχαρικά, που στο σκέπασμά του έχει το αντίγραφο πίνακα με θέμα την αγορά των μπαχαρικών. 

(Αίθουσες «Κωστής Παλαμάς» & «Άγγελος Σικελιανός», Πειραιώς 100, Γκάζι.- Ώρες λειτουργίας: 10.00-22.00. Είσοδος ελεύθερη ).

Τα χαρακτηριστικά[1] της αξιολόγησης ως διαδικασίας ελέγχου είναι: α) η εγκυρότητα (σημ: το αποτέλεσμα μιας εξεταστικής δοκιμασίας είναι έγκυρο, αν ελέγχει αυτό ακριβώς που ο δάσκαλος είχε την πρόθεση να ελέγξει). β) η αξιοπιστία (σημ: η διαδικασία θεωρείται αξιόπιστη, αν όσες φορές κι αν επαναληφθεί, κάτω από τις ίδιες συνθήκες, δίδει το ίδιο αποτέλεσμα). γ) η αντικειμενικότητα (σημ: η αξιολόγηση θεωρείται αντικειμενική, όταν δεν επηρεάζεται από παράγοντες άσχετους προς την αξία εκείνου που κρίνεται, που όμως μπορούν να επηρεάσουν τον κριτή, όπως: συμπάθεια ή αντιπάθεια προς τον κρινόμενο, υποκειμενική αντίληψη της ορθότητας μιας απαντήσεως, η ψυχική κατάσταση του κριτή συνεπεία σοβαρού γεγονότος κ.λ.π.).  δ) η διακριτότητα (σημ: η εξεταστική δοκιμασία πρέπει να έχει την σχεδιασμένη δυνατότητα να κατατάσσει τους μαθητές σε διαφορετική κατηγορία αξιολογήσεως, αναλόγως προς την αξία του καθενός. Η διακριτική ικανότητα μιας δοκιμασίας θεωρείται απαραίτητη σε εξετάσεις επιλογής και ιεραρχικής κατάταξης. Στην διαμορφωτική αξιολόγηση δεν είναι αναγκαία, διότι ο μαθητής εξετάζεται και συγκρίνεται με τον εαυτό του και με τους άλλους, όχι για να διακριθεί αλλά σε σχέση με τον επιδιωκόμενο μαθησιακό στόχο). ε) η πρακτικότητα και η οικονομία (σημ: η αξιολογική μέθοδος έχει πρακτικότητα όταν εφαρμόζεται εύκολα και από τις δύο πλευρές χωρίς λεπτομερείς εξηγήσεις και δεν απαιτούνται ακριβά και δυσεύρετα υλικά για την εφαρμογή της). Ο κοινωνικός και παιδαγωγικός ρόλος της αξιολόγησης της επίδοσης του μαθητή:  Η άσκηση των δεξιοτήτων των μαθητών, η ανάδειξη των ελλείψεών τους, η βελτίωση της επίδοσής τους μέσω της αναγνώρισης των ελλείψεων και της ανατροφοδότησής τους. Η άσκηση για αυτογνωσία του νέου πολίτη.

[1] Βλ. Κασσωτάκη, Μιχ., Η αξιολόγηση της επιδόσεως των μαθητών, εκδ. Γρηγόρης, Αθήνα 1998, σσ. 49-52.