Το ταξίδι μας ξεκίνησε  με παιχνίδια ενδυνάμωσης της ομάδας. Το νήμα της Φιλίας ήταν ένα από αυτά!

  

Κι επειδή δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να προσεγγίσεις μία έννοια από την ανάγνωση ενός καλού βιβλίου , διαβάσαμε τον “Σκαντζόχοιρο που ήθελε να τον αγκαλιάζουν” , το συζητήσαμε , το δραματοποιήσαμε και ακολούθησαν παιχνίδια συνεργασίας!

    

Αυτά τα δύο ζωάκια δυσκολεύονται να φτάσουν το φαγητό τους, θα βρουν άραγε τον τρόπο να το καταφέρουν;

 Κι όμως υπάρχει λύση, αρκεί να μείνει ο ένας πίσω για να μπορέσει να τεντώσει ο άλλος το σκοινί!

Πάλι υπάρχει πρόβλημα…πώς θα φάνε με τόσο μεγάλες κουτάλες;

Θα ταΐσουν ο ένας τον άλλο!!

Μπορούμε άραγε να πιάσουμε αυτές τις καραμέλες με τα κουτάλια μας; Φυσικά, βοηθώντας ο ένας τον άλλο!!

Το βιβλίο “Η Νεράιδα Ευγενία και τα ευγενικά της λογάκια”  στάθηκε αφορμή να σκεφτούμε τρόπους να κάνουμε φίλους και να παίξουμε ομαδικά μουσικοκινητικά παιχνίδια.

Διαβάζοντας το βιβλίο “Το Τικ και το Τακ” σκεφτήκαμε πως κάποιες φορές μπορεί να πούμε ή να κάνουμε πράγματα που πληγώνουν τους άλλους. Έτσι λοιπόν ζωγραφίσαμε κάτι που μας πληγώνει την καρδούλα.

Στη συνέχεια φτιάξαμε 2 χάρτινα ανθρωπάκια , ένα χαρούμενο κι ένα λυπημένο και σκεφτήκαμε λέξεις που μπορεί να στενοχωρήσουν ή να κάνουν κάποιον χαρούμενο! Το τραγούδι “Λέω πάντα τα λογάκια τα γλυκά” μας έγινε μια γλυκιά συνήθεια!

Με το παραμύθι ” Ένας σκίουρος μία μέρα…” σκεφτήκαμε ποιος είναι ο αγαπημένος μας φίλος και τον ζωγραφίσαμε!

 

Είναι σημαντικό να εκφράζεις την αγάπη σου για τους άλλους και να ξέρεις τα θετικά τους στοιχεία κι αυτό εμείς το ξέρουμε καλά!

Μόνο που κάποιες φορές γίνονται και παρεξηγήσεις, γι’ αυτό κι εμείς πηγαίνουμε πάντα στις “Καρέκλες των συναισθημάτων για να συζητήσουμε και να τις λύσουμε! 

Το απόσπασμα του βιβλίου “Του σκοινιού τα μανταλάκια ” που παρακολουθήσαμε στον υπολογιστή στάθηκε άλλη μία αφορμή για προβληματισμό σχετικά με τη φιλία και τη συνεργασία, αλλά και για παιχνίδι. Παίξαμε παιχνίδια με μανταλάκια τα οποία μας βοήθησαν στην καλλιέργεια της λεπτής κινητικότητας, της ταχύτητας, της συνεργασίας και στα μαθηματικά!!

Βέβαια για να γίνουν όλα αυτά χρειαζόμασταν χώρο, πως θα μετακινηθεί όμως το τραπέζι;;Μόνο αν το κάνουμε όλοι μαζί…και τα καταφέραμε!!!

Αφού λοιπόν καταλάβαμε πως μαζί μπορούμε να καταφέρουμε πολλά, τα ζωγραφίσαμε κιόλας!

Επειδή λοιπόν 2 άνθρωποι μπορούν να καταφέρουν περισσότερα απ’ ότι ένας, μάθαμε και το αριθμό αυτό!

Και κάπως έτσι ξεκινήσαμε να λειτουργούμε σαν μία ομάδα. Όμως για να λειτουργήσει καλύτερα μία ομάδα χρειάζεται κανόνες, τους οποίους φτιάξαμε. Ετοιμάσαμε το συμβόλαιο της τάξης μας το οποίο όλοι υπογράψαμε!

Μάθαμε να χαρίζουμε στον εαυτό μας και στους άλλους κάτι θετικό!

Συνεχίσαμε φτιάχνοντας την αλυσίδα της τάξης μας,, κολλώντας επάνω τους κανόνες της ομάδας μας, κάτι που μας έδεσε ακόμη πιο πολύ!

  

Στην πορεία αυτής της διαδρομής διαπιστώσαμε πως δεν είμαστε όλοι ίδιοι, πως έχουμε πολλές διαφορές και έτσι διατυπώσαμε τις αρχικές μας ιδέες για την έννοια της διαφορετικότητας. Παρατηρήσαμε διαφορές στη φύση, στα ζώα, αλλά και στους ανθρώπους.

Παίξαμε παιχνίδια με φωτογραφίες ανθρώπων που μας βοήθησαν να καταλάβουμε πως αν και έχουμε πολλές διαφορές , έχουμε κοινά συναισθήματα.