Η διατροφή δεν επηρεάζει μόνο το σώμα, προσθέτοντας ή αφαιρώντας κιλά, αλλά και τον εγκέφαλο, επιδρώντας άμεσα στη γνωσιακή ικανότητα, τη μνήμη και το συναίσθημα.
Σύμφωνα με έρευνα που έκανε ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιου του Χάρβαρντ, Άλαν Λόγκαν και επιστήμονες ειδικοί στη διατροφική νευροεπιστήμη, τόσο η υγιεινή διατροφή όσο και η ανθυγιεινή επηρεάζουν με συγκεκριμένους τρόπους τις λειτουργίες του εγκεφάλου που σχετίζονται με τη μνήμη, τη διάθεση και τη δυνατότητα συγκέντρωσης.
Για να λειτουργεί καθημερινά ο εγκέφαλος καταναλώνει περίπου το 20% των θερμίδων.
Για να λειτουργήσει σωστά, όμως, χρειάζεται ένα σωστό ισοζύγιο από όλα τα θρεπτικά συστατικά.

Οι τροφές του εγκεφάλου
Έτσι, σύμφωνα με τους ειδικούς από το Χάρβαρντ, για να είναι κάποιος περισσότερο συγκεντρωμένος, ώστε οι πληροφορίες να μεταφέρονται με «άνεση» μεταξύ των κυττάρων του εγκεφάλου, χρειάζεται να λαμβάνει θερμίδες ανά τακτά χρονικά διαστήματα μέσα στην ημέρα.
Σημαντική για την καλή λειτουργία των νευρικών ινών είναι η πρόσληψη ωμέγα-3 λιπαρών οξέων, που βρίσκονται άφθονα στα ψάρια. Μάλιστα, σύμφωνα με μελέτες, τα ωμέγα-3 βοηθούν στη δημιουργία και τη σωστή συντήρηση της μυελίνης, ουσίας που επικαλύπτει και προφυλάσσει τα νεύρα.
Για τη βελτίωση της διάθεσης σημαντικό ρόλο παίζουν οι νευροδιαβιβαστές, όπως είναι η ντοπαμίνη και η σερετονίνη.
Οι τροφές πλούσιες σε ζάχαρη και λίπη προκαλούν ταχεία έκκριση ντοπαμίνης, με αποτέλεσμα η διάθεση να ανεβαίνει κατακόρυφα, αλλά και να πέφτει εξίσου απότομα.
Έτσι, για τη διάθεση οι ειδικοί προτείνουν διατροφή πλούσια σε πρωτεΐνες, η οποία αυξάνει τα επίπεδα της ντοπαμίνης με σταθερό ρυθμό.
Επιπλέον, την έκκριση σεροτονίνης βοηθά το αμινοξύ «τρυπτοφάνη».
Γαλακτοκομικά προϊόντα, πουλερικά αλλά και μπανάνα και ξηροί καρποί περιέχουν τρυπτοφάνη, ωστόσο, είναι ταυτοχρόνως καλές πηγές και άλλων αμινοξέων, όπως η τυροσίνη που είναι πρόδρομες ουσίες άλλων ορμονών όπως η αδρεναλίνη, με αποτέλεσμα να δυσχεραίνουν τον ύπνο, γι’ αυτό δεν θα πρέπει να καταναλώνουμε εάν θέλουμε να κοιμηθούμε.
ΤΑ ΝΕΑ

Τα οφέλη της Μεσογειακής Διατροφής (δείτε το video)

Το μητρικό γάλα είναι πάντα διαθέσιμο, εύχρηστο αποστειρωμένο και σε ιδανική θερμοκρασία, έτσι ο θηλασμός κάνει τη ζωή της μητέρας πιο εύκολη. Συντομεύει τα νυχτερινά ξυπνήματα και συμφέρει στην εποχή της οικονομικής κρίσης, μιας και εκτιμάται ότι το γάλα σε σκόνη θα στοιχίσει, ετησίως, στην οικογένεια τουλάχιστον 2.500 ευρώ.

Τα παραπάνω επισήμανε η πιστοποιημένη σύμβουλος γαλουχίας, βοηθός μητρότητας και σύμβουλος θηλασμού του Διεθνούς Συνδέσμου Θηλασμού, Κατερίνα Μιχαηλίδου, με αφορμή την ομιλία της στο 10ο Συμπόσιο Παιδιατρικής Γαστρεντερολογίας, που διοργανώνει το Σάββατο, στην Αίθουσα Τελετών του ΑΠΘ, η Ελληνική Εταιρεία Παιδιατρικής Γαστρεντερολογίας Ηπατολογίας και Διατροφής σε συνεργασία με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Η κ. Μιχαηλίδου καταρρίπτει στην εισήγηση που έχει ως θέμα “Τεχνικές θηλασμού-Μύθοι και πραγματικότητα” μύθους που επικρατούν γύρω από τον μητρικό θηλασμό και δημιουργούν προσκόμματα στην εδραίωση της γαλουχίας. Στην Ελλάδα, το 75 με 80% των γυναικών ξεκινάν να θηλάζουν, ωστόσο στη συνέχεια το ποσοστό αυτό πέφτει γύρω στο 4 με 8%.

Όπως επισημαίνει, δεν ισχύει ότι οι συχνοί θηλασμοί οδηγούν σε φτωχή παραγωγή γάλακτος, αδύναμο αντανακλαστικό έκκρισης του γάλακτος και ανεπιτυχή θηλασμό. Αντίθετα, για να εδραιωθεί η γαλουχία χρειάζεται συχνή διέγερση του στήθους, που λειτουργεί με τους νόμους της προσφοράς και της ζήτησης.

Παράλληλα, τονίζει ότι το νεογέννητο θηλάζει περίπου 12 φορές το 24ωρο. Η σίτιση κάθε τρεις με τέσσερις ώρες ισχύει για τα μωρά που τρέφονται με γάλα σε σκόνη, ενώ αν εφαρμοστεί σε μωρά που θηλάζουν οδηγεί σε μείωση της παραγωγής.

Επιπλέον, η κ. Μιχαηλίδου τονίζει ότι τον πρώτο καιρό, που θεωρείται περίοδος εκμάθησης του θηλασμού, το μωρό μπορεί να κάθεται αρκετή ώρα στο στήθος. Μετά τις 6 έως 9 εβδομάδες, οπότε και εδραιώνεται η γαλουχία, ο χρόνος μειώνεται.

Ανέφερε, επιπλέον, ότι η σύγχυση θηλών είναι υπαρκτό πρόβλημα και στην περίπτωση που το μωρό πρέπει να τραφεί και με μπιμπερό, η μητέρα χρειάζεται κατάλληλη υποστήριξη για να αποφευχθεί.

Η κ. Μιχαηλίδου υπογραμμίζει ότι δεν πρέπει να μπαίνουν περιορισμοί σε ένα φυσικό πράγμα, όπως ο μητρικός θηλασμός, ούτε να κρίνεται με βάση όσα ισχύουν για την σίτιση με μπιμπερό. Οι γυναίκες είναι ανάγκη να ενημερώνονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, να αναζητούν τεκμηριωμένες πληροφορίες από ειδικούς και από φορείς όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και η UNICEF.

ΠΗΓΗ: Πρώτο Θέμα

Mια θέση στον κατάλογο της UNESCO για την Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά της Ανθρωπότητας κατέχει πλέον η μεσογειακή διατροφή.

Η πρόταση, να συμπεριληφθεί η μεσογειακή διατροφή στο σχετικό κατάλογο της UNESCO είχε κατατεθεί κατόπιν πρωτοβουλίας της Ελλάδας, από κοινού με τις κυβερνήσεις της Ισπανίας, της Ιταλίας και του Μαρόκου.

Διακυβερνητική επιτροπή της UNESCO, που συνεδρίασε τον Νοεμβριο, στο Ναϊρόμπι της Κένυας, αποφάσισε 46 νέες καταχωρήσεις στον κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας, μεταξύ των οποίων το φλαμένκο, οι ανθρώπινες πυραμίδες της Καταλονίας (τα λεγόμενα “Καστέλς”), η γαλλική κουζίνα, η Όπερα του Πεκίνου κ.ά.

Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση στην ιστοσελίδα της UNESCO, η μεσογειακή διατροφή απαρτίζεται από ένα σύνολο πρακτικών και παραδόσεων, γνώσης και δεξιοτήτων, που ξεκινούν από το χωράφι και καταλήγουν στο … τραπέζι.

Η μεσογειακή διατροφή -σημειώνεται- αφορά τη σοδειά, τη συγκομιδή, το ψάρεμα, τον τρόπο διατήρησης των τροφίμων, την επεξεργασία τους, την προετοιμασία και ιδιαίτερα τον τρόπο κατανάλωσής τους.

Η μεσογειακή διατροφή χαρακτηρίζεται από ένα διατροφικό μοντέλο, που παρέμεινε σταθερό στο χωροχρόνο και αποτελείται κυρίως από ελαιόλαδο, δημητριακά, φρέσκα ή ξερά φρούτα και λαχανικά, μέτριες ποσότητες ψαριού, κρέατος και γαλακτοκομικών, πολλά αρτύματα και καρυκεύματα, συνοδευόμενα ενίοτε από κρασί, με σεβασμό πάντα στις παραδόσεις της εκάστοτε κοινότητας.

Ωστόσο -επισημαίνεται στη σχετική ανακοίνωση- η μεσογειακή δίαιτα δεν αφορά μόνο το φαγητό. Προωθεί τις κοινωνικές σχέσεις, αφού τα γεύματα που ετοιμάζονται, με τη συμμετοχή πολλών ατόμων συνήθως, αποτελούν το θεμέλιο λίθο εορταστικών εκδηλώσεων και διαφόρων εθίμων και παραδόσεων.

Το σύστημα της μεσογειακής διατροφής έχει βαθιά τις ρίζες του στο σεβασμό της βιοποικιλότητας, ενώ ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στο ρόλο της γυναίκας για τη μετάδοση της γνώσης και πρακτικής σε ό,τι αφορά τον τρόπο αυτό διατροφής, από γενιά σε γενιά.

Γλυκό του κουταλιού (μανταρίνι)

Υλικά:

1 κιλό κλιμεντίνες (διαλέγουμε μανταρίνια μικρά και με σκληρή σάρκα)

1,5 κιλό ζάχαρη άσπρη

5 ποτήρια νερό

αμύγδαλα ωμά λευκά

0,5 κιλό γλυκόζη

2 κ. σ. χυμό λεμονιού

Ξύλο κανέλας

• Θα χρειαστούμε επίσης: καλαμάκι από σουβλάκι, βάζα για την αποθήκευση

Εκτέλεση:

Σε κατσαρόλα με νερό που βράζει, ζεματίζουμε για 3΄ τα καλά πλυμένα μανταρίνια και πετάμε το νερό. Τρυπάμε με ένα καλαμάκι από σουβλάκι τα φρούτα από το κοτσάνι και έως την άλλη άκρη, με σκοπό να δημιουργήσουμε μια δίοδο για την ανταλλαγή των ουσιών (χυμός φρούτου-σιρόπι). Επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία του ζεματίσματος άλλες 2 φορές. Βράζουμε το νερό με τη ζάχαρη για 10΄. Προσθέτουμε στο σιρόπι τα μανταρίνια ελαφρά στραγγισμένα και το ξύλο κανέλας και βράζουμε για 15΄. Αφού προσθέσουμε τα αμύγδαλα, αφήνουμε για ένα 24ωρο στη σκεπασμένη κατσαρόλα. Την επομένη μέρα, βράζουμε με τη γλυκόζη μέχρι να δέσει το σιρόπι προσθέτοντας και το χυμό λεμονιού. Γεμίζουμε τα καθαρά και στεγνά βάζα με το γλυκό, κλείνουμε καλά τα καπάκια και τοποθετούμε ανάποδα (με το καπάκι προς τα κάτω). Μόλις κρυώσουν είναι έτοιμα προς κατανάλωση. Καλή σας όρεξη…

Το γλυκό στη διατροφή μας (δείτε την παρουσίαση)

Τρόφιμα light (δείτε την παρουσίαση)

Λικέρ από ρόδια

Υλικά:

Σπόρια από ρόδια

Ζάχαρη σε ίσο όγκο

Ξύλο κανέλας

Μερικά σπυριά γαρίφαλο

Τσίπουρο χωρίς γλυκάνισο ή καθαρό οινόπνευμα

Λίγη γρεναδίνη (προαιρετικά)

Εκτέλεση:

Καθαρίζουμε τα ρόδια, παίρνοντας μόνο τα σπόρια και τα τοποθετούμε σε γυάλινο βάζο που κλείνει καλά μαζί με τη ζάχαρη, το ξύλο κανέλας και τα γαρίφαλα. Αφήνουμε για τουλάχιστον 30 ημέρες, φροντίζοντας καθημερινά να αναδεύουμε το μείγμα. Όταν τα ρόδια λιώσουν και βγει ο χυμός τους, το μίγμα θα γίνει ρευστό. Στο σημείο αυτό, το περνάμε από ένα σουρωτήρι, όπου έχουμε τοποθετήσει και ένα τούλι, με σκοπό να πάρουμε μόνο τον χυμό των ροδιών και τη διαλυμένη ζάχαρη. Αναμιγνύουμε τον χυμό με το τσίπουρο και εάν θέλουμε προσθέτουμε και λίγη γρεναδίνη. Γεμίζουμε καθαρές γυάλινες φιάλες με το έτοιμο ποτό και … στην υγειά σας.