ΑΡΧΑΙΩΝ ΓΝΩΜΕΣ

Κανείς ποτέ δεν ευτύχησε κάνοντας αδικίες, στο δίκαιο βρίσκεται η σωτηρία
οὐδείς ποτ᾿ εὐτύχησεν ἔκδικος γεγώς, ἐν τῷ δικαίῳ δ᾿ ἐλπίδες σωτηρίας

Όταν κάποιος σέβεται τους νόμους, τότε σώζει τις πόλεις από την καταστροφή
τό γάρ τοι συνέχον ἀνθρώπων πόλεις τοῦτ᾿ ἐσθ᾿, ὅταν τίς τούς νόμους σῴζῃ καλῶς

Η ανθρώπινη φύση που έχει την τάση να αδικεί κάνει αδικίες ακόμη κι όταν ισχύουν οι νόμοι
ἡ ἀνθρωπεία φύσις, εἰωθυῖα καί παρά τούς νόμους ἀδικεῖν

Όσοι οδηγούν κάποιους στην παρανομία, παρανομούν περισσότερο απ᾿ αυτούς που τους ακολουθούν
οἱ γάρ ἄγοντες παρανομοῦσι μᾶλλον τῶν ἑπομένων

Με λίγα λόγια, είναι αδύνατο -και όποιος πιστεύει το αντίθετο είναι πολύ ανόητος – η ανθρώπινη φύση, όταν κυριαρχείται από το πάθος να κάνει κάτι, να συγκρατηθεί λόγω της αυστηρότητας των νόμων ή κάποιο άλλο φόβο
ἁπλῶς τε ἀδύνατον καί πολλῆς εὐηθίας, ὅστις οἴεται τῆς ἀνθρωπείας φύσεως ὁρμωμένης προθύμως τι πρᾶξαι ἀποτροπήν τινα ἔχειν ἤ νόμων ἰσχύι ἤ ἄλλῳ τῳ δεινῷ

τη συγγνώμη την αξίζει μόνο αυτό που γίνεται ακούσια
ξύγγνωμον δ᾿ ἐστί τό ἀκούσιον

Ισχυρότερη είναι η πόλη που έχει χειρότερους νόμους, αλλά απαραβίαστους, απ΄ αυτή που έχει καλούς νόμους, αλλά χωρίς κύρος
χείροσι νόμοις ἀκινήτοις χρωμένη πόλις κρείσσων ἐστίν ἤ καλῶς ἔχουσιν ἀκύροις

Αλίμονο· πόσο ξιπάζονται οι κακοί όταν τους βοηθά η τύχη, πιστεύοντας αλλαζονικά πως θα ευτυχούν για πάντα
φεῦ φεῦ· κακοῖσιν ὡς ὅταν δαίμων διδῷ καλῶς, ὑβρίζουσ’ ὡς ἀεί πράξοντες εὖ

Δεν είναι δυνατό να υπάρχει ευτυχία στους ανθρώπους μέχρι το τέλος της ζωής τους
τῶν γάρ ἐν βροτοῖς οὐκ ἐστιν οὐδέν διά τέλους εὐδαιμονοῦν

Γιατί είπε κάποιος πως οι συμφορές είναι στους θνητούς περισσότερες από τις ευτυχίες· εγώ, όμως, έχω αντίθετη γνώμη, περισσότερες είναι οι χαρές από τις λύπες στους ανθρώπους· αλλιώς, θα ήμαστε όλοι αφανισμένοι.
ἔλεξε γάρ τίς ὡς τά χείρονα πλείω βροτοῖσιν ἐστι τῶν ἀμεινόνων· ἐγώ δέ τούτοις ἀντίαν γνώμην ἔχω, πλείω τά χρηστά τῶν κακῶν εἶναι βροτοῖς· εἰ μή γάρ ἦν τόδ’ οὐκ ἄν ἦμεν ἐν φάει

Όταν κάποιοι είναι ευτυχισμένοι πρέπει να φοβούνται τη δυστυχία
τά τ’ οἰκτρά τούς μή δυστυχεῖς δεδοικέναι

Γιατί τα πάντα από τη φύση τους έχουν ακμή και παρακμή
πάντα γάρ πέφυκε καί ἐλασσοῦσθαι

ΠΡ. Ώστε για το χρήμα πολεμάμε;
ΛΥ. Για όλα τα κακά η αιτία είναι εκείνο
ΠΡ. Διά τἀργύριον πολεμοῦμεν γάρ;
ΛΥ. Καί τἄλλα γε πάντ’ ἐκυκήθη

“Σοφός θεωρείται εκείνος που μπορεί να λέει πολλά και ωραία με λίγα λόγια”
” σοφοῦ πρός ἀνδρός, ὅστις ἐν βραχεῖ πολλούς καλῶς οἷός τε συντέμνειν λόγους “

Όσα, όμως, δεν τα έχουμε αποκτήσει, αυτά ήδη η μίμηση τα βρίσκει
Ἅ δ’ οὐ κεκτήμεθα, μίμησις ἤδη ταῦτα συνθηρεύεται