ΑΡΧΑΙΩΝ ΓΝΩΜΕΣ

Τι είναι θεός τι μη θεός και τι ανάμεσά τους; Ποιος από τους ανθρώπους θα πει πως το βρήκε μελετώντας τα πάντα για μεγάλο χρονικό διάστημα, αφού το βλέπει , εδώ κι εκεί οι γνώμες των θεών πηδούν, και πάλι αντίθετα γυρνάνε αλόγιστα κι ανέλπιστα;
…στους ανθρώπους τίποτα δεν είναι σίγουρο· στα λόγια των θεών βρήκα την αλήθεια
ὅ,τι θεός ἤ μή θεός ἤ τό μέσον, τίς φησ᾿ ἐρευνήσας βροτῶν μακροτάτου πέρας εὑρεῖν ὅς τά θεῶν ἐσορᾶ δεῦρο καί αὖθις ἐκεῖσε καί πάλιν ἀντιλόγοις πηδῶντ᾿ ἀνελπίστοις τύχαις;….
οὐδ᾿ ἔχω τί τό σαφές ἔτι ποτ᾿ ἐν βροτοῖς· τό τῶν θεῶν ἔπος ἀλαθές ηὗρον

Ο κόσμος δεν κοιτάζει ποιος φταίει, γνωρίζει μόνο το γεγονός (εκείνο που ᾿χει γίνει)
ὁ γάρ έξωθεν οὐ τόν αἴτιον ὅστις πότ᾿ ἐστιν οἶδεν, αλλά τό γεγονός

Ευτυχία σημαίνει ελευθερία και ελευθερία σημαίνει αντρεία
εὔδαιμον τό ἐλεύθερον, τό δ᾿ ἐλεύθερον τό εὔψυχον

Και (το πολίτευμα αυτό) ονομάζεται δημοκρατία, γιατί δεν διοικούν οι λίγοι, αλλά οι περισσότεροι
καί ὄνομα μέν διά τό μή ἐς ὀλίγους ἀλλ᾿ ἐς πλείονας οἰκεῖν δημοκρατία κέκληται

Πιστεύω πως ο γάμος γίνεται στέρεος, αν κάποιος τον κάνει οδηγημένος από έρωτα
ἔγωγε γιγνώσκων ὅτι νέωι γάμος βέβαιος οὗτος γίνεται ἐάν δι ᾿ ἔρωτα τοῦτο συμπεισθῆι ποιεῖν

Αλλά δεν είναι εύκολο πάντοτε ο ερωτευμένος να γνωρίζει τι τον συμφέρει
ἀλλ᾿ οὐ ῥάιδιον ἐρῶντα συνιδεῖν ἔστι τι ποτε συμφέρει

Δε γνωρίζω κανένα άνθρωπο δίκαιο που για όλα τα θέματα ρητορεύει ωραία
ἄνδρα δ᾿ οὐδέν᾿ οἶδ᾿ ἐγώ δίκαιον ὅστις ἐξ ἅπαντος εὖ λέγει

Οι φαύλοι, ενώ μπροστά στους σοφούς στέκονται αμήχανοι, μπροστά στον όχλο λύνεται η γλώσσα τους
οἱ γάρ ἐν σοφοῖς φαῦλοι παρ᾿ ὄχλῳ μουσικώτεροι λέγειν

Τα ωραία λόγια καταστρέφουν ολόκληρες και καλά κυβερνημένες πόλεις και σπίτια. Δεν πρέπει, λοιπόν, να λέμε λόγια ευχάριστα στ᾿ αυτιά, αλλά αυτά τα λόγια που φέρνουν τιμή σε κάποιον
τοῦτ᾿ ἔσθ᾿ ὅ θνητῶν εὖ πόλεις οἰκουμένας δόμους τ᾿ ἀπόλλυσ᾿, οἱ καλοί λίαν λόγοι. οὐ γάρ τά τοῖσιν ὠσί τερπνά χρή λέγειν, ἀλλ᾿ ἐξ᾿ ὅτου τίς εὐκλεής γενήσεται

ΥΠ. Τους γλυκομίλητους τους αγαπούνε;
ΙΠ. Πάρα πολύ, κι έχουν κέρδος με λίγο κόπο
ΥΠ. ἐν δέ εὐπροσηγόροισιν ἔστι τις χάρις;
ΙΠ. πλείστη γε, καί κέρδος γε σύν μόχθῳ βραχεῖ

Οι ισχυροί δύσκολα αντέχουν τα σωστά λόγια, όταν προέρχονται από αδύναμους
οἱ γάρ πνέοντες μεγάλα τούς κρείσσους λόγους πικρῶς φέρουσι τῶν ἐλασσόνων ὕπο

Είναι φοβερό η καρβουνόσκονη από τη φύση της να μοιάζει με τον ψυχισμό των ανθρώπων, που χτυπούν και φωνάζουν και δε θέλουν ν᾿ ακούσουν κάτι σωστό
δεινόν γάρ οὕτως ὀμφακίαν πεφυκέναι τόν θυμόν ἀνδρῶν ὥστε βάλλειν καί βοᾶν ἐθέλειν τ᾿ ἀκοῦσαι μηδέν ἴσον ἴσῳ φέρον

Αν το σοφό και το ωραίο ήταν το ίδιο για όλους, δε θα υπήρχαν στους ανθρώπους έριδες
εἰ πᾶσι ταὐτόν καλόν ἔφυ σοφόν, οὐκ ἦν ἄν ἀμφίλεκτος ἀνθρώποις ἔρις

Η βιασύνη δεν οδηγεί στο δίκαιο, ενώ φτάνεις πιο εύκολα στη σοφία μιλώντας αργά
οὔτοι τό ταχύ τήν δίκην ἔχει, βραδεῖς δέ μῦθοι πλεῖστον, ἀνύουσιν σοφόν

Και τα βάσανα των ανθρώπων κάποτε κουράζονται κι οι άνεμοι δε φυσούν για πάντα δυνατά
κάμνουσι γάρ τοι καί βροτῶν οἱ συμφοραί καί πνεύματ᾿ ἀνέμων οὐκ ἀεί ῥώμην ἔχει