ΑΡΧΑΙΩΝ ΓΝΩΜΕΣ

Εσύ που είσαι νοικοκύρης στο σπίτι σου, κοίτα καλά παντού και να προσέχεις
σύ δ᾿ ὁ σταθμοῦχος εὖ κατιλλώψας ἄθρει

Γιατί η πραγματική ντροπή-συστολή είναι η πιο μεγάλη αρετή της νύφης
αἰδώς γάρ καθαρά και νυμφοκόμος μέγ᾿ ἀρίστα

Όταν είσαι μακριά, οι φίλοι σε φθονούν και σε κακολογούν
φίλοισιν ἐν μάκεσι πίστις φθονερά γενέσθαι δόξα τ᾿ ἀεικής

Σιωπώντας [πάντα] εκεί που πρέπει και μιλώντας σωστά και όπως ταιριάζει
σιγῶν θ᾿ ὅπου δεῖ καί λέγων τά καίρια

Γιατί η σιωπή είναι μεγάλο κέρδος για τους ανθρώπους
πολλοῖς γάρ ἐστι κέρδος ἡ σιγή βροτῶν

Γιατί τι καλό υπάρχει στη ζωή που έχει μόνο λύπες;
τί γάρ καλόν ζῆν βίοτον ὅς λύπας φέρει;

Γιατί είναι απλά τα λόγια της αλήθειας
ἁπλά γάρ ἐστι τῆς ἀληθείας ἔπη

Ο Θάνατος είναι ο μόνος από τους θεούς που δεν αγαπά τα δώρα· δεν θα σε ωφελήσουν, λοιπόν, ούτε οι θυσίες ούτε οι σπονδές προς αυτόν
μόνος θεῶν γάρ θάνατος οὐ δώρων ἐρᾷ· οὐδ᾿ ἄν τι θύων οὐδ᾿ ἐπισπένδων ἄνοις

Μάθε στ᾿ ανθρώπινα να μη δείχνεις πολύ σεβασμό
γίγνωσκε τἀνθρώπεια μή σέβειν ἄγαν

Ο θεός βάζει στον άνθρωπο την αιτία, όταν θέλει συθέμελα να ξεκληρίσει ένα σπίτι· όταν, όμως, είσαι θνητός, πρέπει να φροντίζεις την ευτυχία που σου έδωσαν οι θεοί και να μην περηφανεύεσαι. Γιατί όσοι είναι ευτυχισμένοι ποτέ δε σκέφτονται πως μ᾿ ένα τους λάθος θα χάσουν την ευτυχία τους
θεός μέν αἰτίαν φύει βροτοῖς, ὅταν κακῶσαι δῶμα παμπήδην θέλῃ· ὅμως δε θνητόν ὄντα χρή τῶν ἐκ θεῶν καιρόν περιστέλλοντα μή θρασυστομεῖν. ἀλλ᾿ οἱ γάρ εὖ πράσσοντες οὔ ποτ᾿ ἤλπισαν σφαλέντες ἐκχεῖν ἥν ἔχουσ᾿ εὐπραξίαν

Ο άνθρωπος που τον χτύπησαν πολλές δυσκολίες δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια σκιά
βροτός κακωθείς οὐδέν ἀλλ᾿ εἰ μή σκιά

Και των ανθρώπων ο φονιάς, ο φθόνος, εξοργισμένος από την αλαζονεία τους, ψηλά θ᾿ αφήσει τους θεούς και θά ᾿ρθει
ἐναροκτάντας δε φθόν{ος } κοτος ὑψοῦ τέλος ἀθανάτων ἀπολείψει

Το να μην είσαι κοντά στους δικούς σου δεν τους δίνει καμία χαρά
τό μή παρόν τε τέρψιν οὐκ ἔχει φίλοις

Από την κοπιαστική και αισχρή ζωή, καλύτερος ο θάνατος
βίον πονηροῦ θάνατος εὐκλέεστερος

Ο αγώνας δε θέλει άντρες δειλούς
ἀγών γάρ ἄνδρας οὐ μένει λελειμμένους