ΑΡΧΑΙΩΝ ΓΝΩΜΕΣ

ἄνδρας ἐς ἀναγκαίην ἀπειληθέντας νενικημένους ἀναμάχεσθαί τε καί ἀναλαμβάνειν τήν προτέρην κακότητα
οι άνθρωποι που χάνουν και απελπίζονται, πολλές φορές περνούν στην αντεπίθεση και επανορθώνουν για την προηγούμενη αποτυχία τους

όταν κάποιος καταστρώνει τα σχέδιά του με βάση τη λογική, συνήθως πετυχαίνει το στόχο του
οἰκότα μέν νυν βουλευομένοισι ἀνθρώποισι ὡς τό ἐπίπαν ἐθέλει γίνεσθαι

αυτοί που αργούν να ξεκινήσουν δεν κερδίζουν κανένα έπαθλο
οἱ δέ γε ἐγκαταλειπόμενοι οὐ στεφανοῦνται

γιατί η εσωτερική διχόνοια-ο εμφύλιος πόλεμος είναι τόσο χειρότερος από τον πόλεμο ενωμένων δυνάμεων για τη διαφύλαξη της ειρήνης όσο είναι χειρότερος ο πόλεμος από την ειρήνη
στάσις γάρ ἔμφυλος πολέμου ὁμοφρονέοντος τοσούτῳ κάκιόν ἐστι ὅσῳ πόλεμος εἰρήνης

Φαίνεται πως πάντοτε υπάρχει κάποιο προειδοποιητικό σημάδι, όταν πλησιάζει η καταστροφή μιας πόλης ή ενός λαού
Φιλέει δέ κως προσημαίνειν , εὖτ᾿ ἄν μέλλῃ μεγάλα κακά ἤ πόλει ἤ ἔσεσθαι

Τον Αθηναίο Αισχύλο του Ευφορίωνα που πέθανε στη Γέλα την πολύκαρπη, σκεπάζει αυτός ο τάφος· για την παλικαριά του έχει να λέει το άλσος του Μαραθώνα, αλλά και ο Μήδος ο μακρυμάλλης που καλά τη γνώρισε
Αἰσχύλον Εὐφορίωνος Ἀθηναῖον τόδε κεύθει μνῆμα καταφθίμενον πυροφόροιο Γέλας· ἀλκήν δ᾿ εὐδόκιμον Μαραθώνιον ἄλσος ἄν εἴποι καί βαθυχαιτήεις Μῆδος ἐπιστάμενος

δεν υπάρχει χειρότερο κακό που να δαγκώνει την ψυχή του ελεύθερου ανθρώπου όπως η ατιμία
οὐκ ἦν ἄρ᾿ οὐδέν πῆμ᾿ ἐλευθέραν δάκνον ψυχήν ὁμοίως ἀνδρός ὡς ἀτιμία

τίποτα δεν ξεχνώ από τις συμβουλές σου, αλλά η φύση μου μ᾿ αναγκάζει να έχω γνώμη
λέληθεν οὐδέν τῶνδέ μ᾿ ὧν σύ νουθετεῖς· γνώμην δ᾿ ἔχοντα μ᾿ ἡ φύσις βιάζεται

στο μάταιο θυμό τα λόγια είναι αιτία
ὀργῆς ματαίας εἰσίν αἴτιοι λόγοι

δεν πρέπει να παραφέρεσαι -να ᾿χεις παράφορους τρόπους
οὐ χρή πόδωκη τον τρόπον λίαν φορεῖν

αόρατη και βουβή σε βλέπει η Δίκη, όταν κοιμάσαι και όταν βαδίζεις και όταν κάθεσαι· σ᾿ ακολουθεί παντού και πριν και τώρα
ὁρᾷ Δίκη σ᾿ ἄναυδος οὐ ὁρωμένη εὔδοντα καί στείχοντα καί καθήμενον· ἑξῆς δ᾿ ὀπαδεῖ δόχμιον, ἄλλοθ᾿ ὕστερον

όταν απ᾿ το θεό φυσά δυνατός άνεμος, πρέπει να υπομένεις τα βάσανα χωρίς οδυρμούς και κλάματα
θεόθεν δέ πνέοντ᾿ οὖρον ἀνάγκη πλῆναι καμάτοις ἀνοδύρτοις

είναι ντροπή μια μύγα με σθένος να περπατάει πάνω στα ανθρώπινα σώματα, για να χορτάσει αίμα, και οι άντρες οπλίτες να φοβούνται το εχθρικό κοντάρι
δεινόν γε τήν μέν μυῖαν ἀλκίμῳ σθένει πηδᾶν ἐπ᾿ ἀνδρῶν σώμαθ᾿, ὡς πλησθῇ φόνου, ἄνδρας δ᾿ ὁπλίτας πολέμιον ταρβεῖν δόρυ

σοφοί και δίκαιοι άνθρωποι λογίζονται εκείνοι που και στις συμφορές τους δε θυμώνουν με το θεό
ἀνδρῶν τάδ᾿ ἐστίν ενδίκων τε καί σοφῶν κἀν τοῖς κακοῖσι μη τεθυμῶσθαι θεοῖς

γιατί άμα πράξεις, πρέπει και να πάθεις -μόνο αυτός που δεν κάνει κάτι δεν παθαίνει.
δράσαντι γάρ τοι καί παθεῖν ὀφείλεται