ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΗ ΑΦΙΣΑ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

Οι Άγιες μέρες έχουν φτάσει. Η Πασχαλιά! Η εβδομάδα των Παθών και η Ανάσταση. Δυο εβδομάδες τόσο διαφορετικές μεταξύ τους, αλλά και τόσο διαφορετικές από τις προηγούμενες χρονιές. Η μια πλημμυρισμένη με βαθιά θρησκευτικότητα, η άλλη γεμάτη χαρά και πανηγύρια. Αυτό το Πάσχα όμως πρέπει να παραμείνουμε όλοι στο σπίτι. 

Ένα ποίημα που μαθαίνουμε από γενιά σε γενιά και μπορούν να μάθουν τα παιδιά μας. 

Μεγάλη Δευτέρα – μεγάλη μαχαίρα
Μεγάλη Τρίτη – ο Χριστός εκρύφτη
Μεγάλη Τετάρτη – ο Χριστός επιάστη
Μεγάλη Πέμπτη – ο Χριστός παιδεύτη
Μεγάλη Παρασκευή – ο Χριστός στο καρφί
Μεγάλο Σάββατο – ο Χριστός στον τάφο
Μεγάλη Κυριακή – ο Χριστός θ’ αναστηθεί

Πασχαλινές δραστηριότητες που μπορείτε να υλοποιήσετε με τη βοήθεια των γονιών σας.

  • Δημιουργήστε (ζωγραφική) όμορφες πασχαλινές κάρτες και αν θέλετε μπορείτε να τις φωτογραφίσετε και να τις στείλετε στους φίλους σας, που “Μένουν” και αυτοί στο σπίτι, με το Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο αλλά και στις κυρίες.
  • Στολίζουμε τα καλαθάκια που έχουμε στο σπίτι και τραγουδάμε τα κάλαντα του Λαζάρου.
  • Μετατρέπουμε τα αβγά που έβαψε η μαμά σε ανθρωπάκια, ζωάκια ή πουλάκια (ζωγραφική).
  • Μπορείτε να γίνετε οι βοηθοί της μαμάς στην κουζίνα. Παρασκευάστε κουλουράκια, τσουρέκια και βάψτε τα αβγά. (Μπορείτε να στείλετε φωτογραφίες των δημιουργιών σας) 
  • http://www.online-coloring.com/28-printables-easter/    (Ζωγραφιές για το Πάσχα) 

     

  • Δημιούργησα μια Διαδραστική Αφίσα με θέμα το Πάσχα και μπορείτε να ανακαλύψετε παραμύθια, τραγούδια , ταινία, κ.α.

 

Σας εύχομαι ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ !!!

ΘΡΥΛΟΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΠΟΥ ΣΧΕΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΣΧΑ

«Η παπαρούνα και ο κοκκινολαίμης»

Την ημέρα που σταυρώθηκε ο Χριστός στον ουρανό πετούσε ένα μικρό πουλάκι. Είχε άσπρο λαιμό, έξυπνα μάτια και καφετί χρώμα στα φτερά του. Όταν το πουλάκι είδε το Χριστό πήγε και έκατσε πάνω στο ξύλο του Σταυρού. Αισθάνθηκε λύπη για τον πόνο που είδε. Είδε το άγιο κεφάλι του Κυρίου που αιμορραγούσε και λυπήθηκε πολύ.  

                       

«Γιατί να υπάρχει πόνος στη ζωή? Δεν θα ήταν όλα καλύτερα αν οι άνθρωποι μπορούσαν να αντέξουν την αγάπη και την καλοσύνη;» είπε το πουλάκι βγάζοντας ένα μικρό αναστεναγμό.

«Έι …σε ακούω» φώναξε μια φωνή.Το πουλάκι κοίταξε στη βάση του Σταυρού και είδε ένα μικρό άσπρο λουλούδι. Αν και ήταν μικρό ήταν πολύ όμορφο και μόλις είχε ανθίσει.

«Σε καταλαβαίνω πουλάκι, και εγώ λυπάμαι πολύ» είπε το λουλούδι.                              

Το πουλάκι ένιωσε καλύτερα που το λουλούδι είχε συμπονέσει και αυτό τον Κύριο και είπε:

-Θα τραβήξω ένα αγκάθι από το Χριστό και θα τον κάνω να νιώσει καλύτερα.

-Ναι, ναι, θα τον ανακουφίσεις λίγο, είπε το λουλούδι.

Αμέσως το πουλάκι πέταξε κοντά στον Κύριο, τράβηξε με το μικρό του ράμφος ένα αγκάθι. Στάλες από το αίμα του κύλησαν στο λαιμό του πουλιού και άλλες στα πέταλα του λουλουδιού. Και τότε συνέβη κάτι μοναδικό: το πουλάκι απέκτησε κόκκινο λαιμό και το λουλούδι κόκκινα πέταλα. Από τότε το αίμα του Κυρίου μας χάρισε στο μικρό πουλί έναν πανέμορφο κόκκινο λαιμό και ονομάστηκε Κοκκινολαίμης.  Και το μικρό άσπρο λουλούδι μεταμορφώθηκε σε μια κατακόκκινη παπαρούνα.

«Τα κόκκινα αβγά»

Το βάψιμο των αβγών τη Μεγάλη Πέμπτη είναι ένα από τα πιο διαδεδομένα έθιμα του Πάσχα. Η παράδοση μάλιστα επιτάσσει να τα βάφουμε κόκκινα, ενώ τα τελευταία χρόνια η τάση είναι τα αβγά να βάφονται σε διάφορα χρώματα και να στολίζονται με ποικίλα σχέδια και τεχνοτροπίες. Γιατί όμως βάφουμε κόκκινα τα αβγά τη Μεγάλη Πέμπτη; Η απάντηση «κρύβεται» σε διάφορες εκδοχές, οι ερμηνείες που δίνονται είναι πολλές και διαφορετικές, όπως και οι συμβολισμοί.Τα αβγά βάφονται την Μεγάλη Πέμπτη η οποία είναι η ημέρα του Μυστικού Δείπνου, όπου ο Χριστός πρόσφερε άρτο και κρασί ως συμβολισμό για το σώμα Του και το αίμα Του, έτοιμος να θυσιαστεί για να ελευθερώσει τον κόσμο από τα δεσμά της αμαρτίας. Η χριστιανική παράδοση θέλει τα αβγά, σύμβολο της γονιμότητας και της έναρξης ενός νέου κύκλου ζωής, να βάφονται κόκκινα, γιατί συμβολίζουν το Αίμα του Χριστού.Σύμφωνα με μία εκδοχή η Παναγία πήρε ένα καλάθι αβγά και τα πρόσφερε στους φρουρούς Του Υιού της, ικετεύοντάς τους να μην τον βασανίσουν. Όταν τα δάκρυά της έπεσαν πάνω στα αβγά, τότε αυτά βάφηκαν κόκκινα.

Λένε ακόμα πως το αβγό συμβολίζει τον τάφο του Χριστού που ήταν ερμητικά κλειστός, όπως το περίβλημα του αβγού, αλλά έκρυβε μέσα του τη «Ζωή», αφού από αυτόν βγήκε ο Χριστός και αναστήθηκε.

Μία άλλη προσέγγιση συνδέει το κόκκινο χρώμα με τη Μαρία Μαγδαληνή. Όταν ο Ρωμαίος αυτοκράτορας ενημερώθηκε για την Ανάσταση του Χριστού, θεώρησε τόσο απίθανο το γεγονός, “όσο και το να βαφτούν τα αβγά κόκκινα”. Η Μαρία Μαγδαληνή τότε, χρωμάτισε μερικά αβγά κόκκινα και του τα πήγε για να του επιβεβαιώσει το γεγονός.

Σύμφωνα με αυτή την εκδοχή, η Μαρία η Μαγδαληνή πήγε στον Τιβέριο Καίσαρα και του ανακοίνωσε ότι αναστήθηκε ο Χριστός. Εκείνη την ώρα κάποιος κρατούσε δίπλα από τον Αυτοκράτορα ένα καλάθι αβγά. Ο Τιβέριος Καίσαρας, είπε στην Μαρία Μαγδαληνή ότι, εάν αυτό που λέει, είναι αλήθεια, τότε τα αβγά, από άσπρα που είναι, να γίνουν κόκκινα. Και έγιναν κόκκινα….

Ο Μεγάλος Κωνσταντίνος και η μητέρα του Αγία Ελένη, στην επίσημη τελετή που γινόταν το πρωί της Κυριακής του Πάσχα, προσέφεραν κόκκινα αβγά. Οι εκλεκτοί καλεσμένοι τσούγκριζαν τα αβγά με τον αυτοκράτορα και τη βασιλομήτορα και στη συνέχεια γευμάτιζαν.

 

“Η παράδοση της Πασχαλιάς – Γιατί θεωρείτε ευλογημένη από την Παναγία;”

Μετά τη Σταύρωση του Χριστού η Παναγία μοιρολογούσε θρηνώντας Τον Μονάκριβό Της. Κάποια στιγμή κουράστηκε και κάθισε κάτω από ένα δέντρο. Ήταν πολύ κουρασμένη κι αποκοιμήθηκε. Το δέντρο συμμερίστηκε το δράμα Της και σιγά- σιγά έριξε όλα τα φύλλα πάνω Της για να Τη σκεπάσει τόσο απαλά για να μην την ξυπνήσει. Μέχρι τότε δεν έβγαζε ποτέ άνθη. Όταν η Παναγία ξύπνησε είδε το δέντρο τελείως γυμνό, μέχρι που συνειδητοποίησε ότι το δεντράκι έριξε τα φύλλα του για να τη σκεπάσει και να τη ζεστάνει. Τότε Εκείνη το ευλόγησε κι από τότε το δέντρο βγάζει αυτά τα πανέμορφα μυρωδάτα άνθη.

Οι πασχαλιές στολίζουν τα σπίτια και τους κήπους εν όψει του Πάσχα. Φορτωμένες λουλούδια που δίπλα τους χορεύουν όμορφες πεταλούδες, κάτω από το λαμπερό ήλιο, με φόντο το αναζωογονητικό μπλε τ’ ουρανού, που σε προτρέπει να ταξιδέψεις νοερά, ενώ τ’ ανοιξιάτικο αεράκι να σκορπίζει το άρωμά τους παντού προμηνύοντας το χαρμόσυνο γεγονός.

Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, υπήρχε ένα δέντρο που ξυπνούσε πάντα πρώτο από τον βαρύ χειμώνα. Στολίζονταν με άσπρα, ευωδιαστά άνθη και περίμενε να ξυπνήσουν και τα υπόλοιπα λουλούδια και δέντρα της φύσης για να το θαυμάσουν. Έτσι γινόταν πάντα ώσπου ήρθε μια χρονιά που όλα άλλαξαν. Εκείνο το πρωινό ο ήλιος κρύφτηκε πίσω από μαύρα σύννεφα. Όλα τα φυτά είχαν σκυμμένα τα κεφαλάκια και τα κλαδιά τους. Όσο και να περίμενε το δέντρο μας τον θαυμασμό τους, κανείς δεν του έδινε σημασία. Γεμάτο απορία ρώτησε τους φίλους του που ήταν κοντά του τι συμβαίνει. Εκείνοι τότε του είπαν ότι ο Χριστός ήταν επάνω στον Σταυρό και πέθαινε. Το δέντρο συγκλονίστηκε. Και ένιωσε μεγάλη ντροπή που ενώ ο Δημιουργός του υπέφερε, αυτό σκεφτόταν μόνο τα κάλλη και την ομορφιά του. Και τόσο πόνεσε η ξύλινη καρδούλα του που έβγαλε ένα χρώμα και άλλαξαν όλα τα λουλούδια του και από λευκά έγιναν μωβ Από τότε ανθίζει κάθε Πάσχα γι αυτό και το λένε Πασχαλιά.

Αγαπητοί γονείς, όταν ολοκληρώσετε την ανάγνωση μαζί με τα παιδιά, μπορούν, αν επιθυμούν, να ζωγραφίσουν τον θρύλο που θα επιλέξουν. Περιμένω τις ωραίες τους ζωγραφιές.

ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

Πασχαλινά έθιμα

Πάσχα και σε κάθε γωνιά της Ελλάδας ζωντανεύουν έθιμα γνωστά ή λιγότερο γνωστά, από την αρχή της Σαρακοστής ως την κορύφωση του Θείου Δράματος, την Ανάσταση και την Κυριακή του Θωμά.

Σάββατο του Λαζάρου

Το Σάββατο του Λαζάρου θεωρείται μέρα ζωής και θανάτου. Οι αγρότες δεν μαζεύουν τη σοδειά τους αφού θεωρούν ότι θα τους φέρει κακοτυχία. Σε πολλές περιοχές το Σάββατο του Λαζάρου οι γυναίκες και τα μικρά κορίτσια μπαίνουν στην κουζίνα για να φτιάξουν «Λαζαράκια». Είναι γλυκά ψωμάκια σε σχήμα ανθρώπου που συμβολίζουν τον ενταφιασμό και την Ανάσταση. Έχουν κανέλα, σταφίδες και γαρύφαλλο. Στο παρελθόν σε κάποιες περιοχές νεαρές κοπέλες τραγουδούσαν τα κάλαντα του Λαζάρου και στη συνέχεια ξεχύνονταν στους αγρούς για να μαζέψουν τα αγριολούλουδα με τα οποία αργότερα θα στόλιζαν τα καλάθια μέσα στα οποία έβαζαν τα φρεσκοψημένα Λαζαράκια.

Κυριακή των Βαΐων

Η Κυριακή των Βαΐων είναι η πρώτη ημέρα της εβδομάδας των παθών και είναι μια μέρα με πλήθος συμβολισμών. Την Κυριακή των Βαΐων αναβιώνει η θριαμβευτική είσοδος του Ιησού στα Ιεροσόλυμα όπου σύμφωνα με τους συγγραφείς των Ευαγγελίων, οι Ιουδαίοι τον υποδέχθηκαν με βάγια (κλάδους φοινίκων) φωνάζοντας «Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου». Λίγο μετά ο Ιησούς θα ήταν ο εχθρός τους και θα τον σταύρωναν. Την Κυριακή των Βαΐων καταλύεται ψάρι καθώς η γιορτή θεωρείται Δεσποτική.

Μεγάλη Δευτέρα

Για τους περισσότερους πιστούς τη Μεγάλη Δευτέρα ξεκινά και η νηστεία έως τη νύχτα της Αναστάσεως όπου και θα μεταλάβουν. Η Μεγάλη Δευτέρα είναι αφιερωμένη στον Ιωσήφ. Στην Εκκλησία τελείται η Ακολουθία του Νυμφίου.

Μεγάλη Τρίτη

Την Μεγάλη Τρίτη πολλές νοικοκυρές κάνουν την καθαριότητα του σπιτιού τους ώστε τις επόμενες μέρες της Μεγάλης Εβδομάδας να έχουν χρόνο για να πάνε στην εκκλησία, να κάνουν τα ψώνια τους και τις υπόλοιπες ετοιμασίες. Την Μεγάλη Τρίτη σε πολλές περιοχές φτιάχνουν τα κουλουράκια και τα τσουρεκάκια της Λαμπρής. Στην εκκλησία διαβάζεται η Παραβολή των Δέκα Παρθένων και το βράδυ ψάλλεται το Τροπάριο της Κασσιανής.

Μεγάλη Τετάρτη

Στην Κρήτη, την Μεγάλη Τετάρτη οι νοικοκυρές που δεν πρόλαβαν να τελειώσουν με τα γλυκά της Λαμπρής, κάνουν τις τελευταίες ετοιμασίες αφού την Μεγάλη Πέμπτη ημέρα σταύρωσης δεν φτιάχνουν γλυκά. Κάπως έτσι, οι περισσότερες νοικοκυρές μετά τα κουλουράκια της Λαμπρής, θα ετοιμάσουν τα καλτσούνια που τόσο αγαπά η Κρήτη. Το απόγευμα της Μεγάλης Τετάρτης η οικογένεια θα πάει στην εκκλησία όπου τελείται το μυστήριο του Μεγάλου Ευχελαίου. Σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας, οι γυναίκες πηγαίνουν στο Μεγάλο Ευχέλαιο, έχοντας μαζί τους μια σουπιέρα με αλεύρι. Σε αυτό στερεώνουν τρία κεριά, τα οποία καίνε κατά την τέλεση του Μυστηρίου. Το αλεύρι αυτό, το χρησιμοποιούν για να φτιάξουν τα πασχαλινά κουλούρια την επόμενη ημέρα.

Μεγάλη Πέμπτη

Την Μεγάλη Πέμπτη γίνεται το βάψιμο των αυγών, που μαρτυρά το αίμα του Ιησού που χύθηκε στα μαρτύριά του. Για αυτό και τη λέμε Κόκκινη Πέφτη ή Κοκκινοπέφτη. Το αυγό έχει έναν ακόμα συμβολισμό ως προς την Ανάσταση. Με το αυγό οι Χριστιανοί συμβόλισαν τον τάφο, από τον οποίο εξήλθε όταν αναστήθηκε ο Χριστός –εξ ου και το σπάσιμο των αυγών μετά την Ανάσταση. Τη Μεγάλη Πέμπτη το βράδυ, αφού τελειώσουν τα 12 Ευαγγέλια, κοπέλες αναλαμβάνουν να στολίσουν τον επιτάφιο με όλα τα ανοιξιάτικα λουλούδια. Βιολέτες, τριαντάφυλλα, μενεξέδες. Φτιάχνουν στεφάνια και γιρλάντες, ενώ ψέλνουν το μοιρολόγι της Παναγίας. Το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης, οι γυναίκες αγρυπνούν στην εκκλησία και μοιρολογούν το Χριστό. Προσκυνάνε τον Επιτάφιο όλοι και περνάνε από κάτω “για να τους πιάσει η χάρη του Χριστού”.

Σε μερικά μέρη τη Μεγάλη Πέμπτη ετοιμάζουν τον Ιούδα. Με παλιά ρούχα φτιάχνουν το ομοίωμα του.Την ημέρα εκείνη έγινε ο Μυστικός Δείπνος –από εκεί ξεκινά το μυστήριο της Θείας Κοινωνίας. Το ίδιο βράδυ ο Ιούδας προδίδει τον Χριστό, ο οποίος συλλαμβάνεται στον κήπο της Γεσθημανής, όπου έχει πάει για να προσευχηθεί με τους μαθητές του. Επίσης, σε πολλές περιοχές της χώρας τη Μ. Πέμπτη οι γυναίκες ζυμώνουν τσουρέκια ή τις λεγόμενες «κουλούρες της Λαμπρής», οι οποίες επίσης συμβολίζουν την Ανάσταση, καθώς το αλεύρι μεταμορφώνεται με το ζύμωμα και γίνεται ψωμί.

 

Μεγάλη Παρασκευή

Η Μεγάλη Παρασκευή ξημερώνει με την καμπάνα να χτυπά πένθιμα. Όπως αναφέρουν οι Γραφές, το μαρτύριο του Ιησού πάνω στον Σταυρό διήρκησε 6 ώρες και στη συνέχεια ο Ιησούς παρέδωσε το πνεύμα του. Το μεσημέρι η εκκλησία αναπαριστά την Αποκαθήλωση του Ιησού από τον Σταυρό και τον ενταφιασμό του. Όλη τη μέρα οι καμπάνες ηχούν πένθιμα και οι πιστοί επισκέπτονται τις εκκλησίες για να προσκυνήσουν τον Επιτάφιο. Πολλές περιοχές της Ελλάδας, φυλάσσουν τα λουλούδια από τον Επιτάφιο αφού θεωρούνται θαυματουργά. Το βράδυ τελείται η περιφορά του Επιταφίου.Για τους πιστούς η νηστεία της ημέρας είναι αυστηρότατη και απαγορεύει ακόμα και το λάδι, ενώ το έθιμο απαγορεύει κάθε εργασία την ημέρα αυτή. Σε πολλές περιοχές της χώρας φτιάχνουν ένα ομοίωμα του Ιούδα, το οποίο παραδίδουν στη φωτιά μετά την περιφορά του Επιταφίου.

Μεγάλο Σάββατο

Το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου γίνεται η λειτουργία της Πρώτης Ανάστασης όπου οι πιστοί χτυπούν τις καρέκλες της Εκκλησίας και ο ιερέας σκορπά δάφνες παντού για να αναπαραστήσει την Ανάσταση του Ιησού. Στα Ιεροσόλυμα τελείται η Αφή του Αγίου Φωτός που στη συνέχεια μεταφέρεται σε όλες τις περιοχές της Ελλάδας για να το πάρουν οι πιστοί με το άναμμα της πασχαλινής τους λαμπάδας τη νύχτα της Ανάστασης. Οι πιστοί μετά το τέλος της λειτουργίας μεταφέρουν το Άγιο Φως στα σπίτια τους και το έθιμο θέλει να το φυλάνε μη σβήσει για σαράντα ημέρες. Κατά τη διάρκεια της ημέρας του Μεγάλου Σαββάτου οι πιστοί νηστεύουν αυστηρά. Ωστόσο, μετά την Ανάσταση, οπότε ξεκινά η γιορτή, η παράδοση επιβάλλει το σπάσιμο και φάγωμα των αυγών αλλά και της μαγειρίτσας που έχει προετοιμαστεί από το πρωί. Επίσης, από το Σάββατο, θέλει η παράδοση, και την προετοιμασία της ψησταριάς και της σούβλας για το αρνί ή το κατσίκι. Τα αναστάσιμα έθιμα ανά την Ελλάδα είναι πολλά. Στο Λεωνίδιο τα παιδιά πετούν πολύχρωμα αερόστατα στον ουρανό. Στην Κέρκυρα με την Πρώτη Ανάσταση σπάνε τους Μπότηδες, κανάτια γεμάτα νερό που συμβολίζουν έναν τεχνητό σεισμό, όπως αυτός που έγινε όταν αναστήθηκε ο Χριστός. Στο Βροντάδο της Χίου δύο ενορίες ρίχνουν ρουκέτες, ενώ εκρηκτική Ανάσταση γίνεται και στον Μαραθόκαμπο της Σάμου. Στην Καλαμάτα γίνεται σαϊτοπόλεμος με εύφλεκτα υλικά, ενώ στη Ζάκυνθο με την Πρώτη Ανάσταση απελευθερώνονται λευκά περιστέρια.

 

Κυριακή του Πάσχα

Η Κυριακή του Πάσχα είναι ημέρα γλεντιού και χαράς. Το σούβλισμα του οβελία είναι το πιο βασικό από τα έθιμα της μέρας, μαζί με το τσούγκρισμα των κόκκινων αυγών. Το Πάσχα είναι η μεγαλύτερη γιορτή του Χριστιανισμού. Μαζί με την Ανάσταση του θεανθρώπου γιορτάζει και η ανάσταση της φύσης… η Άνοιξη και όλα τα γλυκά συναισθήματα που δένουν την οικογένεια μαζί. Το Πάσχα είναι η μεγαλύτερη γιορτή του χριστιανισμού. Η λέξη έχει τις ρίζες της στην αρχαία Αίγυπτο. Με το “Πισάχ” -η λέξη σημαίνει διάβαση- οι Αιγύπτιοι γιόρταζαν τη διάβαση του ήλιου από τον ισημερινό, την εαρινή δηλαδή ισημερία και μαζί της τον ερχομό της άνοιξης. Οι Εβραίοι καθιέρωσαν και αυτοί τη γιορτή με την ονομασία “Πεσάχ” (διάβαση-υπέρβαση) σε ανάμνηση της απελευθέρωσης τους από τους Αιγυπτίους και της διάβασης της Ερυθράς θάλασσας.Στη χριστιανική γιορτή δόθηκε το όνομα “Πάσχα” και με απόφαση της Α’ Οικουμενικής Συνόδου, το 325 μ.Χ., ορίστηκε να γιορτάζεται την πρώτη Κυριακή μετά από την πανσέληνο της εαρινής ισημερίας. Το Πάσχα, ο λαός, μαζί με την “εκ νεκρών Ανάσταση” του Χριστού, τη νίκη Του δηλαδή ενάντια στο θάνατο, γιορτάζει και την ανάσταση της άνοιξης, το ξύπνημα της φύσης μετά τη νάρκη του χειμώνα.

 

ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

Τι είναι η Μεγάλη Εβδομάδα και τι γιορτάζουμε;

Η Μεγάλη Εβδομάδα αρχίζει από την Κυριακή των Βαΐων το βράδυ, όπου τελείται η Ακολουθία του Νυμφίου, τελειώνει το Μεγάλο Σάββατο και είναι αφιερωμένη στα Άγια Πάθη του Ιησού Χριστού. Ονομάζεται Μεγάλη από την ανάμνηση των γεγονότων που διαδραματίζονται τα οποία είναι ιδιαίτερα σημαντικά.

Ανάσταση του Λαζάρου

Κατά το Σάββατο του Λαζάρου, γιορτάζουμε την ανάσταση του Λαζάρου. Η ανάσταση του Λαζάρου, αποτελεί ένα ακόμη θαύμα του Ιησού Χριστού. Ο Λάζαρος, ζούσε στην Βιθυνία της Ιουδαίας. Αρρώστησε κάποια στιγμή βαριά και οι αδελφές του, Μάρθα και Μαρία στην προσπάθειά τους να τον βοηθήσουν απευθύνθηκαν στον Κύριο στην Γαλιλαία. Ο Ιησούς όμως έφτασε στην Βιθυνία, τέσσερις ημέρες μετά την ταφή του Λαζάρου. Ο Ιησούς προσευχήθηκε για αρκετή ώρα μπροστά από τον τάφο του Λαζάρου και στην συνέχεια ζήτησε να του ανοίξουν την πλάκα του τάφου. Μόλις συνέβη αυτό, Εκείνος είπε: «Λάζαρε δεύρο έξω». Ο Λάζαρος μετά την εντολή του Κυρίου, σηκώθηκε – αναστήθηκε από τον τάφο. Έζησε για αρκετά χρόνια, όπου στο τέλος της ζωής του στην Κύπρο, έγινε επίσκοπος. Σε πολλά μέρη της πατρίδας μας, κοπέλες στολίζονται και πηγαίνοντας από σπίτι σε σπίτι, τραγουδούν τον «Λάζαρο».

Η είσοδος του Χριστού  στα Ιεροσόλυμα

Μετά την ανάσταση του Λαζάρου, ο Ιησούς ήρθε στα Ιεροσόλυμα, για να γιορτάσει το Πάσχα με τους μαθητής του. Ο λαός τον περίμενε και τον υποδέχθηκε με κλαδιά φοινικιάς, φωνάζοντας: «Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου» (Ευλογημένος είσαι εσύ που έρχεσαι από το Θεό) Όλοι πανηγύριζαν εκτός από τους Γραμματείς και τους Φαρισαίους που αποφάσισαν να τον συλλάβουν και να τον θανατώσουν, χωρίς άλλη αναβολή.

Ο Μυστικός Δείπνος και η προδοσία

Στο Μυστικό Δείπνο ο Ιησούς παρέδωσε το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας στους μαθητές του. Πριν από το Δείπνο ο Κύριος έπλυνε τα πόδια τους, για να τους δείξει ότι πρέπει να είναι ταπεινοί και να υπηρετούν τους αδελφούς τους.
Ενώ έτρωγαν, ο Χριστός είπε ότι κάποιος απ’ αυτούς θα τον προδώσει. Αφού πήρε ένα κομμάτι ψωμί και το βούτηξε στο κοινό πιάτο, το έδωσε στον Ιούδα και του είπε να κάνει γρήγορα αυτό που σκέφτεται. Γιατί ο Ιησούς ήξερε πως ο Ιούδας θα τον παρέδιδε στους αρχιερείς για τριάντα αργύρια.Μετά το Δείπνο πήγαν στο όρος των Ελαιών και ο Ιησούς προσευχήθηκε με πόνο και λύπη γνωρίζοντας ότι είχε φθάσει η ώρα για τη μεγάλη θυσία του. Πράγματι μετά από λίγο φάνηκε ο Ιούδας μαζί με Ρωμαίους στρατιώτες οι οποίοι τον συνέλαβαν

Οι αρχιερείς και ο Πιλάτος δικάζουν το Χριστό

Πρώτα έφεραν τον Ιησού στον αρχιερέα για να τον δικάσει. Εκεί προσπάθησαν να βρουν κάτι εναντίον του. Του έκαναν ερωτήσεις, για να τον παγιδέψουν, ενώ παρουσίασαν ψευδομάρτυρες που τον κατηγόρησαν ότι μιλούσε με μεγάλη ασέβεια για το Θεό. Στο τέλος ο αρχιερέας ρώτησε τον Χριστό αν είναι ο Μεσσίας, ο Yιός του Θεού. Ο Ιησούς απάντησε: «Εσύ, μόνος σου το είπες» και τότε βρήκαν την αιτία που γύρευαν. Τον χτύπησαν, τον έβρισαν και την άλλη μέρα τον οδήγησαν στον Πιλάτο, το Ρωμαίο διοικητή, για να εγκρίνει την απόφαση των Αρχιερέων.
Ο Πιλάτος εξέτασε τον Ιησού, αλλά κατάλαβε ότι ήταν αθώος. Επειδή ήταν έθιμο να ελευθερώνεται ένας φυλακισμένος το Πάσχα, παρουσίασε στο λαό το Βαραββά, ένα φοβερό ληστή και το Χριστό. Κάλεσε τότε τους συγκεντρωμένους να αποφασίσουν ποιον θέλουν να απελευθερώσει. Το εξαγριωμένο πλήθος ζήτησε να απελευθερώσει το Bαραββά ενώ τον Iησού να τον σταυρώσει. Για να δείξει ο Πιλάτος ότι δεν είναι υπεύθυνος για την καταδίκη του Ιησού, έπλυνε τα χέρια του μπροστά τους και παρέδωσε τον Ιησού, για να σταυρωθεί.

Η Σταύρωση του Χριστού

Μετά την καταδίκη του Ιησού άρχισε και το μαρτύριό του. Οι στρατιώτες τον έντυσαν με κόκκινο μανδύα, του φόρεσαν αγκάθινο στεφάνι στο κεφάλι και του έδωσαν να κρατά ένα καλάμι. Ήθελαν έτσι να τον κοροϊδέψουν και φώναζαν χτυπώντας τον: «Ζήτω ο βασιλιάς των Ιουδαίων.»
Ο Χριστός υπέμεινε σιωπηλός μέχρι την ώρα που τον πήραν για να τον θανατώσουν. Σήκωσε το σταυρό του ως το λόφο του Γολγοθά, όπου θα γινόταν η Σταύρωση. Όταν έφτασαν, οι στρατιώτες έβγαλαν τα ρούχα του Ιησού και τον σταύρωσαν μαζί με δύο ληστές. Κατόπιν μοιράστηκαν τα ρούχα του και συνέχισαν να τον περιγελούν λέγοντας: «Αφού είσαι γιος του Θεού, γιατί δεν κατεβαίνεις από το σταυρό;».
Ο Ιησούς όμως φανέρωσε ακόμη μια φορά την αγάπη του στους ανθρώπους, συγχωρώντας τους σταυρωτές του λέγοντας: «Πάτερ ἄφες αὺτοίς, οὺ γὰρ οἴδασ τὶ ποιοῦσι.»Ο ένας από τους δύο ληστές κορόιδευε κι αυτός τον Ιησού. Τότε ο άλλος ληστής του είπε: «Εμείς δίκαια τιμωρούμαστε, αυτός όμως είναι αθώος». Έπειτα τον παρακάλεσε να μην τον ξεχάσει στη Βασιλεία του. Και ο Κύριος τον βεβαίωσε ότι θα είναι μαζί του στον Παράδεισο.

Ο θάνατος του Ιησού

Αργότερα ο Ιησούς ψιθύρισε: «Διψώ…». Ένας στρατιώτης βούτηξε ένα σφουγγάρι σε ξίδι και μ’ ένα καλάμι το έφερε στα χείλη του Κυρίου. Αμέσως μετά παρέδωσε το πνεύμα του λέγοντας: «Τετέλεσται». Όσο ο Ιησούς ήταν πάνω στο σταυρό, σκοτάδι είχε σκεπάσει τη γη. Με το θάνατό του έγινε ένας φοβερός σεισμός. Η φύση συμμετείχε έτσι στο θάνατο του Δημιουργού της. Όλοι κατάλαβαν ότι ο Χριστός δεν ήταν σαν τους άλλους ανθρώπους. Ένας Ρωμαίος αξιωματικός τρόμαξε και είπε: «Αλήθεια! Ο άνθρωπος αυτός ήταν γιος του Θεού.»

Η Αποκαθήλωση και η Ταφή του Χριστού

 Πλησίαζε το βράδυ και οι Ιουδαίοι ζήτησαν από τον Πιλάτο να απομακρύνει τους σταυρωμένους από το λόφο. Τότε παρουσιάστηκαν στον Πιλάτο ο Ιωσήφ από την Αριμαθαία και ο Νικόδημος, δύο κρυφοί μαθητές του Χριστού. Zήτησαν το σώμα του και μαζί τον κατέβασαν από το σταυρό. Τον τύλιξαν με καθαρό σεντόνι και τον άλειψαν με αρώματα. Κατόπιν τον τοποθέτησαν στον καινούριο τάφο που ο Ιωσήφ είχε ετοιμάσει για τον εαυτό του. Έκλεισαν τον τάφο μ’ έναν μεγάλο βράχο κι έφυγαν.
Όμως οι αρχιερείς είχαν το φόβο μήπως οι μαθητές του Ιησού κλέψουν το σώμα του δασκάλου τους και ύστερα διαδώσουν πως αναστήθηκε. Ζήτησαν λοιπόν από τον Πιλάτο να στείλει στρατιώτες, για να τον φυλάξουν. Έγινε κι αυτή τους η επιθυμία και για μεγαλύτερη σιγουριά σφράγισαν τον τάφο.

Η Μεγάλη Παρασκευή στη χώρα μας

Ο λαός μας ζει αυτή την ημέρα με ξεχωριστή συγκίνηση και ευλάβεια. Το πρωί γίνεται η Ακολουθία της Αποκαθήλωσης. Προς το τέλος της ο ιερέας κατεβάζει το σώμα του Κυρίου μας από το σταυρό, το τυλίγει με ένα κάτασπρο σεντόνι και μπαίνει στο Άγιο Βήμα. Μετά από λίγο βγαίνει κρατώντας χρυσοκέντητο ύφασμα. Το τοποθετεί στον Επιτάφιο, που τον στολίζουν από τη Μ. Πέμπτη το βράδυ τα κορίτσια της ενορίας με λουλούδια, για να είναι πολύχρωμος και ευωδιαστός. Κατά τη διάρκεια του στολισμού ψάλλουν ύμνους της  Aποκαθήλωσης ή το μοιρολόι της Παναγιάς που είναι διαφορετικό από τόπο σε τόπο.
Το απόγευμα αρχίζει η Ακολουθία του Επιταφίου και όταν νυχτώσει γίνεται η περιφορά του. Μπροστά πηγαίνει ο Σταυρός, τα εξαπτέρυγα, ο Επιτάφιος και οι ιερείς με τους ψάλτες. Ο λαός που ακολουθεί ψάλλει τα εγκώμια, κρατώντας αναμμένες λαμπάδες. Στα σταυροδρόμια και στις πλατείες η πομπή σταματά και οι ιερείς κάνουν δεήσεις. Όταν ο Επιτάφιος γυρίσει στο ναό και τελειώσει η Ακολουθία, ο ιερέας δίνει για ευλογία στους πιστούς από ένα λουλούδι του Επιταφίου και όλοι φεύγουν με την προσμονή της

Οι μυροφόρες στον τάφο του Χριστού

Τρεις μέρες είχαν περάσει από την ταφή του Ιησού. Τρεις αφοσιωμένες μαθήτριες του Χριστού, η Μαρία η Μαγδαληνή, η Σαλώμη και η Μαρία του Ιακώβου, επισκέφτηκαν το μνήμα, για να αλείψουν το σώμα του νεκρού με μύρα , όπως ήταν το έθιμο. Φτάνοντας όμως εκεί βρήκαν τον τάφο ανοικτό και το σώμα του αγαπημένου τους δασκάλου έλειπε. Κι ενώ οι απορίες βούιζαν σαν μέλισσες στο κεφάλι τους, ένας άγγελος εμφανίστηκε μπροστά τους. Το πρόσωπό του ήταν φωτεινό σαν αστραπή και ο χιτώνας του άσπρος σαν το χιόνι.– Μη φοβάστε! τους είπε. Ξέρω ότι ψάχνετε τον Ιησού που σταυρώθηκε. Όμως γιατί ζητάτε το ζωντανό ανάμεσα στους νεκρούς; Ο Κύριος αναστήθηκε, όπως σας το είχε πει. Πηγαίνετε γρήγορα λοιπόν να αναγγείλετε την Ανάσταση στους μαθητές του. Πείτε τους να πάνε στη Γαλιλαία. Ο Ιησούς θα τους συναντήσει εκεί!
Οι μυροφόρες γεμάτες χαρά έτρεξαν ν’ αναγγείλουν στους μαθητές το μήνυμα της Ανάστασης. Καθώς πήγαιναν εμφανίστηκε μπροστά τους ο Κύριος.
Εκείνες έπεσαν στα πόδια και τον προσκύνησαν.
Ο Ιησούς, που κατάλαβε ότι οι γυναίκες ταράχτηκαν, είπε να μη φοβούνται, αλλά να ειδοποιήσουν γρήγορα τους μαθητές του ότι θα τους συναντήσει στη Γαλιλαία.

Λαμπρή, μέρα ξέχωρης χαράς!

Η Ανάσταση του Χριστού είναι η πιο σημαντική γιορτή της Εκκλησίας μας. Ο θάνατος νικήθηκε! Τον νίκησε η ζωή! Όπως το φως νικάει το σκοτάδι! Ο Χριστός είναι το Φως και η Ζωή που μέσα μας γίνεται δύναμη, για να νικήσουμε το θάνατο. Σε όλη την Ελλάδα οι πιστοί γιορτάζουν την Ανάσταση σύμφωνα με τις συνήθειες κάθε τόπου. Με το φως που μεταφέρουν στο σπίτι σχηματίζουν το σχήμα του σταυρού στο ανώφλι της εξώπορτας. Την Κυριακή του Πάσχα ψήνουν το αρνί, τσουγκρίζουν τα κόκκινα αυγά και σε πολλά μέρη της Ελλάδας στήνουν χορό στο προαύλιο της εκκλησίας.

 

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

Προτάσεις για το Σαββατοκύριακο

Δημιουργικά παιχνίδια από το Φωτόδεντρο για να περάσετε ευχάριστα στο σπίτι.

(Το Φωτόδεντρο είναι το ψηφιακό Πανελλήνιο Αποθετήριο Μαθησιακών Αντικειμένων. Είναι ανοιχτό σε όλους, μαθητές, εκπ/κοί, γονείς)

  • Σβήσιμο οθόνης με τη χρήση του ποντικού                                                                                 http://photodentro.edu.gr/lor/r/8521/10763?locale=el
  • Παιχνίδι μνήμης με μουσικά όργανα                                                                                                                             http://photodentro.edu.gr/lor/r/8521/10777?locale=el
  •  Ανάπτυξη φυτού                                                                                                                              http://photodentro.edu.gr/lor/r/8521/10811?locale=el
  • Στη χώρα των ήχων                                                                                                                                                         http://photodentro.edu.gr/lor/r/8521/11104?locale=el
  • Ένωσε τα κομμάτια των φωτογραφιών                                                                                     http://photodentro.edu.gr/lor/r/8521/10900?locale=el
  • Εικονικό πιάνο                                                                                                                                       http://photodentro.edu.gr/aggregator/lo/photodentro-lor-8521-5840

2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

 

Σημαντικό είναι, ειδικά για τα μικρότερα παιδιά, να έρχονται σε επαφή με βιβλία, να τα αγγίζουν, να τα ξεφυλλίζουν, να μαθαίνουν, να αντλούν πληροφορίες από το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο. Έτσι θα ξέρουν πώς να διαλέξουν βιβλία σε ένα βιβλιοπωλείο ή μια βιβλιοθήκη.

Είναι γνωστό ότι τα περισσότερα βιβλία αφηγούνται ιστορίες.

Υλοποίηση Ενδεικτικών Δραστηριοτήτων πριν και μετά την ανάγνωση ενός βιβλίου:

  • Παρατηρούμε το εξώφυλλο του βιβλίου πριν την ανάγνωσή του. Ζητάμε από το παιδί να υποθέσει τα στοιχεία του βιβλίου ( ήρωες, τόπος, χρόνος κ.λπ.)
  • Μαντεύουμε τον τίτλο. Πριν την ανάγνωση του βιβλίου, παρατηρώντας το εξώφυλλο προσπαθούμε να μαντέψουμε τον τίτλο. Μετά διαπιστώνουμε αν οι τίτλοι που επιλέξαμε αντιπροσωπεύουν το παραμύθι.
  • Περιγράφουμε τον ήρωα χρησιμοποιώντας επίθετα (καλός, ταπεινός, ευγενικός κ.α.)
  • Σταματάμε την ανάγνωση πριν το τέλος του βιβλίου και ζητάμε από τα παιδιά να δώσουν το δικό τους τέλος στην ιστορία. Μετά διαβάζουμε και το τέλος του βιβλίου.
  • Φανταζόμαστε την ιστορία. Δίνουμε στα παιδιά έναν τίτλο και μαντεύουν την ιστορία (π.χ. ).
  • Από ποιό γράμμα αρχίζει το όνομα του ήρωα. Βρίσκουμε λέξεις, με το ίδιο γράμμα και τις γράφουμε στο χαρτί.
  • Μιλάμε για το πώς νιώθουν οι ήρωες των βιβλίων (συναισθήματα).
  • Μια ιστορία μπορούμε απλώς να την αφηγηθούμε ή να τη διαβάσουμε δείχνοντας ή όχι τις εικόνες της και έπειτα να συζητήσουμε με τα παιδιά.
  • Μπορούμε να τη διαβάσουμε ή να την αφηγηθούμε κι ύστερα τα παιδιά να ζωγραφίσουν, να τη δραματοποιήσουν, να παίξουν ένα παιχνίδι, να κατασκευάσουν ένα επιτραπέζιο παιχνίδι ή να την αποτυπώσουν με άλλους τρόπους (π.χ. παντομίμα, κουκλοθέατρο, θέατρο σκιών).
  • Κατασκευή αφίσας, σελιδοδείκτη, καθώς και επιτραπέζιου παιχνιδιού με την πλοκή ενός βιβλίου.

Το βιβλίο που σας προτείνω σήμερα (υπάρχει στη Δανειστική Βιβλιοθήκη του Νηπ/γείου μας) είναι: «Ο ραφτάκος των λέξεων» του Αντώνη Παπαθεοδούλου. Μπορείτε να συνδεθείτε και να ακούσετε την ιστορία. Στη συνέχεια μπορείτε να βρείτε λέξεις που μας ζεσταίνουν, μας κρυώνουν, μας χαροποιούν και να τις γράψετε στο χαρτί.

 https://soundcloud.com/metaichmio/raftakos_ton_lexeon_ixo_paramithia

 

 

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!

Καλημέρα και καλό μήνα! Πρωταπριλιά σήμερα.

Το έθιμο να λέμε ψέματα την Πρωταπριλιά έχει ρίζες στην Ευρώπη, με τις εκδοχές για την προέλευσή του να είναι αρκετές. Κάθε χρόνο πάντως, οι απλοί άνθρωποι σκαρφίζονται ψέματα λόγω της ημέρας.Δύο είναι οι επικρατέστερες εκδοχές για το πώς ξεκίνησε το έθιμο, από την κελτική παράδοση και τη γαλλική πρωτοχρονιά.

Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, το έθιμο ξεκίνησε από τους Κέλτες. Λαός της βορειοδυτικής Ευρώπης, οι Κέλτες, ήταν δεινοί ψαράδες. Η εποχή του ψαρέματος ξεκινούσε την 1η Απριλίου. Όσο καλοί ψαράδες όμως και να ήταν, την εποχή αυτή του χρόνου τα ψάρια πιάνονται δύσκολα. Έτσι και αυτοί, όπως προστάζει ο «κώδικας δεοντολογίας» των ψαράδων όλων των εποχών, έλεγαν ψέματα σχετικά με τα πόσα ψάρια είχαν πιάσει. Αυτή η συνήθεια, έγινε με το πέρασμα του χρόνου έθιμο.

Η δεύτερη εκδοχή, που θεωρείται και πιο βάσιμη ιστορικά, θέλει γενέτειρα του εθίμου την Γαλλία του 16ου αιώνα. Μέχρι το 1564 η πρωτοχρονιά των Γάλλων ήταν η 1η Απριλίου. Τη χρονιά αυτή όμως, και επί βασιλείας Καρόλου του 9ου, αυτό άλλαξε και Πρωτοχρονιά θεωρούνταν πλέον η 1η Ιανουαρίου. Στην αρχή αυτό δεν το δέχτηκαν όλοι οι πολίτες.Οι αντιδραστικοί συνέχιζαν να γιορτάζουν, την παλαιά πλέον, πρωτοχρονιά τους την 1η Απριλίου, ενώ οι υπόλοιποι τους έστελναν πρωτοχρονιάτικα δώρα για να τους κοροϊδέψουν. Το πείραγμα αυτό μετατράπηκε με τον καιρό σε έθιμο.

Το έθιμο στην Ελλάδα
Το έθιμο της Πρωταπριλιάς ήρθε και στη χώρα, αποκτώντας έναν πιο ελληνικό χαρακτήρα. Η βασική ιδέα βέβαια παρέμεινε ίδια. Λέμε αθώα ψέματα με σκοπό να ξεγελάσουμε το «θύμα» μας. Σε κάποιες περιοχές, θεωρούν ότι όποιος καταφέρει να ξεγελάσει τον άλλο, θα έχει την τύχη με το μέρος του όλη την υπόλοιπη χρονιά. Σε κάποιες άλλες πιστεύουν ότι ο «θύτης» θα έχει καλή σοδειά στις καλλιέργειες του. Επίσης το βρόχινο νερό της πρωταπριλιάς, θεωρούν μερικοί, ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Όσο για το «θύμα», πιστεύεται ότι, σε αντίθεση με τον «θύτη», θα έχει γρουσουζιά τον υπόλοιπο χρόνο.

Ενδεικτικές Δραστηριότητες για την Πρωταπριλιά:

  • Προσπαθούμε με τους γονείς μας να ανακαλύψουμε παροιμίες για την αλήθεια και για το ψέμα.
  • Προσπαθούμε να θυμηθούμε παραμύθια που οι ήρωες έλεγαν μικρά ή μεγάλα ψέματα.
  • Παρακολουθούμε τον αγαπημένο μας μύθο του Αισώπου “Ο ψεύτης βοσκός”

https://www.youtube.com/watch?v=prJFhM95i6k

  • Ακούμε το τραγούδι “Βατσιτσέλο Βατσιτσό”

https://www.youtube.com/watch?v=aYJXlHdo6X0 

  • Διαλέγουμε μία ή δύο εικόνες από τον μύθο και τις περιγράφουμε …
  • Διαλέγουμε μια εικόνα από τον μύθο και τη ζωγραφίζουμε.

 

“Ο Μάρτης”

Σήμερα αποχαιρετούμε τον Μάρτιο. Έναν Μάρτη δύσκολο , παράξενο και ανησυχητικό λόγω των καταστάσεων που βιώνουμε. Συνεχίζουμε όμως με υπομονή, αισιοδοξία και ελπίδα. Ήρθε όμως και η ώρα να βγάλουμε τον “Μάρτη” από το χεράκι μας, σύμφωνα με το έθιμο. Σε κάποιες περιοχές τα παιδιά βγάζουν τον «Μάρτη» τους μόλις δουν στον ουρανό τα πρώτα χελιδόνια της άνοιξης και τον αφήνουν στις τριανταφυλλιές, ώστε να το χρησιμοποιήσουν για να φτιάξουν τις φωλιές τους. Μια άλλη, πιο διαδεδομένη λαϊκή παράδοση, τονίζει ότι αυτό το βραχιολάκι πρέπει να φορεθεί στο χέρι μέχρι την Ανάσταση κι εκείνη τη μέρα να τοποθετηθεί στην πασχαλινή λαμπάδα.

Να θυμηθούμε όμως και το ποίημα για τον Μάρτη τον γδάρτη,τον πεντάγνωμο και τον αναποφάσιστο, που διαβάσαμε στο σχολείο μας.

 « Ο Μάρτης και η μάνα του»

(ΡΙΤΑ ΜΠΟΥΜΗ-ΠΑΠΑ)

Τον γνωρίζετε τον Μάρτη,
τον τρελό και τον αντάρτη;
Ξημερώνει και βραδιάζει
κι εκατό γνώμες αλλάζει.

Βάζει η μάνα του μπουγάδα,
σχοινί δένει στη λιακάδα,
τα σεντόνια της ν’ απλώσει,
μια χαρά να τα στεγνώσει.

Να που ο Μάρτης μετανιώνει
και τα σύννεφα μαζώνει
και να μάσει η μάνα τρέχει
τα σεντόνια, γιατί βρέχει!

Να ο ήλιος σε λιγάκι,
φύσηξε το βοριαδάκι,
κι η φτωχή γυναίκα μόνη
τα σεντόνια ξαναπλώνει.                                                                                                                                                    

Μια βροντή κι ο ήλιος χάθη
μες στης συννεφιάς τα βάθη,
ρίχνει και χαλάζι τώρα,
ποποπό, τι άγρια μπόρα!

Ως το βράδυ φορές δέκα
άπλωσε η φτωχή γυναίκα
την μπουγάδα, κι όρκο δίνει
Μάρτη να μην ξαναπλύνει.

(Από το βιβλίο: Aνθολόγιο για τα παιδιά του Δημοτικού, μέρος δεύτερο, Oργανισμός Eκδόσεως Διδακτικών Bιβλίων, 1975)

 

Αφού διαβάσετε το ποίημα με τη μαμά, μπορείτε να το αποτυπώσετε εικαστικά(ζωγραφική, κολλάζ). Επίσης μπορείτε να ανακαλύψετε με τη βοήθεια της μαμάς τις ομοιοκατάληκτες λέξεις και να τις γράψετε στο χαρτί.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ (2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ)

Την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου καθιέρωσε η ΙΒΒΥ, Διεθνής Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα, το 1966, την ημέρα των γενεθλίων του μεγάλου Δανού παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (2 Απριλίου 1805), με σκοπό να εμπνεύσει στα παιδιά την αγάπη για το διάβασμα και να προκαλέσει την προσοχή των μεγαλυτέρων στο παιδικό βιβλίο. Από τότε, κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της IBBY ετοιμάζει ένα μήνυμα και μία αφίσα, που διανέμονται σε όλο τον κόσμο.

Στις 2 Απριλίου του 1805, στο Όντενσε του νησιού Φιονία της Δανίας, γεννήθηκε ο παγκοσμίως γνωστός συγγραφέας παραμυθιών και λογοτέχνης, Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (Hans Christian Andersen).

Ο Χανς, από μικρό παιδί, είχε φοβερή περιέργεια και εξαιρετική φαντασία. Ο πατέρας του ασκούσε το επάγγελμα του τσαγκάρη. Πέθανε όμως πολύ νέος, αφήνοντας τον Χανς πολύ νωρίς ορφανό, με μόνο στήριγμα τη μητέρα του.  Όταν τελείωσε το σχολείο, ο Άντερσεν συνέχισε να έχει το μυαλό του στα ποιήματα, στο διάβασμα και στο θέατρο που το λάτρευε. Σε ηλικία 14 μόλις ετών, με μόνη του περιουσία 30 φράγκα στην τσέπη, πήγε στην Κοπεγχάγη, αναζητώντας την τύχη του στο θέατρο και με σκοπό να γίνει ηθοποιός. Στις εξετάσεις της Βασιλικής Σχολής Θεάτρου απορρίφθηκε, εξαιτίας της κακής του εμφάνισης. Κατάφερε ωστόσο να ξεκινήσει σπουδές μουσικής, λόγω της καλής του φωνής. Δυστυχώς όμως και εκεί στάθηκε άτυχος, καθώς αρρώστησε και έχασε τη φωνή του. Η μόνη επιλογή που του έμενε να ακολουθήσει πλέον, ήταν να αξιοποιήσει το ταλέντο του στην ποίηση. Αυτή τη φορά, η τύχη τον βοήθησε, όπου σπούδασε στο Πανεπιστήμιο με βασιλική επιχορήγηση. Το 1827, δημοσίευσε αρχικά τα ποιήματά του και στη συνέχεια μια σειρά άλλων έργων του, που του εξασφάλισαν τη συνέχεια: έκδοση αρκετών βιβλίων, ταξίδια σε διάφορες χώρες της Ευρώπης μεταξύ αυτών και στην Ελλάδα και γενικότερα, παγκόσμια αναγνώριση και δόξα. Η μεγαλύτερη συγκίνησή του όμως, ήταν τη στιγμή κατά την οποία δέχθηκε πρόσκληση από τη γενέτειρά του, το Όντενσε. Ο Χανς επισκέφθηκε την πατρίδα του το 1867, όπου του επιφύλασσαν μια λαμπρή υποδοχή.

Οι χαρακτήρες των περισσότερων παραμυθιών του Άντερσεν είναι άνθρωποι φτωχοί και αδικημένοι, που όμως διαθέτουν σπάνια ψυχικά χαρίσματα, πλούσια σε συναισθήματα. Τα περισσότερα παραμύθια του μεταφράστηκαν σε όλες τις γλώσσες του κόσμου.

Πέθανε στην Κοπεγχάγη, στις 4 Αυγούστου του 1875.

Από τα γνωστότερα παραμύθια του είναι: Η μικρή γοργόνα, Τα καινούρια ρούχα του αυτοκράτορα, Οι αγριόκυκνοι, Η Βασίλισσα του Χιονιού, Η Βασιλοπούλα και το Ρεβίθι, Η Τοσοδούλα, Το ασχημόπαπο, Τα κόκκινα παπούτσια, Χόλγκερ ο Δανός, Το κοριτσάκι με  τα σπίρτα, Το μολυβένιο στρατιωτάκι, Η δύναμη της αγάπης, κ.α.

Η αφίσα και το μήνυμα της IBBY για την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου 2020

  Η αφίσα της ΙΒΒΥ για την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου 2020 αναρτήθηκε από το ελληνικό τμήμα της διεθνούς οργάνωσης. Το 2020 υπεύθυνο για το υλικό του εορτασμού είναι το Τμήμα της Σλοβενίας.Το φετινό μήνυμα γράφτηκε από τον Σλοβένο συγγραφέα Peter Svetina, μεταφράστηκε στα ελληνικά, όπως κάθε χρόνο, από τη συγγραφέα Λότη Πέτροβιτς ενώ η αφίσα φιλοτεχνήθηκε από τον Σλοβένο εικονογράφο Damijan Stepančič.

Το υπέροχο μήνυμα του Peter Sventina:

“Εκεί που μένω, οι θάμνοι πρασινίζουν αργά τον Απρίλη ή νωρίς τον Μάη και σύντομα γεμίζουν με κουκούλια από πεταλούδες. Αυτά τα κουκούλια μοιάζουν με μπαλίτσες από βαμβάκι ή με κουφέτα και οι νύμφες τους καταβροχθίζουν φύλλο το φύλλο μέχρι που οι θάμνοι απογυμνώνονται. Όταν όμως οι νύμφες γίνουν πεταλούδες και πετάξουν, οι θάμνοι δεν είναι κατεστραμμένοι. Καθώς πλησιάζει το καλοκαίρι, ξαναγίνονται πράσινοι πάλι και πάλι. Έτσι μοιάζει ο συγγραφέας, έτσι μοιάζει ο ποιητής. Κατασπαράζονται, μένουν κατάστεγνοι από ιστορίες και ποιήματα, που, όταν ολοκληρωθούν, πετούν μακριά, μπαίνουν μέσα σε βιβλία και βρίσκουν τους αναγνώστες τους. Αυτό γίνεται πάλι και πάλι.Και τι συμβαίνει με εκείνα τα ποιήματα και τις ιστορίες; Ξέρω ένα αγόρι που έπρεπε να κάνει κάποια εγχείρηση στο μάτι του. Για δύο εβδομάδες μετά την εγχείρηση, έπρεπε να ξαπλώνει μόνο από τη δεξιά πλευρά και μετά δεν έπρεπε να διαβάζει τίποτα για έναν μήνα. Όταν τελικά ξαναπήρε στα χέρια του ένα βιβλία έπειτα από ενάμιση μήνα, ένιωσε σαν να κατάπινε λέξεις μ’ ένα κουτάλι από μια γαβάθα. Σαν να τις έτρωγε. Πραγματικά τις έτρωγε. Ξέρω κι ένα κορίτσι που, όταν μεγάλωσε, έγινε δασκάλα. Μου είπε: “Τα παιδιά που οι γονείς τους δεν τους διάβασαν παραμύθια έχουν στερηθεί κάτι σημαντικό”. Οι λέξεις στα ποιήματα και στις ιστορίες είναι τροφή. Όχι τροφή για το σώμα, όχι τροφή που μπορεί να γεμίσει το στομάχι σου. Τροφή όμως για το πνεύμα και τροφή για την ψυχή. Όταν πεινάει κάποιος ή διψάει, το στομάχι του γουργουρίζει και το στόμα του στεγνώνει. Οι πεινασμένοι γυρεύουν να φάνε κάτι, ένα κομμάτι ψωμί, ένα πιάτο ρύζι ή δημητριακά, λίγο ψάρι ή μια μπανάνα. Όσο περισσότερο πεινούν, τόσο στενεύει ο οπτικός τους ορίζοντας, ώσπου παύουν να βλέπουν ό,τι δεν είναι τροφή για να τους χορτάσει. Η πείνα για λέξεις εκδηλώνεται διαφορετικά. Μοιάζει με θλίψη, με λήθη, με αυθάδεια. Οι άνθρωποι που υποφέρουν από τέτοιου είδους πείνα δε νιώθουν πως η ψυχή τους τρέμει από το κρύο κι ότι προσπερνούν τους εαυτούς τους χωρίς να το προσέχουν. Ένα μέρος του κόσμου τους εξαφανίζεται χωρίς να το γνωρίζουν. Αυτού του είδους η πείνα χορταίνεται με ποίηση και ιστορίες.

Υπάρχει όμως ελπίδα για όσους δεν έχουν ποτέ αφεθεί ν’ απολαύσουν  τις λέξεις, για να χορτάσουν αυτή την πείνα; Υπάρχει! Το αγόρι που είπαμε διαβάζει κάθε μέρα. Το κορίτσι έγινε δασκάλα και διαβάζει στους μαθητές της. Κάθε Παρασκευή. Κάθε βδομάδα. Αν κάποια φορά το ξεχάσει, της το θυμίζουν τα παιδιά. Και τι γίνεται με τον συγγραφέα και τον ποιητή; Καθώς έρχεται το καλοκαίρι, θα πρασινίσουν πάλι. Και πάλι θα στεγνώσουν από ιστορίες και ποιήματα, που θα πετάξουν μακριά προς κάθε κατεύθυνση. Πάλι και πάλι.”

Ο Peter Svetina γεννήθηκε το 1970 στη Λιουμπλιάνα της Σλοβενίας. Το 1995 τέλειωσε τις σπουδές του στην Σλοβένικη Γλώσσα και έκανε διατριβή πάνω στην παλαιά Σλοβενική Ποίηση το 2001 στο Πανεπιστήμιο της Λιουμπλιάνα. Είναι αναπληρωτής καθηγητής για τη σλαβική λογοτεχνία στο Ινστιτούτο Σλαβικών Γλωσσών στο Πανεπιστήμιο Alpen-Adria στο Κλάνγκεφουρτ στην Καρινθία της Αυστρίας. Γράφει για παιδιά, νέους και ενήλικες, αλλά το έργο του συχνά διασχίζει τα σύνορα μεταξύ διαφορετικών ακροατηρίων-στόχων και μπορεί να αναγνωστεί ως διηλικιακή λογοτεχνία-cross-over. Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά, Γερμανικά, Ισπανικά, Κορεάτικα, Πολωνικά, Λετονικά, Εσθονικά και Λιθουανικά. Έχει λάβει μερικά από τα πιο αναγνωρισμένα εθνικά και διεθνή βραβεία και είναι εξαιρετικά δημοφιλής μεταξύ κριτικών και αναγνωστών.
 Ο Damijan Stepančič γεννήθηκε το 1969 στην Λουμπλιάνα της Σλοβενίας. Αποφοίτησε από την Ακαδημία Καλών Τεχνών στη Λιουμπλιάνα το 1996 και το δημιουργικό του έργο εστιάζεται στην απεικόνιση παιδικών βιβλίων και περιοδικών. Συμπεριλήφθηκε στον τιμητικό κατάλογο της IBBY το 2010. Κέρδισε το βραβείο Levstik δύο φορές, το 2003 για το βιβλίο Leteči krožnik na our vrtu και το 2011 για το Zgodba o sidru.