Αρχείο κατηγορίας ΑΡΘΡΑ

ΦΟΒΟΣ ΤΩΝ ΝΗΠΙΩΝ

Είναι φυσιολογικό για ένα νήπιο να φοβάται. Άλλωστε ο φόβος είναι μία φυσιολογική κατάσταση που μας προστατεύει από τον κίνδυνο. Σκεφτείτε ένα νήπιο που δεν φοβάται καθόλου; Πόσο πιο ευάλωτο θα είναι απέναντι στους κινδύνους;
Ορισμένα νήπια φοβούνται συγκεκριμένα πράγματα όπως : τους σκύλους, τα έντομα, το σκοτάδι ή τον θόρυβο της ηλεκτρικής σκούπας. Άλλα πάλι νήπια φοβούνται τις νέες καταστάσεις ή τις αλλαγές στην καθημερινότητας τους ή  το να γνωρίσουν νέους ανθρώπους. Οι περισσότεροι από τους φόβους των νηπίων θα εξασθενίσουν όταν αρχίσουν να νοιώθουν πιο ασφαλή τα ίδια και πιο ασφαλή στο περιβάλλον τους.
Τι μπορείτε να κάνετε για να ηρεμήσετε τους φόβους των νηπίων;
Αρχικά να επισημάνουμε ότι οποιοσδήποτε φόβος δεν εξαφανίζεται από τη μία στιγμή στην άλλη. Μπορεί να πάρει μήνες ή και ακόμη χρόνο. Στο μεταξύ το νήπιο μπορεί να επιδείξει εμμονή για αυτό που το φοβίζει, να ασχολείται με αυτό μέσω παιχνιδιού, ζωγραφίζοντας το ή μιλώντας ακατάπαυστα για αυτό. Αυτοί είναι οι τρόποι που χρησιμοποιεί για να αντιμετωπίσει το φόβο του.
1. Μη μειώνεται τη σημασία του φόβου του παιδιού σας όσο ανόητος κι αν σας φαίνεται. Μην χαμογελάστε καν. Δείξτε σοβαρότητα, κατανόηση και ενσυναίσθηση.
2. Χρησιμοποιήστε ένα αγαπημένο του αντικείμενο που το χαλαρώνει και του μειώνει το άγχος όπως το να του δώσετε να έχει αγκαλιά το αγαπημένο του αρκουδάκι ή πανάκι που το χαλαρώνει για να κοιμηθεί. Ένα αντικείμενο που θα μπορούσε να έχει μαζί του όταν πχ χρειαστεί να το αφήσετε για φύλαξη σε άγνωστο χώρο με άγνωστους ανθρώπους.
3. Εξηγήστε, εκθέστε, ανακαλύψτε. Αν για πχ φοβάται το σκύλο του γείτονα, κρατήστε του το χέρι, χαμογελάστε και φέρτε το σε σταδιακή επαφή με το σκύλο. Χωρίς πίεση. Εξηγήστε του ότι δεν θα το πειράξει και δώστε του το χρόνο που θέλει να εξοικειωθεί και να ανακαλύψει τους σκύλους με το δικό του ρυθμό.
4Συμμετοχή στο παιχνίδι που εμπεριέχει τον φόβο. Ανέφερα ήδη ότι τα παιδιά πολλές φορές χρησιμοποιούν τους φόβους τους στο παιχνίδι. Ακόμη κι αν δεν το κάνουν, προσπαθήστε να τους «φέρετε» εσείς. Αν πχ το παιδί φοβάται τους μασκαράδες μεταμφιεστείτε και παίξτε!
5. Προσπαθήστε να ελέγξετε τους δικούς σας φόβους. Αν ουρλιάξετε όταν δείτε μία κατσαρίδα, οι πιθανότητες να αντιδρά έτσι το παιδί σας θα αυξηθούν κατά πολύ.
Τελειώνοντας να επισημάνω δύο πράγματα:
(1) θα πρέπει να τονίσουμε ότι αν ο φόβος του παιδιού σας αυξάνεται, δεν ηρεμεί και το καθιστά μη λειτουργικό στην καθημερινότητα του, θα πρέπει να απευθυνθείτε σε κάποιον υπεύθυνο ψυχικής υγείας και

(2) δεν γεννιόμαστε έχοντας φόβο για τις αράχνες. Πολλοί από τους φόβους μας μαθαίνονται κατά την νηπιακή ηλικία. Μερικοί φόβοι είναι χρήσιμοι γιατί θα αποτρέψουν το παιδί σας από το να τρέχει πχ ανεξέλεγκτα στο δρόμο ενώ άλλοι θα του δημιουργήσουν δυσκολίες στην καθημερινότητα όπως πχ να μη κοιμάται ή να ξυπνάει τη νύχτα επειδή πιθανά κάποια στιγμή είχε δει στο δωμάτιο του μία αράχνη.

Αναρτήθηκε από 

Διακοπές στο σπίτι

Με την τιμή της βενζίνης στα ύψη και τις αλλεπάλληλες υποχρεώσεις του χειμώνα (σχολείο, δουλειά, οικογενειακές υποχρεώσεις και συνεχές γενικά τρέξιμο), για μερικούς από εμάς, το να μείνουν στο σπίτι μπορεί να είναι οι καλύτερες διακοπές. Η ευκαιρία πραγματικά να χαλαρώσετε και να απολαύσετε το σπίτι για το οποίο εργάζεστε τόσο σκληρά όλο το χρόνο θα μπορούσε να είναι οι διακοπές που χρειάζεστε. Μπορείτε να φανταστείτε να είστε σε διακοπές, και να μη χρειάζεται να οδηγήσετε οπουδήποτε ή να κάνετε τίποτα; Καμία προετοιμασία, κανένα πακετάρισμα, δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για το τι έχετε ξεχάσει, που να αφήσετε το σκύλο. Κλείστε το τηλέφωνο, ακυρώστε οποιοδήποτε ραντεβού έχετε και … απλά μείνετε στο σπίτι και κάντε διακοπές! Αντί να δαπανηθούν χρήματα για ένα ξενοδοχείο ή ενοικιαζόμενο δωμάτιο, κάντε μια ημερήσια εκδρομή σε ένα πάρκο ή μία κοντινή παραλία και εξερευνήστε μέρη κοντινά που δεν έχετε δει. Με τα πολύ μικρά παιδιά, είναι λίγο πιο εύκολο. Για τα μεγαλύτερα παιδιά, η έννοια των διακοπών στο σπίτι ακούγεται κάπως, οπότε θα πρέπει να το παρουσιάσετε με τον κατάλληλο τρόπο. Για να γίνει αυτό όμως, οι γονείς πρέπει να είναι σε διάθεση διακοπών. Μην κάνετε δουλειές ή επισκευές στο σπίτι, μη μιλάτε στο τηλέφωνο και μη κλείσετε ραντεβού για σέρβις του αυτοκινήτου. Κοιμηθείτε αργά, ξυπνήστε αργά και πάρτε ένα πρωινό αντίστοιχο των διακοπών! Προγραμματίστε τις δραστηριότητες με τα παιδιά σας. Αν έχετε κήπο μπορείτε να τον αξιοποιήστε το μέγιστο δυνατόν! Αν όχι, το πλησιέστερο πάρκο είναι εξίσου καλό αν όχι και καλύτερο. Παίξτε μπάλα, κάντε πικ νικ, φάτε παγωτό!
Μπορείτε επίσης να ξεκινήσετε τη μέρα σας κάνοντας μια λίστα με όλα τα πράγματα που θα θέλατε να κάνετε, αλλά ποτέ δεν είχατε το χρόνο. Κοιτάξτε γύρω από το σπίτι σας και την γειτονιά σας. Υπάρχουν πράγματα που θα μπορούσατε να κάνετε; Μια διαδρομή πιθανά που δεν είχατε χρόνο να κάνετε. Μπορείτε να αναζητήσετε δωρεάν ή χαμηλού κόστους εκδηλώσεις. Πλήθος ιστοσελίδων προτείνουν αποκλειστικά δωρεάν δραστηριότητες και εκδηλώσεις. Καλέστε φίλους στο σπίτι (και θα βρείτε αρκετούς πλέον που δεν κάνουν διακοπές), αλλά επιλέξτε εκείνους που θα έχουν εξίσου καλή διάθεση με εσάς. Βάλτε μουσική και χορέψτε !
Μην ξεχάσετε να βγάλετε φωτογραφίες. Το άλμπουμ των διακοπών στο σπίτι θα μπορούσε να καταλήξει να είναι το καλύτερο!
Καλές σπιτικές διακοπές λοιπόν!
Υγ. (1) Και για αυτούς που θα αντιδράσουν λέγοντας «τι μας λες τώρα, εγώ θέλω διακοπές σε νησί», θα πω ότι η διάθεση μετράει. Έχετε να επιλέξτε μεταξύ του «μένω σπίτι και κατσουφιάζω γιατί δεν πήγα διακοπές» και του «κάνω ότι καλύτερο μπορώ για να περάσουμε τέλεια»! Η επιλογή δική σας 🙂
(2) για αυτούς που μένουν Αθήνα, η σελίδα FUN ATTIKIDS προτείνει ιδέες για ψυχαγωγία των παιδιών και των εφήβων. Ρίξτε μια ματιά εδώ https://www.facebook.com/funattikidspage
Αναρτήθηκε από 

Παιδική βαρβαρότητα…

Μία συνηθισμένη μέρα του Φλεβάρη η μαμά Denise μαζί με τον 2χρονο γιο της James έχουν βγει για τα καθημερινά ψώνια. Βρίσκονται σε ένα από τα πιο πολυσύχναστα εμπορικά κέντρα. Η μαμά δίνει παραγγελία και ξαφνικά συνειδητοποιεί ότι ο James έχει εξαφανιστεί. Δεν έχουν περάσει παρά μόνο ελάχιστα λεπτά. Το εμπορικό κινητοποιείται και ειδοποιείται η αστυνομία. Ο James βρέθηκε 2 μέρες μετά, άγρια δολοφονημένος 4 με 5 χλμ μακριά από το εμπορικό κέντρο. Οι υποθέσεις της αστυνομίας απείχαν παρασάγγας από αυτό που τελικά αποδείχτηκε. Ο μικρόςJames είχε απαχθεί και βασανιστεί με μεγάλη βαρβαρότητα από δύο δεκάχρονα παιδιά. Η αιτία; Εκείνη την ημέρα, οι δύο δεκάχρονοι, ο Jon Venables και οRobert Thompson αποφάσισαν να πάνε στο εμπορικό κέντρο να βρουν ένα μικρό παιδί και απλά να το σκοτώσουν. Η ιστορία συνέβη το 1993, 6 χλμ έξω από την καρδιά του Liverpool.
Τα παιδιά αυτά κατάλαβαν τη σοβαρότητα της πράξης τους; Ήταν ικανά να κατανοήσουν τι συνέβη;
Ο Jon είχε στο παρελθόν απασχολήσει τη δασκάλα του με συμπεριφορές όπως το να χτυπάει το κεφάλι του στο θρανίο, και να γκρινιάζει. Η οικογένεια του Robertήταν μια δυσλειτουργική οικογένεια με επτά παιδιά, εγκαταλελειμμένα από τον πατέρα τους, ενώ η μητέρα ήταν αλκοολική. Τα αδέρφια του είχαν ιστορικό βιαιοπραγιών.01.08.2013 σε ένα χωριό της Αχαΐας εξαφανίστηκαν ένα τετράχρονο και ένα εφτάχρονο αγοράκι τα οποία βρέθηκαν την επόμενη πνιγμένα σε ένα κανάλι της περιοχής. Τις επόμενες μέρες ο θείος των παιδιών, ηλικίας 13 μόλις ετών ομολόγησε ότι τα έσπρωξε χωρίς σαφή αίτια …
Η βία μπορεί να έχει πολλαπλές αιτίες. Η απογοήτευση, η έκθεση σε βίαια μέσα μαζικής ενημέρωσης, η βία στο σπίτι ή στη γειτονιά και μια τάση να βλέπουμε τις πράξεις άλλων ανθρώπων ως εχθρική, ακόμη και όταν δεν είναι μπορεί να πυροδοτήσουν βία. Ορισμένες καταστάσεις που αυξάνουν επίσης τον κίνδυνο της επίθεσης, είναι το αλκοόλ, καθώς και άλλες προκλήσεις και περιβαλλοντικοί παράγοντες όπως η θερμότητα και ο συνωστισμός .
Η βίαιη τηλεόραση εν γένει, η βιαιότητα των ταινιών και η βιαιότητα των παιχνιδιών τύπου video gamesαυξάνουν την επιθετικότητα στα παιδιά. Τα παιχνίδια έχουν το προβάδισμα στην αρνητική επιρροή γιατί (1) είναι διαδραστικά και υπάρχει έντονη εμπλοκή του παιδιού, (2) επιβραβεύουν τη βίαιη συμπεριφορά (3) τα παιδιά επαναλαμβάνουν τις συγκεκριμένες συμπεριφορές ξανά και ξανά όσο παίζουν τα συγκεκριμένα παιχνίδια (Gentile & Anderson, 2003).

Οι γονείς παίζουν σημαντικό ρόλο στη μείωση της βίας μεγαλώνοντας παιδιά σε σπίτια με ασφάλεια και πολλή αγάπη. Δώστε λοιπόν στα παιδιά σας σταθερή αγάπη και προσοχή. Βεβαιωθείτε ότι τα παιδιά σας βρίσκονται υπό την εποπτεία σας. Δώστε εσείς πρώτοι το καλό παράδειγμα με τη συμπεριφορά σας. Να είστε σταθεροί στους κανόνες. Κρατήστε τη βία εκτός σπιτιού. Κρατήστε τα παιδιά μακριά από σκηνές βίας στην τηλεόραση και τα παιχνίδια.

Δεν αρκεί να προστατεύουμε τα παιδιά μας από τη βία του έξω κόσμου, οφείλουμε να τα μεγαλώνουμε και χωρίς βία. Γι’αυτό όπως έχω ξαναπεί…. μεγαλώνουμε παιδιά που δε θα γίνουν θύματα αλλά κυρίως οφείλουμε να μεγαλώσουμε παιδιά που δε θα γίνουν θύτες…..
Είναι ειλικρινά τραγικό να βλέπεις σε παιδικές χαρές παιδιά προσχολικής ηλικίας και με μεγάλη βιαιότητα να επιτίθενται σε συνομήλικα τους.
Και παρόλο που ο Καβάφης διατείνεται ότι…
…….. «…..οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
        Και μερικοί έφθασαν απ’ τα σύνορα,
        και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν»….

σήμερα η «βαρβαρότητα» είναι γεγονός…!

ΠΗΓΗ : http://www.apa.org/helpcenter/warning-signs.aspx#

Αναρτήθηκε από 

Τι εκφράζουν τα παιδιά μέσα από τη ζωγραφική;

Μουτζούρες και γραμμές. Αυτά είναι τα πρώτα που κάνει ένα παιδί μόλις πρωτοπάρει στο χέρι του μολύβι για να “ζωγραφίσει” στο χαρτί. Αργότερα βάζει χρώμα και έπειτα αναπαριστά όλο και πιο ρεαλιστικά μια εικόνα. Ποια ανάγκη σπρώχνει τα παιδιά παγκοσμίως ανεξαρτήτως φύλου, φυλής, κουλτούρας και πολιτισμού να ζωγραφίζουν; Υπάρχουν κάποια “κρυφά” μηνύματα που θέλουν να μας δώσουν;
Μια απλή μουτζούρα ή ένα ακατανόητο σχήμα λειτουργεί σα μια γλώσσα για τα παιδιά. Είναι μια γλώσσα που επικοινωνεί σε εμάς την οργή, το θυμό, τη ζήλια, την αδιαφορία, την ανάγκη για προσοχή αλλά και τις γνωστικές εμπειρίες που έχουν όσο γνωρίζουν το κόσμο γύρω τους. Σε ένα κόσμο φτιαγμένο από “μεγάλους” ένα παιδί ταυτίζεται με το ρόλο που παίρνει μέσα από τις ζωγραφιές του. Όσο εμείς τις κοιτάμε και νιώθουμε χαμένοι στη μετάφραση αυτές ανοίγουν μια πόρτα στα συναισθήματα των μικρών μας ζωγράφων.
Ο Π είναι 8 χρονών και στις πρώτες μας συναντήσεις του ζήτησα να ζωγραφίσει την οικογένεια του. Είναι μοναχοπαίδι, ζει με τη μητέρα του και το πατέρα του ενώ στην ίδια πολυκατοικία μένει και ο πατέρας της μητέρας. 

Η ζωγραφιά του Π για την οικογένεια του έδειχνε τα εξής: ένα όρθιο κόκκινο παραλληλόγραμμο που απεικόνιζε τη πολυκατοικία, τον πατέρα να βρίσκεται στο πιο πάνω μέρος του κτίσματος, στη σκεπή, τη μητέρα μέσα στο διαμέρισμα και τον ίδιο στο δωμάτιο του. Όταν ρώτησα τι είχε ζωγραφίσει και τι έκανε ο καθένας τους στη ζωγραφιά είπε: “Ο πατέρας μου κάνει δουλειές με τα εργαλεία του, η μητέρα μου μαγειρεύει στη κουζίνα και εγώ κοιμάμαι στο κρεβάτι μου.” Ο Π είναι ένα παιδί κλειστό και ιδιαίτερα ντροπαλό. Η αυτοεκτίμηση του είναι χαμηλή και αντιμετωπίζει μαθησιακά προβλήματα απο το Νηπιαγωγείο τα οποία επιδείνωσαν την εικόνα που έχει για τον εαυτό του.”
Η σχεδίαση ή αλλιώς ιχνογράφηση είναι μια εξελικτική διεργασία που ακολουθεί τη ψυχοκινητική εξέλιξη του παιδιού. Η εξέλιξη της μουτζούρας συμβαίνει με τον έλεγχο που αποκτά το παιδί στη κίνηση του και στο συντονισμό χεριού – ματιού. Αυτό σημαίνει ότι η ικανότητα του ανθρώπου να δημιουργεί μια εικόνα πάνω σε χαρτί περνά απο στάδια που το ένα διαδέχεται το άλλο. Τα στάδια αυτά ακολουθούν μια “τυπική” πορεία κατά το μεγάλωμα του παιδιού και το πέρασμα του στις διάφορες ηλικίες.
Μια απλή αναφορά σε αυτή την διαδοχική πορεία είναι:
Απο 1,5 μέχρι 2,5 χρονών
Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία ξεκινούν να μουτζουρώνουν. Αυτές οι μουτζούρες δεν είναι ασυνάρτητες αλλά γίνονται με όλο και πιο συντονισμένη ρυθμική κίνηση. Σε αυτό το διάστημα τα παιδιά θέλουν να καλύψουν όποια επιφάνεια βρουν και επενεργούν όλες οι αισθήσεις τους σε αυτή την εικαστική δραστηριότητα.
Απο 2,5 χρονών
Σε αυτή την ηλικία το παιδί ανακαλύπτει στα αφηρημένα σχέδια που κάνει τυχαία σχήματα που μοιάζουν με αυτά που το περιβάλλουν. Μπορεί να είναι αντικείμενα, ζώα, άνθρωποι και οτιδήποτε άλλο που αποτελεί καθημερινό ερέθισμα για το παιδί. Έτσι πολλές φορές θα έχετε προσέξει το παιδί σας να ζωγραφίζει και να λέει όλο έκπληξη: “Ααα ένα δέντρο” ή “Κοίτα μια βάρκα”.
Απο 5 μέχρι 8 χρονών
Εδώ το παιδί καθορίζει το χώρο που θα λάβει μέρος η αναπαράσταση του. Τραβάει μια ίσια γραμμή στο κάτω μέρος για το έδαφος και μια ίσια γραμμή στο πάνω μέρος για τον ουρανό, τα υπόλοιπα αναπαράγονται στο ενδιάμεσο κομμάτι του χαρτιού.
Στα 9 τους χρόνια
Το παιδί καταργεί αυτή την απόσταση μεταξύ γης και ουρανού. Σε αυτό το στάδιο τα παιδιά νιώθουν ανικανοποίητα με τα σχέδια τους γιατί αυτό που επιδιώκουν να φτιάξουν δεν μπορούν να το καταφέρουν.
Απο 15 μέχρι 18 χρονών
Τα παιδιά σε αυτό το στάδιο της εφηβείας “πειθαρχούν” στο γεωμετρικό σχέδιο.
Η ερμηνεία του σχεδίου.
Η ερμηνεία του παιδικού ιχνογραφήματος είναι μια διαδικασία που γίνεται απο ανθρώπους που είναι εκπαιδευμένοι να “διαβάζουν” τα νοήματα που αποτυπώνει ένα παιδί όσο ζωγραφίζει. Αυτά μπορεί να αφορούν στη ψυχολογική διάθεση στην οποία βρίσκεται, σε ένα έντονο ή καινούργιο συναίσθημα που νιώθει, σε έναν φόβο που το ταλαιπωρεί ή σε μια ξαφνική αλλαγή της καθημερινότητας του.
Τα κυριότερα στοιχεία στα οποία δίνουμε προσοχή είναι τα χρώματα: ποια κυριαρχούν στο σχέδιο ή ακόμα και την απουσία χρώματος, τις γραμμές: αν είναι ισχνές, δυνατές, κάθετες ή οριζόντιες, τη θέση που έχει το ιχνογράφημα στην επιφάνεια του χαρτιού: αν είναι τοποθετημένο πάνω, κάτω αριστερά ή δεξιά, το περιεχόμενο: σε κάθε θέμα περιλαμβάνονται σύμβολα που κάποιος ειδικός μπορεί να αποκωδικοποιήσει ώστε να καταλάβει την συγκινησιακή κατάσταση του παιδιού-ζωγράφου.
Το παιδί και η οικογένεια του στο σχέδιο.
“ Η Γ είναι 9 χρονών και πηγαίνει στη Δ’ Δημοτικού. Όταν της ζητήθηκε να ζωγραφίσει την οικογένεια της έφτιαξε: σε οριζόντια γραμμή, με έναν μαύρο μαρκαδόρο 16 ανθρωπάκια που αντιπροσώπευαν όλες τις συγγενικές σχέσεις. Στη μέση υπήρχε μια πολυκατοικία που χώριζε τα ανθρωπάκια στη μέση. Όλοι είχαν μια πολύ απλοϊκή μορφή που περιοριζόταν σε κεφάλι, χέρια, πόδια. Οι μοναδικές μορφές που είχαν λαιμό, πλάτες και ώμους ήταν αυτή με την αδερφή της. Η πιο μικρή φιγούρα στο σχέδιο ήταν η δική της και η πιο μεγάλη η αδερφή της. Η ίδια βρισκόταν ανάμεσα στην αδερφή της και τη μαμά της. 

Η Γ μένει με τη μητέρα και την αδερφή της. Οι γονείς της χώρισαν όταν ήταν πολύ μικρή. Στο διπλανό διαμέρισμα μένουν οι γονείς της μητέρας που συμμετέχουν πολύ στην αγωγή του παιδιού. Η εβδομάδα της Γ χωρίζεται σε τριά σπίτια: της μητέρας, του πατέρα και της γιαγιάς με του παππού. Επίσης αρκετές φορές η θεία τη βοηθάει στο διάβασμα της. Υπάρχει λοιπόν ένα διευρυμένο σύστημα φροντίδας αλλά ίσως και μια δυσκολία να ταυτιστεί το παιδί με κάποια άτομα περισσότερο εκτός από την αδερφή της”
Έχει ιδιαίτερη σημασία όταν ένα παιδί ζωγραφίζει την οικογένεια του. Σε αυτό το σχέδιο μπορούμε να δούμε τις σχέσεις του παιδιού με τα μέλη της οικογένειας αλλά και με τον εαυτό του. Με το μηχανισμό της προβολής σε μια παιδική ζωγραφιά μπορούμε να αναγνωρίσουμε αντιλήψεις και συναισθήματα που τα παιδιά αδυνατούν να εκφράσουν λεκτικά. Έτσι όταν ζητάμε από ένα παιδί να ζωγραφίσει την οικογένεια του θα προσέξουμε:
  • Με ποια σειρά ζωγραφίζει τα άτομα της οικογένειας του.
  • Αν ζωγραφίζει τον εαυτό του μέσα στην οικογένεια ή αν απουσιάζει από αυτή.
  • Που τοποθετεί τον εαυτό του. Ένα παιδί που τοποθετεί τον εαυτό του πιο κοντά σε ένα συγκεκριμένο άτομο μπορεί να εκφράζει την επιθυμία του για αυτό ή να αποζητά περισσότερο προσοχή από αυτό. Επίσης αν βάζει τον εαυτό του ανάμεσα στους γονείς τότε ίσως να σημαίνει ότι το παιδί αντιλαμβάνεται την αγάπη και των δυο γονιών εξίσου.
  • Ποιο άτομο δείχνει να κυριαρχεί στο σχέδιο. Το άτομο που φαίνεται να είναι μεγαλύτερο από τα άλλα μέλη μπορεί να σημαίνει ότι σε αυτό επενδύει συναισθηματικά περισσότερο ή ταυτίζεται πιο πολύ.
  • Πολλές φορές αν το παιδί θέλει να υποβιβάσει ένα μέλος της, το κάνει πολύ μικρό ή το παραλείπει. Για παράδειγμα αν ο ερχομός ενός μικρού αδερφού του έχει προξενήσει άγχος υπάρχει πιθανότητα στο σχέδιο του να φανεί κάνοντας το μικρό αδερφάκι πολύ μικρό.
Υπάρχουν πολλά περισσότερα στοιχεία που αποκωδικοποιούνται σε μια παιδική ζωγραφιά. Είναι σημαντικό να γίνει μόνο από ειδικούς που έχουν τη κατάρτιση να ερμηνεύσουν τα σύμβολα αυτά. Οι ζωγραφιές μπορεί να αποτελούν πηγές άντλησης πληροφοριών για τη ψυχοσύνθεση του παιδιού αλλά είναι ανεύθυνο να βγουν συμπεράσματα μόνο από αυτές.
Οι γονείς το μόνο που οφείλουν να κάνουν για τα παιδιά τους είναι να τα βοηθούν να εκφράζονται με κάθε ευκαιρία. Είναι εξέχουσας σημασίας να χαρίζουν στο παιδί όσο το δυνατόν περισσότερες εμπειρίες εικαστικών δραστηριοτήτων. Να ενθαρρύνουν το παιδί τους να ζωγραφίζει και να το φέρνουν σε επαφή με όλο και περισσότερα υλικά. Δεν χρειάζεται να ανησυχούν για το περιεχόμενο της ζωγραφιάς του και καλό είναι να αποφεύγουν παρατηρήσεις και παρεμβάσεις για τη “τελειοποίηση” της τεχνικής! Η διακριτική συντροφιά των γονιών στους πειραματισμούς των παιδιών είναι το μόνο απαραίτητο συστατικό για την ενεργοποίηση των στενών συναισθηματικών τους δεσμών.
*τα προσωπικά στοιχεία των περιστατικών που εμφανίζονται παραπάνω έχουν αλλάξει για λόγους τήρησης του επαγγελματικού απορρήτου.
Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός – Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολίων/δυσλεξίας
http://dyslexiaathome.blogspot.gr 
Αναρτήθηκε από 

Τι κάνουμε όταν τα παιδιά απομονώνονται κοινωνικά;

Οι μελέτες δείχνουν ότι τα παιδιά που είναι κοινωνικά απομονωμένα έχουν δυσκολία στις σχέσεις με τους συνομηλίκους, είναι επιρρεπείς σε χαμηλή αυτοεκτίμηση και είναι σε μεγαλύτερο κίνδυνο για κατάθλιψη και άγχος .

Υπάρχουν πολλές στρατηγικές που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να βοηθήσουν τα παιδιά να ξεπεράσουν την τάση τους να αποσύρονται από τους άλλους . Θα προτείνουμε να δοκιμάσετε τις στρατηγικές που αναφέρονται παρακάτω για τουλάχιστον ένα μήνα και συνεχίζοντας με εκείνες που φαίνονται πολλά υποσχόμενες για το παιδί σας. Πολλές από τις στρατηγικές αξίζει να συνεχιστούν επ΄ αόριστον…
Μιλήστε στο παιδί σας
Μερικές φορές η διαφωνία με έναν φίλο , η απώλεια μιας σημαντικής σχέσης ή παρόμοιες δυσκολίες μπορεί να προκαλέσουν τα παιδιά να αποσυρθούν. Αυτό είναι συχνά μια προσωρινή και φυσιολογική αντίδραση σε ένα δυσάρεστο γεγονός. Μιλώντας στο παιδί σας μπορεί να αποκαλύψετε την αιτία της απόσυρσης και να ελευθερώσετε την επιθυμία του παιδιού σας να είναι ενεργός συμμετέχων σε τυπικές κοινωνικές σχέσεις .
Κατανόηση των συναισθημάτων των παιδιών
Ένας τρόπος για να βοηθήσετε τα παιδιά να αρχίσουν να ελέγχουν το φόβο τους για διάφορες κοινωνικές καταστάσεις είναι να δείξετε κατανόηση για τον φόβο τους. Εάν ένα παιδί αρνείται να συναναστραφεί με άλλα απιδιά , θα μπορούσατε να πείτε , «έχω την αίσθηση ότι ανησυχείς (νοιώθεις αμήχανα , ντροπαλός , φοβισμένος) για να γίνεις μέρος αυτής της ομάδας . Κι εγώ νοιώθω ανήσυχος, μερικές φορές πάρα πολύ , όταν δεν είμαι σίγουρος τι πρέπει να κάνω και οι άνθρωποι με παρακολουθούν». Με το να δείξετε κατανόηση του συναισθήματος του παιδιού σας, μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί σας να αισθανθεί κατανοητό. Η ενσυναίσθηση βοηθά επίσης τα παιδιά να εντοπίσουν και να μιλήσουν για τα συναισθήματα που έχουν όταν βρίσκονται με τους άλλους .
Κάντε μοντέλο την εξωστρεφή συμπεριφορά
Το παιδί σας θα συμμετέχει πιο εύκολα σε κοινωνικές συναναστροφές αν εσείς συμμετέχετε εύκολα αντίστοιχα. Για παράδειγμα , όταν είστε έξω με το παιδί σας , κάντε μια προσπάθεια να είστε φιλικός και εξωστρεφής. Αυτό θα οδηγήσει το παιδί σας να δει ότι είναι εντάξει να μιλάει με τους άλλους.
Όταν το παιδί σας αλληλεπιδρά με τους άλλους , επαινέστε τη συμπεριφορά του και αφήστε το παιδί σας να ξέρει ότι είστε περήφανοι για την προσπάθεια του.
Μη βάζετε ταμπέλες
Υπάρχει πολλή αρνητικότητα για τη λέξη «ντροπαλός» και τα περισσότερα παιδιά που ακούν να τα σχετίζουν με αυτή τη λέξη, αισθάνονται λιγότερο θετικά.
Τα παιδιά που χαρακτηρίζονται ως ντροπαλά ή αποσυρόμενα αρχίζουν να βλέπουν τον εαυτό τους με αυτόν τον τρόπο και στη συνέχεια να εκπληρώνουν αυτήν την εικόνα, χωρίς καμία προσπάθεια για αλλαγή.
Διευκόλυνση της Ανεξαρτησίας
Ειδικά κατά τη διάρκεια της εφηβείας , η επιθυμία για ανεξαρτησία είναι ένα ισχυρό κίνητρο. Η ανεξαρτησία αυτή  καθώς και η συμπεριφορά του «μπορώ να το κάνω μόνος μου», βοηθά στην ανάπτυξη της αυτοεκτίμησης και της εμπιστοσύνης .
Προωθήστε την ανεξαρτησία, επιτρέποντας στο παιδί σας να έχει μεγαλύτερη ευθύνη. Διδάξτε στο παιδί σας πώς να πλένει τα ρούχα, να μοιράζεται την ευθύνη για το μαγείρεμα , και να βοηθάει με άλλους τρόπους.
Φυσικά, το ποσό της ευθύνης που δίνετε πρέπει να εξαρτάται από την ικανότητα του παιδιού να εκτελεί τα καθήκοντα, αλλά τίποτα δεν χτίζει την αυτοεκτίμηση των παιδιών περισσότερο από το να γνωρίζουν ότι οι γονείς τους τα εμπιστεύονται . Η αυτοεκτίμηση και η εμπιστοσύνη βάζει τα θεμέλια για την μετέπειτα αλληλεπίδραση τους με τους άλλους.
Φέρτε σε επαφή το παιδί σας με άλλους
Ένα απομονωμένο παιδί που κάνει έστω και ένα φίλο θα αισθάνεται επιτυχής και θα αλληλεπιδρά τελικά περισσότερο με τα άλλα παιδιά.
Φέρτε σε επαφή το παιδί σας κάθε φορά με ένα συνομήλικο του φιλικό παιδί. Ενθαρρύνετε τα παιδιά να μιλήσουν για τα κοινά τους ενδιαφέροντα και τι θα ήθελαν να κάνουν μαζί. Στη συνέχεια, ρωτήστε τους πως πέρασαν το χρόνο τους μαζί. Στα παιδιά τους αρέσει να τραβάνε την προσοχή και ανταποκρίνονται θετικά όταν οι γονείς τους ενδιαφέρονται για αυτά .
Θέτουμε στόχους και μετράμε την πρόοδο
Πολλά αποσυρόμενα παιδιά εκτιμούν τη βοήθεια ώστε να έχουν πιο ενεργή συμμετοχή, και ένας τρόπος για να τα βοηθήσουμε είναι να καθορίσουμε τους στόχους που αποτελούν πρόκληση αλλά είναι και ρεαλιστικοί.
Για παράδειγμα λέμε τουλάχιστον μία λέξη σε ένα νέο πρόσωπο κάθε μέρα , συμμετέχοντας στο παιχνίδι με ένα άλλο παιδί , κάνουμε μία ερώτηση στο δάσκαλο , και μιλάμε μπροστά στην τάξη .
Μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί σας να παρακολουθεί την πρόοδο προς την επίτευξη των στόχων που έχετε συμφωνήσει. Ο έπαινος , θα δώσει κίνητρα για να συνεχίσει την πορεία προς μια πιο κοινωνική συμμετοχή .
Ζητήστε βοήθεια
Μερικές φορές , οι προσπάθειες που κάνετε για να βοηθήσετε το παιδί σας να είναι λιγότερο απομονωμένο δεν είναι επιτυχείς . Σε αυτή την περίπτωση , θα πρέπει να συμβουλευτείτε τον παιδίατρο του παιδιού σας ή έναν παιδοψυχολόγο να σας βοηθήσει. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα όταν το επίπεδο της κοινωνικής εμπλοκής επιδεινώνεται ή όταν έχετε σημάδια για κατάθλιψη , άγχος ή διάθεση για αυτοτραυματισμό.
Η αποτελεσματική αντιμετώπιση συνήθως βοηθά την κοινωνική απομόνωση και βάζει τα παιδιά πίσω στο δρόμο τους για να απολαύσουν την παιδική ηλικία τους και τους γύρω τους.
Dr. Kenneth Roberson
Αναρτήθηκε από 

Διδάξτε τα παιδιά …τον Κανόνα του Εσωρούχου (The Underwear Rule)!

Ο «Κανόνας του Εσωρούχου»* είναι ένας απλός οδηγός που δημιουργήθηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης με σκοπό να βοηθήσει τους γονείς να εξηγήσουν στα παιδιά τους πού δεν πρέπει να τα αγγίζουν οι άλλοι άνθρωποι, πώς να αντιδρούν και πού να αναζητούν βοήθεια.

Τι είναι λοιπόν ο «Κανόνας του Εσωρούχου»; Είναι απλό: ένα παιδί δεν πρέπει να το αγγίζουν στα μέρη του σώματος του που συνήθως καλύπτονται από το εσώρουχο του. Επιπλέον, δεν πρέπει να αγγίζει και εκείνο με τη σειρά του τους άλλους σε αυτά τα σημεία.

Ο «Κανόνας του Εσωρούχου» δημιουργήθηκε για να βοηθήσει τους γονείς και τους κηδεμόνες να ξεκινήσουν μία συζήτηση με τα παιδιά τους. Είναι ένα σημαντικό εργαλείο για την πρόληψη της σεξουαλικής κακοποίησης. Ο Κανόνας έχει πέντε (5) πτυχές:
(1)Το σώμα σου, ανήκει μόνο σε σένα
(2)Καλό και Κακό άγγιγμα
(3)Καλά και Κακά Μυστικά
(4)Η πρόληψη και η προστασία είναι υπευθυνότητα του γονέα
(5)Σε ποιους μπορούν να απευθυνθούν τα παιδιά και να αναζητήσουν βοήθεια
Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι ένα παιδί δεν είναι ποτέ τόσο μικρό για να μη μπορεί να διδαχτεί τον Κανόνα του Εσωρούχου. Η καλή επικοινωνία με τα παιδιά μας είναι το βασικό σημείο. Συνεπάγεται εμπιστοσύνη, αποφασιστικότητα, ευθύτητα και ένα φιλικό, μη απειλητικό περιβάλλον.
Πάντα στήριζα την άποψη ότι όλα ξεκινάνε από την παιδεία σε μικρή ηλικία. Αν δεν μπορείς να αλλάξεις μία κατάσταση τώρα, τουλάχιστον προσπάθησε για τη νέα γενιά. Το να μαθαίνουμε ένα παιδί πως να αναγνωρίζει και να αποφεύγει μία πιθανή βίαιη πράξη εναντίον του, είναι εξίσου σημαντικό με το να μεγαλώνουμε ένα παιδί που δε θα γίνει αυτός ή αυτή που θα διαπράξει τη βίαιη πράξη. Δεν αρκεί λοιπόν να μαθαίνουμε το παιδί πως να μην γίνει θύμα αλλά και πως να μη γίνει θύτης!
Το Συμβούλιο της Ευρώπης έχει ετοιμάσει ένα σχετικό βίντεο καθώς και  ένα βιβλίο για μικρά παιδιά (3-7 ετών) με τίτλο «Η Κίκο και το Χέρι».
Αναρτήθηκε από