Θα χρειαστούν 10 χρόνια υπηρεσίας για να φτάσουν τα 1.000 €

Αντιμέτωποι με τη δραστική μείωση των αποδοχών τους θα έρθουν από αυτόν το μήνα οι περίπου 200.000 δάσκαλοι, νηπιαγωγοί και καθηγητές που υπηρετούν στη δημόσια εκπαίδευση.

Οι μεγάλοι χαμένοι είναι οι νεοδιόριστοι οι οποίοι θα πάρουν 639 ευρώ και οι οποίοι μετά δέκα χρόνια υπηρεσίας θα καταφέρουν να φτάσουν τα 1.000 ευρώ!

Η μείωση αυτή φτάνει μέχρι και το 35% για τα πρώτα 10 χρόνια υπηρεσίας.

Το νέο μισθολόγιο φέρνει χιλιάδες εκπαιδευτικούς σε απόγνωση και κυρίως τους νέους και όσους υπηρετούν μακριά από τα σπίτια τους οι οποίοι αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στις ανάγκες τους.

Δεν είναι λίγοι πλέον οι νέοι εκπαιδευτικοί οι οποίοι σκέφτονται να εγκαταλείψουν το λειτούργημά τους και να στραφούν σε άλλα επαγγέλματα, καθώς, όπως δηλώνουν, δεν μπορούν να ζήσουν με 600 ευρώ, αφού το ποσό αυτό σε πολλές περιπτώσεις δεν είναι αρκετό να πληρώσουν το ενοίκιο και τους λογαριασμούς ενός σπιτιού (ΔΕΗ, ΟΤΕ, κοινόχρηστα κλπ.).

Νέοι άνθρωποι οι οποίοι περίμεναν χρόνια να βρεθούν μέσα στις σχολικές τάξεις θα αναγκαστούν, όπως λένε, να δηλώσουν παραίτηση, αναζητώντας μια καλύτερη μοίρα σε διαφορετικό επαγγελματικό χώρο στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό.

Σήμερα το “Έθνος – Παιδεία” επιχειρεί μια ανάλυση του νέου μισθολογίου για τους εκπαιδευτικούς, όπως ψηφίστηκε από τη Βουλή (με τη βοήθεια του ειδικού συνεργάτη της ΔΟΕ Γιάννης Μπαλάγκα), με στόχο να ενημερώσει όλους τους εκπαιδευτικούς για τις αλλαγές που έρχονται και οι οποίες δεν είναι ακόμη απολύτως γνωστές στον κόσμο της εκπαίδευσης.

Δάσκαλοι νηπιαγωγοί και καθηγητές θα πρέπει να γνωρίζουν καταρχήν οτι οι θέσεις όλων των κατηγοριών εκπαίδευσης κατατάσσονται σε 6 συνολικά βαθμούς. ΣΤ,Ε, Δ, Γ, Β και Α.

Οι προαγωγές από βαθμό σε βαθμό, για όλες τις κατηγορίες προσωπικού, γίνονται με βάση ποσόστωση επί των κάθε φορά κρινόμενων, ύστερα από αξιολόγηση που διενεργείται μία φορά τον χρόνο από το οικείο υπηρεσιακό συμβούλιο, ως εξής:

• Από τον Εισαγωγικό Βαθμό ΣΤ στον Βαθμό Ε: μέχρι και 100% των κρινόμενων υπαλλήλων,
• Από τον Βαθμό Ε στον Βαθμό Δ: μέχρι και 90% των κρινόμενων υπαλλήλων,
• Από τον Βαθμό Δ στον Βαθμό Γ: μέχρι και 80% των κρινόμενων υπαλλήλων,
• Από τον Βαθμό Γ στον Βαθμό Β: μέχρι και 70% των κρινόμενων υπαλλήλων.
• Από τον Βαθμό Β στον Βαθμό Α: μέχρι και 30% των κρινόμενων υπαλλήλων.

ΝΙΚΟΛΙΤΣΑ ΤΡΙΓΚΑ

http://www.ethnos.gr/entheta.asp?catid=22814&subid=2&pubid=63535664

Από τον Ωρίωνα.

Ίσως ο όρος Στιχουργική να μην αποτελεί την καταλληλότερη λέξη για να περιγράψει κάποιος το φαινόμενο της έμμετρης σύνθεσης λόγου. Η λέξη στιχουργός κατά το παρελθόν, πιθανόν ακόμη και σήμερα, χρησιμοποιήθηκε ως υποτιμητικός χαρακτηρισμός ανάμεσα σε ποιητές, πολλές φορές αποτέλεσε και την έκφραση ‘πειράγματος’ μεταξύ ποιητών. Η ποίηση και η στιχουργία είναι αδέρφια, δεν φέρουν δύο αντιδιαμετρικά αντίθετες έννοιες και πιο απλά, αυτά που τις ενώνουν είναι συντριπτικά περισσότερα από αυτά που τις χωρίζουν.

Αν για την μουσική η ενορχήστρωση γίνεται με διάφορα μουσικά όργανα κατ’ αναλογία στον στίχο η ενορχήστρωση γίνεται με τις φωνητικές χορδές των ανθρώπων.

Οι απλοί κανόνες που θα παρουσιαστούν έχουν να προσφέρουν πολλά στον καθένα μας. Μπορούν να καλλιεργήσουν την κριτική ικανότητα κάποιου και να τον καταστήσουν ικανό να αντιλαμβάνεται τις αστοχίες που ενδεχομένως περιέχονται σε στίχους και πιστέψτε με υπάρχουν πολλές και αδικαιολόγητες μέσα σε πολύ γνωστά τραγούδια που γράφονται από διακεκριμένους στιχουργούς (θα μπορούσα να αναφέρω και ονόματα αλλά δεν είναι του παρόντος). Προφανώς, οι στιχουργοί αυτοί πιστεύουν ότι το ταλέντο τους είναι τόσο μεγάλο που δεν γίνεται να περιέχει λάθη και αστοχίες όπως επίσης και ότι δεν χρειάζεται να εξετάσουν το ενδεχόμενο της αυτοβελτίωσης, καθότι είναι «κορυφαίοι». Αν όμως γνώριζαν, απλά, τα βασικά είμαι σίγουρος ότι θα ζητούσαν, από ντροπή, σε πολλά τραγούδια να μην αναγράφεται το όνομά τους.

Επίσης για όλους εσάς που θα διαβάσετε το θέμα αυτό αν ποτέ απευθυνθείτε σε δισκογραφικές ή καλλιτέχνες για τους στίχους σας θα ξέρετε αν κάποια απορριπτική δικαιολογία των δισκογραφικών εταιριών για τους στίχους σας είναι βάσιμη ή είναι απλά μπουρδολογία.

Διότι όταν ένας στίχος είναι τεχνικά άρτιος μόνο μια αιτιολογία απόρριψης ευσταθεί, η αιτιολογία «δεν μου άρεσε», η οποία είναι θεμιτή. Οποιαδήποτε άλλη δικαιολογία αποτελεί πρόφαση και αμπελοφιλοσοφία και υπογραμμίζει το μέγεθος της ασχετοσύνης που μπορεί να έχει κάποιος που ουσιαστικά «κινεί νήματα» (είτε καλλιτέχνης είτε στέλεχος δισκογραφικής).

Να σημειώσω, εμβόλιμα, προκειμένου να προλάβω κάποιες σκέψεις μελών τα εξής. Οι κανόνες της μετρικής πρέπει να γίνονται σεβαστοί κατά το δυνατό. Αυτό δεν το λέω από προσωπική διαστροφή αλλά για τους εξής απλούς λόγους. Όπως κάθε μορφή τέχνης έτσι και η στιχουργική έχει κανόνες κι αν κάποιοι σκέφτονται ότι δεν είναι δυνατό να μπαίνουν όρια και καλούπια να πω ότι το βλέπουν από εσφαλμένη οπτική.

Αν ρωτήσετε έναν μουσικό αν ένας κρότος είναι μουσική προφανώς θα σας πει πως δεν είναι, αμιγώς, μουσική. Αν όμως ο μουσικός χρησιμοποιήσει ένα πλήθος κρότων αρμονικά με σωστή δομή και κατάλληλη παράταξη που υπακούει σε μουσικά δεδομένα τότε θα μπορέσει να μετατρέψει τους κρότους σε ένα σύνολο που παράγει μουσικό άκουσμα με στοιχειώδη αισθητική. Αν τοποθετήσει τους ίδιους κρότους άναρχα τότε είναι εξαιρετικά πιθανό το αποτέλεσμα να είναι ενοχλητικό για τον ακροατή.

Με το παράδειγμα αυτό θέλω να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι οι κανόνες της μετρικής δεν έρχονται για να μας βάλουν καλούπια αλλά για να καθοδηγήσουν την τάξη στην απεραντοσύνη των λέξεων. Ο άνθρωπος διαθέτει μια φυσική ροπή προς την τάξη και αυτό συναρτάται άμεσα με την αισθητική του. Οι κανόνες της μετρικής αυτό προσφέρουν.

Όσα θα διαβάσετε δεν είναι υπαγορευτικά αλλά συμβουλευτικά. Στιχουργική χωρίς τους βασικούς, τουλάχιστον, κανόνες δεν είναι στιχουργική είναι κάτι σαν στιχουργική. Όπως όλοι μας αποδεχόμαστε ότι 1+1=2 έτσι είναι κι αυτό. Άλλο 1, 9999 και άλλο 2.

Τα συναισθήματα, οι εικόνες, οι παραλληλισμοί, το πλούσιο λεξιλόγιο, η λεξιπλασία και πόσα άλλα φαινόμενα μπορούν να υπάρξουν και στον πεζό λόγο.

Ποια είναι όμως τα βασικά στοιχεία που μετατρέπουν την στιχουργική σε μια αυτόνομη τέχνη; Το σωστό μέτρο και η σωστή ομοιοκαταληξία, τουλάχιστον. Χωρίς αυτά δεν έχουμε στιχουργική δηλαδή έχουμε κάτι σαν στιχουργική. Σε μια επισήμανση που έκανα προς έναν φίλο λέγοντάς του ότι έχει γράψει ένα εξαιρετικό ποίημα αλλά σε ένα και μόνο σημείο υπάρχει αβλεψία στην ομοιοκαταληξία μου απάντησε ότι ψάχνοντας την ομοιοκαταληξία μπορεί να χάσουμε το νόημα.

Μέγα λάθος.

Αυτό είναι το νόημα της στιχουργικής τέχνης, η ομοιοκαταληξία. Διαφορετικά ας γράψουμε πεζό λόγο.

Ο στιχουργός ζει και τρέφεται από την ομοιοκαταληξία και το μέτρο. Ψάχνει φράσεις και λέξεις μέσα στον κόσμο, για να τις πάρει να τις δώσει τα δύο αυτά στοιχεία και να μετατρέψει ακόμη και τα απλούστερα λόγια σε τέχνη. Την τέχνη της στιχουργικής.

Πολύ απλά. Στιχουργική χωρίς κανόνες είναι γέλιο δίχως χαρά, είναι παιδί χωρίς αθωότητα, είναι έρωτας χωρίς ηδονή.

Τελικά το ερώτημα που προκύπτει απέναντι σε όσους γνωρίζουν τους κανόνες της μετρικής και τους περιφρονούν είναι το εξής: Πρέπει ένας στιχουργός να ανέβει στο επίπεδο της στιχουργικής ή πρέπει η στιχουργική να κατεβαίνει στο επίπεδο του κάθε στιχουργού;

Τα παρακάτω είναι βασισμένα στο βιβλίο του Θρασύβουλου Σταύρου Νεοελληνική Μετρική

Γενικά – Εισαγωγικά

Οι στίχοι στη νεοελληνική μετρική χωρίζονται σε πέντε είδη

Ιαμβικοί – Τροχαϊκοί – Αναπαιστικοί – Μεσοτονικοί (παλιά Αμφιβραχικοί) – Δαχτυλικοί

Οι στίχοι αποκτούν έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα από το γεγονός ότι βασίζονται στον “’τονισμό”’, κατά την ανάγνωσή τους η φωνή μας αποκτά ρυθμό ακολουθώντας τονισμένα και άτονα στοιχεία μιας ενότητας με τονισμένες και άτονες συλλαβές.

Μέτρα

Α) Το ζεύγος άτονης και τονισμένης συλλαβής ονομάζεται Ίαμβος και το συμβολίζουμε με μία κοίλη και μία ευθεία γραμμή (λόγω έλλειψης κοίλης γραμμής θα χρησιμοποιώ το γράμμα ύψιλον) δηλαδή: ίαμβος: υ –
Παράδειγμα: ε-σύ: υ – άτονη τονισμένη, μω-ρό, φω-νή κ. ο. κ.

Β) Το ζεύγος τονισμένης άτονης ονομάζεται Τροχαίος.
Παράδειγμα: πή-γα: – υ τονισμένη άτονη, κά-νω, δώ-σε κ. ο. κ.

Γ) Η διάταξη δύο άτονων συλλαβών και μίας τονισμένης ονομάζεται Ανάπαιστος.
Παράδειγμα: ποι-η-της: υ υ – άτονη, άτονη, τονισμένη. Εφόσον ο αναπαιστικός ρυθμός διατηρεί συνέχεια, εμφανίζεται να μοιράζεται στις λέξεις.
Παράδειγμα: τα τρα-γού-δια μπο-ρούν…: υ υ – υ υ – άτονη, άτονη, τονισμένη κ. ο. κ. Ο συλλαβισμός βασίζεται στον τονισμό και το μέτρο που μας βγάζει.

Δ) Η διάταξη άτονη, τονισμένη, άτονη αποτελούν το Μεσότονο.
Παράδειγμα: Φλεβάρης: υ – υ άτονη, τονισμένη, άτονη. Το πή-ρα, το πή-γα, με θέ-λει κ. ο. κ.

Ε) Η αντίθετη διάταξη του ανάπαιστου δηλαδή, τονισμένη, άτονη, άτονη ονομάζεται Δάχτυλος.
Παράδειγμα: πέ-ρα-σα: – υ υ τονισμένη, άτονη, άτονη κ. ο. κ.

Στη συνέχεια θα παρουσιαστούν τα ακόλουθα:

1. Υπερβατό ή διασκέλισμα
2. Μετρικό χασοτόνισμα
3. Χασμωδία
4. Συνίζηση
5. Σύμβολο <Υφέν>
6. Παρήχηση
7. Ποιητική άδεια
8. Ομοιοκαταληξία ή Ρίμα
9. Θέσεις ομοιοκατάληκτων στίχων
10. Τερτσίνες
11. Στροφή του Κάλβου
12. Οχτάβα
13. Ελεύθερος στίχος
14. Δίστιχο
15. Σονέτο
16. Ροντέλο
17. Τριολέτο
18. Μπαλάντα
19. Ακροστιχίδα
20. Αλφαβητάρια
21. Σχήματα
22. Κακέμφατο

Και άλλα

Σημείωση: Για την νεοελληνική μετρική η ορθογραφία δεν παίζει κανέναν ρόλο γιατί η μετρική βασίζεται στα ηχητικά φαινόμενα, βέβαια καλό είναι εφόσον κάποιος εμφανίζεται να διαχειρίζεται τη γλώσσα με δημιουργικό τρόπο να αποφεύγει λάθη. Η αποφυγή ορθογραφικών λαθών υπογραμμίζει απλά την επιμέλεια με την οποία χειριζόμαστε τον γραπτό λόγο. Καλό είναι να διαθέτουμε, και να συμβουλευόμαστε όταν χρειάζεται, ένα ερμηνευτικό λεξικό.

Όπου χρειάζονται επισημάνσεις θα χρησιμοποιώ παραδείγματα από δικούς μου στίχους (πονηρός ο βλάχος). Τα φαινόμενα που παρουσιάζονται στους στίχους μου προέκυψαν άθελά μου καθώς στην πλειοψηφία τους δεν γνώριζα κανόνες μετρικής, οπότε θα παρουσιάσω και τα λάθη μου (μη νομίζετε ότι ευλογώ τα γένια μου).

‘Επίσης όμως θα χρησιμοποιήσω και γνωστά σε όλους μας τραγούδια είτε σαν παραδείγματα με αστοχίες είτε σαν παραδείγματα άξια προς μίμηση.

Υπερβατό η Διασκέλισμα

Όταν ένας στίχος δεν περικλείει ολοκληρωμένο νόημα και το νόημά του συνεχίζεται για να ολοκληρωθεί σε δεύτερο ή σε τρίτο στίχο τότε λέμε ότι εμφανίζει το φαινόμενο του υπερβατού ή αλλιώς διασκελίσματος. Αυτό συμβαίνει γιατί ο συνθέτης θέλει να δώσει έμφαση σε κάποια λέξη την οποία εμφανίζει πιο διακριτά με αποτέλεσμα να τονίζεται περισσότερο. Επίσης μπορεί να συμβαίνει και για τον αντίθετο ακριβώς λόγο, για να υποβαθμίσει τον ρόλο μιας λέξης.

Θα χρησιμοποιήσω παραδείγματα αλλά επειδή δεν επιθυμώ να κάνω καταχρηστική αντιγραφή του βιβλίου του Θρασύβουλου Σταύρου θα προσπαθήσω, όπου μπορώ, να χρησιμοποιήσω δικούς μου στίχους που υπάρχουν εδώ στο kithara.gr.

Παράδειγμα από το Τόσα Βράδια Μόνη

Επωδός

Τόσες μέρες γυρνάς

και κανένας δε νοιάζεται

Σιωπηλά αγαπάς

έναν άντρα που βιάζεται

Τη φωνή σου ακούν

τα κρυφά μονοπάτια σου

Τη ζωή σου ζητούν

απ’ τα άδεια τα μάτια σου

Μπορούσα να κρατήσω ενωμένους τους δύο πρώτους στίχους και να έχω ένα ολοκληρωμένο νόημα.

Τόσες μέρες γυρνάς και κανένας δε νοιάζεται

Παρόλα αυτά, άθελά μου, με το σπάσιμο του στίχου υπογράμμισα την μοναξιά και την περιπλάνηση του υποτιθέμενου προσώπου. Τα κομμάτια χωριστά αναδεικνύουν εντονότερα την περιπλάνηση και την μοναξιά.

Τόσες μέρες γυρνάς

και κανένας δε νοιάζεται

κάτι ανάλογο γίνεται σε όλη την επωδό.

Μετρικό Χασοτόνισμα

Λοιπόν, λοιπόν, λοιπόν πολλοί από εσάς θα καταλάβετε αμέσως τι ακριβώς είναι το μετρικό χασοτόνισμα αλλά εγώ θα προσπαθήσω να το κάνω όσο πιο εύκολο μπορώ για όλους.

Είπαμε ότι η μετρική βασίζεται στον τονισμό και ότι υπάρχει μέτρο. Όμως πολλές φορές ο τόνος αντιτίθεται του μέτρου. Θα χρησιμοποιήσω τη Χωρωδία (Ωδή εις τη χώρα) το τραγούδι που έχω ανεβάσει στο site (πονηρός ο βλάχος) για να μπορέσετε να έχετε και ένα άκουσμα μετρικού χασοτονίσματος. Ο ορισμός του μετρικού χασοτονίσματος είναι ο εξής:

Όταν σε έναν στίχο βρεθούν δύο τονισμένες συλλαβές δίπλα-δίπλα τότε είναι εξαιρετικά σπάνιο να μην επηρεάζουν το μέτρο, έτσι μία απ’ τις δύο <<χάνει>> τον τόνο της για την διατήρηση του μέτρου. Το μετρικό χασοτόνισμα δεν συνιστά λάθος ή αστοχία είναι απλά ένα φαινόμενο της μετρικής. Μετρικό χασοτόνισμα θα βρείτε μέχρι και στους Σολωμό, Πολυλά, Παλαμά, Καβάφη, Καζαντζάκη, Μαβίλη κ. α.

Παράδειγμα μετρικού χασοτονίσματος:

Στιχουργός: Λευτέρης Παπαδόπουλος “Αυτά τα χέρια” – Μουσική Δήμος Μούτσης

Ποια χέρια πήραν τα κεριά

κι ήρθε ξανά το βράδυ

και δεν μπορεί η παρηγοριά

να μ’ εύρει στο σκοτάδι

…

Η λέξη “ποιά” και η λέξη “χέρια” έχουν τους τόνους τους δίπλα-δίπλα κατά συνέπεια κάποιος από τους δύο τόνους αναγκαστικά θα υποβαθμιστεί στην ερμηνεία ή στην απαγγελία. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο στιχουργός το αισθάνθηκε και δεν έβαλε τόνο στο “ποιά”.

Να επαναλάβω ότι αυτό δεν αποτελεί αστοχία ή λάθος είναι απλά ένα φαινόμενο της μετρικής.

Χασμωδία

Η χασμωδία θεωρείται στιχουργική αδυναμία γιατί διαταράσσει την συνοχή των στίχων. Είναι ένα φαινόμενο που πρέπει να αποφεύγεται γιατί χαλάει τη ροή των στίχων. Η χασμωδία εμφανίζεται όταν παρατάσσονται συνεχόμενα φωνήεντα μέσα σε μια λέξη ή ανάμεσα σε λέξεις. Όταν εμφανίζεται το φαινόμενο της χασμωδίας η παράταξη των φωνηέντων επηρεάζει αρνητικά την εκφώνηση στο συγκεκριμένο σημείο των στίχων γιατί αντιτίθεται στο υπάρχον μέτρο.

Η χασμωδία εμφανίζεται όταν φωνήεντα παρατάσσονται δίπλα-δίπλα με τρόπο τέτοιο που δεν είναι δυνατό να συνεκφωνηθούν σε ένα μέτρο και εμφανίζουν διαταραχή στο μέτρο. Αν η παράταξη αυτή των φωνηέντων γίνεται μέσα σε μία λέξη τότε λέγεται εσωτερική αν είναι μεταξύ δύο λέξεων λέγεται εξωτερική. Ένας σχετικά έμπειρος τραγουδιστής είναι σε θέση να καταλάβει μια χασμωδία καθώς την ώρα που θα προσπαθήσει να την τραγουδήσει αισθάνεται ότι κάτι αντιτίθεται στο μέτρο του τραγουδίσματός του

Συνίζηση

Η γραμματική και η μετρική αποδίδουν διαφορετική έννοια στη λέξη Συλλαβή. Άλλο πράγμα είναι ο γραμματικός συλλαβισμός και άλλο ο μετρικός συλλαβισμός. Ο λόγος αυτής της διαφοροποίησης λέγεται Συνίζηση.

Για τους γνώστες η λέξη Συνίζηση υπάρχει και στην γραμματική, αλλά και αυτή λέξη έχει διαφορετική έννοια όταν μιλάμε για μετρική. Δεν θα παρουσιάσω το νόημα της λέξης Συνίζηση έτσι όπως το χρησιμοποιεί η γραμματική, αλλά έτσι όπως το χρησιμοποιεί η μετρική.

Στην μετρική η συλλαβές υπακούν το μέτρο, έτσι κάποια φωνήεντα συνεκφωνούνται αποτελώντας ένα μέτρο, έστω κι αν κάτι τέτοιο δεν το κάνει ο γραμματικός συλλαβισμός.

Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα της συνίζησης είναι όταν άλλες φορές χρησιμοποιούμε την λέξη “Δύο” και άλλες φορές τη λέξη “Δυό” τη μία φορά την θέλουμε δισύλλαβη και την άλλη μονοσύλλαβη. Στην περίπτωση της μονοσύλλαβης χρήσης κάνουμε Συνίζηση. Εκφώνηση φωνηέντων σε έναν χρόνο. Κάτι ανάλογο κάνουμε και με τη λέξη “Μία” ή “Μιά”.

Υφέν (υφέν συνίζησης)

Υφέν ονομάζεται το σύμβολο που υποδεικνύει το σημείο ύπαρξης Συνίζησης, δηλαδή ποια φωνήεντα “ζευγαρώνουν” και συνεκφωνούνται σε ένα μέτρο. Το σύμβολο υφέν δεν υπάρχει στο Word, έτσι σας το περιγράφω. Είναι το σύμβολο της παρένθεσης) αλλά τοποθετείται οριζόντια με την καμπύλη ή κοιλιά προς τα κάτω και το βάζουμε κάτω από το επίπεδο των γραμμάτων στο κεντρικό σημείο ύπαρξης Συνίζησης.

Παρήχηση

Είναι το φαινόμενο συχνής εμφάνισης φθόγγων με κοινό σύμφωνο μέσα σε έναν στίχο. Παράδειγμα παρήχησης, αν γράψουμε

Τι χαρά να χαίρεσαι με τη χαρά του άλλου

επαναλαμβάνονται φθόγγοι που περιέχουν το “χ” όποτε λοιπόν συναντάτε επαναλαμβανόμενο σύμφωνο συναντάτε παρήχηση. Η παρήχηση δεν θεωρείται κάτι κακό ή μεμπτό. Είναι και αυτή απλά ένα φαινόμενο της μετρικής. Αν ξενίζει ή αρέσει σε κάποιους ανθρώπους, έχει να κάνει με την θέση που έχει καταλάβει το κάθε σύμφωνο στη συνείδηση του καθενός. Αν π. χ. το “κ” φέρνει στο μυαλό ενός ανθρώπου τη λέξη “κακό” μπορεί να τον ξενίσει ή αν το “θ” φέρνει στο νου του τη λέξη “Θεός” μπορεί να του αρέσει. Το ζήτημα είναι απολύτως υποκειμενικό.

Πάντως για τον μετρικό συνθέτη ενίοτε μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν όπλο. Παράδειγμα

Μα σα τον ήλιο έλαμψαν τα ολόχρυσα μαλλιά σου

η παρήχηση αυτή αποδίδει έναν πολύ ιδιαίτερο χαρακτήρα στον στίχο.

Ποιητική Άδεια

Ποιητική άδεια δεν υπάρχει. Είναι μια επινόηση όσων αλλοιώνουν τη γλώσσα προκειμένου να δικαιολογήσουν τα σημεία δημιουργικής αδυναμίας τους. Δεν έχει καμία βάση να αλλοιώνει κάποιος λέξεις κατά τρόπο δικό του και να τις μετατρέπει σε λέξεις που δεν βασίζονται πουθενά. Παράδειγμα να γράψει “αγαπεί” αντί “αγαπά” ή “αγαπάει” ή να τονίζει λέξεις εκεί που δεν έχει επιτραπεί να τονιστούν ποτέ, μόνο και μόνο γιατί αυτό τον εξυπηρετεί. Υπάρχουν πολλές επιλογές για έναν στιχουργό σε λέξεις αρκεί να ευσταθούν δηλαδή, λεν – λένε – λέγουν και όχι μια οποιαδήποτε αβάσιμη επινόηση προκειμένου φέρουμε τη γλώσσα στα μέτρα μας.

Ομοιοκαταληξία – Ρίμα – Ομοιοτέλευτο

Ίσως αυτό το κομμάτι του παρόντος κειμένου να είναι και το πλέον σημαντικό. Η ομοιοκαταληξία αποτελεί για μένα την μαγεία της μετρικής. Επίσης, ο βασικότερός κανόνας της αποτελεί για μένα αγκάθι που με πονά σε κάποιους στίχους που έγραψα πριν τον μάθω. Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι αφού διαβάσετε τον παρακάτω κανόνα θα ανησυχήσετε και θα σπεύσετε να ελέγξετε αν τον έχετε παραβιάσει. Όλη η μαγεία της μετρικής βρίσκεται σε αυτό το διάνθισμα που λέγεται ομοιοκαταληξία.

Ο κανόνας της είναι ο εξής:

Μεταξύ δύο ομοιοκατάληκτων στίχων, οι φθόγγοι που ακολουθούν τον τελευταίο τονισμό του κάθε στίχου, πρέπει να είναι μεταξύ τους τέλεια ομόηχοι. Χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η ορθογραφία.

http://wiki.kithara.gr

1. Ἔγνωσαν ὅτι κενὸς ὁ φόβος εἴη. [Δευτερεύουσα Εδική Πρόταση ,σε θέση αντικειμένου στο ρήμα  ἒγνωσαν. Εκφέρεται με ευκτική του πλαγίου λόγου (εἲη) γιατί εξερτάται από ρήμα ιστορικού χρόνου (ἒγνωσαν) και δηλώνεται ταυτόχρονα το πραγματικό (αντικαθιστά την οριστική) σαν υποκειμενική -αμφίβολη γνώμη]
   
2. Παῦσαι, πρὶν ὀργῆς κἀμὲ μεστῶσαι λέγων. [Δευτερεύουσα Χρονική Πρόταση. Εκφέρεται με τελικό απαρέμφατο (μεστῶσαι), γιατί εισάγεται με το σύνδεσμο πρίν και εξαρτάται από καταφατική πρόταση (παῦσαι)
   
3. Ἔχω τριήρεις, ὥστε ἑλεῖν τὸ ἐκείνων πλοῖον.[Δευτερεύουσα Συμπερασματική Πρόταση. Εκφέρεται με απαρέμφατο που δηλώνει το σκοπό]
   
4. Φοβοῦνται μὴ τὰ ἔσχατα πάθωσιν.[Δευτερεύουσα Ενδοιαστική Πρόταση σε θέση αντικειμένου στο ρήμα φοβοῦνται. Εκφέρεται με υποτακτική γιατί δηλώνει προσδοκώμενο φόβο]
   
5. Εἰ μὴ φυλάξεις τὰ μικρά, ἀπολεῖς τὰ μείζονα.
6. Ἥξουσιν αἱ μέριμναι, κἄν μὴ θέλῃς . [Δευτερεύουσα Εναντιωματική-Παραχωρητική Πρόταση που δηλώνει ενδεχόμενη εναντίωση. Σε συνδυασμό με την κύρια πρόταση σχηματίζει εναντιωματικό (υποθετικό) λόγο του προσδοκωμένου]
   
7. Δίκαιος γίγνου, ἵνα καὶ δικαίων τυγχάνῃς.
8. Κῦρος ἐθαύμασε τὶς παραγγέλλει.
9. Ἐπεὶ ἀπορία ἦν, ἐλυπεῖτο σὺν τοῖς ἄλλοις.
10. Ὕστερον ναυτικὸν παρεσκεύαζον, ὅ,τι πέμψουσιν ἐς Λέσβον.
11. Οὕτως ἀναίσθητος εἶ, ὥστε ού δύνασαι λογίσασθαι.
12. Εἰ καί μή βλέπεις, φρονεῖς ὅμως.
13. Ὅτε ἡ μάχη αὕτη ἐγένετο, έτύγχανεν ἐν Σάρδεσιν ὤν.
14. Λέγει ὡς ὑβριστής εἰμί.
15. Φοβεῖται μή τή ἔσχατα πάθῃ.
16. Χαίρω, ὅτι εὐδοκιμεῖς.
17. Αὐτοῦ διατρίψομεν, ἕως ἄν φῶς γένηται.
18. Θίβρων, ἐπεί οὐκ ἐπείθετο, Λάρισαν ἐπολιόρκει.
19. Δῆλόν έστι ὅτι ἐγγύς ἦν βασιλεύς.
20. Δέδοικα (φοβάμαι) ὅπως μή φανῆς λίαν  σοφός.
21. Αλλήλους ἤροντο (ρωτούσαν) τίς εἴη και πόθεν ἔλθοι.
22. Ἡ μήτηρ ἠρώτα τόν Κῦρον πότερον βούλοιτο μένειν ἤ ἀπιέναι.
23. Ἔλεγεν ὅτι λύσοι τάς σπονδάς.
24. Ἐπειδή ἐβούλοντο αὐτόν ἀποκτεῖναι, πέμπουσιν τήν Σαλαμινίαν ναῦν.
25. Ὁ δἐ συλλαμβάνει Κῦρον, ἵνα ἀποκτείνῃ αὐτόν.
26. Ἐπεί ἔαρ ὑπέφαινε (άρχιζε), Κῦρος συνήγαγε τούς στρατιώτας.
27. Εἰ μή ἐγώ ἐκέλευον, οὐκ ἄν ἐποίει ταῦτα Ἀγασίας.
28. Μή ἀπέλθητε, πρίν ἡμᾶς ἀκούσητε.
    
29. Ἐμοί δοκεῖ πλεῖν ἡμας ἐπί Μυτιλήνην, πρίν τούς ἐχθρούς μαθεῖν ταῦτα.
30. Πᾶν ποιοῦσι ὥστε μή διδόναι δίκην (τιμωρεῖσθαι).
31. Κίνδυνος ἐστί μή οὐ δυνηθῶ δηλῶσαι ταῦτα.
32. Εἰ μη εἴχομεν φῶς, ὅμοιοι τοῖς τυφλοῖς ἄν ἦμεν.
33. Οἱ Ἕλληνες ἤσθοντο ὅτι βασιλεύς ἐν τοῖς σκευοφόροις εἴη.
34. Εἴ τινα λάβοιεν τῶν ἐχθρῶν, ἀπέκεινον.
35. Εἰ και ἔχομεν χρήματα, ὅμως οὐκ εὐτυχοῦμεν.
36. Θαυμάζω ἔγωγε, εἰ μηδείς ὑμων μήτ΄ἐνθυμεῖται μήτ΄ὀργίζεται.[Δευτερεύουσες Αιτιολογικές Προτάσεις. Εκφέρονται με οριστική(ἐνθυμεῖται-ὀργίζεται) γιατί δηλώνουν το πραγματικό]
    
37. Ἀβροκόμας τά πλοῖα κατέκαυσεν, ἵνα μή Κῦρος διαβῆ.

http://www.enet.gr/

1973

Ιανουάριος

Εκρήξεις βομβών της ΕΑΝ σε δυο αυτοκίνητα αξιωματικών της στρατιωτικής αποστολής των ΗΠΑ (7/1). Βόμβες των οργανώσεων ΔΑ και “Ανεξάρτητη Αριστερά” σε αμερικανικά οχήματα στην Κηφισιά (7/1).

Τρίτη δίκη της “Ελληνικής Αντίστασης”, με 13 κατηγορούμενους, για σχεδιαζόμενη απόδραση του Αλ. Παναγούλη. Καταδικάζονται ο Στ. Παναγούλης (4,5 χρ) κι άλλοι δέκα σε μικρότερες ποινές (18-22/1).

Δίκη της ηγεσίας του ΚΚΕ εσ. στο Πενταμελές Εφετείο Αθηνών. Καταδικάζονται οι Μπ. Δρακόπουλος (12,5 χρ), Μ. Παρτσαλίδης (12), Α. Παπαθανασοπούλου (3) κι άλλοι πέντε (22-29/1).

Κλείσιμο του ΕΜΠ με απόφαση της Συγκλήτου, λόγω συνεχιζόμενης αποχής των φοιτητών. Διαδήλωση διαμαρτυρίας 1500 φοιτητών από το ΕΜΠ στη Νομική (26/1). Αναδίπλωση της Συγκλήτου κι επαναλειτουργία του Πολυτεχνείου (29/1). Δέκα φοιτητές της ΑΣΟΕΕ που εμποδίζουν ασφαλίτη να πάρει τα στοιχεία συναδέλφου τους διώκονται για τεντιμποϊσμό (31/1).

Φεβρουάριος

Καταδίκη δυο φοιτητών σε 7,5 μήνες για τα επεισόδια της ΑΣΟΕΕ (3/2). Συγκέντρωση 500 φοιτητών στο προαύλιο της ΑΣΟΕΕ σε ένδειξη αλληλεγγύης προς 12 συναδέλφους τους που έχουν παραπεμφθεί στο Πειθαρχικό επειδή συνέταξαν υπόμνημα μεταρρυθμίσεων για τη σχολή τους. Μικροσυμπλοκές με την αστυνομία (5/2). Αποχές στην Πάντειο (6/2) και το Γεωλογικό (9/2). Διαδήλωση φοιτητών στη Θεσ/νίκη με 5 συλλήψεις (13/2).

Δημοσίευση του ν.δ.1347, με το οποίο ο υπουργός Άμυνας μπορεί να ανακαλεί τις αναβολές φοιτητών που απέχουν από τα μαθήματά τους (12/2). Αστυνομική εισβολή στο ΕΜΠ εναντίον συγκέντρωσης 1500 φοιτητών κατά των στρατεύσεων. Άγριοι ξυλοδαρμοί, 100 συλλήψεις κι 11 παραπομπές (14/2). Δίκη των συλληφθέντων, 8 ελαφρές καταδίκες (17-19/2). Επιστράτευση 88 φοιτητών σε δυο δόσεις (15-16/2)

Πρώτη “δοκιμαστική” κατάληψη της Νομικής από 2500 φοιτητές, έξοδος υπό μορφήν πορείας και συμπλοκές με την αστυνομία και παρακρατικούς ΕΚΟΦίτες (16/2). Συγκέντρωση φοιτητών στην Ιατρική κατά του ν.1347 (17/2). Διήμερη κατάληψη της ΝΟμικής από 4000 φοιτητές (21-22/3). Έξοδος ύστερα από διαπραγματεύσεις, υπό την κάλυψη χιλιάδων συμπαραστατών που έχουν συγκεντρωθεί. Επιθέσεις αστυνομίας και ΕΚΟΦιτών, τραυματισμοί και συλλήψεις. Φοιτητική διαδήλωση στη Θεσ/νίκη χτυπιέται από την αστυνομία, με πολλές συλλήψεις (22/2). Αντιδικατορικές εκδηλώσεις φοιτητών και συλλήψεις στην κηδεία της Κ. Παξινού (23/2).

Δίκη της ΑΑΑ (19-20/2). Καταδίκη του Τ. Μήνη (10 χρ) και του Σ. Παντελάκη (8).

Βόμβες της ΕΑΝ σε αυτοκίνητα ξένων αποστολών στο Π. Φάληρο (20/2), το Καλαμάκι (21/2) και την οδό Ειρήνης Αθηναίας (25/2). Έκρηξη στο Πεδίο του Άρεως με αποτέλεσμα τον τραυματισμό 2 περαστικών (Α. Μανέτας, Μ. Αραπατσάκη) (22/2).

Μάρτιος

Φοιτητικές διαδηλώσεις σε Αθήνα (5,6,17/3), Θεσ/νίκη (5/3) και Πάτρα (17/3), με συλλήψεις φοιτητών. Κατάληψη της πανεπιστημιακής Λέσχης στην Πάτρα από 500 φοιτητές, εισβολή της αστυνομίας και δεκάδες συλλήψεις (16/3). Δεύτερη κατάληψη της Νομικής, με πρωτοβουλία της άκρας αριστεράς, καταλήγει σε εισβολή της αστυνομίας ύστερα από αίτηση της Συγκλήτου, δεκάδες τραυματίες και πάνω από 100 συλλήψεις (20/3). Αναδίπλωση του φοιτητικού κινήματος και τερματισμός της αποχής (27/3). Συλλήψεις δικηγόρων του φ.κ. (Π. Κανελλάκης, Α. Βγόντζας, Κ. Αλαβάνος, Δ. Μπουλούκος) από την ΕΣΑ και βασανισμός τους (13/3 κ.εξ).

Ανακάλυψη εκρηκτικού μηχανισμού της ΕΑΝ στο Καλαμάκι (25/3).

Απρίλιος

Νέες φοιτητικές κινητοποιήσεις στην Αθήνα, συλλήψεις κλπ (6-10/4). Ογκώδης φοιτητική διαδήλωση στην Πάτρα (13/4). Διαδήλωση στο Αγρίνιο κατά της ανάμιξης της αστυνομίας στις αρχαιρεσίες των συνδικάτων (16/4). Διαδήλωση εκατοντάδων φοιτητών στο κέντρο της Αθήνας με αντιδικτατορικά συνθήματα (21/4).

Επεισόδια ανάμεσα σε διαμαρτυρόμενους αλιεργάτες κι εκπροσώπους βιομηχανιών στην ιχθυόσκαλα της Καβάλας (3/4). Διώξιμο των συνεργείων ισοπέδωσης απαλλοτριωμένων κτημάτων από τους αγρότες στα Μέγαρα (14/4).

Εκρήξεις βομβών σε αυτοκίνητα ξένων αποστολών στην Αθήνα (7/4), το Καλαμάκι και το Κολωνάκι, με αποτέλεσμα στην τελευταία περίπτωση το σοβαρό τραυματισμό του περαστικού Μ. Ορφανίδη (21/4). Βομβιστικές επιθέσεις σε Τράπεζα και έξω από το σπίτι του προέδρου της χουντικής “Ενώσεως Νέων Επιστημόνων, Κ. Τσίτουρα, στον Πειραιά (20/4).

Μάιος

Συγκέντρωση φοιτητών στη Νομική με αίτημα την απελευθέρωση 60 περίπου φοιτητών που έχουν συλληφθεί από την ΕΣΑ. Αποκλεισμός του κτιρίου απ’ την αστυνομία, μικροσυμπλοκές και συλλήψεις (11/5). Τελευταία μαζική φοιτητική εκδήλωση της ακαδημαϊκής χρονιάς, με παμφοιτητική συγκέντρωση που εκδίδει ψήφισμα απολογισμού των αγώνων (18/5).

Παραπομπή 6 φοιτητών της ΑΑΣΠΕ με το ν.509, προφυλάκιση των Γ. Κοτανίδη και Ε. Ρικούδη (24/5).

Εκρήξεις βομβών της ΕΑΝ στην πλατεία Ραγκαβή, τους Αμπελόκηπους (7/5), σε δυο αμερικανικά αυτοκίνητα (10/5), στο ΙΧ του χουντικού σκηνοθέτη Τζέιμς Πάρις (7/5) και στην Κυψέλη (13/5). Εξάρθρωση της οργάνωσης με σύλληψη του κτηνίατρου Ι. Σαββούρα, του λογιστή Ι. Ρούμπου (21/5) κι άλλων 8 ατόμων (23/5) κι αποκάλυψη οπλοστασίων σε Σπάτα και Π. Φάληρο (24/5).

Σύλληψη και βασανισμός του αξιωματικού Σπ. Μουστακλή στο ΕΑΤ-ΕΣΑ (22/5). Καταστολή αντιδικτατορικού κινήματος στο Ναυτικό (23-25/5). Ανταρσία στο αντιτορπιλικό “Βέλος”, που βρισκόταν για άσκηση του ΝΑΤΟ στην Ιταλία. 36 μέλη του πληρώματος ζητούν πολιτικό άσυλο εκεί (25/5).

Ιούνιος

Διαδήλωση 1000 κατοίκους στους Αγ. Θεοδώρους κατά της ιδιοποίησης των νερών του χωριού τους από την εταιρεία Motor Oil (26/6).

Ιούλιος

Εικοσιτετράωρες απεργίες των τυπογράφων των αθηναϊκών εφημερίδων για αυξήσεις μισθών (2,5/7). Απεργία των τεχνικών εδάφους των εσωτερικών γραμμών της Ολυμπιακής (8/7). Απεργία των συντακτών στις εφημερίδες “Ακρόπολις”, “Απογευματινή”, “Βήμα”, “Νέα” και “Βραδυνή” για αυξήσεις (17-20/7). Απεργία των αλιεργατών στην Καβάλα για τη σύναψη συλλογικής σύμβασης.

Ανακάλυψη εκρηκτικού μηχανισμού στην οδό Καρυάτιδων (23/7).

Αύγουστος

Δίκη των βομβιστών της ΕΑΝ (9-10/8). Έξι καταδίκες, με βαρύτερες αυτές των Ι. Σαββούρα (18 χρ.) και Ι. Ρούμπου (15). Έκρηξη βόμβας κοντά στο γραφείο του Γ. Παπαδόπουλου, στο κέντρο της Αθήνας (10/8).

Διαδήλωση φοιτητών στην Πάτρα υπέρ των συναδέλφων τους που δικάζονται για την κατάληψη της Λέσχης το Μάρτιο. Ξυλοδαρμοί και συλλήψεις (10/8). Ελαφρές καταδίκες σε 4 απ’ τους κατηγορούμενους (11/8). Προφυλάκιση 3 φοιτητών στη Θεσ/νίκη, για διανομή προκηρύξεων του ΚΚΕ εσ. υπέρ του “όχι” στο δημοψήφισμα της 29ης Ιουλίου.

Νικηφόρα απεργία των πιλότων της Ολυμπιακής, καθηλώνει στο έδαφος όλα τα αεροσκάφη της εταιρείας (18-19/8). Απεργία στα τρόλεϊ με μεγάλη επιτυχία και νίκη των απεργών (27/8).

Γενική αμνηστία στους πολιτικούς κρατούμενους, απονομή χάριτος στον Αλ. Παναγούλη και άρση του στρατιωτικού νόμου. Παραγραφή, ταυτόχρονα, των “αδικημάτων που διέπραξαν ανακριτικά όργανα”, δηλ. των βασανιστηρίων (20/8). Απόλυση 39 φοιτητών που κρατούνταν από την ΕΣΑ και άμεση στράτευσή τους.

Σεπτέμβριος

Διαδήλωση κατοίκων στους Αντιφιλίππους Καβάλας (4/9) και στην Ελευθερούπολη (17/9), ενάντια στις απαλλοτριώσεις των χωραφιών τους για να γίνουν ορυχεία. Συγκέντρωση κατοίκων της Ελευσίνας κατά της επέκτασης των διυλιστηρίων της “Πετρόλα” (22/9).

Απεργία του προσωπικού της Ολυμπιακής (19/9). Μαχητική συγκέντρωση των εμποροϋπαλλήλων για το ωράριο στην Αθήνα. Επεισόδια με την αστυνομία και συλλήψεις (19/9), κερδίζουν όμως (“προσωρινά”) την ημιαργία της Τετάρτης (24/9). Απεργία των χειριστών της ΔΕΗ στο λιγνιτωρυχείο της Μεγαλόπολης (24/9).

Ανακάλυψη εκρηκτικών μηχανισμών σε πούλμαν της εταιρείας “Φανάκη” (20/9) και στη Middle East Airlines (21/9).

Διαδήλωση 1000 φοιτητών στο κέντρο της Αθήνας, ύστερα από απαγόρευση συγκέντρωσης κατά των στρατεύσεων από τη Σύγκλητο. Βίαιη διάλυσή της στο ύψος της Κλαυθμώνος και συλλήψεις (25/9)

Οκτώβριος

Συναυλία του Ξαρχάκου στον Παναθηναϊκό καταλήγει σε αυθόρμητη φοιτητική διαδήλωση στην Αλεξάνδρας, που διαλύεται απ’ την αστυνομία (1/10). Διαδήλωση κατά της νεοσύστατης κυβέρνησης Μαρκεζίνη, διαλύεται επίσης (2/10). Αποχή φοιτητών της Γεωπονικής για ζητήματα της σχολής τους (18/10). Αντιαμερικανική διαδήλωση στα Προπύλαια, μετά από απαγόρευση φοιτητικής συγκέντρωσης στη Νομική (27/10).

Δίωρη γενική απεργία στα Μέγαρα, κατά των σχεδίων για εγκατάσταση εργοστασίου αλουμίνας και διυλιστηρίου στην πόλη (12/10). Συλλαλητήριο 12.000 κατοίκων της πόλης για την ίδια υπόθεση (14/10). 24ωρη απεργία του προσωπικού της ΔΕΗ στην πρωτεύουσα κατά του νέου κανονισμού εργασίας, με συμμετοχή 97% (29/10).

Ανακάλυψη εκρηκτικού μηχανισμού σε αποθήκη της Εθνικής Τράπεζας (25/10).

Νοέμβριος

Συγκέντρωση κατοίκων του Σκαραμαγκά εναντίον της εγκατάστασης εκεί διυλιστηρίου του ομίλου Ανδρεάδη (4/11). 48ωρη απεργία των εργαζομένων στη ΔΕΗ του λεκανοπεδίου, με συμμετοχή 99% (14-15/11).

Μνημόσυνο του Γ. Παπανδρέου. Απόπειρα πορείας 5000 ατόμων προς τον Άγνωστο Στρατιώτη καταλήγει σε συγκρούσεις με την αστυνομία, οδοφράγματα και πετροπόλεμο. Πυροβολισμοί, 37 συλλήψεις και παραπομπή 17 ατόμων στο αυτόφωρο (4/11). Δίκη των συλληφθέντων, αθώωση 12 και ελαφρές ποινές σε άλλους 5 (8-13/11).

Κατάληψη του Πολυτεχνείου από τους φοιτητές (14/11). Συρροή κόσμου και μετατροπή της σε μαζική εξέγερση. Αιματηρές συγκρούσεις στο κέντρο της Αθήνας με δεκάδες νεκρούς κι εκατοντάδες τραυματίες (16/11). Κήρυξη του στρατιωτικού νόμου, κάθοδος των τανκς και εκκένωση του ΕΜΠ (17/11). Κατάληψη και εκκένωση της Πολυτεχνικής σχολής και στη Θεσ/νίκη (16-17/11). Άγρια καταστολή των εκδηλώσεων διαμαρτυρίας στο κέντρο της Αθήνας, με πολλούς νεκρούς (17-19/11).

Δεκέμβριος

Έκρηξη βόμβας των “Λαϊκών Απελευθερωτικών Ομάδων Σαμποτάζ” (ΛΑΟΣ) σε υποκατάστημα της Εμπορικής Τράπεζας στην οδό Αχιλλέως (3/12).

Απόπειρα σιωπηλής πορείας για κατάθεση λουλουδιών στο ΕΜΠ καταστέλλεται βίαια από την αστυνομία.

Απόλυση όλων των συλληφθέντων για το Πολυτεχνείο (31/12).

(Ελευθεροτυπία, 22/4/1997)

Η εγκύκλιος Μεταθέσεων Εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης-ΑΙΤΗΣΕΙΣ 11-30 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ.

Οι μαθητές δεν πρέπει να γράφουν περισσότερα από ένα τεστ την ημέρα και τρία την εβδομάδα.