spetsiotou blog Δάσκαλε … τον ήρωά μου!

 Αλήθεια, γιατί να μην μπορώ να έχω την αίθουσά μου κι εκεί να διδάσκω τα μαθήματά μου όλα και σ’ αυτήν την αίθουσα να δημιουργώ και να εμπνέομαι. Να έχει προσωπική σφραγίδα, να είναι οικείος χώρος για τους μαθητές μου, με πίνακες και λουλούδια, βιβλία και ψηφιακούς δίσκους, προγράμματα μελέτης, μηχανήματα για την ηλεκτρονική εποπτική διδασκαλία και κάθε εκπαιδευτικό εργαλείο που ικανοποιεί τον πολυδύναμο δάσκαλο; Η απορία είναι αφελής. Δεν επιτρέπεται να έχω τέτοιες συνθήκες εργασίας, επειδή θα επισημαίνονται εκείνοι που βλέπουν τη σχολική ζωή ως πάρεργο. Εκείνοι, τους οποίους, χρόνια τώρα, ικανοποιεί η πολιτεία. Ντροπή της.

 Δείτε, παρακαλώ, την ανακοίνωση του Ινστιτούτου Καταναλωτών (ΙΝΚΑ) inka.pdf που αφορά σε μια επίσημη σύγκριση και καταγραφή προϊόντων που διατίθενται στην ελληνική αγορά και στην αγορά του Ηνωμένου Βασιλείου. Τα συμπεράσματα δικά σας. Η λύση; Άραγε έχετε, έχουμε προτάσεις;

 [Η εξαιρετική εικόνα προέρχεται από το Google]

Μια αγαπημένη φίλη και συνάδελφος μου ευχήθηκε «Καλή Πρωτομαγιά» κι έτσι μου θύμισε τον Γ. Σουρή. Θυμηθείτε ή γνωρίστε τον κι εσείς.

Ποιος είδε κράτος λιγοστό

σ’ όλη τη γη μοναδικό,

εκατό να εξοδεύει

και πενήντα να μαζεύει;

Να τρέφει όλους τους αργούς,

Να ‘ χει επτά Πρωθυπουργούς,

ταμείο δίχως χρήματα

και δόξης τόσα μνήματα;

Να ‘χει κλητήρες για φρουρά

και να σε κλέβουν φανερά,

κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε

τον κλέφτη να γυρεύουνε;

Κλέφτες φτωχοί και άρχοντες με άμαξες και άτια,

κλέφτες χωρίς μια πήχη γη και κλέφτες με παλάτια,

ο ένας κλέβει όρνιθες και σκάφες για ψωμί

ο άλλος το έθνος σύσσωμο για πλούτη και τιμή.

Όλα σ ‘αυτή τη γη μασκαρευτήκαν

ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,

οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν

δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.

Ο Έλληνας δυό δίκαια ασκεί πανελευθέρως,

συνέρχεσθαί τε και ουρείν εις όποιο θέλει μέρος.

Χαρά στους χασομέρηδες! χαρά στους αρλεκίνους!

σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.

Γι’ αυτό το κράτος, που τιμά τα ξέστρωτα γαϊδούρια,

σικτίρ στα χρόνια τα παλιά, σικτίρ και στα καινούργια!

Και των σοφών οι λόγοι θαρρώ πως είναι ψώρα,

πιστός εις ό,τι λέγει κανένας δεν εφάνη…

αυτός ο πλάνος κόσμος και πάντοτε και τώρα,

δεν κάνει ό,τι λέγει, δεν λέγει ό,τι κάνει.

  H Ε’ ημερίδα για την διαχρονικότητα της ελληνικής γλώσσας με περιγραφή της ιστορικής περιόδου από της συστάσεως του νεοελληνικού κράτους, το 1830 έως και της μεταρρυθμίσεως του 1976 πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός την περασμένη Κυριακή, 25 Απριλίου 2010.  Η ημερίδα διοργανώθηκε από το πολιτιστικό σωματείο «Ελληνική Πολιτιστική Κληρονομιά» που ενδιαφέρεται για την προαγωγή και διάδοση του ελληνικού λόγου. 

«Αναβάθμιση του ρόλου του Εκπαιδευτικού – Καθιέρωση Κανόνων Αξιολόγησης και Αξιοκρατίας στην Εκπαίδευση και λοιπές διατάξεις»

Κουράστηκα με τις βαρύγδουπες διατυπώσεις που σκοπό έχουν να εκμεταλλεύονται τα όνειρα μας. Αυτά, που η ίδια η Πολιτεία συρρίκνωσε και αποχρωμάτισε. Κάποτε ένας μαθητής με ρώτησε «γιατί οι δάσκαλοι περπατούν σκυφτοί και δείχνουν τόσο μίζεροι». Και ντράπηκα να του απαντήσω ότι «αυτό εξυπηρετεί την Πολιτεία για να δημιουργήσει τον τύπο πολίτη που την αναπαράγει». Διαβάστε από την Ιστορία της Εκπαίδευσης τα νομοθετήματα, που κατά καιρούς ψηφίζονται, δημιουργίες «εμπνευσμένων νοών», ανακαλύψτε πίσω από τις εμφατικές λέξεις και υψηλές προσδοκίες, τις προθέσεις προσώπων και φορέων.

Το «νέο σχολείο» ψηφίζεται την ερχόμενη Τρίτη. Αν θέλετε να ενημερωθείτε για το κείμενο του νομοσχεδίου δείτε εδώ.

  Η ιστορία ενός στόλου παρουσιάζεται σε 1.000 φωτογραφίες και περιγράφει την ελληνική ακτοπλοΐα από το 1945 έως και το 1995. «Τα ακτοπλοϊκά δρομολόγια ήταν κάποτε μικροί άθλοι. Το πρώην ναρκαλιευτικό “Σπερχειός” από τον Πειραιά για να πάει στη Σύρο κατέβαινε στην ΄Υδρα, περνούσε κάτω από την Τζια και έπιανε λιμάνι στην Ερμούπολη, διέγραφε δηλαδή ένα μεγάλο ημικύκλιο διότι το κλασικό δρομολόγιο έκρυβε κινδύνους αφού υπήρχαν ναρκοθετημένες περιοχές από τους Γερμανούς», θυμάται ο εφοπλιστής και συγγραφέας Γιώργος Φουστάνος, χίλιες φωτογραφίες του οποίου συνθέτουν την έκθεση «Ελληνική Ακτοπλοΐα 1945-1995» που ανοίγει απόψε στο ΄Ιδρυμα Ευγενίδου. Μια ενδιαφέρουσα ιστορική αναδρομή θα δείτε στην εφημ. Τα Νέα 

Σημ. Σημαντικό σταθμό για την ελληνική ακτοπλοΐα αποτέλεσε το 1965 η δρομολόγηση του πρώτου ημερόπλοιου στις Κυκλάδες, του επιβατηγού «Λητώ», (φωτογραφία), πλοιοκτήτης του οποίου ήταν ο Μάρκος Νομικός. Χάρη στην ταχύτητά του πραγματοποιούσε το δρομολόγιο ΠειραιάςΤήνος- Μύκονος- Πειραιά αυθημερόν.

Αναδημοσιεύω το ακόλουθο κείμενο της κ. Έλενας Ακρίτα (εφημ Τα Νέα, 14/6/2008) στο οποίο η συγγραφέας απεικονίζει με εξαιρετική γλαφυρότητα ένα τύπο ελληνικής οικογένειας. Πώς θα γυρίσει πίσω το ποτάμι; Δεν ξέρω. Αναζητήστε λύση κι εσείς!

«Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ είναι μια πολύ αγαπημένη οικογένεια. Είναι ο αγαπημένος μου μπαμπάς, η αγαπημένη μου μαμά, ο αγαπημένος μου αδελφός και στον κάτω όροφο η αγαπημένη μου γιαγιά και ο αγαπημένος μου παππούς.

Τον αγαπημένο μου μπαμπά δεν τον βλέπω ποτέ, γιατί φεύγει το πρωί για τη δουλειά και γυρίζει τα μεσάνυχτα. Δηλαδή κανονικά γυρίζει στις 7.00 μ.μ., αλλά κάνει και πέντε ώρες γύρω γύρω το τετράγωνο μέχρι να βρει να παρκάρει. Κι όταν έρχεται δεν είναι και πολύ χαρούμενος και καθόλου δεν μοιάζει με τους μπαμπάδες των διαφημίσεων που μπαίνουν μέσα με δωράκια και σοκολάτες και τα παιδιά πηδάνε στην αγκαλιά του κι αυτός γελάει και τα στριφογυρίζει ψηλά. Εμάς λέει: «Άι σιχτίρι, το κωλοκράτος μου μέσα» και βροντάει τα κλειδιά στο συρτάρι.

Την αγαπημένη μου μαμά δεν τη βλέπω επίσης, γιατί κι αυτή δουλεύει αλλά έρχεται σπίτι με το λεωφορείο. Και μετά πλένει, σιδερώνει, σφουγγαρίζει, μαγειρεύει και βρίζει τον μπαμπά που δεν πήρε τυρί τριμμένο από το σούπερ μάρκετ. Και δεν μοιάζει καθόλου με τις μαμάδες των διαφημίσεων, γιατί δεν μαγειρεύει βαμμένη ούτε με ψηλοτάκουνα. Κι όταν λερώσουμε το μπλουζάκι με σοκολάτες δεν γελάει χαρούμενη που έχει το σωστό απορρυπαντικό, αλλά μας λέει: «Ε, βέβαια. Άμα έχετε τη δουλάρα.

Άντε βγάλ΄ το, τελείωνε, ΤΕΛΕΙΩΝΕ λέμε, την τύχη μου που στραβώθηκα και τον παντρεύτηκα».

Τον αγαπημένο μου αδελφό δεν τον βλέπω ποτέ, γιατί λείπουμε κι οι δυο στο σχολείο και μετά εκείνος πηγαίνει φροντιστήριο και μετά κλείνεται στο δωμάτιό του και μετά ανοίγει το κομπιούτερ του και μετά ψάχνει γυμνές κυρίες και μετά τις βρίσκει και μετά χαίρεται. Ο μπαμπάς μου, η μαμά μου, ο αδελφός μου κι εγώ είμαστε μια πολύ αγαπημένη οικογένεια και κάθε Κυριακή μεσημέρι κάνουμε ένα πολύ αγαπημένο οικογενειακό τραπέζι κι εκεί έχουμε όλο τον χρόνο να τσακωθούμε μεταξύ μας. Ο μπαμπάς μαλώνει τον αδελφό μου που δεν διαβάζει αρκετά και μετά μαλώνει εμένα που δεν τα τρώω τα παντζάρια. Και μετά η μαμά μαλώνει τον μπαμπά μου γιατί μας μαλώνει, γιατί είναι «αντιπαιδαγωγικό» λέει. Και μετά η μαμά μου μαλώνει τον αδελφό μου που πετάει τα μποξεράκια του στη μοκέτα κι έχει και τη μέση της και μετά μαλώνει εμένα που θέλω να μου πάρουνε κινητό.

Και μου λέει: «Έκανε κι η μύγα κώλο και ζητάει κινητό». Κι εγώ της λέω: «Η Ευαγγελία γιατί έχει κινητό που είναι και 27 μέρες μικρότερη;». Κι η μαμά μου μού λέει: «Δεν με νοιάζει τι κάνει η Ευαγγελία, εμένα με νοιάζει τι κάνει το δικό μου το παιδί». Και φωνάζει και ο μπαμπάς τής λέει: «Τώρα που ουρλιάζεις εσύ, δεν είναι αντιπαιδαγωγικό;» Κι η μαμά τού λέει: «Δεν ουρλιάζω, συζήτηση κάνουμε». Κι ο μπαμπάς μου της λέει: «Ναι, έχεις δίκιο. Μπορεί στο ισόγειο να μη σε άκουσαν». Κι η μαμά του λέει: «Έχε χάρη που είναι τα παιδιά, αλλιώς θα σου ΄λεγα τώρα». Και δεν του λέει.

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΚΑΝΕΝΑΣ δεν μιλάει για πολλή ώρα. Κι ακούγονται μόνο τα πιρούνια, τα μαχαίρια κι ο αδελφός μου που κάνει κλάπα κλούπα με τη γλώσσα του. Κι η μαμά τού λέει: «Δεν μπορείς να φας σαν άνθρωπος;» Κι ο αδελφός μου της λέει: «Σαν άνθρωπος τρώω». Κι η μαμά μου του λέει:

«Θα σε καλέσουνε σε κάνα σπίτι, ρεζίλι θα γίνουμε». Κι ο μπαμπάς μου της λέει: «Μπορείς να σταματήσεις μία στιγμή, ΜΙΑ, Μ-Ι-Α, αυτό το μπουρ μπουρ μπουρ, μες στ΄ αυτί μου. Έλεος δηλαδή, ΕΛΕΟΣ, Ε-Λ-Ε-Ο-Σ!». Κι η μαμά μου λέει: «Δεν φτάνει που έχω γίνει χίλια κομμάτια να σας υπηρετώ όλους εδώ μέσα, μια καλή κουβέντα να ακούσω, ΜΙΑ, Μ-Ι-Α». Κι ο μπαμπάς μου της λέει: «Έριξες πολύ αλάτι, λύσσα το ΄κανες». Κι η μαμά τού λέει: «Ορίστε, εκεί που μας χρωστάγανε, μας πήραν και το βόδι». Κι εγώ ρωτάω: «Πότε είχαμε βόδι και μας το πήρανε;». Κι ο αδελφός μου μού λέει: «Είσαι μαλακισμένο». Κι εγώ βάζω τα κλάματα και λέω: «Με λέει μαλακισμένο». Κι ο μπαμπάς μου του λέει: «Μη λες την αδελφή σου μαλακισμένο». Κι ο αδελφός μου λέει: «Αφού είναι;» Κι η μαμά μου λέει: «Και δεν θέλω να ακούω τέτοιες λέξεις εδώ μέσα». Κι ο αδελφός μου της λέει: «Όταν τις λέει ο μπαμπάς είναι καλά;». Κι η μαμά μου λέει στον μπαμπά μου: «Ορίστε, είδες το παράδειγμα που δίνεις στα ίδια σου τα παιδιά». Κι ο μπαμπάς μου λέει: «Μια μπουκιά δεν μπορούμε να φαρμακώσουμε σ΄ αυτό το σπίτι, ΜΙΑ, Μ-Ι-Α». Κι η μαμά μου του λέει: «Τι μπουκιά, εσύ δεν είπες είναι λύσσα; Κι άμα δεν σ΄ αρέσει, να πας να σου μαγειρεύει η Βιβή». Κι εγώ λέω: «Ποια είναι η Βιβή». Κι η μαμά λέει: «Ποια είναι η Βιβή, Μανώλη; Πες στο παιδί σου, στο σπλάχνο σου, στην κόρη σου ποια είναι η Βιβή, Μανώλη». Κι ο πατέρας μου λέει: «Η κυρία Βιβή είναι μια εξαίρετη συνάδελφος κι η μάνα σας είναι μια τρελή γυναίκα». Κι η μαμά λέει:

«Γι΄ αυτό γυρίζουμε μεσάνυχτα, Μανώλη; Επειδή η Βιβή είναι μια εξαίρετη συνάδελφος, Μανώλη;». Κι ο μπαμπάς λέει: «Γυρίζουμε μεσάνυχτα, διότι τα μεσάνυχτα βρίσκουμε να παρκάρουμε. Άντε να δούμε πού θα φτάσει ο πληθωρισμός πια». Κι η μαμά μου του λέει: «Έχε χάρη που είναι τα παιδιά, αλλιώς σου ΄λεγα εγώ». Κι ο μπαμπάς της λέει: «Τι θα μου ΄λεγες εσύ;». Κι η μαμά του λέει: «Το δισάκι μου στον ώμο, για τον δρόμο, για τον δρόμο, αυτό θα σου ΄λεγα εγώ». Κι εγώ λέω: «Έγιν΄ η βροχή χαλάζι, δεν με νοιάζει, δεν με νοιάζειειειειει». Κι ο μπαμπάς κι η μαμά μού λένε: «ΣΤΑΜΑΤΑ!!!» και σταματάω.

ΚΑΙ ΠΕΦΤΕΙ ΠΑΛΙ μια σιωπή, ντράγκα ντούγκα τα πιρούνια. Κι ο αδελφός μου λέει: «Έφαγα, πάω μέσα». Κι ο μπαμπάς μου του λέει: «Δεν έχει να πας πουθενά. Τώρα τρώμε όλοι μαζί σαν οικογένεια». Κι η μαμά μου του λέει: «Έχει δίκιο ο πατέρας σου, να κάτσεις εκεί που κάθεσαι».

Και καθόμαστε όλοι εκεί που καθόμαστε.

Νέος Κύκλος για το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο τής Στοάς τού Βιβλίου, ο 11ος κατά σειρά, ξεκινά τον Μάιο τού 2010. Κοσμολογία, ελληνική οικονομία, ελληνική πεζογραφία, νεοελληνικό θέατρο, εκκλησιαστική τέχνη είναι τα θέματα που θα αναπτύξουν διακεκριμένοι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και καταξιωμένοι Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς και πεζογράφοι. Πληροφορίες: 210-3253989, 210-3244538 www.stoabibliou.gr

 “Ενδύεσθαι”, είναι ο τίτλος της έκθεσης που πραγματοποιείται παράλληλα με το τριήμερο διεθνές ενδυματολογικό συνέδριο που διοργανώνεται από τους φορείς: Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα, Ελληνική Εταιρεία Ενδυμασιολογίας, Μουσείο Μπενάκη και Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο. Ιστορικές, κοινωνιολογικές και μεθοδολογικές προσεγγίσεις με υλικό διερεύνησης τις  διαφορετικές εκφάνσεις του ενδύματος από άποψη ιστορική, καλλιτεχνική, ψυχολογική και κοινωνική επιδιώκουν να διερευνήσουν οι εισηγητές.  Το κόστος συμμετοχής είναι € 50. Επίσης οι συντελεστές της δραστηριότητας αποβλέπουν στη ίδρυση ενός μουσείου πολιτισμού του ενδύματος. Γι’ αυτό και προβάλλονται με «χωροταξική έμφαση» μουσειακά ενδύματα από το 18ο έως και τον 21ο αιώνα, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και κομμάτια σχεδιαστών όπως οι J. Lanvin, Ch. Dior, J. Gaultier, I. Miyake, αλλά και ελλήνων που είναι γνωστοί στο εξωτερικό, όπως οι Γ. Τσεκλένης, Σ. Κοκοσαλάκη κ.ά. Η έκθεση βασίζεται στη συλλογή του Πελοποννησιακού Λαογραφικού Ιδρύματος “Βασίλειος Παπαντωνίου”και θα λειτουργήσει έως και 23/5 (Τετ., Πέμ., Κυρ. 10 π.μ.-6 μ.μ. Παρ., Σάβ. 10 π.μ.-10 μ.μ.)
Σημ. Θα πραγματοποιούνται ξεναγήσεις από έλληνες σχεδιαστές. δείτε το πρόγραμμα.