Αλήθεια, γιατί να μην μπορώ να έχω την αίθουσά μου κι εκεί να διδάσκω τα μαθήματά μου όλα και σ’ αυτήν την αίθουσα να δημιουργώ και να εμπνέομαι. Να έχει προσωπική σφραγίδα, να είναι οικείος χώρος για τους μαθητές μου, με πίνακες και λουλούδια, βιβλία και ψηφιακούς δίσκους, προγράμματα μελέτης, μηχανήματα για την ηλεκτρονική εποπτική διδασκαλία και κάθε εκπαιδευτικό εργαλείο που ικανοποιεί τον πολυδύναμο δάσκαλο; Η απορία είναι αφελής. Δεν επιτρέπεται να έχω τέτοιες συνθήκες εργασίας, επειδή θα επισημαίνονται εκείνοι που βλέπουν τη σχολική ζωή ως πάρεργο. Εκείνοι, τους οποίους, χρόνια τώρα, ικανοποιεί η πολιτεία. Ντροπή της.
«Αναβάθμιση του ρόλου του εκπαιδευτικού – καθιέρωση κανόνων αξιολόγησης και αξιοκρατίας στην εκπαίδευση και λοιπές διατάξεις»
11 Μαΐου 2010 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · Γενικά, ιστορία της εκπαίδευσης
Ετικέτες: διδασκαλία με υπολογιστή·Εκπαιδευτική Νομοθεσία·λειτουργία σχολείου·Μαθητές·σχολική ζωή
Δεν υπάρχουν σχόλια μέχρι τώρα ↓
Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμη.