Αφόρμηση ήταν η στολισμένη τάξη τη Δευτέρα το πρωί, αρκετές  φωτογραφίες από το μέτωπο που ήταν στολισμένες στον πίνακα του σχολείου.

Έγινε συζήτηση για το τι ξέρουν τα παιδιά για την επέτειο της 28^ης Οκτωβρίου και σας πληροφορώ ότι αρκετά γνώριζαν για τον πόλεμο με τους Ιταλούς και του Γερμανούς. Αναφέρθηκαν βέβαια και οι Τούρκοι.

Διαβάσαμε μία πολύ ωραία ιστορία σαν εισαγωγή στην ιστορία του πολέμου (από την ιστοσελίδα ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΑ), που με πολύ απλά λόγια εξηγούσε την ιστορία του πολέμου.

Επικεντρωθήκαμε στο ΟΧΙ και στην πολεμική ιαχή ΑΕΡΑ , στα ονόματα, τις φωτογραφίες  και τις ιδέες των κακών αρχηγών Χίτλερ, Ντούτσε. Μετά την συζήτηση ζωγραφίσαμε ότι μας έκανε εντύπωση από τα γεγονότα

Μουσική – Τραγούδια:

Ακούσαμε  τραγούδια σχετικά με την 28η Οκτωβρίου και  το ανακοινωθέν του πολέμου.

«Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του»

“Κορόιδο Μουσολίνι”

“Εθνικός Ύμνος”

Είδαμε και σχετικά βίντεο με την 28 η Οκτωβρίου που μας βοήθησαν να αντιληφθούμε καλύτερα τα γεγονότα:

Τέλος, φτιάξαμε και την σημαία μας και ένα καδράκι σχετικό με το ΟΧΙ.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΛΛΑΔΑ!!!!

Τα παιδιά στο πλαίσιο του μαθήματος των Αγγλικών γνώρισαν τη γιορτή του Halloween μέσα από το θεατρικό παιχνίδι, τις κατασκευές και τα τραγούδια!

H ιστορία της μπανάνας και οι χιλιομετρικές αποστάσεις. Μετράμε τα τροφοχιλιόμετρα της μπανάνας. Μαθαίνουμε την ιστορία της, βάζουμε σε σειρά τις εικόνες και την αφηγούμαστε.

Μιλήσαμε για τις υγιεινές και ανθυγιεινές τροφές, τις ταξινομήσαμε και φτιάξαμε τα αντίστοιχα “σπιτάκια” τους. Έπειτα φτιάξαμε το “Φανάρι της διατροφής” για να μας θυμίζει τι πρέπει να τρώμε συχνά, σπάνια και ποτέ..

Τέλος, μιλήσαμε για την Πυραμίδα της Διατροφής.Κατασκευάσαμε την φίλη μας, την κ. Πυραμίδα, η οποία μας είπε τι πρέπει να τρώμε καθημερινά, πιο λίγο και ελάχιστα για να είμαστε υγιείς. 

Εισάγουμε την έννοια του οικολογικού αποτυπώματος της τροφής μας και ιχνηλατούμε τη διαδρομή της τροφής και τις επιπτώσεις της στο περιβάλλον.

«Φανταζόμαστε αυτό το παλάτι, του «Βρέχει το Αγαπημένο μου Φαγητό!» Κοιμόμαστε σε μαλακά κρεβάτια. Ξυπνάμε, σκεφτόμαστε τι θέλουμε
για πρωινό και αυτό κατεβαίνει αμέσως μπροστά μας από το ολόχρυσο
και πλουμιστό ταβάνι!
Υπέροχα! Παίζουμε όλη μέρα! Στο παλάτι αυτό υπάρχουν πολλά παιχνίδια
και μεγάλος κήπος για να παίξουμε κρυφτό, κυνηγητό, για να σκαρφαλώσουμε στα δέντρα, να σκάψουμε, να φυτέψουμε, να παίξουμε μπάλα…
Κουραζόμαστε, και πεινάμε. Τι να ζητήσουμε άραγε για μεσημεριανό από
το ολόχρυσο και πλουμιστό ταβάνι του παλατιού; Φανταζόμαστε σιωπηλά το φαγητό που ζητάμε. Δεν το φωνάζουμε. Το φέρνουμε στο νου μας.
Το τρώμε με αργές απολαυστικές μπουκιές. Χορτάσαμε! Ξεκουραστήκαμε.
Και τώρα πάλι παιχνίδι στον κήπο.
Και δουλειές! Ο βασιλιάς έχει μείνει απένταρος και δεν έχει προσωπικό!
Καθαρίζουμε, σκουπίζουμε, γυαλίζουμε, κι ύστερα παίζουμε. Κρυφτό, κυνηγητό, αγαλματάκια, φτιάχνουμε δεντρόσπιτα, ποπό κούραση! Γυρίζουμε
κατάκοποι. Το τραπέζι είναι στρωμένο. Το χρυσοποίκιλτο ταβάνι περιμένει.
Για βραδινό τι θα ζητήσουμε; Φέρνουμε στο νου την εικόνα του φαγητού που θα ζητήσουμε. Δεν το φωνάζουμε. Μόνο κρατάμε την εικόνα
πίσω από τα κλειστά μάτια μας. Τρώμε με όρεξη. Πέφτουμε για ύπνο…
Χρρρρρ!
Σιγά σιγά, και καθώς ετοιμάζεται να ξημερώσει, εμείς πρέπει να φύγουμε
από το παλάτι του «Βρέχει το Αγαπημένο μου Φαγητό!» και να επιστρέψουμε στο νηπιαγωγείο μας. Στο εδώ και στο τώρα. Σιγά σιγά πετάμε έξω
από το ανοιχτό παράθυρο και ψηλά στον έναστρο ουρανό. Το ταξίδι
είναι μακρύ. Πετάμε. Να το σχολείο μας από ψηλά. Έτοιμοι για προσγείωση; Χαμηλώνουμε, χαμηλώνουμε, να ’μαστε. Ανοίγουμε τα μάτια»