Βίντεο που προέκυψε μετά από επεξεργασία από τα παιδιά στο Νηπιαγωγείο της πρωτότυπης ιστορίας “One plastic bag” της Miranda Paul
Η δραστηριότητα έγινε στα πλαίσια του περιβαλλοντικού Προγράμματος που αναλάβαμε και υλοποιήσαμε τη φετινή χρονιά για την πλαστική σακούλα.
Αναλυτικότερα μέσα από εικόνες το πρόγραμμα έγινε ως εξής:
Κι όμως οι δεινόσαυροι δεν εξαφανίστηκαν! Ζουν στο Πάρκο των Δεινοσαύρων! Και εμείς πήγαμε να τους δούμε σχεδόν ζωντανούς την Τρίτη 22 Μαΐου 2018,
.
που επισκεφθήκαμε το Θεματικό Πάρκο και Μουσείο «Δεινόσαυροι- Απόδραση στην εποχή των δεινοσαύρων» στην Πάτρα
Η γνωριμία με τους γιγαντιαίους δεινόσαυρους που ζούσαν στη γη τη Μεσοζωική Εποχή δε γίνεται με απλή ξενάγηση και περιήγηση αλλά μέσα από ένα διαδραστικό παιχνίδι αφού τα παιδιά «ταξιδεύουν στο χρόνο» και συναντούν δεινόσαυρους σαν αληθινούς, στο μισό του φυσικού τους μεγέθους, που έχουν κίνηση και ήχο.
Στην αρχή τα παιδιά ενημερώνονται για την παλαιοντολογία, τι είναι τα απολιθώματα και πως συναρμολογείται ένας σκελετός.
Και έπειτα φαντάζονται πως μπαίνουν σε μια χρονοκάψουλα, φορούν ειδικές στολές, βάζουν ζώνες ασφαλείας και ταξιδεύουν στο χρόνο.
Εμπρός λοιπόν! Μπείτε κι εσείς στη χρονοκάψουλα και ταξιδέψτε μαζί μας!
Και αφού το ταξίδι στο χρόνο τελειώσει και επανέλθουμε στο 2018 γινόμαστε μικροί παλαιοντολόγοι και κάνουμε ανασκαφές στην έρημο για να βρούμε θαμμένα οστά δεινοσαύρων.
Και φυσικά όπως κάθε μεγάλη- ευχάριστη περιπέτεια, έτσι κι αυτή τελείωσε με ζωηρό χορό . Το χορό του παλαιοντολόγου!
Οι Τεχνολογίες της Πληροφορίας στην καθημερινότητα του σχολείου δίνουν μια άλλη δυναμική στην εκπαιδευτική διαδικασία και κινητοποιούν τα παιδιά κεντρίζοντας το ενδιαφέρον τους. Η ψηφιακή Αφήγηση ενώνει την πιο αγαπημένη δραστηριότητα του Νηπιαγωγείου, την Αφήγηση Παραμυθιών με τις Νέες Τεχνολογίες.
Ο αέρας που φυσούσε πραγματικά δυνατά ένα πρωινό μας έκανε να αφήσουμε ελεύθερη τη φαντασία μας και να δημιουργήσουμε ένα παραμύθι για το Βοριά και ένα φόρεμα που έμπλεξε σε μια περιπέτεια εξαιτίας του. Το φουστάνι και ο Βοριάς είναι μια πρωτότυπη ιστορία που εμπνεύστηκαν και συνέθεσαν τα παιδιά με τη Νηπιαγωγό να λειτουργεί ως γραφέας.
Τα παιδιά έλεγαν τις ιδέες τους σχετικά με την εξέλιξη της ιστορίας και η Νηπιαγωγός τις κατέγραφε σε μεγάλα χαρτιά Α3. Αφού η ιστορία ολοκληρώθηκε και διαβάστηκε και την επαναφηγηθήκαμε φτιάξαμε τις εικόνες
Στη συνέχεια μαζί με τα παιδιά που είχαν άποψη για το στυλ, το ύφος κλπ επεξεργαστήκαμε με το lunapic τις εικόνες και τις αλλάξαμε κάπως έτσι:
Και ιδού το αποτέλεσμα:
Στη συνέχεια τα παιδιά είπαν την ιστορία με τη σειρά αλλά κομμάτι – κομμάτι όπως είναι αποτυπωμένη στις εικόνες και αυτή η αφήγηση καταγράφηκε με μαγνητόφωνο. Το windows movie maker ανέλαβε όλα τα υπόλοιπα! Οι εικόνες και η αφήγηση ενοποιήθηκαν, μπήκε μουσική και κίνηση … Το βιντεάκι μας ήταν έτοιμο! Η χαρά των παιδιών όταν το προβάλαμε με τον προτέκτορα ήταν τόσο απίστευτα μεγάλη … Χαρά και υπερηφάνεια …. Τόση χαρά …. Πολύ συγκινητικό!
Το «Χαμόγελο του Παιδιού» στην Τέμενη Αιγίου επισκεφθήκαμε τη Μεγάλη Τετάρτη το πρωί, οι εκπαιδευτικοί του Νηπιαγωγείου μας για να παραδώσουμε τα τρόφιμα και τα είδη ρουχισμού που έφεραν με μεγάλη προθυμία στο Νηπιαγωγείο μας τα παιδιά.
.
Μέσα από τον οργανισμό «Το Χαμόγελο του Παιδιού», με τη βοήθεια μικρών και μεγάλων εθελοντών καθώς και των εργαζομένων του, υποστηρίζονται 365 ημέρες το χρόνο δεκάδες δράσεις για τη φροντίδα και την προστασία της σωματικής και της ψυχικής υγείας, αλλά και της ασφάλειας χιλιάδων παιδιών στην Ελλάδα, που βρίσκονται σε κίνδυνο.
Στα σπίτια του, ζουν εκατοντάδες παιδιά σε συνθήκες ασφάλειας, αγάπης και φροντίδας από τους ανθρώπους που με περίσσεια ψυχής δημιουργούν μια αίσθηση οικογενειακής θαλπωρής και γαλήνης γι αυτά.
“Είμαστε πολύ χαρούμενοι που βρισκόμαστε εδώ για μια ακόμη φορά, σ’ αυτό τον εξαιρετικό χώρο με το φιλικό προσωπικό και τα χαμογελαστά ζωηρά παιδιά που φιλοξενεί” είπαμε στην υπεύθυνη του σπιτιού και εκείνη απάντησε πως κι αυτή νιώθει τυχερή που το σπίτι τους βρίσκεται σε ένα τόπο με ενδιαφέρον για το συνάνθρωπο και διάθεση προσφοράς.
Νωρίς νωρίς φέτος πριν καλά καλά προλάβουμε να βγάλουμε τις παραδοσιακές στολές που φορέσαμε για την 25η Μαρτίου αρχίζουμε να να μιλάμε για το Πάσχα!
Και φυσικά όχι μόνο για τα δώρα και τη λαμπάδα της νονάς και του νονού αλλά και για τα έθιμα του τόπου μας και πάνω απ’ όλα για τα γεγονότα των ημερών.
Η Ζωή -Τα Θαύματα – Τα πάθη – Η Σταύρωση και η Ανάσταση του Χριστού κυριαρχούν στις συζητήσεις μας. Οι αγιογραφίες και οι εικόνες της εκκλησίας μας σε έντυπη και ψηφιακή μορφή είναι πολύτιμοι βοηθοί μας.
Οι έντυπες εικόνες που τοποθετούνται στο ταμπλό στη γωνιά της παρεούλας και αυτές των βιβλίων, συζητούνται, προβληματίζουν και βοηθούν να γνωρίσουμε τα γεγονότα και σε επόμενο χρόνο να επαναφέρουμε στη μνήμη μας όσα περισσότερα από αυτά τα γεγονότα γίνεται.
Ταινίες παιδικές και κινούμενα σχέδια με τη ζωή του Χριστού βοηθούν τα παιδιά να κατανοήσουν τα γεγονότα. Η κινούμενη εικόνα χρησιμοποιείται για να τραβήξει την προσοχή, να κερδίσει το ενδιαφέρον, να παρουσιάσει τα γεγονότα. Μπορείτε να δείτε κι εσείς κάποιες στους παρακάτω συνδέσμους:
Μιλάμε φυσικά και για τα έθιμα του Πάσχα. Για τις λαμπάδες, τα κόκκινα αυγά, τα τσουρέκια, τον οβελία, τα πυροτεχνήματα αλλά και άλλα πιο ιδιαίτερα όπως τα φαναράκια στο Λεωνίδιο, τους μπότιδες στην Κέρκυρα, τον Επιτάφιο που μπαίνει στο νερό στην Ύδρα, το ρουκετοπόλεμο στη Χίο κλπ. Βλέπουμε γι αυτά πολλές εικόνες και σχετικά βίντεο, όπως τα παρακάτω.
Εμείς συμμετέχουμε σε αυτά βάφοντας κόκκινα αυγά και φτιάχνοντας κάρτες για τους γονείς μας και όσους αγαπάμε:
Τα αυγά αυτά και τις κάρτες μας θα τα πάρουμε στο σπίτι, μέσα σε καλαθάκια που κατασκευάσαμε μαζί με κουλουράκια την τελευταία ημέρα πριν τις Πασχαλινές διακοπές.
Φυσικά στις ελεύθερες δραστηριότητες μπορούμε να φτιάξουμε κάρτες ελεύθερα με ότι υλικά και τεχνική θέλουμε και να γράψουμε και ότι θέλουμε, όπως θέλουμε, για όποιον άλλο θέλουμε!
Διαβάζουμε το βιβλίο της Εύης Τσιτιρίδου -Χριστοφορίδου “Το αυγό που ράγισε” που μιλάει για το σεβασμό της ιδιαιτερότητας του άλλου και πως μπορεί ένα μειονέκτημα με τον κατάλληλο χειρισμό να μετατραπεί σε πλεονέκτημα.
Φυσικά δε λείπουν τα ομαδικά παιχνίδια στην αυλή με θαυμάσιο ομολογουμένως καιρό!
ΑΥΓΟΔΡΟΜΙΕΣ!
Ήταν μαζεμένοι όλοι μια βραδιά
και στο τζάκι έκαιγε η φωτιά
μες στα μάτια τους φαινόταν καθαρά
πως γι αυτούς τα χρόνια ήταν σκληρά
Περήφανοι όλοι με γενναία καρδιά
πολεμούσαν για τη λευτεριά
Κάθε χρόνο η εβδομάδα πριν την 25η Μαρτίου είναι αφιερωμένη σε αυτή την περηφάνια! Στην Εθνική Ανάταση! Στην Εθνική παλιγγενεσία! Συζητήσεις, ιστορίες, εικόνες, ποιήματα, τραγούδια, δραματοποιήσεις, κατασκευές… όλα!
Το αποκορύφωμα των εκδηλώσεων φυσικά είναι η συμμετοχή του Νηπιαγωγείου μας, μαζί με τις υπόλοιπες σχολικές μονάδες της περιοχής, στον εκκλησιασμό, την κατάθεση στεφάνου και την παρέλαση για την Εθνική Επέτειο, ανήμερα την 25η Μαρτίου.
Στο σχολείο έχει προηγηθεί η γιορτή μας από κοινού και από τα δύο τμήματα. Ξεκινάμε και τελειώνουμε με τον Εθνικό Ύμνο, τραγουδάμε το Θούριο του Ρήγα, χορεύουμε τα κλεφτόπουλα, λέμε ποιήματα σε μικρές ομάδες και δραματοποιούμε το τραγούδι του Πασχάλη “Περήφανοι όλοι”. Τέλος βλέπουμε την ταινία ” Παπαφλέσσας” (περικομμένη εννοείται, για να μην είναι κουραστική για τα παιδιά)
Οι δραστηριότητες που έγιναν περιλάμβαναν φυσικά, εκτός από την προετοιμασία της γιορτής, και πολλά άλλα, όπως η κατασκευή των πορτρέτων των ηρώων της επανάστασης.
Φέτος βοηθός μας στις δραστηριότητες για την 25η Μαρτίου, ήταν το βιβλίο της Ευγενίας Φακίνου “Τα Ελληνάκια”. Ένα βιβλίο λες και είναι κέντημα και παλιά δαντέλα, βγαλμένη από το σεντούκι της γιαγιάς, μας ταξιδεύει σε ένα τόπο κοντά στη θάλασσα που μένει η κυρα-Λένη με τα δίδυμα παιδιά της και ζουν κάτω από τον Τουρκικό ζυγό ως τον ξεσηκωμό.
Μιλήσαμε για τον τρόπο που είναι φτιαγμένες οι εικόνες του βιβλίου. Για τα ρούχα που φορούσαν οι άνθρωποι εκείνη την εποχή. Για τα κεντήματα και τα υφαντά που έφτιαχναν για να στολίζουν το σπίτι τους και να προστατεύονται από το κρύο. Για τα ζώα που είχαν κοντά τους και τι τα χρειάζονταν (άλογα, παγόνια, κοτούλες…). Για τις εργασίες που έκαναν. Για τα έθιμά τους, σε περιπτώσεις όπως ο γάμος. Για τους μύθους τους, όπως αυτός της γοργόνας. Και φυσικά για τη δύσκολη συμβίωσή τους με τους Τούρκους και τη σκλαβιά τους. Κατασκευάσαμε τα τσαρούχια που φορούσε ο Γιώργης και τα άλλα παλικάρια εκείνου του χωριού, αλλά και τα κεντήματα της κυρα-Λένης με εικόνες από το παραμύθι!
Από τη συζήτηση για τη διπλή γιορτή της 25ης Μαρτίου δε θα μπορούσε φυσικά να λείπει η αναφορά μας στη μεγάλη θρησκευτική γιορτή της ημέρας: τον Ευαγγελισμό τη Παναγίας. Διαβάσαμε σχετικά αποσπάσματα από βιβλία, είδαμε εικόνες, μιλήσαμε για την αγιογραφία σε σχέση με τη ζωγραφική, είδαμε από το youtube βίντεο σχετικό με τον Ευαγγελισμό και φτιάξαμε τον Αρχάγγελο Γαβριήλ που προσφέρει τον κρίνο στη Μαρία.
Αρχές Φλεβάρη με το κρύο τσουχτερό και τις Απόκριες να μας προκαλούν να μασκαρευτούμε, αφηγηθήκαμε, παρακολουθήσαμε από το youtube και αποφασίσαμε να δραματοποιήσαμε το αγαπημένο παραδοσιακό παραμύθι “Το γάντι” (βρείτε το στη σελίδα μας “Για τα παιδιά – Παραμύθια που αγαπώ” στην οριζόντια μπάρα της ιστοσελίδας μας).
Χωρίσαμε τους ρόλους, φτιάξαμε τις μάσκες, στρώσαμε άσπρα υφάσματα για να αναπαραστήσουμε τα χιόνια και ξεκινήσαμε.
Μια μέρα, ένας ηλικιωμένος κύριος περπατούσε στο χιονισμένο δάσος με τους σκύλους του. Δίχως να το καταλάβει του έπεσε από την τσέπη το ένα του γάντι. Ήταν ένα γάντι από εκείνα που το χέρι μπαίνει ολόκληρο μέσα κι όχι δάχτυλο δάχτυλο. Μα δεν το είδε ούτε αυτός ούτε τα σκυλιά του. Αυτοί συνέχισαν ανέμελοι τον περίπατό τους στο δάσος και το γάντι έμεινε πίσω, πεσμένο κατάχαμα στο αφράτο χιόνι.
Ένα ποντικάκι, τόσο δα ήταν, πέρασε από εκεί κι είδε το γάντι μπροστά του. Το τριγύρισε από εδώ, το κοίταξε από εκεί. “Άδειο πρέπει να είναι”, σκέφτηκε και τσουπ….τρύπωσε στο όμορφο και ζεστό γάντι που πράγματι ήταν αδειανό. Το κρύο ήταν τσουχτερό έξω, δε γινόταν να αντέξεις δίχως μια φωλίτσα να κρυφτείς.
Λίγο αργότερα χοροπηδώντας κατέφτασε εκεί γύρω ένας βάτραχος, πράσινος πράσινος που αν δεν έβρισκε γρήγορα κάπου να ζεσταθεί θα γινότανε μπλε μπλε! Κοντοστάθηκε έξω από το γάντι.
-Ποιος είναι μέσα στο γάντι; , ρώτησε.
-Η Ποντικίνα η Δαγκωνίτσα. Εσύ ποιος είσαι;
-Είμαι Βάτραχος ο Χίπιχοπης ο Χοροπηδηχτός. Μπορώ να μπω κι εγώ μέσα; Κάνει πολύ κρύο έξω.
-Έντάξει, έλα!, του είπε δίχως να το σκεφτεί το ποντίκι και μέσα στο γάντι έγιναν δύο τα ζώα
Λίγο μετά, χραπ χρουπ πάνω στο χιόνι, να σου και δυο λαγοί με γρήγορες κινήσεις και αυτιά μεγαλύτερα από το σώμα τους!
-Ποιος είναι μέσα στο γάντι; ρώτησαν.
-Η Ποντικίνα η Δαγκωνίτσα κι ο Βάτραχος ο Χιπιχόπης Χοροπηδηχτός. Εσείς ποιοί είστε;
-Είμαστε οι λαγοί οι Βιαστικοί Τρεχαλητοί, οι δύο αδερφοί. Μπορούμε να μπούμε κι εμείς μέσα; Κάνει πολύ κρύο έξω.
-Έντάξει, ελάτε!, τους είπαν με μια φωνή η ποντικίνα κι ο βάτραχος.
“Τι γλυκιά ζεστασιά έχει εδώ μέσα”, σκέφτηκαν οι λαγοί. “Εδώ θα ζήσουμε! Θα μείνουμε όλο το χειμώνα, ώσπου να περάσει το κρύο. Ύστερα…βλέπουμε”, είπαν. Βολεύτηκαν στο γάντι κι οι τέσσεριςμαζί κι άρχισαν να χορεύουν πάνω στο χιόνι τόσο που το γάντι έμοιαζε με αεροπλανάκι.
Λίγο μετά εμφανίστηκε μια αλεπού. Περπάτησε προσεκτικά προς το γάντι.
-Ποιος είναι μέσα στο γάντι; , ρώτησε.
-Η Ποντικίνα η Δαγκωνίτσα, ο Βάτραχος ο Χιπιχόπης Χοροπηδηχτός και οι Λαγοί οι Βιαστικοί Τρεχαλητοί. Εσύ ποιος είσαι;
-Είμαι η Αλεπού η Φουντωτή Αγαπητή. Μπορώ να μπω κι εγώ μέσα; Κάνει πολύ κρύο έξω.
-Έντάξει, έλα!, της είπαν όλοι μαζί.
Τώρα τα ζώα μέσα στο γάντι ήταν πέντε και έπρεπε να στριμωχτούν λίγο παραπάνω για να χωρέσουν. “Τι γλυκιά ζεστασιά έχει εδώ μέσα”, σκέφτηκε η αλεπού. “Εδώ θα ζήσω! Θα μείνω όλο το χειμώνα, ώσπου να περάσει το κρύο. Ύστερα…βλέπουμε”. Βολεύτηκαν στο γάντι κι οι πέντε μαζί κι άρχισαν να χοροπηδούν χαρούμενοι πάνω στο χιόνι τόσο που το γάντι έμοιαζε με ελικοπτεράκι.
Λίγο μετά εμφανίστηκε ένας γκρίζος λύκος που ούρλιαζε κι αντηχούσε σ’ όλο το βουνό το ουρλιαχτό του. Περπάτησε προς το γάντι κουνιστός και λυγιστός και ρώτησε.
-Ποιος είναι μέσα στο γάντι;
-Η Ποντικίνα η Δαγκωνίτσα, ο Βάτραχος ο Χιπιχόπης Χοροπηδηχτός, οι Λαγοί οι Βιαστικοί Τρεχαλητοί και η Αλεπού η Φουντωτή Αγαπητή. Εσύ ποιος είσαι;
-Είμαι ο Λύκος ο Γκρίζος Ουρλιαχτός. Μπορώ να μπω κι εγώ μέσα; Κάνει πολύ κρύο έξω.
-Έντάξει, έλα!, του είπαν σχεδόν όλοι μαζί και κοιτάχτηκαν για μια στιγμή.
Τώρα τα ζώα μέσα στο γάντι ήταν έξι και έπρεπε να στριμωχτούν ακόμη περισσότερο για να χωρέσουν. “Τι γλυκιά ζεστασιά έχει εδώ μέσα”, σκέφτηκε ο λύκος. “Εδώ θα ζήσω κι ας είναι λίγο στριμωγμένα! Θα μείνω όλο το χειμώνα, ώσπου να περάσει το κρύο. Ύστερα…βλέπουμε”. Βολεύτηκαν στο γάντι κι οι έξι μαζί κι άρχισαν να χοροπηδούν χαρούμενοι πάνω στο χιόνι τόσο που το γάντι έμοιαζε με διαστημοπλοιάκι.
Λίγο μετά εμφανίστηκαν δύο αγριογούρουνα που γουρούνιζαν παράξενα και βραχνά. Έφτασαν μπροστά στο γάντι και ρώτησαν:
-Ποιος είναι μέσα στο γάντι;
-Η Ποντικίνα η Δαγκωνίτσα, ο Βάτραχος ο Χιπιχόπης Χοροπηδηχτός, οι Λαγοί οι Βιαστικοί Τρεχαλητοί, η Αλεπού η Φουντωτή Αγαπητή και ο Λύκος ο Γκρίζος Ουρλιαχτός. Εσείς ποιοι είστε;
-Είμαστε τα Αγριογούρουνα τα χαυλιοδόντικα. Μπορούμε να μπούμε κι εμείς μέσα; Κάνει πολύ κρύο εδώ έξω.
-Εεεε, δεν υπάρχει πια χώρος εδώ μέσα. Είμαστε έξι και σχεδόν δεν αναπνέουμε, τους είπαν.
-Σας παρακαλούμε. Δε θα πιάσουμε πολύ χώρο. Θα κρατήσουμε την αναπνοή μας και θα στριμωχτούμε όσο περισσότερο μπορούμε. Αφήστε μας να μπούμε, τους παρακάλεσαν τα αγριογούρουνα που τουρτούριζαν από το κρύο.
-Καλά, εντάξει. Ελάτε!, τους είπαν.
Στο τέλος εμφανίστηκε μια μεγάλη αρκούδα που πλησίασε κι αυτή το γάντι. Άκουσε φασαρία μέσα και ρώτησε:
-Ποιος είναι μέσα στο γάντι;
-Η Ποντικίνα η Δαγκωνίτσα, ο Βάτραχος ο Χιπιχόπης Χοροπηδηχτός, οι Λαγοί οι Βιαστικοί Τρεχαλητοί, η Αλεπού η Φουντωτή Αγαπητή, ο Λύκος ο Γκρίζος Ουρλιαχτός και τα Αγριογούρουνα τα χαυλιοδόντικα. Εσύ ποιος είσαι;
-Είμαι η Αρκούδα η Καφετιά η πιο γλυκιά. Μπορώ να μπω κι εγώ μέσα; Κάνει πολύ κρύο εδώ έξω.
-Εεεε, δεν υπάρχει πια χώρος εδώ μέσα. Είμαστε οκτώ πια και μάλλον θα σκάσουμε από στιγμή σε στιγμή, της είπαν
-Μα σας παρακαλώ. Θα στριμωχτώ στην πιο μικρή γωνίτσα. Θα χωθώ κι ούτε θα κουνιέμαι. Αφήστε με να μπω, τους παρακάλεσε η αρκούδα που έτρεμε από τον χιονιά.
Ε, καλά. Έλα!, της είπαν.
Η Αρκούδα όρμηξε μέσα. Τώρα τα ζώα μέσα στο γάντι ήταν εννιά και έπρεπε να στριμωχτούν πάρα πολύ για να χωρέσουν. “Τι γλυκιά ζεστασιά έχει εδώ μέσα”, σκέφτηκε η Αρκούδα. “Εδώ θα ζήσω, αν δε σκάσω από το στρίμωγμα, θα μείνω όλο το χειμώνα, ώσπου να περάσει το κρύο. Ύστερα…βλέπουμε”. Το γάντι χοροπηδούσε στο χιόνι σαν κουρδιστό παιχνίδι που κόντευε να σκιστεί.
Λίγο μετά ακούστηκαν βήματα. Ο ηλικιωμένος κύριος κι ο σκύλος του επέστρεφαν από τη βόλτα τους. Ξαφνικά είδαν μπροστά τους το γάντι να χοροπηδά σαν τρελό. Ο ηλικιωμένος άνθρωπος έβγαλε μια κραυγή που τρόμαξε ακόμα και το σκύλο του που έκλεισε τα αυτιά του. Από την ασταμάτητη αυτή κραυγή βγήκαν έξω ένα ένα όλα τα ζώα που είχαν τρυπώσει στο γάντι πριν καν τους πάρει χαμπάρι ο ηλικιωμένος κύριος. Η Ποντικίνα η Δαγκωνίτσα, ο Βάτραχος ο Χιπιχόπης Χοροπηδηχτός, οι Λαγοί οι Βιαστικοί Τρεχαλητοί, η Αλεπού η Φουντωτή Αγαπητή, ο Λύκος ο Γκρίζος Ουρλιαχτός και τα Αγριογούρουνα τα χαυλιοδόντικα και τελευταία η Αρκούδα η Καφετιά η πιο γλυκιά.
Πώς χώρεσαν όλοι αυτοί μέσα στο γάντι; Και τι συνέβη εκεί μέσα! Ο ηλικιωμένος κύριος κι οι σκύλοι του είδαν μόνο ένα ξεχειλωμένο γάντι και μάλλον δεν έμαθαν ποτέ τι έγινε. Αλλά εσείς ξέρετε. Έτσι δεν είναι;
Η ομορφιά της φύσης και η αρμονία της, σε όλο της το μεγαλείο. Όλοι οι “καλοί χωράνε” στο γάντι. Όλα τα πλάσματα μονιασμένα για να προστατευθούν από το κρύο. Μοναδική παραφωνία ο άνθρωπος που με την εμφάνισή του και το εγωιστικό περιχαράκωμα στον εαυτό του, τα τρέπει σε φυγή. Και τι του απομένει από τη μαγεία; Ένα ξεχειλωμένο γάντι!
Η Τσικνοπέμπτη είναι γιορτή της ορθόδοξης παράδοσης στην οποία καταναλώνονται μεγάλες ποσότητες κρέατος. Η Τσικνοπέμπτη είναι η Πέμπτη, λόγω του ότι οι μέρες Τετάρτη και Παρασκευή θεωρούνται νηστίσιμες, της δεύτερης εβδομάδας των Αποκριών, της αποκαλούμενης Κρεατινής.
Η μεγάλη κατανάλωση κρέατος, οι οικογενειακές συνάξεις και η μυρωδιά της τσίκνας είναι τα χαρακτηριστικά της ημέρας.
Η προέλευση του εθίμου χάνεται στα βάθη του χρόνου, ωστόσο φαίνεται να συνδέεται με τις βακχικές γιορτές των αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων, που θεωρούσαν το φαγοπότι και το γλέντι ιεροτελεστία για την καλή ευφορία της γης την άνοιξη.
Στο Νηπιαγωγείο μας τηρήσαμε το έθιμο, χάρη στη συνδρομή του Συλλόγου Γονέων και κηδεμόνων που μας προμήθευσε με σουβλάκια, τα οποία καταναλώσαμε προσθέτοντας εμείς το κέφι και τη διάθεση που απαιτείται!
Από το πρωί μπήκαμε στο κλίμα συζητώντας για τις απόκριες και την Τσικνοπέμπτη,κάνοντας εργασίες
και κατασκευάζοντας καπέλα και γιρλάντες για να στολίσουμε την τάξη μας.
Και αφού φάγαμε τα σουβλάκια μας, αποδείξαμε και πόσο καλά χορεύει ένα αρκούδι με γεμάτο στομάχι!
“Η Νεράιδα των λουλουδιών, ο μάγος Μέριλιν και οι φίλοι τους” επισκέφθηκαν το Νηπιαγωγείο μας
για να μας χαρίσουν μαγεία, χορό, τραγούδι και πολλά οικολογικά μηνύματα για την προστασία του δάσους, των λουλουδιών και των ζώων.
Για την αξία της ζωής σε συνθήκες ελευθερίας και όχι αιχμαλωσίας για όλα τα πλάσματα. Την ανάγκη σεβασμού του δάσους και των κατοίκων του.
Η κοπή της βασιλόπιτας στο Νηπιαγωγείο αποτελεί παράδοση. Σε αρκετές σχολικές μονάδες, όπως και στη δική μας εδώ και χρόνια την προσφέρει ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων. Εμάς όμως μας αρέσει να φτιάχνουμε και μια την τάξη.Τα παιδιά φέρνουν τα υλικά και την ψήνουμε στο φούρνο του σχολείου.
Ξεκινάμε τις δραστηριότητες συζητώντας με τα παιδιά για την εμπειρία τους σχετικά με το έθιμο: εάν έκοψαν Βασιλόπιτα στο σπίτι τους, πότε έγινε αυτό, ποιος κέρδισε το φλουρί κλπ
Έπειτα λέμε την ιστορία της: γιατί κόβουμε την πρώτη μέρα του χρόνου Βασιλόπιτα και γιατί κρύβουμε το φλουρί μέσα σε αυτή !
Το έθιμο της βασιλόπιτας έχει τις ρίζες του στα χρόνια του Ιουλιανού του Παραβάτη, όταν το Βυζάντιο κήρυξε τον πόλεμο στην Περσία. Ο Ιουλιανός τότε πέρασε με τον στρατό του από την Καισαρεία και διέταξε να φορολογήσουν όλη την επαρχία και τα χρήματα αυτά θα τα έπαιρνε επιστρέφοντας για την Κωνσταντινουπολη. Ετσι, οι κάτοικοι αναγκάσθηκαν να δώσουν ό,τι είχε ο καθένας: χρυσαφικά,νομίσματα κ.λπ. Όμως ο Ιουλιανός σκοτώθηκε άδοξα σε μια μάχη στον πόλεμο με τους Πέρσες, έτσι δεν ξαναπέρασε ποτέ από την Καισάρεια. Τότε ο Αγιος Βασίλης έδωσε εντολή και από τα μαζεμένα χρυσαφικά τα μισά να δοθούν στους φτωχούς, ένα μικρό μέρος κράτησε για τις ανάγκες των ιδρυμάτων της Βασιλειάδος , και τα υπόλοιπα τα μοίρασε στους κατοίκους με ένα πρωτότυπο τρόπο: έδωσε εντολή να ζυμώσουν ψωμιά και σε κάθε ψωμί, έβαλε από ένα νόμισμα ή χρυσαφικό μέσα, κατόπιν τα μοίρασε στα σπίτια, έτσι τρώγοντας οι κάτοικοι τα ψωμιά όλο και κάτι έβρισκαν μέσα. Έτσι, γεννήθηκε το έθιμο της πίτας που ονομάσθηκε βασιλόπιτα.
Ας ακούσουμε την ιστορία και από τα παιδιά μας:
Αποφασίζουμε λοιπόν να φτιάξουμε τη δική μας βασιλόπιτα και να την κόψουμε στο σχολείο. Πρώτα πρέπει να δούμε τι υλικά χρειαζόμαστε και πως θα τη φτιάξουμε. Διαβάζουμε λοιπόν τη συνταγή και καταγράφουμε τα υλικά που χρειαζόμαστε. Ο καθένας θα φέρει και κάτι από το σπίτι:
Την άλλη μέρα ελέγχουμε τα υλικά μας και ξεκινάμε να φτιάχνουμε την βασιλόπιτα.
Μετράμε δύο ΒΙΤΑΜ και τα ρίχνουμε στη λεκάνη:
Τα χτυπάμε να μαλακώσουν και να αφρατέψουν:
Προσθέτουμε τη ζάχαρη. Μετράμε 4 κούπες.
Μετράμε τα αυγά: Χρειαζόμαστε οκτώ. Τα σπάμε, τα ρίχνουμε κι αυτά στη λεκάνη και χτυπάμε ξανά:
Ακολουθεί το ξύσμα από δύο πορτοκαλια, δύο βανίλιες, 1 κούπα γάλα και 1 κούπα χυμός πορτοκάλι:
Έπειτα ρίχνουμε το αλεύρι. Δύο ολόκληρες φαρίνες!
: 
Και φυσικά ανακατεύουμε καλά να γίνει ένα λείο ομοιογενές μείγμα:
Αδειάζουμε σε βουτυρωμένο και αλευρωμένο ταψί κρύβουμε μέσα το φλουρί και την πάμε στην κουζίνα να την βάλουμε στο φούρνο.
Την άλλη μέρα την πασπαλίζουμε ζάχαρη άχνη και την κόβουμε:
Και του χρόνου!
Η παρασκευή της Βασιλόπιτας στο Νηπιαγωγείο δίνει την ευκαιρία για πολλές δραστηριότητες ΓΛΩΣΣΑΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ, ΜΕΛΕΤΗΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ, ΦΥΣΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ κλπ Διαβάζουμε, γράφουμε, μετράμε, φτιάχνουμε μείγματα, αναμειγνύουμε υλικά και τα βλέπουμε να αλλάζουν, παρατηρούμε τις αλλαγές με την προσθήκη θερμότητας. Κάνουμε ιστορικές και θρησκευτικές αναφορές, αφηγούμαστε, και επεκτείνουμε μαθαίνοντας το γράμμα Ββ , φτιάχνοντας βασιλόπιτες με πλαστελίνη τόσες όσες λέει ο αριθμός κλπ
ΦΥΛΛΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ Ββ ΕΔΩ
Ο Άι Βασίλης με την κόκκινη στολή, τη λευκή γενειάδα και το σάκο γεμάτο δώρα, αποτελεί σε παγκόσμια κλίμακα τον πλέον αγαπημένο ήρωα των παιδιών τις ημέρες των εορτών, ακόμη και σε χώρες μη χριστιανικές.
Στο Νηπιαγωγείο μας φέτος παρουσιάσαμε μια γιορτή με θέμα αυτό το γλυκό γεράκο που ομορφαίνει τα όνειρα των παιδιών. Πρόκειται για μία διασκευή του βιβλίου «Πέντε δώρα για τον Άι-Βασίλη» της Λίτσας Ψαραύτη σε στίχους Σωτηρίας Γεωργοτά.
Η ιστορία εξελίσσετε κάπως έτσι:
Έξω κρύο τσουχτερό. Παραμονή Χριστουγέννων και όλοι τρέχουν για τις τελευταίες προετοιμασίες της μεγάλης γιορτής. Απ’ όλα τα νοικοκυριά ξεχύνονται απολαυστικές μυρωδιές. Μικροί και μεγάλοι διαλέγουν δώρα … στολίζουν δέντρα…. τραγουδούν τα κάλαντα, χορεύουν και διασκεδάζουν….
Τέσσερα αδερφάκια όμως, Η Εύα, Η Ρομπέλα, ο Κωνσταντίνος και η Βενετία αποφασίζουν αντί να περιμένουν τον Αι Βασίλη να τους φέρει το δώρο τους, να του κάνουν έκπληξη και να πάνε αυτά να τον βρουν και να του χαρίσουν από ένα δώρο.
Χωρίς πολύ να το σκεφτούν παίρνουν το δρόμο για το σπίτι του Άι-Βασίλη. Η ώρα όμως περνάει και ο δρόμος είναι μακρύς. Το σπίτι δεν φαίνεται πουθενά. Το ταξίδι τους αποδεικνύεται δύσκολο μέσα στο σκοτεινό χιονισμένο δάσος με τους κινδύνους που παραμονεύουν
Κάποιοι ξυλοκόποι που συναντούν τα προειδοποιούν και όταν αυτοί φεύγουν εμφανίζεται ο κρύος Βοριάς, η Παγωνιά και τα χιόνια που τα κάνουν να τουρτουρίζουν.
Σιγά σιγά έρχεται και η Νύχτα με τα αστέρια της…
Τα παιδιά είναι κουρασμένα και πεινάνε πολύ. Η ΕΥΑ φοράει το κασκόλ και η ΒΕΝΕΤΙΑ τα γάντια και το σκουφάκι που είχαν για τον Αι Βασίλη, έτσι ώστε να ζεσταθούν. Η ΡΟΜΠΕΛΑ μοιράζει τα κουλουράκια της μαμάς και ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ανάβει το φαναράκια για να συνεχίσουν το δρόμο τους.
Ευτυχώς τότε εμφανίζονται τα ξωτικά – οι βοηθοί του Αι Βασίλη- τα οποία φροντίζουν να τον φωνάξουν και να συναντήσει τα παιδιά που τόσο κοπίασαν για να τον βρουν…
Η γιορτή κλείνει με τα κάλαντα και ένα χορευτικό μουσικό δρώμενο που παρουσιάζουν όλα μαζί τα παιδιά επί σκηνής. Στο τέλος ο Αι Βασίλης όπως κάθε χρόνο, μοιράζει δώρα σε όλα τα παιδιά…
Το Διαθεματικό Ενιαίο Πλαίσιο Σπουδώνμε βάση το οποίο δουλεύουμε στα Νηπιαγωγεία μας, αντιμετωπίζει τη γνώση ως ολότητα και όχι κατακερματισμένη σε γνωστικά Αντικείμενα (Γλώσσα, Μαθηματικά, Μελέτη Περιβάλλοντος, Εικαστικά κλπ). Η πολυεπιστημονική αυτή επεξεργασία του κάθε θέματος κάνει τη μάθηση πιο ενδιαφέρουσα, ευκολότερη και πιο αποτελεσματική.
Ο Wassily Kadinsky και ο Mondrian μας βοηθούν να δούμε τα σχήματα με άλλο μάτι! Οι δύο σπουδαίοι ζωγράφοι της μοντέρνας τέχνης μας κεντρίζουν το ενδιαφέρον να τους μιμηθούμε στα καλλιτεχνήματά μας και να μάθουμε για τα σχήματα!
Η Νηπιαγωγός λέει τρία σχήματα και το παιδί πρέπει με τη σειρά να πηδήξει από το ένα στο άλλο
Τα παιδιά σχεδιάζουν το σχήμα και γράφουν το όνομά του
Διαβάζουμε τον “Τριγωνοψαρούλη στον κόσμο των παράξενων ψαριών” του Βαγγέλη Ηλιόπουλου, το 5ο βιβλίο με τις περιπέτειες ενός από τους πιο αγαπητούς ήρωες της παιδικής λογοτεχνίας.
και φυσικά το συζητάμε, το επαναδιηγούμαστε και κατασκευάζουμε τον αγαπημένο ήρωα
Στη γωνιά των εικαστικών και του παιδαγωγικού υλικού οι ομάδες δουλεύουν φτιάχνοντας συνθέσεις με σχήματα
Στους υπολογιστές τα παιδιά σχεδιάζουν με τα “αυτόματα σχήματα” κύκλους, τρίγωνα, τετράγωνα κλπ
Παρακολουθούμε το βίντεο για τον κύκλο και χορεύουμε κάνοντας τις ανάλογες κινήσεις!
Το φθινόπωρο είναι μια δεύτερη άνοιξη, όπου κάθε φύλλο είναι ένα λουλούδι.
(Α. Καμύ)
Από τις πρώτες θεματικές ενότητες κάθε χρονιάς “Τα χρώματα”. Χρώματα παντού μέσα κι έξω από το νηπιαγωγείο μας.
Φέτος ξεκινήσαμε να τα προσεγγίσουμε μέσα από το εξαιρετικό τραγούδι : «Η Μάγισσα με τα μπαλόνια» Από το cd «Τραγουδώ και παίζω» του Ανδρέα Χαραλάμπους.
Το ακούσαμε, το τραγουδήσαμε, το χορέψαμε, το δραματοποιήσαμε…. Ο πίνακας αναφοράς για τα χρώματα είναι εμπνευσμένος από αυτό το τραγούδι όπως και το επόμενο παιχνίδι – χορός με τα μπαλόνια.
Η μουσική ξεκινά, τα μπαλόνια ανακατεύονται, πετιούνται ψηλά και με το σύνθημα ο καθένας “αρπάζει” από ένα. Έχει το δικαίωμα να το κρατήσει εάν φωνάξει δυνατά το χρώμα του…
Ύστερα βρίσκει το παιδί που έχει το ίδιο χρώμα με αυτόν/-ήν γίνονται ζευγάρια και χορεύουν στο ρυθμό της μουσικής!
Τα παιδιά κάθε ζευγαριού του προηγούμενου παιχνιδιού κάθονται το ένα απέναντι από το άλλο και κάτω ανάμεσά τους τοποθετούνται σε κυκλική διάταξη χαρτόνια σε διάφορα χρώματα. Εναλλάξ τα μέλη των ζευγαριών φωνάζουν ένα χρώμα. Το δεύτερο μέλος πρέπει να σταθεί επάνω στο χρώμα που φώναξε το πρώτο μέλος και μετά χοροπηδώντας από χρώμα σε χρώμα να κάνει όλο τον κύκλο και να βγει πάλι από το αρχικό χρώμα. Σε κάθε χρώμα που πατάει φωνάζει και το όνομα του συγκεκριμένου χρώματος.
Τα παιδιά χωρίζονται σε ομάδες των τεσσάρων. Γίνονται επιστήμονες σε εντεταλμένη αποστολή: να βρουν, να μεταφέρουν στην τάξη και να καταγράψουν στο ερευνητικό τους δελτίο αντικείμενα με συγκεκριμένο χρώμα:
Παλιό αλλά ολόφρεσκο, το εικονογραφημένο παραμύθι του Αλέξη Κυριτσόπουλου με την γλυκιά, χρωματιστή ιστορία συναισθημάτων, δε γίνεται να μην το διαβάσουμε κι εφέτος. Παρότι μάλλον πρόκειται για ένα από τα πρώτα εικονογραφημένα βιβλία για παιδιά (ημερομηνία πρώτης έκδοσης 1976) επανεκδίδεται συνεχώς και αγαπιέται πολύ από μικρούς και μεγάλους!
Φυσικά το διάβασμα του παραμυθιού ακολουθεί συζήτηση, επαναφήγηση, εικαστική απόδοση…
Ντόμινο με χρώματα, δημιουργίες μοτίβων με χρώματα, ταξινομήσεις χρωμάτων, πειραματισμοί στο καβαλέτο….
Ένα γλωσσικό παιχνίδι ανάγνωσης – αναγνώρισης της λέξης αλλά και λογικομαθηματικού συσχετισμού, το ντόμινο αυτό είναι ένα σύνθετο παιχνίδι για τους πιο μεγάλους!
…Αρχηγός το κόκκινο και το μπλε μαζί του
άρπαξαν το κίτρινο αγκαλιά και φεύγουν,
γέμισε ο ουρανός γέλια και χαρές,
γέμισε ο ουρανός μπαλονιών φωνές…»
Αρχηγοί των χρωμάτων λοιπόν το κόκκινο, το μπλε και το κίτρινο (τα βασικά ή πρωτογενή όπως λέγονται) με τα οποία σχηματίζονται όλα τα υπόλοιπα.
Οι πρώτοι πειραματισμοί – χρωματισμοί στο καβαλέτο….
Οι πιο εντυπωσιακοί έπονται… στο νερό… Στην αρχή απολύτως ΔΙΑΦΑΝΟ….
και μετά λίγο κίτρινο… κόκκινο… μπλε ….
και εάν …. στο κίτρινο προσθέσουμε λίγο κόκκινο; εάν στο κίτρινο βάλουμε λίγο μπλε; εάν στο κόκκινο ρίξουμε λίγο μπλε;
και λίγες ακόμα φυσικές επιστήμες….
Το χαρτί απορροφά το νερό και μαζί του το χρώμα και το μεταφέρει ώσπου τελικά αυτό ενώνεται με το χρώμα από το διπλανό μπολάκι και δημιουργούνται νέες αποχρώσεις χρωμάτων!
