Κατηγορία: Δ’ τάξη Σελίδα 1 από 10

Στο πλαίσιο εκπόνησης των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων και, ειδικότερα, του δεύτερου μέρους του Προγράμματος Ανάπτυξης Συναισθηματικής Νοημοσύνης, υλοποιήθηκε στο τμήμα Δ2 η δράση με τίτλο: “10 λόγοι που αγαπώ το παιδί μου”, μία δράση βαθιά συναισθηματική, παιδαγωγικά ουσιαστική και ιδιαίτερα συγκινητική. Αφετηρία της συγκεκριμένης δράσης αποτέλεσε το γράμμα των γονέων προς τα παιδιά τους, στο οποίο ο καθένας και η καθεμία τους κατέγραψαν δέκα λόγους αγάπης για το παιδί τους. Μέσω της “App-ίστευτης” εφαρμογής της τάξης μας, οι μαθητές και οι μαθήτριες του Δ2 παρέλαβαν μέσα από τους προσωπικούς φακέλους αλληλογραφίας τα γράμματα των γονέων τους βιώνοντας έντονα συναισθήματα χαράς, έκπληξης, άνευ όρων αποδοχής και φυσικά…αγάπης! Ιδιαίτερα ξεχωριστή στιγμή, αλλά και φυσική συνέχεια της δράσης, αποτέλεσε η παρουσία των γονέων στον χώρο του σχολείου, οι οποίοι – προς έκπληξη των παιδιών – εμφανίστηκαν αιφνιδιάζοντάς τα προκειμένου να συμμετέχουν σε μία από κοινού βιωματική δραστηριότητα δημιουργώντας ένα συλλογικό κολάζ αγάπης μαζί με τα παιδιά τους. Πέραν του στόχου της σύνδεσης Σχολείου – Οικογένειας, η συγκεκριμένη δράση, στοχεύει στην ενίσχυση της συναισθηματικής ασφάλειας των παιδιών, στην καλλιέργεια θετικής αυτοεικόνας και αυτοεκτίμησης, στην ενδυνάμωση των γονεϊκών δεξιοτήτων, αλλά και στη βελτίωση της επικοινωνίας σε επίπεδο παιδιού – γονέα. Ένα ουσιαστικό παράδειγμα εκπαιδευτικής πρακτικής που δεν περιορίζεται στη γνώση, αλλά αγγίζει την καρδιά των παιδιών καλλιεργώντας, παράλληλα, αξίες, συναισθήματα και ενισχύοντας τον ίδιο τον πυρήνα της οικογένειας, ως θεμέλιο αγάπης, ασφάλειας, αποδοχής.

“Δυο ξωτικά έκαναν χιλιάδες ζαβολίτσες,στο Δ΄2 ήρθαν για εκπλήξεις και τρελίτσες!

Ευχές βρήκαν να γράψουν σε κόκκινη γραβάτα, ξέχασαν στον Αϊ-Βασίλη να στείλουν τέτοια κάρτα!

Ταρανδάκια έκαναν τα σούπερ-τεταρτάκια,αστείο φέραν gingerbread, μα και ημερολογιάκια!

Σοκολατένια έκπληξη μεγάλη και μικρή, γλαστράκια, αλλά και μπάλες για το Christmas tree!

(Έδωσαν και μια νότα αγγλική!)

Χι χι χι!”

Μέσα από τη διατμηματική συνεργασία των Δ’1 και Δ’2, στο πλαίσιο επεξεργασίας της ενότητας “Ενδιαφέρομαι και Ενεργώ – Κοινωνική Συναίσθηση και Ευθύνη” του διδακτικού αντικειμένου των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων, οι μαθητές και οι μαθήτριες αμφοτέρων των τμημάτων είχαν την ευκαιρία να συν-δημιουργήσουν έναν “πίνακα” κατά του σχολικού εκφοβισμού αναλαμβάνοντας ρόλο πρεσβευτών της σχολικής μονάδας του 7ου Δ.Σ. Γαλατσίου με στόχο την προάσπιση βασικών δικαιωμάτων τους, όπως η ασφάλεια, ο σεβασμός, η αξιοπρέπεια. Αφού επεξεργάστηκαν μελέτες περιπτώσεων (case studies) με περιστατικά σχολικού εκφοβισμού (bullying), εντόπισαν τους τρεις πόλους του – θύτης/θύμα/παρατηρητής – εκφράζοντας προσωπικές απόψεις και θεάσεις αναφορικά με συμπεριφορές που σχετίζονται με αυτόν. Κατόπιν, με τα “χέρια” τους διαμόρφωσαν δικά τους συνθήματα κατά της βίας θέτοντας ένα λιθαράκι στις προσπάθειες εξάλειψής της τόσο από τα σχολεία, όσο και από την κοινωνία γενικότερα,  καθώς στο μέλλον θα αποτελούν οι ίδιοι/ίδιες βασικό πυρήνα της.

Η 3η Δεκεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, αποτελεί μια διεθνώς αναγνωρισμένη αφορμή για στοχασμό, ενημέρωση και δράση. Τρεις λέξεις συμπυκνώνουν το νόημα της ημέρας: Ευαισθητοποίηση – Αποδοχή – Συμπερίληψη.Ένα κοινό και καθολικά αποδεκτό μήνυμα τις συνοδεύει: «Όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι».

Οι μαθητές και οι μαθήτριες των τμημάτων Δ1 και Δ2 είχαν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν σε ομιλίες και βιωματικά εργαστήρια, με αφορμή τη συγκεκριμένη ημέρα, εμβαθύνοντας σε ζητήματα αναπηρίας, ισότητας και προσωπικής ενδυνάμωσης. Την τιμή να μας επισκεφθεί στο σχολείο μας και να πλαισιώσει τις δράσεις μάς έκανε ο κ. Ιωάννης Σουκιούρογλου, Παραολυμπιονίκης και αρχηγός της Εθνικής Ομάδας Πετοσφαίρισης Καθιστών (Sitting Voleyball), ο οποίος μέσα από βιωματικές δραστηριότητες μάς έδωσε το έναυσμα να σκεφτούμε “έξω από το κουτί” (out of the box thinking) ξεπερνώντας τα όρια που θέτει πολλές φορές ο νους και αποδεικνύοντάς μας, μέσα από το παράδειγμά του, πως η δύναμη της ψυχής, η αποφασιστικότητα και η προσπάθεια είναι απαραίτητα συστατικά για να φτάσεις όπου δεν “μπορείς”. Στη συνέχεια, τη σκυτάλη πήρε η εξαίρετη συνάδελφος νηπιαγωγός με εξειδίκευση στη Νοηματική Γλώσσα, κ. Εύα Ζερμπίνη, την οποία υποδεχθήκαμε με ιδιαίτερη χαρά. Μέσα από μία βιωματική, εμπλουτισμένη με οπτικοακουστικά μέσα παρουσίαση, η ίδια προσέφερε στους μαθητές και τις μαθήτριες την ευκαιρία να νοηματοδοτήσουν με διαφορετικούς τρόπους λέξεις και έννοιες, αντιλαμβανόμενοι/-ες ότι, ανεξάρτητα από το αν κάποιος είναι κωφός ή βαρήκοος, ο στόχος παραμένει ο ίδιος: να επικοινωνήσουμε, να κατανοήσουμε ο ένας τον άλλον, να συνδεθούμε…