6ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

Μετά από περιπετειώδη αναζήτηση κατάληλης θέσης πάνω στο Βράχο της Ακρόπολης, το πρώτο Μουσείο θεμελιώθηκε το 1865 ανατολικά του Παρθενώνα. Η τοποθέτηση των γλυπτών ολοκληρώθηκε το 1886, αλλά στο μεταξύ τα ευρήματα πλήθαιναν, κυρίως με την ανακάλυψη των γλυπτών που είχαν θάψει οι αρχαίοι Αθηναίοι σε κοιλότητες του Βράχου μετά την καταστροφή της πόλης από τους Πέρσες το 480 π.Χ. Το γεγονός αυτό οδήγησε στην απόφαση να επεκταθεί το παλιό Μουσείο το 1888. Μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο εκσυγχρονίστηκε και λειτούργησε με τη μορφή που το θυμόμαστε από το 1964.

Δέκα χρόνια αργότερα το κράτος έθεσε ως στόχο την κατασκευή νέου Μουσείου προκειμένου να στεγαστούν οι μοναδικές αρχαιότητες της Ακρόπολης και να παρουσιαστούν στο σύνολό τους τα γλυπτά του Παρθενώνα. Οι αρχιτεκτονικοί διαγωνισμοί του 1976 και του 1978 απέβησαν άκαρποι. Ο τρίτος του 1989 ακυρώθηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας, ενώ ο τέταρτος διεθνής διαγωνισμός του 2000 τελεσφόρησε και σήμερα το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης είναι πραγματικότητα.

Παρά τους ασυνήθιστους περιορισμούς που επιβάλλει η θέση του, το Μουσείο προκύπτει αβίαστα, δίχως επιτηδευμένο σχεδιασμό: η βάση-πιλοτή πάνω από τους αρχαίους τοίχους, το μεσαίο τμήμα με τις κύριες αίθουσες έκθεσης και η κορύφωση του κτηρίου με τη γυάλινη επίστεψη όπου εκτίθενται τα γλυπτά του Παρθενώνα. Στόχος αυτής της συμφωνικής απλότητας είναι να επικεντρωθούν τα συναισθήματα και ο νους του θεατή στα εκπληκτικά έργα τέχνης.

Bernard Tschumi, Αρχιτέκτων

Μορφή και σύνδεση με την Ακρόπολη και την ανασκαφή.

Η αρχιτεκτονική μορφή της κορυφαίας αίθουσας του Μουσείου υπαγορεύτηκε από τα γλυπτά και την αρχιτεκτονική του μεγάλου αρχαίου ναού πάνω στο Βράχο. Ένας ορθογώνιος πυρήνας από σκυρόδεμα λειτουργεί ως σηκός στον οποίο τοποθετείται ολόκληρη η ζωφόρος του Παρθενώνα με την ίδια τάξη και τον ίδιο προσανατολισμό. Ανάμεσα στους κίονες από ανοξείδωτο χάλυβα στήνονται οι μετώπες και μπροστά από αυτές ανατολικά και δυτικά, τα αετώματα. Η οπτική επαφή από την αίθουσα των γλυπτών του Παρθενώνα με το μνημείο από το οποίο προέρχονται επιτεύχθηκε χάρη στις διαφανείς, γυάλινες όψεις του Μουσείου. Με τον τρόπο αυτό, ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει την πανοραμική θέα της Ακρόπολης, των ιστορικών λόφων αλλά και της σύγχρονης Αθήνας.

Η βάση του Μουσείου αντίθετα προσδιορίστηκε από τα αρχαιολογικά ευρήματα της ανασκαφής, τα οποία είναι ορατά από τα μεγάλα ανοίγματα στο δάπεδο του ισογείου.

Ένα Μουσείο γλυπτών και φωτός

Αν και έχει να επιδείξει ευρύτατη ποικιλία εκθεμάτων, το νέο Μουσείο της Ακρόπολης είναι κυρίως ένα Μουσείο γλυπτικής. Τα γλυπτά, αρχιτεκτονικά και ελεύθερα, που κοσμούσαν τα μνημεία και τον Ιερό Βράχο, λούζονταν από το διαρκώς μεταβαλλόμενο φυσικό φως. Η εκτεταμένη χρήση γυαλιού στις εξωτερικές επιφάνειες του Μουσείου επιτρέπει την είσοδο του φυσικού φωτός και εξασφαλίζει παρεμφερείς συνθήκες έκθεσης. Η έμφαση στο φυσικό φως είναι ορατή σε όλες τις αίθουσες του Μουσείου. Στην αίθουσα των Αρχαικών, το φως κατεβαίνει από πενήντα φεγγίτες στην οροφή της, ενώ στην αίθουσα του Παρθενώνα από δύο περιμετρικές αύλακες φωτισμού. Το φως εισέρχεται και στο αίθριο αυτής της αίθουσας και διαπερνώντας το γυάλινο δάπεδο, φωτίζει τους εκθεσιακούς χώρους έως και το χώρο της ανασκαφής.

Οι χώροι του Μουσείου

Το Μουσείο στο σύνολό του καταλαμβάνει έκταση 25.000 τ.μ. και διαθέτει εκθεσιακούς χώρους με εμβαδόν 14.000 τ.μ., δέκα φορές μεγαλύτερους από αυτούς του παλιού Μοουσείου στο Βράχο της Ακρόπολης. Η γυάλινη αίθουσα του Παρθενώνα με επτάμισι μέτρα ύψος καταλαμβάνει χώρο 3.200 τ.μ., ενώ η αίθουσα των Αρχαικών με ύψος εννέα μέτρα, ξεπερνά σε εμβαδόν τα 1500 τ.μ. Για την εξυπηρέτηση των επισκεπτών του το Μουσείο διαθέτει 4.000 τ.μ., ενώ 7.000 τ.μ. γύρω από το κτήριο αποτελούν τον κήπο του, κατά κύριο λόγο ένα άλσος με ελιές.

Πανοραμική φωτογραφία του Κοινοβουλίου.

Φωτογραφική περιήγηση στο μέγαρο της Βουλής των Ελλήνων.

Το κτήριο που στεγάζει σήμερα το Κοινοβούλιο, κτίστηκε αρχικά ως ανάκτορο του Όθωνα. Το οικοδόμημα διατηρεί εξωτερικά την αρχική του όψη από το 19ο αιώνα, στο εσωτερικό του όμως έχουν επέλθει μεγάλες αλλαγές. Η Βουλή εγκαταστάθηκε στο μέγαρο αυτό το 1935.

1836 Ξεκινούν οι εργασίες ανέγερσης σε σχέδια του Βαυαρού αρχιτέκτονα Φρίντριχ φον Γκέρτνερ.

1843 Ο Βασιλιάς Όθων και η Βασίλισσα Αμαλία εγκαθίστανται στο κτήριο.

1863 Εγκατάσταση του νέου Βασιλιά Γεωργίου Α΄

1909 Πυρκαγιά καταστρέφει το κτήριο και παύει να χρησιμοποιείται ως έδρα της βασιλικής οικογένειας.

1929 Η κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου αποφασίζει τη μεταφορά της Βουλής από το Βουλευτήριο της οδού Σταδίου στο μέγαρο των Παλαιών Ανακτόρων.

1930 Ξεκινούν οι εκτεταμένες εργασίες για τη μετατροπή του κτηρίου σε ‘Μέγαρο της Βουλής και της Γερουσίας’, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ανδρέα Κριεζή.

1935 Την 1η Ιουλίου αρχίζουν πανηγυρικά οι εργασίες της Ε΄αναθεωρητικής συνέλευσης της Βουλής στη νέα της έδρα.

Στο γραφείο του Προέδρου στο ισόγειο του μεγάρου.

Η Στ΄τάξη του Σχολείου μας επισκέφθηκε το Προεδρικό Μέγαρο, όπου ξεναγήθηκε στο ιστορικό αυτό κτήριο και είχε την ιδιαίτερη τιμή να συναντηθεί και να συνομιλήσει με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια.

Το σημερινό Προεδρικό Μέγαρο της οδού Ηρώδου του Αττικού κτίστηκε με δαπάνες του ελληνικού κράτους ως οικία του τότε Διαδόχου Κωνσταντίνου και της συζύγου του Σοφίας. Η ανέγερση άρχισε το 1891 και τελείωσε το 1897 σε σχέδια του Βαυαρού αρχιτέκτονα Ερνέστου Τσίλερ.

Το 1909 μια μεγάλη πυρκαγιά κατέστησε ακατοίκητα τα τότε ανάκτορα (εκεί όπου σήμερα στεγάζεται η Βουλή των Ελλήνων), οπότε η βασιλική οικογένεια εγκαταστάθηκε στο μέγαρο της Ηρώδου του Αττικού.  Τότε προστέθηκε στο οίκημα η αίθουσα χορού (σημερινή αίθουσα διαπιστευτηρίων). Μια δεύτερη επέκταση πραγματοποιήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1960 με την προσθήκη της αίθουσας δεξιώσεων.

Το τριώροφο κτίριο καταλαμβάνει μαζί με τον κήπο που το περιβάλλει από τις τρεις του όψεις, έκταση 27 στρεμμάτων.