14 Φεβρουαρίου 2018 αρχείο

Ευχαριστούμε θερμά κα Μπαρδάνη και κ. Ζορμπά……..

Δεν είναι υπερβολή. Τόσο έντονα  αισθανθήκαμε την παρουσία της Ελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας, όταν παρέα με την κα Δήμητρα Μπαρδάνη και τον κ. Χαράλαμπο Ζορμπά, μέλη της ΕΛΟΣΥΛ, γιορτάσαμε στις αίθουσες του γυμνασίου μας την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας την Παρασκευή 9 Φεβρουαρίου 2018.

Οι δύο εκλεκτοί προσκεκλημένοι μας μίλησαν στους/στις μαθητές/-τριες με ιδιαίτερη θέρμη για την ιστορία της γλώσσας μας, τον λεξιλογικό της πλούτο καθώς και την ευρύτητα που παρέχει στο νου για προβληματισμό, σκέψη και έκφραση. Για τους λόγους αυτούς άλλωστε είναι επιτακτική η ανάγκη να μάθουμε σωστά Ελληνικά και να σεβόμαστε τους κανόνες της γραμματικής  και στον γραπτό αλλά και στον προφορικό λόγο, όπως μας έκανε να καταλάβουμε η συζήτησή μας με τον κο. Ζορμπά.

Μεγάλη βαρύτητα δόθηκε επίσης στη δυνατότητα που μας παρέχει η γλώσσα να εκφράσουμε τα συναισθήματα και τις σκέψεις μας, οι οποίες γεννιούνται από τα ερεθίσματα του κοινωνικού περιβάλλοντός μας. Μάλιστα η δράση θα έχει και συνέχεια καθώς τα παιδιά πήραν έμπνευση από τις κατευθύνσεις που έδωσε η κα Μπαρδάνη και θα ασχοληθούν με τη δημιουργική γραφή συνθέτοντας τις δικές τους ιστορίες. Την συγκεκριμένη δράση και την εξέλιξή της παρακολουθούν οι φιλόλογοι του σχολείου κα Λώλου Β., κα Μπάφα Ασ., κα Ντουμάνη Γ., κα Παπαστεργίου Ε., κα Τριανταφύλλου Α. 

από την Μπάφα Ασημίνα, φιλόλογο

Πάρα πολύ με δυσκόλεψε η ρήση της εβδομάδας όπως αναγράφηκε στο «δένδρο των σκέψεων και συναισθημάτων»  του σχολείου, ειδικά στο σωστό σημείο στίξης. Να βάλω ερωτηματικό σαν να αμφιβάλλω ότι μπορείς να κοιτάξεις κάποιον στα μάτια και να συναισθανθείς αυτό που νοιώθει; Να βάλω μήπως τελεία λες κι έχω τη βεβαιότητα ότι τα μάτια δεν λένε ψέματα; Τελικά προτίμησα τα αποσιωπητικά που αναδύουν έτσι κι αλλιώς το μυστήριο ενός βαθύ προβληματισμού…. Ας δούμε πως αντέδρασε μπροστά σε αυτήν την σκέψη το σχολείο:

-Όταν η ψυχή κλαίει ,εκφράζεται με τα μάτια…

-Είναι θέμα ψυχής και φωνής,

δεν σου το μαθαίνει κανείς,

φίλοι, αδέλφια, γονείς,

ό,τι έχουμε είμαστε εμείς.

-Αν τα μάτια είναι το παράθυρο της ψυχής, έχεις την πιο όμορφη ψυχή που έχω γνωρίσει.

-Με την ψυχή βλέπεις περισσότερα απ’ όσα με τα μάτια..και πιο σημαντικά.

-Τα μάτια είναι η ίδια η ψυχή.

-Τα μάτια σου είναι έρωτας.

Θα μπορούσαν να γίνουν ενιαίο κείμενο, ένα ποίημα, ένα τραγούδι, μαζί με τα υπόλοιπα που άφησαν τα μάτια και αυτοσχεδίασαν με φόντο την ψυχή και το περιεχόμενό της:

-Αγάπα σαν  να μην υπάρχει αύριο

-Όσο σ’ αγαπώ εγώ δε σε αγάπησε ποτέ κανείς

Βέβαια υπήρχαν και κάποιοι που είχαν διάθεση να γράψουν ό,τι τους απασχολούσε χωρίς να προβληματιστούν για τη σχέση που έχουν τα μάτια με την ψυχή:

-Κάπου, κάποτε θα βρεθούμε ξανά…. Υπόσχεση.

-Ο Θεός είναι μεγάλος.

-Η αδικία είναι μεγάλη αμαρτία.

Οι ….αγγλο – αναθρεμμένοι:

-Good  can come from broken

Πάντα εμφανίζονται και οι επαναστάτες «χωρίς αιτία»:

-Το κεφάλι να το σκύβεις μόνο για να δέσεις τα κορδόνια σου.

-Αν σου πει κάποιος δεν μπορείς, πες του κοίτα να μαθαίνεις

-Όλοι είναι ρατσιστές.

Ας κλείσουμε την εβδομαδιαία περιήγηση στις σκέψεις των μαθητών/-τριων του γυμνασίου με το κορυφαίο:

– Εγώ πάντως έγραψα…..

Κι εγώ ανώνυμε/-η φίλε/-η μου έγραψα και περιμένω τις αντιδράσεις σας στη ρήση της επόμενης εβδομάδας.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: παρακαλώ μην αφαιρείτε από το δένδρο τις σκέψεις των άλλων παιδιών, δημιουργήστε τις δικές σας και αφήστε ελεύθερο πεδίο να συνυπάρξουμε όλοι……

από την Μπάφα Ασημίνα, φιλόλογο