spetsiotou blog Δάσκαλε … τον ήρωά μου!

Τα τρομαγμένα πρόσωπα των ανθρώπων στη Γάζα δεν είναι τίποτε μπροστά στο σοκ που τα μικρά και μεγάλα παιδιά θα μεταφέρουν στη ζωή τους. Το να καταστρατηγείς το διεθνές δίκαιο εμποδίζοντας επί μέρες ομάδες διάσωσης να προσεγγίσουν κατεστραμμένες από βομβαρδισμούς περιοχές δεν είναι μόνο αγριότητα των νικητών. Είναι αξιοσημείωτα τραγική διαπίστωση για ολόκληρο τον ανεπτυγμένο κόσμο. Διαπίστωση για την απουσία συναισθημάτων και ικανότητας αντιδράσεων. Πώς να δεχθεί ο ανθρώπινος νους των δικών μας παιδιών που συγκεντρώνουν φάρμακα για τα ομήλικά τους της Γάζας, ότι οι ισχυροί και δυνατοί δεν μπορούν να επιβάλουν την σιγή των όπλων, δεν μπορούν να επιβάλουν την λύση του παλαιστινιακού προβλήματος; Η απουσία των λύσεων από τους δυνατούς ας ερμηνευτεί από τους ειδικούς. Εμείς όμως ας κρατούμε σε εγρήγορση τα ανακλαστικά μας, γιατί αποδείχτηκε πια, μετά το άγριο καλοκαίρι των γεωργιανών αμάχων, ότι ο πόλεμος είναι δίπλα μας ανά πάσα στιγμή. Ας μαθαίνουμε στα παιδιά μας (ενν. τους μαθητές μας) όλα όσα πρέπει. Ας κάνει ο καθένας από μας τη δουλειά του. Ας ακολουθήσουμε τις ιδέες που διδάσκουμε, ας δίνουμε με  το παράδειγμά μας το έναυσμα για προβληματισμό, ιδέες, εντιμότητα. Χωρίς κορώνες υπερπροστασίας. Ας είμαστε σεμνότεροι κι ας αντιδρούμε στις κενότητες, όπως αυτές που άκουγα προχθές στο 9,84 με την προτροπή: “Καλέ τι είναι 300 ευρώ το άτομο για Μύκονο; Τσάμπα. – Θα πας; -Ναι. -Ε, αφού θα πας εσύ, μάλλον θα έρθω κι εγώ”. Και σκέφτηκα τον Μακρυγιάννη και τόσους άλλους: Τι κόσμος υπάρχει!! ΄Τέτοιος που είναι τέτοια “φώτα” μας δίνει.