Συμπεράσματα από τη διόρθωση στην έκθεση
Μόλις τέλειωσε η διόρθωση στην έκθεση στην περιφέρεια του σχολείου μου. Διόρθωσα περισσότερα από τριακόσια γραπτά. Με πολύ κόπο και 7 ώρες περίπου κάθε πακέτο των 25 γραπτών. Δύο ή τρεις καφέδες, νερά και ζέστη.
Τα συμπεράσματά μου εν ολίγοις:
α) Ελάχιστα γραπτά πάνω από το 90. (Κανένα έως δύο το πολύ στα 25)
β) Τα ελληνικά των μαθητών των ελληνικών σχολείων διαρκώς λιγοστεύουν.
γ) Πολλές φορές ήθελα να έχω μπροστά τους δασκάλους αυτών των μαθητών (δασκάλους γυμνασίου και λυκείου), για να τους σπάσω στο ξύλο. Θα αναφέρω ένα παράδειγμα, που το συνάντησα αρκετές φορές, για να εξηγηθώ.
Διορθώνω την περίληψη και είναι άψογη. Δίνω 24 στα 25. Η περίληψη είναι ίσως η πιο απαιτητική σε μυαλό εργασία του διαγωνίσματος. Βλέπω και τις άλλες εργασίες και είναι υποδειγματικές. Χαίρεσαι που υπάρχουν τέτοια παιδιά. Γυρίζεις στην έκθεση και βλέπεις μιάμιση ή και περισσότερες σελίδες που αναπαράγουν το κείμενο που δόθηκε στους μαθητές και δεν έχουν καμιά σχέση με τα ερωτήματα του θέματος. Δεν έχουν καμιά δομή, καμιά σειρά, καμιά αλληλουχία.
Ένας μαθητής με τόσο οργανωμένο μυαλό που γράφει 59/60 στα υπόλοιπα, αυτοκτονεί στην έκθεση. Ε, τότε δε χρειάζεται να σπάσεις στο ξύλο όλους τους φιλολόγους που τον δίδαξαν; Ένας δεν του είπε να βρίσκει τα ζητούμενα, να μαζεύει 2-3 σκέψεις ανά ζητούμενο και να γράφει μια άριστη έκθεση; ΚΑΝΕΝΑΣ.
Δεν υπάρχουν σχόλια μέχρι τώρα ↓
Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμη.