Τα σχολεία της ντροπής ήθελα να πω, αλλά κρατήθηκα. Μια μόνιμη απελπισία με συνόδευε στη διαδρομή μου προς το σχολείο επί 15 συνεχή έτη. Δεν την απεκάλυψα, όμως, ποτέ στους μαθητές μου και δεν παραιτήθηκα ούτε μια στιγμή από τη θαρραλέα απόφαση να αγωνίζομαι μέσα στην τάξη, κι ας υπονομευόταν αυτή η απόφαση αρκετές φορές από το εκπαιδευτικό πλαίσιο (διευθυντές, καθηγητές, γονείς). Φαίνεται όμως, πως κάποιοι μαθητές, ενήλικες με παιδιά τώρα, το καταλάβαιναν κι ακολουθούσαν, κάποιοι άλλοι το κατάλαβαν αργότερα και με αναζήτησαν για να μου μιλήσουν, να μοιραστούν την «ανακάλυψή» τους: ότι η γνώση δεν είναι «πληροφορία», αλλά «κατάσταση». Χτίζεις, λίγο – λίγο και σιγά – σιγά το οκοδόμημα και δεν βαρυγκομάς που ο κόπος είναι πολύς, κι ο χρόνος μακρύς. Η αίσθηση ότι Χρεωστούμε στους προηγούμενους, αλλά και στους επόμενους από μας είναι εκείνη που ενεργοποιεί τη δημιουργική μας έμπνευση ως δασκάλων, αλλά και μεγιστοποιεί την ψυχική και πνευματική απόδοση των μαθητών μας. Οι άνθρωποι γνωρίζοντας τον ρόλο που διαδραματίζουν στη μικρή τοπική κοινωνία μπορούν να προσανατολίζονται εύκολα και δεν φοβούνται να αναλαμβάνουν ευθύνες.
Τριάντα χρόνια τώρα τα εκπαιδευτικά συστήματα και τα κόμματα που προσδιόριζαν τις εκπαιδευτικές αλλαγές προσπάθησαν να δημιουργήσουν πολίτες φοβισμένους προ κάθε ευθύνης. Όλα τα κόμματα αλλοίωναν τον χαρακτήρα κάθε μεταρρύθμισης διεκδικώντας μερίδια από την πίττα της χειραγώγησης του μαθητικού πληθυσμού με αντάλλαγμα την μερική αποδοχή του εκπαιδευτικού νόμου. Τα σενάρια της ζωής μας, συνάδελφοι, δεν είναι σενάρια φαντασίας. Έχουν κάτι από επιστήμη μέσα τους, αφού περιγράφουν τα ξύλινα πόδια της επιστημοσύνης των μορφωμένων συμπατριωτών μας.
Γι΄ αυτό όταν κάποιος από μας (τους δασκάλους κάθε βαθμίδας) διαβάζει ένα κείμενο, σαν αυτό που αναδημοσιεύω στη συνέχεια οφείλει να αναρωτηθεί για πολλά πράγματα, όπως: τα όσα συμβαίνουν, με ποιο τρόπο τα υποστηρίζει, τι μπορεί να αλλάξει στην εκπαιδευτική του συμπεριφορά. Το κείμενο ανήκει στον συνάδελφο Κων. Μαχαίρα, φυσικό του ΓΕΛ Αγριάς:
«Στα Λύκεια …»«Οι μεταρρυθμίσεις-πυροτεχνήματα των τόσων και τόσων Υπουργών Παιδείας, με τους τόσους και τόσους ειδικούς συμβούλους τους σε παιδαγωγικά και εκπαιδευτικά θέματα και με τόσους και τόσους αναθεωρητές και ειδήμονες οδήγησαν τα Σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και άρα όλο το εκπαιδευτικό μας σύστημα σε ζοφερή κατάσταση η οποία ανάγλυφα αποτυπώνεται στον παρακάτω έλεγχο ενός «υποθετικού» (;;;) μαθητή της Α΄ Λυκείου…
Είναι, λοιπόν, δυνατόν ο μαθητής αυτός, που από τις 11 γραπτές εξετάσεις στις οποίες κλήθηκε να συμμετάσχει στις 8 ή δεν προσήλθε ή ήρθε και έγραψε για μηδέν, να προαχθεί με γενικό βαθμό 9,5 !!!!!
Ο λόγος είναι προφανής.
• Ελάχιστοι καθηγητές (έως κανένας) βάζουν σε μαθητή προφορικά κάτω από 8, έστω και αν ο μαθητής αξίζει για -7. Συνήθως βάζουν πάνω από 10. Η εμπειρία μου δηλαδή ως 3ασκάλου σε Ελληνικό Λύκειο, μου λέει ότι τα οχτάρια στην προφορική βαθμολογία του μαθητή είναι τελείως πλασματικά και οφείλονται κυριολεκτικά στην «ελεημοσύνη» του καθηγητή. Ο μαθητής αυτός αξίζει για πολύ παρακάτω από 8.
• Η βαθμολογία των Θεολόγων, με μεγάλη πιθανότητα έως βεβαιότητα, κυμαίνεται συνήθως από 18 έως 20.
• Η βαθμολογία των καθηγητών Αγγλικής φιλολογίας, με μεγάλη πιθανότητα έως βεβαιότητα, κυμαίνεται συνήθως από 17 έως 20
Παρατηρήσεις γενικές
1) Καθένα από τα μαθήματα Θρησκευτικά, Αγγλικά, Ιστορία και Ερευνητική Εργασία (Project) έχει μόνο του την ίδια αξία που έχουν μαζί τρία μαθήματα: η Φυσική, η Χημεία και η Βιολογία.
Καθένα από τα μαθήματα Θρησκευτικά, Αγγλικά, Ιστορία και Ερευνητική Εργασία (Project) έχει μόνο του την ίδια αξία που έχουν μαζί τρία μαθήματα: τα Αρχαία, η Νεοελληνική Λογοτεχνία και η Νεοελληνική Γλώσσα
Καθένα από τα μαθήματα Θρησκευτικά, Αγγλικά, Ιστορία και Ερευνητική Εργασία (Project) έχει μόνο του την ίδια αξία που έχουν μαζί δύο μαθήματα: η Άλγεβρα και η Γεωμετρία.
Αυτό σημαίνει ότι ένα παιδί που ξέρει καλά Αγγλικά ώστε να εξασφαλίσει 20 προφορικά και γραπτά και κάνει καλά το σταυρό του ώστε να εξασφαλίσει 20 στα Θρησκευτικά, δε χρειάζεται να διαβάσει τίποτε άλλο όλη τη χρονιά και δε χρειάζεται να γράψει εξετάσεις σε κανένα άλλο μάθημα.
Θα περάσει έτσι κι αλλιώς…
2) Ο μαθητής του παραπάνω ελέγχου επίδοσης είναι ουσιαστικά αμόρφωτος και το ίδιο αμόρφωτος θα μείνει στη Β΄ Λυκείου όπου θα επικρατήσει το ίδιο πνεύμα.
Αμόρφωτος θα τελειώσει το Λύκειο και αμόρφωτος θα αποτελέσει μέρος του κοινωνικού μας μωσαϊκού.
3) Ο μαθητής του παραπάνω ελέγχου επίδοσης είναι ουσιαστικά αμόρφωτος και κανείς ΠΟΤΕ δε θα ζητήσει ευθύνες από την Πολιτεία που τον άφησε αμόρφωτο διότι:
• Ο μαθητής «βολεύτηκε», μιας και δεν έμεινε στην ίδια τάξη, ακόμη και χωρίς καμιά απολύτως προσπάθεια. Χωρίς καθόλου μα καθόλου διάβασμα όλη τη
χρονιά και χωρίς να πάει να γράψει σε οκτώ βασικότατα μαθήματα (ΜΗΔΕΝ ΣΕ 8 ΓΡΑΠΤΑ) πέρασε την τάξη.
Ο μαθητής αυτός ερχόταν και έφευγε από το Λύκειο μόνο και μόνο για να μη ξεπεράσει το όριο των απουσιών και για να έχουν όλοι στον περίγυρό του την
ψευδαίσθηση ότι «πάει Σχολείο».
Αυτός ο μαθητής δεν έμαθε ΤΙΠΟΤΕ γιατί δε χρειάστηκε τίποτε να μάθει για να περάσει τις τάξεις του Λυκείου
• Οι γονείς του μαθητή «βολεύτηκαν», γιατί το παιδί τους «δεν έμεινε στην ίδια τάξη»…
Το γεγονός βέβαια ότι το παιδί τους ποτέ δε διάβασε και ότι ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ δεν ξέρει γράμματα δεν τους ανησυχεί καθόλου.
• Οι καθηγητές των 3ημόσιων Σχολείων «αποβάλλουν» σιγά σιγά το άγχος της μόρφωσης ανθρώπων και «παραιτούνται», μιας και βλέπουν την Πολιτεία την οποία υπηρετούν να τους ζητά σχεδόν άμεσα και επιτακτικά αυτό ακριβώς! Να μη μορφώνουν!
• Οι καθηγητές των φροντιστηρίων συνηθίζουν σιγά σιγά στο να μη βοηθούν τη μόρφωση των νέων ανθρώπων, συνηθίζουν στο να μη προσφέρουν γνώση
ουσιαστική στους μαθητές, αλλά να τους τροφοδοτούν με καταστροφικές και χωρίς νόημα (α-νόητες) τεχνικές εισόδου στα ΑΕΙ και στα ΤΕΙ
• Η Πολιτεία «βολεύτηκε», γιατί κανείς δε θα της ζητήσει ευθύνες για τους μηχανισμούς της που παράγουν αμόρφωτους ανθρώπους…
Τελικά όλοι βολεύτηκαν!
Ο παραπάνω μαθητής θα περάσει τις τάξεις χωρίς να έχει διαβάσει καθόλου, χωρίς να έχει «κουραστεί» καθόλου, χωρίς να έχει ασχοληθεί καθόλου με το Σχολείο του…
Ο μαθητής αυτός θα πάρει απολυτήριο Λυκείου ως χάρισμα. Θα το πάρει χωρίς να το δικαιούται…
Και η Ελληνική Πολιτεία, που ποτέ δεν είχε πρόταση μόρφωσης νέων ανθρώπων (βλέπε τα διαλυμένα δημόσια σχολεία των καταλήψεων) γιατί ποτέ δεν προσδιόρισε τους στόχους των διαφόρων βαθμίδων εκπαίδευσης, η Ελληνική Πολιτεία που ποτέ δεν είχε προτάσεις και επαγγελματικές διεξόδους για τα παιδιά της, δε θα λογοδοτήσει σε κανέναν…
Παρατηρήσεις για την κοινωνία των ανθρώπων
Ο παραπάνω έλεγχος επίδοσης με τον οποίο εξασφαλίζεται η προαγωγή του μαθητή, είναι σήμα κινδύνου. Η συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών των Ελληνικών Λυκείων θα μείνουν κυριολεκτικά αμόρφωτοι, γιατί θα επιλέξουν να περάσουν τις τάξεις του Λυκείου, χωρίς να διαβάσουν και να γράψουν απολύτως τίποτε!!!
Η συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών δεν ξέρει να κάνει ούτε απλή διαίρεση! Και όταν επιχειρήσει να γράψει κάτι, το κείμενό της θα πνιγεί στα ορθογραφικά λάθη και στις χωρίς νόημα φράσεις που θα «συντάξει». Το να απαιτήσουμε βέβαια από την πλειοψηφία αυτή των αμόρφωτων μαθητών να
καταλάβει κάποιο κείμενο αξιώσεων με ελληνικές όμορφες λέξεις απόδοσης μιας πραγματικότητας ή να αντιληφθεί τον προβληματισμό κάποιου σημαντικού συνανθρώπου τους, είναι όνειρο θερινής νυκτός. (Μη βλέπετε τις βαθμολογίες στις Πανελλαδικές Εξετάσεις. Η συντριπτική πλειοψηφία των υποψηφίων δεν ξέρει καν τί γράφει!!!! Ακολουθεί φροντιστηριακές συνταγές για να περάσει σε σχολή έστω και αν δε ξέρει τί της γίνεται…)
Παρατηρήσεις που βαραίνουν το Υπουργείο Παιδείας
«Ειδικοί του Υπουργείου Παιδείας» με «παράξενα» πτυχία και με «περίεργες» σπουδές, που τις πιο πολλές φορές δεν έχουν καμιά σχέση με το αντικείμενο που θα ελέγξουν, θα διαμορφώσουν και θα παραδώσουν για μόρφωση, διαγκωνίζονται στους διαδρόμους του Υπουργείου Παιδείας, εξυπηρετώντας «περίεργους» στόχους και θυσιάζοντας στο βωμό της ματαιοδοξίας τους τον πολιτισμό των νέων ανθρώπων…
Επίλογος:
Με δεδομένο το γεγονός ότι ανυπόληπτα 3ημόσια Λύκεια θα παράγουν όλο και πιο αμόρφωτους ανθρώπους, η απάντηση στο παρακάτω ερώτημα είναι θέμα προσωπικής και κοινωνικής ευθύνης:
«Τελικά για όλα αυτά φταίνε κάποιοι ανίκανοι-ματαιόδοξοι (Υπουργοί, Γραμματείς, μεγαλοστελέχη, ειδικοί κ.λ.π.) κάποιου συγκεκριμένου υπουργείου ή μήπως όλα είναι τμήμα ενός μηχανισμού που δομήθηκε με βάση κάποιο απάνθρωπο σχέδιο που κάποιοι το υπηρετούν πιστά;
Κι αν είναι έτσι κι εμείς δεν αντιδρούμε, μήπως το κάνουμε γιατί ήδη έχουμε μετατραπεί σε έρμαια μιας πορείας, που έχει αρχίσει προς την κοινωνία του Orwell;»
Δεν υπάρχουν σχόλια μέχρι τώρα ↓
Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμη.