spetsiotou blog Δάσκαλε … τον ήρωά μου!

Κυριακή των Βαΐων

17 Απριλίου 2011 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · Γενικά νέα

Η Κυριακή των Βαΐων είναι η ημέρα που διακρίνεται από όλες τις άλλες λόγω του ιδιαίτερου περιεχομένου της. Η Ορθόδοξη αντίληψη της μεγαθυμίας, της ηρεμίας και της επιείκειας ανιχνεύεται στη δεύτερη ανάγνωση του απλού κειμένου. Ανάμεσα στις κατανυκτικές ημέρες του Τριωδίου παρουσιάζεται μια πανηγυρική ημέρα. Αυτό εξηγείται από τον τρόπο προσέγγισης του Θείου από την Ορθόδοξη Λατρεία. Η ανθρωποκεντρική διάσταση αποτελεί την κατευθυντήρια γραμμή κι έτσι οι προσεγγίσεις χρησιμοποιούν μύθο, θρύλο και δρώμενα, κείμενο και ήχο με αισιόδοξη προοπτική. Το βαθύτερο πάθος ακολουθείται από Λύτρωση. Ο Ιησούς εισέρχεται «θριαμβευτικά» και με «αναγνώριση» αλλά  «καθήμενος επί πώλον όνου», κι ας γνωρίζει ότι θα μείνει στην αιωνιότητα. Δίχως έπαρση, με ταπεινότητα. Να το παράδειγμα που χρειάζεται να λειτουργήσει. Με πόσους «ίππους» κυκλοφορούμε εμείς,  πώς αναδεικνύεται η τάση μας για προβολή; Πόσο μας ενδιαφέρει το αλαζονικό παρόν μας; Ο Απόστολος Παύλος, επισημαίνει: Δείτε το παράδειγμα και φερθείτε αναλόγως. Επιεικείς και υποχωρητικοί, σώφρονες. «Μετά ευχαριστίας τα αιτήματα υμών γνωριζέσθω προς τον Θεόν»: Χωρίς εντάσεις και αγχώδεις διεκδικήσεις, αλλά με αίσθημα ευγνωμοσύνης για όσα έχετε, θα βρίσκετε τις λύσεις στα προβλήματα.

Το κείμενο του Αποστόλου Παύλου συνιστά στην ουσία μια δοξολογητική συμπεριφορά προς τον Θεό, «τον οποίο εμπιστευόμαστε για να φωτίσει τη λύση των προβλημάτων μας». Όμως στην πραγματικότητα είναι η σημαντική διάσταση της ψυχολογικής ηρεμίας μέσα από την οποία μπορούμε να αποφασίζουμε έλλογες λύσεις. Οι σημαντικές πνευματικές παρακαταθήκες του Αποστόλου προς τους Φιλιππησίους, που αναφέρονται στις σκέψεις και στις πράξεις μας για «όσα είναι αληθινά, σεμνά, δίκαια, όσα είναι αμόλυντα και αγνά, όσα είναι προσφιλή στον Θεό και στους καλούς ανθρώπους, όσα έχουν καλή φήμη, και οποιαδήποτε άλλη αρετή και οποιοδήποτε καλό έργο που είναι άξιο επαίνου» είναι αυτά που χρειάζεται «να συλλογίζεται καθένας, να προσέχει και να εφαρμόζει στη ζωή: «ταύτα λογίζεσθε· και… ταύτα πράσσετε». Και επισημαίνει συμβουλευτικά: «Αυτά που μάθατε και παραλάβατε με την προφορική διδασκαλία μου και τα ακούσατε και τα είδατε σ’ όλη τη συμπεριφορά μου και τη διαγωγή μου, αυτά και να κάνετε». Όλα αυτά στην ουσία αναφέρονται  στην καθαρότητα των σκέψεων και των πράξεών μας, αφού οι πράξεις μας προσδιορίζονται από τις σκέψεις μας. Η συμμετοχή και η περισυλλογή με αφορμή τα Πάθη και τα ιερά βιώματα θα ανασύρουν και τα δικά μας πάθη, θα διαλευκάνουν και τις δικές μας «αμαρτίες», ως εμπειρίες με φυσική εξέλιξη την προσωπική αναγέννηση και ανάσταση.

Ετικέτες:

Δεν υπάρχουν σχόλια μέχρι τώρα ↓

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμη.

Αφήστε μια απάντηση