Οι εορταστικές εκδηλώσεις για τις Εθνικές Επετείους ανοίγουν και κλείνουν πάντα με τον Εθνικό μας Ύμνο τον οποίο έχουν μάθει και τραγουδούν τα παιδιά. Ακολουθεί το πρόγραμμα της γιορτής που φέτος εξελίχθηκε ως εξής:
Και όπως κάθε χρόνο τα παιδιά με τις κατασκευές τους στόλισαν το Νηπιαγωγείο μας.
Εὐαγγελισμός – Ἑλληνισμός
Μὲ μιᾶς ἀνοίγει ὁ οὐρανός, τὰ σύγνεφα μεριάζουν,
οἱ κόσμοι ἐμείνανε βουβοί, παράλυτοι κοιτάζουν.
Μία φλόγα ἀστράφτει… ἀκούονται ψαλμοὶ καὶ μελῳδία…
Πετάει ἕν᾿ ἄστρο… σταματᾶ ἐμπρὸς εἰς τὴ Μαρία…
«Χαῖρε τῆς λέει ἀειπάρθενε, εὐλογημένη χαῖρε!
Ὁ Κύριός μου εἶναι μὲ σέ. Χαῖρε Μαρία, Χαῖρε!»
(Ἀριστοτέλης Βαλαωρίτης)
Ο κρίνος-προσφορά από τον άγγελο στη Μαρία φτιαγμένος από τα χεράκια των μικρών αγγέλων του Νηπιαγωγείου μας
Ένα από τα παλαιότερα ελληνικά έθιμα για τη σαρακοστή και το Πάσχα είναι η Κυρά Σαρακοστή.
Η Κυρά Σαρακοστή δεν είναι τίποτα άλλο από ένα αυτοσχέδιο ημερολόγιο που βοηθούσε τους παλαιότερους να μετράνε τις εβδομάδες της Μεγάλης Σαρακοστής, η επίσημη έναρξη της οποίας είναι η Καθαρά Δευτέρα.
Συνήθως, έφτιαχναν τη ζωγραφιά, μιας γυναίκας με μαντήλι στο κεφάλι, επτά πόδια, σταυρωμένα χέρια –επειδή προσευχόταν– και χωρίς στόμα, διότι νήστευε όλη αυτή την περίοδο.
Κάθε Σάββατο, ξεκινώντας από το Σάββατο που ακολουθούσε μετά την Καθαρά Δευτέρα, η κυρά-Σαρακοστή «έχανε» ένα πόδι. Το τελευταίο κοβόταν το μεγάλο Σάββατο.
Εκτός από χαρτί, η κυρά-Σαρακοστή φτιαχνόταν επίσης επίσης από ύφασμα, αλλά και από ζυμάρι.
Φέτος στο Νηπιαγωγείο μας, τα παιδιά του Τμήματος Β, της κας Αναστασίας έφτιαξαν μια ομαδική μεγάλη Κυρά Σαρακοστή με χαρτόνι για την αίθουσά τους, και το Τμήμα Α’ της κας Γιάννας πολλές μικρές ατομικές με αλατόζυμο, δηλ. ζυμάρι με αλεύρι, νερό και πάρα πολύ αλάτι (αυτό βοηθάει να μη χαλάει για πάρα πολύ καιρό) και το κάνει να είναι εύπλαστο σαν τον πηλό ή την πλαστελίνη.
Τις ζυμαρένιες Σαρακοστούλες που έφτιαξαν τα παιδιά τις ψήσαμε στο φούρνο και το καθένα μετά πήρε τη δική του. Σε αυτή που κρατήσαμε για την τάξη κόψαμε και το πρώτο ποδαράκι…..
Μια πολλή χρήσιμη δράση στο νηπιαγωγείο είναι η Δανειστική Βιβλιοθήκη. Κάθε χρόνο λοιπόν μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων ή λίγο αργότερα οργανώνουμε τη Δανειστική μας Βιβλιοθήκη.
Όταν λέμε Δανειστική Βιβλιοθήκη εννοούμε πως τα παιδιά κάθε Παρασκευή παίρνουν από το Νηπιαγωγείο ένα βιβλίο το οποίο διαβάζουν το Σαββατοκύριακο και επιστρέφουν στο σχολείο τη Δευτέρα. Μαζί παίρνουν και ένα έντυπο στο οποίο ζωγραφίζουν ό,τι τους άρεσε περισσότερο από την ιστορία που διάβασαν.
Η Δανειστική Βιβλιοθήκη αποβλέπει κυρίως στο να αναπτύξουν τα παιδιά θετική στάση απέναντι στο βιβλίο και να εξοικειωθούν με το γραπτό λόγο. Για το σκοπό αυτό τα παιδιά συμπληρώνουν κάθε φορά στο σχολείο ένα έντυπο με το ονοματεπώνυμό τους, τον τίτλο του βιβλίου που δανείζονται και την ημερομηνία δανεισμού και επιστροφής.
Η ανάγνωση ιστοριών και παραμυθιών είναι μια δραστηριότητα η οποία συμβάλλει στην ανάδυση των δεξιοτήτων της ανάγνωσης και της γραφής στα μικρά παιδιά. Με την ανάγνωση ιστοριών τα παιδιά εξοικειώνονται με το ρόλο του αναγνώστη και το είδος του έντυπου λόγου που χρησιμοποιείται στα βιβλία και συνειδητοποιούν τη λειτουργία του.
Η λειτουργία Δανειστικής Βιβλιοθήκης στο Νηπιαγωγείο, βοηθάει τα παιδιά με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους -μεταξύ άλλων- να:
Είναι πολύ σημαντικό να εξηγήσουμε στα παιδιά τι είναι η δανειστική βιβλιοθήκη και πως θα τη λειτουργούμε. Συζητάμε αρκετά με τα παιδιά και απαντάμε στις απορίες που μπορεί να έχουν. Τονίζουμε ότι πρέπει να προσέχουν τα βιβλία που θα δανείζονται γιατί είναι για όλα τα παιδιά και για τα παιδιά που θα έρθουν και τα επόμενα χρόνια στο νηπιαγωγείο μας και οφείλουμε να τα επιστρέψουμε όπως ακριβώς τα πήραμε. Κάποιοι απλοί κανόνες μπορεί να είναι:
Την πρώτη φορά που το παιδί δανείζεται ένα βιβλίο το συνοδεύουμε με ένα ενημερωτικό έντυπο για το γονιό όπου μεταξύ άλλων περιγράφουμε και το σωστό τρόπο με τον οποίο διαβάζουμε ένα βιβλίο σε ένα παιδί για να έχουμε το μεγαλύτερο δυνατό όφελος.
Είναι σημαντικό κατ αρχάς να υπάρχει αλληλεπίδραση μεταξύ ενηλίκου και παιδιού.
Ο γονέας διαβάζει κρατώντας αγκαλιά το παιδί έτσι ώστε αυτό να μπορεί να κοιτάζει το κείμενο και δείχνει με το δάχτυλο τη γραμματοσειρά έτσι ώστε το παιδί να αντιληφθεί ότι διαβάζουμε τα γράμματα και όχι την εικόνα και να κατανοήσει τη φορά της ανάγνωσης δηλ. ότι διαβάζουμε από τα αριστερά προς τα δεξιά και από πάνω προς τα κάτω. Τα παιδιά παροτρύνονται να απαντούν σε ερωτήσεις που τους υποβάλλονται ή να υποβάλλουν και τα ίδια ερωτήσεις πριν, κατά τη διάρκεια ή μετά την ανάγνωση. Ενθαρρύνονται να παρατηρούν και να σχολιάζουν τις εικόνες και να συμμετέχουν σε συζήτηση για τον τίτλο του βιβλίου, το όνομα του συγγραφέα ή του εικονογράφου, να διακρίνουν τον αριθμό της σελίδας, τη στίξη ή ακόμα να αναγνωρίσουν γράμματα ή λέξεις ή να «διαβάσουν» μαζί τους επαναλαμβανόμενες λέξεις ή φράσεις του κειμένου. Και ας μην ξεχνάμε: ενθαρρύνουμε και επιβραβεύουμε τα παιδιά σε κάθε τους προσπάθεια.