Με αφορμή τη φωτογραφία που έστειλε ο Κων/νος να δημιουργεί με την Ερωφίλη σκιές στον τοίχο παρακολουθήστε  αυτό

Με τις σκιές κάποιοι δημιουργούν τέχνη

Τώρα δημιούργησε το δικό σου έργο με σκιές

Μπορείς ακόμη …

Μια μέρα, Άλισον ΜακΓκι & Πίτερ Χ. Ρέυνολντς, εκδόσεις Mamaya

Τραγούδι : Νανούρισμα – Ταχτάρισμα Ελένη και Σουζάνα Βουγιούκλη

Αφήγηση : Ελένη Μπετεινάκη

Μοντάζ : Νίκη Τουτουντάκη, Δανάη Σκευάκη

Χωρίς λόγια…

Είναι ίδια σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου. Από την προηγμένη Δύση μέχρι την Ανατολή. Από τις ακριβές συνοικίες μέχρι τις φτωχογειτονιές ή τις παραγκουπόλεις. Στην πάροδο των χρόνων η αγάπη αυτή παραμένει αναλλοίωτη, Σε όλες τις φωτογραφίες εντοπίζεται ένα κοινό σημείο, το πιο σημαντικό, το απίστευτα μοναδικό… όλη η τρυφερότητα και αγάπη της μητέρας προς το παιδί της  μέσα από το βλέμμα της!

Παρατηρείς τον πίνακα και σκέφτεσαι :

-Τι μπορεί να δείχνει;

-Τι συναισθήματα & σκέψεις σου δημιουργεί;

-Τι χρώματα έχει χρησιμοποιήσει ο δημιουργός; Γιατί πιστεύεις ότι επέλεξε τα συγκεκριμένα;

-Τι τίτλο θα έδινες στο έργο;

Η Γιορτή της Μητέρας είναι μία ημέρα αφιερωμένη στη μητέρα και τη μητρότητα. Πρόκειται για μία γιορτή η οποία έχει τις ρίζες της στην αρχαία Ελλάδα, όπου κάθε άνοιξη λατρευόταν η μητέρα όλων των θεών και των ανθρώπων, η Γαία.
Η Γαία είναι σύμφωνα με την αρχαιοελληνική μυθολογία η σύζυγος του Ουρανού και προσωποποίηση της φύσης και λατρευόταν ως η υπέρτατη θεότητα. Με την πάροδο των χρόνων η λατρεία πέρασε στην κόρη της Γαίας, τη Ρέα, σύζυγο και αδελφή του Κρόνου. Η Ρέα, θεά της γης και της γονιμότητας, λατρευόταν ως μητέρα των θεών, καθώς θεωρείται ότι ήταν η πρώτη που γέννησε με τοκετό και ανέθρεψε τα παιδιά της με μητρικό γάλα.
Η Γιορτή της Μητέρας καθιερώθηκε τον 20ο αιώνα έπειτα από πρωτοβουλία της  Ana Jarvis, η οποία -προκειμένου να τιμήσει τη μητέρα της – ξεκίνησε το 1907 στις ΗΠΑ ένα κίνημα με στόχο να καθιερώσει επίσημα τον εορτασμό της Ημέρας της Μητέρας. Το σύνθημά της ήταν ότι «η μητέρα είναι το πρόσωπο που έχει κάνει τα περισσότερα για τον καθένα από οποιονδήποτε άλλον στον κόσμο».
Η παγκόσμια ημέρα της μητέρας άρχισε να εορτάζεται στη Δυτική Βιρτζίνια της Αμερικής – όπου και καταγόταν η  Jarvis– το 1910. Το 1914 στις Ηνωμένες Πολιτείες υπεγράφη εθνική διακήρυξη για την μέρα της μητέρας, και καθιερώθηκε η δεύτερη Κυριακή του Μαΐου ως εθνική εορτή για να τιμήσει τις μητέρες. Σήμερα η γιορτή της μητέρας εορτάζεται σε πάνω από 40 χώρες στον κόσμο.

Παίζω με τη λέξη…

Κι επειδή πάντα θα είναι το πρόσωπο που “θα μπαίνει στα παπούτσια μας”, ας της φτιάξουμε ένα παπούτσι για να της το δωρίσουμε

“Η μαμά μου προσπαθεί να μου καταστρέψει τη ζωή…” λέει η Έμμα και προσπαθεί να βρει τρόπους να απαλλαγεί από τη μαμά της…

Μα είναι ποτέ δυνατό ένα παιδί να σκεφτεί έτσι για τη μαμά του; Αυτή που κάνει τόσα για αυτό; Τι μπορεί να έκανε και να δυσαρεστήθηκε τόσο πολύ η μικρή Έμμα;

Αφού σκεφτώ για ποιο λόγο μπορεί η Έμμα της ιστορίας να σκέφτεται έτσι, ήρθε η ώρα να διαβάσουμε το παραμύθι της Κέιτ Φάιφερ, το οποίο βρίσκεται σε μορφή παρουσίασης-ppt . Πατώντας, το αποθηκεύετε και μπορείτε να το διαβάσετε

(ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η παρουσίαση έχει δημιουργηθεί από το παραμύθι στην αγγλική version του που υπάρχει –ελεύθερα– στο youtube στη διεύθυνση https://www.youtube.com/watch?v=Ljk15zvpHcl)

η μαμά μου προσπαθεί να μου καταστρέψει τη ζωή

Αφού το διαβάσετε και ανακουφιστείτε… μπόρα θα είναι και θα περάσει, συζητήστε και σκεφτείτε τι κάνει μία μαμά για το παιδί της και δημιουργήστε πιθανούς διαλόγους & σκέψεις …

…μετάτρεψε το /μ/στην αγκαλιά της μαμάς σου που σε κρατά σφιχτά

…μέτρησε καρδούλες και λουλούδια

Η Βίβιαν & η Ηλιόπη στον μπαξέ

…η Κλεοπάτρα ταξιδεύει παρέα με τον μικρό πρίγκιπα

Δύο έργα. Το ένα από σύρμα – το άλλο από παπούτσια. Ο ένας δημιουργός, Έλληνας- ο άλλος, από την Κούβα. Πώς θα μπορούσαν αυτά τα δύο να συνδεθούν;

Αφού απαντήσουμε τις ερωτήσεις και δημιουργήσουμε τα δικά μας έργα ήρθε η ώρα να δούμε πως δημιουργούνται και οι δικές μας ρίζες…

Μπορείς να παίξεις με τις λέξεις ‘ρίζες’ & ‘γάμος’…

…αλλά και να δεις πώς, αλλάζοντας τη θέση στα ‘κομματάκια’ μιας λέξης, μπορείς να δημιουργήσεις μία άλλη

Ένα τραγούδι που θυμίζει ότι μερικές φορές χρειαζόμαστε τον άλλο, μια αφορμή για να αλλάξουμε τη ζωή μας προς το καλύτερο και να της δώσουμε το νόημα που θέλουμε.

Αν χωρούσα κι εγώ

στο μικρό σου πλανήτη

αν ζητούσες να ‘ρθω

να μην σ’ έχει η λύπη

Τον παλιό μου εαυτό

θα τον άφηνα πίσω

τον κρυμμένο ουρανό

της καρδιάς σου να ζήσω

Στο μακρινό σου το αστέρι

να μου κρατάς σφιχτά το χέρι

μικρέ μου πρίγκιπα κοιμήσου

κι εγώ θα μείνω εδώ μαζί σου.

Αν ζητούσες να ‘ρθω

στο μικρό σου τ’ αστέρι

αν μπορούσα να δω

της ψυχής σου τα μέρη

Θα νικούσα το εγώ

που εδώ με κρατάει

έναν κόσμο να βρω

και τους δυο να χωράει

Στο μακρινό σου το αστέρι

 να μου κρατάς σφιχτά το χέρι

μικρέ μου πρίγκιπα κοιμήσου

κι εγώ θα μείνω εδώ μαζί σου

Αφορμή είναι το έργο του Antoine de Saint-Exupéry (1900-1944)  «Ο Μικρός Πρίγκιπας», με στοιχεία παραμυθιού, που μας ταξιδεύει σ’ έναν φανταστικό κόσμο όπου συναντούμε διαφορετικούς τύπους ανθρώπων, σύμβολα και ιδιοφυείς αλληγορίες. Ένα αριστούργημα που γεννήθηκε τη δύσκολη εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, επιχειρώντας να δώσει ένα μάθημα ζωής και ανθρωπιάς.

Πηγή έμπνευσης υπήρξε η προσωπική εμπειρία του συγγραφέα ο οποίος αναγκάστηκε να προσγειώσει το μικρό του αεροπλάνο στην έρημο της Λιβύης. Ο ίδιος και ένας συνεπιβάτης του αντιμετώπισαν πρόβλημα επιβίωσης εξαιτίας της έλλειψης νερού   Μετά από 4 μέρες, με βασικό χαρακτηριστικό τις παραισθήσεις μέσα στην έρημο, σώθηκαν από βεδουίνους.

Μπορεί να αναρωτηθεί κανείς πώς μια αλεπού μπορεί να βρίσκεται στην έρημο; Πρόκειται για την αλεπού της ερήμου που στο μέγεθος είναι πιο μικρή από τις γάτες. Αυτό το είδος αλεπούς είναι γνωστό ως fennec. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, όταν επικρατούν υψηλές θερμοκρασίες, κρύβεται κάτω από τη γη μέσα σε σήραγγες που δημιουργεί και μπορεί να φθάνουν σε 30 πόδια μήκος.

Ο κωδικός αριθμός που δόθηκε στον πλανήτη του Μικρού Πρίγκιπα – Πλανήτης Β 612 – έχει άμεση σχέση με τη ζωή του ίδιου του συγγραφέα. Η πτήση που εκτελούσε από την Αφρική στην Αργεντινή είχε ως κωδικό αριθμό Α 612.

Επειδή η ιστορία είναι μεγάλη για να την αφηγηθούμε στα παιδιά εδώ είναι μία σύνθεση της ιστορίας με επιλεγμένα αποσπάσματα και συνοδεία εικόνων _που έχουν συλλεγεί από το pinterest.

Πριν την παρακολουθήσετε…

Εδώ πατάς για να λάβεις  την παρουσίαση : Ο μικρός πρίγκιπας

Συμπληρώνω τους αριθμούς που λείπουν -πριν & μετά

Ο μικρός πρίγκιπας θέλει τα τριαντάφυλλα να γίνουν …

Πόσα ποτήρια νερό ήπιαν;

Λαβύρινθοι- Βοήθησε τον πρίγκιπα να επιστρέψει στον πλανήτη του

Η 19χρονη Ma Li (馬麗 ) -Λι σπούδαζε χορό, όταν έχασε το δεξί της χέρι εξαιτίας ενός τροχαίου ατυχήματος…
Ο Zhai Xiaowei (翟孝偉 ) -Χιάου ήταν μόλις τεσσάρων, όταν δεν πρόσεξε ένα τρακτέρ κι έχασε το πόδι του…

Συναντήθηκαν το 2001. Η Λι ήταν στα πρόθυρα να σταματήσει το χορό και ο Χιάου ήταν επαγγελματίας ποδηλάτης. Μοιράστηκαν τις ιστορίες τους και στη συνέχεια αποφάσισαν να συνεργαστούν.

«Ο χορός μας, ‘η αγάπη των πεταλούδων’, αφηγείται την ιστορία μιας πεταλούδας με ατελή φτερά που γεννιέται και αναδύεται μέσα από το κουκούλι της. Στη συνέχεια συναντά άλλη μια πεταλούδα με παρόμοια προβλήματα, ενώνεται μαζί της για να καταφέρουν να φτάσουν στην επιτυχία. Είναι κυριολεκτικά μια καταγραφή της ζωής μας», λέει η Λι.

Είναι ένα παράδειγμα του πως ο ένας είδε πέρα από τις ‘ραγισματιές’ και τα ‘σπασίματα’ του άλλου και ο χορός τους είναι τόσο μαγικός που οι ‘ρωγμές’ παύουν πια να φαίνονται…

Με αφορμή την ιστορία της Λι και του Χιάου θυμόμαστε μία αγαπημένη ιστορία που πολύ συγκίνησε, όταν την είδαμε στην τάξη – αυτή της μικρής Μαρίας και του Νικόλα. Πρόκειται για την ταινία κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους Cuerdas που γράφτηκε και σκηνοθετήθηκε από τον Ισπανό Pedro Garcia Solis και απέσπασε τον τίτλο του καλύτερου φιλμ μικρού μήκους για το 2014).

«Με ένα σχοινί η Μαρία γίνεται αυτοκόλλητη με τον Νικόλα και σκαρφίζεται ένα σωρό τρόπους για να κάνει την καθημερινότητά του πιο ευχάριστη. Το σχοινί γίνεται το μέσο για να παίξουν μαζί, για να διαβάσουν μαζί, για να χορέψουν μαζί… Μία μέρα το αγόρι ‘φεύγει’ από το σχολείο … και η Μαρία βρίσκει στο άδειο του αναπηρικό καροτσάκι το σχοινί που αποτέλεσε το μέσο για να έρθουν πιο κοντά τα δύο αυτά παιδιά. Από εκείνη τη στιγμή το σχοινί θα βρίσκεται πάντα στο χέρι της Μαρίας να της θυμίζει τον Νικόλα και τη φιλία τους. Η στιγμή αυτή είναι καθοριστική για την Μαρία και το μέλλον της. Αποφασίζει να γίνει δασκάλα σε παιδιά με ιδιαιτερότητες!”

Κάθε χρονιά τέτοια περίοδο στην τάξη διαβάζουμε ένα αγαπημένο παραμύθι: το «Λουλούδια από νερό σπαταλημένο» του Β. Αργυριάδη (Εκδ. Εν πλω)

Πρωταγωνιστές ένας καλοκάγαθος γεράκος και δύο κουβάδες – ένας παλιός και ραγισμένος κι ένας καινούριος και γερός.

Διαβάζοντας το παραμύθι θα διαπιστώσουμε πως ο γεροντάκος είχε την ιδιαίτερη ικανότητα να διακρίνει και να χρησιμοποιήσει την αδυναμία του παλιού, ταλαιπωρημένου κουβά. Οι “ρωγμές” του και οι “αδυναμίες” του κουβά μπόρεσαν να γίνουν χρήσιμες και να ομορφύνουν τη ζωή.

Η χρήση των αδυναμιών, απαιτεί να βρίσκεται κανείς ένα σκαλί πάνω από το επίπεδο εκδήλωσης της αδυναμίας αυτής, για να μπορεί να διακρίνει τη μεγαλύτερη εικόνα και να την υπερβεί ή να την αξιοποιήσει επωφελώς, οπότε και να απενεργοποιήσει το αρνητικό της φορτίο.

Το δίδαγμα του παραμυθιού –που βασίζεται σε ένα λαϊκό κινέζικο μύθο «Το ραγισμένο δοχείο» – είναι ακριβώς αυτό: αντί να επικεντρωνόμαστε στις ατέλειες είτε τις δικές μας είτε του διπλανού μας, ας τις εκμεταλλευτούμε σωστά ώστε να τις μετατρέψουμε σε κάτι χρήσιμο και όμορφο.

Μπορείτε να διαβάσετε το παραμύθι…

…να ζωγραφίσετε…

…να βρείτε τι αρχίζει από /λ/…

…να διακρίνετε τις εικόνες ανάλογα με το αν ξεκινούν από /λα/, /λε/, /λι/, /λο/

…να φτιάξετε νέες λέξεις…

…να καταγράψετε σταγόνες…

…να παρέμβετε σε πίνακα μετρώντας σωστά

O Mάης έχει μυστικά – Παντελής Θαλασσινός 

Ο Μάης έχει μυστικά κι ένα κλειδί κρυμμένο

που ανοίγει μάτια σκοτεινά και χείλη πικραμένο

έχει και άνεμο τρελό που κουβαλάει τη γύρη

και πυροβάτες της καρδιάς σαν βγεις στο πανηγύρι

και πυροβάτες της καρδιάς σαν βγεις στο πανηγύρι…

Ο Μάης είναι μουσική από παλιό τραγούδι

από κλαδί ροδακινιάς και από λεύκας χνούδι

δεν έχει Λάμδα ούτε Ρο στη γλώσσα να βουλιάζει

είναι από Άλφα καθαρό κι όταν γελάς σου μοιάζει

είναι από Άλφα καθαρό κι όταν γελάς σου μοιάζει…

Ο Μάης είναι μια φωτιά, μια φλόγα μαγεμένη

έχει τη μέρα αγκαλιά, τη νύχτα ερωμένη

έχει και ήλιο κυνηγό που ξέρει από σημάδι

να βρίσκει αυτόν που έριξε τα μάγια στο πηγάδι

να βρίσκει αυτόν που έριξε τα μάγια στο πηγάδι..

Δεν έχει Λάμδα ούτε Ρο στη γλώσσα να βουλιάζει

είναι από Άλφα καθαρό κι όταν γελάς σου μοιάζει

είναι από Άλφα καθαρό κι όταν γελάς σου μοιάζει

Η Πρωτομαγιά των λουλουδιών

Η αρχή του Μάη έχει από την αρχαιότητα και σε όλους τους πολιτισμούς καθιερωθεί ως  η τελική νίκη του καλοκαιριού κατά του χειμώνα, της αναγέννησης της φύσης και της επικράτησης της ζωής.

Κεντρικός πυρήνας του εορτασμού της Πρωτομαγιάς ήταν η ανθρώπινη χαρά για την άνοιξη, η αυθόρμητη λατρεία της βλάστησης. Τόπος εορτασμού λοιπόν ήταν η εξοχή, όπου συνηθιζόταν κυλίσματα στη χλόη, πλύσιμο του προσώπου με μαγιάτικη δροσιά, και το μαγιάτικο στεφάνι από διάφορα άνθη και καρπούς για να στολίσει τις πόρτες των σπιτιών.

Η Πρωτομαγιά των εργατών

Τι μπορεί να σημαίνει αυτό που βλέπεις;

8 ώρες εργασία, 8 ώρες ύπνος, 8 ώρες ελεύθερος χρόνος: προς το τέλος του 19ου αιώνα αυτό ήταν το κύριο αίτημα των εργατών, ώστε ο εργάτης να έχει και χρόνο για  την κοινωνική ζωή του και την πνευματική του βελτίωση.

Οι κινήσεις για μείωση των ωρών εργασίας ξεκίνησαν στα τέλη της δεκαετίας του 1860 στην Αμερική.

Πρώτη φορά στο Σικάγο, το 1886,  η 1η Μαΐου έγινε μέρα γενικής απεργίας και μαζικών, δυναμικών διαδηλώσεων. Τη μέρα αυτή, λοιπόν,  τα εργατικά συνδικάτα του Σικάγο ξεκίνησαν την απεργία τους, η οποία συνδυάστηκε με υπαίθριες διαδηλώσεις, συμπλοκές με την Αστυνομία, θύματα και συλλήψεις.

Οι εξελίξεις αυτές οδήγησαν στην καθιέρωση της εργατικής Πρωτομαγιάς από την επόμενη χρονιά για την προβολή των εργατικών διεκδικήσεων και βασικό αίτημα το οκτάωρο καθημερινής εργασίας. Στους εορτασμούς που ακολούθησαν προβλήθηκαν επίσης αιτήματα σχετικά με την απαγόρευση της παιδικής εργασίας, τη χειραφέτηση της γυναίκας, αντιρατσιστικά, αλλά και φιλειρηνικά, κατά των πολέμων και των εξοπλισμών κλπ.

Τι μπορεί να ζητούν/διεκδικούν;

Φτιάχνω τη δική μου ιστορία με τη βοήθεια πινάκων ζωγραφικής με θέμα τα λουλούδια και την Πρωτομαγιά…

Διακοσμώ το μαγιάτικο γαϊτανάκι με τόσα λουλούδια όσα δηλώνει ο αριθμός

Δημιουργώ μοτίβο

Καλά να περάσετε μένοντας στο σπίτι!!!

Αφορμή για υπενθύμιση/συζήτηση: Μύθος & παραμύθι

Ο μύθος είναι ένας λόγος, μια διήγηση που μεταδίδεται από στόμα σε στόμα. Πρόκειται για ιστορίες, οι οποίες εξηγούν το πως λειτουργεί ο κόσμος και το πως θα πρέπει να συμπεριφέρεται ο άνθρωπος στον συνάνθρωπό του. Για τον άνθρωπο της αρχαιότητας, οι μύθοι ήταν κάτι σαν επιστήμη, αφού παρείχαν μια κοινά αποδεκτή γνώμη σχετικά με το πως λειτουργούν τα φυσικά φαινόμενα.

Το παραμύθι είναι μια φανταστική λαϊκή διήγηση, ευχάριστη και ελκυστική, ιδιαίτερα στα παιδιά. Δεν αναφέρεται ποτέ σε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο, αλλά μεταφέρει αόριστα τον ακροατή στο παρελθόν με την τυπική εισαγωγή: «Μια φορά κι έναν καιρό…». Δηλώνει στο  παιδί ότι όλα αυτά που διηγείται το παραμύθι δεν γίνονται στο «εδώ και στο τώρα» αλλά είναι κάτι που γινόταν στο παρελθόν. Αυτό βοηθά πολύ το  παιδί στο να νοιώσει ασφαλές στο παρόν αλλά ταυτόχρονα του επιτρέπει και να ταυτιστεί με τον ήρωα του παραμυθιού χωρίς να αισθάνεται άγχος. Το τέλος έρχεται, και είναι πάντα καλό. Αυτό δηλώνεται με τη φράση «Και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλλίτερα», κάτι επίσης χρήσιμο για να καταλάβει το παιδί ότι όχι μόνο στην ιστορία αλλά και στην πραγματική ζωή, ανεξάρτητα από τις δυσκολίες και τις αντιξοότητες που θα συναντήσει στο δρόμο του, όλα στο τέλος θα πάνε καλά.

Το παραμύθι σε καμία περίπτωση δεν φιλοδοξεί να “πείσει” για την αλήθεια του, όπως ο μύθος, παρά μόνο να διδάξει.

-Η αρπαγή της Περσεφόνης όπως την απέδωσε ο Μπενίνι

-Κάνω τη δική μου παρέμβαση   

Μπορείς ν παρακολουθήσεις εδώ το μύθο που σου αφηγήθηκε η μαμά/ο μπαμπάς

Η Κάρμεν διαμαρτύρεται

Κυρία Πόπη χαιρετισμούς από  Νάκο,  Λολίτα και  Angus.

Σήμερα δεν τα έχει αφήσει σε ησυχία. 

Τα παιδιά θα βρουν τις σκέψεις του Angus και τι μπορεί  να λένε τα δυο πουλιά. Μπορείς να κάνεις κάτι παρόμοιο με την Κάρμεν; Περιμένω…

Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗΣ

 «Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα
κι έβγαζε η γη το πρώτο της κυκλάμινο
τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα
και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς.

Εκεί που σμίγανε τα χέρια τους οι μύστες
ευλαβικά πριν μπουν στο θυσιαστήριο
τώρα πετάνε αποτσίγαρα οι τουρίστες
και το καινούργιο πάν να δουν διυλιστήριο.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς.

Εκεί που η θάλασσα γινόταν ευλογία
κι ήταν ευχή του κάμπου τα βελάσματα
τώρα καμιόνια κουβαλάν στα ναυπηγεία
άδεια κορμιά σιδερικά παιδιά κι ελάσματα.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς».

  Πόσα χρόνια πριν…. Ο Νίκος Γκάτσος έγραψε τους στίχους του τραγουδιού «Ο εφιάλτης της Περσεφόνης». Πρόκειται για κομμάτι από τον κύκλο τραγουδιών «Τα Παράλογα» σε μουσική …Μάνου Χατζιδάκι. Συστήνοντας τα τραγούδια του από  το οπισθόφυλλο του δίσκου  επισημαίνει: «…Το θέμα των τραγουδιών είναι η αθάνατη Ελλάδα σ’ όλη την ένδοξη διαδρομή της και γι’ αυτό απαιτείται απ’ τους ακροατές προσήλωση, θρησκευτικότης και ει δυνατόν νηστεία… Τα Παράλογα αποτείνονται σε μια σιωπηλή κατηγορία ανθρώπων που δύσκολα συναντά κανείς στον Ελλαδικό χώρο…». Ένας ποιητής κι ένας συνθέτης έβαλαν στην ελληνική κοινωνία για πρώτη φορά το ζήτημα της καταστροφής του περιβάλλοντος. Τη στιγμή που το όνειρο των νεοελλήνων για ένα σπιτάκι στην πόλη κι ένα δεύτερο στη θάλασσα συνιστά παραγωγικό κίνητρο ο Γκάτσος εκπέμπει SOS.

 Μπορεί ο συνθέτης – μοναδικός, πρωτοπόρος, αντισυμβατικός, ορκισμένος εχθρός της βαρβαρότητας και της πνευματικής μιζέριας …-να είναι μεγάλη αγάπη που ανακαλεί μνήμες δημιουργικά ευχάριστες, η επιλογή αυτού του κομματιού όμως συνδέεται και με τη μέλισσα. Ναι!!!

Η μέλισσα απειλείται από την περιβαλλοντική καταστροφή και την αδιαφορία μας για αυτό.

Οι μέλισσες χρειάζεται να ταξιδέψουν τεράστιες αποστάσεις προκειμένου να βρουν τροφή. Και εάν τελικά δεν βρουν, δεν καταφέρνουν να επιστρέψουν σπίτι τους και πεθαίνουν. Στις αστικές περιοχές δεν βρίσκουν τρόπο να τραφούν, αφού ακόμα και σε μεγάλα αστικά πάρκα δεν υπάρχουν αρκετά λουλούδια. Για το λόγο αυτό στη νορβηγική πρωτεύουσα έχει δημιουργηθεί διαδρομή από λουλούδια με σκοπό την προστασία των μελισσών. Αποφάσισαν να λάβουν σοβαρά τις προειδοποιήσεις για την εξαφάνιση των μελισσών. Δημόσιες υπηρεσίες, ιδιωτικές επιχειρήσεις και κάτοικοι της πόλης αναλαμβάνουν να φυτέψουν ηλιοτρόπια, καλέντουλες και άλλα λουλούδια πλούσια σε νέκταρ, σε πάρκα, πλατείες, ταράτσες και κήπους.

Οι ειδικοί λοιπόν παροτρύνουν να φυτεύουμε γλάστρες και λουλούδια σε όλες τις πόλεις, όπου μπορούμε. και να επιλέγουμε φυτά που ανθίζουν για αρκετούς μήνες το χρόνο.

Κάποιοι καλλιτέχνες κάνουν προσπάθειες για την ευαισθητοποίησή μας σε αυτό το θέμα.

Ο street artist Louis Masai ζωγραφίζει κτίρια στους δρόμους του Λονδίνου με σκοπό να τονίσει ότι η ανθρώπινη ζωή εξαρτάται σε σημαντικό ποσοστό από τις μέλισσες.

Ο νεουορκέζος καλλιτέχνης Matt Willey, θέλοντας να στρέψει την προσοχή του κοινού στο πολύ σοβαρό φαινόμενο που έχει κοστίσει στην εξαφάνιση εκατομμυρίων εργατριών μελισσών τα τελευταία χρόνια  ίδρυσε ένα φιλόδοξο project που θα τον βρει να ζωγραφίζει 50.000 μέλισσες σε «murals»-τοιχογραφίες σε ολόκληρο τον κόσμο! Ο αριθμός δεν είναι τυχαίος αφού τόσες μέλισσες απαιτούνται για να διατηρηθεί υγιής μία κυψέλη!

Στην Σλοβενία χρησιμοποιούν τα γνωστά μελισσόσπιτα, τα οποία είναι μεγάλες ξύλινες κατασκευές, σαν δωμάτια, τα οποία βρίσκονται διασκορπισμένα στην ύπαιθρο και μέσα τους τοποθετούνται οι κυψέλες, ώστε να προστατεύονται από το κρύο.Αυτό είναι κάτι που δεν γίνεται πουθενά αλλού στον κόσμο. Οι αρχές αυτής της λαϊκής τέχνης βρίσκονται αρκετά πίσω, στα μέσα του 18ου αιώνα.

Το γεγονός αυτό αποτέλεσε πρόκληση για πολλούς λαϊκούς καλλιτέχνες οι οποίοι ανέλαβαν να διακοσμήσουν τις κυψέλες αυτές με folk-παραδοσιακά θέματα από την καθημερινή ζωή, δημιουργώντας ένα συναρπαστικό αποτέλεσμα.

Και τώρα η σειρά σου…

Αυτό το μικροσκοπικό έντομο είναι εφοδιασμένο με όργανα που θα τα ζήλευε και το πιο τέλειο ρομπότ. Διαθέτει, για παράδειγμα, πέντε μάτια. Τα δύο σύνθετα μάτια απαρτίζονται από πέντε χιλιάδες «φακούς» το καθένα. Τα τρία απλά μάτια βρίσκονται στο κάτω μέρος του κεφαλιού. Το μάτι του ανθρώπου μπορεί να συλλάβει είκοσι, το πολύ τριάντα εικόνες το δευτερόλεπτο, ενώ το μάτι της μέλισσας τριακόσιες εικόνες για το ίδιο χρονικό διάστημα.

Αφού εντοπίσουν τις θέσεις των λουλουδιών, στη συνέχεια οι μέλισσες επιστρέφουν σε αυτά έχοντας μάθει -με μυστηριώδη τρόπο- να ακολουθούν πια τον καλύτερο δυνατό δρόμο, δηλαδή τον πιο σύντομο, ώστε να εξοικονομούν χρόνο και ενέργεια.

Οι μέλισσες επικοινωνούν μεταξύ τους με μια εντυπωσιακή «γλώσσα» που είναι γνωστή ως «ο χορός των μελισσών». Ο αυστριακός επιστήμονας Karl Ritter von Frisch (1886-1982) σε μελέτη του 1923 έγραψε ότι οι μέλισσες όταν έχουν τα κέφια τους κάνουν διάφορα αστεία, ανάμεσα στα οποία είναι και ένα είδος χορού. Οι άλλες μέλισσες προσπαθούν να ακουμπήσουν τη χορεύτρια έτσι ώστε με τα λόγια του Φρις, «η ίδια η χορεύτρια με τις τρελές περιστροφικές κινήσεις της μοιάζει να έχει από πάνω της μία συνεχή ουρά, σαν του κομήτη από μέλισσες». Το 1973 έλαβε το βραβείο Νόμπελ κυρίως για την αποκωδικοποίηση του χορού των μελισσών.

Όταν η τροφή βρίσκεται σε απόσταση μέχρι 75 μέτρων περίπου από την κυψέλη, οι συλλέκτριες μέλισσες εκτελούν το λεγόμενο κυκλικό χορό (Round Dance), δηλ. μικρούς κύκλους στην επιφάνεια των κηρηθρών, είτε σύμφωνα με τους δείκτες του ρολογιού, είτε αντίστροφα με αυτούς. Αν οι συλλέκτριες μέλισσες μεταφέρουν γύρη, οι υπόλοιπες εργάτριες μυρίζουν και γεύονται τους γυρεόκοκους που είναι προσκολλημένοι στις συλλέκτριες. Αυτός ο χορός δεν δίνει σαφείς πληροφορίες για την προέλευση της τροφής. Σκοπό έχει να κινητοποιήσει τις εργάτριες να βγουν έξω από την κυψέλη και να ψάξουν για την τροφή.

Όταν όμως η τροφή είναι σε απόσταση μεγαλύτερη των 75 μέτρων από την κυψέλη, οι συλλέκτριες μέλισσες εκτελούν το λεγόμενο κουνιστό-λικνιστό χορό (Waggle Dance), ο οποίος αποτελείται από δύο μέρη: Η διαδρομή στην ευθεία με ελαφρά κουνήματα του σώματος της μέλισσας και τρεμόπαιγμα των φτερών, δίνει την πληροφορία για την κατεύθυνση της τροφής. Η ταχύτητα με την οποία εκτελείται ο χορός καθορίζει την απόσταση της τροφής.

Εδώ είναι παραδείγματα της κίνησης . Ξεκινά πάντα από το σημείο που είναι ο ήλιος και η κατεύθυνση δείχνει που είναι το λουλούδι

‘Ωρα για το κυνήγι του κρυμμένου λουλουδιού. Προσέχω τον αριθμό των βημάτων και την κατεύθυνση

Ενώνω το /μ/ της μέλισσας  με το/α/, /ε/, /ι/. Βρίσκω λέξεις που αρχίζουν από κάθε καινούριο κομμάτι που δημιουργείται. Οι εικόνες θα σε βοηθήσουν. Κοιτάς κάθε εικόνα και ‘χτυπάς’ το πρώτο της κομμάτι…

Πόσες μέλισσες θα ακολουθήσουν τη χορεύτρια; Βρίσκω ποιος αριθμός λείπει κάθε φορά

‘Φρεσκάρω’ τη μνήμη μου…

Θυμόμαστε το στόμα του κροκόδειλου και τις γραμμές της τραμπάλας;

Θυμόμαστε τη γραμμή της συμμετρίας

 Το αλωνάκι της μαργαρίτας βρίσκεται στη μέση εκεί που είναι μαζεμένη η γύρη. Εκεί θα στήσει το χορό του το μελισσόπουλο. Τι χορός είναι αυτός και σε τι εξυπηρετεί; Ας ρίξουμε μία ματιά…

The Beauty of Pollination

Flower Reproduction

Σε αυτό το πλανήτη που ζούμε, μέσα σε πορεία εκατομμυρίων χρόνων έχει αναπτυχθεί μια σχέση μεταξύ φυτών και μελισσών που εντυπωσιάζει! Οι μέλισσες μεταφέρουν την γύρη από λουλούδι σε λουλούδι, και έτσι “ζευγαρώνουν” τα άνθη μεταξύ τους. Ώρα λοιπόν για μία δύσκολη λέξη – επικονίαση. Οι μέλισσες είναι κατασκευασμένες να ζευγαρώνουν δεκάδες χιλιάδες άνθη μέσα στην μικρή ζωή που τους δίνεται, και ας μας φαίνεται παράξενο   αυτό είναι μεγαλειώδες! Διότι όταν πάψει να συμβαίνει η γονιμοποίηση, τα φυτά δεν θα μπορούν να δημιουργήσουν καρπούς (φαγητό) και κατά συνέπεια να διαιωνίσουν το είδος τους (σπόρους). Δηλαδή χωρίς τις μέλισσες δεν θα υπάρχει φαγητό, ένα αργό τέλος για όλους μας!

Πώς μπορώ να καταλάβω τη διαδικασία της επικονίασης στο σπίτι;

Σε μία μέλισσα που θα φτιάξω από χαρτόνι, βάζω στα πίσω 2 ποδαράκια της 2 κομμάτια βαμβάκι στερεωμένα με ένα σύρμα. Η μέλισσα θα ακουμπήσει τα ποδαράκια της -βαμβάκι  στο λουλούδι όταν θα πάει να ρουφήξει το νέκταρ.  Μετά θα παρατηρήσω πως τα ποδαράκια – βαμβάκι φαίνονται σαν λερωμένα, Είναι γεμάτα γύρη. Η μέλισσα θα πετάξει από λουλούδι για να ρουφήξει νέκταρ και συγχρόνως με τα ποδαράκια της θα παίρνει και θα τη μεταφέρει και στο ίδιο το λουλούδι αλλά και από λουλούδι σε λουλούδι. 

Ώρα για το 1ο παιχνίδι που μπορώ να παίξω

Στο κίτρινο κομμάτι των λουλουδιών έχω βάλει σε θήκες cupcake-θα είναι οι στήμονες του λουλουδιού που είδες στο  video– κίτρινη  σκόνη-αυτή θα είναι η γύρη. Το κουταλάκι είναι η μέλισσα που μεταφέρει τη γύρη. Θα παρατηρήσω πως όπως πετάω η σκόνη-γύρη πέφτει και κολλάει σε διάφορα σημεία αλλά και στο μέρος εκείνο του λουλουδιού που εξέχει-τον ύπερο. Αν θελήσω να πετάξω πιο μακριά θα μυ πέσει κι άλλη σκόνη. Η επικονίαση είναι ακριβώς αυτό. Η γύρη μεταφέρεται.

Και για να μην ξεχνιόμαστε, επειδή είναι μία δύσκολη λέξη , για να μην την ξεχάσουμε, ας τη ‘χτυπήσουμε’ με παλαμάκια, μπουνίτσες, ας την κλωτσήσουμε και …ας την τραβήξουμε. Αλήθεια πόσα κομμάτια χτυπήσατε;

Ένα 2ο παιχνίδι πολύ διασκεδαστικό αλλά με τις αναγκαίες προφυλάξεις καθαριότητας είναι το ακόλουθο

Κάτω από τα σχεδιασμένα λουλούδια υπάρχει ένα μπολάκι με νερό -για πιο εντυπωσιακό αποτέλεσμα μπορεί να είναι χρωματισμένο. Με μία μεγάλη σύριγγα γίνομαι η μέλισσα που με την ‘προβοσκίδα’ μου θα ρουφήξω νέκταρ για να το επιστρέψω στην κηρύθρα-παγοκύστη. Μπορώ να βάλω και αγώνες με τη μαμά ή το αδερφάκι μου. Ποιος θα αδειάσει γρηγορότερα το νέκταρ από το λουλούδι;

Καλή διασκέδαση!