spetsiotou blog Δάσκαλε … τον ήρωά μου!

αυτές τις μέρες λέμε … καλή χρονιά!

15 Σεπτεμβρίου 2010 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · Γενικά

Κι ας λείπουν βιβλία, κι ας ανακοινώνονται σαν νέες εμπνεύσεις, οι παλιές ιδέες, κι ας προσπαθούν και πάλι να μας «εγκιβωτίσουν» στη μιζέρια με σκοπό να στεγνώσουν τη διάθεση και το κέφι μας, εμείς λέμε μεταξύ μας, αλλά και προς την κοινωνία: Καλή σχολική χρονιά!

Σημ. Δυστυχώς το sch.gr που είναι υπεύθυνο για το ιστολόγιο, ακόμη δεν ολοκλήρωσε τη διαδικασία αναβάθμισης. Έτσι οι δυσκολίες σύνθεσης και ανάρτησης κάθε κειμένου είναι μεγάλες. Ελπίζω σύντομα να αποκατασταθεί η λειτουργία.

Ετικέτες:

Μαθήματα στη Στοά του Βιβλίου

27 Αυγούστου 2010 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · εκδηλώσεις

Ο 12ος Κύκλος μαθημάτων του Ελεύθερου Πανεπιστήμιου θα πραγματοποιηθεί την περίοδο Οκτωβρίου – Δεκεμβρίου 2010. Περιλαμβάνονται οι ενότητες: Οικονομίας, Δημιουργικής γραφής και ανάγνωσης, Μαθηματικών, Ελληνικής Τέχνης (νεώτερης και αρχαίας), Παραστατικής Τέχνης (ιστορία, θέατρο, όπερα, εικαστικές τέχνες).

Μπράβο μας, θα μορφωθούμε και φέτος. Και μια συμβουλή: Μη στείλετε την αίτηση συμμετοχής σας ηλεκτρονικά. Δεν απαντούν.  Αν πρόκειται να δηλώσετε συμμετοχή, καλύτερα να τηλεφωνήσετε.

Περισσότερες πληροφορίες: Τηλ: 210-3253989, 210-3244538 www.stoabibliou.gr

Ετικέτες:··

Πανσέληνος στο Μουσείο της Ακρόπολης

26 Αυγούστου 2010 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · Γενικά, Εθνικά Θέματα, εκδηλώσεις

Image015a

Στο Μουσείο της Ακροπόλεως ακούστηκαν τραγούδια για το φεγγάρι. Ο κόσμος πολύς και η ικανοποίηση όλων μεγάλη.

Θετική εντύπωση μου έκαναν τα νεαρά ζευγάρια που περπατούσαν στις αίθουσες του Μουσείου, οι οικογένειες με μικρά παιδιά και τους γονείς τους να τους εξηγούν τρυφερά, με το δικό του τρόπο ο καθένας, με το δικό του παραμύθι, τη δική του αλήθεια και πολλές, πολλές γυναικοπαρέες.

Η Διονυσίου Αρεοπαγίτου φιλοξένησε τους … κλειστοφοβικούς και τα μαγαζιά πιο κάτω τους … αδύναμους να αντέξουν.

Όμως η μαγεία ήταν ίδια για όλους εκείνους, που άφησαν το σπίτι και ανέβηκαν ως εκεί!

Ετικέτες:·

>Ηλίας Θωμά Ανδρακάκος

23 Αυγούστου 2010 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · Χωρίς κατηγορία

>

  “ΠΑΠΑ-ΒΛΑΧΑΒΑΣ Λίγο πριν ροδίσει η αυγή
Κριτική παρουσίαση θεατρικού έργου
Ο Ηλίας Θ. Ανδρακάκος, γεννήθηκε στην Πάνιτσα (σημερινή Μυρσίνη) της Λακωνίας το 1925. Η Μάνα, η μάνα του ήταν η Βασιλική Χαρτοκόλλη από το Δυρό. Ήσυχη και πραεία γυναίκα έδωσε σ’ αυτόν και τ’ αδέρφιά του τη λεβεντιά και την ακεραιότητα του τόπου τους έχοντας το σεβασμό στην καρδιά για το σόϊ του άντρα της και τη συναίσθηση της ευθύνης της μανιάτισσας μάνας, όπως όλες οι γυναίκες της Μάνης. Η ιδιαίτερη πατρίδα του – κάποτε κεφαλοχώρι με ημιγυμνάσιο και ειρηνοδικείο-είναι ένας τόπος που το νερό και το λάδι της φαίνεται πως έφτιαχναν τη στόφα κάποιων ξεχωριστών ανθρώπων. Οι τεράστιες βελανιδιές και τα πλατάνια, οι αγριομουριές και οι συκιές και τα κυπαρίσσια κουβέντιαζαν την ιστορία της φυλής μας και με τα δικά τους παραμύθια μεγάλωναν τα παιδιά της περιοχής που ονειρεύονταν τη ζωή από τα πέτρινα σπίτια τους με τις πολεμίστρες. Κι έτσι μόνο δικαιολογείται πώς η χαρούμενη και παιγνιώδης διάθεση που διακρίνει τους Μανιάτες σε πολλές τους αντιδράσεις και επιλογές συνδυάζεται με το τραγικό και ισορροπεί στα τραγούδια του γάμου και τα μοιρολόγια τους. Ο τόπος της καταγωγής και ο αέρας, οι φήμες της ντόπιας ιστορίας και η ιδιαίτερη ευαισθησία του, η μεγάλη οικογένεια με τα πολλά ξαδέρφια που μεγαλώνουν κι ονειρεύονται όλα μαζί κι αγαπιούνται και αναγνωρίζονται σαν να είναι πρωτοξάδερφα κι αποκτούν όλα μαζί το αίσθημα του χρέους και τους υψηλούς στόχους για τη ζωή, το ανήσυχο πνεύμα του, όλα αυτά έδωσαν στον Ηλία Ανδρακάκο την πρώτη ύλη για να πλάσει ένα χαρακτήρα κοινωνικό, φιλοσοφημένο, ανθρωπιστή. Ασχολήθηκε, κυριευμένος από έναν έρωτα μανικό, με κάθε τι ιστορικό που είχε την αρχή και το τέλος του στην ιστορία του τόπου μας με μιαν απόλυτη προσήλωση στην ελληνική επανάσταση. Η σχέση του μαζί της ήταν σαν ένα τάξιμο. Αν και ασχολήθηκε και με άλλα κομμάτια της ελληνικής πολεμικής ζωής εν τούτοις η ελληνική επανάσταση, οι ήρωες-χαρακτήρες του 1821 έμοιαζαν μοναδικοί σχεδόν έξω από τα ανθρώπινα μέτρα γι’ αυτόν και γι’ αυτό δεν τους αφοσιωνόταν και δεν τους εξιδανίκευε. Σκοπό του είχε να τους φέρει ανάμεσά μας, να μας τους γνωρίσει για να γεννηθούν καινούργιοι σαν κι αυτούς. Ο συγγραφέας έλεγε συχνά για τους αγωνιστές του 1821 καθώς τους μελετούσε: Νομίζω ότι τους ακούω να κουβεντιάζουν».
Έγραψε τον Ησαΐα των Σαλώνων, τον Ιωσήφ Προγκών, εργασίες-μελέτες για τους Υδραίους και την επανάσταση του 1821, μετέφρασε των Άσμα Ασμάτων στη νεοελληνική, συνέθεσε ένα θεατρικό έργο με θέμα: Σμύρνη 1919-1922.
Αυτή η σταθερή ευαισθησία του για γνήσιες καταστάσεις τον καθιστούσε ευαίσθητο στα μηνύματα της κοινωνικής ιστορίας του τόπου μας που δύσκολα γίνονται αντιληπτά από εκείνους που υποτάσσονται με ευκολία σε ετεροκίνητες πολιτικές ιδεολογίες. Με επίγνωση λοιπόν αυτής της δυσκολίας, πολύ περισσότερο, μάλιστα, όταν τόσα πολλά και εντυπωσιακά ακούγονται και γράφονται στις μέρες μας, ο συγγραφέας Ηλίας Θ. Ανδρακάκος αφήνει παρακαταθήκη ένα γνήσιο υπόδειγμα έντιμης σκέψης και συνεπούς εξωτερίκευσής της, απαλλαγμένης από κάθε ίχνος υστερόβουλης προσποίησης για την υπηρέτηση οποιασδήποτε σκοπιμότητας. Θεωρεί τον εαυτό του «χρεώστη» στους Σάθα, Κασομούλη, Τερτσέτη, Παπαρηγόπουλο, Κανδηλώρο, Pouqueville και άλλους μελετητές για τη δυνατότητα που του παρείχαν να παρουσιάσει το θέμα του τεκμηριωμένο ιστορικά και ειδικότερα «χρεώστης» αυτοχαρακτηρίζεται προς όσους αγάπησαν τον ΠΑΠΑ – ΒΛΑΧΑΒΑ.
Ο συγγραφέας λέει ενδεικτικά σε κάποια γραφή του: «Τους επαίνους συγκρατώ γλυκειές γεύσεις και τις επικρίσεις διδαχτικά βιώματα».
Το έργο παρουσιάστηκε στο πανελλήνιο με αφορμή τα εκατόν πενήντα χρόνια από τον Αγώνα υπό την αιγίδα της Εκκλησίας της Ελλάδας για πρώτη φορά στα 1971. Παρουσιάζεται σ’ αυτό ως κεντρικό θέμα η προσωπικότητα και η δράση του ιερέα Ευθύμιου Βλαχάβα, του Παπαθύμιου και προβάλλεται ιδιαίτερα το τραγικό του δίλημμα: Αφενός, η άσκηση της ιερατικής διακονίας χωρίς καμία ανάμιξη σε συγκρούσεις και βιαιότητες και αφετέρου, η εθνική επιταγή για τη συμμετοχή στον εθνικό απελευθερωτικό αγώνα της πατρίδας. Η υπόθεση του αγώνα ήταν ριζωμένη στην καρδιά του Παπαθύμιου από τα παιδικά του χρόνια, αφού η οικογένειά του, όπως και άλλοι, συμμετείχε ενεργά σε πράξεις αντικαθεστωτικές που προκαλούσαν το οθωμανικό καθεστώς σ’ ολόκληρη την κατεχόμενη Ελλάδα
Ο συγγραφέας διακρίνεται για την γοργή εξέλιξη των θεματικών στόχων του έργου του. Αυτό ταιριάζει με την ιδιοσυγκρασία του. Άνθρωπος αεικίνητος, με γοργή, κοφτή, παιχνιδίζουσα αλλά αποφασιστική ομιλία. Βλέμμα διεισδυτικό που προέρχεται από μυαλό διορατικό και ευθύστροφο όπως και οι χαρακτήρες που προβάλλονται στο έργο του. Απηχώντας τη δική του προσωπικότητα, το αεικίνητον, το ευθύβολο και το οξυδερκές του χαρακτήρα του δημιουργεί εναργείς σκηνές που αυτονομούνται σε 12 εικόνες και τρεις πράξεις. Ταυτοχρόνως η δραματοποίηση των θεμάτων και των καταστάσεων συντελείται όχι μόνο με τον λόγο αλλά και μέσα από αυτόν έτσι ώστε ο θεατής, ως ακροατής και δέκτης ενός λεκτικού μηνύματος να συνειδητοποιεί ότι η δράση δεν ανήκει μόνο σε μια εποχή αλλά εντάσσεται διαχρονικά σε κάθε εποχή και άνθρωπο, σε κάθε μεγάλο ανθρώπινο ζήτημα που αφορά τους πολλούς και είναι ευθύνη του ενός ή και καθενός.
Σε μια εποχή που οι χαρακτήρες ως πρότυπα λείπουν, που η τάση της κοινωνίας είναι να αναπαράγει αδύναμα ανθρώπινα όντα χωρίς αντοχή και κρίση, που η έννοια της παγκοσμιοποίησης απέχει από τα οράματα του ανθρωπισμού, που κυριαρχεί η προκρούστεια λογική της ισότητας το έργο του Ηλία Ανδρακάκου έρχεται να εγείρει τη συνείδηση μας που τελεί εν υπνώσει και ο λόγος του να παρωθήσει παιδαγωγικά μικρούς και μεγάλους προς το μεγάλο βήμα της προσωπικής αλλαγής, της αυτογνωσίας με κεντρικό άξονα εκείνον της εναντίωσης στο ευτελές και το απλοϊκό. Ο σκοπός αυτός εξυπηρετείται καλύτερα από το ότι οι χαρακτήρες του έργου του παρουσιάζονται σαφείς και ολοκληρωμένοι. Καθώς σκιαγραφούνται μέσα από λόγο ή πράξη, προβάλλονται ξαφνικά τόσο απότομα, που κόβουν την ανάσα. Συμπλέουν με τέτοιο τρόπο ώστε να δίνει ο ένας τη δυνατότητα με τη σειρά του να αναδεικνύεται ο άλλος. Αυτό το δύσκολο εγχείρημα διασώζεται από την κοινή τους ιστορία, το κοινό πάθος, τον κοινό κίνδυνο και τον θάνατο. Η συνείδηση του μικρού και συγχρόνως μεγάλου «σύμπαντος» που στήνει μία κοινωνία και το κάθε μέλος της με τον κοινωνικό του περίγυρο ή και την οικογένειά του για να κοσμήσει το χάος, αυτό το «ον εκ του μη όντος»!
Ο Παπά-Βλαχάβας συντάσσεται με την ομόνοια και την ενότητα, είναι ταπεινός και ευθύφρων, όταν προσευχόμενος απευθύνεται στο Θεό για να τον βοηθήσει (1), είναι αξιοπρεπής και γενναίος αφού σε κάθε ευκαιρία δηλώνει πως ο άνθρωπος μπορεί να επιλέξει τον έντιμο θάνατο από την ατιμωτική ζωή (2), είναι άνθρωπος αρχών πράγμα που στην εποχή μας ιδιαίτερα αναζητείται και βρίσκεται με δυσκολία (3). Ο συγγραφέας μελετά και συγκεντρώνει πληροφορίες και αισθάνεται ότι ο χαρακτήρας του Παπαθύμιου πρέπει να έχει τα προσόντα του φυσικού αρχηγού και τα χαρακτηριστικά του ηγέτη. Έτσι μέσα στο κείμενο διακρίνονται η ψυχραιμία, η οξυδέρκεια και η εντιμότητα ως χαρακτηριστικά με διαχρονική αποτίμηση.
Ο Παπαθύμιος έχει την τρυφερότητα του άντρα που προστατεύει και του ιερωμένου που σέβεται. Δεν είναι απόμακρος, δοσμένος μόνο στον αγώνα-σκοπό. Η συμπεριφορά του προς την «παπαδιά» (4) δίνει την ανθρώπινη διάσταση στα πράγματα και το ύφος που απαιτείται για να κατανοήσει ο θεατής πως τα μεγάλα πράγματα γίνονται από απλούς καθημερινούς ανθρώπους που ξέρουν να τιθασεύουν τις ανάγκες τους και να ιεραρχούν τις προσδοκίες τους. Παρουσιάζεται ανιδιοτελής κι ίσως με τα σημερινά μέτρα ονειροπόλος όταν ακούγεται να λέει: «Δεν πολεμάνε, πασά, οι παράδες, μόν’ οι ψυχές. Και τέτοιες είναι γεμάτος ο τόπος μας» (5).
Προβάλλεται η συναίσθηση του χρέους και η μετάνοια. Το τραγικό δίλημμα ως την τελευταία στιγμή. Ασυμβίβαστος δεν αποδέχεται τον σκοπό να αγιάζει τα μέσα, όσο ιερός κι αν είναι. Πονάει περισσότερο για το ασυμβίβαστο των πράξεών του παρά για την επικείμενη θανάτωσή του (6).
Η υπόθεση εξελίσσεται μέσα από τα χορικά μέρη του κειμένου όπως και στην αρχαιοελληνική τραγωδία, όπου οι ρήσεις των χορικών προωθούν τον μύθο και διατηρούνται στην καρδιά και τον νου του θεατή ανέπαφες και ενδεικτικές της ανθρώπινης δραστηριότητας και των παθών της.
Το γυναικείο στοιχείο στο έργο είναι συμβολικό. Αναδεικνύει τον άντρα-ήρωα, τον προστάτη-αρχηγό. Στο τέλος του έργου τα λόγια της Βαΐτσας είναι ένα μοιρολόι που απηχεί όλα τα δρώμενα του απλού ανθρώπου απέναντι στη μοναδικότητα του θανάτου και της ζωής, έτσι όπως συντελούνται στη ζωή του και σκιαγραφούν την συναισθηματική του ανάγκη για ταπεινοσύνη, σεβασμό προς τον Θεό του και συνέχεια της νοητής γραμμής της παράδοσής του μέσα από απλές τελετουργικές κινήσεις με ισχυρούς συμβολισμούς.
Η «έξοδος» του έργου γίνεται από τη Βαϊτσα, τη σκιά του Παπαθύμιου. Είναι το μοιρολόι που ακούγεται το σύμβολο για τη ζωή που έφυγε και κείνη που ανθίζει. Ο συγγραφέας, άνθρωπος αισιόδοξος και κοινωνικός δεν επιτρέπει να χαθεί ο μικρόκοσμος της, ως γυναίκας-συμβόλου.
Ένας γενικά αποδεκτός δείκτης ποιότητας των λογοτεχνικών και ειδικότερα των θεατρικών κειμένων είναι η δυνατότητα που παρέχουν στον αναγνώστη θεατή να εντάξει το περιεχόμενο και τον «κόσμο» τους στην περιοχή των δικών του βιωμάτων. Αυτό εδώ δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς έναν βαθμό αφαίρεσης. Στην περίπτωση δηλαδή του συγκεκριμένου θεατρικού έργου, αυτή η αφαίρεση έχει ως αποτέλεσμα την ενσάρκωση στοιχείων του ανδρικού κυρίως και ελάχιστα αλλά συμβολικά και καθοριστικά και του γυναικείου στερεοτύπου από τον Παπά-Βλαχάβα και την Βαΐτσα.
Ο Παπά-Βλαχάβας στέκει κάπου στα αχνάρια του Σωκράτη, αφού με κάθε στίχο που ο συγγραφέας τοποθετεί στα χείλη του, εκμαιεύει τη διάθεση και την απόφασή μας. Είναι ένας άνδρας κυριευμένος από τον ιερό σκοπό του κι ελεύθερος, σαν την Ελλάδα που ονειρεύεται. Καλπάζει τη ζωή του με την έπαρση του άνεμου και τα όρια της θάλασσας. Έχει μάτια μόνο για τους αγώνες του, γι’ αυτό βλέπει σ’ αυτούς τη μακριά προοπτική για τον Άνθρωπο. Με απόλυτη ευλαβικότητα, γονυπετής, προσεύχεται στο Θεό και προβάλλει το τρίπτυχο της ανθρώπινης θεότητάς του: το νου του, την αντοχή του, το χρέος του, συνθλίβει ευτελείς μικρόκοσμους με τον ευθύβολο λόγο του.
Ο κεντρικός ήρωας του έργου είναι ένας αρχέτυπος τύπος αρσενικού με ρόλο διαχρονικά ισχυροποιούμενο από την έλλειψη και τη σταδιακή εξαφάνιση των ομοίων του στην εποχή μας. Εξαφάνιση, που εύκολα διαπιστώνουμε, πως μας προέκυψε από τις σκόρπιες «φθονουργές και φονουργές» ιδεολογίες των καιρών. Οι εναπομείναντες στο είδος επιβιώνουν ως καρικατούρα του κι άτολμα συνωστίζονται στις ομάδες των ομοίων τους.
Ο συγγραφέας Ηλίας Θ. Ανδρακάκος ερμηνεύει με αποτελεσματικό λόγο μέσα από το κείμενό του τον «α- νοητό (ανόητο)» βίο μας. Κρατάει «ως λάλον ύδωρ» τον διαρκή ιστορικό λόγο ως ρόλο των φοβισμένων, των δικαίων, των αδικουμένων, των αγωνιστών, των μανάδων, των δασκάλων, των εγκλωβισμένων πολιτών. Ο Ευθύμιος Βλαχάβας ξαναγεννήθηκε από τον Ηλία Ανδρακάκο με τα υλικά της ιστορίας και της φυλής Είναι ένας θούριος με τα αρχέτυπα στοιχεία της ράτσας του: μεγαλοσύνη, λεβεντιά και ευτολμία.
Στη σκηνή ο Παπαθύμιος δεν είναι μόνο με τον ρόλο που του δίνει σε πρώτο επίπεδο ο συγγραφέας. Στο πρόσωπό του διακρίνονται όλοι όσοι αγωνίστηκαν και αγωνίζονται για το χρέος, την τιμή, το δίκαιο. Βλέπουμε από τον Λεωνίδα και τον Μιλτιάδη ως τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο και τον Κολοκοτρώνη, τον Καραϊσκάκη, τον Οδυσσέα Ανδρούτσο ή τον Παπαφλέσσα και τον Αθανάσιο Διάκο κι ακόμα καθένα που το όνομά του δεν το ‘γραψαν τα σχολικά βιβλία αλλά ως τις μέρες μας νοιάζεται για την προσωπική του τιμή και μέσα από αυτήν για την αξιοπρέπεια της πατρίδας. Στο πρόσωπό του περνούν και κρατιούνται σε σειρά, μια αιμάτινη γραμμή μέσα στο χρόνο όλοι οι Έλληνες που έκαμαν σύμβολο τη θυσία για τις αρχές και τις αξίες τους. Στο πρόσωπό του σχηματίζεται το σύμβολο για την παγκόσμια ανθρώπινη σκηνή.
Και είναι φυσικό να σκεφθεί ο καθένας πως η τέχνη δεν χρειάζεται να μιμείται τη ζωή. Αρκεί να καταδεικνύει, να θίγει, να ενεργοποιεί ταυτίσεις και παραλληλισμούς, να ξυπνά συνειρμούς
Το έργο ακολουθεί τον θεατή, όπως τα λόγια και η μορφή ενός πετυχημένου δάσκαλου τον μαθητή, όπως ένα καλό λογοτέχνημα τον αναγνώστη. Κι ο θεατής ως μαθητής αναγνώστης πορεύεται ξανά στα δικά του καθημερινά πράγματα αλλά δεν είναι ποτέ πια ο ίδιος. Ο Παπά- Βλαχάβας τον ακολουθεί.
Ο Ηλίας Ανδρακάκος, ως συγγραφέας, αλλά και συντελεστής θεατρικής παράστασης πετυχαίνει αυτό που σοφά έλεγε ο Ελύτης, να δίνουν διάρκεια στη στιγμή, έκταση στο εφήμερο και αξία στο ταπεινό αλλά ουσιώδες που διαφεύγει την προσοχή των πολλών στην τύρβη της καθημερινότητας.
Τίποτε όμως άλλο δεν μας οδηγεί σ’ αυτούς που ακούμπησαν σκέψη και καρδιά στο χαρτί και μύρωσαν με τα κορμιά τους το χώρο και δώρισαν λόγο προσωπικό σε όλους εμάς, εξόν η διάθεσή μας να ταυτιστούμε και να συμπλεύσουμε.
Γι’ αυτό αναγνώστη-θεατή μου, όσο παρακολουθούμε αυτή την παράσταση ας στέκεται καθένας μας φιλόδοξος ανιχνευτής χρυσού μπροστά στις λέξεις και ας αναζητεί στις μορφές τους ενθυμήματα. Ας τις ξεκλειδώνει με τα κλειδιά της βιωματικής σχέσης, που έχει μέσα από τη νοερή γραμμή της ράτσας από τον Ησίοδο και τον Όμηρο ως τον Ελύτη, τον Σεφέρη και τον Παπαδιαμάντη- Ας αφήνεται στη «μυρωδιά του επινοημάτων του αποκαλώντας τα τρυφερά θυμητάρια». Κάθε λέξη του έργου έχει μιαν έννοια που κρύβει μέσα της όλες τις γενιές που έζησαν σ’ αυτόν τον τόπο πριν από μας και τον ετοίμασαν για να ζήσουμε.
Κι όλοι μαζί εμείς, ας διατηρήσουμε το δικαίωμα να αναζητούμε καταφύγιο ονείρων μέσα από τέτοιες παραστάσεις. Ας πορευτούμε στη ζωή και τα καθημερινά της από δω κι έπειτα με τα λόγια του Παπαθύμιου: «Το μυαλό μου έχει γεμίσει από αγάπη για την Ελλάδα και δεν έχει χώρο για άλλες έγνοιες» (7).
(1). βλ. σ. 45
(2). βλ. σ. 41
(3). Βλ. σ. 47 : «Θεό στην ψυχή, φωτιά στην καρδιά και φτερά στα πόδια»
(4). Βλ. σ. 49
(5). Βλ. σ. 97
(6). Βλ. σ. 117
(7). βλ. σ. 96 του βιβλίου

Πληροφορία: Ή δεύτερη έκδοση του βιβλίου έγινε το 1990.

Ετικέτες:··

Ελένη Λαδιά, «Οι Έλληνες παίδες στην αρχαιότητα»

10 Αυγούστου 2010 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · εκδηλώσεις, οικογένεια

 

Εξώφυλλο

Το κείμενο, που ακολουθεί φιλοξενείται στο ιστολόγιο και ανήκει στην κ.  Ελένη Λιντζαροπούλου. Απολαύστε το: «Οι Έλληνες παίδες στην αρχαιότητα» … το νέο βιβλίο της Ελένης Λαδιά. Η είδηση ήρθε από το τηλέφωνο χαρούμενη, όπως άρμοζε: «Τελείωσα το βιβλίο!». Δεκάωρα συνεχή, σκυμμένη πάνω από το θέμα της επί δυο και πλέον χρόνια… για να μας δώσει μια «πρόγευση», όπως η ίδια η Ελένη Λαδιά γράφει στον ζεστό της πρόλογο του νέου αρχαιογνωστικού της βιβλίου: «Οι Έλληνες παίδες στην αρχαιότητα» των Εκδόσεων GEMA, Αθήνα 2010, σ. 302, που έφτασε την προηγούμενη εβδομάδα στις προθήκες των βιβλιοπωλείων και, με την περισσή αγάπης της Ελένης, στα χέρια μου. Παράφορη εγώ πάντα, και δεν μετανιώνω, θέλω να μοιραστώ αμέσως μαζί σας την εμπειρία ανάγνωσής του. Το βιβλίο διαβάζεται τόσο αποσπασματικά, όσο και με μιας. Είναι το πληρέστερο, νομίζω, στο είδος του διότι προσεγγίζει τις περισσότερες πτυχές του ανεξάντλητου και τρυφερού αυτού θέματος και δεν απευθύνεται μόνο σε αρχαιογνώστες, αλλά στον καθένα που θα ήθελε να γνωρίσει, μέσα από τον θερμό και γλυκύ λόγο των εξαίρετων ελληνικών της Ελένης Λαδιά, τη θέση του παιδιού στην αρχαιότητα. Παράλληλα στον αναγνώστη δίνεται ευκαιρία συνάντησης με στίχους αρχαίων και νεώτερων ποιητών, που η συγγραφέας ενθέτει στο κείμενο αφού, όπως η ίδια μας λέει, «… η μυθολογία και η λογοτεχνία έχουν κοινή καταγωγή και ίσως όχι τόσο διαφορετικούς δρόμους.» Στα περιεχόμενα του βιβλίου διαβάζουμε για: * Την παιδική ηλικία των Θεών… * Την παιδική ηλικία των ηρώων… * Για ιδιαίτερες περιπτώσεις παιδιών… όπως ο Τελεσφόρος, ο Αρποκράτης, ο Αρχέμορος… * Την σχέση των παιδιών με τα φίδια… * Τα παιδιά των μυστηρίων… * Τους άνακτες παίδες… * Τα παιδιά ιερείς… * Τους μαυροφορεμένους παίδες στο τέμενος της Ακραίας Ήρας… * Τα παιδιά στις εορτές… * Την παιδεία * Την παιδεραστία * Τους παιδικούς θανάτους … Αυτό, το τελευταίο, άγγιξε τόσο την ψυχή μου… Εδώ κορυφώνεται η ευαισθησία της συγγραφέως, η αγάπη της για την νιότη, οι ελπίδες και η φροντίδα που η ίδια και αξιώνει και επιφυλάσσει για τις μελλούμενες γενιές παιδιών μέσα από το πολύπλευρο επιστημονικό και λογοτεχνικό της έργο και την διαρκή βεβαιότητα πως το μόνο καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε για τα παιδιά είναι να τους παρέχουμε Παιδεία … αυτήν που, όπως η συγγραφέας επισημαίνει, ο Πυθαγόρας τα προέτρεπε να ασχολούνται επιμελώς, μιας και πήρε τ’ όνομά της (σημ. ιστολ. η Παιδεία) από την δική τους ηλικία. Το εξώφυλλο, που φιλοτέχνησε η Άλκηστις Μιχαηλίδου, κοσμεί «περιδέραιο» παιδικών κεφαλών από αγάλματα ή θραύσματα που η συγγραφέας συνάντησε στις έρευνές της και μοιράζεται μαζί μας την πολύτιμη διαχρονία της ομορφιάς τους. Η Ελένη Λαδιά γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945. Σπούδασε Αρχαιολογία και Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ασχολείται αποκλειστικά με την λογοτεχνία από την εφηβική ηλικία ως σήμερα. Έχει τιμηθεί με Β’ Κρατικό Βραβείο (1981) για τον «Χάλκινο ύπνο» και με το Βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών (1991) για την «Ωρογραφία», βιβλίο που ήταν υποψήφιο για το Ευρωπαϊκό βραβείο του 1993, καθώς και με το κρατικό βραβείο 2006 για το βιβλίο «Η γυναίκα με το πλοίο στο κεφάλι». Εργογραφία της συγγραφέως και αποσπάσματα από κριτικές μπορείτε να βρείτε εδώ

 

Ετικέτες:·

Παιδαγωγία

10 Αυγούστου 2010 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · ιστορία της εκπαίδευσης

Ενημέρωση: Στην ιστοσελίδα παιδαγωγία αναρτώνται κείμενα που ήδη έχουν δημοσιευθεί και περιληφθεί στην παιδαγωγική βιβλιογραφία. Τα κείμενα αυτά ενδιαφέρουν κυρίως τους ερευνητές και όσους επιχειρούν τη σύνθεση μελέτης. Πρόκειται για εργασίες που απηχούν την εκπαιδευτική κατάσταση και παιδαγωγική νοοτροπία της δεκαετίας του 1980 και 1990. Όμως, ακόμη κι αν δεν είστε ερευνητές, θα βρείτε ενδιαφέρον να ανατρέξετε στην Ιστορία της Εκπαίδευσης και να συγκρίνετε το σήμερα με το κοντινό χτες. 

Ετικέτες:····

10 Αυγούστου 2010 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · Χωρίς κατηγορία

Πρόκειται για την σημαντικότατη ερευνητική δραστηριότητα του Κέντρου Εκπαιδευτικής Έρευνας στην οποία τόσο η σοβαρή εποπτεία του κ. Αλέξη Δημαρά, όσο και η ευρηματική επιστημοσύνη της κ. Σ. Γελαδάκη έδωσαν μια καινοτόμο διάσταση, που δυστυχώς διεκόπη με την αποχώρηση και των δύο από τον φορέα. Η έρευνα και τα αποτελέσματά της παρουσιάστηκαν σε ανηρτημένο υλικό στο Αμφιθέατρο της Ιατρικής Σχολής Ιωάννου Δρακοπούλου του κεντρικού κτηρίου του Πανεπιστημίου  Αθηνών στις 17 Ιουνίου 2003. Διαβάστε περισσότερα εδώ: sxolika-arxeia.pdf

Ετικέτες:

10 Αυγούστου 2010 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · Χωρίς κατηγορία

Η πορεία των δασκάλων αφήνει τα ίχνη της στις ψυχές των ανθρώπων. Όσο και να υποστηρίξουμε  πώς τα παιδιά σήμερα ακολουθούν δρόμους που υποδεικνύουν οι άλλοι, δεν μπορούμε να αποφύγουμε την καταγραφή καλών και κακών στοιχείων στην καρδιά και το νου τους. Συζητώ το αυτονόητο; Μπορεί. Αλλά πολλές φορές το αναζητώ Τόσο δυσεύρετο είναι από τις καθημερινές εκδηλώσεις. Σε αυτή λοιπόν τη σελίδα/στήλη θα καταγράφονται εικόνες και μνήμες από τον δάσκαλο όλων των εποχών. Θα αξιοποιηθούν μόνο γραπτές πηγές με πολύ σεβασμό στο δημιουργό τους.
 

Ετικέτες:

10 Αυγούστου 2010 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · Χωρίς κατηγορία

Εικόνα από αλφαβητάρι του 19ου αιώνα. Χρησιμοποιήθηκε ως εξώφυλλο από το Κέντρο Εκπαιδευτικής Έρευνας της έκδοσης (2004) συγκεντρωτικού ευρετηρίου περιεχομένων ελληνικών παιδαγωγικών περιοδικών. Το Κ.Ε.Ε. αν και έχει έτοιμο υλικό για την επόμενη συμπληρωματική έκδοση του ευρετηρίου, που απλώς θα προστεθεί στη βάση δεδομένων του 2004,  δεν έχει αποφασίσει αν θα το δημοσιοποιήσει. Πρόκειται για μια νέα ολοκληρωμένη καταγραφή χιλιάδων σελίδων, έργο φιλοπονίας, έργο ψυχής, που η έκδοσή του αν και έχει ελάχιστο κόστος, αφήνει αδιάφορους όλους τους «υπευθύνους διαχειριστές» και απογοητευμένους τους συντάκτες μελετητές. 

Ετικέτες:

10 Αυγούστου 2010 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · Χωρίς κατηγορία

 Έκδοση με θέμα το νομικό πλαίσιο που ορίζει τον ρόλο των σχολικών και μαθητικών ενώσεων. Το παράδειγμα Αξιολόγησης επιχειρείται κατ’ εξοχήν στις Μαθητικές Κοινότητες της περιόδου 1990-1996: «…Καταγράφοντας την φιλοσοφία του Νομοθέτη για την διαμόρφωση του πολίτη μέσα από την εκπαίδευση, επισημαίνουμε στοιχεία της τρέχουσας σχολικής και κοινωνικής πραγματικότητας και σημειώνουμε αποσπάσματα, όπως …».
 Ευγενία Σπετσιώτου-Μέλλιου, Παράδειγμα Αξιολόγησης: Οι μαθητικές κοινότητες ως παράδειγμα αξιολόγησης του εκπαιδευτικού πλαισίου, Αθήνα 2007, ISBN: 978-960-930195-4

Ετικέτες:

10 Αυγούστου 2010 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · Χωρίς κατηγορία

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ Δ/ΝΣΗ Π. & Δ. ΕΚΠ/ΣΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ                                                                                       Γέρακας, 08-01-2009
                                                                        Αριθμ. Πρωτ. 60
ΔIEΥΘΥΝΣΗ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΜΗΜΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ
Ταχ. Δ/νση : Ηρώων Πολυτεχνείου 9-1115344 Γέρακας Αττικής
 Πληροφορίες: Κατράδης Γιάννης
Μυτιληναίου Φώφη
Τηλέφωνο: 210-6049380/ 210-6610390
ΦΑΞ: 2106610738
e-mail: tedthe@dide-anatol.att.sch.gr
ΠΡΟΣ:
1) 4 Γραφεία
2) Δ/ντες Σχολικών Μονάδων (μέσω των Γραφείων)

 
ΘΕΜΑ: Μετακινήσεις μαθητών και εκπαιδευτικών
Α. Σχολικοί περίπατοι (άρθρο 1 της 13324/Γ2/7-2-2006/ΥΠΕΠΘ-ΦΕΚ 206 Β΄)

1. Ως σχολικός περίπατος ορίζεται η οργανωμένη από το σχολείο ομαδική μετά­βαση μαθητών σε τόπους που βρίσκονται σε μικρή απόσταση από τη σχολική μο­νάδα. Γίνεται συνήθως πεζή, εντός του διδακτικού ωραρίου και έχει στόχο κοινω­νικοποιητικό, ψυχαγωγικό, παιδαγωγικό και εκπαιδευτικό. Σχολικούς περιπάτους είναι δυνατόν να πραγματοποιούν οι μαθητές όλων των τάξεων.
2. Οι περίπατοι πραγματοποιούνται κατά τη διάρκεια του ωραρίου λειτουργίας των σχολείων, δεν υπερβαίνουν τους πέντε (5) συνολικά σε όλη τη διάρκεια του διδα­κτικού έτους και δεν πραγματοποιούνται περισσότεροι του ενός (1) μέσα στον ίδιο μήνα.
3. Για την πραγματοποίηση περιπάτου λαμβάνεται απόφαση από το Σύλλογο των Διδασκόντων Καθηγητών σε συνεδρία του. Κριτήριο για την επιλογή της τοποθε­σίας προορισμού αποτελεί η πολιτιστική ή περιβαλλοντική αξία της και η ψυχαγω­γική δυνατότητα που προσφέρει. Μετά τη λήψη της σχετικής απόφασης από το Σύλλογο των Διδασκόντων Καθηγητών ενημερώνεται το οικείο Γραφείο ή η Διεύ­θυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.
4. Οι διδάσκοντες καθηγητές είναι υποχρεωμένοι να συνοδεύσουν τους μαθητές στον περίπατο, εκτός εάν κατά την κρίση του Συλλόγου η συμμετοχή κάποιου κα­θηγητή καθίσταται αδύνατη.
5. Σε μαθητή που απουσιάζει από το σχολικό περίπατο καταχωρίζονται απουσίες ισάριθμες με τις διδακτικές ώρες που προβλέπονται από το ωρολόγιο πρόγραμμα της ημέρας κατά την οποία πραγματοποιείται ο περίπατος. Στην περίπτωση που για την πραγματοποίηση του περιπάτου χρησιμοποιείται μεταφορικό μέσο, για τη συμ­μετοχή του μαθητή κατατίθεται υπεύθυνη δήλωση από τον κηδεμόνα του. Αν ο κηδεμόνας δε συμφωνεί, δεν καταχωρίζονται απουσίες

Β. Διδακτικές Επισκέψεις (Φ.12/752/Γ1/866/19-8-98 Κ.Υ.Α. – ΦΕΚ 954 Β΄)( ΣΥΝΗΜΜΕΝΟ ΕΝΤΥΠΟ 1)

1. Με την παρ. 1 του άρθρου 1 της Φ12/752/Γ1/866/19-8-98 Κ.Υ.Α. «ενσωματώ­νονται στην καθημερινή λειτουργία του σχολείου πολλαπλές πηγές πληροφόρησης και εκπαίδευσης εντός και εκτός των φυσικών συνόρων του σχολείου. Στο πλαίσιο αυτό δίνεται η δυνατότητα διεξαγωγής μαθημάτων του αναλυτικού προγράμματος σε εξωσχολικούς χώρους, με τη διοργάνωση σχετικών διδακτικών επισκέψεων».
2. Διδακτικές επισκέψεις μπορεί να γίνονται σε χώρους επιστημονικής, ιστορικής, θρησκευτικής και πολιτιστικής αναφοράς, σε μονάδες παραγωγής, αξιοθέατα κ.τ.λ.
3. Οι διδακτικές επισκέψεις εντάσσονται προγραμματισμένα στην εκπαιδευτική διαδικασία, με μέριμνα ώστε να μην διαταράσσεται η ομαλή λειτουργία του σχο­λείου. Ο προγραμματισμός τους υποβάλλεται στο Σχολικό Σύμβουλο, ο οποίος μπορεί να διατυπώνει τις δικές του τυχόν παρατηρήσεις και προτάσεις για το πε­ριεχόμενο του σχεδιασμού.
4. α) Οι διδακτικές επισκέψεις πραγματοποιούνται μόνο ανά τμήμα και στα πλαίσια συγκεκριμένου μαθήματος.
4. β) Οι διδακτικές επισκέψεις πραγματοποιούνται εντός των ορίων του νομού Ατ­τικής, έχουν διάρκεια μιας ή περισσοτέρων διδακτικών ωρών και μπορούν να πα­ραταθούν πέραν του ωραρίου λειτουργίας των σχολείων σε περίπτωση που αυτό καθίσταται αναγκαίο για την ολοκλήρωσή τους. Όταν η διδακτική επίσκεψη παρα­ταθεί πέραν του ωραρίου λειτουργίας του σχολείου απαιτείται Έγκριση από την οικεία Διεύθυνση ή Γραφείο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.
5. Η συμμετοχή των μαθητών στις διδακτικές επισκέψεις είναι υποχρεωτική. Η απουσία μαθητή από διδακτική επίσκεψη λογίζεται ως απουσία για ισάριθμες διδα­κτικές ώρες.
6. Η διδακτική επίσκεψη μπορεί να γίνει και με τη χρήση μεταφορικού μέσου. Στην περίπτωση αυτή απαιτούνται δηλώσεις των γονέων – κηδεμόνων των μαθητών για τη συμμετοχή τους στη διδακτική επίσκεψη. Αν ο κηδεμόνας δε συμφωνεί, ο μα­θητής δε μετέχει και δεν του καταχωρούνται οι απουσίες.
7. Οι διδακτικές επισκέψεις δεν μπορούν να είναι περισσότερες από εννέα (9) ανά σχολική τάξη για όλο το διδακτικό έτος.

Για την πραγματοποίηση διδακτικής επίσκεψης απαιτούνται :
1) Απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων στην οποία ορίζονται απαραίτητα :
α) Ο αρχηγός της διδακτικής επίσκεψης που πρέπει να είναι ο διδάσκων καθηγητής του μαθήματος που θα διεξαχθεί σε αυτή.
β) Οι συνοδοί καθηγητές που πρέπει να είναι εκπαιδευτικοί Δευτεροβάθμιας Εκπαί­δευσης και σε αναλογία ένας (1) εκπαιδευτικός ανά τριάντα (30) μαθητές.
γ) Η ημερομηνία και οι ώρες πραγματοποίησης της διδακτικής επίσκεψης.
δ) Ο τόπος που θα πραγματοποιηθεί η διδακτική επίσκεψη.
ε) Το μέσο μεταφοράς.

2) Υποβολή στο Διευθυντή του σχολείου ενυπόγραφων σημειωμάτων από τους κηδεμόνες των μαθητών, στα οποία να φαίνεται ότι εγκρίνουν τη συμμετοχή των παιδιών τους στη διδακτική επίσκεψη, όταν αυτή γίνεται με τη χρήση μεταφορικού μέσου. Οι ενήλικοι μαθητές καταθέτουν σημείωμα για τη συμμετοχή τους στη δι­δακτική επίσκεψη υπογεγραμμένο από τους ίδιους.
3) Έγκριση από την οικεία Διεύθυνση ή Γραφείο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, όταν η διδακτική επίσκεψη παραταθεί πέραν του ωραρίου λειτουργίας του σχο­λείου. Για την σχετική έγκριση υποβάλλεται στην οικεία Διεύθυνση έγκαιρα αίτηση του Διευθυντή του σχολείου (βλ. συνημμένο έντυπο) και απόσπασμα πρακτικού, που να συμπεριλαμβάνει αναλυτικά τα σημεία 1,2 και 3.
4) Έγκριση μετακίνησης των εκπ/κών από τη Διεύθυνση Δ. Ε. Ανατ. Αττικής, όταν η διδακτική επίσκεψη παραταθεί πέραν του ωραρίου λειτουργίας του σχολείου.

Γ. Ημερήσιες εκπαιδευτικές εκδρομές (13324/Γ2/7-2-2006/ΥΠΕΠΘ-ΦΕΚ 206 Β΄)
( ΣΥΝΗΜΜΕΝΟ ΕΝΤΥΠΟ 2)

1. Κατά τη διάρκεια του διδακτικού έτους είναι δυνατό να πραγματοποιείται μία (1) ημερήσια εκπαιδευτική εκδρομή χωρίς διανυκτέρευση, από τους μαθητές όλων των τάξεων των σχολείων Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, οποτεδήποτε μέσα στο διδα­κτικό έτος.
2. Η συμμετοχή των εκπαιδευτικών και των μαθητών δεν είναι υποχρεωτική.

Για την πραγματοποίηση ημερήσιας εκπαιδευτικής εκδρομής απαιτούνται :
1) Απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων που πρέπει να έχει ληφθεί δεκαπέντε ημέρες (15) πριν από την πραγματοποίησή της και στην οποία ορίζονται απαραί­τητα :

α) Ο αρχηγός της εκδρομής που πρέπει να είναι μόνιμος εκπαιδευτικός.
β) Οι συνοδοί καθηγητές που πρέπει να είναι εκπαιδευτικοί Δευτεροβάθμιας Εκπαί­δευσης, πλην των ωρομισθίων και σε αναλογία ένας (1) εκπαιδευτικός ανά τριάντα (30) μαθητές.
γ) Η ημερομηνία αναχώρησης και επιστροφής.
δ) Ο τόπος που θα πραγματοποιηθεί η εκδρομή.
ε) Το πρόγραμμα της εκδρομής, ώστε να επιτυγχάνεται τόσο ο σκοπός της, που είναι κατά κύριο λόγο εκπαιδευτικός και μορφωτικός, όσο και η ασφαλής μετακί­νηση των μαθητών.

2) Συμμετοχή στην εκδρομή των 3/4 των μαθητών της τάξης ή του σχολείου.
3) Υποβολή στο Διευθυντή του σχολείου υπεύθυνων δηλώσεων από τους κηδεμό­νες των μαθητών, με τις οποίες εγκρίνουν τη συμμετοχή των παιδιών τους στην εκδρομή, αφού προηγουμένως έχουν ενημερωθεί εγγράφως για το πρόγραμμα της εκδρομής και τις υποχρεώσεις των μαθητών. Οι ενήλικοι μαθητές καταθέτουν οι ίδιοι την υπεύθυνη δήλωση.
4) Έγκριση από τη Διεύθυνση Δ. Ε. Ανατ. Αττικής για τις εντός του νομού Αττικής εκδρομές και τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ανατολικής Αττικής για τις εκτός. Για την σχετική έγκριση υποβάλλεται στην οικεία Διεύθυνση έγκαιρα αίτηση του Διευ­θυντή του σχολείου (βλ. συνημμένο έντυπο) και απόσπασμα πρακτικού, που να συμπεριλαμβάνει αναλυτικά τα σημεία 1,2 και 3.
5) Έγκριση μετακίνησης των εκπαιδευτικών από τη Διεύθυνση Δ. Ε. Ανατ. Αττικής.

Δ. Πολυήμερες εκπαιδευτικές εκδρομές (13324/Γ2/7-2-2006/ΥΠΕΠΘ-ΦΕΚ 206 Β΄) ( ΣΥΝΗΜΜΕΝΟ ΕΝΤΥΠΟ 3)

1. Κατά το χρονικό διάστημα από 15 Οκτωβρίου μέχρι 15 Δεκεμβρίου και από 1η Μαρτίου μέχρι και δεκαπέντε (15) ημέρες πριν από τη λήξη των μαθημάτων, είναι δυνατό να πραγματοποιείται μία (1) πολυήμερη εκπαιδευτική εκδρομή, διάρκειας μέχρι πέντε (5) συνολικά ημερών, στο εσωτερικό της χώρας ή την Κύπρο ή σε άλ­λες χώρες του εξωτερικού από τους μαθητές της τελευταίας τάξης των Γενικών και Επαγγελματικών Λυκείων καθώς και του Β’ Κύκλου των Εσπερινών Τ.Ε.Ε.
2. Για εκδρομή στην Κύπρο ή σε άλλες χώρες του εξωτερικού η διάρκειά της είναι δυνατό να παραταθεί μέχρι και δύο (2) ημέρες με απόφαση του αρμόδιου εγκριτι­κού οργάνου.
3. Για εκδρομές στο εσωτερικό της χώρας, όταν η εκκίνηση γίνεται από ακριτικές – παραμεθόριες περιοχές ή η κατεύθυνση είναι προς αυτές, η διάρκεια της εκδρομής είναι δυνατόν να παραταθεί κατά μία (1) ημέρα.
4. Η συμμετοχή των εκπαιδευτικών και των μαθητών δεν είναι υποχρεωτική.

Για την πραγματοποίηση πολυήμερης εκπαιδευτικής εκδρομής απαιτούνται :

1) Απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων που πρέπει να έχει ληφθεί τουλάχιστον τριάντα (30) ημέρες πριν από την πραγματοποίησή της όταν η εκδρομή προγραμ­ματίζεται για το χρονικό διάστημα Οκτωβρίου – Δεκεμβρίου και τουλάχιστον σαρά­ντα (40) ημέρες πριν από την πραγματοποίησή της όταν η εκδρομή προγραμματί­ζεται για το χρονικό διάστημα Μαρτίου – Μαΐου και στην οποία ορίζονται απαραί­τητα:

α) Ο αρχηγός της εκδρομής που πρέπει να είναι μόνιμος εκπαιδευτικός.
β) Οι συνοδοί καθηγητές που πρέπει να είναι εκπαιδευτικοί Δευτεροβάθμιας Εκπαί­δευσης, πλην των ωρομισθίων και σε αναλογία ένας (1) εκπαιδευτικός ανά τριάντα (30) μαθητές. Για τις εκδρομές με προορισμό το εξωτερικό η αναλογία ορίζεται σε έναν (1) εκπαιδευτικό ανά είκοσι (20) μαθητές.
γ) Η ημερομηνία αναχώρησης και επιστροφής.
δ) Ο τόπος που θα πραγματοποιηθεί η εκδρομή.
ε) Το πρόγραμμα της εκδρομής, ώστε να επιτυγχάνεται τόσο ο σκοπός της, που είναι κατά κύριο λόγο εκπαιδευτικός και μορφωτικός, όσο και η ασφαλής μετακί­νηση των μαθητών.
2) Συμμετοχή στην εκδρομή των 3/4 των μαθητών της τάξης του σχολείου. Ειδικά για τα Τ.Ε.Ε. απαιτείται η συμμετοχή των 3/4 των μαθητών του τμήματος ή του τομέα ή της ειδικότητας, αντίστοιχα.
3) Υποβολή στο Διευθυντή του σχολείου υπεύθυνων δηλώσεων από τους κηδεμό­νες των μαθητών, με τις οποίες εγκρίνουν τη συμμετοχή των παιδιών τους στην εκδρομή, αφού προηγουμένως έχουν ενημερωθεί εγγράφως για το πρόγραμμά της και τις υποχρεώσεις των μαθητών. Οι ενήλικοι μαθητές καταθέτουν οι ίδιοι την υπεύθυνη δήλωση.
4) Έγκριση από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ανατολικής Αττικής.
Για την σχετική έγκριση υποβάλλεται στην οικεία Διεύθυνση έγκαιρα αίτηση του Διευθυντή του σχολείου (βλ. συνημμένο έντυπο) και απόσπασμα πρακτικού, που να συμπεριλαμβάνει αναλυτικά τα σημεία 1,2 και 3.
5) Έγκριση μετακίνησης των εκπαιδευτικών από τη Διεύθυνση Δ. Ε. Ανατ. Αττικής.

Παρατήρηση 1: Στις διανυκτερεύσεις (4 για τις πενθήμερες, 5 για τις εξαήμερες, 6 για τις επταήμερες) δε συνυπολογίζονται οι διανυκτερεύσεις κατά τη διάρκεια των μετακινήσεων με πλοία, στην περίπτωση που αυτά εκτελούν αποκλειστικά και μόνο βραδινά δρομολόγια.

Παρατήρηση 2: Σχολεία με μικρό αριθμό μαθητών στη Γ΄ τάξη είναι δυνατόν να πραγματοποιούν πολυήμερες εκδρομές μετά από σύμπραξη – συνεργασία με άλλα σχολεία με τη σύμφωνη γνώμη του Διευθυντή της Διεύθυνσης.

Παρατήρηση 3: Μετά το τέλος της εκδρομής, ο αρχηγός σε συνεργασία με τους συνοδούς καθηγητές συντάσσει λεπτομερή έκθεση σχετικά με τη διεξαγωγή της, την τήρηση του προγράμματος και το βαθμό επίτευξης των εκπαιδευτικών στόχων αυτής. Επίσης, αναφέρει οποιοδήποτε άλλο στοιχείο κρίνει απαραίτητο, καθώς και τυχό

Ετικέτες:

“Θεωρητικό φροντιστήριο Αθηνών”

10 Αυγούστου 2010 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · Χωρίς κατηγορία

ta-frontisthria-kapote.pdf

Ετικέτες:

10 Αυγούστου 2010 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · Χωρίς κατηγορία

Πρόκειται για την σημαντικότατη ερευνητική δραστηριότητα του Κέντρου Εκπαιδευτικής Έρευνας στην οποία τόσο η σοβαρή εποπτεία του κ. Αλέξη Δημαρά, όσο και η ευρηματική επιστημοσύνη της κ. Σ. Γελαδάκη έδωσαν μια καινοτόμο διάσταση, που δυστυχώς διεκόπη με την αποχώρηση και των δύο από τον φορέα. Η έρευνα και τα αποτελέσματά της παρουσιάστηκαν σε ανηρτημένο υλικό στο Αμφιθέατρο της Ιατρικής Σχολής Ιωάννου Δρακοπούλου του κεντρικού κτηρίου του Πανεπιστημίου  Αθηνών στις 17 Ιουνίου 2003. Διαβάστε περισσότερα εδώ: sxolika-arxeia.pdf

Ετικέτες:

10 Αυγούστου 2010 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · Χωρίς κατηγορία

Η πορεία των δασκάλων αφήνει τα ίχνη της στις ψυχές των ανθρώπων. Όσο και να υποστηρίξουμε  πώς τα παιδιά σήμερα ακολουθούν δρόμους που υποδεικνύουν οι άλλοι, δεν μπορούμε να αποφύγουμε την καταγραφή καλών και κακών στοιχείων στην καρδιά και το νου τους. Συζητώ το αυτονόητο; Μπορεί. Αλλά πολλές φορές το αναζητώ Τόσο δυσεύρετο είναι από τις καθημερινές εκδηλώσεις. Σε αυτή λοιπόν τη σελίδα/στήλη θα καταγράφονται εικόνες και μνήμες από τον δάσκαλο όλων των εποχών. Θα αξιοποιηθούν μόνο γραπτές πηγές με πολύ σεβασμό στο δημιουργό τους.
 

Ετικέτες:

10 Αυγούστου 2010 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · Χωρίς κατηγορία

Εικόνα από αλφαβητάρι του 19ου αιώνα. Χρησιμοποιήθηκε ως εξώφυλλο από το Κέντρο Εκπαιδευτικής Έρευνας της έκδοσης (2004) συγκεντρωτικού ευρετηρίου περιεχομένων ελληνικών παιδαγωγικών περιοδικών. Το Κ.Ε.Ε. αν και έχει έτοιμο υλικό για την επόμενη συμπληρωματική έκδοση του ευρετηρίου, που απλώς θα προστεθεί στη βάση δεδομένων του 2004,  δεν έχει αποφασίσει αν θα το δημοσιοποιήσει. Πρόκειται για μια νέα ολοκληρωμένη καταγραφή χιλιάδων σελίδων, έργο φιλοπονίας, έργο ψυχής, που η έκδοσή του αν και έχει ελάχιστο κόστος, αφήνει αδιάφορους όλους τους «υπευθύνους διαχειριστές» και απογοητευμένους τους συντάκτες μελετητές. 

Ετικέτες: