spetsiotou blog Δάσκαλε … τον ήρωά μου!

Δεν απευθύνομαι βεβαίως στους συνανθρώπους μας, οι οποίοι δεν φοίτησαν σε σχολείο τυπικής μορφής, δεν μετείχαν στις διαδικασίες προς απόκτηση της τυπικής εγκυκλίου γνώσης. ΑΛΛΑ σε όλους εκείνους που «μη γνωρίζοντας, πόσα δεν γνωρίζουν» έχουν άποψη και την εκφράζουν, τολμούν να έχουν θέση και να την ορίζουν, μετέχουν στην προσπάθεια για την αλλαγή της σχολικής νοοτροπίας. Απευθύνομαι και σε όλους εκείνους που επιχειρούν με την ιδεολογία του πραξικοπηματία την εκπαιδευτική παρέμβαση στον δυσκολότερο χώρο της κοινωνίας, την εκπαίδευση. Και τέλος απευθύνομαι σε εκείνους που αισθάνθηκαν σπουδαίοι όταν η πολιτεία τους ανέθεσε να συντάξουν κείμενα θεωρητικής κατάρτισης των επιμορφουμένων (εκπαιδευτών και εκπαιδευομένων). Το ιερό δικαίωμα της αγανάκτησής μου επικεντρώνω στη «γλωσσοπλαστική ικανότητα» των συντακτών των κειμένων που αποκαλούνται «θεωρητικό μέρος του προγράμματος της μείζονος επιμόρφωσης». Λέξεις και φράσεις, όπως «αλληλοσυνδεόμενων κύκλων επιμόρφωσης», «συνεξέλιξη» κλπ. Κι αναρωτιέμαι, γιατί οι πανεπιστημιακοί γλωσσολόγοι δάσκαλοι δεν αντιδρούν; Γιατί η Ακαδημία των σοφών είναι μονίμως ανενεργός για τα σημαντικά και ενεργός για τις βραβεύσεις ; Γιατί οι σύλλογοι των φιλολόγων δεν αντιδρούν ποτέ; Και τέλος πάντων, κανείς δεν ενοχλείται που σ’ αυτή την εποχή που δεν μπορούμε να πληρώσουμε το ψωμί μας, κάποιοι από τον ευρύτερο χώρο, χωρίς τη μυρωδιά της τάξης στα ρουθούνια τους, πληρώνονται για να μας αλλάξουν τα … «φώτα»;