Στην Γ΄ Λυκείου,
η ύλη πρέπει να αυξηθεί και οι ερωτήσεις στις εξετάσεις να είναι επί αγνώστων θεμάτων και όχι επί καθορισμένης ύλης (από σελίδα σε σελίδα κλπ). Οι βασικές γνώσεις δίδονται και οι μαθητές ασκούνται σ’ αυτές, ώστε να αντιμετωπίζονται επιστημονικά προβλήματα με κριτικό τρόπο, ο οποίος έστω κι αν δεν είναι απόλυτα ορθός, όμως δείχνει έφεση και ικανότητα για σκέψη και δημιουργία, δηλαδή: Προβληματισμός, εφαρμογή γνώσεων, συμπεράσματα. Έτσι δεν υπάρχει ανάγκη αποστήθισης, αλλά ανάγκη κριτικής επεξεργασίας. Αντί λοιπόν, να ζητάμε από τον μαθητή να συντάσσει εργασία, ανά τετράμηνο, ας τον μάθουμε να εργάζεται και να επιλέγει το ορθό μέσα σ’ ένα κύκλο γνώσεων. Να συντάσσει και να μεθοδεύει την εργασία του. Αυτό απαιτεί ώρες πολλές για το κάθε αντικείμενο και Καθηγητές με γνώσεις και αποδεδειγμένη ποιοτική εμπειρία. Κάθε προσπάθεια αναβάθμισης της Εκπαίδευσης, χωρίς ποιοτική εργασία Εκπαιδευτικού, θα αποτύχει. Τέλος επισημαίνουμε ότι είναι κακό παιδαγωγικό φαινόμενο η συνεχής μεταβολή τρόπου εισαγωγής στα ΑΕΙ, κλπ. Οδηγεί στην αμάθεια.
Τα μαθήματα εισαγωγής πρέπει να είναι λίγα και σχετικά με την Επιστήμη που θέλει να ακολουθήσει ο υποψήφιος, κι ακόμη κάθε Πανεπιστήμιο να ορίζει κριτήρια και επίπεδα αποδοχής, οι δε βαθμοί του Λυκείου να προσμετρώνται για την εισαγωγή στα ΑΕΙ, αλλά: ή θα πρέπει οι Καθηγητές να βαθμολογούν με αντικειμενικότητα και όχι με τυχαία βούληση, ή β. θα πρέπει να διαγράφονται οι βαθμοί του σχολείου, εάν είναι ανώτεροι των γραπτών βαθμών κατά τις εισαγωγικές εξετάσεις κατά τρεις το πολύ μονάδες. Έτσι, αν ο υποψήφιος έχει στα Αρχαία Ελληνικά, προφορικό βαθμό 18 και γράψει στις εισαγωγικές 12, τότε το 18 πρέπει να γίνει 15 υποχρεωτικά, οπότε και ο καθηγητής θα σκεφθεί πώς θα βαθμολογήσει τον μαθητή του κατά τη διάρκεια της φοίτησής του στο Σχολείο. Ας ελπίσουμε ότι η νοοτροπία να παρέχονται αφειδώς υψηλοί βαθμοί στους μαθητές, σταδιακά θα αλλάξει και οι μαθητές θα κρίνονται με μέτρο και σύνεση, τόσο στην Γ΄, όσο και στην Β΄ και στην Α΄ Λυκείου.
Αναρωτιέμαι γιατί πρέπει να παίζει σπουδαίο ρόλο αν εισάγεται ο υποψήφιος σε Σχολή και όχι σε Τμήμα. Και ας μας ενημερώσει κάποιος ειδικός επ αυτού:
Είναι έτοιμα τα ΑΕΙ να δεχθούν πολλούς φοιτητές στο Α΄ έτος; Πού θα τους διδάξουν; Ποιο προσωπικό θα διδάξει; Ποιος θα εξετάσει τους εισαχθέντες στο τέλος της φοιτήσεως στο Α΄ έτος; Υπάρχει επάρκεια μηχανισμού εξετάσεων; Ίσως γι’ αυτό διερευνώνται και οι προθέσεις των μαθητών που επιθυμούν να αποκτήσουν απολυτήριο με ενδοσχολικές εξετάσεις. Η ενδοσχολική εξέταση μαθητών της Γ΄Λυκείου, που δεν θέλουν να συμμετάσχουν στις Γενικές Εξετάσεις είναι εξαιρετικό μέτρο, αν ισχύσει από την επομένη χρονιά. Όχι όμως από εφέτος, στο παραπέντε των εξετάσεων. Πλήττεται η αυτοεικόνα της οικογένειας και η εσωτερική της συνοχή. Καλή η αποσυμφόρηση προ των πανεπιστημιακών πυλών, αλλά εκφράζει εγκληματικά κενόδοξη αντίληψη.
Εύχομαι αυτή τη φορά ο νόμος για την εκπαίδευση να έχει σκοπό την ανέλιξή μας. Η ελληνική κοινωνία να μην προσφέρει, εκ νέου, τα παιδιά της ως θυμίαμα στην κενοδοξία των ανθρώπων που την κυβερνούν και αρέσκονται στη θέα της υπογραφής τους.


Δεν υπάρχουν σχόλια μέχρι τώρα ↓
Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμη.