Η γνωστή υπερφυσική ιστορία του νεκρού αδελφού, που τον σηκώνουν από το μνήμα οι κατάρες της μάνας για να εκπληρώσει την υπόσχεση που της έδωσε, είναι γνωστό ότι έχει αρκετές παραλλαγές. Σχετικά πρόσφατα (2006) η Aνθολογία Bαλκανικής Ποίησης «Aίμος» ξεκίνησε την δημιουργία ένός έργου με την υποστήριξη των κυβερνήσεων των χωρών που μετέχουν σ’ αυτό, όπου κάθε μία από επτά ανθολογούμενες χώρες προβάλλει στη γλώσσα της (ελληνική, αλβανική, βουλγαρική, ρουμανική, σερβική, βοσνιακή και σλαβομακεδονική γλώσσα) τους σημαντικότερους ποιητές της και δημιουργήματα του γλωσσικού της πολιτισμού. Κάθε τόμος (συνολικά επτά, όσες και οι χώρες) ξεκινά με το δημοτικό τραγούδι που είναι γνωστό στην ελληνική γλώσσα ως «Tο τραγούδι του νεκρού αδελφού», στην παραλλαγή της συγκεκριμένης γλώσσας. Aκολουθεί ένα σύντομο ιστορικό χρονολόγιο της κάθε χώρας που καλύπτει την περίοδο του 19ου και του 20ου αιώνα και μια εισαγωγή που προτάσσεται της ανθολόγησης. Kάθε ανθολογούμενος ποιητής συνοδεύεται από ένα σύντομο βιογραφικό σημείωμα και επίσης σύντομη εργογραφία. Tα επιλεγμένα ποιήματα που έχουν μεταφραστεί από έγκυρους μεταφραστές υπομνηματίζονται με τις απαραίτητες σημειώσεις, κυρίως πραγματολογικού περιεχομένου.
Αφορμή για να τα θυμηθώ όλα αυτά μου έδωσε, τι άλλο; Η διδασκαλία του τραγουδιού στην Α΄Λυκείου πριν λίγες μέρες και το … σκάλισμα των αρχείων μου για να βρω τις σημειώσεις μου για τον Όρκο του πεθαμένου, του Ζαχ. Παπαντωνίου.
Δεν υπάρχουν σχόλια μέχρι τώρα ↓
Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμη.