spetsiotou blog Δάσκαλε … τον ήρωά μου!

Tito Squillaci: Η τηλεόραση και τα παιδιά μας

9 Φεβρουαρίου 2010 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · ιστορία της εκπαίδευσης

Σε μετάφραση Παναγιώτη Aρ. Yφαντή, από τις εκδόσεις «Ακρίτας», εκδόθηκε το 2006 το βιβλίο του παδιάτρου Tito Squillaci, με θέμα την  τηλεόραση και τα παιδιά μας. Στο εσώφυλλο οι εκδότες του γράφουν: «Ο Tito Squillaci, επί το ελληνικότερο Ευάγγελος Σκυλάκης, αποτελεί εξέχον μέλος του τελευταίου ελληνόφωνου θύλακα της Καλαβρίας, του Γιαλού του Βούα (Bova Marina), πενήντα χιλιόμετρα ανατολικά του Ρηγίου. Χειρίζεται με άνεση τη γραικάνικη ελληνική ντοπιολαλιά, αλλά και τη νέα ελληνική• είναι παντρεμένος με την πρόσχαρη Nunziella (Ευαγγελία) και έχουν τέσσερις χαριτωμένες έφηβες κόρες. Όλοι τους μιλούν ευχερώς τα γραικάνικα, τα οποία από πολύ νωρίς και με την επιμονή του Tito χρησιμοποιούν εναλλακτικά με την ιταλική γλώσσα. Γράφει τραγούδια στη γραικάνικη διάλεκτο, παίζει την καλαβρέζικη λύρα, όμοια με την κρητική, διαβάζει Πατέρες της Εκκλησίας… Οικογενειακώς επισκέπτονται την Ελλάδα, όπου έ­χουν πολλούς φίλους, του γράφοντος περιλαμβανομέ­νου. Πάνω απ’ όλα, όμως, ο Tito είναι ένας ταλαντούχος, ανήσυχος και φιλάνθρωπος παιδίατρος! Το ανά χείρας ευσύνοπτο «εγκόλπιο» αποτελεί έναν απ’ τους καρπούς αυτών του των ανησυχιών. Σ’ αυτό, χωρίς να είναι δογματικός υπέρ και κυρίως κατά της τηλεοράσεως, οικοδομεί μια συστηματική και πειστική επιχειρηματολογία για να επισημάνει τους κινδύνους από την κατάχρηση ενός ευεργετικού, κατά τα άλλα, εργαλείου πληροφόρησης, γνώσεων και αναψυχής. Ενός εργαλείου που, όμως, αν αφεθεί να λειτουργήσει ανεξέλεγκτα μέσα στην οικογένεια, μπορεί να αποβεί μοιραίο στην αγωγή και την πνευματική ανάπτυξη των παιδιών μας (και βεβαίως και ημών των ιδίων). Όπως ο ίδιος μας λέει στον πρόλογό του «σκοπός αυτής της μελέτης είναι να ενσταλάξει στις οικογένειες λίγη ανησυχία, έτσι ώστε η μαμά και ο μπαμπάς να μη νιώθουν εντελώς ήρεμοι όταν το παιδί τους κάθεται και βλέπει τηλεόραση. Είναι καλύτερο να ανησυχούν λίγο. Όπως ακριβώς θα ανησυχούσαν αν το παιδί τους έπαιζε στη μέση του δρόμου…».

 

 

Ετικέτες: ···

Δεν υπάρχουν σχόλια μέχρι τώρα ↓

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμη.

Αφήστε μια απάντηση